GoedBericht.nl logo

GoedBericht.nl wijst op de ene GOD die alles beschikt en bij wie nooit iets mis gaat. Zij wijst op Jezus Christus als Redder der wereld. Jazeker, van alle mensen! Omdat GOD nooit laat varen de werken van zijn handen.


Uitgangspunt is de Bijbelse boodschap zoals Paulus dit als “apostel en leermeester van de natiën” heeft mogen bekendmaken. GoedBericht wil uitsluitend wijzen op wat “er staat geschreven”. Want “de Schrift” bewijst én verklaart zichzelf.

 

De levende GOD is een Redder van ALLE mensen, speciaal van gelovigen!

1 Timotheus 4:10

Prikbord

donderdag 29 september
Nunspeet
aanvang: 20.00 uur
thema: dood, opstanding & onsterfelijkheid (1)

INFO

Recente Artikelen

wie is Yuval Noah Harari?

Een van de momenteel meest invloedrijke denkers ter wereld is de Israëlische hoogleraar en schrijver van bestsellers Yuval Noah Harari (1976). Afgelopen week was hij even in Nederland en premier Rutte stak desgevraagd op televisie de loftrompet over hem. Niet alleen Rutte, maar ook Barack Obama, Mark Zuckenberg en Bill Gates prijzen deze man om zijn visionaire gaven. Harari is historicus/futuroloog en wordt vaak 'de profeet' genoemd. Hij is atheïst, openlijk homoseksueel en wordt beschouwd als één van de meest spraakmakende exponenten van de New-Age beweging. Harari is een uitgesproken transhumanist, d.w.z. hij gelooft dat de mens zijn eigen evolutie in de hand moet nemen en door middel van software, genetische manipulatie en nanotechnologie zich kan upgraden tot god. Niet bij wijze van spreken, maar echt. Zo verklaarde hij: We zijn bezig met het verwerven van goddelijke vermogens, met het veranderen van onszelf in goden. En ik bedoel dit in de meest letterlijke zin, het is geen metafoor. Homo sapiens doet zijn best om het feit te vergeten, maar het is een dier. En het is dubbel belangrijk om onze oorsprong te herinneren in een tijd waarin we onszelf in goden willen veranderen. En verder: Wat ik denk dat misschien wel de belangrijkste ontwikkeling van de 21e eeuw is, is dit vermogen om mensen te hacken, onder de huid te kruipen, biometrische gegevens te verzamelen, mensen beter te analyseren en te begrijpen dan ze zichzelf begrijpen. Harari is optimistisch over deze ontwikkelingen en ziet zijn idealen binnen afzienbare tijd werkelijkheid worden: In de komende decennia zullen AI (=kunstmatige intelligentie) en biotechnologie ons goddelijke vermogens geven om het leven opnieuw te ontwerpen en zelfs om volledig nieuwe levensvormen te creëren. Als het ons lukt, en er is een zeer goede kans dat we dat zullen doen, dan zullen we zeer binnenkort voorbij de God van de Bijbel gaan. Wij zijn waarschijnlijk een van de laatste generaties Homo sapiens. Het hoeft niet te verbazen dat deze man hoofdadviseur is van Klaus Schwab, de oprichter van World Economic Forum. Hij is één van de belangrijkste breinen achter Agenda 2030 en aanstuurder van denktanks die op globaal niveau opereren en de laatste fase van deze aeon vormgeven. Ik beweer niet dat Yuval Noah Harari de voorzegde "valse profeet" uit Openbaring 13:11-18 (en 19:10) is. Wat ik wel beweer is dat hij tot dusver opmerkelijk beantwoordt aan het profiel van deze apocalyptische figuur. Harari heeft wereldwijde invloed, wordt alom vereerd als profeet, is afkomstig uit "het land", hij ziet de mens en zichzelf als dier (> beest), promoot technologieën om de mens "onder de huid" te hacken en beoogt openlijk de God van de Bijbel van diens troon te stoten. En als een typische antichrist (1Joh.2:18,22) beweert hij: Dat hele verhaal van Jezus Christus, zoon van God, opgestaan uit de dood is nepnieuws. Houd 'm in de gaten...

20-09-2022 Lees verder

welke bijbelvertaling gebruikt GB?

Wie de gesproken studies op de GoedBericht-site volgt maar ook de artikelen daarop leest, zal het al gauw opvallen dat vaak verwezen wordt naar de grondtekst van de Bijbel. Daarmee doelen we op de (originele) Hebreeuwse en Griekse tekst waarop bijbelvertalingen zijn gebaseerd. In presentaties op GB wordt vrijwel altijd middels een interlineair daarnaar verwezen. Interlineair betekent letterlijk: 'tussen de regels' en doelt in dit geval op een woord-voor-woord weergave die in regels onder elkaar worden getoond. Bovenaan de Hebreeuwse of Griekse grondtekst en daaronder een letterlijke woord-voor-woord vertaling en daaronder (de derde regel dus) gewoonlijk ook nog de wijze waarop een gangbare vertaling (i.c. NBG51) het woord uit de grondtekst weergeeft. origineel vs. vertaling Omdat GB ervan uitgaat dat alle woorden in de Schrift "God-geblazen" zijn (geïnspireerd; 2Tim.3:16), hecht ze er enorm veel waarde aan om zoveel als mogelijk bij de Bron(tekst) te blijven en daar telkens weer naar terug te keren. Want het is het origineel van de Schrift dat geïnspireerd is, niet de vertaling. Elke vertaling is mensenwerk en dient daarom kritisch te worden benaderd. concordante vertaalmethode Omdat de woorden in de originele tekst leidend zijn, geeft GB hoog op over de zogenaamde concordante vertaalmethode. Dat is een vertaalmethode die zoveel als mogelijk uitgaat van de concordantie op de grondtekst. Een concordantie in het algemeen is een alfabetisch naslagwerk waarin vermeld wordt waar woorden zijn terug te vinden. Bij een concordantie op de grondtekst worden dus alle woorden van de grondtekst vermeld. De concordante vertaalmethode heeft als ideaal om elk woord in de grondtekst een consequent (concordant = gelijkluidend) vertaalwoord mee te geven. Met als oogmerk dat elk vertaalwoord, één-op-één, verwijst naar één woord in de grondtekst. Om het bekendste voorbeeld op de GB-site te geven: het Griekse 'aion' zou eensluidend (concordant) dienen te worden weergegeven en niet zoals de gangbare bijbelvertalingen dit doen: 'aion' de ene keer met 'eeuw' vertalen en de andere keer met 'eeuwigheid' (zonder begin en/of einde). Dat is discordant (=niet-eensluidend) en vervreemdt onnodig van de woordenschat van de Schrift. grenzen van concordantie Eerlijkheidshalve moet bij dit laatste wel een kanttekening worden geplaatst. Een concordante vertaalmethode mag dan het ideaal zijn, het is lang niet altijd haalbaar. Al zou (!) een altijd consequente één-op-één vertaling al mogelijk zijn, dan levert dit in de praktijk een volstrekt onleesbare vertaling op. Het idioom (taaleigen) van de ene taal is nooit gelijk aan dat van de andere taal. Dat geldt zelfs al voor verwante talen als Nederlands en Engels, laat staan voor talen die qua tijd en afstand zoveel verder van elkaar verwijderd zijn. Er gaapt een immens gat tussen het Hebreeuws van de Tenach en ons Nederlands. En dat geldt (zij het in iets mindere mate) ook voor het Bijbelse Grieks en onze taal. De grammatica en syntax (woordvolgorde) van beide brontalen verschillen hemelsbreed van het Nederlands. Nog afgezien van het feit dat het Nederlands in onze dagen ook nog eens aanzienlijk afwijkt van de Statenvertaling die in 1635 tot stand kwam. niet één concordante vertaling Omdat geen enkele bijbelvertaling volstrekt concordant is of kan zijn, bestaat er ook niet zoiets als de concordante bijbelvertaling. Alleen al in het Nederlandse taalgebied zijn er heel wat vertalingen beschikbaar die elk min of meer de concordante vertaalmethode hoog in het vaandel hebben. De Statenvertaling (1635) destijds leunde hier heel sterk tegenaan, zelfs zodanig dat we dankzij deze vertaling in onze taal nog steeds vertrouwd zijn met tal van typisch Hebreeuwse zegswijzen. Bekend is ook de Naardense Bijbel (2004), die niet alleen behoorlijk letterlijk vertaalt, maar ook idiolect is, d.w.z  zoveel mogelijk de taaleigenschappen van de brontaal wil weergeven. Ook niet onvermeld mag blijven de Telos-vertaling van het 'Nieuwe Testament'. Verder zijn er recentelijk meerdere particuliere pogingen ondernomen die nadrukkelijk uitgaan van de concordante vertaalmethode. Ik noem o.a. Schriftwoord (van Wim Janse) en vooral Geschriften (van Menno Haaijman). een concordante vertaling app Een nieuwe opzet biedt de NCV (van Thijs Amerfoort) die in een gratis app een concordante bijbelvertaling presenteert, inclusief interlineair. Het biedt bovendien veel zoekmogelijkheden en informatie over woorden. Een veelbelovend initiatief! ISA van Scripure4all Op de GB-site werk ikzelf al meer dan twintig jaar met het m.i. onovertroffen gratis interlineaire Bijbelprogramma: ISA (Interlinear Scripture Analyzer) van de website Scripture4all. Dat werk is inhoudelijk vooral gebaseerd op het concordante vertaalwerk dat is uitgegeven door Concordant Publishing Concern. Op de website van Scriture4all zijn ook veel artikelen beschikbaar over vertaalkundige kwesties, grammatica, woordopbouw e.d. ISA biedt trouwens geen bijbelvertaling maar is een interlineair. Als softwareprogramma beschikt het over veel geavanceerde opties om op woorden te zoeken. Met de (helaas nog niet vrij beschikbare) optie van een zogenaamde Concordant View maakt het de mate van concordantie van vertaalwoorden heel transparant. Tijdens presentaties toon ik vrijwel altijd afbeeldingen vanuit dit ISA-programma met daarbij meestal een eigen letterlijke werkvertaling. Met als disclaimer dat deze vertaling puur voor het eigen gebruik is gemaakt.

13-09-2022 Lees verder

‘kennis van de drie-enige God’

Donderdag j.l. gaf ik in Nunspeet een vierde (en tevens laatste) bijbelstudie over het onderwerp 'de ene God'. Een bezoeker van die avond stuurde mij naar aanleiding daarvan een artikel op dat deze week te lezen is in 'De Saambinder', het weekblad van de Gereformeerde Gemeenten. Ds. Labee gaat daarin in op de vraag: Waarom wordt er zo vaak in de prediking gesproken over kennis van de drie-enige God? De opstuurder van het artikel vroeg mij eens nader in te gaan op wat Labee beweert. Ik zal niet alles wat hij naar voren brengt bespreken, maar me beperken tot enkele hoofdpunten. Labee begint zijn artikel zo: Het antwoord kan heel kort zijn: dat is de eigenlijke kern van het ware geloof! We liggen van nature in onze doodstaat, verdoemelijk voor God. Of we liggen voor rekening van Christus, ingelijfd in Hem, door een waar geloof. De grote Profeet en Leraar sprak: 'En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, den enigen waarachtigen God, en Jezus Christus, Dien Gij gezonden hebt' (Joh. 17:3). Wonderlijk dat de eerste Bijbelse verantwoording die Labee geeft vanuit Johannes 17:3, meteen vernietigend is voor het idee dat hij wil verdedigen. In dit gebed spreekt Jezus zijn Vader aan en zegt (lett. vertaald): Dit nu is het aeonische leven, opdat zij U zouden kennen, de enige waarachtige God en Jezus Christus die u afvaardigt. Lees goed wat hier staat. De essentie van het leven van de toekomende aeon (= het eeuw-ige leven; Luc.18:30), is dat men "de enige waarachtige God" kent. Wie is dat? Dat is de Vader die Hij in zijn gebed aanspreekt. Jezus noemt Hem niet slechts "God" maar "de enige waarachtige God". Die Hij vervolgens uitdrukkelijk onderscheidt van zichzelf. Want Jezus Christus is (zo zegt Hijzelf) Degene die door "de enige waarachtige God" werd afgevaardigd. Ds. Labee maakt dus een valse start. Hij vervolgt: Hetzelfde onderwijs krijgen we uit Zondag 7 van onze Heidelbergse Catechismus. Eerst vinden we daar dat niet alle mensen zalig worden maar alleen degenen die Hem (dat is Jezus) 'door een waar geloof worden ingelijfd en al Zijn weldaden aannemen'. Dan horen we wat een waar geloof eigenlijk is en ten slotte wat een ware Christen nodig is te geloven. Als Ursinus (1534-1584) dan als kern van het Evangelie de twaalf geloofsartikelen aanwijst, horen we wat de kern van het geloofsbelijden van een kind van God is: God de Vader en onze schepping, God de Zoon en onze verlossing, God de Heilige Geest en onze heiligmaking. In plaats van Bijbelse 'bonnetjes' te overleggen, gaat de predikant zich beroepen op de Heidelberger Catechismus. In het door hem genoemde Zondag 7 (vraag 20) gaat het om de vraag of alle mensen zalig worden, zoals ze in Adam ook allen veroordeeld zijn. De aardigheid is dat exact deze vraag door de apostel Paulus tot twee keer toe expliciet positief wordt beantwoord (Romeinen 5:18 en 1Korinthe 15:22): door één daad van één mens zijn allen veroordeeld en zó zullen ook door één daad van één mens allen worden gerechtvaardigd en levendgemaakt. Kristalhelder! De Heidelberger Catechismus ontkent dit echter glashard door met een nadrukkelijk 'nee' te antwoorden... Dezelfde Heidelberger Catechismus waarop Labee zich beroept, verwijst voor de kern van het Evangelie op haar beurt naar de 'Twaalf Artikelen van het geloof". Een zeer oud document, maar niettemin een menselijke overlevering en als argument bepaald niet in lijn met het adagium van de Reformatie: sola scripura, alleen de Schrift! Overigens spreken de genoemde 'Twaalf Artikelen niet, zoals Labee suggereert, over "God de Zoon" en "God de Heilige Geest", maar dat terzijde. Veel belangrijker is dat in de Schrift deze frases totaal onbekend zijn. De Bijbel spreekt tientallen keren over "God de Vader" en over "één God, de Vader" (1Kor.8:6) en over Hem als "de enige waarachtige God" (Joh.17:3; Jud.:25; Mar.12:29). Nimmer lezen we echter over "God de Zoon", wat ook volstrekt logisch is als het Bijbels onderwijs juist benadrukt dat er "één God, de Vader" is. De Zoon heet in de Schrift daarom consequent en vele tientallen keren "de Zoon van God". Aan het beroep op de Heidelberger Catechismus en de Twaalf Arikelen voegt ds. Labee nu de Nederlandse Geloofsbelijdenis toe. Onze Nederlandse Geloofsbelijdenis schrijft zo onderwijzend in artikel 9 over dat 'geheim' van de drie Personen in het ene, Goddelijke Wezen: 'Dit alles weten wij zo uit de getuigenissen der Heilige Schrift, alsook uit Hun werkingen, en voornamelijk uit degene die wij in ons gevoelen. Wederom een beroep op een mensengeschrift waarover de Nederlandse Geloofsbelijdenis in artikel 7 het volgende behartenswaardige schrijft (bold lettertype is van mij; AP): Men mag ook gener mensen schriften, hoe heilig zij geweest zijn, gelijkstellen met de Goddelijke Schriften, noch de gewoonte met de waarheid Gods (want de waarheid is boven alles), noch de grote menigte, noch de oudheid, noch de successie van tijden of personen, noch de conciliën, decreten of besluiten; want alle mensen zijn uit zichzelven leugenaars en ijdeler dan de ijdelheid zelve. M.a.w. mensengeschriften mogen dan weliswaar spreken van "de drie personen in het ene Goddelijke Wezen", als de Schrift dergelijke terminologie niet kent, dan hebben we ze dus te verwerpen als "ijdeler dan de ijdelheid zelve". Amen! Merk op dat ds. Labee zich tot dusver op slechts één Bijbelvers beroepen heeft (Joh.17;3) dat in zichzelf juist vernietigend bleek voor de leer die hij tracht te verdedigen. Voor het overige heeft hij zich uitsluitend beroepen op passages uit belijdenisgeschriften. Nu voegt hij daar nog een citaat van een Engelse predikant aan toe... Om uit te leggen wat dat bevindelijk wil zeggen, laten we u een citaat meelezen van J.C. Philpot (1802-1869) over de woorden 'Want Drie zijn er Die getuigen in de hemel: de Vader, het Woord en de Heilige Geest; en deze Drie zijn één' (1Joh. 5:7). We lezen daar: 'Al Gods kinderen worden geleid tot de kennis der Drie-eenheid, waarlijk niet door bespiegelende redenering of spitsvondigheid van het verstand. De Geest onderwijst hen niet door blote verstandsbeschouwing maar door de kracht en de bedauwing der Goddelijke waarheid in het hart. Al Gods kinderen leren het leerstuk van de Drie-eenheid in hun ziel. Aha, J.C. Philpot beroept zich eindelijk wel op een Bijbeltekst: 1Johannes 5:7. Want drie zijn er, die getuigen in de hemel: de Vader, het Woord, en de Heilige Geest; en deze drie zijn één. Deze tekst lijkt inderdaad zeer ter zake voor dit onderwerp, ware het niet dat de tekst overduidelijk corrupt is. De zin staat bekend als het zogenaamde 'Comma Johanneüm' en is een nogal expliciete verwijzing naar de leer van drie-eenheid. Maar ds. Labee weet als theoloog heel goed dat die zin in de Griekse manuscripten van 'het Nieuwe Testament' nergens voorkomt en een onmiskenbaar Middeleeuwse (Latijnse) toevoeging is. Op Wikipedia lezen we daarover (bold lettertype is van mij; AP): De tekst komt in de oudste Griekse handschriften niet voor. Ook wordt hij door de vroege Kerkvaders niet geciteerd, wanneer ze dit gedeelte van de Johannesbrief aanhalen. Kennelijk is het vers ergens tijdens de Middeleeuwen tussen de Latijnse tekst van het Nieuwe Testament geraakt, misschien eerst als glos in de kantlijn en daarna bij het kopiëren in de tekst opgenomen. Moderne Bijbelvertalingen laten het Comma weg, plaatsen het in een voetnoot of zetten het tussen haakjes... Ds. Labee sluit de beantwoording van de bovengenoemde vraag af met enkele 'bevindelijke' notities die ik hier laat rusten. Ik stel concluderend vast dat de predikant in zijn beantwoording zich vrijwel uitsluitend beroept op mensengeschriften. En voor zover er wel een beroep plaatsvindt op de Bijbel dan is dat of op een tekst die precies het tegendeel betoogt van wat Labee beweert, of op een tekst die overduidelijk en algemeen erkend een Schriftvervalsing is. Hoe treurig is het als kerkvolk op deze wijze met een kluitje in het riet wordt gestuurd! Wanneer het getuigenis van de Schrift plaatsmaakt voor mensenwoord. En wanneer eenvoudig ("één God en Vader") en stralend onderwijs ("Redder van alle mensen") wordt vervangen door 'mysterie' en duisternis. Inderdaad: "...  ijdeler dan de ijdelheid zelve".

21-05-2022 Lees verder

Recente Toespraken
Prikbord

donderdag 29 september
Nunspeet
aanvang: 20.00 uur
thema: dood, opstanding & onsterfelijkheid (1)

INFO

Goed Belicht - Dagboek
vrijdag, 30 september

Galaten 5:22 – zelfbeheersing

Maar de vrucht van de Geest is liefde: vreugde, vrede, geduld, geschiktheid, goedheid, trouw, bescheidenheid, zelfbeheersing.

Zelfbeheersing is het laatst genoemde kenmerk van “de vrucht van Geest”. De Statenvertaling speekt van ‘matigheid’. Het Griekse woord is afgeleid van de elementen ‘in’ en ‘houden’. Het spreekt van het vermogen zich ‘in te houden’ en ‘zichzelf te beheersen’ oftewel ‘maat te houden’. Zelfbeheersing veronderstelt dat onze aandriften, gevoelens en begeerten controle behoeven. Het ontbreken van deze beheersing is een vorm van ‘incontinentie’.

Het idee is niet dat “het vlees” bestreden moet worden, zoals in religieuze (ook christelijke!) kringen vaak geleerd wordt (vergl. Ef.5:29). De gedachte is evenmin dat hartstochten en begeerten zouden moeten worden onderdrukt. Integendeel zelfs! Paulus voorzegde dat in de christenheid ooit een verbod zou komen om te trouwen maar ook de verplichting zich te onthouden van voedsel (1Timotheüs 4:1-3). Hij noemde deze ontwikkeling zonder pardon “leringen van demonen”. En inderdaad, enkele eeuwen later manifesteerde zich binnen de Rooms Katholieke kerk het verplichte celibaat voor ‘geestelijken’ en het verplicht vasten voor het kerkvolk.

Zelfbeheersing houdt het midden tussen zichzelf ‘laten laten’ en ‘ascese’ (=onthouding). Wie dit midden houdt is in balans. Dat is geen kunstje maar een “vrucht van de Geest” die groeit in vreugde en vrede.

 

Delen: