▶ 00:00 Introductie op Deuteronomium: Zegen en Vloek ↑ hoofdstukken

Goedemorgen dames en heren, beste vrienden van het goede bericht. Ik wil vanmorgen uw aandacht vragen voor een onderwerp dat u hier op het projectiescherm ziet afgebeeld: Israëls herstel. U kunt dat vinden op vele plaatsen in de Bijbel, maar waar ik vanmorgen samen met u over wil nadenken, is wat we lezen in Deuteronomium 30, de eerste tien verzen daarvan. In dat hoofdstuk wordt op een schitterende wijze naar voren gebracht hoe God een plan heeft met het volk Israël, Zijn unieke volk. Een volk dat Hij bestemd heeft om een zegenkanaal te zijn voor de hele volkerenwereld.

Het is een schitterend hoofdstuk. Aan Deuteronomium 30 gaan twee hoofdstukken vooraf — nou ja, er gaan natuurlijk 29 hoofdstukken aan vooraf — maar er zijn twee hoofdstukken die uitgebreid spreken over de zegen en de vloek. Zo wordt het ook in uw Bijbel afgedrukt en zo staat het er ook boven: de zegen en de vloek. Zo wordt er in hoofdstuk 30 gezegd: ik heb u voorgehouden het leven en de dood, de zegen en de vloek, het goede en het kwade. Het is nogal dramatisch, deze twee hoofdstukken. Aan de ene kant is het schitterend om te lezen hoe God Zijn volk zou zegenen wanneer het in Zijn wegen zou wandelen en wanneer ze zouden luisteren naar Zijn woord.

Aan de andere kant — en dat is heel eigenaardig en frappant als je daarbij stilstaat — is het boek Deuteronomium geschreven door Mozes in de tijd dat Israël nog niet eens in het beloofde land was binnengetrokken. Ze stonden hier op het punt om de Jordaan over te trekken, trouwens niet onder leiding van Mozes, maar onder leiding van zijn navolger Jozua. God zegt dan al van tevoren hoe het zou gaan. Voordat Israël het land inging, werd al aangekondigd, min of meer optioneel — dat wil zeggen: het zou zo kunnen gaan als zij niet zouden luisteren naar Zijn woord — dat Israël ook het land weer zou verlaten. Dus voordat ze erin gingen, werd al gezegd dat ze het land weer zouden verlaten en verstrooid zouden worden onder alle volkeren.

Ik zal daar een paar verzen van voorlezen uit Deuteronomium 28. Dat is een moeilijk woord hè, Deuteronomium? 'Deutero' betekent tweede, 'nomium' betekent wet. Het gaat over die tweede wet die God aan Mozes, en via Mozes aan Israël, gegeven heeft. U weet hoe het was: Hij had ooit de wet gegeven, die stenen tafelen aan Mozes, en voordat Mozes beneden was van de berg Sinaï, waren die stenen tafelen al aan gruzelementen geslagen. Toen gaf God een tweede stel stenen tafelen en die zouden wel veilig bewaard worden, namelijk in de ark. Houd dat even vast, want ik kom daar straks nog even op terug. Maar het is dus Deuteronomium.

▶ 03:56 De Vloek: Verstrooiing Onder de Natiën ↑ hoofdstukken

Maar dan staat er in vers 15 van het achtentwintigste hoofdstuk: "Indien gij niet luistert naar de stem van de HERE uw God, dan zullen de volgende vervloekingen alle over u komen en u treffen." Vervloekingen, dat wil zeggen een vloek, dat is in de Bijbel dat waar geen zegen in is gelegen. Zoals de dood niet echt iets op zich is; het is eigenlijk het ontbreken van iets, namelijk de toestand waar het leven ontbreekt. Zo is de vloek ook niet iets op zich, maar het is daar waar geen zegen is. Dan zullen de volgende vervloekingen over u komen en u treffen.

En dan lees je wat verder: "De HERE zal u verstrooien." Dat is vooral voor morgen actueel. De HERE zal u verstrooien zoals je zaad uitstrooit over de aarde; een prachtig beeld trouwens. "De HERE zal u verstrooien onder alle natiën van het ene einde der aarde tot het andere. En gij zult onder die volkeren geen rust vinden, noch een rustplaats voor uw voetzool. De HERE zal u daar een bevend hart geven, ogen vol heimwee en een kwijnende ziel."

De beschrijving gaat nog veel verder. Ik gebruikte het woord dramatisch, maar dat is inderdaad het woord dat passend is in dit verband. Het is ook exact uitgekomen in de geschiedenis. Voor het grootste gedeelte ligt dat, Godzijdank, inmiddels achter ons. Wat Israël is overkomen nadat zij het land zijn uitgezet door God Zelf – door ongeloof zijn zij uit het land geplaatst en verstrooid onder alle natiën – het is precies waar geworden wat hier staat. Ze zouden geen rust vinden en geen rustplaats voor hun voetzool. Een bevend hart, ogen vol heimwee en een kwijnende ziel.

Ik hoef u niks te vertellen over het lot van het Joodse volk, het volk van Israël in de afgelopen tweeduizend jaar. De laatste eeuw ligt nog helemaal kersvers in ons collectief geheugen. Ja, niet in mijn persoonlijk geheugen, want dat is net voor mijn tijd, maar zo is het Israël gegaan. Het is zelfs spreekwoordelijk wat de Jood is overkomen onder de natiën. In die hoofdstukken Deuteronomium 28 en 29 wordt dat zo beschreven, over de vloek die hen zou treffen wanneer ze niet zouden luisteren naar het woord van God.

Want u weet: er is alleen maar zegen in dat woord. Dat woord is leven, dat woord is kracht, dat woord is zegen. Als je daarvan afwendt, dan houd je geen zegen over, oftewel: dat is vloek. In die hoofdstukken wordt beschreven wat hen zou overkomen onder de natiën, en dan krijg je in hoofdstuk 30 dat glorieuze hoofdstuk waarin het herstel van Israël wordt aangekondigd. Tevoren, zovele eeuwen van tevoren, wordt dat allemaal al voorzegd wat Israël zou overkomen.

▶ 07:10 De Verborgen Dingen en de Tijd van de Natiën ↑ hoofdstukken

En dan is er iets heel eigenaardigs, want tussen de hoofdstukken 28 en 29 enerzijds en hoofdstuk 30 anderzijds, vind je één heel eigenaardig vers: Deuteronomium 29 vers 29. Dat vers koppelt als het ware die hoofdstukken aan elkaar.

Wat staat er in Deuteronomium 29 vers 29? Het is een heel eigenaardig vers als je het zo leest. Je denkt: wat doet dat in dit verband? Het wordt nogal eens aangehaald, te pas maar vooral ook te onpas. Ik denk vaak dat wanneer het aangehaald wordt, men niet werkelijk weet waar het over gaat.

Kijk naar wat er in Deuteronomium 29 vers 29 staat – een makkelijk nummer om te onthouden. Ik wijs er nog eens op: nadat beschreven is dat Israël verstrooid is onder de natiën, dat de zegen hen zou ontvallen en dat zij daar inderdaad onder de vloek zouden zijn, en nog voordat er gesproken wordt over Israëls herstel, staat daar dat ene eigenaardige vers. Er wordt gesproken over de verborgen dingen: "De verborgen dingen zijn voor de HERE, onze God, maar de geopenbaarde dingen zijn voor ons en onze kinderen."

Er wordt dus gesproken over de verborgen dingen. Welke verborgen dingen? Dat staat er niet. Die zijn namelijk ook helemaal niet voor Israël bestemd. Denk erover na. Zo'n vers krijgt een enorme betekenis wanneer je op de hoogte bent van de bediening van de apostel Paulus. Juist op grond van de afwijzing van Israël, door Israëls val, is het heil tot de natiën gekomen – Romeinen 11, toch? En juist de apostel Paulus is de apostel van de natiën. Aan hem is de verborgenheid, zijn de verborgen dingen bekendgemaakt, juist in verband met Israëls terzijdestelling en hun verstrooiing onder de natiën. Het zijn dingen die plaatsvinden voorafgaand aan Israëls herstel. Daartussenin liggen die verborgen dingen die niet bestemd zijn voor Israël. Mooi hè? Maar nu komen we dan toch uit bij Deuteronomium 30.

▶ 09:43 Teshuvah: de Drievoudige Terugkeer ↑ hoofdstukken

In dat verband staat dat hoofdstuk en staan die verzen. Er staat in Deuteronomium 30 vers 1: "Wanneer dan al deze dingen over u komen, de zegen en de vloek die ik u heb voorgehouden, en gij dit ter harte neemt te midden van alle volkeren naar wier gebied de HERE uw God u verdreven heeft, en wanneer gij u dan tot de Heere uw God bekeert en naar zijn stem luistert overeenkomstig alles wat ik u heden gebied, gij en uw kinderen met geheel uw hart en met geheel uw ziel, dan zal de Heere uw God in uw lot een keer brengen en Zich over u erbarmen."

Ik lees verder in vers 3: "Hij zal u weer bijeenbrengen uit al de volkeren naar wier gebied de Heere uw God u verstrooid heeft." Even een pauze, want hier staat: "Hij zal u weer bijeenbrengen." De meeste vertalingen hebben dat zo staan, maar als u de Statenvertaling hebt, en vooral als u de kanttekeningen van de Statenvertaling hebt, dan moet u die toch eens opschrijven. Want weet u wat u daar vindt? Een hele kostbare opmerking over wat er namelijk letterlijk staat. Letterlijk staat er in het Hebreeuws: "Hij zal wederkeren en u bijeenbrengen." Er staat niet: "Hij zal u weer bijeenbrengen." Nee, er staat: "Hij zal wederkeren en u bijeenbrengen." De Heere komt weder! En dan zal Hij het volk inderdaad bijeenbrengen vanuit de volkeren naar het gebied waar de Heere hen had verstrooid. Het gaat hier over het weerkeren van de Heere.

Dat is heel opmerkelijk. In dit gedeelte wordt over drie terugkeren gesproken. Dat is het Hebreeuwse woord — in het Jodendom en in de Hebreeuwse denkwereld is dat een heel bekend en belangwekkend begrip — teshuvah. En dat betekent terugkeer. Het wordt op verschillende wijzen vertaald, maar het is iedere keer fundamenteel hetzelfde begrip. Drie keer terugkeer, ook hier in Deuteronomium 30. In de eerste plaats wordt er gesproken — ik heb het zojuist voorgelezen: "Wanneer gij u tot de Heere bekeert." Maar er staat hier het woordje teshuvah: terugkeert tot de Heere. De tweede keer: "Dan zal ik in uw lot een keer brengen." Dat is weer dat woordje teshuvah. Dat is weer een terugkeer, namelijk de terugkeer naar het land. Israël is verstrooid onder de natiën en dan zal Israël daar, te midden van de volkeren, buiten het land — let op! — tot bekering komen en opmerken wat hen is overkomen en gaan luisteren naar de stem van de Heere hun God. Ze zullen terugkeren tot de Heere en dan zal de Heere vervolgens hen doen terugkeren naar het land en in hun lot een keer brengen.

En dan die derde keer: "Hij zal wederkeren en u bijeenbrengen." Je had hier ook kunnen vertalen: "En dan zal de Heere zich bekeren en u bijeenbrengen", namelijk in de zin van terugkeren. Want dat is wat het woordje bekeren gewoon betekent: terugkeren. Dus de Israëlieten keren terug tot de Heere, vervolgens zal Israël terugkeren naar het land en de Heere zal terugkeren tot hen en hen bijeenbrengen. Die drie vallen feitelijk hier samen. Israël bekeert zich en dan zal de Heere terugkeren, in hun lot een keer brengen en hen doen terugkeren naar het land. Het is drie keer terugkeren, maar in een wat ander verband. Je struikelt bij wijze van spreken in het Hebreeuws hier over dat woordje teshuvah. Omdat het op verschillende wijzen wordt gebruikt, attendeer ik u er graag op.

"Al waren uw verdrevenen aan het einde van de hemel, de Heere uw God zal u vandaar bijeenbrengen en vandaar halen." Daar wordt heel vaak over gesproken in de profetieën. Het is eigenlijk onbegonnen werk om daar zomaar een bloemlezing te geven vanuit alle profetieën waarin we dat aantreffen: over de terugkeer van Israël naar het land. Dat is zo'n belangwekkend thema bij de profeten. Ik zal u twee voorbeelden geven: eentje uit het Oude Testament en eentje uit het Nieuwe Testament.

In Ezechiël 20 vers 34 staat: "Ik zal u voeren uit het midden van de volkeren en u bijeenbrengen uit de landen waarin gij verstrooid zijt, met sterke hand, met uitgestrekte arm en met uitgestorte grimmigheid." Het gaat hier overigens over een terugkeer die tot dusver nog niet heeft plaatsgevonden, die nog moet plaatsvinden. Dat blijkt ook wel uit wat er staat geschreven in het vervolg: "Ik zal u brengen naar de woestijn der volkeren en daar met u in het gericht treden van aangezicht tot aangezicht." De Heere is daar weer met recht teruggekeerd en Hij treedt met hen daar in het gericht. Let er trouwens op dat de Heere hen eerst brengt in de woestijn. Ik geef het citaat niet volledig, want het zou te lang worden, maar lees het eens na in Ezechiël 20. Het is heel bijzonder. Want daar lees je dat Israël verzameld wordt uit de volkeren, maar ze komen niet linea recta in het land terecht. Nee, ze worden teruggebracht in de woestijn.

Daar krijg je in wezen een herhaling van de geschiedenis, namelijk dat ze daar uitgezuiverd worden en daar treedt de Heere met hen in het gericht. Vanuit de woestijn zullen ze dan optrekken naar het beloofde land. Dat is feitelijk een herhaling van de geschiedenis. Maar ook hier is het heel opmerkelijk dat Israël dus tot inkeer komt — nog zo'n woord — tot inkeer komt in het buitenland en om die reden teruggebracht wordt naar het land. Dat is wat de Heere belooft, al in Deuteronomium 30, en dat blijkt ook het geval te zijn in Ezechiël 20.

Ik zal u nog een voorbeeld geven uit Matteüs 24, de Bergrede — de tweede Bergrede — waarin de Heere Jezus vertelt, terwijl Hij daar op de Olijfberg gezeten is en de stad Jeruzalem en de gebouwen van de tempel ziet. Hij houdt daar een fundamentele rede over wat er in de toekomende dagen zou gaan plaatsvinden en Hij spreekt daarbij ook over de terugkeer van de Zoon des mensen, het wederkeren van de Heere. "Terstond", staat er dan in vers 29 van Matteüs 24, "terstond na de verdrukking van die dagen zal de zon verduisterd worden." Het gaat over de grote verdrukking die over het land en daar in het Midden-Oosten nog zal gaan plaatsvinden. Terstond na de verdrukking van die dagen zal de zon verduisterd worden, en dan lees je in vers 30: "En dan zal het teken van de Zoon des mensen verschijnen aan de hemel."

En Hij zal Zijn engelen, Zijn boodschappers... hoe ik me dat moet voorstellen weet ik niet, maar zo staat er. Hij zal Zijn boodschappers uitzenden met luid bazuingeschal en zij zullen Zijn uitverkorenen verzamelen. Over welke uitverkorenen gaat het hier? Over het uitverkoren volk, het volk van de Israëlieten. De uitverkorenen zijn gewoon de Israëlieten. Dat blijkt wel uit de wijze waarop het geformuleerd wordt: "En zij zullen zijn uitverkorenen verzamelen uit de vier windstreken, van het ene uiterste der hemelen tot het andere." Dat is een wijze van formuleren zoals we die zo vaak vinden. In Deuteronomium 30 begon het al: dat ze verzameld worden vanuit de volkeren en vanuit de vier windstreken, van het ene uiterste der hemelen tot aan het andere. Ze zullen teruggebracht worden naar de plaats van bestemming, via de woestijn weliswaar.

Houd dat in gedachten. Wij lezen inmiddels weer in Deuteronomium 30 verder wat daar staat geschreven: "De Heere uw God zal u brengen naar het land dat uw vaderen bezeten hebben en gij zult het bezitten; en Hij zal u weldoen en u talrijker maken dan uw vaderen." Schitterende profetieën, schitterende beloften die hier worden gegeven. De Heere zou hen terugbrengen.

▶ 20:08 Menselijk Zionisme Versus Gods Belofte ↑ hoofdstukken

En dan stel je de vraag: wat heeft de huidige staat Israël daarmee te maken? Dat is een heel ander fenomeen. In Deuteronomium 30 lezen we een belofte over wat God zou doen als de Israëlieten te midden van de natiën verstrooid zouden zijn; dat zij zich daar zouden bekeren en dat ze teruggebracht zullen worden op grond van die bekering. Ze zouden dan het land bezitten, de Heer zou wederkeren en ze zouden in vrede en grote welvaart vertoeven. Het land zou zijn vrucht weer gaan opleveren.

In dat plaatje is de staat Israël een heel merkwaardig fenomeen. Hoe verhoudt zich dat? Want de staat Israël is op een heel andere wijze ontstaan, nietwaar? Dat is niet ontstaan op basis van bekering. De staat Israël die in 1948 is opgericht, en de zionistische beweging zelf waarin Theodor Herzl zo'n grote rol heeft gespeeld, was al vele jaren eerder ontstaan. Dat was met name een beweging van seculiere Joden. Joden die helemaal niet in de Torah geloofden, maar die vonden dat het nu wel eens tijd was dat de Joden weer gewoon hun eigen plaats en hun eigen land zouden innemen. Zij hebben een beweging op gang gebracht om terug te keren naar het land.

In de aanvang moesten de Torah-gelovige Joden daar niets van hebben. Geen van allen. De rabbijnen zeiden: "Wij moeten wachten op de komst van de Messias, want zo staat het in de Torah." Het is een geluid dat vandaag de dag niet veel meer gehoord wordt, ook onder Israël niet, en er wordt alles in het werk gesteld om dat de mond te snoeren. Maar er zijn verschillende bewegingen van Torah-gelovige Joden die hun stem verheffen. Zij zeggen dat het huidige zionisme en de staat Israël niet de vervulling van de belofte van God is. Dit is eigenmachtig optreden en dat eindigt in een groot drama.

Ik heb hier een plaatje van die orthodoxe, Torah-gelovige Joden. Ze hebben posters voor zich met teksten erop. Ik zal er een paar van voorlezen. Het zijn Engelse teksten, maar ik heb ze voor u vertaald: "Het Joodse onderwijs was altijd gekant tegen zionisme." De Joden hebben van oudsher vanuit de Torah, maar ook vanuit de Talmud geweten dat ze moesten wachten op de komst van de Messias alvorens weer terug te mogen keren naar het land. Een andere poster zegt: "Torah-getrouwe Joden zullen nooit de zionistische bezetting van het heilige land erkennen." Dat is een variant op die eerste poster.

Wat er momenteel in Israël plaatsvindt is overigens wel weer eigenaardig, maar dat is niet zozeer ons onderwerp. Het is in overeenstemming met wat we lezen in de profetieën, maar we hadden het over wat dat Joodse geluid tegen het zionisme betekent. Dat zionisme is een beweging die losstaat van de Torah. In het Jodendom zijn er genoeg rabbijnen die daar altijd op gehamerd hebben, tot op de dag van vandaag, en die inderdaad zeggen dat het huidige zionisme en de staat Israël op één groot drama zal uitlopen. Ze kiezen daarbij soms voor woorden die ik niet eens in de mond durf te nemen; ze zijn daar bikkelhard in.

Het gaat mij helemaal niet om het promoten van zulke bewegingen of om een politieke uitspraak te doen. Het gaat mij puur om het punt dat de Torah inderdaad belooft dat God het volk zal herstellen en zal terugbrengen naar het land, maar dan op grond van geloof. Het land zou dan in grote welvaart en vrede verkeren. Vergelijk dat nu eens met de situatie die we kennen sinds 1948 en al die jaren die daarop volgden: oorlogen en geruchten van oorlogen.

Dan lezen we nog zo'n pamflet: "Zionisme is de oorzaak van het bloedvergieten in het Midden-Oosten." Wat daarmee bedoeld wordt, is niet zo moeilijk te begrijpen. Sinds er een Joodse staat is in het Midden-Oosten, is er inderdaad een aaneenschakeling geweest van oorlogen. In feite is het zelfs zo dat op dit moment de hele wereldpolitiek en alle grote problemen zijn terug te voeren tot die Joodse staat. Wat dacht u bijvoorbeeld van de 'war on terror', zoals Bush dat noemt? Dat heeft allemaal zijn aanleiding gevonden in 9/11. De terroristen die het World Trade Center zijn ingevlogen, deden dat — als je henzelf mag geloven — om één reden: dat die Joodse staat hen zo’n ergernis is, samen met de support die Amerika geeft. In elk geval is de hele wereldproblematiek te herleiden tot dat piepkleine landje daar in het Midden-Oosten. Je hebt gewoon een vergrootglas nodig om het goed op de wereldkaart te kunnen zien.

Deze Joden zeggen: het zionisme is een vooruitgrijpen. Een menselijk vooruitgrijpen op wat God zelf heeft beloofd te zullen doen. Als God het doet, dan doet Hij het ook goed. Dan geeft Hij ons vrede en welvaart, en dan bréngt Hij ons terug. We moeten simpelweg wachten op de Messias. Dit eigenmachtig handelen brengt geen zegen, integendeel. Een ander pamflet zegt: "The end of Zionism is peace" — het einde van het zionisme, dan zal er vrede zijn. Pas wanneer dat hele zionistische streven aan zijn einde gekomen is, zal er rust komen.

We lezen in de profetieën hoe dat zal gaan in de toekomst. De Bijbel spreekt over de grote verdrukking; het wordt één groot debacle daar in het Midden-Oosten. Zelfs zo erg dat er geen levende inwoner meer zal zijn in het land. Het is afschuwelijk, maar deze Joden wijzen erop. Zij huilen bij de gedachte dat de Joden, die al zoveel hebben meegemaakt, nu dit eigenmachtig tot stand hebben gebracht. Je neemt je petje ervoor af wat zij kunnen en hoe dat allemaal is gegaan; dat is heel wonderlijk. En toch zeggen zij: "Dit is niet wat God beloofd heeft. Dit is drama en het eindigt ook in drama."

Pas wanneer dat mensenwerk aan zijn eind gekomen is, zal God zeggen: "En nu ga ik aan de gang." Als alle hoop van mensen is vervlogen, dan zal God inderdaad zelf Zijn volk terugbrengen. Succesvol. Want u weet, daar hadden we het de vorige keer al over: als God iets doet, dan gaat het altijd succesvol. Groots, met grote kracht en met uitgestrekte arm. Afijn, deze Torah-gelovige Joden weten daarvan, ondanks het feit dat er nog een bedekking op het hart ligt. Zij laten dit geluid klinken. Nu ga ik weer even terug naar de tekst.

▶ 28:37 De Besnijdenis van het Hart en Leven uit de Doden ↑ hoofdstukken

Naar Deuteronomium 30. De Heere uw God zal uw hart en het hart van uw nakroost besnijden. Dat waar de gewone lichamelijke besnijdenis een beeld van is, dat is eigenlijk een beeld van de besnijdenis van het hart. Eigenlijk betekent dat gewoon dat de voorhuid van uw harten, zoals het elders genoemd wordt, besneden zal worden. De bedekking van het hart zal worden weggenomen.

In 2 Korinthe 3 schrijft Paulus daar ook over. Hij heeft het erover dat tot op de dag van vandaag telkens wanneer Mozes voorgelezen wordt, er een bedekking op hun hart ligt. Maar wanneer het zich tot de Heere bekeert – dat wil zeggen: wanneer het volk terugkeert tot de Heere – dan zal de bedekking worden weggenomen. En dan zullen ze ontdekken wat er staat geschreven in Mozes, en dat dit alles spreekt van Hem, de Messias. Hun bloedeigen Messias, de verrezen Heer. De Messias van Israël, de Redder van de wereld.

Wel, wat God zegt in Deuteronomium 30 is: "Ik zal jullie terugbrengen in het land. Ik zal jullie terugbrengen en Ik zal het hart van jullie besnijden." De bedekking zal worden weggenomen en jullie zullen zien wat er staat geschreven en werkelijk tot de ontdekking komen hoe groots het is dat Ik dat allemaal beloofd heb. Want weet u waar het in de Schrift om gaat? Niet om mensenwerk of om wat wij doen, ook niet in politiek opzicht of in militair opzicht, maar om wat God belooft. "Ik zal voor u strijden en jullie zullen stil zijn."

We gaan weer even terug naar Deuteronomium 30. Ik zal het hart van uw volk besnijden, die bedekking wordt weggenomen, zodat gij de Heere uw God liefhebt met geheel uw hart en met geheel uw ziel. Dat is een belofte. Hier vinden we dat God een belofte in vervulling doet gaan van wat de clue is van de Torah. Wat is de hoofdsom van de wet? Nou, dat is wat je leest in Deuteronomium 6, wat in elke mezoeza staat, in zo'n koker die bij de deur van elke Joodse ingang of bij de poorten is bevestigd. Daar staat die rol: "Hoor Israël, de Heere onze God is één." En dan staat er ook: "Gij zult de Heere uw God liefhebben met geheel uw hart, met geheel uw ziel en met geheel uw kracht." En dat is ten diepste gewoon een belofte: gij zult de Heere uw God liefhebben.

Wanneer dan, is de vraag? Nou, Deuteronomium 30 geeft het antwoord: wanneer het hart van het volk zal worden besneden en de bedekking zal worden weggenomen. Wel, dan zult gij de Heere uw God liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel. Ziet u? Daar vinden we niet alleen dat ze het zouden doen, maar daar vinden we ook dat het zal gebeuren én wanneer het zal gebeuren.

"Opdat gij leeft", dat staat er zo mooi tussendoor. Opdat gij leeft, waarmee dus gezegd is dat Israël dus dood was. Als het herstel van Israël wordt voorgesteld als een herleving, dan betekent dat dus dat zij in de voorgaande tijd dat zij verstrooid waren onder de natiën, dood waren. En dat is weer zo'n bekend profetisch thema. Denk aan Ezechiël 37 over dat dal van die dorre doodsbeenderen. Of wat dacht u van Hosea 6? Waar gezegd wordt dat Israël zal opstaan en zal herleven. Er staat trouwens ook nog bij wanneer dat zal zijn en dat de Heere tot hen zal terugkeren. Exact dezelfde woorden. Er staat ook nog bij dat het zal zijn na twee dagen. Nou, in dit gezelschap hebben we er al verschillende keren op gewezen: na twee dagen, na 2000 jaar, zo zegt Petrus, want zo rekent de Heere namelijk. En dan zal de Heere terugkeren en dan zal Hij Israël leven geven. Dat wil zeggen: ze zullen tot ontdekking komen wie de opgestane Messias is. Dat gebeurt natuurlijk wanneer die bedekking wordt weggenomen; dan komen ze tot ontdekking wie de Messias werkelijk is. Hij is de Opgestane die ooit ook op de derde dag verrees en onvergankelijk leven aan het licht bracht.

Wat ze zullen ontdekken is dat de Schrift leven is. Het spreekt allemaal van Hem die het leven aan het licht gebracht heeft toen de steen werd weggewend tot onvergankelijk leven. En dat zullen ze om niet ontvangen; dat leven zal hun ten deel vallen. Opdat gij leeft. Paulus zegt het nog mooier – ja, veel mooier dan ik natuurlijk – in Romeinen 11: "Want indien hun verwerping de verzoening van de wereld is..." Dat is de tegenwoordige tijd. Zij hebben de Messias verworpen. Geen probleem, ik zeg het nu even met mijn eigen woorden; anderen kunnen daarover vallen, dat maakt me niet uit. Indien hun verwerping, zo staat er, de verzoening van de wereld is. Want zo is het. Israël heeft de Messias verworpen en God maakt dan gewoon een omweg. En dat is alleen maar mooi, want nu is namelijk de boodschap actueel van de verzoening van de wereld.

Ik weet wel dat het voor verreweg de meeste christenen een vloek is, de verzoening van de kosmos, maar dat is nu juist de essentie van de tegenwoordige tijd. Israël heeft de Messias verworpen en daarmee is het Koninkrijk uitgesteld, of verborgen moet ik eigenlijk zeggen. Uitgesteld is niet helemaal het goede woord. Maar in deze tijd is de boodschap van de verzoening der wereld actueel. God die de wereld met Zich verzoent, puur om niet, en niet een selecte groep, nee, de wereld. En dan vind ik het zo prachtig als nu de boodschap, in deze tijd van de verstrooiing van Israël onder de natiën: zij hebben de Messias verworpen, hun verwerping, wel, dat is de verzoening der wereld. Er staat achter: wat zal hun aanneming dan straks, binnenkort – want de twee dagen zijn bijna voorbij – wat zal hun aanneming dan anders wezen dan leven uit de doden?

Ziet u dat dit de vervulling is van wat we lezen in Deuteronomium 30 vers 6? Opdat gij leeft. Want dan keert de Heere namelijk terug tot hen en dan zullen ze het leven ontvangen. Ze zullen opstaan uit de dood. Hun aanneming is niet anders dan een leven uit de doden. Leven! Daar spreekt de wet van. Ja, vaak in schaduwen, maar niettemin is dat waar het Oude Verbond van spreekt. En als de bedekking wordt weggenomen, zal dat allemaal ontdekt worden.

Ik lees verder: "En gij zult weer naar de stem van de Heere luisteren en al Zijn geboden volbrengen die Ik u heden opleg." Toen was het nog opleggen, maar u weet wat er gebeurt als de wet opgelegd wordt: dan worden die stenen tafelen verbroken. Maar dan zullen ze naar de stem des Heeren luisteren en al Zijn geboden volbrengen die Ik u heden opleg. Het is exact de vervulling van wat we in Jeremia 31 vinden, misschien wel de meest monumentale aankondiging van het Nieuwe Verbond.

Jeremia 31: "Zie, de dagen komen, luidt het woord des Heeren, dat Ik met het huis van Israël en het huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten. Niet zoals het verbond dat Ik met hun vaderen gesloten heb ten dage dat Ik hen bij de hand nam om hen uit het land Egypte te leiden; Mijn verbond dat zij verbroken hebben." U weet wel hè, die stenen tafelen. Die eerste zet van stenen tafelen die verbroken werden, is eigenlijk een uitbeelding van het Oude Verbond. Op het moment dat het op de mens gelegd wordt als een verplichting van wat moet, nou, dan gaat het eigenlijk in aanvang al mis. Wel, dat is in wezen ook de hele ontdekking die Israël aan zichzelf gedaan heeft, en in het algemeen de mens. Eerst moet een mens gewoon ontdekken dat hij het zelf niet kan. In wezen is dat ook de functie van die hele periode van het Oude Verbond geweest. "Mijn verbond dat zij verbroken hebben, hoewel Ik heer over hen ben, luidt het woord des Heeren. Maar dit is het verbond dat Ik met het huis van Israël sluiten zal na deze dagen."

Luidt het woord des Heren: Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven. En Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn.

Het is niet meer de wet die hen opgelegd wordt en die als een last ervaren wordt van wat er gedaan moet worden – want dat lukt namelijk toch niet. Nee, het gaat om wat God dan gaat doen. Hij zal hen een ontdekking laten doen. Hij zal hen laten zien dat Zijn woord belofte is. En dan zal Zijn woord geschreven worden in hun hart.

Ik vind het zo mooi. Want wat gebeurde er met die eerste set van stenen tafelen? Voordat ze waren voorgelezen, waren ze al verbroken. Maar met die tweede set van stenen tafelen, wat gebeurde daarmee? Die werden in het binnenste gelegd van die houten kist, die later trouwens de ark werd. Het is weer een prachtig type van Christus.

Dat nieuwe verbond is succesvol; dat nieuwe verbond wordt namelijk niet beëindigd. Weet u wat karakteristiek is voor het nieuwe verbond? Er wordt niets van de mens gevraagd; God belooft alleen maar. In Jeremia 31 staat zeven keer: "Ik zal". Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen. Ik zal hun zonde geenszins meer gedenken. Ik zal een nieuw verbond met hen sluiten. Het is niet meer van: jullie moeten dit of jullie moeten dat. Niets van dat al.

Daarom belooft God en verplicht Hij Zichzelf uitsluitend. Vandaar ook dat het nieuwe verbond niet beëindigd wordt zoals het oude verbond. Dit verbond kan niet verbroken worden, want God garandeert het daar puur om niet. Hij geeft alleen maar garanties, gratis, helemaal voor niets. En dat is het geweldige van dat nieuwe verbond.

▶ 40:12 Ware Rust en Zegen in de Toekomende Aion ↑ hoofdstukken

Ik ga weer even terug naar Deuteronomium 30. De Heere uw God zal u in overvloed het goede dan schenken. Kijk wat we nu zien in het Midden-Oosten en inderdaad, dat is een drama. Er wordt zoveel onderhandeld. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar als je naar het nieuws kijkt of de krant leest, dan denk je: ja, het gaat allemaal weer inderdaad om dat kleine landje. Het gaat allemaal om dat kleine volkje waar God zo'n geweldig plan mee heeft. Nu is het allemaal problemen, bloedvergieten en diplomatie; de waarheid struikelt op de straten, zoals dat in de Bijbel genoemd wordt.

Er komt een tijd dat aan dat hele mensenwerk een einde zal komen. Na zes dagen, zegt God – na zes dagen van duizend jaar – is het over. Nu staken jullie je werk, want dat is wat Sabbat eigenlijk ook gewoon betekent: Sabbat betekent staken. Ophouden, kap ermee; nu is het tijd voor rust. Dan zal de zevende dag aanbreken. Misschien is dit een beetje abacadabra voor sommigen, en anderen denken: ah ja, zo zit dat. Maar weet u waar het om gaat? Dan zal God Zijn belofte gaan vervullen aan dat volk en dan zal die toekomende eeuw ook gaan aanbreken. Voor Israël zal Hij overvloed in het goede geven bij al het werk van uw handen, in de vrucht van uw schoot, in de vrucht van uw vee en in de vrucht van uw bodem, want de Heere zal weer behagen in u hebben.

Ook hier staat trouwens niet simpelweg ‘weer behagen’, maar er staat letterlijk dat Hij zal wederkeren om behagen in u te hebben. Weer die wederkeer, de wederkomst van de Heere. Weet je meteen wanneer het ook zal zijn? De Heere zal wederkeren om behagen in u te hebben en u ten goede, zoals Hij ooit behagen had in uw vaderen, wanneer gij naar de stem van de Heere uw God luistert door Zijn geboden en inzettingen te onderhouden die in dit wetboek geschreven staan; wanneer gij u tot de Heere uw God bekeert met geheel uw hart en met geheel uw ziel. Dat gaat gebeuren! Dat wordt aangekondigd, God belooft dat.

God Zelf staat daarvoor garant en er staat hier ook gewoon bij wanneer het zal zijn en wat er dan gaat gebeuren. De bedekking wordt weggenomen. De Heere zal Zijn volk gaan zegenen. De toekomende eeuw, een nieuwe aion, zal aanbreken. Leven uit de doden! En dan wordt het Koninkrijk openbaar. Kijk, God heeft nog zoveel goeds in petto voor deze schepping en voor de volkerenwereld. Via Israël gaat Hij die hele wereld zegenen, zegenen in overvloed.

Hij heeft het niet zo op mensenwerk, om het zo maar te zeggen. Integendeel. De mens kan bouwen wat ze wil en kan politiek of militair zoveel tot stand brengen, maar de Heere zegt: "Ik doe het, en Ik ook alleen." Als de Heere het huis niet bouwt, tevergeefs bouwen de bouwlieden daaraan. Als God Zijn woord laat klinken en Zijn woord zal vervullen, dan zal alles gaan zoals Hij dat heeft aangekondigd.

Het wordt een volheid van vreugde, en dat is precies wat God ook op het oog heeft met deze wereld in de toekomende aion. Weet u wat ik nou zo mooi vind? Het wordt alleen maar mooier. Het wordt alleen maar mooier, want God heeft niet alleen geweldige beloften in verband met deze wereld en over die toekomende aion, maar dat leven gaat zich steeds grootser manifesteren totdat uiteindelijk de dood volkomen tenietgedaan zal zijn en Gods plan helemaal gerealiseerd is. Dat mogen wij nu al weten: de tijd van de verzoening der wereld.