▶ 00:00 De Rijkdommen van Ons Lotsdeel in Efeze 1 ↑ hoofdstukken

We hebben ons inmiddels al intensief, mag ik wel zeggen, beziggehouden met dat gedeelte dat het hele weekend centraal staat: Efeze 1. We hebben ons daarbij al diverse keren gerealiseerd dat het één grote zin is die Paulus daar uitspreekt. Wat een facetten, wat een kanten laat hij daarin zien van al die rijkdommen die ons toebedeeld zijn, toegevallen zijn. En dat is een woord dat dit weekend nogal eens een keer gevallen is, juist ook omdat de apostel iedere keer spreekt over dat lotsdeel. Dat is een deel dat je door loting zomaar toevalt, zonder dat je er enige invloed of inspraak in hebt. Sterker nog, het was ons allemaal al gegeven en toebedeeld in dat plan voor de aionen, vóór 's werelds neerwerping.

Wat hebben we daarbij allemaal gezien? Laten we gewoon doen zoals we inmiddels gebruikelijk zijn te doen. Gebruik sluipt er heel makkelijk in; na vijf keer weet je al meteen: zo beginnen we en zo pakken we de draad weer op. Ik vind het ook de allermooiste manier, namelijk om Paulus zelf weer opnieuw aan het woord te laten. Wat heeft hij nou eigenlijk naar voren gebracht? Wat is daarbij de lijn van zijn betoog? Laat ik beginnen bij het eerste vers, want daar zijn we vrijdagavond ook mee begonnen: Paulus, die hele naam en dat verhaal wat daaraan vastzit. Hij is een afgevaardigde, zo stelt hij zich voor, van Christus Jezus, door Gods wil. En hij schrijft aan de heiligen die ook gelovig zijn in Christus Jezus.

In Christus Jezus, dat klinkt als een voortdurend refrein, niet alleen in dit hoofdstuk maar in al deze hoofdstukken. Daar is ons deel, daar is ons leven. Waar Hij nu is, daar zijn wij; zo worden we gerekend. Opgewekt met Hem, gezeten daar met Hem en straks, bij gelegenheid als Hij zal verschijnen, zullen wij ook met Hem in diezelfde heerlijkheid verschijnen. In Christus Jezus, die verbondenheid als hoofd en lichaam. Genade en vrede vanaf God onze Vader en van de Heer Jezus Christus. Gezegend de God en Vader van de Heer van ons, Jezus Christus, die ons zegent — als feit wordt dat vastgesteld — in alle geestelijke zegen in de hemelsen, namelijk in Christus.

Zoals Hij ons ook uitkiest in Hem. En dat dateert van een heel vroeg tijdstip, al vóór 's werelds neerwerping. Opdat wij zouden zijn heiligen, apart gezet voor Hem, en bovendien smetteloos. Als God ons daartoe uitkiest, dan gebeurt het ook, voor het aangezicht van Hem in liefde. Tevoren ons bestemmend — predestinatie heet dat met een mooi woord — tot zoonstelling. Wat was dat ook alweer, om de gedachten even op te frissen? Zoonstelling wil zeggen dat iemand gesteld wordt tot zoon. Dat is nogal logisch, maar het gaat erom dat iemand gesteld wordt in een positie om het lotsdeel van de Vader te ontvangen en te gaan beheren. En dat veronderstelt dus een positie van autoriteit; het is veel meer dan kindschap.

Tevoren ons bestemmend tot zoonstelling door Jezus Christus voor Hem, naar het welbehagen van de wil van Hem, tot lof van heerlijkheid van de genade van Hem, welke Hij ons begenadigt in de Geliefde. Daar heb je het weer: in de Geliefde. In wie wij hebben de vrijkoping door het bloed van Hem, de invrijheidstelling van de misstappen naar de rijkdom van de genade van Hem, welke Hij doet overvloeien in ons in alle wijsheid en verstandigheid, bekendmakend aan ons het geheim van de wil van Hem.

Dit is wat we vanmorgen ook hebben bezien. God heeft in alle wijsheid en verstandigheid ons iets bekendgemaakt door de vaardige pen van degene die Hij daartoe heeft afgevaardigd. Zodoende kunnen wij nu, bijna twee millennia verder, daarvan kennisnemen, ons daarin oriënteren en ons met recht laten voorlichten. Bekendmakend aan ons het geheim van de wil van Hem, naar het welbehagen van Hem dat Hij zich voornam in Hem. Hij is God, in Hem, dat is in Christus. Weer in Hem, tot in beheer van de volheid van de tijdperken, samenvattende, dat wil zeggen...

▶ 06:19 Het Al Onder Één Hoofd Samengevat in de Christus ↑ hoofdstukken

God vat het al onder één hoofd samen in de Christus. Hoort u dat goed? Lees er niet overheen, want hier zijn we echt bij de kern aangekomen. God mag dan individuen uitkiezen en voorbestemmen tot een taak, maar Hij heeft het al, hemel en aarde, op het oog om hen te zegenen en te brengen waar Hij het hebben wil. In de volheid van de tijdperken komt alles tot een completering; daar staat God zelf garant voor. God denkt zo groots, zo alomvattend. Zo alomvattend als de schepping is, zo alomvattend is Zijn voornemen. Zo alomvattend is ook Degene in wie Hij het allemaal samenbrengt: in de Christus. De dingen in de hemelen en de dingen op de aarde, in Hem in wie ook ons het lotsdeel werd toebedeeld. Namelijk, Hij ontvangt dat, maar wij zijn met Hem verbonden. Alles wat Hij van Godswege ontvangen heeft, dat ontvangen wij met Hem. Gratis, voor niks; dat hebben we zelf niet bedacht. Nee, dat was allemaal al bedacht, ver voordat wij geboren waren. Dat zijn onvoorstelbare dingen.

Terwijl we het daarover hebben gehad – misschien dat dat straks nog even ter sprake komt – is het één ding om dat allemaal te weten. Dat is al heel veel hoor, als je het weet, als je het wilt weten, gewoon als je hart daarvoor geopend wordt. Maar om het je ook echt te realiseren en te beseffen hoe steen- en steenrijk we zijn, dat is een tweede. Eigenlijk is dat ook precies het ogenmerk van een weekend als dit. Het aloverkoepelende thema was 'de schatkamer van Efeze 1'. Ja, maar waarom ga je die schatkamer openen? Welnu, God heeft dat allemaal aan ons gegeven en dat wil je, zoals je ergens leest over Abraham, in de lengte en de breedte doorwandelen. Wat krijgen we allemaal niet? Tel je zegeningen één voor één. Ik ken iemand die zei: "En dan mag je onze aardse zegeningen er ook nog eens een keer bij betrekken." Dat vond ik wel mooi gezegd. Maar het gaat natuurlijk om dat wat echt vastligt, wat we in Christus hebben ontvangen. Besef je echt hoe rijk je bent? Want ja, je kunt het wel weten, en morgen gaat de week weer verder, maar besef je het ook?

Eigenlijk gaat het tweede gedeelte van Efeze 1 daar ook over: dat we verlichte ogen van het hart hebben, zodat we gewoon elke dag leven in dat besef van: "Wauw, zo rijk ben ik." Zodat je niet alleen rijk bént – dat ben je sowieso – maar dat je er ook wat aan hebt. Wat heb je eraan als je multimiljonair bent, geestelijk gezien, maar je leeft armetierig? Dat vind ik zonde. Dat noem ik nou echt zonde. Dat je zo enorm veel ontvangen hebt, alles, en zo schathemelrijk bent – dat is een mooi woord trouwens in dit verband: schathemelrijk – en dat je dan zo armetierig zou leven. Daarom is het zo belangrijk om die genade en die vrede te beseffen.

In Hem, in wie ook ons het lotsdeel werd toebedeeld, valt het ons toe. Tevoren bestemd zijnde naar Zijn voornemen, Zijn plan dat in het al inwerkend is, naar de raad, de intentie en de bedoeling van de wil van Hem. In alles. Gods hand tast nooit mis; bij Hem gaat er nooit iets fout. Vergeet dat never nooit. Opdat we zouden zijn tot lof van Zijn heerlijkheid, wij die tevoren gehoopt hebben in de Christus. Als je Hem nu mag kennen, dan valt ons nu al iets toe wat uiteindelijk de hele schepping zal weten en beseffen. De zin loopt gewoon nog door. De zin die vrijdagavond begon, om zo te zeggen, en waar we doorheen gewandeld zijn in alle rust, gisterochtend, gisteravond en vanochtend. We gaan gewoon verder in nog steeds diezelfde zin waarin Paulus het allemaal uitstort, die enorme schatten.

Hij zegt dan vervolgens: "In wie ook jullie..." Horende, jullie. Mensen hebben daaronder verstaan dat het om 'jullie heidenen' gaat, maar dat hoeft helemaal niet. Hij had het over "wij"; wij hebben dat ontvangen, maar ook jullie. Namelijk jullie lezers, ook jullie zijn daarbij ingesloten. "In wie ook jullie horende..." Dit zijn allemaal van die tegenwoordige deelwoorden, zoals dat heet. Dat gebruiken we in het Nederlands niet zo heel veel meer, maar zo formuleert de apostel dat. "Horende" wil eigenlijk zeggen: terwijl jullie het horen. In wie ook jullie...

▶ 12:08 Het Woord van de Waarheid Is het Goede Bericht van Redding ↑ hoofdstukken

Horende het woord van de waarheid. Analyseert u eens even goed wat hier staat. Jullie horen het woord. Waarom het woord? Nou, het is het woord van de waarheid. Het is op zich een uniek gegeven in een wereld waar de leugen heerst. De meest karakteristieke en ook de belangrijkste reden waarom deze aion, dit huidige wereldtijdperk, een boze aion is, is omdat de waarheid onderdrukt wordt. Oftewel, de leugen regeert en de waarheid wordt verdraaid. Maar als je dan op de hoogte gesteld wordt van de waarheid en de God leert kennen en Zijn voornemen, dan kom je onder de indruk van wat Hij al ver voordat jij er was voor jou had toebedacht. Wat heb je gedaan? Nou, je hebt iets gehoord. Een woord? Nee, hét woord. Waarvan? Van de waarheid.

En dat is het goede bericht. Ik houd daarvan om dat zo te zeggen. Het is de blijde tijding. Evangelie betekent blij nieuws, of eigenlijk betekent dat eerste deel van het woord 'goed' en het andere deel 'bericht' – daar zit ons woordje engel nog in, een boodschapper of berichtgever. Een evangelie is een goed bericht. Hier wordt gesproken over hét goede bericht. Dus ook jullie lezers hebben iets gehoord: het woord van de waarheid. En wat is de waarheid? De waarheid is een goed bericht. Wat zeg ik? Het goede bericht. Dat is alleen al iets om erg blij van te worden: dat de waarheid, dé waarheid, een goed bericht is. De waarheid kan namelijk ook een heel slecht bericht zijn, maar waar Paulus het hier over heeft, dat is een goed bericht. Hét goede bericht.

En die lezers, ongeacht wie... Nou nee, niet ongeacht wie. Alle heiligen die ook gelovig zijn in Christus Jezus; dat was de doelgroep die geadresseerd is in deze brief. Daar hebben we het eerder over gehad. Let nu eens op wat hij zegt, want dat moet heel goed tot je doordringen. Hij zegt: het woord van de waarheid is het goede bericht van jullie redding. Hoe werden de geadresseerden gelovig? Doordat ze het woord van de waarheid hoorden. En wat is het goede bericht? Dat was het bericht van de redding van jullie. Let op: niet jullie eventuele redding, of jullie mogelijke redding, of jullie redding áls jullie beantwoorden aan de voorwaarden. Want dan is het geen goed bericht meer. Dan is het eigenlijk een aanbod dat je gedaan wordt en dan wordt het pas een goed bericht als je aan de voorwaarden voldoet.

Nee, zij hoorden iets. Ze waren in aanvang helemaal niet gelovig, ze hadden het nooit gehoord. Een ongelovige is iemand die iets hoort en het niet gelooft, maar als je het nog niet gehoord hebt, dan kun je ook geen ongelovige zijn. Je kunt pas iets geloven als je een bericht hoort. Je kunt ook pas een ongelovige zijn als je een bericht hoort en daar afstand van neemt. Maar zij waren onwetend. Ze waren onwetend en ze hoorden het woord van de waarheid. Ik kan het niet genoeg benadrukken: dat woord van de waarheid was het goede bericht. En wat was het goede bericht? Dat was de boodschap, het bericht van jullie redding. Jullie worden gered. Of nog anders gezegd: God is jullie Redder. Dat zegt hij trouwens weer elders, in 1 Timotheus 4.

Op mijn website heb ik het expres ook heel pontificaal erbij gezet. De boodschap van het goede bericht, wat is dat? De levende God, zegt hij dan. Het woord is betrouwbaar en alle aanneming waard. In 1 Timotheus 4 vers 9 en 10 staat: "Het woord is betrouwbaar en alle aanneming waard. Want hiertoe arbeiden wij en worden wij ook gesmaad, omdat wij onze hoop hebben gevestigd op de levende God, die een Redder is van alle mensen." Kijk, dat is het goede bericht. Hij is jullie Redder. Dat wil niet zeggen dat daarmee iedereen al gered is, maar Hij is jullie Redder en dat betekent: jullie worden gered, hoe dan ook.

En God gebruikt daarvoor, let goed op: je wordt gered door geloof. Geloof is daarbij geen voorwaarde, maar het kanaal waardoor die redding tot je komt. Hij overtuigt je namelijk ook nog eens. Ziet u, het is allemaal Zijn werk. Hij is de Redder, Hij brengt het woord tot je en Hij doet jou geloven. Dat is trouwens Efeze 2 vers 8. Ik heb het hier niet op een dia staan, maar er staat: "Want in genade zijn jullie geredden, door geloof, en dat niet uit uzelf, het is een naderingsgave van God; niet uit werken, opdat niemand roeme." Hoe duidelijk wil je het hebben? Dat je gelovig mag zijn, komt omdat het een genadegave is van God. Hij heeft jou daarmee benaderd, Hij heeft jou daarvan overtuigd. Alsjeblieft! Het goede bericht van jullie redding.

Hij zegt ook: de levende God die een Redder is voor alle mensen, speciaal in het bijzonder van de gelovigen. Daar is Hij allermeest Redder van. En dan staat er nog achteraan: "Beveel en leer dit." Waarom? Omdat dit het evangelie is, dat is het goede bericht, dat is het woord van de waarheid. Ik citeerde zojuist uit 1 Timotheus, maar als je dan in de Titusbrief leest over Titus die achtergelaten was op het eiland Creta, dan krijgt hij dit te horen. Daar spreekt Paulus over dat de mensen de leer van God, de Redder van ons, zouden versieren in alles. Het is zo'n geweldig goed bericht en de uitdaging in ons leven en het grote voorrecht in ons leven is dat we zo'n goed bericht hebben en dat we in ons leven dat mogen versieren. In onze houding mogen we laten uitkomen hoe geweldig het is om Hem te kennen en dat Hij de God is. Het onderwijs van God onze Redder is onderwijs dat in onze praktijk centraal staat.

Ik weet dat mensen heel vaak zeggen en het omkeren: "Het gaat eigenlijk niet om de leer, het gaat om de praktijk." Nee, zegt Paulus, het gaat in de praktijk juist om de leer. Het gaat erom in de praktijk de leer van God onze Redder te versieren in alles. Het is zo'n geweldig bericht en dat mogen wij versieren; we mogen de slingers ophangen, zoals dat heet. Ik zou zeggen: de leer van God onze Redder is een feest en wij mogen de slingers ophangen. Dat idee. Want, zegt Paulus dan: tevoorschijn kwam de genade van God. In de NBG-vertaling en de Statenvertaling staat ook zoiets: de zaligmakende genade of de reddende genade Gods is verschenen aan alle mensen. Alsjeblieft, dat is het evangelie. God is jouw Redder, of je het nu weet of gelooft of niet. Dat is het woord van de waarheid. Dat is het goede bericht: God redt jou.

En sommige mensen geloven dat. Wat kunnen de reacties zijn op zo'n bericht? Kijk, als je een commando krijgt, je moet iets doen, dan kun je die opdracht volvoeren. Maar wat kun je nou met zo'n goed bericht? God is jouw Redder. Hij is jóuw Redder. En als je dan te horen krijgt wie Hij is, wat Hij gedaan heeft en dat overtuigt je... wat geweldig! God is mijn Redder. Hij is de Redder van allen. Nou, dat is het goede bericht. Dat is het geloof.

Nou, daar heeft Paulus het dus over. In wie ook jullie, horende het woord van de waarheid, het goede bericht van de redding – van jullie redding dus. Toen jullie dat hoorden. In wie ook jullie gelovende, dat woord dus. Jullie horen: God is jullie Redder. Hij redt jou. Dat is het goede bericht van de redding van jullie. Jullie horen dat en je zegt: "Wauw, dat is het. Amen."

Want geloven, je kunt er moeilijk over doen – trouwens, vrijdag hadden we het er ook al eventjes over – maar geloven wil niets anders zeggen dan vertrouwen. U zegt het, dan zal het wel zo zijn. Begrijpen doe ik het niet, maar U zegt het en dus is het zo. Dat is geloven: ik vertrouw daarop, ik ga erop staan.

Nee, natuurlijk niet. Als je dat mag geloven, als je daar je vertrouwen op stelt, is het eerste effect – vrijdag hebben we het er ook over gehad – dat je daar blij van wordt. Dat blijft een heel logisch gevolg van blij nieuws. Als je blij nieuws hoort, wat is het effect daarvan? Dat je er blij van wordt. Ja, daar hoef je geen Einstein voor te zijn om dat te begrijpen. Je hoort blij nieuws en wat word je daarvan? Als het geloofd wordt tenminste. Als het niet geloofd wordt, dan zeg ik: "Ja, dat zal wel." Of sommige mensen worden er kwaad om. Dat kan ook. Je hoort heel goed nieuws en zegt: "Nee, daar ga ik verder niet op in." Maar die reactie hoor ik nogal en verneem ik nogal eens een keer.

En juist de mensen die geacht worden deze boodschap hoog te houden... laat ik u dit vertellen, dat is mijn ervaring en ik weet dat er heel wat mensen hier in de zaal zitten die dat inmiddels ook wel hebben ondervonden: degenen die geacht worden juist dat goede bericht van wie Hij is door te geven, dat zijn de grootste vijanden ervan. Want de gedachte is: zo makkelijk kan het niet wezen.

Het is een bericht. Het is zo'n fantastisch, het is zo'n geweldig goed bericht. Nou, en hij zegt weer: jullie hebben dat gehoord. Daar begint het mee; als je het niet hoort, kun je het ook niet geloven. Hoe zouden ze geloven als ze het niet te horen krijgen? Dat is nogal wiedes. Daarom zeg ik: vertel het gewoon maar. En dan merk je vanzelf of iemand gelooft of niet. Maar ja, een goed bericht vertelt zichzelf, hè? Toch? Dat wil je wel kwijt. Vooral als er helemaal geen prijskaartje aan hangt. God is God. Hij is goed en Hij is jouw Redder. Nou, take it or leave it. Of: take it or believe it. In wie ook jullie gelovende. Amen.

▶ 25:11 Verzegeld met de Geest Der Belofte bij het Geloven ↑ hoofdstukken

Nou, en wat gebeurt er dan? In Wie jullie verzegeld worden met de geest. Dat gebeurt er dan. Wanneer word je verzegeld met de geest? Nou, het staat hier gewoon nogal duidelijk neergezet: door het woord van de waarheid, het goede bericht van jullie redding. Je hoort het en je zegt: "Amen, zo is het." En dan gebeurt er iets terwijl jullie horen en geloven. Dus terwijl jullie horen, geloven jullie, en terwijl jullie geloven – sommige mensen zeggen dat dit een ervaring is van later, maar nee: gelovende word je dan verzegeld. Ja, gelovende wát? Dit goede bericht dus. Je wordt verzegeld met de geest.

Verzegelen houdt in dat er een zegel op je wordt gedrukt; dat is uiteraard een metafoor voor een eigendomsmerk. Het kan allerlei vormen aannemen en staat ook voor bescherming. Er zijn heel veel voorbeelden van, zoals een brief die verzegeld is of de steen die verzegeld was voor het graf, maar die weggerold werd. De overheden en machten hadden de steen verzegeld, en op de derde dag verrees de Messias. Hij heeft de overheden en machten openlijk tentoongesteld. Hij deed de steen wegrollen en die verzegelde steen rolde weg. Hij is de overwinnaar en daarmee zette Hij die overheden en machten te kijk. Maar dat was dus ook een zegel. Echter, als God een zegel zet, dan is dat onverbrekelijk. Dan ben je van Hem en heeft Hij een bestemming voor je.

En wat ontvang je dan wel met dat woord dat je hoort, het goede bericht? Met dat woord dat je hoort en gelooft, word je tegelijkertijd verzegeld met de geest. Maar geest is ook gewoon woord. Je hoort het woord, gelooft het en als je gelooft, word je ermee verzegeld. Ik zal u vertellen: dat woord der waarheid, dat is geest hoor, het is geestrijk. Van dat woord lezen we ook dat het geïnspireerd is — 2 Timotheüs 3 vers 16. Geïnspireerd wil eigenlijk ook zeggen dat het begeesterd is; er zit het woordje 'pneuma' in, het is ingeblazen. Nergens is meer Gods geest dan in Zijn woord. De Heer Jezus zegt tegen Nicodemus over die geest: "Je hoort zijn geluid." Ja, een geest kun je horen. Wat dacht u? Als u Zijn woord hoort, hoort u geest. "Mijn woorden," zegt de Heer Jezus, "zijn geest en leven." Ook nog eens leven. Geest is namelijk ook weer synoniem met leven. Als je de geest krijgt, dan ontvang je leven.

In Wie jullie ook gelovende verzegeld worden met de geest, namelijk de geest van de belofte. Dat is een geest die een hele belofte in zich houdt. Een belofte heeft uiteraard altijd te maken met de toekomst. En het gaat hier niet zomaar over geest; nee, het is Zijn geest, de heilige geest. U ziet dat deze vertaling gewoon zo nauw als mogelijk aansluit bij de interlineair die u hier ziet. Ik heb de NBG-vertaling maar even helemaal weggelaten, dat vond ik wel zo gemakkelijk. Maar begrijpt u wat er dan gebeurt? Je hoort het woord van de waarheid. Wat is dat goede bericht? Dat is het goede bericht, dat is het bericht van jullie redding. En terwijl je gelooft, word je verzegeld met geest, namelijk de heilige geest, Zijn geest. En dat houdt ook een belofte in; het is namelijk de geest van de belofte.

Ja, dan ontkom ik er niet aan om ook even naar Romeinen 8 toe te gaan. Oh, dan heb je weer datzelfde effect, geloof ik. Ik heb mijn les niet ter harte genomen en had het eventjes moeten aanpassen. Ik heb er niet meer aan gedacht, want u ziet het waarschijnlijk slecht. Klopt dat? Nee? Nou ja, geest hoor je ook vooral, dat zie je niet. Dus in die zin was het ook wel weer illustratief. Dankjewel Jacob. En dan kunt u het meelezen: terwijl het hier donker wordt, wordt het daar lichter. Ja, we gaan verder. Even een intermezzo, dankjewel. Paulus zegt daar dit:

▶ 30:41 De Zuchtende Schepping en het Onderpand van Ons Lotbezit ↑ hoofdstukken

Als we het hebben over die geest, dan is dat de geest van de belofte. Paulus zegt: "Want wij weten." Dat is typische taal van geloof. Wij weten het; we voelen het niet alleen, nee, wij weten het. Waarom? Hoe weet je dat nou? Gewoon, God heeft zich uitgesproken. Hij heeft Zijn mededelingen gedaan en Hij heeft het woord doorgegeven. Wij weten dat tot nu toe de ganse schepping in al haar delen zucht en in barensnood is. Dat de schepping zucht, hoef ik niet uit te leggen. Ze is aan de vergankelijkheid onderworpen en zucht. Maar wij weten dat het eigenlijk het zuchten is van een barende vrouw. Dat wil zeggen: er is nieuw leven op komst. Het is feitelijk het leven dat op komst is. Die vergankelijkheid is dus geen drama; nee, het is in hoop, in verwachting. De schepping is in verwachting, ze vervult de rol van een zwangere vrouw en er komt nieuw leven. Al dat zuchten hoort er gewoon bij, hoe pijnlijk en hoe moeilijk het ook is. Ik ben geen vrouw, dus ik heb makkelijk praten, maar het maakt niet uit.

We weten dat tot nu toe de ganse schepping in al haar delen zucht en in barensnood is. En niet alleen zij, zegt Paulus erbij, maar ook wijzelf, voor zover we nog in dit lichaam zijn. Wat dat aangaat, is er geen enkel verschil met je ongelovige buurman die van niks weet, of je collega of wie dan ook. Ook wijzelf zuchten. Maar let op, hier heb je het verschil: wij zijn de eerste vrucht van de oogst, de eersteling. De eersteling is in de Bijbel de eerste vrucht van de oogst. U weet hoe dat werkt met de eerste vruchten; dat is in de Bijbel een standaard principe. De eerstgeborene geldt, maar ook de eerste vrucht van de oogst, de eerstelingen, hebben de hoogste bestemming. Die zijn voor God. Wij zijn trouwens ook eerste vrucht en hebben alleen daarom al de hoogste bestemming. Dat is een verhaal apart, maar goed. Wij zijn degenen die de eerste vrucht van de oogst van de geest hebben. Het grote verschil zit vanbinnen. Als je kijkt naar het lichaam, naar het vlees, gewoon naar de buitenkant, dan is er geen enkel verschil tussen wie dan ook in deze wereld. We zijn nog gewoon allemaal creaturen, vergankelijk, en we zuchten en vermoeien ons.

Maar het geweldige van ons is dat er iets aan ons geschonken is. Er kwam deze week, of dit weekend, een broeder naar me toe en hij zei: "Eigenlijk is het mooi hè, dat woord schenken." Hij had het over genade, maar genade is gewoon een schenking. Bij schenken denk je aan wijn die wordt ingeschonken, overvloeiend; daar word je blij van. De essentie van een schenking, zo zei hij er nog even bij, is dat je iets geeft zonder tegenprestatie. Vraag het maar aan de belastingwetgever. Zo was het toch, Adriaan? En dan weet u meteen wie het tegen mij zei. Ja, zonder enige tegenprestatie. Wij hebben Zijn geest ontvangen; Zijn woord is in ons en dat is geest. Ook wij zuchten bij onszelf, maar in de verwachting van de zoonstelling. Daar heb je weer waar we het eerder over hadden: wij worden tot zonen gesteld en dat brengt een geweldige verwachting met zich mee, want ons lichaam wordt verlost. Let op, ons lichaam wordt verlost. We krijgen een nieuw lichaam, compleet verheerlijkt, dat volledig zal beantwoorden aan de condities die nodig zijn voor die nieuwe schepping. Al was het maar om die geweldige heerlijkheid te kunnen verdragen. Dit lichaam zou simpelweg niet de heerlijkheid die ons wacht kunnen dragen; daar hebben we gewoon een nieuw lichaam voor nodig. Denk daar eens over na: een nieuw lichaam, onvergankelijk levend, in kracht en in heerlijkheid. Dat is het nieuwe lichaam, de verlossing van dit lichaam; een totale transformatie.

Maar we hebben al een aanbetaling. We hebben nu die geest en dat is feitelijk het onderpand. Want wat zegt Paulus in Efeze 1 vers 14? Ik pak hier de draad weer op: die geest van de belofte is een garantie voor de toekomst. We hebben een aanbetaling gekregen, of zoals hier staat: een onderpand. Het is niet helemaal hetzelfde, maar het komt natuurlijk erg dicht bij elkaar. Je hebt iets gekocht en als garantie dat je de rest ook zal krijgen, ontvang je een onderpand. Dat is wat die geest is die we nu al in ons hebben. Dat is eigenlijk al een stukje van de nieuwe schepping: onvergankelijk, levend, krachtig, van God. Dat woont in ons, in dit vergankelijke lichaam. Maar het is een onderpand van ons lotbezit. En u weet inmiddels: denk niet gering over dat lotbezit van ons. Wat was dat ook alweer? Alles! In de hemelse gewesten, maar uiteindelijk straks ook op de aarde; het wordt allemaal van ons.

Ik moet denken aan die broeder die in het vliegtuig zat. Ik blijf het een mooi verhaal vinden en heb het wel vaker verteld. Die broeder keek uit het raampje en zag daar de blauwe hemel bij zonsopgang. Wellicht hebt u dat ook weleens gezien vanuit een vliegtuig; die prachtige kleuren en die weidse hemel. Op een gegeven moment was hij blijkbaar erg onder de indruk. De man die naast hem zat zei: "Mooi hè?" De broeder antwoordde: "Dat is allemaal van mijn Vader." Zo van: weet je wel wie er naast je zit? Ik ben Zijn lotbezitter, ik word tot zoon gesteld. Dus ja, ik ben alvast even aan het inspecteren; mijn toekomstigheid, mijn eigendom eigenlijk. Dat zijn de proporties waarin wij mogen denken. God heeft ons dat beloofd en Hij geeft ook een onderpand: die geest. De geest waarin wij ook mogen wandelen en die ons vervult, zoals in Galaten 5 staat. Paulus zegt daar over die geest: "Dit bedoel ik: wandelt in geest, in die sfeer van geest." Zijn geest wordt daarmee ook de onze. En dan zegt hij een paar verzen later: "De vrucht van de geest..."

▶ 38:16 De Vrucht van de Geest en het Woord van Christus in Ons ↑ hoofdstukken

Dat is trouwens ook alweer een jaar of wat terug. Toen hadden we als thema ook de vrucht van de Geest. En wat was de vrucht van de Geest? Enkelvoud: liefde. De vrucht van de Geest is liefde, en er hoort hier een dubbele punt te staan als u het mij vraagt. En wat is liefde? Nou, dat is blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, bescheidenheid, zelfbeheersing. Dat zijn allemaal kenmerken van liefde, van Godsliefde. Als je Godsliefde hebt leren kennen, dan heeft dat een vrucht. Dat is geen werk; de werken van het vlees worden geplaatst tegenover de vrucht van de Geest. Dat is wat Zijn Geest in ons uitwerkt. Als je die liefde Gods hebt leren kennen, dan is de vrucht daarvan dit: liefde, met alle geweldige kenmerken die daarbij horen van blijdschap, vrede en geduld. Noem ze maar op.

Dat zijn zulke geweldige eigenschappen en als je daarin mag wandelen, is dat ook inderdaad wat Paulus zojuist noemde of wat we lazen: de leer van God onze Redder versieren. In Efeze 5 spreekt hij over wandelen in de Geest — dat is ook Galaten 5. Efeze 5, dus deze zelfde brief maar dan een paar hoofdstukken later, daar zegt hij: "Bedrinkt u niet aan wijn waarin bandeloosheid is, maar" — en ik hoor daarin nog de woorden doorklinken — "wordt vervuld met dat waar wijn een beeld van is, dat echte geestrijke vocht." Namelijk: wordt vervuld in-Geest. Je hebt die Geest ontvangen en wordt daarin vervuld. En er staat bij: spreekt onder elkaar in psalmen, lofzangen en geestelijke liederen. Er staat dan letterlijk: zingende. Er komt een lied in je hart en muziek makend in jullie hart. Niet me-ziekmakend, maar muziek makend in jullie hart.

Want dat is wat er... nou, daar hadden we het ook over: die genade en die vrede, dat is muziek in ons hart en leven. Dat is schoonheid, dat is vreugde, maar het is ook akkoord, het is harmonie. En ja, dan gaat er iets resoneren, dan komt de muziek in je leven. Daarom zijn we ook zo blij natuurlijk met anderen in ons midden, want die zetten de toon op die piano. Nou, dat hoort erbij, dat is zo feestelijk. Dat is psalmen, lofzangen, geestelijke liederen, zingende en muziek makend in jullie hart aan de Heer. Dat wil zeggen: aan Hem gewijd.

Nu moet u eens even opletten. Er wordt hier gesproken — want het is met reden waarom ik dit ook zo aanhaal — over: "wordt vervuld in-Geest". En nou zeg ik voor de derde keer geloof ik dit weekend: de brief aan de Efeziërs loopt parallel met de brief aan de Kolossenzen. Lees nou eens een keertje wat hiermee parallel loopt. Kolossenzen 3, daar zegt hij: "Het woord van Christus" — het woord namelijk dat Hij gegeven heeft, de Christus, de Opgewekte, en heeft toevertrouwd aan Zijn afgevaardigde, toch? Hij had een afgevaardigde, Hij heeft gesproken — "het woord van Christus wone rijkelijk in jullie." In alle wijsheid onderwijzende en attenderende, terechtwijzende. Het is gewoon elkaar... letterlijk staat er: attenderen. Kijk, precies wat een gids ook doet: "Moet je eens kijken daar." Dat is wat we met elkaar ook mogen beleven: de rijkdom van Zijn woord. Het woord van Christus wone rijkelijk in jullie, in alle wijsheid onderwijzende en attenderende elkaar, en met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen in genade zingende in de harten van jullie tot de God. Het is een wat letterlijke vertaling, u vindt het misschien wat krom klinken, maar zo staat het er, zo precies als mogelijk.

Maar wat hier opvalt, is dat dit eigenlijk dezelfde zin is als in Efeze 5. Maar weten we wat het verschil is? Hier in Efeze 5 is het: "wordt vervuld in-Geest en spreekt onder elkaar in psalmen, lofzangen, geestelijke liederen en muziek makend in jullie hart." En hier is het: "het woord van Christus wone rijkelijk in jullie en met psalmen, lofzangen, geestelijke liederen in genade zingende in de harten van jullie." Wat is het nou? Vechten dat woord en die Geest om voorrang ofzo? Nee, natuurlijk niet. Dat woord is Geest. Of ja, je kunt het ook omkeren: die Geest is woord. En als wij vervuld worden met Geest of in-Geest, dan is dat exact hetzelfde als het woord van Christus dat rijkelijk in jullie woont. Dat is namelijk... dit woord is Geest. Het is geest en leven. Laat het rijkelijk in je wonen en dan wordt het muziek van binnen en dan ga je zingen. Daar word je heel erg blij van en dan wordt het harmonie en akkoord en dan wil je leven op de juiste toon. We hebben ook heel veel beeldspraak in dat verband: dan vind je ook de juiste toon in het leven, op de juiste toonhoogte ook. Ziet u?

Het woord van Christus, die Geest, is ons als onderpand gegeven. Daarin mogen we wandelen, dat mag rijkelijk in jullie wonen en Paulus zegt er nog bij: je Geest is een onderpand, dus het is ook een garantie voor wat nog volgt, voor dat geweldige lotbezit. En dat geweldige lotbezit, dat gaat ook in zijn totaliteit vrijgekocht worden. Want die vrijkoping, daar hadden we het gisteravond over, dat zal ook het verworvene... Het lijkt wat ingewikkeld, maar het valt wel mee hoor. Tot vrijkoping, dat wil zeggen: de schepping zelf zal verlost worden. Vrijgekocht; de prijs is betaald en straks zal ze in vrijheid gesteld worden. Niet meer onder de slavernij van de vergankelijkheid, maar in vrijheid. Want die schepping, dat is dat verworvene. Dus wij hebben nu die Geest met uitzicht op het totaal, op het geheel. En heel die schepping wordt verlost en in die Geest leven wij nu al. Dus eigenlijk, die Geest hoort bij de nieuwe schepping. En die hebben wij nu al als... nee, dat is niet het juiste woord... als aanbetaling, als garantie hebben wij die ontvangen en daar mogen we rijkelijk van profiteren. Ik zeg: er is genoeg! Laat het rijkelijk zo in je wonen, tot lof van de heerlijkheid van Hem.

Ja, want dat is het. Dat is geweldig als je dat woord tot je neemt. Het is allemaal: Hij belooft, Hij geeft. "Dat kan ik in jouw leven, dat ga ik doen." En dat is zo groots. En dan word je blij. Dat is ook nog eens eigen aan dat goede bericht: dat wil je kwijt, dat wil je delen natuurlijk. Daar is het een goed bericht voor. Houd dat maar eens voor je! Nou, zo mogen we elkaar daarin ook inderdaad onderwijzen, attenderen op de juiste toonhoogte om het zo te zeggen en ons daar voortdurend ook van bewust worden. Beseffen hoe enorm rijk we zijn. Die schatkamer is zo ongelooflijk groot. Nou ja, wat we dit weekend hebben gedaan, dat is wat verzen gelezen en dan te denken: we hebben er alleen nog maar aan geroken. Ik ben er vast van overtuigd dat we nog geen idee hebben hoe steen- en steenrijk we zijn. Geen idee. Ook al ben je nu soms echt overal, want nog steeds heb je geen idee van je echte rijkdom. Daarom, ik vind dit zo avontuurlijk, zo spannend. Wat gaan we allemaal nog beleven? Ja, straks natuurlijk als dit lichaam verlost wordt helemaal. Maar ja, Hij geeft ons Zijn woord en daar wil ik gewoon... ik wil nu al die rijkdom, die heerlijkheid, die vreugde en vrede rijkelijk beleven en ook met elkaar delen. Ja, en hoe kan dat anders dan gewoon het woord zo tot je te nemen. Daar is veel meer over te zeggen, maar ik denk dat we het hier maar bij moeten laten voor deze middag. En voor dit weekend eigenlijk ook als het gaat om de inhoudelijke afsluiting.