▶ 00:00 Introductie: Wakker en Alert in het Licht van het Profetisch Woord ↑ hoofdstukken

De geluidsopname is denk ik prima hoor. De opnames zijn goed en het luistert prettig. Ook mijn volume is over het algemeen redelijk goed. Sterker nog, er zit hier een jongen in de zaal die heel vaak tegen mij zegt: "Pap, praat niet zo verschrikkelijk hard." Maar soms is dat volume nu eenmaal nodig. Oké, dan gaan we de studie hervatten. De studie waar we gisteren mee begonnen zijn onder het algehele thema van "Wakker en Alert". Ik heb er al op gewezen dat dit vooral in het teken staat van het naderende einde van dit wereldtijdperk, van deze aeon – zoals dat in de Bijbel heet – of ook wel "deze eeuw" genoemd. Juist dan is het van belang om attent, alert en wakker te wezen.

Dit keer wil ik het hebben over een wat afwijkend onderwerp. In zekere zin is dit een andere studie omdat we nu niet analytisch door een tekst heen gaan, maar ik een aantal dingen op een rijtje zet van Bijbelse gegevens in verband met de actualiteit. Gisteravond, vanavond trouwens ook weer en morgenochtend zullen we echt door Bijbelteksten heen gaan. Dat is nu niet direct het geval, maar wees niet bang: de verwijzingen naar de Bijbel zijn legio. Ja precies, dat woord zocht ik.

Goed, nog even voor degenen die hier gisteren niet waren, en misschien is het ook goed om er voor iedereen even op te wijzen: wat we gisteravond hebben vastgesteld, is dat de dag van de Heer – dat wil zeggen: wanneer Hij zal verschijnen, wanneer Zijn aanwezigheid zal aanvangen – ons niet onverhoeds hoeft te treffen. Dat geldt in de eerste plaats juist voor hen die vandaag worden "uitgenoemd", de Ecclesia, ook wel het lichaam van Christus genoemd. Welnu, die zal worden weggerukt van deze aarde. Daar hebben we het gisteren over gehad aan de hand van 1 Thessalonicenzen 4 en 5. Paulus zegt dat die dag ons niet zou overvallen als een dief in de nacht. Het idee daarbij is dat wij, die leven bij het licht van het profetisch woord – van dat wat God gesproken heeft – geacht worden op de hoogte te zijn van de "tijden en gelegenheden".

God heeft namelijk al vele millennia geleden het zijne gezegd over hoe dat zou gaan tegen de tijd van het einde en dat er een hele transitie zal plaatsvinden naar de nieuwe aeon waarin Christus zal heersen. Ja, dat zal een totale overgang zijn. Over wat daar vlak aan voorafgaat, wordt in de Schrift heel vaak gesproken. Degenen die bij dat licht wandelen, worden dus geacht op de hoogte ervan te zijn en die hoeven dan ook niet overvallen te worden door deze gebeurtenissen.

Paulus heeft het er vooral over dat wij zullen worden weggerukt en dat we de Heer tegemoet zullen gaan. Dat staat in contrast met de wereld in het algemeen, met degenen die Hem niet kennen. Zij zullen juist in een euforische stemming verkeren. Dat is wat we gisteren vooral vanuit 1 Thessalonicenzen 5 hebben vastgesteld. Terwijl men in een euforische stemming van vrede en zekerheid zal zeggen: "Dit is geweldig!", weten wij op dat moment dat de dag – namelijk dat wij Hem tegemoet zullen gaan, de wegrukking – op het punt staat aan te breken. Daar wil ik graag eens wat meer op inzoomen, maar dat doe ik niet voordat ik eerst nog iets verder uitzoom.

▶ 04:33 De Zevende Dag: Zes Millennia Sinds Adam Afgesloten ↑ hoofdstukken

En dat is het unieke van de tijd waarin wij leven. Ik heb er vaker op gewezen, maar ik denk dat we ons nooit, juist in deze dagen, er genoeg van bewust kunnen zijn dat het zo bijzonder is om in deze tijd te leven. Dit is namelijk een heel unieke tijd en dat heeft verschillende redenen. Ik ben niet uitputtend, maar ik wil een aantal van die redenen zeker genoemd hebben.

De eerste is een heel objectieve en chronologische reden. En die is ook heel simpel: het is namelijk zo dat er een termijn bezig is af te sluiten. Laten we het nu eventjes vrij algemeen houden, maar een termijn gerekend vanaf Adam tot aan nu, dat is pakweg 6000 jaar, oftewel zes millennia. Een millennium is 1000 jaar. En dat is heel markant, ervan uitgaande dat u weet dat de Heer namelijk zo rekent dat voor Hem duizend jaar als één dag is. Dat betekent dus dat zes dagen of 6.000 jaren voor de Heer is als zes dagen. Dat betekent dat daarna, als die termijn van zes dagen is afgesloten, de zevende dag gaat aanbreken. En dat wordt in de Bijbel ook genoemd: dat millennium dat nog gaat komen, dat wordt ook de Sabbatsrust genoemd van het volk van God. Dat is een van de aanduidingen van het Messiaanse Rijk dat dan ook daadwerkelijk weer een millennium gaat duren. We hebben het over die periode waarin Christus zal heersen op aarde, met harde hand moet ik er ook bij zeggen, maar dat zal een geweldige tijd worden waarin Israël weer aan het hoofd van de volkeren zal staan. Dat is een periode van duizend jaren en dat is de zevende dag. De dag die God beoogt voor de mensheid en waarin Hij van alles wil bereiken; dan zegt God: nu is het over, nu is het stoppen.

Eigenlijk betekent het woord Shabbat ook stoppen, kappen. Het woord voor staken in het Hebreeuws, ook in het moderne Hebreeuws, heeft te maken met het woord Shabbat. Staken, kappen, ophouden. En dat is de gedachte, niet eens in de eerste plaats die van rust. Natuurlijk, als je kapt dan ontstaat er rust, maar het idee is vooral dat je ermee ophoudt. Alle menselijke pogingen. Zes dagen zult gij arbeiden en de zevende dag is de dag van Mijn rust. Dat is het Bijbelse idee. Maar dat betekent, om even weer bij de grootte van de tijd uit te komen, dat 6.000 jaren zes millennia zijn.

Het aardige daarvan is dat het uiteenvalt in drie gelijke stukken. Als u het mij vraagt zelfs heel precies, in ieder geval de eerste 4000 jaar. Ik heb daar ooit eens een keertje – dat is alweer jaren terug – op de website van Goed Bericht artikelen over laten zien die aantonen dat de periode van Adam tot Abraham 2000 jaar is, als u het mij vraagt zelfs op het jaar. En dan vervolgens breekt er vanaf Abraham weer een periode van 2000 jaren aan. De geboorte van Abraham tot aan de uittocht uit Egypte is 500 jaar, zodat de uittocht uit Egypte in het jaar 2500 plaatsvond, oftewel het vijftigste jubeljaar. Ik kom nu in de verleiding om in de rekenarij te gaan, maar dat ga ik niet doen. Maar als je dan vervolgens kijkt vanaf de uittocht uit Egypte tot aan het jaar dat de tempel wordt ingewijd, dan is dat weer 500 jaar. En weer 500 jaar verder is het jaar dat Kores het bevel gaf aan het Joodse volk om weer terug te keren naar het land en de tempel te herbouwen. En weer exact 500 jaar later zou het jaar zijn dat de Heer stierf en opstond. Dat heeft te maken met die 700 jaar week. Vier keer 500 jaar. Oftewel: van Adam tot Abraham en van Abraham tot Christus is 4000 jaar. En dat betekent dus daarna nog een keertje 2000 jaar.

Deze tijdsindeling is geen uitvinding van Goed Bericht of iets dat ik een keertje heb bedacht. Dit is al heel oud. Zelfs de rabbijnen hebben hier al over gesproken; dat is heel aardig. Zelfs voor onze jaartelling was deze tijdsindeling al bekend: hoe God denkt in termen van dagen van duizend jaar en dat de zevende dag voor Hem gereserveerd is als het Messiaanse Rijk.

Er is nog iets aardigs dat ik in dit verband wil noemen, en dat is Luther, de reformator. In 1517 was er die bekende datum, maar 23 jaar later publiceerde hij een boek over Bijbelse chronologie. Hij heeft dat in het Latijn geschreven. Ik heb het niet gelezen, maar ik heb wel een vertaling ervan gelezen en dat is heel frappant. Want die gaat in op de Bijbelse chronologie en laat die 2000 jaar zien, met een paar kleine afwijkingen van een paar jaar. Maar dan zegt hij in 1540, het jaar dat hij dat boekje publiceerde: "Dit is, als je het in de Bijbelse chronologie bekijkt, het jaar 5500." Hij zei: "Let op, over 500 jaar..." Dat schreef Luther dus over dat jaar 5500: dat over 500 jaar het jaar 6000 zou aanbreken. En dan? Dan gaat het gebeuren. Dus Luther heeft in zijn dagen al gesproken over de tijd waarin wij nu leven. U zegt: dat was 2040, nou ja, we vergeven hem een paar jaar. Trouwens, dat maakt mij ook niet uit. Het gaat mij nu niet om date-setting of om een jaartal te noemen; die kun je voor jezelf misschien wel afleiden. Ik houd daar de nodige slagen om de arm. Maar het gaat mij om het idee dat je wakker bent en dat je je bewust bent van de tijd. Deze tijd die we nu beleven, zo in het begin of de eerste helft van de 21e eeuw, dat is de periode waarin zes millennia worden afgesloten. Ik weet het, er zijn haken en ogen en er zijn allerlei vragen over te stellen, maar dit is toch wel een heel opmerkelijk ding.

▶ 11:33 Na Twee Dagen: Twee Millennia Sinds het Vertrek van de Heer ↑ hoofdstukken

Trouwens, als we dan even die zes dagen en de zevende dag vergeten, hoe belangrijk die ook zijn, dan kom je op nog een punt aan. Dat is met meer precisie vast te stellen, of in ieder geval is de termijn veel korter. Gerekend vanaf het jaar 30 – en dan ga ik er even van uit dat dit het jaar is geweest dat de Heer Jezus stierf, opstond en ten hemel voer – kom je, als je 2000 jaar verder rekent, in 2030 uit. Daar heb je niet eens een calculator voor nodig. Dat betekent dat er sinds het vertrek van de Heer van deze aarde tot aan over een paar jaar 2000 jaar zijn verstreken. Twee millennia zijn er dan verstreken.

Juist deze week las ik nog een artikel over een grote conferentie in Amsterdam voor evangelische voorgangers en dergelijke. Ze hadden een campagne opgezet – sommigen hebben daar misschien van gehoord of over gelezen – en zij hadden gezegd: "Als een soort 2000-jarig jubileum gaan wij de Heer nu een evangelisatiecampagne aanbieden." Ik zeg het misschien een beetje mal, maar dat was een beetje het idee. Want als er 2000 jaar zijn verstreken, dan moet de hele wereld bereikt zijn met evangeliseren. Op de een of andere manier klopt het nog ook, maar dan anders dan zij denken. Maar daar hebben we het misschien nog wel over.

Waar het mij even om gaat, is dat het zo opmerkelijk is dat er twee millennia voorbij zijn. Onze jaartelling is gebaseerd op de geboorte van Christus. We zeggen altijd: "We leven nu in 2023", gerekend vanaf Christus, de gewone jaartelling. Maar dan rekenen ze vanaf de geboorte. Als je echter rekent vanaf Zijn dood, opstanding en hemelvaart – dus vanaf Zijn vertrek – dan moet je er nog een dertigtal jaren, eigenlijk drieëndertig jaar, bij optellen. Bij elke zin die ik nu zeg, zou je weer wat aantekeningen kunnen maken, maar pak even de grote lijn op; die is niet zo moeilijk te volgen.

Let op! Er zijn bijna 2000 jaar verstreken sinds de Heer vertrok van deze aarde. En dat zou ons te denken moeten geven. Waarom? Wat zegt bijvoorbeeld de profeet Hosea? Je leest in Hosea 6 dat Israël twee dagen in het graf zou zijn en dat God hen op de derde dag als uit de dood zou opwekken. En dan staat er ook bij: "Dan zal Ik tot jullie komen." Na twee dagen, op de derde dag; het wordt zelfs meerdere keren herhaald. Dat wordt ook gezegd in verband met dat de Heer zegt: "Ik ga weg, maar Ik kom weer terug." Ik kom weer terug, en wat is die tussenliggende termijn? Dat is twee dagen. Of het nu ongeveer twee millennia zijn of precies twee millennia, daar hebben we het nu niet over, maar het zou je op zijn minst te denken moeten geven dat we een hele markante periode aan het afsluiten zijn, namelijk die van twee millennia.

Hoe dan ook kom je uit bij dat geweldige feit. Ik moet zeggen dat mijn hart sneller gaat kloppen bij dat idee. Wij leven in de tijd die voorzegd is, namelijk dat de Heer zou terugkomen en de draad weer gaat oppakken met Zijn volk Israël. En dat zal zijn na twee dagen, na twee millennia of twintig eeuwen. Dat is trouwens ook een periode van veertig jubeljaren – veertig keer vijftig jaar. Opmerkelijk, nietwaar?

Kijk, dit is een feit. Er worden wel eens van die algemene termen gesproken over de terugkeer of over de eindtijd, en dan lees je in de krant over de toename van criminaliteit of een aardbeving. Dan hoor ik soms mensen zeggen dat de ernst ervan aangeeft dat het nabij is. Laten we wel wezen: ik wil dat niet geringschattend zomaar terzijde schuiven en ik zeg niet dat er helemaal geen betekenis aan verbonden is, maar het is niet objectief. Want ja, aardbevingen zijn er altijd geweest en criminaliteit ook. Waar meet je dat aan? Kortom, er is heel veel op af te dingen.

Dit is echter een chronologisch gegeven; daar valt niets op af te dingen. Niet op het eerste feit, dat er namelijk 6000 jaar verstreken zijn sinds Adam, en bovendien niet op het feit dat we nu bezig zijn een termijn af te sluiten sinds Christus' heengaan, namelijk van twee millennia, 40 jubeljaren, 20 eeuwen, wat dan ook. In ieder geval die periode. En dan zou je moeten weten: nu gaat het dus gebeuren. Dat is de geweldige betekenis van de tijd waarin wij leven. Dit is objectief. Het is een chronologisch gegeven dat zich niet eerder heeft voorgedaan en dat zich ook niet gaat herhalen. Dat is uniek aan juist deze tijd.

Als je in deze decennia mag leven, zou ik zeggen: vraag het maar aan Luther nog even, dan hoor je bij de 'happy few'. Want ja, er zijn vele generaties voorafgegaan en er is altijd uitgekeken naar die dag dat de Messias zal komen. Wanneer zal dat zijn? "Hoe lang nog, Heere?" staat er dan in de Psalm. Ja, nou, ik zou zeggen: lieve mensen, van harte gefeliciteerd dat u vandaag mag leven. Dit is heel uniek.

▶ 18:07 De Reconstructie: Bijbelse Landen Opnieuw op het Schaakbord ↑ hoofdstukken

En daar doet zich nog een gegeven voor, en dat ligt geheel in de lijn van wat ik zojuist heb gezegd over die twee harde chronologische gegevens. Dit is iets wat vooral te traceren is in de afgelopen eeuw. In Handelingen 3 lees je dat Petrus spreekt over het herstel van alles waarvan de profeten hebben gesproken; de reconstructie van datgene waar de profeten van spraken. Om een beeldspraak te gebruiken: het is net alsof al die landen waarvan de profeten hebben gesproken — de Filistijnen, Assur, Libanon, Egypte, Edom, Ammon en natuurlijk Jeruzalem — weer op de kaart worden gezet. Al die landen en doelgroepen waar de profeten zich op richtten, zijn sinds de laatste eeuw weer op de kaart gezet, nadat ze duizenden jaren verdwenen waren.

Het is net alsof al die stukken die ooit in de dagen van de profeten op het schaakbord stonden, vervolgens van het bord zijn gegaan. Ze werden koloniën van allerlei landen of wereldrijken, maar afzonderlijke landen bestonden niet meer. Eeuwenlang waren ze er niet, en wat maken we de laatste eeuw mee? Al die stukken worden weer op het schaakbord gezet. Al die landen en steden die zo’n grote rol spelen in de Bijbel in de dagen van de profeten, ze komen allemaal weer tevoorschijn. Apocalypsis: het wordt weer onthuld, het komt weer tevoorschijn. Dat is eigenaardig, maar laten we wel wezen: dat is precies wat je had mogen verwachten als je ervan uitgaat dat de termijn verstrijkt. Dat betekent dat tegen het moment dat die termijn verstreken is, er aan de andere voorwaarden ook voldaan moet zijn. Namelijk dat al die spelers weer op het bord staan, als u begrijpt wat ik bedoel. Die moeten er dan weer zijn.

De Bijbel zegt inderdaad hoe het zal zijn in de dagen van het einde, en al die landen waarvan de profeten ooit spraken, die zullen er dan ook weer zijn. Dus die moeten weer op de kaart gezet worden. En wat zien we dan? Eigenlijk is het heel opmerkelijk: er gaat geen dag voorbij dat je de krant openslaat of naar het nieuws luistert, of al die elementen die ik nu ga noemen zijn er weer. Je leest erover; het is gewoon elke dag weer 'hot news'. Laat ik het even op een rijtje zetten om het heel concreet te maken.

In 1922 — dat is inmiddels dus ruim een eeuw geleden — kreeg je weer Egypte. Ik weet niet exact hoe lang er geen sprake is geweest van een afzonderlijk land Egypte, maar dat is héél lang geweest. En in 1922 was het zover: toen kreeg je weer dat land dat ons zo bekend was vanuit de Bijbel, namelijk Egypte. Eenentwintig jaar later, in 1943, ontstond Libanon weer als een afzonderlijk land. Wij kenden Libanon als een afzonderlijk land al heel lang vanuit de Bijbel, maar al die twintig eeuwen — ik generaliseer wellicht, ik weet het ook niet exact — was er geen sprake van een Egypte of een Libanon. En toen ineens, in de 20e eeuw, waren ze er weer.

Na Egypte en Libanon stond drie jaar later, in 1946, Syrië weer op de kaart. En in datzelfde jaar ook Jordanië, met als hoofdstad Amman. Die naam kennen we natuurlijk al van Ammon. De naam Amman is afgeleid van Ammon en dat is de hoofdstad van dit land. Deze mag natuurlijk helemaal niet ontbreken, want deze is wel de meest opmerkelijke: na twintig eeuwen was daar weer een Joodse natie in het Midden-Oosten, zeer tot ergernis van de hele omliggende Arabische wereld. Denk aan de hele zionistische beweging die daaraan voorafgegaan is, aan Theodor Herzl. Er is veel weerstand geweest en politiek gekonkel, maar de Tweede Wereldoorlog heeft een enorme boost gegeven. In 1948 werd de staat Israël uitgeroepen door de Verenigde Naties, waarna er vervolgens meteen een gigantische oorlog ontstond. De hele Arabische wereld kwam in actie om dat piepkleine landje — ik heb begrepen dat er toentertijd twee miljoen mensen woonden tegenover een overmacht van tweehonderd miljoen Arabieren — in de zee te drijven. Nou, dat is heel anders gelopen.

Laten we wel wezen: de reconstructie van deze staat is niet het beloofde herstel. Dat wordt in bepaalde kringen wel heel vaak zo gezegd, maar dat is absoluut niet het geval. Deze staat is opgericht in ongeloof. Er zijn vele Joden die ook zeggen: "Dit is niet wat God beloofd heeft, dit is eigenmachtig vooruitgrijpen." In eerste instantie moesten ook de orthodoxe Joden — degenen die echt geloven in de Hebreeuwse profeten — er niets van hebben. Zij dachten: God brengt ons weer terug, dat doen wij niet zelf. De zionistische beweging was in veel opzichten een eigenmachtig vooruitgrijpen. Het gaat mij nu even niet om de beoordeling of dat gerechtvaardigd was of niet; dat doet nu niet ter zake. Het fenomeen deed zich gewoon voor: in 1948 stond daar wonder boven wonder weer een Joodse natie in het Midden-Oosten, te midden van een enorme vijandelijke overmacht. Daar is natuurlijk heel wat om te doen geweest in de laatste vijfenzeventig jaar. In dit jaar bestaat deze Joodse staat inmiddels al vijfenzeventig jaar. Het land is meer verdeeld dan ooit; er moet wat gaan gebeuren, denk ik dan. Maar hou me vast.

Trouwens, nog weer wat jaren later werd Jeruzalem de hoofdstad van dat 'Pippie en Jans-staatje' — ik zeg het even expres zo om het verschil te laten zien ten opichte van die enorme wereld daaromheen die daar niets van wilde hebben. Jeruzalem werd de hoofdstad van de staat Israël in de Zesdaagse Oorlog in 1967. Dat was natuurlijk een enorme happening. Wat daar trouwens ook tegenover staat: sinds de opkomst van de Joodse staat is er ook weer een naam die zich heeft aangediend die we ook al zo lang kennen vanuit de Bijbel, namelijk de Filistijnen. Als ik het op zijn Hebreeuws zou zeggen, dan zou ik zeggen: de Palestijnen. Het Hebreeuws kent het verschil niet eens tussen Palestijnen en Filistijnen.

Dat betekent dat we gewoon weer die grote tweedeling hebben van aan de ene kant Israël en aan de andere kant de Filistijnen, met die enorme controverse en dat gigantische conflict tussen beiden. Dat is actueler dan ooit. In feite zegt men wel dat het hele Midden-Oostenconflict alles te maken heeft met dit conflict tussen Israël en de Palestijnen. Er is weer een Palestijnse staat, mede door toedoen van Yasser Arafat; die is ook weer op de kaart. Is dat niet hoogst opmerkelijk? Dat daar weer de Palestijnen zijn, die met name geconcentreerd zijn in de streek van de Gazastrook, waar de Filistijnse steden zich destijds ook bevonden. Er waren de Filistijnse steden als Gaza, Askelon en dergelijke.

Wat ik er eigenlijk mee wil zeggen: het is toch hoogst opmerkelijk voor iedereen die daar — zelfs los van de Bijbelse profetie — tegenaan kijkt. Al die namen die we kenden uit de oude Bijbelse tijd zijn zomaar weer in een moderne variant, binnen één eeuw, allemaal met dezelfde rollen op de kaart gezet. Voor één categorie mensen is dat niet opmerkelijk: voor hen die wisten dat het zou gaan gebeuren.

Zij die daarin slechts bevestigd werden. Want ja, dan wisten we toch al dat het zou gaan gebeuren. Ik heb thuis een boekje in de kast staan van Voorhoeve, de overgrootvader van de toenmalige minister van Defensie. Die man schreef ooit een boekje over de toekomst der Heeren – en hij schreef daar al over. Dat is uitgegeven in de jaren zeventig van de negentiende eeuw, dus 1871 of 1872.

Hij schreef er toen al over dat er eerst weer een ongelovige Joodse staat zal komen en dat al die landen weer een rol gaan spelen. Hij excuseert zich min of meer voor het feit dat hij niet weet hoe dat zal gaan, zo van: "Ja, hoe dat precies zal gaan, weet ik ook niet." Hij maakt zich dan ook niet schuldig aan speculatie, van: "Het zou wel eens zus of zo kunnen gaan." Dat vind ik trouwens heel waardig op zich, dat is niet zo'n probleem. Als je maar zegt dat het speculatie is, dan is het in ieder geval goed.

Maar wat ik ermee bedoel te zeggen is: hij geeft al aan dat de Bijbel zegt dat het zo zal gaan gebeuren. Sorry, ik weet niet hoe, maar de Bijbel zegt het, dus het zal zo gaan gebeuren. En wat hij daar toen in die tijd schreef, ja, inmiddels is dat allemaal gesneden koek. Voor ons is dit zo vanzelfsprekend. Inmiddels zijn we in de eenentwintigste eeuw en het heeft zich al voor een groot deel voltrokken. Dat is toch bijzonder?

Nou, dat is zo. Maar voor degenen die het profetische woord kennen en die weten dat de Schrift erover spreekt – natuurlijk met de nodige restricties en een slag om de arm, want je kunt je altijd vergissen in het verstaan van een Bijbelgedeelte, dat het net iets anders is of helemaal anders dan je dacht. Houd dat ook in gedachten, ook dat is nuchterheid. Maar niet te min zeggen we: er staat geschreven, dus het zal geschieden. Dat is het. Er kunnen enorme theologische en academische bezwaren zijn, maar ja, sorry: er staat geschreven en zo zal het zijn.

Zo is het ook gegaan met de Palestijnen. En daar moet ik trouwens nog iets opmerkelijks bij zeggen, en dat is dat er nu ook weer een speler zich sinds kort aandient, heel prominent, en dat is Edom. Daar wordt momenteel hard aan gebouwd en dat project wordt 'Project 2030' genoemd. Waarvan akte? Namelijk, daar wordt een supermodern land neergezet. Eigenlijk maakt het deel uit van Saudi-Arabië; het is een Saudi-Arabisch project. Ze hebben daar nogal wat centjes, dus daar wordt niet op een paar euro of dollar gekeken. Trouwens, over die munten is sowieso al heel veel te doen, maar geld is er genoeg. Olie trouwens ook.

Maar daar wordt weer een hand aan gezet en dat is inderdaad in het gebied van Edom. Dat heet NEOM en daar wordt een supermoderne stad neergezet. Aart heeft daar laatst in Benthuizen nog een verhaal over gehouden, over 'The Line'. Over die stad van 180 kilometer – is het niet? – waarvoor dat project nu dus wordt opgezet. Dat moet dan al in 2030 voltooid zijn.

Die stad is eigenlijk één rechte streep. Je moet binnen twintig minuten van de ene plek, ongeacht op welke plek je bent, elders kunnen zijn in die stad. Het is ongekend modern. Alle moderne technieken worden daarbij aangewend. En zo wil ook de Arabische wereld meedoen in de vaart der volkeren, ook technologisch gezien. Heel opmerkelijk: Edom. Ja, dat is ook zo'n gegeven dus, dat alles waarvan de profeten gesproken hebben, zomaar weer op de kaart komt.

▶ 32:45 Apocalyptische Potentie: Technologie, Biometrie en Ai ↑ hoofdstukken

En dan wil ik trouwens nog op een fenomeen wijzen dat typerend en uniek is voor deze tijd. Daarmee bedoel ik de ontwikkelingen van de laatste pakweg honderd jaar, hoewel ze natuurlijk soms al veel eerder zijn ingezet. Maar met name de laatste honderd, en zeker de laatste vijftig of misschien zelfs de laatste vijfentwintig jaar, neemt het zulke ongekende vormen aan en wordt het tempo steeds hoger. Het is bijna niet meer bij te houden.

Denk aan communicatie. De hele communicatie zoals wij die nu kennen, is uniek voor deze eeuw; die hebben we nooit eerder zo gekend. Ik doel op het hele fenomeen van radio en televisie, en nu natuurlijk internet. Daardoor hebben we hier nu een samenkomst die ergens op Nieuw-Guinea gewoon live gevolgd kan worden – gewoon live, tenzij mijn mobieltje oververhit raakt natuurlijk. Maar dat is ongekend. Veertig jaar geleden was het nog een heel ding als je naar Canada kon bellen. Je moest een kapitaal neertellen om vijf minuten te kunnen telefoneren met familie die in Toronto woonde. Nu zet je de computer aan, ga je skypen en kun je urenlang met elkaar praten en communiceren terwijl je elkaar ziet, voor niets. Het is ongekend. Tegelijkertijd moet ik er ook weer bij zeggen: er wordt misschien wel slechter gecommuniceerd dan ooit. Dingen zijn in het leven soms zo dubbel.

Maar als er bijvoorbeeld in Openbaring 11 vers 9 staat dat de hele wereld het zal zien... dat was altijd een lastig punt. Ik had het gisteravond al even over die periode van 1260 dagen waarin het afgodsbeeld er is. Je leest dat er in die periode ook twee getuigen zullen profeteren. Die 1260 dagen zullen een doorn in het oog zijn van de heersende machten, maar de getuigen zijn onaantastbaar. Totdat zij aan het einde van hun profeteerperiode worden gedood. Hun lijken zullen dan op het tempelplein liggen. Heel concreet in Jeruzalem: daar zullen dan de lijken liggen van twee mannen die daar 1260 dagen hebben geprofeteerd. En dan lees je: "en de hele wereld zal het zien". Ze zullen elkaar geschenken geven en elkaar feliciteren dat ze van die gasten af zijn. Waarom dat precies zo gaat, doet nu niet ter zake, maar het gaat mij om het punt: de hele wereld zal het zien. Hoezo zou de hele wereld dat zien?

Voor ons is dat nu heel logisch als we Openbaring 11:9 zo lezen. Natuurlijk zijn er tv-camera's. We zijn zo vertrouwd met het fenomeen dat je voortdurend naar beelden kunt kijken. Je kunt nu via een internetadres bijvoorbeeld kijken wat er momenteel gaande is bij de Klaagmuur; je kunt daar altijd via live camera's meekijken. Dat fenomeen wordt in de Schrift niet expliciet geprofeteerd, maar het wordt wel verondersteld. Kennelijk zijn zulke dingen er dan. Ook biometrie is een heel eigenaardig ding. Het heeft te maken met het scannen van de iris van de ogen en vingerafdrukken. Wat daar allemaal mee gedaan kan worden... dat staat nu nog maar in de kinderschoenen. Je tikt even op je mobiel met je duim of hij herkent je gezicht. Dat is ook zo'n fenomeen dat in Openbaring 13 feitelijk ook herkend of verondersteld wordt.

Inmiddels is wereldwijd redelijk bekend hoe het boek Openbaring daarover spreekt. 666 is een begrip geworden: het getal van het beest. Dat komt rechtstreeks uit het boek Openbaring. De oorspronkelijke naam van dat boek is in het Grieks 'Apocalyps', wat eigenlijk de ontdekking, de onthulling of de tevoorschijnkoming betekent. Met 'apocalyptisch' bedoelen we de dingen waar de Apocalyps over spreekt. Nou, de Apocalyps spreekt inderdaad over zeer geavanceerde, wereldwijde communicatie, maar ook over die biometrie. Het spreekt over een tijd waarin je straks niet meer kunt kopen of verkopen als je niet buigt voor het beeld. Dat is namelijk de context. Er wordt een beeld opgericht dat het vermogen krijgt om te spreken en zelfs te doden. Dat zijn technologieën waar we nu nog geen idee van hebben, maar het gaat zo snel. Men zal niet kunnen kopen of verkopen als je niet het teken op je voorhoofd of op de rechterhand hebt staan. Sinds een aantal jaren zijn dat dingen die zich feitelijk al aandienen. Het is te verwachten dat het contante geld verdwijnt, en daarna wellicht ook het mobiel betalen, en dat je gewoon met je hand of je voorhoofd betaalt. Dat gaat gewoon komen; Openbaring spreekt erover.

Vanavond zal Ard nog een kort voorwoord doen. Hij zal het dan hebben over – niet over ChatGPT specifiek – maar over Artificial Intelligence, kunstmatige intelligentie, die met name het laatste halfjaar enorm in opkomst is. Dat grijpt zo enorm om zich heen. Er wordt gesproken over een profeet in Jeruzalem die door de groten der aarde wordt bejubeld als het grote brein, de visionair die ziet wat er gaande is. Hij zegt dat religies vervangen gaan worden door een '2.0 versie' en dat ze geïntegreerd zullen worden door het supermenselijke brein: AI. Sommige mensen zeggen dat het doodeng is. En inderdaad, als zulke fenomenen in handen komen van wat er in deze wereld gaande is, dan kun je je borst natmaken. De schrijver die daarover spreekt – een atheïst en transhumanist – zegt dat de God van de Bijbel 'voorbijgeschreven' gaat worden. Hij stelt dat de mensheid op het niveau van goden gaat komen en dat religies vervangen zullen worden door één grote... nou, vanavond gaat Ard daar nog wat over vertellen.

Dat bedoel ik met een apocalyptische potentie. Dat wil zeggen: het hele vermogen dat wij nu hebben met één druk op de knop. Niet 'een knop op de druk', maar een druk op de knop, ja! Eén druk op de knop is genoeg om de wereld in één klap te veranderen. Dat een derde van de zeeën zomaar wordt aangetast – niet door trage processen, maar door rampen die zich in no-time voltrekken. Enorme rampen waar de Apocalyps over spreekt; dat ligt allemaal binnen handbereik. Dat is uniek aan deze tijd: het vermogen, ook het destructieve vermogen. Niet alleen het creatieve vermogen waarmee een mens in staat is om computers en AI te maken, maar ook het vermogen om onszelf compleet te vernietigen en de meest dystopische wereld te creëren. Denk aan de absolute controlemaatschappij waar we nu naartoe gaan, waarbij je nergens meer kunt gaan of staan zonder dat elke beweging nagegaan of gecontroleerd wordt. Neem me niet kwalijk, maar dat is dystopisch. Toch ligt dat vermogen nu zomaar binnen handbereik.

Als je niet zou weten in wiens hand deze wereld is, dan zou de schrik je om het hart slaan. Dat overkomt momenteel ook vele mensen. Ik lees nog wel eens een christelijke krant waarin mensen worden opgevoerd die zich afvragen: "Kun je nu nog wel een kind op deze wereld zetten?" In zulke termen wordt er dan gesproken. Men vindt het eigenlijk onverantwoord. De angst maakt zich van velen meester, want dit is allemaal zo immens groot.

Dit is ook zo, en de dingen die zich nu voordoen zijn uniek. Kijk, wat ik daarmee wil zeggen is dat de eeuw die wij nu beleven – de laatste honderd jaar – uniek is. Dat is het objectief chronologisch, maar ook qua alles wat er politiek heeft plaatsgevonden in het Midden-Oosten en de technologieën; het is uniek. Het heeft zich nooit eerder zo voorgedaan.

Het is zomaar een greep uit een aantal onmiskenbare gegevens die ons bepalen bij dit feit, namelijk dat de tijd op handen is. Het kan niet anders. Dan moet je weten waarom dat zo is. De Schrift heeft het immers gezegd; als je wandelt bij het licht van het Woord, dan zou je dat niet hoeven verbazen. Sterker nog, het zou je moeten verbazen als het anders was.

▶ 43:46 Wanneer Begint het Aftellen? Vrede, Zekerheid en de Offerdienst ↑ hoofdstukken

Oké, nu nog even iets wat ik gisteravond heb beloofd nog toe te lichten. Ik heb er al even kort aan gestipt en dat is: wanneer begint voor ons het aftellen? En met 'ons' bedoel ik dan voor ons als gelovigen, als de Ecclesia; dat gezelschap dat vandaag wordt uitgeroepen door middel van een evangelie. Wanneer begint voor ons het aftellen? Ik weet dat er broeders zijn — ik ken ze ook, een medegelovige die ik zeer hoog heb — die zeggen dat het elk ogenblik kan gebeuren. Maar als ik 1 Thessalonicenzen 5 lees, en we hebben het gisteren met elkaar gedaan, dan staat daar dat de Dag van de Heer ons niet zou overvallen als een dief in de nacht. Wij zouden weten hoe laat het is.

De vraag is dan: wat moet er nog gebeuren voorafgaand aan de wegrukking? Eigenlijk is dat één ding: men zal zeggen 'vrede en zekerheid'. Dat is niet het klimaat dat momenteel in de wereld heerst. Ik wil dat concreter maken, want wat bedoel ik met die tijd van vrede en zekerheid waar we het gisteren over hadden? Terwijl men zou zeggen: "Vrede en zekerheid!" Ook in het boek Openbaring lees je al over het eerste fenomeen wat zich gaat voordoen voordat het herstel van Israël gerealiseerd zal zijn. Het begint allemaal met een vrede, een schijnvrede. Waarom? Omdat die vrede zeer tijdelijk blijkt te zijn. Bovendien lijkt het messiaans. Die ruiter op het witte paard in Openbaring 6 lijkt als twee druppels water op de Messias, die ook de Ruiter op het witte paard heet. Nou, wij kennen natuurlijk ook nog andere ruiters op een wit paard, dan zeggen we: "Dat is Sinterklaas," maar die bedoel ik niet. Ik heb het over de ruiter op het witte paard die inderdaad vrede zal brengen.

Wie is dat? Trouwens, het is alleen maar logisch dat dit fenomeen zich gaat voordoen in een tijd van oorlogsdreiging. Je mag eigenlijk verwachten dat voordat die fenomenale, euforische vrede zich zal aandienen, dit juist in een context zal zijn waarin er heel veel dreiging is. En ik moet zeggen: dat laatste zien we wel. Sterker nog, dat neemt toe. Wie is dat dan? Of moeten we niet zozeer aan een persoon denken, maar aan een fenomeen? Er zal vrede ontstaan. Laat ik een aantal concrete dingen noemen waar de Schrift over spreekt. Vrede in het algemeen — kun je bijvoorbeeld zeggen dat de oorlog in Oekraïne op een fenomenale manier zal worden beëindigd? De oorlog in Oekraïne is momenteel dé oorlogsdreiging. Het is een momentopname, maar aangezien het allemaal zo actueel is, mag je verwachten dat er iets aanstaande is. Wat gaat er gebeuren? Wie gaat er een einde maken aan die oorlog?

Er gaat nog iets gebeuren, iets waar de Bijbel volstrekt helder over is: op het tempelplein in Jeruzalem zal weer een Joodse tempel verrijzen. Ik blijf er even vanaf waar dat tempelplein precies gesitueerd moet worden; of dat precies op de huidige plek is, of dat het iets meer naar links gaat. Dat laatste denk ik. Maar in ieder geval hier, in deze stad, met dit aanzicht, zal weer een Joodse tempel verrijzen. De Bijbel is er volstrekt helder in dat er ook weer een offerdienst zal komen. Gek genoeg profeteert de Bijbel niet zozeer dát die offerdienst er weer zal komen, de Bijbel gaat er gewoon vanuit dat die offerdienst er zal zijn. Maar aangezien die er nu niet is, zeggen wij: die moet er dus weer komen. Er zal weer een offerdienst zijn. Waarom? Omdat de Bijbel zegt dat die offerdienst op een gegeven moment plotseling zal worden afgebroken.

In die Joodse tempel, die overigens al helemaal klaarligt — daar hadden we het geloof ik al even over — ligt alles gereed. Zelfs de rode vaars die geofferd moet worden, staat bij wijze van spreken al te trappelen. Alle stenen en alle attributen, zelfs de priesters en de priesterklassen, alles ligt al klaar. Ook de mensen die dan dienst moeten gaan doen staan te trappelen. Eigenlijk is het wachten op het signaal dat het kan gaan gebeuren. Er moet een vrede komen, een situatie ontstaan waardoor zij inderdaad die tempel kunnen bouwen en waardoor er een offerdienst kan komen. Maar wat de Bijbel voorzegt, is dat die offerdienst plotseling zal worden gestaakt, en dát is het begin van de grote verdrukking.

Dat is waar ik vooral aan denk als we het hebben over de wegrukking. De wegrukking vindt plaats voorafgaand aan het staken van die offerdienst en aan het moment dat de mens der wetteloosheid zich gaat zetten in die tempel. Dat is ook meteen het begin van de grote verdrukking. Dan zal er een afgodscultus komen; dat is waar ik het net ook over had. Er wordt een beeld op dat tempelplein gezet en in het Joodse land wordt die afgoderij dwingend opgelegd. Alleen degenen die tijdig gevlucht zijn naar de woestijn, zullen daar bewaard worden. En er is ook nog een categorie die bewaard wordt, namelijk de 'mannelijke zoon' die weggerukt wordt. Ik excuseer me even voor degenen die niet helemaal begrijpen waar ik het nu over heb; dan zou je nogmaals een keertje andere studies daarover kunnen nazien.

Hier op deze plaats wordt de offerdienst en de tempeldienst vervangen en wordt er een afval neergezet op een hoog technologisch niveau. Degenen die daar niet aan meedoen, kunnen niet kopen of verkopen. De aardigheid is dat die profeet in Jeruzalem, waar ik het zojuist over had en die nu bejubeld wordt door de groten der aarde, al over deze dingen spreekt. Hij bejubelt ook de technologie die dit allemaal mogelijk maakt. Ik noem expres zulke namen, juist omdat hij laatst ook nog in Nederland was. Ik noem hem niet zo heel hoogachtend, die gast. Sorry? Ja, die gast ja. Maar hij wordt bejubeld en daar maak ik u attent op. Ik zeg: wees alert als zulke mensen bejubeld worden, ook door de echte allergrootsten, de breinen achter het wereldgebeuren die zoveel lijntjes en touwtjes in handen hebben en dat allemaal als puppets bedienen. Als deze geluiden vernomen worden en je leest dit nieuws: wees alert. Wees ervan bewust dat dit exact overeenkomt met wat we profetisch mogen verwachten. Met de nodige voorzichtigheid, want ook dat is nuchterheid, maar weet: deze dingen gaan gebeuren.

Ik moet zeggen: ik ben eigenlijk alleen maar blij. Ik weet dat ik deze vreugde en blijdschap deel met vele anderen hier. Waarom? Omdat je weet: in al die ontwikkelingen hoor je de voetstappen van Hem die nadert. Aha, Hij komt eraan, Hij komt eraan! Be alert. Wees wakker en waakzaam. Er gaan concrete dingen gebeuren, zoals die offerdienst die gestaakt zal worden. Er zal dus eerst weer een offerdienst komen. Zolang die offerdienst er niet is, verwacht ik de wegrukking ook nog niet. Want het zal zijn in de tijd dat iedereen zal roepen: "Vrede, zekerheid!" Nou, dat is nu nog niet aan de hand, maar het gaat komen.

▶ 52:56 De Tien-statenbond, de Rol van Babylon en de Ontknoping ↑ hoofdstukken

Maar er gaat tegelijkertijd ook iets anders zich voltrekken, en dat is dat er in de tijd van het einde nog een tien-statenbond komt. Zo noem ik het even; het is geen direct Bijbelse term, maar in ieder geval zullen tien koningen de handen ineenslaan en een verbond gaan sluiten. Het wordt één rijk, en dat zal opkomen in het Midden-Oosten. Zoals het Babylonische Rijk, het Medo-Perzische Rijk en het Griekse Rijk allemaal in die contreien hun macht hebben gehad, zal ook dat laatste wereldrijk van deze aeon, deze boze aeon, zich weer in het Midden-Oosten gaan aanbieden. Er waren tot voor kort al hele wonderlijke aanzetten daartoe in het Midden-Oosten, waarbij het ene na het andere land vrede ging sluiten met de Joodse staat. Er waren er al vijf of zes gegaan en Saudi-Arabië stond eigenlijk ook op het punt. Sinds president Biden het roer heeft overgenomen, is dat eigenlijk een beetje gepauzeerd. Je vraagt je af: hoe gaat dat nou verder?

Nu kom ik op een helemaal glibberig terrein, want dan kun je gaan speculeren. Wat gaat er gebeuren bij de volgende verkiezingen? Gaat het zich dan aandienen? Gaat de grote rivaal van Biden alsnog zijn project afronden en daar in het Midden-Oosten de tien landen bij elkaar brengen en vrede laten sluiten met de Joodse staat? En zal hij er ook voor zorgen dat daar weer een offerdienst gaat komen? Dat is heel boeiend trouwens, want het was president Trump van wie een van zijn eerste regeringsdaden was dat hij de Amerikaanse ambassade verplaatste naar Jeruzalem. Hij werd door sommigen al gezien als de nieuwe Kores die de tempel zou gaan herbouwen. Ik kreeg van een van u ooit een mooie penning met daarop aan de ene kant de kop van Trump en aan de andere kant die van koning Cyrus, die destijds voor Israël de tempel heeft laten herbouwen. Ik zeg dit niet om daarmee een voorspelling te doen; ik zeg alleen: wees alert, want dit zijn wel hele eigenaardige fenomenen.

Het kan ook zijn dat China een rol gaat spelen. Ik kreeg vorige week van iemand een uitgebreid schrijven over wat hij denkt over de rol van China in dit verband, ook met het oog op de vrede die zich in het Midden-Oosten gaat voltrekken. Vergis je niet: we kijken vooral naar Amerika, dat daar een dikke vinger in de pap heeft, maar met China zou dat ook zomaar kunnen. We gaan het zien. Er zijn zekerheden, zoals dit: dat er een tien-statenbond komt, dat is een gegeven. Dat de offerdienst weer in Jeruzalem komt, is ook een gegeven. Hoe het zich precies zal gaan voltrekken in het wereldgebeuren, dat is niet zeker. Dat is ook de waarschuwing die ik erbij wil zeggen: als je daarover wilt speculeren — wat helemaal niet verkeerd is, want je rekent gewoon met de feiten — wees dan voorzichtig, want je kunt zomaar op het verkeerde paard wedden, om even in de termen van de ruiters te spreken.

Het laatste wereldrijk is inderdaad de federatie van tien landen in het Midden-Oosten. De tien tenen uit Daniël 2 en de tien hoorns; dat is dat laatste rijk. En dan krijg je nog Babylon. Er is al een stad Babylon, die tegenwoordig trouwens Hilla heet, aan de Eufraat. Het is een stad van een half miljoen mensen, het stelt nu nog niet veel voor, het is een provinciehoofdstad van Irak. Maar die stad moet op de een of andere manier weer op de kaart komen. Daar gaat een huis gebouwd worden, om in de termen van Zacharia 5 te spreken. Er gaat een gebouw komen dat een hele belangrijke functie gaat krijgen. Als ik dat in Zacharia 5 lees, en in Openbaring 17 en 18, dan zie ik dat dit een wereldhandelscentrum gaat worden. Dus op de een of andere wijze komt daar in het Midden-Oosten, in de stad Hilla, een wereldhandelscentrum en dat wordt ook de hoofdstad van dat rijk.

Als u zegt: 'Ik zie er nog weinig van', dan zeg ik: 'Ik ook niet'. Maar met de nodige voorzichtigheid zeg ik ook: zou het uitlegkundig misschien toch niet iets anders zijn? Wees je altijd bewust van bepaalde marges en onzekerheden, maar niettemin zal Babylon dat stadium bereiken. Zoals deze aeon ooit begon bij de stad Babylon, en zoals Babylon in drie wereldrijken een hoofdrol heeft gespeeld, zo zal Babylon ook in het laatste wereldrijk weer een hoofdrol spelen. De Bijbel zegt het! En als wij nu zeggen dat we daar nog helemaal niets van zien, dan zeg ik: nou ja, we wachten af. Maar let op Babylon daar aan de Eufraat en de eigenaardigheid van die stad. Dat klinkt wat cryptisch, maar het wordt een verlengstuk, een Joodse stad daar in Irak. Mede door de rol van het geld, zoals we lezen in Zacharia 5, zal daar een dependance komen van de Joodse staat die de hele regio, de Midden-Oostenregio, gaat regeren.

Of dat allemaal zich ook al zal voltrekken vóór die wegrukking, dat valt te bezien. Maar wat vaststaat, is dat er een periode van geweldige vrede zal gaan komen. En als die er zal zijn in Jeruzalem en in de regio van het Midden-Oosten, en iedereen zal zeggen: 'Dit is het!', dan gaan we aftellen. Hoe lang die periode precies gaat duren, weet ik niet. Sommigen weten het precies en zeggen dat het drieënhalf jaar is, maar dat weet ik helemaal niet zo zeker. Maar in ieder geval zal het een korte periode zijn. En dan, juist dan, weten wij: het is zeer aanstaande. Kortom, en dat moet de afdronk zijn van deze Bijbelstudie: wij leven in ongekend spannende, boeiende en heerlijke tijden. Het zijn tegelijkertijd ook hele verwarrende tijden, dat weet ik, maar hef je hoofd omhoog, want uw verlossing genaakt, om met een ander Bijbelwoord te spreken. Zullen we het daarbij laten voor vanmorgen?