▶ 00:00 Introductie: een Onontgonnen Geschiedenis in Genesis 6 ↑ hoofdstukken

Vanmorgen wil ik uw aandacht bepalen bij een wel heel fascinerend onderwerp. Ik kan naar eer en geweten verklaren dat ik daarbij niet over één nacht ijs ben gegaan. In studies en spreekbeurten heb ik dikwijls kort naar deze geschiedenis verwezen, maar ik ben er nog nooit uitgebreid op ingegaan. Ik zal eerlijk zeggen dat ik daar ook altijd wat schroom voor heb gehad.

Het geval wil dat ik precies tien jaar geleden – nou ja, bijna precies: 18 juli 2009 – een blog heb gewijd aan de Nephilim. Ik denk trouwens dat het onderwerp dat ik vanmorgen ter sprake breng voor een groot aantal van u volstrekt nieuw is. Misschien heeft u nog nooit gehoord over deze hele situatie. Ik waarschuw u bij dezen ook dat het geen stichtelijk preekje wordt; daar heb ik sowieso al niet veel mee. Maar dit is Bijbelstudie, we gaan terug in de geschiedenis.

Tien jaar geleden kreeg ik van een bezoeker op de website een vraag over de zonen Gods in Genesis 6. Ik heb hem toen persoonlijk teruggeschreven en dat antwoord ook gedeeld op mijn website. Daarbij zei ik dat er nog wat open einden lagen en dat ik er graag bij gelegenheid op terug wilde komen. Dat is er nooit meer van gekomen, niet omdat ik er niet meer over heb nagedacht; integendeel, ik heb in de afgelopen veertig jaar over dit onderwerp heel veel gelezen en gestudeerd. Het is steeds weer voorbijgekomen.

Moet u maar eens op YouTube of internet kijken en het woord 'Nephilim' intikken. Dan kunt u de eerste weken nog wel vooruit, want het is heel intrigerend. Ik moet er wel bij zeggen dat er ook veel 'bocht' tussen zit; heel veel desinformatie. U vraagt zich misschien af hoe ik zo zeker weet dat wat ik vertel daar niet onder valt. Dat is aan u. Ik kan wel zeggen dat het niet zo is, maar dat mag u natuurlijk zelf beoordelen. Een heleboel van die sensatie zult u vanmorgen in elk geval niet horen. Ik vind het al sensationeel genoeg als ik de Bijbel gewoon zelf open en laat spreken. Het is immers heel bijzonder wat er duizenden jaren geleden hier op aarde heeft plaatsgevonden.

Destijds schreef ik onder mijn blog 'wordt vervolgd', maar dat heeft soms wat langer geduurd dan gehoopt of gedacht. Maar zie daar: in juli 2019 gaan we er dan toch eens op verder. Vandaag is het 14 juli en op 28 juli gaan wij daar, Deo volente natuurlijk, op verder. Aanvankelijk was ik van plan om het in één keer te bespreken, maar vannacht om een uur of één zei mijn vrouw: "André, doe het maar in tweeën." Toen heb ik het alsnog geknipt en werd het kwart over drie voordat ik naar bed ging. Nee, dat heeft ze me niet ge-appt; zo af en toe komen we elkaar wel eens in huis tegen. Zo ging dat dus. Ik moest de website weer wat omgooien, dus het wordt een bespreking in tweeën, want het onderwerp vergt veel.

Ik zal even aangeven hoe ik het wil aanpakken. Vandaag richten we ons op Genesis 6, het historische deel. Noach zelf, of een van zijn zonen – dat laat ik even in het midden – heeft dit ooit opgetekend. Het behoort bij zijn registraties, bij zijn Toledot. We hebben het daar al eens eerder over gehad: later heeft Mozes dat geredigeerd en samengebracht in één boek, namelijk Genesis. In Genesis 6 vinden we de directe aanleiding tot die enorme, wereldwijde overstroming die wij kennen als de zondvloed. Dat heeft trouwens niets met 'zonde' te maken; het is een oud-Nederlands woord voor 'groot'. Een grote vloed dus. De aanleiding tot die zondvloed zal aan de orde komen: de zonen Gods – wie zijn dat in vredesnaam? – en de Nephilim.

U heeft er misschien nog nooit van gehoord, al weet ik van een aantal van u zeker dat dit wel het geval is. Je struikelt er als Bijbellezer namelijk gewoon over. De volgende keer zullen we ons richten op het Nieuwe Testament. Het onderwerp blijft de zonen Gods in Genesis 6, maar in een drietal passages in het Nieuwe Testament wordt aan deze geschiedenis gerefereerd. Namelijk in 1 Petrus 3, waar het gaat over de geesten in de gevangenis. Dat klinkt allemaal erg cryptisch en geheimzinnig, maar het roept in elk geval de interesse op. In 2 Petrus 2 gaat het over de gevallen engelen in de Tartarus, de afgrond. En tenslotte kijken we ook in de brief van Judas, die maar één hoofdstuk heeft, over engelen die hun oorsprong ontrouw werden.

Ik zal u vertellen: in alle drie de passages gaat het om die geschiedenis in Genesis 6 die we vanmorgen bespreken. De volgende keer wordt dan ook volstrekt helder wat de identiteit is van die zonen Gods waar het in Genesis 6 over gaat. Als u er nog helemaal niets van weet, denkt u nu misschien: "André, waar heb je het over?" Maar maakt u zich geen zorgen, het komt allemaal goed en het zal ook verduidelijkt worden. Denk ik. Ik ga in ieder geval mijn best doen.

▶ 07:02 De Wereld van de Voortijd en de Oermens ↑ hoofdstukken

Genesis 6. We zijn daar nog heel vroeg in de geschiedenis, in de wereld van de voortijd of van de oertijd voor de grote overstroming. De directe aanleiding wordt hier in deze eerste vier, vijf verzen beschreven. En dan wordt hier gesproken over de mens: "en toen de mens zich begon te vermeerderen op het aangezicht van de aardbodem..." Het is een wat letterlijke weergave, maar zo staat het er dan.

De mens, dat staat in het Hebreeuws ha-Adam. En soms is het gewoon een aanduiding van de mensheid, mensen. Als soortnaam, maar ook als persoonsnaam. Adam is namelijk niet alleen maar de naam van het soort, namelijk 'de mens', maar ook zijn eigen naam. Eigenlijk zijn wij allemaal, zo zou je het kunnen zeggen, vernoemd naar onze stamvader. En dat betekent: we zijn Adamieten.

En dit was de mens. Zo wordt Adam de persoon... ik bedoel, getrouwd met Eva, of de man van Eva. Of hij getrouwd was, vind ik ook nog een beetje lastig. Ja, hij was getrouwd, toch wel. Het was zijn vrouw, toch? Dus daarna is hij getrouwd. Of er veel mensen bij de bruiloft waren, dat denk ik niet. Maar dat is een wat apart verhaal.

In ieder geval, de mens is ha-Adam, dat is die ene mens. En toen de mens zich begon te vermeerderen... en dat moet toch in die eerste tijd heel snel gegaan zijn. Ik moet er ook bij zeggen: ze hadden de tijd ook. Ja, ik bedoel, in die zin, ze werden ook heel erg oud. Want dan staat er: "toen werden hen dochters geboren." Ja, dan zeg je: dat is nogal logisch, want als je gaat vermeerderen, dan is de kans 50% dat het ook een meisje is. Dus werden hen dochters geboren. Maar dan gaat het hier over die 'hen', dat zijn dus Adam en Eva.

Het is buitengewoon belangrijk in het algemeen met die geslachtsregisters. Ook al in Genesis; het wordt allemaal toegespitst. Want die registers, ook de stambomen, spelen een grote rol. Als je in Genesis kijkt trouwens – dit is Genesis 6, maar het hoofdstuk dat daaraan voorafgaat, Genesis 5 dus – dan is dat gewoon het register van Adam en al die zonen. En dan staat er ook keurig bij hoe oud ze waren toen ze hun eerste kind of eerste zoon kregen. En dan vervolgens nog de resterende tijd en de totale leeftijd. Nou ja, dat wordt allemaal keurig zo geregistreerd alsof het de burgerlijke stand is.

Maar het dient een groot doel, want op een gegeven ogenblik gaat het zich steeds meer toespitsen. En dan worden alleen nog maar bijvoorbeeld de namen en leeftijden vermeld van degenen die de Messiaanse schakels zijn. Dat moet ik even toelichten: op een gegeven ogenblik gaat de lijn verder naar de zondvloed bij Noach en Sem. En dan worden alleen die schakels van Sem genoemd, omdat dat leidt tot Abraham en vervolgens komen we duizenden jaren later uit bij de Messias: het zaad van de vrouw, dat wat de vrouw zou voortbrengen. Dat is een wat merkwaardige uitdrukking, maar daar ga ik verder nu niet op in.

Maar in ieder geval is het buitengewoon belangrijk om dat in te zien. Want wat was er gebeurd toen het eerste mensenpaar de hof was uitgezet, zodat ze geen toegang meer hadden tot het geboomte van het leven? Toen gingen ze dood. Ze waren uit aarde genomen en ze bleven weliswaar in leven, maar dat was dankzij het geboomte van het leven waartoe ze toegang hadden. En op het moment dat ze daar geen toegang meer toe hadden, gingen ze dus dood. Nou ja, ze lééfden... Je moet je ook goed realiseren, dat is sowieso al duidelijk in die eerste aeon tot aan de zondvloed: mensen werden buitengewoon oud.

Daarna ook nog wel, maar dan zie je ook als je het... je zou het eens in een Excel-sheet moeten zetten. Dan zie je ook dat het een lijntje gaat trekken. Dan zie je echt dat de leeftijd per generatie steeds afneemt; dat we steeds minder oud worden. Maar in ieder geval, in die eerste duizenden jaren werden mensen nog enorm oud. Over die lijn hebben we het dus: Adam en Eva. Je leest in Genesis 5, waar ik zojuist al even naar verwees, in vers 4: "En de dagen van Adam, nadat hij Seth verwekt had..." Toen was hij trouwens 130. Het klinkt... als je over deze dingen leest in dit boek, dan denk je: wat een wereld is dat geweest? Met name die leeftijden, daar struikel je tegenaan. Dat is toch verbazingwekkend.

Moet je je trouwens ook even voorstellen hoeveel anders die wereld geweest moet zijn. De vermogens die men had, ook waarmee heeft dat te maken gehad? Ik doe het nu even niet ter zake, men zegt van de aardstraling, de atmosfeer... nou ja, in ieder geval totaal andere omstandigheden. Men werd enorm oud. Maar dat betekent natuurlijk ook dat een mens zeker ook nog het fysieke en het mentale vermogen heeft. Dan kun je je natuurlijk in de loop van honderden jaren enorm ontwikkelen. Moet je je voorstellen dat je fysieke en mentale kracht in stand blijft, vele honderden jaren. Ik bedoel, bij ons is het na 80, 90 jaar toch echt zo ongeveer wel gedaan. Maar toen begon men eigenlijk nog maar. Dan was men nog maar een kind... nee, dat is niet helemaal waar. Want men was al wel reeds geslachtsrijp, zo bedoel ik het niet.

Trouwens, nu hebben ze het er ook weer over. Hebben jullie de laatste serie gezien? Ik niet, maar ik heb wel de aankondiging gezien van Jan Mulder die het eeuwige leven zoekt. Ik heb nog een hele goede tip voor hem trouwens, maar dat terzijde. Ja, waarbij het er ook om gaat dat de mens wel degelijk veel ouder kan worden. Gisteren stond er nog een artikel in De Telegraaf dat het al lang bekend is dat ze bij de mens zeker wel dertig jaar de leeftijd kunnen verlengen, met gemak. Dat gaat gebeuren; trouwens, we zitten al in dat proces.

Maar ik vind het zo leuk: het grote millennium, de zevende dag, de shabbat, die staat ongeveer voor de deur. We hebben 6000 jaar menselijke geschiedenis gehad, en straks in het millennium gaan er mensen wonen die de leeftijden van de bomen krijgen, zoals ze dat ook hadden in de dagen voor de zondvloed. Dat gaat weer gebeuren. Dus dat klinkt allemaal erg sciencefiction, maar het gaat toch echt gebeuren hoor! Maar van die Adam lezen we dus: hij verwekte zonen en dochters. Nou, over die zonen was in Genesis 5 al gesproken, en nu in Genesis 6 wordt over hun dochters ook gesproken. Nou, en dan komen we bij vers 2.

▶ 14:54 De Zonen Gods Geïdentificeerd als Hemelwezens ↑ hoofdstukken

En de zonen van de God – want zo staat het er echt – de zonen van de God zagen dat de dochters van de mens goed waren. Dat is verhelderend. Ik ken trouwens wel de gebruikelijke christelijk-traditionele, kerkelijke verklaring en die zegt dat het hier gewoon gaat over de zonen van Seth, die zich vermengden met het geslacht van Kaïn. Wat trouwens, als je het historisch bekijkt, een tamelijk nieuwe uitvinding is hoor. Bovendien doet het ook geen recht aan wat hier wordt gezegd.

Kennelijk heeft men gedacht: dit kan niet. Maar ten eerste staat het hier gewoon, echt luid en duidelijk. Als je dit rechttoe rechtaan leest – 'straightforward', zoals de Engelsen dat zeggen – dan kun je hieruit maar één ding opmaken. Die zonen van God staan hier tegenover de dochters van de mens. 'De zonen' staat tegenover 'de dochters' en 'de God' staat tegenover 'de mens'. Die zonen Gods zijn kennelijk geen mensen, toch? Wat voor zin heeft deze formulering anders? Ze zagen dat de dochters van de mens goed waren. Als dat gewoon ook mensen waren, dan is dat helemaal niet bijzonder. Nee, het zijn de zonen van God die zagen dat de dochters van de mens goed waren.

Ik zal u nog iets vertellen: zoek in het Oude Testament het woord 'zonen Gods' maar eens op en u zult zien dat het altijd verwijst naar engelen. Zo worden ze in het Nieuwe Testament in ieder geval genoemd: naar hemelwezens. In ieder geval geen mensen, geen mensen. De zonen Gods komen we bijvoorbeeld tegen in Job 1, het hoofdstuk waarin we eigenlijk een inkijkje krijgen achter de coulissen van wat er achter het wereldgebeuren plaatsvindt. Het gaat daar over de geschiedenis van Job en er staat: "Er was de dag dat de zonen Gods kwamen om zich op te stellen voor JAHWEH en ook de satan, de tegenstander, kwam in hun midden." Even later, in hoofdstuk 2, staat er weer iets soortgelijks: "Op die dag kwamen de zonen Gods om zich op te stellen voor JAHWEH en ook de satan, de tegenstander – want dat is wat het woord satan betekent – kwam in hun midden om zich op te stellen voor JAHWEH."

Maar laten we nu even doorbladeren naar hoofdstuk 38. Wie zijn dat, die zonen Gods? Welnu, in Job 38 is God Zelf aan het woord. Nadat er van alles is gezegd door de vrienden van Job over de verklaring waarom hij in het lijden is en dergelijke, gaat God op een gegeven ogenblik alleen maar vragen stellen. Alleen maar vragen stellen. "Jullie hebben van alles over Mij te vertellen, nou, dan ga Ik jullie eens eventjes vragen stellen." Die vragen komen er eigenlijk op neer: "Kun jij wat Ik kan, Job? Weet jij wat Ik weet, Job? Nee? Nou, dan moet je eigenlijk je mond houden." Dat is mijn samenvatting daarvan.

De vraag in vers 6 luidt dan: "Waarop zijn haar grondstukken neergelaten?" Het gaat over de aarde; de aarde is gefundeerd. "Waarop zijn haar grondvesten neergelaten?" Dan ga je dus de bodem in; weet je daar iets van, hoe dat zit? "Of wie heeft haar hoeksteen aangewezen?", waarop alles rust. En dan staat erbij: "Toen de morgensterren – een aanduiding die in de Bijbel heel vaak wordt gebruikt voor de hemelingen – tezamen jubelden en al" – let op – "en al de zonen van God juichten."

Dus toen God de aarde formeerde en daar het fundament voor neerlegde, klonk daar om zo te zeggen een geweldig halleluja. Een jubel, een juichtoon. Daar waren de morgensterren, die hemelingen – want dat is natuurlijk wat de morgensterren zijn – en de zonen van God die juichten toen de aarde gefundeerd werd. Dat was dus ver vóór de creatie van de mens. Waaruit volgt dat de zonen Gods dus, om het zo te zeggen, 'pre-adamieten' waren. Ze waren er al voordat Adam er was, toch? Die zonen van God waren er namelijk al toen de aarde gefundeerd werd. En ja, dan komt er trouwens nog iets.

▶ 20:03 Laat Ons Mensen Maken: de Betrokkenheid van Hemelingen ↑ hoofdstukken

Ik heb lang geaarzeld om deze dia te tonen, maar toch doe ik het. Want waren die zonen van God soms ook betrokken bij de creatie van de mens? Zie je dat vraagtekentje? Ik beweer niets, maar ik stel wel een vraag. Ik leg hem in uw midden en u mag er zelf eens over nadenken.

Wat lezen we namelijk bij de creatie van de mens in Genesis 1? Iedere keer is het zo dat God spreekt in het enkelvoud, in de eerste persoon: "Ik" of "Mij". Maar dan in vers 26 zegt Hij: "Laat ons mensen maken," of: "Laat ons een mens maken. In ons beeld, als onze gelijkenis, opdat zij heersen," enzovoort. Waarna de vraag zich voordoet: wie zijn die "ons" en "onze" naast God? Wiens beeld en gelijkenis is de mens, behalve die van God? Er staat immers: "ons beeld". Je kunt zeggen: ja, de mens is geschapen naar het beeld van God. Jawel, maar God zegt dat er meer zijn: "als ons beeld, als onze gelijkenis".

Wie is trouwens het beeld van God? Dat is Christus, de laatste Adam. Moet u zich dat eens voorstellen: toen de mens gemaakt werd, was dat al met de laatste Adam in beeld. Adam werd gemaakt naar de laatste Adam die zou komen. Het model is dus de laatste Adam. Toen Adam geformeerd of gecreëerd werd, had God de laatste Adam op het oog. Adam was op voorhand al bedoeld als een eerste versie, maar niet als de definitieve versie. Maar goed, dat laat ik even voor wat het is. Het gaat erom dat er niet alleen sprake is van Gods beeld, maar dat God zegt: "Er zijn er meer."

Je leest dat God de mens formeert uit de aardbodem, want daar zijn wij fysiek allemaal uit afkomstig; we zijn gewoon aards materiaal. Het woord Adam hangt samen met Adama, wat aardbodem betekent. De mens is uit de aarde genomen. Dat roept de vraag op: hoe is de mens gemaakt? Waren er bij het creatieproces nog anderen betrokken? Heeft God materiaal gebruikt van de zonen van God? Dat is een vraag die ik stel. Het feit dat daar "ons" en "onze" staat, suggereert iets. Het is een aanloopje naar de gedachte dat die zonen van God iets mensachtigs hebben. Het zijn geen mensen, dat is duidelijk, want Adam was de eerste mens, maar ze hebben wel iets mensachtigs, zodat de mens op hen lijkt.

We gaan weer terug naar Genesis 6. Die zonen van God waren er al ver voor Adam. In ieder geval waren zij er al toen de aarde gefundeerd werd. En dan staat er: "En de zonen van de God zagen dat de dochters van de mens goed waren." Zij hadden daar dus oog voor. Dat betekent dat zij toch een aanleg hadden voor de mens; dat is wat hier met zoveel woorden staat.

Daar komt nog iets bij. Je kunt je afvragen: waar waren zij dan? Waren ze misschien al op aarde? Dat zou iets anders verklaren wat we twee hoofdstukken eerder lezen. In Genesis 4 zien we dat Kaïn zijn broer Abel vermoordt. Dat was een wereldoorlog, vergis u niet. Een heel groot gedeelte van de toenmalige mensheid werd met die ene moord gedood. Kaïn vluchtte vervolgens en was bang. Hij zei tegen JAHWEH: "Mijn verdorvenheid is te groot om te dragen. U verdrijft mij vandaag van de oppervlakte van de aardbodem en ik word verborgen voor Uw aangezicht. Ik zal een dolende en een zwervende zijn op de aarde en ieder die mij vindt, zal mij doden." Hij gaat een weg en vreest "ieder die mij vindt". Maar wie waren dat dan? Waren er toen al mensachtigen, de zonen van God, op aarde? Als je dat zo leest, dan denk je: aha, die zonen van God bevonden zich kennelijk al op aarde. En zij zagen dat de dochters van de mensen goed waren. Ze hadden daar oog voor en werden daartoe aangetrokken. Zij namen zich vrouwen, wie zij maar verkozen. Ze manifesteerden zich dus als mensen. Ze waren geen mensen, maar ze hadden aantrekkingskracht en zagen dat de dochters van de mens goed waren, terwijl zijzelf de zonen van God waren.

Dit is de echte aanleiding voor de zondvloed, want hier gebeurt iets heel ergs: twee verschillende wezens vermengen zich. We komen daar straks op terug, maar eerst dit. JAHWEH zei: "Mijn geest zal niet blijven in de mens," hier weer: in ha-Adam, de eerste mens. "Aangezien hij ook vlees is." Dat wil zeggen: hij blijft niet ademen. De geest des levens waardoor hij ademt, zal niet in Adam blijven tot de aeon aan toe. Dat was trouwens al tegen Adam gezegd: "Je zult stervende sterven, totdat je tot de aardbodem weer terugkeert waaruit je genomen bent." En nu zegt JAHWEH: "Mijn geest zal niet blijven in Adam tot de aeon, aangezien hij ook vlees is." Dat wil zeggen: net als alle andere mensen zal hij doodgaan. En dan staat erbij: "Zijn dagen zullen honderdtwintig jaar zijn."

Dit is een tekst die heel vaak op een volkomen misplaatste manier wordt aangehaald. Men zegt dan bijvoorbeeld: "Volgens de Bijbel kan de mens niet ouder worden dan honderdtwintig jaar." Als je een beetje Bijbelkennis hebt, weet je dat dat sowieso al onderuit te schoffelen is. Bovendien staat er niet dat dit de maximale leeftijd voor de mens is; het gaat over "zijn dagen", namelijk die van Adam. Adam zou nog honderdtwintig jaar leven. Wij weten dat Adam 930 jaar oud werd. Wanneer werd dit dan gezegd? Precies honderdtwintig jaar daarvoor, dus in het jaar 810. Dat is makkelijk te rekenen vanaf Adam, want de tijdrekening begint bij hem. Dit was dus in het jaar 810 AH. Er zouden nog honderdtwintig jaren volgen waarin Adam zou leven. Als je dit neemt zoals het zich aandient en het betrekt op de mens ha-Adam, die persoon, dan zou hij nog honderdtwintig jaar leven. Aangezien wij zijn sterfjaar kennen, was dit dus honderdtwintig jaar eerder gesproken. Het was in het jaar 810 AH. Weet u trouwens wanneer de zondvloed was? Dat was pas zevenhonderd zoveel jaar later. Deze woorden werden dus gesproken in de dagen dat Adam nog honderdtwintig jaar te gaan had.

▶ 29:34 De Nephilim: een Hybride Mensensoort van Reuzen ↑ hoofdstukken

En nu komen we op die Nephilim. In uw vertaling staat het waarschijnlijk heel anders, maar 'Nephilim' is eigenlijk helemaal geen vertaling; het is een transliteratie, rechtstreeks overgenomen uit het Hebreeuws. Het is gewoon het Hebreeuwse woord. De Nephilim waren op aarde in die dagen. Dat woord zelf betekent 'gevallenen', afgeleid van het werkwoord 'vallen'. In dit geval is het meervoud: Nephilim, gevallenen. Dat openbaart iets over hun status. Of liever gezegd: juist niet hun status, want status wil zeggen dat je staat, maar 'gevallen' wil zeggen dat je gevallen bent.

De Nephilim waren op aarde. In de Septuagint, de Griekse vertaling van het Oude Testament, worden zij de 'giganten' genoemd. Ons woord 'gigant' is oorspronkelijk een Grieks woord. In de NBG-vertaling en de Statenvertaling is dat ook min of meer overgenomen en wordt het weergegeven als 'reuzen'. In uw Bijbel staat waarschijnlijk gewoon: "De reuzen waren op aarde." Reuzen.

Deze Nephilim komen we nog een keer tegen – als woord bedoel ik – en dat is in Numeri 13 vers 33, een paar duizend jaar later. Israël zou het land binnen gaan trekken en er waren verspieders uitgezonden; je leest dat in Numeri 13. Die verspieders zijn ontzet. Wanneer ze terugkomen met hun verslag, staat er: "Ook zagen wij daar..." Dit maakt allemaal deel uit van hun 'negatieve reisadvies', om het zo maar te zeggen: "Ga niet naar dat land, dat moet je niet doen." En dan zeggen die verspieders: "Ook zagen wij daar de Nephilim." Hé, de Nephilim! En er staat bij: "de zonen van Enak, behorend tot de Nephilim." De 'zonen van Enak' is een soort verzamelnaam. In Deuteronomie 9 lees je over die Enakieten, een groot en lang volk. God zegt daarover: "Zonen van Enakieten, die je wel kent en waarvan je gehoord hebt: wie stelt zich op voor het aangezicht van de zonen van Enak?" Dat was een reusachtig volk, groot en lang. Ze worden trouwens ook in één adem genoemd met de Refaïeten, en ook van hen wordt vermeld dat ze gigantisch lang waren.

En als ik zeg 'lang', dan bedoel ik niet gewoon een beetje 'uit de kluiten gewassen', zoals iemand van een meter of twee. Want wat is nou lang? Dat is heel relatief. Maar dit waren écht reuzen. Echt reuzen. En wat bedoel ik met 'echt reuzen'? Wel, de verspieders zeiden: "Wij waren als kleine treksprinkhanen in onze eigen ogen, en trouwens ook in die van hen." Nu kun je zeggen dat dit bangmakerij was, maar je leest over die Enakieten in Jozua 11 en op andere plaatsen. Onder leiding van Jozua zijn ze uiteindelijk allemaal omgebracht, en dat moest ook. Je zou kunnen zeggen dat dit genocide was, en in zekere zin was dat ook zo, maar dat kwam omdat we te maken hebben met een hybride, dat wil zeggen een kruising die er absoluut niet mocht wezen.

Je leest dat die Enakieten zijn omgebracht, behalve – zo staat erbij – in Gaza, Gath en Asdod. Dat is de huidige Gazastroop, daar waren dus nog steeds Enakieten. Je leest over een paar namen van zulke lui. Bekend is Og, de koning van Basan. Van hem staat geschreven dat hij een bed had met een lengte van negen el. Die man was gigantisch! Negen el... als we ervan uitgaan dat een el ongeveer 50 centimeter was, dan kom je op 4,5 meter. Ik kan tegenwoordig ook wel een paar mensen aanwijzen die best wel lang zijn, maar dat is geen Enakiet. En wat dacht u trouwens van Goliath? Die kwam uit Gath – dat was geen 'gat', maar Gath met een 'h'. Van hem lees je dat hij zes el lang was; hij was dus iets kleiner dan Og. Hij was trouwens uit het geslacht van Refa. Bovendien staat er in 1 Samuël 21 dat hij zes vingers aan beide handen had en zes tenen aan beide voeten. Om even een indruk te geven: als de gewone lengte van een mens is wat u daar links ziet, de gemiddelde lengte, dan hebben deze lui er zo uitgezien. Ongehoord! Ik begrijp heel goed dat u zegt: "Maar dit is onvoorstelbaar." Ja, dat is ook onvoorstelbaar. Dit zijn die reuzen uit de voortijden. Laat ik even verder lezen voordat ik daar nog dieper op inga, maar dit geeft in ieder geval een indruk van de informatie zoals de Bijbel die daarover geeft.

Zij heetten 'gevallenen'. Waarom dat zo is, daar komen we nog over te spreken. Maar eerst even dit: de Nephilim waren op aarde 'in die dagen'. Over welke dagen ging het ook alweer? Dat waren die laatste 120 jaar van Adam, dus vanaf het jaar 810 AH. En er staat: "en ook daarna". Dus sindsdien, vanaf het jaar dat Adam stierf tot aan de zondvloed. Dat is een periode van ruim 700 jaar. Die Nephilim, de reuzen, de giganten, waren dus in die laatste 120 jaren van Adam op aarde, en vanaf toen al. Eigenlijk wordt er dus gezegd: sinds wanneer waren die Nephilim op aarde? Wel, in de laatste 120 jaar van Adam al, en ook in de dagen daarna waren ze er. Dit is buitengewoon belangrijk om de daaropvolgende geschiedenis überhaupt te begrijpen, namelijk die van de zondvloed. Laten we eerst nog even verder lezen.

"Toen kwamen de zonen Gods tot de dochters van de mens." Dat lag daaraan ten grondslag. En zij baarden hun de machtige mannen; dat zijn die Nephilim. Dit betreft dus met recht een hybride mensensoort. Hybride betekent – ik wilde zeggen een bastaard – een kruising van twee elementen die eigenlijk niet bij elkaar horen. In de natuur is dat een bekend fenomeen. De Nephilim zijn in feite het resultaat van de verbintenis tussen de zonen Gods en de dochters van de mens. Wat zij produceerden, waren reuzen, giganten. "Zij baarden hun de machtige mannen, de geweldigen." Je kunt je voorstellen dat wanneer je mensen – of mensachtigen, nee, mensen van dat formaat – tegenkomt, dat wel indruk maakt. Zij baarden hun de machtige mannen, de mannen van naam sinds de aeon. Dat is eigenlijk wat er ter verklaring wordt gezegd: dit zijn nou die mannen met die enorme namen die faam hebben gekregen. En ik zal u vertellen: in nagenoeg alle landen met een heel lang verleden zijn wereldwijd de overleveringen en ook de overblijfselen hiervan bewaard gebleven.

▶ 38:58 Wereldwijde Mythologie en Overblijfselen van de Giganten ↑ hoofdstukken

Wereldwijd zijn er overleveringen bewaard gebleven van reuzen en van zonen van de goden. Het opmerkelijke is dat je dit werkelijk overal terugvindt. Je leest het in de verslagen en in de analen van de Inca’s en de Maya’s in Zuid-Amerika, maar ook bij de Romeinen en de Grieken wordt daarover gesproken: over reuzen. Dat is zeer opmerkelijk, want ook de herinnering aan de zondvloed – die wereldwijde overstroming – is universeel. Alle antieke volkeren hebben daar verslagen van: de Babyloniërs, maar eigenlijk alle volkeren die ik hier vermeld. Er zijn prachtige boeken over dit onderwerp die je kunt raadplegen, waarin je inzage krijgt in hoe dit in het historisch bewustzijn van de mensheid is gebleven. De mensheid heeft een herinnering aan de zondvloed, maar ook aan de aanleiding daarvan: die giganten die de aarde hebben bevolkt en die daar gigantisch hebben huisgehouden.

Je zou misschien denken dat dit uit de duim gezogen is, maar dat is niet helemaal waar. Het hele verhaal van de goden die zich vermengden met de mensen – waar de hele mythologie van de oude Grieken en anderen vol van staat – berust op historie die bewaard is gebleven. In allerlei verhalen is die historie opgeblazen en vervormd, maar niettemin is de kern ervan volstrekt historisch. Bekend in de mythologie zijn de zonen van de goden en de Titanen, wat ook reuzen waren. Denk maar aan de Titanenstrijd.

Ik had het over de overleveringen, maar wat dacht u van de fysieke overblijfselen? Dat wordt vaak onder de pet gehouden, want het past natuurlijk niet in het evolutionaire verhaal. Er zijn echter gigantische mensachtige fossiele overblijfselen gevonden. Zoals u op dit plaatje ziet, is dat onvoorstelbaar. In Griekenland zijn bijvoorbeeld dijbenen gevonden die alleen al een meter twintig lang waren. Dat moeten dan toch mensen geweest zijn van wel vier meter hoog: reuzen, giganten. Dit plaatje toont een weergave van de Titanenstrijd uit de Griekse mythologie.

En wat dacht u trouwens van die bouwwerken waarover men zich altijd heeft verbaasd? Hoe heeft de mens dat indertijd allemaal voor elkaar gekregen? Op het moment dat je ziet dat die Nephilim ook na de vloed nog weer een rol hebben gespeeld – ik las dat net al voor – dan ga je anders kijken naar plaatsen zoals Stonehenge, niet zo gek ver hier vandaan, of de piramides. Er zijn nog veel meer voorbeelden van te geven. Wanneer je de Bijbelse historie en alle overleveringen van de giganten erbij betrekt, komen dit soort dingen in een totaal ander licht te staan.

Er waren dus diverse soorten 'mensen' op aarde: de gewone mens, de zonen Gods en de Nephilim. Men spit nu in de aarde en zegt dat het 'mensachtigen' waren, maar de hele context waarin men dat verklaart, is gestoeld op een ander wereldbeeld. Zoals ik aan het begin van de samenkomst al voorstelde: ons uitgangspunt is dat alles bedacht is. De grote stroming in de wereld zegt echter dat het helemaal niet bedacht is, maar dat alles voortkomt uit een explosie. Er was ooit niks en toen explodeerde dat, en zie daar: nu zit u hier. Vanuit dat idee was ik ooit, als ik maar ver genoeg terugga, een amoebe. Geef het maar de tijd en het wordt vanzelf een ander gebied.

In dat hele verhaal wordt God weggeredeneerd, en daarmee ook de geschiedenis zoals de Schrift die ons overlevert. De Schrift is betrouwbaar, maar in de overleveringen is die geschiedenis gedeformeerd – ik zei gedeformeerd hoor, niet gereformeerd. Het is allemaal vervormd, tot uw dienst, maar de kern ervan is dat die giganten wel degelijk op aarde waren. In Genesis 6 staat er nog bij dat Yahweh zag dat het kwaad van de mens groot was op de aarde. Waarom? Vanwege die Nephilim en die zonen Gods die zich vermengden met de dochters van de mens; dat was de reden.

Ik zei al dat het een voordeel was geweest als ik alles in één keer had verteld, zodat ik meteen alle 'bonnetjes' op tafel had kunnen leggen, maar ik ben toch blij dat ik het niet gedaan heb. De volgende keer gaan we naar het Nieuwe Testament en dan zult u het, als u het mij vraagt, onmiskenbaar kunnen vaststellen: wat de oorsprong van die zonen Gods was. Ook de schrijvers van het Nieuwe Testament, Petrus en Judas, hebben dit op deze wijze gelezen. Men kan het allemaal onder de pet proberen te houden en er niet over vertellen, maar het is onmiskenbaar aanwezig.

▶ 45:47 Genetische Corruptie en de Werkelijke Reden voor de Zondvloed ↑ hoofdstukken

En dat gaf ook de aanleiding tot de zondvloed. Waarom heeft God dat zo gedaan met de mensheid? Wat was er dan aan de hand? Waren ze stout ofzo? Nee, er was iets heel anders aan de hand. JAHWEH zag — ik lees even verder — dat het kwaad van de mens groot was op aarde en alle vormen van plannen van zijn hart de hele dag slechts kwaad waren. Dat wil zeggen, het werd ook met recht van kwaad tot erger. En dan lees je, en ik sla nu even een paar verzen over, dat Noach in zijn generaties een rechtvaardig man was. Rechtvaardig betekent hierbij: gelovend. God rekent geloof tot rechtvaardigheid. Hij geloofde in God en dat maakte hem rechtvaardig. Hij was een rechtvaardig en onberispelijk man.

Maar dan moet je even goed in de gaten houden waar het hier over gaat. Hij wandelde ook met God, ja natuurlijk, hij was rechtvaardig. Maar dat onberispelijk, in het Hebreeuws staat er hier tamim. Het is het standaardwoord in het Oude Testament voor de offerdienst. Namelijk: dieren moesten tamim zijn. Ze moesten gaaf zijn, onberispelijk; er mocht niks aan mankeren. Welnu, Noach was tamim. Hij was onberispelijk, hij was gaaf. Ja, zijn stamboom was wel zuiver. Hij was gaaf. En dan staat erbij: Noach verwekte drie zonen. We kennen ze, want zij zijn onze stamvaders. We zijn niet alleen nakomelingen van Adam, maar ook allemaal van Noach, toch? Met Sem, Cham en Jafeth gaat God iets heel nieuws beginnen.

Dit was vers 10. Vers 9 was: Noach was onberispelijk. Noach verwekte drie zonen. Dan vers 11: En de aarde was verdorven. En dat staat dus tegenover die gave, die onberispelijke Noach en zijn zonen. De aarde was, om het even modern te zeggen, ook genetisch gemanipuleerd. Want dat is eigenlijk wat die hybride mensensoort, die Nephilim, was. En dat was afschuwelijk wat dat teweegbracht. De aarde was vol van geweld en dat had ook alles te maken met die geweldenaars. Trouwens, daar zijn zulke boeiende dingen over te spreken. Want er zijn apocriefe boeken van... ik beperk me nu helemaal tot de Schrift, dat doe ik expres, maar ik geef nu even een verwijzing naar het boek van Henoch. Een aantal van u weet waar ik het over heb. We hebben er ooit nog eens een keer uitgebreid bij stilgestaan, over dat boek van Henoch, dat dit allemaal veel uitgebreider beschrijft: wat die giganten op aarde hebben gedaan en aangericht, hoe de aarde vol van geweld was en hoe zij de mens eronder hielden. Vol van geweld vanwege die Nephilim dus.

En God zag de aarde en ze was verdorven, want alle vlees had zijn weg op aarde verdorven. Vermengd, gedegenereerd met recht. Dat is wat die Nephilim doen en daar kon eigenlijk maar op één manier op worden geantwoord. Daar was Noach, die was zuiver, die was gaaf, onberispelijk. De rest van de wereld was — als je zegt dat het gedegenereerd was, prima — maar het was gedegenereerd. En daar kon op één manier op gereageerd worden en dat heeft God ook gedaan. En dat is dat de aarde inderdaad verwoest zou worden. Dat wil zeggen dat het mensdom, uitgezonderd die acht zielen, zou worden omgebracht en die acht zielen zouden worden bewaard. God zou een heel nieuw begin gaan maken.

Ik zal u in vertrouwen zeggen dat dit ook alles te maken heeft met de opdracht die God later gaf aan Israël. Want dat land Kanaän was namelijk ook bevolkt door Nephilim. Hoe die Nephilim daar gekomen zijn, daar heb ik het nu even niet over. Maar die Nephilim speelden een grote rol en daarom moest Jozua daar ook zo rigoureus mee omgaan. Want je kunt lezen — en dat is het laatste wat ik erover wil zeggen — dat tegen Abraham wordt gezegd dat pas het vierde geslacht, nadat zijn nageslacht in Egypte terecht zou komen, dus pas vierhonderd jaar later, zijn nageslacht het land Kanaän in bezit zou gaan nemen. En dan vraag je je af: waarom? Nou, er staat bij: omdat eerder de maat van de ongerechtigheid der Amorieten niet vol zou zijn. Dus God heeft gewacht tot het derde en het vierde geslacht. Ja ja, bij de meeste mensen klinkt dat van de tien geboden misschien heel anders in de oren, maar God heeft door Zijn geduld gewacht. Pas toen was de maat der ongerechtigheid van de Amorieten vol. En toen heeft God gezegd: nu moet hier een einde aan komen. Dat was dus ook het bewaren en een zuivering van de mensheid, zodat de mensheid niet wederom gedegenereerd zou worden. Vandaar dat er op die wijze is opgetreden. Dat lees je trouwens ook bij Sodoma en Gomorra, daarover de volgende keer ook meer. Dat was er aan de hand, daarom dat optreden.

Dus dat brengt die hele gebeurtenis van de zondvloed, die enorme rigoureuze daad die God heeft gesteld door de mensheid zo om te brengen in die enorme overstroming, in een totaal ander licht. Het was dus niet zo dat de mens steeds stouter werd ofzo in die sfeer en dat daar op deze wijze alleen maar een antwoord op kon worden gegeven. Nee, de mensheid was verdorven en om weer een nieuw begin te maken, daarom heeft God die zondvloed over de aarde gegeven. Zo is de aarde overstroomd en is daar ook een einde aan gekomen.

Zodat, als we Genesis 6 lezen, het niet kan missen dat we te maken hebben met een beschrijving van hoe het ooit in de voortijd is gegaan en hoe God heeft opgetreden. En hoe God dan inderdaad weer een nieuw begin gaat maken met Noach en de zijnen. Nou, u kunt toch niet zeggen dat we het hier iedere keer over hebben, maar ik vind dit van belang. Want de meeste mensen, nou ja vrijwel niemand, weet van deze aanleiding. Waarom niet? Wie wist dit? Ja, ik zie een paar vingers, van mensen die zeggen: ja, dat wist ik. Maar ik weet zeker dat de meeste mensen hiervan niet op de hoogte zijn. Dit is wat de Schrift daarover meldt. Maar er is nog veel meer over te zeggen. Wordt vervolgd. Zullen we het hierbij laten, vrienden?