▶ 00:00 Actuele Wereldonrust en de Behoefte aan Bijbelse Duiding ↑ hoofdstukken

Gaat Rusland ook Israël aanvallen? Ik denk dat een heel aantal van u denkt: op welke toer gaat André vanmorgen nu terechtkomen? Ik geef direct toe, laat ik dat dan als eerste opmerking daarover meteen maar zeggen, dat de titel wat suggestief is. Want het suggereert alsof ik nu à la G.B.J. Hilterman bezig ga — voor het jongere publiek zegt die naam misschien helemaal niets, maar vroeger was het bij ons thuis altijd zo dat er op zondag eigenlijk heel weinig gebeurde. Eigenlijk kon er ook niets; de tv ging niet aan, maar intussen werd 's middags om een uur of half twee de radio even aangezet. Want dan liet G.B.J. Hilterman, de voormalige hoofdredacteur van De Telegraaf, zijn licht schijnen op het actuele wereldgebeuren, 'de toestand in de wereld'. "Goedemiddag luisteraars", of zoiets zei hij dan met zo’n hele karakteristieke stem. Vervolgens besprak hij allerlei mogelijke scenario’s hoe de actuele situatie de komende tijd zou kunnen gaan uitpakken.

Nou, op die toer ga ik het vandaag echt niet brengen. Op die manier ga ik het inderdaad zeker niet bespreken. En toch doe ik het onderwerp en de vraagstelling wel degelijk recht, want ik ga het inderdaad vanuit de Schrift bespreken. Laat ik eerst even wat dingen in het algemeen zeggen. Het zal u toch ook opgevallen zijn — om dan toch nog eventjes iets over de actualiteit te zeggen — dat we van de ene hype in de andere terecht zijn gekomen. Het was zelfs zo dat afgelopen vrijdag zo’n beetje alle coronamaatregelen in de ijskast waren gegaan of in ieder geval niet meer golden; geen QR-code, helemaal niets. En niemand had het erover, want in het nieuws ging het nu alleen nog maar over de Oekraïne. Het is ook wel een beetje de waan van de dag waar we op getrakteerd worden.

Wat nu heel erg opvallend is — en dit is trouwens een uitdrukking uit Matthäus 24 — is dat we lezen over het begin van de weeën. De Heer Jezus spreekt daar over het einde van de aeon en Hij zegt dat het allemaal begint met oorlogen en geruchten van oorlogen. U zou kunnen tegenwerpen dat die er altijd al zijn geweest. Ja, maar tegen het einde van de aeon zou dat in hevigheid gaan toenemen en opvallend gaan worden. Er wordt gezegd dat dit nog maar het allereerste begin is; daar blijft het dus niet bij, maar dat is wel wat we momenteel inderdaad zien. Wat er nu gaande is, is natuurlijk een enorme oorlogsdreiging. Hoe gaat dit uitpakken? Ik hoorde deze week al veel mensen vragen naar aanleiding van die inval van Rusland in de Oekraïne: "Gaat dit zelfs een wereldoorlog worden?"

Er is angst. Er was al angst onder de mensen, maar die was weer van een heel andere aard, en nu maakt die plaats voor een andere angst. De mensen zijn voortdurend bang. Dat komt mede natuurlijk omdat ze niet weten wat we zojuist met elkaar gezongen hebben, namelijk dat alles onder controle is. Dat slaapt een stuk lekkerder, weet u dat? Daar hadden we het voor aanvang van deze samenkomst nog eventjes over in een persoonlijk gesprek. Ik zeg niet dat het slapen garandeert, maar het maakt wel heel rustig te weten dat er Eén is die dit allemaal leidt.

Wat je ook nu ziet, is dat volkeren op drift raken. Dat zien we in de Oekraïne, maar dat was al heel sterk zo: hele volkeren die verplaatst worden uit angst omdat er een heleboel kapotgeschoten is. We hebben dat in Syrië gezien, met alle problemen van dien. Want als volkeren door elkaar gaan lopen, levert dat ook altijd weer problemen op. God heeft niet voor niets de volkeren hun eigen plek gegeven en hun grenzen vastgesteld. Op het moment dat je daaraan gaat tornen, leidt dat geheid tot heel veel problemen.

Daarnaast zie je dat de natuur 'van slag' is. Dat wordt in ieder geval algemeen zo opgemerkt. Het is zelfs zodanig dat we vinden dat we daar heel veel geld tegenaan moeten gooien om dat maar weer in goede banen te leiden. Je moet eens horen hoe zelfverzekerd, hoe arrogant we eigenlijk zijn dat we denken dat we dat allemaal wel weer in goede banen kunnen leiden — of in wat wij dénken dat goede banen zijn. Aardbevingen en pestilentiën worden trouwens ook genoemd in verband met de eindtijd; besmettelijke ziektes die wereldwijd rondgaan. Maar de mensheid heeft inderdaad dat idee van maakbaarheid.

Als we het dan toch over de actualiteiten hebben, valt ook heel sterk de verschuiving in machtsverhoudingen op. Dat leidt ook weer tot nieuwe vragen: hoe gaat dat nu aflopen? Je ziet de rol van de Verenigde Staten afnemen. Maar wie is dan vervolgens de baas? Ook hiervan zou je kunnen zeggen dat het niets nieuws is; mensen hebben altijd gestreden en oorlog gevoerd. Er is altijd dat 'haantjesgedrag', ook in de grote wereldpolitiek: wie is de sterkste? Maar wat we nu wel gaan zien — en dit is al een aanloopje naar wat ik straks ga vertellen — is dat de toekomstige hoofdrolspeler zich in het Midden-Oosten gaat bevinden. In feite zie je daar de eerste contouren al van zichtbaar worden.

Dan heb je nog de explosieve schuldenberg en de economische instabiliteit. Er wordt een enorme zeepbel opgeblazen door geldcreatie, en ook dat levert grote problemen op. Want wat is geld nog waard en hoe gaat dat zich in de wereldeconomie uitspelen? Bij eerdere gelegenheden hebben we het er al eens over gehad dat de hele concentratie van geld volgens de Schrift ook naar het Midden-Oosten gaat. We leven wat dat betreft echt in hele boeiende tijden.

Nog iets wat heel opvallend is, zijn de Babelse pretenties. Dat is wat anders dan 'Bijbels', hoewel het ongeveer hetzelfde klinkt; het is precies het tegenovergestelde. Vandaar natuurlijk die toren. We denken alles in eigen hand te hebben. In Genesis 11 lees je dat God had gezegd dat de mens zich over de hele aarde moest verspreiden, maar de mens dacht het beter te weten: "Nee, wij concentreren onze macht en ons kunnen. We bouwen hier een stad waar iedereen moet blijven en we maken een enorme toren om ons een naam te maken." En dan lees je dat God — ja, dat vind ik echt humor — naar beneden moet komen om te zien waar ze mee bezig zijn, terwijl de mens denkt zoiets enorms te hebben neergezet. Als je een beetje feeling hebt voor humor, dan zie je hoe cynisch en grappig dat eigenlijk is.

Maar er staat wel iets heel opmerkelijks bij: God zegt dat als de mensheid inderdaad gaat samenklonteren en alle krachten gaat verenigen, niets van wat zij wensen te ondernemen hen onmogelijk zal zijn. Ze kunnen dan alles. Dat zie je nu gebeuren op het moment dat de mensheid de handen ineenslaat: één taal, één groot netwerk — en dat bedoel ik heel letterlijk. Een wereldwijd netwerk waarbij we met elkaar kunnen communiceren door informatietechnologie en communicatietechnologie. Er komen enorme vermogens los; de laatste decennia is dat explosief gestegen. Dat zijn Babelse pretenties. De mensheid denkt het heft in eigen handen te nemen, en straks gaat het trouwens ook heel letterlijk Babels worden, want die stad gaat weer een hoofdrol spelen in de nabije toekomst.

Nou ja, enzovoort. Ik zeg deze dingen om even te beschrijven wat je elke dag in de krant leest, maar ook om de samenhang daarvan te laten zien. En wat daarbij dan vooral van belang is – want daarom komen we bij elkaar – dat is de behoefte die we hebben om dit te duiden.

Ik bedoel, wij weten... zo arrogant zijn wij dan weer. In werkelijkheid is het niet arrogant; het is juist heel erg nederig om niet te rade te gaan bij jezelf, maar te luisteren naar wat God te melden heeft. Al zoveel eeuwen en millennia terug. Wat Hij dat allemaal heeft laten vastleggen; Hij heeft gesproken. Hij voorzegt.

Ik heb afgelopen woensdag – een aantal van jullie waren daar ook bij – in Alkmaar mogen spreken over de Bijbel die zichzelf bewijst. Namelijk ook door de profetie. Profetie is een heel boeiend woord, want profetie betekent letterlijk ‘voorzeggen’. En dat is wat God doet, waarmee Hij Zichzelf ook bewijst. Want er is slechts Eén die de toekomst kent. Ik bedoel, dat hoef ik niet eens te verdedigen of duidelijk te maken: niemand weet de toekomst. We kunnen op zijn best een fatsoenlijke prognose maken, maar zekerheid over de toekomst heeft geen mens. Maar God voorzegt. En ik heb afgelopen woensdag duidelijk gemaakt dat God daarin, als ik het eventjes zo mag zeggen, een geweldige track record heeft. Dat wil zeggen: hoe Hij in het verleden heeft bewezen altijd weer nauwkeurig te spreken over de toekomende dingen, alsof ze al gebeurd zijn.

Daar kunnen we vaak nog wel met zekerheid over spreken. Over de dag van gisteren is het heel wat makkelijker met zekerheid te spreken dan over de dag van morgen. Ik vind dat opmerkelijk, even tussendoor. Bij het KNMI, weet je wel, dan bespreken ze het weer van de dag van vandaag en dat doen ze al heel erg nauwkeurig. Maar op het moment dat ze dan iets moeten zeggen over hoe het gaat worden, dan moeten er allerlei slagen om de arm gemaakt worden. Maar wat een mens wil, en waar je behoefte aan hebt, is betrouwbare informatie. Hoe moeten we de dingen verstaan? En wat is de betekenis van al die ontwikkelingen die gaande zijn en wat er speelt, juist ook in dit tijdsgewricht?

Wij hebben het bij andere gelegenheden wel eens gehad over de Bijbelse chronologie, die op een heel opmerkelijke wijze is onder te verdelen in drie keer 2000 jaar. Dat wil zeggen: van Adam tot Abraham is 2000 jaar – letterlijk trouwens. Dan van Abraham tot Christus 2000 jaar; die is iets complexer, want er zitten nog een paar jaar tussen. Maar goed, voor het gemak is het 2000 jaar. En sinds Christus tot nu toe zijn ook bijna 2000 jaar voorbij. Dat betekent dus dat we aan het einde zitten; daar zitten wij hier ongeveer.

En dat is toch wel opmerkelijk, want ook in Bijbelse termen betekent dat, dat hier dus 6000 jaar, vanaf Adam gerekend tot nu toe, voorbij zijn. Dat zijn zes dagen. Zo rekent God: voor Hem zijn duizend jaren als één dag. En Hij herhaalt het nog eens even, opdat het ons niet zou ontgaan: duizend jaar als één dag. En dat betekent trouwens ook dat er sinds Christus’ heengaan twee dagen voorbij zijn. En dat betekent dus dat, vanaf Christus gezien, er twee dagen voorbij zijn en dat de derde dag aanstaande is. Nou, al die dingen zijn zo enorm belangwekkend om te zien.

Namelijk, waardoor ook de vraag ontstaat: hoe moeten we de huidige ontwikkelingen plaatsen? Want dat het einde van de aion nadert, staat niet ter discussie. Maar de Bijbel zegt ook zoveel over wat daaraan voorafgaat rond de terugkeer van Jezus Christus en de duizend jaren die nog gaan volgen – een heel millennium, de zevende dag of de derde dag, het hangt er vanaf van waar je rekent. Maar in ieder geval is dat wat er speelt de aanloop naar wat de profetie ook al zegt.

En ja, dat zijn hele logische vragen als je wakker bent. Je weet: we zitten tegen het einde van de aion, en dan stel je ook de vraag wat de Schrift daar allemaal over te melden heeft. Want het zal je gedacht zijn hoe enorm veel Bijbelse profetieën juist spreken over deze tijd, over die overgang, die transitie van deze aion naar de toekomende, en hoe God dat gaat doen en wat alle gebeurtenissen zijn die daarmee verband houden. En dus stel je die vraag: heeft dit er iets mee te maken? En kijk, laat ik meteen...

▶ 15:56 Waarschuwing Tegen Speculatie: Lees de Bijbel Niet in het Licht van de Krant ↑ hoofdstukken

Ik wil dan ook op een gevaar wijzen, en dat is wat ik hier zo formuleer: dat je de Bijbel gaat lezen in het licht van de krant. Kijk, het is logisch en heel goed en heel wakker om zo te zeggen wanneer je het omgekeerd doet. Namelijk: jij kent de Bijbel, je weet wat daar staat geschreven. Nou ja, dan weten we trouwens ook nog maar een paar weinig van. We weten ook nog maar hooguit, om het eventjes zo te zeggen: als Bijbelkennis de oceaan is, dan zijn ook de grootste Bijbelkenners onder ons nog maar net van wal gestoken. Dus we hoeven ons daarin ook niet al te veel te verbeelden. Maar goed, de schrift en ik, dat is het uitgangspunt. En bij dat licht lezen we de krant.

Maar het gevaar is heel gemakkelijk dat we het omgekeerd gaan doen en dat we de Bijbel lezen in het licht van de krant. En wat bedoel ik daarmee? Nou, dan gaan we associëren op de klank af. Dan lees je iets over... hé, om eventjes bij de actualiteit te blijven: Rusland. Hé, die valt zomaar... nou ja, zomaar... die valt de Oekraïne binnen. Daar, ten noorden van het Midden-Oosten. En de Bijbel spreekt inderdaad over Gog en Magog, over het land daar in het uiterste noorden en die ook Israël gaan aanvallen. Ik heb juist afgelopen week, dat zal ik u vertellen — dat is de directe aanleiding waarom we dit onderwerp bespreken — diverse mailtjes en appjes binnengekregen: moet je dat eens lezen, meteen die oorlog die aangekondigd is in Ezechiël 38 en 39. We komen er straks op terug. Waarin allerlei predikers en voorgangers naar voren brengen van: let op, dat gaat nu gebeuren. Niet het feit dat ze dat bespreken is een probleem, maar het speculatieve, dat ligt er soms zo dik bovenop.

Dus terwijl ik nu ook benadruk hoe geweldig belangwekkend het is om de tijd te onderkennen en om inderdaad de krant te lezen in het licht van de Schrift, wil ik wel ook wijzen op het gevaar dat we daarbij wel nuchter te werk zouden gaan. En niet zomaar gaan speculeren in het wilde weg. Dan lees je in de krant iets, een bepaald fenomeen. Hé, staat daar ook niet iets van in de profetie? En dan de hele context van die profetie buiten beschouwing laten en dan wilde conclusies trekken. Vooral uit Amerika valt me dat altijd op. Sorry dat ik een wat onaardige sneer maak, maar die Amerikanen zijn geweldig vindingrijk, maar soms ook heel speculatief. Predikers die van alle dingen hele uitgebreide en brede conclusies trekken. Iemand noemde dat een omgekeerde piramide. Weet u wel? Die hebben een hele smalle basis, maar daar trekken ze hele brede conclusies uit. Dat is precies omgekeerd van wat je zou doen. Je zou een hele brede basis moeten hebben en op die brede basis kun je bouwen en dan zou je inderdaad gaan doordenken.

Nou ja, dit is echt een heel reëel gevaar en het antwoord daarop is dat we nuchter zijn. Niet bedwelmd, niet onder invloed van... nee, gewoon nuchter van zin. Zodat je wakker bent, zodat je werkelijk weet waar het op aankomt. Nuchterheid is geboden. En wat betekent dat in dit verband ook? Dat is dat je nauwkeurig leest. Wat staat er nou eigenlijk? Ongeacht welk onderwerp. Want het is heel logisch, ik weet niet hoe het u vergaat, maar mij vergaat het heel vaak zo dat als je via de actualiteit op iets wordt gewezen, je de vraag gaat stellen: de Bijbel spreekt ook over deze dingen, maar hoe zit dat dan? En om dan, voordat je al te grote conclusies trekt, eerst eens goed te lezen wat er staat. Niet alleen in de tekst, maar ook in de context, de hele samenhang. En zo Schrift met Schrift te vergelijken.

U weet, de Bijbel is een bibliotheek. Maar geen profetie van de Schrift heeft een eigen uitlegging. Dus als je een profetie in de Schrift leest, dan moet je een andere profetie of andere profetieën erop naslaan om de betekenis ervan te verstaan. De ene profetie legt de andere profetie uit. Dat kan alleen maar omdat de Bijbel één groot geheel is. Het zijn wel allemaal... het zijn 700 verschillende boeken, wat ook niet iedereen weet, maar goed, ik denk 66, ja, maar goed, 700 boeken en al die boeken vormen een eenheid. En heel de Schrift legt zichzelf uit, of zo u wilt, die Schriften leggen elkaar uit. Nou, dat is een hele belangrijke basis om naar de actualiteit te kijken en om nuchter te zijn. De tijd te onderkennen, maar ook niet je over te geven aan wilde conclusies zonder dat je die kunt waarmaken. Oké, en dan komen we dan toch bij...

▶ 22:12 Het Werkelijke Onderwerp: Drie Profetische Aanvallen Vanuit het Bijbelse Noorden ↑ hoofdstukken

We gaan het onderwerp bespreken, namelijk aanvallen vanuit het noorden. Je zou het onderwerp zelfs nog kunnen uitbreiden naar allerlei aanvallen vanuit het noorden in het verleden, want ook daar spreekt de Bijbel over. En trouwens, als ik zeg 'aanvallen vanuit het noorden', dan bedoel ik dat vanuit de Bijbelse geografie. Namelijk het noorden van Israël, niet het noorden van Nederland. Dat is een heel groot verschil. Als de Bijbel spreekt over het noorden, dan gaat het niet over het noorden van Nederland of over Noorwegen. Nee, dan gaat het over het noorden van Israël. Dat is logisch, maar ook daarin zou je zomaar wilde conclusies kunnen trekken.

De Bijbel spreekt inderdaad over geprofeteerde aanvallen die nog steeds toekomstig zijn. Het is misschien een wat afwijkende manier waarop we vanmorgen de Bijbel openen, omdat het een overzichtstudie is. Dat wil zeggen dat ik voortdurend refereer aan de Bijbel, maar niet door één speciaal tekstgedeelte te bespreken en daar vers voor vers doorheen te gaan. Dat heeft normaal gesproken mijn voorkeur, maar we hebben nu een onderwerpstudie en dan moeten we vaststellen dat de Bijbel van drie gebeurtenissen spreekt, van drie tijdstippen waarop het land van Israël zal worden aangevallen vanuit het noorden.

Dat is trouwens nog niet per definitie hetzelfde als vanuit Rusland. Want als je het landje Israël neemt en naar het noorden toe gaat, dan kom je in Syrië, Libanon en Turkije. Als je nog wat noordelijker gaat, dan kom je inderdaad bij Oekraïne. En als je nog noordelijker gaat, dan kom je in Moskou. Dat is trouwens een rechte lijn. Als je op een wereldkaart kijkt vanuit Israël in een rechte lijn naar boven, dan kom je in Moskou uit. Maar de Bijbel spreekt inderdaad van verschillende aanvallen die tot op de dag van vandaag nog moeten plaatsvinden. Vanuit het noorden, waarbij Israël het doelwit is.

Voor een heleboel kerkmensen is dit helemaal niet hoe zij de Bijbel lezen. Al die profetieën worden vergeestelijkt. Zij lezen de Bijbel alleen alsof het een boek met 'peptalk' is: wat heb ik eraan, hoe voel ik me vandaag beter door bepaalde teksten te lezen? Dan moet je een heleboel uit de Bijbel schrappen. Men vraagt zich af: wat kan ik er vandaag of deze week mee doen? Een Bijbelstudie zoals die van vandaag, waarbij we door de Bijbel bladeren en zaken aanwijzen, geeft geen antwoord op de vraag wat u morgen moet doen op uw werk. Als u zegt: "Daar heb ik niks aan, doei", dan stelt u de verkeerde vraag. De vraag is niet: "Wat word ik er wijzer van?", maar de vraag is: "Wat zegt de Schrift? Wat heeft God te melden?"

Als we deze vraag stellen, wat de Schrift daarover zegt, dan moet je eventjes buiten je eigen belangetjes gaan denken. Een heleboel mensen lezen de Bijbel feitelijk egocentrisch, alsof het allemaal om jou gaat. Nou, zo belangrijk ben je niet hoor. De Bijbel spreekt niet alleen maar over persoonlijke dingen, maar ook over nationale zaken. Over de wereldpolitiek, over geopolitieke fenomenen, over oorlogen. Ja, daar spreekt de Bijbel over en God voorzegt die dingen ook. Ik zei het al: op drie tijdstippen zal het land Israël worden aangevallen vanuit het noorden.

▶ 26:37 De Eerste Aanval: de Koning van het Noorden aan het Einde van Israëls Benauwdheid (daniël 11) ↑ hoofdstukken

De eerste aanval is deze. Ik hoop bij gelegenheid nog eens uitgebreider bij dit specifieke Bijbelgedeelte stil te staan en er dan inderdaad vers voor vers doorheen te gaan. Dat doe ik nu niet, maar in Daniël 11, vanaf vers 40 tot 45, lees je over de koning van het Noorden. Die staat tegenover de koning van het Zuiden. Dat had u zelf ook kunnen bedenken: de koning van het Zuiden is de koning van Egypte. En de koning van het Noorden is Syrië, of eventueel wat daar nog boven ligt. In ieder geval lees je van die koning van het Noorden dat hij optrekt tegen het 'sieraadland' – dat is gewoon Israël. Het wordt het sieraad genoemd vanwege de manier waarop God naar dat land kijkt, maar ook vanwege de geweldige waarde die dat land heeft, ook door wat eronder ligt.

Tegen het sieraadland zal hij optreden, en er wordt ook gezegd wanneer dat zal zijn, namelijk in de eindtijd. Die term 'de tijd van het einde' vind je drie of vier keer in het boek Daniël, precies in dit verband. Het gaat dan inderdaad over de tijd van Jakobs benauwdheid. Er komt een grote verdrukking over Israël en aan het einde daarvan zal er een strijd plaatsvinden waarin de koning van het Noorden tegen Israël strijdt. Ik heb het hier dus niet over Rusland, ik heb het over Syrië, of eventueel wat daarboven ligt in een ruimere zin. Maar in ieder geval Syrië. Dat bedoel ik nou ook met de Bijbel lezen in de context: heel het voorgaande deel van Daniël 11, al die negenendertig verzen die eraan voorafgaan, gaan over de koning van het Noorden en de koning van het Zuiden. Het is volstrekt helder waar het over gaat, namelijk over Egypte versus Syrië, of vice versa.

Je kunt die strijd ook gewoon beschrijven, en dat doe ik nu even kortweg. Zoals gezegd wil ik daar graag nog eens op terugkomen, want het is heel boeiend. Je leest over de koning van het Noorden die optrekt en oppositie krijgt vanuit het Zuiden, vanuit Egypte. Hij gaat naar het sieraadland toe en neemt een heleboel landen in bezit. Onder andere Egypte en Libië worden genoemd; die komen onder zijn macht. Maar wat staat er dan bij? Alleen Ammon, Edom en Moab ontkomen aan zijn macht. Dat is deze specifieke streek; over Edom hebben we het ook wel eens gehad. Waarom zij ontkomen? Dat is een verhaal apart, dat staat er niet eens specifiek bij, maar zij ontkomen aan zijn macht. Vervolgens lees je dat hij ook naar Egypte gaat, maar dan wordt hij ineens gealarmeerd door berichten vanuit het noorden en het oosten. Hij gaat weer terug en vestigt zijn tenten in het sieraadland, tussen de twee zeeën, dus tussen de Dode Zee en de Middellandse Zee. En daar komt hij plotseling aan zijn einde.

In een stuk of zes verzen wordt die aanval vanuit het noorden zo beschreven, maar dat is dus nogmaals Syrië in de tijd van Jakobs benauwdheid. Als je vervolgens nog één vers doorleest, staat er: 'En in die tijd zal Michaël opstaan om de zonen van zijn volk terzijde te staan.' Dat is in de tijd van Jakobs benauwdheid, of woorden van gelijke strekking. De tijdspanne waarin dit zich afspeelt is dus volstrekt helder: aan het einde van Israëls grote verdrukking. Dat betekent dat hij ook aan zijn einde komt op het moment dat de Heer Zijn voeten gaat zetten op de Olijfberg en zal verschijnen voor Israël. Dát is de tijd! Dus de vraag of deze oorlog van de koning van het Noorden die het sieraadland binnenvalt vandaag of morgen gaat gebeuren? Nee, absoluut niet. Dat is pas aan het einde van Israëls grote verdrukking. Dat is een aanval vanuit het noorden.

▶ 31:51 De Tweede Aanval: Gog en Magog Verzameld bij Harmageddon (ezechiël 38 & Psalm 2) ↑ hoofdstukken

Oké, dat is nummer één. Dan heb je nog een tweede aanval, en die heb ik al even genoemd: de aanval van Gog en Magog. Dat wordt met vele volkeren verzameld, want er worden ook nog andere volkeren bij betrokken; die worden trouwens ook genoemd. En die worden verzameld in Harmageddon. Wat is dat, Harmageddon? Dat is die berg van Megiddo, de vlakte van Israël, helemaal in het noorden van Israël. Het is een enorme grote vlakte en daar worden de volkeren verzameld. Die volkeren denken allemaal eigengereid op te trekken naar het land om daar eens voor altijd het begonnen koninkrijk te elimineren en te vernietigen.

In Psalm 2 wordt dat bijvoorbeeld beschreven. Ik heb hier de schriftgedeeltes ook bijgenomen waar dit allemaal beschreven wordt. In Openbaring 16:16 lees je over Harmageddon, en ook in Openbaring 19 wordt het beschreven. Daar wordt dan gerefereerd aan Ezechiël 38. Dan zie je dit fenomeen. Deze teksten die ik noem, en het feit dat in Openbaring 19 verwezen wordt naar Ezechiël 39, bewijzen precies wat ik zojuist zei: namelijk dat de ene profetie de andere profetie uitlegt. Is dat moeilijk? Nee, maar je moet wel puzzelen. Het is inderdaad soms echt gepuzzel: hoe moeten we dat in elkaar passen? Dat moet je voorzichtig doen, maar niettemin is dat de wijze waarop de Bijbel zichzelf aandient.

Die volkeren – dat vind ik echt mooi – die volkeren denken eigengereid, op eigen initiatief, naar Israël te gaan om dat koninkrijk dat de Messias zojuist heeft gevestigd, te vernietigen. Psalm 2 spreekt daar ook over. Had ik die hier genoemd? Nee, o, die had er even nog bij gemoeten. De volkeren spannen samen. De Verenigde Naties. Jazeker. Worden de Verenigde Naties genoemd? Ja, in Psalm 2 bijvoorbeeld. Daar spannen ze samen tegen Yahweh en Zijn Gezalfde, Zijn Mashiach. Ze zeggen: "Laat ons hun banden van ons schudden." En dan gaan ze op weg naar Jeruzalem, omdat het begonnen koninkrijk vernietigd moet worden.

Zij denken – en dat vind ik het mooie – zij denken op eigen initiatief dat net gevestigde koninkrijk te vernietigen. In werkelijkheid lees je dat de Here hen trekt met haken, staat er. Ook met vishaken: "Kom maar hierheen." Zij denken – weten zij veel? – zij denken dat ze hun eigen vrije wil hebben. Dat denken een heleboel mensen trouwens. Maar nee, de Here trekt hen mee. Waarom? Omdat Hij wil afrekenen en Hij gaat Zich bewijzen. Ik vind dat geweldig. De mens in al zijn opperste macht – want we hebben het hier over de Verenigde Naties, een machtiger instantie bestaat er toch niet? Zou je zeggen: alle volkeren, al die miljarden mensen en de leidende instanties... en het WEF? Nee, die wordt niet genoemd geloof ik. En Schwab? Nee, zijn naam heb ik ook niet gelezen. Maar alle groten der aarde spannen daar samen en zij zouden het wel eens even doen.

Dat staat in Psalm 2; die moet u echt onthouden. Vergeet alles wat ik vanmorgen heb gezegd, maar deze moeten we onthouden: "Die in de hemel zetelt, lacht, en de Here spot met hen." Mag je spotten? Jazeker. En mag je uit de hoogte doen? Ja, dat doet de Here ook, want Hij Die in de hemel zit, Die lacht. Dat is humor op niveau, op het hoogste niveau. De Here lacht erom. Al die arrogantie van de mensheid die denkt het heft in eigen handen te nemen en zijn eigen plannen te trekken... het is gewoon, sorry dat ik het zeg, bullshit en anders niet. Het gaat nergens over. Mag je daar bespottelijke termen voor gebruiken? Ja, juist, die zijn daar namelijk heel gepast voor.

Maar dat is dus die oorlog van Gog en Magog. Het wordt gelokaliseerd in het uiterste noorden, aan de zijden van het noorden. Dan praat je dus niet zomaar over 'het noorden'. Nee, het is helemaal aan de zijden van het noorden, het uiterste noorden. Ja, dan kom je toch maar op één plek uit hoor. Pak een kaart – ik verwees er zojuist al naar – en neem het land dat zich aan het uiterste noorden ten opzichte van Israël bevindt. Nou, dat is inderdaad Gog, dat is Rusland. Ik denk inderdaad dat het het land van Gog is. Ik denk dat Gog – maar die geef ik even ter overweging – een naam is van de leiding. Bijvoorbeeld: Egypte heeft farao's en Rusland heeft tsaren, en de Schrift noemt dat 'Gog'. En het land Magog betekent gewoon 'van Gog'. Nee, niet Theo, maar dat is weer een ander.

Goed! Dat is een tweede oorlog. O ja, ik heb hier die kaart, dat is ook zo. Dus vanuit het uiterste noorden. U ziet hier het landje Israël, dit is Syrië, dit is het noorden... Jazeker, Turkije is nog noordelijker. En wat is dan de Oekraïne? Ja, dat zie je natuurlijk. Maar vanuit het uiterste noorden komt die strijd. Het wordt trouwens geïnitieerd door Gog en Magog, want in werkelijkheid zijn er vele andere volken bij betrokken. En dan heb ik er nog één.

▶ 38:21 De Derde Aanval: Gog en Magog Na de Duizend Jaren (openbaring 20) ↑ hoofdstukken

Maar dat duurt nog een tijdje, behoorlijk lang zelfs. Want die strijd vindt plaats na het millennium. U weet, ik had het zojuist over die duizend jaren die nog aanbreken, waarin Satan wordt gebonden en waarin Christus zal heersen. Maar aan het einde daarvan lees je dat de diabolos, die duizend jaar lang inactief is omdat hij gewoon geen enkele bewegingsvrijheid heeft, wordt losgelaten. Hij is dan in staat om opnieuw de volkeren te verleiden. Ze worden ook opnieuw weer verzameld en ze omsingelen de geliefde stad, Jeruzalem, de legerplaats van de heiligen.

Ik geloof trouwens ook dat de eerste achttien verzen van Ezechiël 38 — maar dat is een specialistisch ding wat ik nu zeg — deze post-millennium strijd van Gog en Magog beschrijven. Als u daar meer over wilt weten: ik wil daar graag nog eens een keertje wat dieper op ingaan. En ik geef toe, het is misschien wat veel, maar het punt is dat de Bijbel namelijk over twee keer een oorlog van Gog en Magog spreekt. Eentje vóór de duizend jaren en eentje ná de duizend jaren. Dus ook dat is dan weer Gog en Magog vanuit Rusland. Dus het antwoord op de vraag "Gaat Rusland ook Israël aanvallen?" is: ja zeker, in ieder geval twee keer.

▶ 40:01 Het Profetische Tijdpad Rondom de Vestiging van het Messiaanse Vrederijk ↑ hoofdstukken

Er werd gevraagd om een schemaatje van het tijdpad. Dat begrijp ik, en dat zal ik dan ook bij dezen even geven; dat is misschien wel zo handig. We hadden het dus over de koning van het Noorden uit Daniël 11. Dat speelt zich af aan het einde van Israëls Grote Verdrukking, die periode van 42 maanden. Dan krijg je in die tijd het moment dat de Heer zal verschijnen op de Olijfberg, eveneens aan het einde van die Grote Verdrukking. Hij gaat dan Zijn volk verzamelen uit alle windhoeken en Zijn koninkrijk in de wereld vestigen.

Heel veel mensen denken dat alle volkeren hierdoor meteen al onderworpen zijn, maar dat is echt niet waar. Dan krijg je namelijk de periode van de bazuinen en de schalen. Dat zijn twee reeksen die synchroon lopen: de zeven bazuinen en de zeven schalen. In deze periode regeert Christus al in Jeruzalem over Israël, maar de volkeren zijn dan nog niet onderworpen. Het wereldwijde Vrederijk is op dat moment nog niet aangevangen. Dat is de periode van de bazuinen en de schalen. De meeste uitleggers zien deze specifieke fase niet.

Maar het is aan het einde van deze fase dat Gog en Magog zich zullen verzamelen bij Harmageddon. Vandaar ook dat je leest dat de volkeren strijden tegen JAHWEH en Zijn Gezalfde die daar regeert. De Heer antwoordt en spot met hen. Waarom? Hij zegt: "Ik heb mijn Koning gezalfd over Zion." Hij regeert daar al, maar zij willen Hem van de troon stoten. Dat is de oorlog van Harmageddon. Het is dus een strijd vanuit het noorden, terwijl de Messias Zijn beginnend koninkrijk al in het land heeft gevestigd.

Ik weet dat dit voor een aantal mensen misschien een heel nieuwe gedachte is, maar goed, dat geldt voor heel veel dingen die ik zeg. Het zij zo. Maar dat is dus die strijd die plaatsvindt op het moment dat het koninkrijk al is gevestigd. Daarna krijg je de duizend jaren — een relatief lange lijn, u begrijpt het wel — dit is de periode van de duizend jaren.

Aan het einde daarvan, zoals beschreven in Openbaring 20, vind je weer een strijd van Gog en Magog, wederom vanuit het uiterste noorden. Zij zullen dan niet in Harmageddon, in het noorden van Israël, maar de geliefde stad omsingelen. Trouwens, in alle drie de gevallen — en dat vind ik erg mooi en vermeldenswaardig — is het zo dat de strijd heel kortstondig is. De Heer maakt er korte metten mee. Dat geldt overigens voor alle drie de gevallen. In feite vindt er bij Harmageddon niet eens een echte strijd plaats; ze zijn daar alleen maar verzameld. En ook bij de laatste strijd van Gog en Magog lees je dat: de geliefde stad wordt omsingeld en er daalt vuur uit de hemel neer... en het is voorbij. Dit zijn de drie oorlogen vanuit het noorden in de richting van Israël.

▶ 44:01 Gods Soevereine en Glorieuze Doel in het Oordeel: de Volkeren Zullen Hem Kennen ↑ hoofdstukken

Over de setting van deze strijd van Gog en Magog wil ik inhoudelijk nog een paar dingen zeggen. In Ezechiel 38 en 39 wordt deze strijd echt geplaatst na Ezechiel 37. Ik zeg dit met nadruk voor de mensen die beweren dat dit allemaal binnenkort al zal gaan gebeuren. Ezechiel 38 volgt op Ezechiel 37 — en dan bedoel ik niet alleen qua hoofdstukindeling, maar ook inhoudelijk. Het volgt namelijk op het herstel van Israël, wanneer het volk uit het gebied van de volkeren is bijeengebracht. Dat is wat je daar leest.

Het is zelfs zo dat wanneer de buit van de oorlog — en dan heb ik het over deze oorlog na de bazuinen en de schalen, al die gerichten die aan het einde over de aarde gaan komen — daar verzamelen Gog en Magog zich om een einde te maken aan dat nieuwe koninkrijk dat daar in Sion, in Jeruzalem, is opgericht. Dat zal massaal gebeuren. De buit van die oorlog is dan voldoende voor zeven jaar brandstof. Meestal is het zo dat er na een oorlog geen brandstof meer is, maar in dit geval levert het juist zeven jaar brandstof op. De buit alleen al is daarvoor genoeg. Kun je dat bewijzen? Jazeker, kijk maar in hoofdstuk 39 vers 9; het staat er gewoon bij.

Ook lees je iets heel bijzonders: Israël heeft zeven maanden lang nodig om alle slachtoffers van Gog en Magog te begraven. Dat gaan ze doen ten oosten van de zee. Er moet daar dus een enorme begraafplaats komen, een soort monument. Een oorlogsbegraafplaats die ook een monument is van wat daar is gebeurd. Wie is de Koning? Wie heeft het voor het zeggen? Welnu, de zevende dag is 'Mijn dag', zegt de Heer. Jullie hebben zes dagen jullie gang kunnen gaan — ik hoor daar allerlei termen voor — en dat is ook precies wat de mens doet: zes dagen zul je arbeiden. Maar de zevende dag is Mijn dag, de dag van rust. En dan grijp Ik in. Willen jullie het niet horen? Dan zul je het voelen.

Sommige mensen denken wel eens dat het goede bericht dat God alle dingen wel maakt, een zoetsappige boodschap is. Als je dat denkt, dan heb je het volgens mij echt nog niet begrepen. Dit is niet zoetsappig. God treedt soms buitengewoon hardhandig op. Sommige mensen denken ook dat het een ontkenning van het oordeel is, maar het oordeel is juist één van de instrumenten die erop gericht zijn de boel recht te zetten — ook nationaal en in de grote wereldpolitiek. Zo gaat de Heer te werk.

En God doet het — en dat vind ik prachtig — God doet Gog en Magog optrekken, opdat ook de volkeren Hem leren kennen. Dáárom gebeurt het. Daarin zie je ook het geweldige, positieve oogmerk van deze gebeurtenissen. Zo eindigt het dan ook, en daar moet ik ook mee afsluiten. Er staat zo'n prachtige herhaling: "En zij zullen weten dat Ik JAHWEH ben." Dat weten ze dan. Ik bedoel, de volkeren die al decennia lang atheïstisch waren en God hadden weggeredeneerd, die zullen het dan weten. Alle volkeren, daar is dan geen twijfel over mogelijk meer. Er is dan geen vraag meer; atheïsme bestaat niet meer. Ze weten dan niet alleen maar dát er een God is — dat weet eigenlijk iedere mens diep vanbinnen al — maar ze zullen weten wie God is, namelijk de God van Israël. Ze zijn daar hardhandig mee geconfronteerd, maar ze zullen weten: Ik ben JAHWEH.

Dat betekent dus dat door alle gerichten heen het oordeel altijd een glorieus einddoel heeft. Onmiskenbaar! En dus hebben wij alle reden om een lied te zingen met als titel: "Een toekomst vol van hoop". Dat is dit lied van Sela — dat is trouwens ook een mooie naam. Een toekomst vol van hoop. We kijken naar U op, al zijn er duizend vragen. Al begrijpen wij het niet, U blijft ons liefde dragen. U geeft een toekomst vol van hoop, die U ons heeft beloofd. Jezus heeft het ons gebracht, als mens onder de mensen. U geeft een toekomst vol van hoop, dat heeft U aan ons beloofd. Dus nu alleen de Allerhoogste God van onbegrensde macht. Wij geloven en wij hopen op het einde. U geeft een toekomst vol van hoop, dat heeft U aan ons beloofd. Zo in het leven. U geeft een toekomst vol van hoop, dat heeft U aan ons beloofd.