de boekrol & de zeven zegels (5) – het zevende zegel
30-03-2025 - Geplaatst door Andre PietBenthuizen
De boekrol die het Lammetje opent is niet minder dan de eigendomsakte van het Beloofde Land. Wanneer ook het zevende zegel is verwijderd, kan de rol worden geopend en is de overdracht naar de rechtmatige Eigenaar een feit. Na de schokkende (!) opening van het zesde zegel (de verschijning van de Heer op de Olijfberg) volgt een onderbreking. Honderd vierenveertig duizend mannen worden verzegeld uit alle twaalf stammen en Johannes ziet een grote schare verzameld uit alle volkeren. Dat is wat de opening van het zevende zegel is: een korte pauze voordat de zeven bazuinen zullen worden geblazen…
Powered by RedCircle
📝 Samenvatting & Transcriptie van deze lezing
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
- Inleiding: de Onthulling van Jezus Christus
- De Boekrol als Eigendomsakte van het Land
- Terugblik op de Eerste Vijf Zegels
- Het Zesde Zegel: de Verschijning op de Olijfberg
- Het Intermezzo van Openbaring 7: de 144.000 Verzegelden
- Parallellen met Mattheüs 24 en de Bijeenvergadering
- Het Zevende Zegel: Stilte en de Zeven Bazuinen
- De Val van Jericho en Gods Onfeilbare Plan
Inleiding: de Onthulling van Jezus Christus ↑ hoofdstukken
Nou Dirk, ook jij hartelijk dankbaar dat je hier zit. Jij mag nog een keertje terugkomen; ik vraag je nog wel een keertje, joh. Ja, prachtig om weer bepaald te worden bij dat nieuwe leven. Want het is altijd wel een van de grote thema's, niet alleen in Dirks verhaal over de natuur — want ja, alles spreekt erover — maar ook in deze samenkomst in het algemeen. Ja, wat is nu eigenlijk het goede bericht? Je kunt het op allerlei manieren formuleren, maar een van de meest centrale gegevens in de hele Bijbelse boodschap is dat de dood is overwonnen en zal worden tenietgedaan, en dat het leven inderdaad met allemaal hoofdletters triomfeert. Ja, en de rest is eigenlijk allemaal voetnoot, maar dit is het.
Wij gaan vanmorgen weer verder met onze serie en inmiddels is dit de laatste bijeenkomst. Ik ga nu ter plekke iets doen, want dit irriteert mij; dit klopt namelijk niet. Dit moet dit zijn — u ziet nu zeker niets — ja, het moet dit zijn. Ik ga het wel over zeven hebben en over Openbaring 7, maar het is de vijfde bijeenkomst in de serie over 'De Boekrol en De Zeven Zegels'. En vandaag, en dit is tevens ook de laatste in de serie, gaan we het hebben over het zevende zegel.
We gaan even terugblikken, want het is sowieso al drie weken geleden dat we hier voor het laatst bij elkaar waren, dus u moet wellicht weer even opgefrist worden in de herinnering. Maar kijk, de Apocalyps — dat is de dure naam, maar eigenlijk gewoon de oorspronkelijke naam van het laatste Bijbelboek — is een Grieks woord dat 'de onthulling' betekent. Dat is de titel van het boek. Sterker nog, het staat ook zo geschreven; het is de aanhef van het boek. De eerste zin is de apocalyps, of de onthulling, of de openbaring van Jezus Christus. Dus de titel die het heel vaak heeft, 'de Openbaringen van Johannes', klopt niet. Dat komt niet overeen met hoe het boek zichzelf presenteert. Nee, het gaat over de onthulling van Jezus Christus, wat veronderstelt dat deze Jezus Christus nu verborgen is. Want als de apocalyps, die onthulling, toekomstig is, dan lijkt mij dat een duidelijke zaak, want Hij is vandaag verborgen. Dat betekent dus dat Hij nu nog ononthuld is, verborgen en bedekt, niet te zien. Nou ja, dat is eigenlijk een open deur intrappen, want dat is wat iedereen weet.
Wat niet iedereen weet, is dat tweeduizend jaar geleden na Zijn kruisiging op de derde dag het graf werd geopend, dat de dood werd overwonnen en dat Hij sindsdien de Levende is. Dat is Hij natuurlijk, maar Hij is tot op de dag van vandaag 'onder water', om even in de beeldspraak te blijven. De tweesprong komt daar ook wel een beetje uit naar voren, 22 enzo; daar zit heel veel symboliek in de natuur, als u het mij vraagt. Maar in ieder geval gaat het op die derde dag gebeuren, of ging het gebeuren, en in zekere zin gaat het ook gebeuren. Want ook de onthulling vindt namelijk plaats op de derde dag, maar dan in de goddelijke termen zoals Hij rekent, namelijk in termen van millennia. Het derde millennium: na twee millennia zal Hij Zich onthullen.
Maar even meer toegespitst op het onderwerp: kijk, het boek de Openbaring gaat daarover. Jezus Christus, die nu verborgen is, wordt openbaar. Maar het begint eigenlijk allemaal na de introductie. Je krijgt eerst hoofdstuk 1, dat is echt de intro. Dan krijg je hoofdstuk 2 en 3, dat zijn de zeven brieven, of de brieven aan de zeven ecclesia's in Klein-Azië. En dan feitelijk begint de beschrijving wat de toekomst betreft in Openbaring 4. Daar gaat het allemaal over Hem die op de troon zit, God, die de boekrol heeft — een boekrolletje staat er eigenlijk — en die gaat het uit handen geven. Maar aan wie? Dan moet je eigenlijk eerst nog iets anders weten, want dit is puur symboliek natuurlijk. En zoals we dat bij de eerste gelegenheid hebben gezien, zit het met die vier levende wezens, de 24 oudsten enzovoorts, boordevol emblemen en symbolen die zichzelf verklaren of meestal gewoon verklaard worden elders in het boek, dan wel elders in de andere Schriften. Maar die boekrol is een heel essentieel gegeven; al deze studies en deze hele serie gaan over de boekrol. Wat stelt die boekrol dan voor? Waar gaat dat dan over?
De Boekrol als Eigendomsakte van het Land ↑ hoofdstukken
Die boekrol, dat is de eigendomsakte van het land, meer specifiek dus het beloofde land. Je zou het zelfs helemaal kunnen uitbreiden: het gaat gewoon over de aarde, gewoon al het land. Maar hier in Openbaring – ik heb dat bij eerdere gelegenheden ook wat nader toegelicht – gaat het juist over het beloofde land. Het land dat verloren gegaan is, maar dat weer terug gaat komen bij de familie aan wie het ooit gegeven is, maar die het kwijtgeraakt is.
Dat lijkt mij een duidelijk gegeven. Als ik het even een beetje "plat sla", dan zeg ik: de afgelopen tweeduizend jaar is de situatie geweest dat het volk uit het land is gezet en onder de volken was verstrooid. Uiteindelijk komt het dan toch weer terug bij de familie. Dat is nu nog steeds niet het geval. Je zou misschien zeggen van wel; ik bedoel, sinds 1948 is daar weer een Joodse staat, maar het gaat pas echt terugkomen bij de oorspronkelijke Eigenaar, Degene Die het daartoe ook heeft vrijgekocht.
En dat is ook de geschiedenis van Openbaring 5. Er blijkt maar één Iemand geschikt en waardig te zijn om die boekrol – het eigendomsrecht van dat beloofde land – te claimen. Want u weet: eigenlijk gaat het al duizenden jaren in de hele geschiedenis over de vraag: van wie is nou eigenlijk dat land? Het wordt geclaimd door jan en alleman – of ik wou zeggen: "mol en alleman" – in ieder geval, er zijn zoveel claims op het land en op de stad Jeruzalem. Er staat ergens in Zacharia 12 – daar gaat het specifiek ook over de eindtijd – dat Jeruzalem een stad is als een zware steen die alle natiën moeten heffen. En ze zullen zich er dodelijk aan vertillen.
Dat is eigenlijk nog steeds de actuele situatie. Want hoe moet dat met het Midden-Oosten? Als je het hebt over het Midden-Oosten, dan komt het feitelijk neer op de vraag: van wie is die stad Jeruzalem en die heilige plaats? Welnu, het zal toekomen, en dat is de clue van het boek Openbaring, aan Israëls Messias, Die ook daadwerkelijk de prijs heeft betaald om dat land te kopen. Maar dat wil niet zeggen dat Hij, hoewel Hij waardig is om de rol te openen, het land al direct bezit. Pas als de rol geopend is, is de feitelijke overdracht gerealiseerd. Hij is waardig om het te openen, wat wil zeggen dat Hij Degene is Die niet alleen geschikt en bekwaam is, maar ook bevoegd om het daadwerkelijk te claimen. Dat zal blijken, maar tot op de dag van vandaag is dat nog toekomstig.
Hij betaalde de prijs, dus Hij kan daar rechtens aanspraak op maken. (Ondertussen hebben we hier blijkbaar wat gedoe met de batterijen... Je hebt toch van die reclames van destijds, die duren zo lang, die blijven maar gaan. Nu al? Oh, kijk nou. Nou, dan ga ik weer voor vijf minuten hoor, dan hebben we weer even pauze.) Hoe dan ook: Hij is gerechtigd en Hij gaat dat ook doen.
Feitelijk is de opening van de zegels wat we de vorige keren hebben gezien. Die boekrol is verzegeld met zeven zegels en die worden stuk voor stuk geopend. Pas als alle zeven zegels geopend zijn, is de feitelijke overdracht gerealiseerd. Die zeven zegels zijn evenzoveel profetische mijlpalen die resulteren in de feitelijke overdracht. Dat wil zeggen: als alle zegels geopend zijn, dan is de boekrol ter inzage van de Eigenaar en kan Hij het ook daadwerkelijk feitelijk claimen.
In de rechtspraak heb je de termen de jure en de facto. Dat wil zeggen: rechtens kun je iets claimen, maar de feitelijke overdracht – het moment dat je er in de praktijk ook echt mee aan de gang kunt – daar kan een hele tijd tussen zitten. Dat is hier in feite ook het geval. De prijs is betaald, jazeker, maar de feitelijke overdracht en de eigendomsclaims zijn pas gerealiseerd als de zegels geopend zijn.
Ik zeg dat nu even kortweg, maar bij eerdere gelegenheden hebben we gezien dat deze hele procedure te maken heeft met regels die vanouds golden. De Bijbel maakt daar melding van in het boek Leviticus, maar ook in Jeremia lees je hoe dat dan ging bij het aankopen van land en het daadwerkelijk kunnen claimen ervan. Dat heeft te maken met een boekrol, met zegels en met een akte. Dus ook hierin zie je weer dat de Bijbel zichzelf uitlegt. Alleen moet je wel Schrift met Schrift vergelijken; dan kom je erachter. In die zin is het boek Openbaring alleen een openbaring voor degenen die de rest ook verstaan. Eigenlijk is het wel logisch: het is het laatste Bijbelverhaal en als je dat wilt begrijpen, dan word je geacht het voorgaande gelezen en onderzocht te hebben. Het is heel logisch dat als je het laatste Bijbelboek opent, je de rest van de profetie al kent. Laten we kijken hoe dat zich dan verder ontwikkelt en realiseert.
Terugblik op de Eerste Vijf Zegels ↑ hoofdstukken
Eerst gaat dat Lammetje de boekrol openen. Het eerste zegel is eigenlijk een echte introductie; het is geen ramp of calamiteit, maar het is wel de opzet. Wanneer dat eerste zegel wordt geopend, verschijnt er een wit paard. Degene die daarop zit, heeft de schijn van de Messias te zijn; wat hij doet is messiaans van karakter en hij brengt vrede. De ruiter op het witte paard blijkt in het boek Openbaring echter over twee verschillende figuren te gaan. In het begin gaat het over iemand die zich voordoet als de Messias en ook dingen realiseert die doen denken aan de echte. Pas aan het einde van het Bijbelboek, in Openbaring 19, lees je dat de Heer Jezus Christus, de Messias, verschijnt als de ruiter op het witte paard. Dan is Hij het, de Echte. Die twee moet je wel uit elkaar houden, anders wed je op het verkeerde paard, zoals we dat dan zeggen.
Eerst zal er dus in het land vrede komen en de dingen die daarmee verband houden; er zal ook weer een tempeldienst komen. Wat de actualiteit van deze dingen betreft: voordat de Apocalyps van Jezus Christus zal gaan beginnen, start het allemaal met die schijnvrede. Als je je realiseert dat de tijd op handen is, dan is het eerste wat je mag verwachten dat daar vrede komt in het Midden-Oosten. Wie dat gaat brengen, gaan we nu even niet invullen, maar één ding zou in ieder geval wel duidelijk moeten zijn: dat is waar we naar kijken. Dat is gewoon het eerste wat je mag verwachten.
Na de opening van het eerste zegel krijg je uiteraard de opening van het tweede zegel. Dat is een rood paard, en wat die ruiter doet, is de vrede wegnemen van het land. Er zal oorlog zijn, eigenlijk een burgeroorlog, want ze zullen elkaar afslachten. Ik herhaal nog eens een belangrijk gegeven: bij de opening van de zegels gaat het in de eerste plaats over het land en over het volk van het land. Ik zeg niet dat er geen wereldwijde implicaties of effecten zijn, dat zou allemaal kunnen, maar het onderwerp en de focus is het land. Er zal dus een schijnvrede zijn en er zal ook burgeroorlog komen.
Vervolgens zal er een derde zegel geopend worden. Er zal hongersnood komen, een grote schaarste aan de meest primaire goederen. Dit zijn allemaal mijlpalen. Dan volgt het vierde zegel, het groene paard, dat de dood vertegenwoordigt. Wellicht is dit wat in de middeleeuwen altijd de 'zwarte dood' genoemd werd: de pest, pestilentie, ziekten, virussen, bacteriën, weet ik veel, maar in ieder geval die effecten. Dat zijn de vier paarden. Eigenlijk zijn die zeven zegels onderverdeeld in vier en drie; ook dat is een patroon dat je in het boek Openbaring iedere keer weer tegenkomt.
Dan krijg je het vijfde zegel dat geopend wordt. Dit beeldt vooral de grote verdrukking uit. Dat wil zeggen: de zielen onder het altaar, degenen die in die dagen uitkomen voor het getuigenis. Inmiddels is — dat is nu niet het onderwerp, maar de Ecclesia, het lichaam van Christus dat nu gevormd wordt — die groep al weggerukt van de aarde. Maar dan zal God weer een nieuw getuigenis starten. Er zijn twee getuigen die daar op het tempelplein zullen spreken en er zal een heel nieuw getuigenis in het land ontstaan. Maar zij zullen onder enorm grote druk komen te staan en velen zullen in die tijd omkomen. Nogmaals, ik zeg het nu in een paar woorden en een paar zinnen, maar in feite gaan heel veel Bijbelse profetieën over deze dingen en is het plaatje veel kleurrijker. Dat laten we nu even rusten.
Het Zesde Zegel: de Verschijning op de Olijfberg ↑ hoofdstukken
De vorige keer hebben we ons beziggehouden met de opening van het zesde zegel. Dat is heel elementair. Waarom? Omdat dit namelijk het moment is dat elders de verschijning van de Heer op de Olijfberg wordt genoemd. De verschijning van de Messias, de tekenen aan zon, maan en sterren. U dacht misschien: o, maar dat was gisteren al joh? Is het niet wat? Duistere tijden. Ja, het was gisteren; ik weet niet of het u ontgaan is, maar er was gisteren tussen elf en één uur in de middag een gedeeltelijke zonsverduistering. Je moet er niet met je blote oog naar kijken, want dat is heel slecht voor je ogen. Maar ik heb het zelf trouwens ook niet met een speciaal brilletje bekeken. Ik vind een zonsverduistering nooit zo boeiend, want ja, je ziet namelijk niks. Dat is juist de clou. Ja, maar dat heb je ook wanneer je je ogen dichtdoet, hè?
Goed, die tekenen aan zon en maan zijn van een heel andere orde. Laat ik dat nog even wat toelichten. Bij de opening van dat zesde zegel worden een paar dingen benoemd: een grote aardbeving, de zon die haar glans niet geeft en de maan die verduisterd wordt – elders lees je dat deze ook bloedrood zal zijn. De sterren zullen van de hemel vallen en dat is het meest bijzondere natuurlijk: het aangezicht van God wordt openbaar. En dat aangezicht van God, dat is de Messias. Ik bedoel, God is de onzienlijke God, maar Hij maakt Zich kenbaar in Hem die Zijn embleem is, die Zijn beeld is. Hij is het beeld, het icoon van de onzienlijke God. Dat is Zijn glorie. Hij is niet de onzienlijke God, maar Hij vertegenwoordigt Hem, Hij representeert Hem.
Die zal dan openbaar worden; het Lam op Zijn troon wordt dan gezien. Hij zal verschijnen en Zijn voeten zullen staan op de Olijfberg. En wat dacht je wat? Dat is ook het moment dat de volkerenwereld erachter zal komen met wie ze van doen hebben. Dan zal ook algemeen breed, wereldwijd het besef postvatten dat de grote dag van hun toorn is gekomen. Eigenlijk is het gewoon een interventie, als ik het even modern mag zeggen, vanuit de ruimte, van bovenaf, van Hem die dan komt met de wolken des hemels. Zijn voeten zullen staan op de Olijfberg. Ja, vanaf dat moment wordt ineens het hele wereldbeeld van de hele mensheid compleet veranderd, voor zover dat al niet iets eerder is gebeurd. Maar dan is het zo evident. De God die dood gewaand werd, zal Zich dan laten representeren; Hij zal zichtbaar worden.
Dat betekent ook dat Hij ingrijpt; Hij gaat het opnemen voor Zijn volk dat in grote nood dan uiteindelijk toch de Naam aanroept. En die Olijfberg zal middendoor splijten en er zal een vluchtweg gecreëerd worden naar de woestijn, waar trouwens al drieënhalf jaar een ander deel van het volk bewaard wordt. Sorry, ik ga dat nu niet verder toelichten, maar dat is gewoon een Bijbels gegeven. Zo vat ik het dan maar even samen. Maar in ieder geval, Hij gaat dan in feite ingrijpen, maar Hij gaat dan ook Zijn volk eerst in de woestijn brengen.
Ja, en dit is de opening van het zesde zegel. Dat is buitengewoon belangrijk om te zien. Dat valt samen met de verschijning van de Heer op de Olijfberg. Daar komen we straks nog even op terug, maar met name Zacharia 14 en Matteüs 24 zijn daar volstrekt helder in. De aardigheid is dat als je die dingen die hier zo op een rijtje gezet worden en die hier in Openbaring 6 worden vermeld, naast elkaar legt, dan blijkt dat parallel te lopen met andere profetieën. Logischerwijs verklaart de Schrift zichzelf daarin en dan zie je dus inderdaad dat het deze gebeurtenis is: de verschijning van de Heer op de Olijfberg ten behoeve van Zijn volk. Nou, en dan krijg je na het zesde zegel...
Het Intermezzo van Openbaring 7: de 144.000 Verzegelden ↑ hoofdstukken
Ja, dan zou je zeggen: dan krijg je nu het zevende zegel. Nou, dat is ook zo, maar je krijgt eigenlijk eerst het intermezzo van hoofdstuk 7. Ik hoop altijd dat u gewoon een Bijbeltje bij u hebt, fysiek of digitaal, zodat u kunt terugbladeren. Het nadeel van zo’n diapresentatie die ik al jaren geef, is dat het mensen soms wat lui maakt. Sorry, dat bedoel ik niet als een vervelende beschuldiging, maar het is wel zo. Je denkt: ik hoef mijn Bijbel niet mee te nemen, want hij projecteert het toch op het scherm. Dat is een gemak, maar ook een beetje een risico.
In Openbaring 7 is het trouwens opvallend hoe de hoofdstukindelingen in dit geval toevallig net samenvallen met dat zevende zegel. In de eerste acht verzen wordt een beschrijving gegeven van 144.000 Israëlieten die verzegeld zijn. Het is een 'gros' van duizenden, 144.000 in totaal, waarbij uit elke stam 12.000 mensen worden vernoemd. Twaalf stammen worden opgesomd en uit elke stam komen er 12.000 die worden verzegeld. Waarom is dat?
Over die 144.000 is natuurlijk al heel veel gestecheld. Er komen wel eens mensen bij u aan de deur van het Wachttorengenootschap — ik weiger ze stelselmatig Jehovah’s getuigen te noemen, maar goed, van het Wachttorengenootschap — en die zeggen dan: "Ja, die 144.000, dat zijn mensen uit onze club." Meestal, als ze in aanraking komen met mensen die de moeite nemen om een gesprek aan te gaan — de meesten doen dat niet en slaan de deur weer dicht, wat je goed recht is — maar als je een gesprek aangaat en de Bijbel opendoet, winnen zij zo’n discussie vaak van een gemiddeld kerkmens. Want als die christen theologisch een beetje onderlegd is, zegt hij: "O, die 144.000, dat is de kerk van alle eeuwen, dat wordt symbolisch zo uitgedrukt." "Nee, nee," zegt die getuige dan, "er staat dat het er 144.000 zijn. Er staat heel specifiek 12.000 uit die stam en 12.000 uit die stam. Het gaat echt over dit specifieke aantal." En ze worden heel duidelijk onderscheiden van die grote schare die niemand tellen kan. Dat kan niet hetzelfde zijn.
Daar sta je dan met je theologische ballast en wat je altijd vanaf de kansel gehoord hebt. In bokstermen gezegd wint die persoon van het Wachttorengenootschap dan op punten, want dat is een goed verhaal: de 144.000 is inderdaad wat anders dan de groep waarvan gezegd wordt dat niemand hen kan tellen. Dat kán niet hetzelfde zijn. Maar als je écht Bijbels onderlegd bent, stel je vervolgens de vraag: "Wacht even, van welke stammen komen ze dan?" Dan zeggen zij: "Dat moet je niet letterlijk nemen." Maar dat is inconsequent! Er staat 12.000 uit de stam van Naftali, 12.000 uit de stam van Juda, 12.000 uit de stam... nou ja, noem maar op. Zo staat het er. En ik ben er erg voor om het letterlijk te nemen als het zich letterlijk presenteert. Natuurlijk is er veel symboliek, maar er zijn ook dingen die volstrekt helder zijn, bijna als een journalistiek verslag. Johannes zag die 144.000 en hij zag uit welke stammen ze kwamen.
God heeft nog een geweldig plan met het volk van Israël. Het gaat om 144.000 mannen, jonge mannen die celibatair zijn, zoals we in Openbaring 14 lezen. Zij worden geselecteerd en verzegeld. Er staat heel uitdrukkelijk in die verzen dat dit gebeurt voordat er schade wordt toegebracht aan de aarde en de zee. Nadat de zegels geopend zijn, worden er namelijk zeven bazuinen geblazen. Dat zijn de gerichten die God over de volkerenwereld zal zenden. De zegels hebben primair te maken met Israël en het land. Als die zegels geopend zijn, gaat God vervolgens de volkeren treffen en oordelen om Zijn koninkrijk niet alleen over Israël, maar over de hele wereld en alle volkeren te vestigen.
Die 144.000 worden geselecteerd voordat die bazuinen geblazen worden en voordat er schade wordt toegebracht aan aarde en zee. Zij worden de wereld ingezonden om het evangelie, de blijde tijding van het koninkrijk, aan te kondigen aan alle natiën. In Matteüs 24 staat dat het evangelie van het koninkrijk gepredikt zal worden aan alle natiën, en als dat gedaan is, zal het einde van de aioon zijn aangebroken. Dat is de werkelijke vervulling van wat men altijd 'de grote opdracht' noemt. Dat is geen getob van 2000 jaar waarbij je uiteindelijk maar een clubje uit de natiën overhoudt. Nee, alle natiën zullen gemaakt worden tot Zijn discipelen. Dat gaat met succes gebeuren door die 144.000. Wat zij gaan prediken is: "De Koning is gekomen, Hij heeft Zijn troon ingenomen in Jeruzalem en de volkeren worden nu geacht zich aan Hem te onderwerpen."
Je kunt je voorstellen: die 144.000 gaan de wereld in, maar die wereld wordt op dat moment getroffen door enorme rampen die de aarde, de zee en zelfs de atmosfeer raken. Daarom worden zij verzegeld. Dat betekent simpelweg dat ze onaantastbaar worden gemaakt. Zij worden immuun voor die rampen en zullen er niet door worden getroffen. Dat is wat die verzegeling uitdrukt: ze zijn bewaard en onaantastbaar.
In de eerste acht verzen van Openbaring 7 gaat het dus over deze 144.000. Voor de goede orde: het zesde zegel is geopend en dan krijg je ineens een intermezzo, een pauze, een heel ander verhaal over deze groep die verzegeld wordt met het oog op de rampen die nog over de aarde zullen komen. Zij zullen onaantastbaar zijn. Vervolgens lees je in het tweede deel van hoofdstuk 7 over een grote schare die niemand tellen kan, heel uitdrukkelijk onderscheiden van de 144.000. De 144.000 is een selectie; de grote schare komt uit alle volkeren en talen. Dat is het volk Israël dat verzameld wordt vanuit de hele wereld. Want hoewel er in onze dagen sprake is van een Joodse staat met Joden die in het land wonen, woont veruit het merendeel van de twaalf stammen nog steeds buiten het land. Welnu, zij zullen verzameld worden. Alle Israëlieten zullen wereldwijd naar het land worden teruggebracht, en dat zal trouwens via de woestijn gaan.
Hiermee krijg je eigenlijk een herhaling van de geschiedenis: zoals Israël ooit uit Egypte verlost werd, in de woestijn kwam en via de woestijn het land binnenging, zo zal het straks weer gaan. De inleiding tot het oude verbond loopt parallel met de wijze waarop het nieuwe verbond tot stand komt, zelfs op dezelfde locatie. Het Lam — of het Lammetje, zoals Hij genoemd wordt, wat Hem nog kwetsbaarder maakt — zal Zijn troon innemen om Israël gereed te maken tot een koninkrijk van priesters. Dat is een heel belangrijke term in het boek Openbaring. God heeft Israël bestemd om een koninkrijk van priesters te zijn te midden van alle volkeren.
Dus God gaat de hele wereld zegenen en bereiken, maar dat doet Hij via de koning-priester. De ordening van Melchizedek, als u hem begrijpt. Maar dat doet Hij ook via dat koninklijke, priesterlijke volk van Israël. En via dat volk gaat Hij dus de wereld bereiken.
In feite is wat je krijgt dat er een soort proces ontstaat. Eerst gaat de Heer, als Hij gaat ingrijpen, het land nemen. En via het land gaat Hij dan de hele wereld bereiken, waarbij Israël en Jeruzalem als een soort bruggenhoofd fungeren. Dat klinkt een beetje in oorlogstermen, maar dit is ook een oorlog. Ik zal u namelijk nog iets vertellen. Op het moment dat de Heer zal ingrijpen en Zijn voeten zullen staan op de Olijfberg om Zijn koninkrijk te herstellen – wat natuurlijk ook niet op een late namiddag zo eventjes gebeurt, maar een proces is – dan gaat de volkerenwereld zich mobiliseren. Uiteindelijk gaan ze een strijdmacht organiseren; dat is bekend als Armageddon. De term is bekend. Het is de bedoeling om die 'inbreker', het Lammetje, zeg maar van Zijn troon te stoten.
Psalm 2 gaat erover dat de volkeren zich in slagorde zullen opstellen en zich keren tegen Yahweh en Zijn Zoon, de Christus. Dus dat is met recht een oorlog, ja, echt een wereldoorlog. Het is ongelooflijk, ik realiseer het me terwijl ik er zo over spreek. Het is enorm groots. Maar dan wordt Gods plan dus uiteindelijk gerealiseerd.
Feitelijk is Israël dan verzameld en naar het land gebracht; daar is het veilig. Die 144.000 die uitgezonden worden, worden expres beveiligd. Die hebben dat ook nodig. Maar degenen die in het volk en in het land terechtgekomen zijn, bevinden zich op een veilige plek en de grote verdrukking van Israël is dan ten einde. Ik heb ook expres wat teksten vermeld waarbij u dat terug kunt vinden.
Dat is even in een pennenstreek wat er in hoofdstuk 7 beschreven wordt. Trouwens, dat wil ik er ook nog even bij zeggen: ik heb op mijn website ook een paar afbeeldingen staan – en ik geloof dat jij die ook gemaakt hebt, Art – van de parallel met wat in Matteüs 24 beschreven staat. Dat loopt letterlijk qua volgorde parallel met de zegels in Openbaring 6. Dat is echt heel bijzonder. Ik laat dat nu even rusten.
Parallellen met Mattheüs 24 en de Bijeenvergadering ↑ hoofdstukken
Goed, nu wil ik nog wel even naar Matteüs 24 gaan om te laten zien hoe die dingen inderdaad parallel lopen en hoe het een en ander verklaart. Daar lees je — ik heb er de vorige keer al even op gewezen, maar ik doe het bij dezen nog eens, maar dan vanuit een wat ander perspectief: "Terstond na de verdrukking van die dagen." Dat wil zeggen: na de grote verdrukking. Zo wordt dat genoemd, hè? De grote verdrukking. Ik bedoel, verdrukkingen zijn er altijd geweest, grote verdrukkingen ook, maar dé grote verdrukking is die specifieke verdrukking die zo groot is dat ze er nooit eerder zo is geweest en ook nooit meer zal zijn. Dat vind je op verschillende plaatsen vermeld, in Daniël en in Matteüs 24. Maar na de verdrukking van die dagen daar in het land zal de zon verduisterd worden en de maan zal haar glans niet geven en de sterren zullen van de hemel vallen en de machten der hemelen zullen wankelen. Dus het is niet alleen iets atmosferisch of meteorologisch; het is ook echt iets astronomisch wat daar dan gebeurt.
Nou ja, dit is dus precies wat de opening van het zesde zegel ook behelst. Het is een van de meest karakteristieke elementen: niet alleen die aardbeving, maar ook dat de zon en de maan verduisterd worden en dat de sterren van de hemel zullen vallen. In Openbaring 6 lees je dus dat dit vlak voorafgaand aan de dag van toorn is, maar het zal na de verdrukking van die dagen zijn. Zo zie je dat als je de gegevens bij elkaar brengt en gewoon bijbelse teksten naast elkaar plaatst, er vanzelf een beeld ontstaat van: "O wacht even, dit zal dus gebeuren na de verdrukking, maar nog voorafgaand aan de dag van toorn."
Ik lees even verder in Matteüs 24: "En dan zal het teken van de Zoon des mensen, de Ben Adam, de erfgenaam van Adam, verschijnen aan de hemel." Ik denk dat het teken van de Ben Adam gewoon de Ben Adam zelf is die verschijnt. Dat is het teken. Zoals het teken van de besnijdenis de besnijding zelf is, zo is de verschijning van de Ben Adam aan de hemel het teken. En dan zullen alle stammen van het land zich op de borst slaan, dat wil zeggen: van verbijstering en verbazing. Dan kun je Zacharia 12 daar weer naast leggen: ze zullen zien wie zij doorstoken hebben en over hem een rouwklacht aanheffen. Er worden allerlei details beschreven. Moet je je voorstellen dat Hij, die dan openbaar wordt, tweeduizend jaar lang verborgen is geweest. En dan zullen ze Hem zien; ze zullen Hem herkennen aan de tekenen. Dan is meteen duidelijk wie Hij is aan de tekenen in zijn handen en voeten. "Wat zijn dat voor tekenen?" zullen ze dan vragen. Eigenlijk is dat vragen naar de bekende weg; het is pure verbijstering. Ze zullen zich op de borst slaan en ze zullen de Ben Adam zien komen op de wolken van de hemel met grote macht en heerlijkheid. Oftewel: het aangezicht van God wordt dan openbaar. Dat is precies wat Openbaring ook zegt.
En Hij, de Ben Adam, zal zijn boodschappers uitzenden, zijn engelen — maar eigenlijk staat er gewoon 'boodschappers'. Het woord 'engelen' zet je meteen op een uitlegkundig spoor waarbij je aan hemelwezens denkt. Dat kan ook, maar dat hoeft niet; het zijn gewoon boodschappers. Ik bedoel, als je bij de PTT werkt — hoe heet dat tegenwoordig, ik loop een beetje achter, PostNL — dan ben je ook een boodschapper, toch? Je leest bijvoorbeeld over de verspieders dat zij ook 'engelen' waren; ze gingen met een bepaalde boodschap. In ieder geval zal Hij zijn boodschappers uitzenden met luid bazuingeschal. Ik denk dat die boodschappers dezelfde zijn als de 144.000. Zij zullen namelijk worden uitgezonden. De Koning, de Ben Adam, zal hen uitzenden met luid bazuingeschal en zij zullen zijn uitverkorenen — het uitverkoren volk — verzamelen uit de vier windstreken.
Dat is een van de meest bekende termen die gebruikt worden in verband met de bijeenverzameling van het volk dat wereldwijd in de diaspora verdwenen is. Ze zullen echter allemaal weer boven water komen. Om weer bij de termen te blijven: ze komen boven water uit de vier windstreken, wat wil zeggen: uit de vier hoeken der aarde. Openbaring 7 vers 1 spreekt daar ook over. Ik lees het even voor: "Daarna" — na dat zesde zegel, hoor — "zag ik vier engelen staan aan de vier hoeken der aarde." Hoeken der aarde? Heeft de aarde hoeken? De aarde is toch rond? Het zijn gewoon de vier windhoeken; dat staat er trouwens direct achter. Zij hielden de vier winden der aarde vast, opdat er geen wind zou waaien over de aarde of over de zee of over enige boom. In dat verband worden die 144.000 dus ook geselecteerd en verzegeld, oftewel beveiligd.
Hoe dan ook, als de Ben Adam zal verschijnen aan zijn volk, dan zal hij vervolgens zijn boodschappers — die selectie van 144.000 — uitzenden met luid bazuingeschal. Zij zullen in de eerste plaats niet alleen het Evangelie van het Koninkrijk prediken, maar ook het hele volk verzamelen. De bazuin klinkt in de Bijbel immers altijd om het volk op te roepen. Het is een alarm, maar het is ook een roep om bijeen te komen. Vaak is het een roep om bijeen te komen voor de strijd. Zij zullen zijn uitverkorenen verzamelen uit de vier windstreken, van het ene uiterste der hemelen tot aan het andere. Dat is een wereldwijd gebeuren.
Dit is precies wat in Openbaring 7 ook beschreven wordt. Die 144.000 zijn de boodschappers die uitgezonden worden, en wat er vervolgens verzameld wordt, is een grote schare. Je leest in Micha 2 dat ze in eerste instantie gebracht zullen worden in de woestijn, en het zal er gonzen van de mensen. Vervolgens zullen ze dan optrekken naar het land: de grote schare uit alle volken en talen. Dat is ook Openbaring 7. Na het zesde zegel volgt dus de pauze van hoofdstuk 7, maar pas na hoofdstuk 7 wordt het openen van het zevende zegel benoemd. We hebben het nu de hele tijd over het zevende zegel, maar het wordt pas benoemd in hoofdstuk 8. Ik zal het laten zien; eigenlijk wordt het in slechts twee verzen beschreven: "En toen Hij, het Lammetje, het zevende zegel opende..." Eigenlijk staat het er meer tijdloos: "bij het openen van het zevende zegel".
Het Zevende Zegel: Stilte en de Zeven Bazuinen ↑ hoofdstukken
Ik wijs er nog even op dat wanneer het zevende zegel van de boekrol geopend is – en dat is tevens het laatste zegel – het boek vanaf dat moment ter inzage is. Pas dan kun je het daadwerkelijk uitrollen. Het zevende zegel is dus finaal; dat is waar het allemaal op aan moet komen. Vanaf dat moment is het Lammetje ook daadwerkelijk de eigenaar, de facto dus. En ja, toen kwam er een stilte in de hemel, ongeveer een half uur lang. In het algemeen, voor het beeld: als een boekrol eenmaal geopend is, kun je hem inkijken en in dit geval kan die eigendomsakte dan gelezen worden. Ik denk dat in dat verband hier gesproken wordt over een half uur stilte; je leest vervolgens wat er staat. Oftewel, het eigendom van het land en het volk van Israël kan officieel worden vastgesteld. Of er aan dat half uur nog een speciale betekenis zit? Ik denk het eerlijk gezegd wel, maar ik kan het niet echt bewijzen. Ik vermoed dat het te maken heeft met een half jaar van Israëls kalender die gaat verschuiven. Dan weet u in ieder geval in welke richting ik denk, maar het is te speculatief om daar nu over uit te wijden. Misschien dat ik dat bij een andere gelegenheid, als ik nog meer gegevens heb, graag nog eens bespreek, maar het zou nu prematuur zijn om daarop te wijzen.
In ieder geval komt er een pauze. En die pauze van dat half uur komt weer overeen met de pauze van hoofdstuk 7. Feitelijk gebeurt er bij de opening van het zevende zegel niets; het is een pauze, een stilte. Die rust, dat intermezzo, was in hoofdstuk 7 ook al beschreven. In feite is Openbaring 7 dus al de opening van het zevende zegel, want dat is namelijk die rust en die pauze. Begrijpt u wat ik wil zeggen? Ik zie sommige mensen wel twijfelen; nou ja, dan moet je het nog maar even terugspoelen. Want in feite vindt er bij dat zevende zegel eigenlijk niets plaats. We vinden daar geen onheil en geen rampen. Bij het zesde zegel was er die aardbeving en het teken aan zon, maan en sterren, en wat er na dat zevende zegel gaat gebeuren, zijn ook weer enorme, grootse gebeurtenissen die wereldwijd zullen plaatsvinden: de bazuinen. Maar daartussenin, bij dat zevende zegel, wordt Israël verzameld en worden de 144.000 verzegeld. Voor de rest is er niets. Dat is het: stilte.
Dan zegt Johannes er nog bij in vers 2 van hoofdstuk 8: "En ik zag de zeven boodschappers die voor God staan." Ik denk dat dit dezelfde zijn als die in het eerste hoofdstuk al genoemd worden: de zeven geesten die voor Zijn troon zijn. Kent u die term? Ik weet wel dat in de kerk waar ik destijds van huis uit kwam, dit altijd in de aanhef werd gezegd: "Genade zij u en vrede van Hem die is en die was en die komt, en van de zeven geesten die voor Zijn troon zijn, en van Jezus Christus, de getrouwe Getuige, de Eerstgeborene uit de doden," enzovoort. Een prachtige aanhef trouwens. Hij is de Overste van de koningen van de aarde, Hem die ons liefheeft en ons van onze zonden verlost heeft, die ons gemaakt heeft tot een koninkrijk van priesters. De kerk denkt dan vaak: "O, dat zijn wij," maar dat kunt u vergeten. Dat koninkrijk van priesters wordt in Exodus al expliciet tegen het volk van Jakob en Israël gezegd: "Jullie zullen Mij ter eigendom zijn en jullie zullen voor Mij, te midden van alle natiën, een koninkrijk van priesters zijn." Elke claim van een ander is dus volstrekt onterecht; het gaat over Israël.
Maar goed, de zeven geesten die voor Zijn troon zijn... later lees je in Openbaring 16 in verband met de zeven plagen ook over zeven boodschappers met de zeven schalen. Ik denk dat dit parallel loopt met de zeven bazuinen. De tijd ontbreekt me om dat nu volledig toe te lichten, daar gaat het nu even niet om, maar in ieder geval ziet hij zeven boodschappers die voor God staan. Dat is nu wel van belang. Aan hen werden zeven bazuinen gegeven. Je moet je dat voorstellen: de bazuinen en het blazen daarop. Of het hier echt om trompetten gaat of juist om de shofar, dat is een kwestie apart, maar ik denk het laatste: een ramshoorn waarop geblazen wordt. Kijk het maar na in Openbaring 8, daar worden de eerste vier bazuinen geblazen en in hoofdstuk 9 volgen er nog drie. In ieder geval zullen er dan rampen gaan plaatsvinden en God gaat deze wereld de boodschap overbrengen: "Het Koninkrijk is begonnen, onderschik je maar." Dat gaat niet zonder slag of stoot, niet zonder bazuinstrijd.
Het zevende zegel is dus de pauze tussen het zesde zegel – waarbij de verschijning op de Olijfberg plaatsvindt – en de zeven bazuinen. Pas als de zeven bazuinen geblazen zijn... ik kijk even in Openbaring 11:15, ik zal het voorlezen: "En de zevende engel blies de bazuin, en luide stemmen klonken in de hemel, die zeiden: Het koninkrijk van deze wereld is gekomen aan onze Heere en aan Zijn Gezalfde, en Hij zal als Koning heersen tot in de aionen der aionen." Dan is het moment aangebroken dat alle volkeren, de hele wereld, zullen zijn onderworpen. Wat ik van belang vind, is dat je ziet: bij het zesde zegel verschijnt de Heer voor Zijn volk, het volk wordt verzameld en het land binnengebracht, en de troon in Jeruzalem wordt ingenomen. Vervolgens zal het Koninkrijk uitgebreid en gevestigd worden over de volkeren, en dat zal in grote strijd en conflict gebeuren. Dat zijn die zeven bazuinen.
Ik zeg dit ook omdat er in de meeste schema's vanuit wordt gegaan dat wanneer de Heer verschijnt op de Olijfberg, de duizend jaren direct aanbreken en de volkeren dan al onderworpen zijn. Vergeet het maar, dat is niet zo. Eerst moeten de volkeren nog worden onderworpen en dat gebeurt in de periode van de zeven bazuinen. Die schema's laten de zeven zegels en de zeven bazuinen vaak samenvallen, maar dat is niet juist; het volgt elkaar op. Het zevende zegel is de inleiding tot de zeven bazuinen. Is Satan dan nog aan het werk? Ja, absoluut. Pas bij de aanvang van de duizend jaren zal hij niet meer in staat zijn om de volkeren te verleiden. Ik hoorde wat de meneer hier zei; iedereen denkt vaak dat Satan dan al gebonden is, maar dat is niet waar. Je kunt zien aan de komende opstand dat dit alleen maar het werk van de Satan kan zijn. Die zeven bazuinen zijn de gerichten over de aarde, maar de volkeren zullen ook in opstand komen; zij zullen zich verzamelen en ter strijde trekken tegen de Heer en Zijn Gezalfde, die dan daadwerkelijk al concreet in Jeruzalem regeert. Maar dan zijn de duizend jaren nog niet aangebroken. De duizend jaren breken namelijk niet aan op het moment dat het Koninkrijk begint – het wordt vaak het duizendjarig rijk genoemd – maar het is de duizendjarige binding van Satan. Hij zal worden gebonden zodat hij niet meer in staat is om de volkeren te verleiden. Kijk het maar na in Openbaring 20. Pas als die zevende bazuin geklonken heeft, dan breken inderdaad die duizend jaren aan.
De Val van Jericho en Gods Onfeilbare Plan ↑ hoofdstukken
En als laatste wil ik er nog even op wijzen – dit is typologie, maar ik vind hem wel heel erg mooi – dat we hiervan al een plaatje hebben in de val van Jericho. Dat is de stad die het dieptepunt is van deze hele wereld; er is geen stad die zo diep gelegen is, die zo diep gezonken is, vlakbij de Dode Zee. Over die stad lees je in Jozua 6. Dat is een bekend verhaal; op de zondagsschool is dat een geliefde geschiedenis. Israël moest de stad omtrekken, zeven dagen lang. Zeven priesters gingen voorop. Op de zevende dag moesten ze zeven keer om de stad heen gaan. Als je dan die zeven keer daar omheen bent gegaan, dan ben je in totaal al twaalf keer om die stad heen gegaan en is er nog niets gebeurd. Je zou kunnen denken: dat haalt niet erg veel uit. Maar dat was ook helemaal niet de bedoeling, want het ging om de zevende dag.
Als je op die dag zeven keer om de stad bent gegaan, kom je in totaal op dertien keer. Ze zullen in Jericho ook wel gedacht hebben: dertien keer? Maar dan lees je dat de zeven priesters de zeven bazuinen hadden. Het loopt volstrekt parallel. En als ze de zeven bazuinen dan blazen, dan vallen de muren van de stad. Dan roepen ze het uit en is het een enorme triomf; de stad is ingenomen. Eigenlijk is dat precies wat er straks ook gaat gebeuren als de zeven bazuinen op de zevende dag – want die gaat aanbreken – geblazen zullen worden. Dan is alle tegenstand gebroken en dan breekt daadwerkelijk het Koninkrijk wereldwijd aan. Dus het komt allemaal goed.
Ik begon deze samenkomst met de clue van de Bijbelse boodschap: dat de dood is overwonnen en het leven triomfeert. Ik kan het ook anders zeggen, want ik houd daar altijd van: bij God gaat er nooit iets mis. Ik had afgelopen donderdag een uitvaart in Leusden en toen heb ik dat ook verteld. Ik werd daar naderhand nog op aangesproken. Bij God gaat er nooit iets mis. Bij de mens wel; je denkt ook dat er van alles misgaat, maar dat is juist de geweldige vrede die je in het hart mag hebben en kunt hebben als je Hem kent. Want Hij is de grote Regisseur en Hij plant de dingen.
Denk nou niet: ja, ik heb al twaalf keer om die stad heen gelopen en er is nog niets gebeurd. Nee, daar gaat niets mis. En dat geldt ook voor die enorme crisis die deze wereld nog voor de boeg heeft. Als u het mij vraagt, gaat dat op zeer korte termijn allemaal gebeuren. Jawel, je houdt je hart vast, dat is waar. Maar God gaat Zijn Koninkrijk vestigen en het einde van deze aion is aanstaande. Dat betekent dat als deze boze aion ten einde is gebracht, de nieuwe aion gaat aanbreken: de duizend jaren. En dan is Gods plan trouwens nog niet gerealiseerd, want er zijn nog aionen te gaan. God heeft een geweldig programma en succes is verzekerd; dat is de God die we kennen. Ik zou zeggen, lieve mensen: van harte gefeliciteerd als je Hem mag kennen en mag staan op dat geweldige Woord. Amen!
UltimateGoodNews