▶ 00:00 Het Nieuwe Decennium in Perspectief ↑ hoofdstukken

Een hele goedemiddag allemaal, vrienden. Wat goed om jullie hier ook nu weer in het nieuwe jaar te mogen treffen. Wat zeg ik? In dit nieuwe decennium! Want de 'twintig' zit inmiddels in de jaartelling en dat houden we voorlopig even zo tot en met 2029. Ja, dan breekt er dus weer een nieuw decennium aan. En daar gaan we het over hebben; zeg maar eens een keer dat het geen actueel onderwerp is!

Je zou je de vraag kunnen stellen in hoeverre dit nu een bijbelstudieonderwerp kan zijn. Wordt er ergens in de Bijbel dan gesproken over 2020 of over de jaren die nu gaan komen, over dit specifieke tijdvak? Dat is de vraag. Sowieso valt het al niet mee om uitspraken te doen over een jaar dat voor ons ligt. Want ja, er kan zoveel gebeuren in 365 of — wat het dit jaar is — 366 dagen. En een tijdvak dat nog eens tien keer zo lang is, dat is relatief heel erg lang. Maar ik zeg 'relatief', want het is inderdaad heel betrekkelijk; dat hangt namelijk maar net af van je perspectief.

Kijk naar ons als kleine mensen, kinderen voor wie maar een aantal decennia is weggelegd en slechts in een heel uitzonderlijk geval een eeuw. Voor hen is een jaar toch best wel lang. In onze beleving is het zo dat een jaar steeds korter wordt, hè? En relatief is dat trouwens ook zo. Want ja, als je tien jaar bent, dan is een jaar tien procent van je leven. Als je 58 bent, zoals ik, is het nog maar één achtenvijftigste. Dus een jaar wordt eigenlijk steeds korter in je beleving.

Wat wij vanmiddag gaan doen, en dat is heel boeiend vind ik — en ik zeg het op voorhand, ik denk en ik hoop en ik vermoed ook dat u die mening straks naderhand zult delen — is dat we dit tijdvak van 2020 tot 2030 in een veel groter geheel gaan bezien. Niet op de schaal van een mensenleven, maar even in termen van millennia. Wat we doen is uitzoomen. Niet inzoomen zodat de dingen steeds groter worden, maar juist uitzoomen zodat je dit fenomeen krijgt waarbij het beeld steeds kleiner wordt.

Dan kun je heel objectief vaststellen dat, als we het hebben over de periode van 2020 tot 2030 en we ervan uitgaan dat Christus stierf, opstond en ten hemel voer in het jaar 30 AD... daar zijn overigens hele goede redenen voor aan te nemen: precies een geslacht van veertig jaar voor de verwoesting van Jeruzalem en de tempel. Dit is tamelijk onbetwist wat ik nu zeg. Er zijn tellingen die zeggen dat het één of twee, sommige zelfs drie jaar later zou zijn geweest, maar dat laat ik even voor wat het is. Dit lijkt me duidelijk genoeg. Ik ga er dus vanuit dat de Heer inderdaad het toneel hier op aarde verliet in het jaar 30 AD.

Dan moet je toch vaststellen, en daar hoef je geen rekenkundig wonder voor te zijn, dat je bij aankomst in 2030 twee millennia gepasseerd bent. Gerekend vanaf het jaar dat de Heer het toneel verliet en je tweeduizend jaren verder rekent, kom je uit in 2030. Zodat het decennium 2020-2030 dus het laatste decennium is van die twee millennia. Dat is hoe dan ook een mijlpaal.

Voor de meesten van jullie is het geen geheim dat er bijbels gezien natuurlijk nog veel meer achter steekt. Zojuist is er voorgelezen over hoe de Heer rekent en hoe Hij duizend jaar beschouwt. Dat wordt zelfs nog herhaald en er wordt bij gezegd: 'het mag u niet ontgaan'. Dat een periode van twee dagen heel markant is in de hele Bijbelse profetie. Ook voor Israël wordt er al gezegd in Hosea 6 dat Hij hen na twee dagen zou doen terugkeren en de derde dag zou Hij Israël als uit de doden doen herleven.

Nou, dat kun je dus zeggen over het komende decennium: dat is in ieder geval het laatste decennium van die twee millennia. Maar nu gaan we het nog even anders bekijken, in een nóg groter perspectief...

▶ 05:23 De Wereldgeschiedenis als een Klok van 60 Minuten ↑ hoofdstukken

Namelijk van de hele menselijke geschiedenis. En dan kun je het zo zien, waarbij ik even de vergelijking maak met een klok. Dat is in dit geval heel gemakkelijk te doen, want 6 millennia is 6000 jaar. Dat zijn 60 eeuwen en dat kun je heel gemakkelijk uitbeelden op een klok die 60 minuten telt. Dan krijg je het fenomeen dat één minuut staat voor 100 jaar. De hele geschiedenis vanaf Adam is zo gerekend. We gaan er dus vanuit dat een minuut een eeuw vertegenwoordigt.

Dat betekent dat één minuut honderd jaar is, maar dat betekent dus ook, als je het Bijbels bekijkt, dat dit twee cycli van jubeljaren zijn. Namelijk twee keer vijftig jaar. Want u weet het: je had sabbatsjaren, dat is het zevende jaar. Een sabbatsjaar is het zevende jaar en na zeven sabbatsjaren, dus na het 49e jaar, dan kreeg je een ingelast jaar. Na het 49e kreeg je het 50e jaar en dat 50e jaar, dat is een jubeljaar. Zodat je in een eeuw tijd dus twee keer een jubeljaar had.

Ook daar hoef je geen rekenkundig wonder voor te zijn om vervolgens vast te stellen dat vijf minuten staan voor 500 jaar, oftewel tien cycli van jubeljaren. Als 50 jaar één cyclus van een jubeljaar is, dan is 500 jaar het tienvoudige daarvan. Of zal ik het nog anders zeggen: dat zijn 70 jaarweken. Dat zijn 70 cycli van sabbatsjaren, maar na elke zeven sabbatsjaren kreeg je dus een ingelast jubeljaar. Dus 70 sabbatsjaren, dat zijn 490 jaar, plus 10 jubeljaren, dat is een periode van 500 jaar.

Nou, dat is dat dus. En dan zie je ineens dat terwijl wij 100 jaar heel veel vinden, het op die hele menselijke geschiedenis eigenlijk nauwelijks noemenswaardig is. Het is maar een minuutje. Dat is honderd jaar. En zo kun je dus rekenen, dan krijg je de klok en krijg je dit te zien: dit is dan het jaar 500, het jaar 1000, 1500, en zo gaat dat dan door.

Laten we eens met zevenmijlslarzen door de geschiedenis heen gaan. Dit is een opstapje naar Bijbelse chronologie. Ik ben daar bij andere gelegenheden veel uitgebreider op ingegaan, want over elk van die cycli van jubeljaren is heel veel te melden. Maar laten we even zien hoe dat zich zo in de Bijbelse geschiedenis voltrekt.

▶ 08:42 Bijbelse Chronologie Vanaf Adam ↑ hoofdstukken

En we rekenen dus in termen van AH. Dat is geen AHA-erlebnis — nou ja, voor sommigen trouwens wel — maar ik bedoel meer Anno Hominis, dat is het jaar van de mens. Dus gerekend vanaf Adam. Anderen rekenen met Anno Mundi, dat wil zeggen het jaar van de wereld. Dit laatste is denk ik iets correcter, maar hoe dan ook: in het eerste jaar was Adam daar en daar begin je dus te rekenen.

Nu gaan we meteen een hele grote stap door de geschiedenis maken, want 1651 jaar later ving de zondvloed aan. Dat is ook een enorme mijlpaal. Hoe kom je aan dat getal? Dat is een kwestie van de verwekkingsleeftijden van de aartsvaders bij elkaar optellen. Dat is iets complexer dan wat ik nu zeg, want eigenlijk moet je dan ook nog rekenen met halve jaren. Hoe moet ik dat nu even kort zeggen? Je moet eigenlijk rekenen met halve jaren omdat, wanneer Adam bijvoorbeeld zijn zoon Seth verwekte in het 130ste jaar, dat in het begin van het jaar kan zijn, maar ook aan het einde van het 130ste jaar. Dat geeft een marge van een jaar. Als je dat middelt, dan moet je gewoon zeggen: een half jaar. Dus hij was gemiddeld 130 en een half; dat kan vroeger of later zijn, maar dat is zoals je rekent. Er zitten dus nog wat haken en ogen aan, maar in het algemeen is het heel goed te doen en kom je dus bij dit jaartal uit.

Als we dan nog even doorrekenen, dan wordt het met name heel erg boeiend om de reden dat je dan echt van die enorme mijlpalen krijgt in de historie. Dat vangt eigenlijk aan bij Abram en dat valt ook precies samen met jubeljaren. Kijk maar, want in het jaar dat Noach sterft — dat is vanaf Adam gerekend het jaar 2000 — was dat ook het jaar dat Abram geboren werd. Het is de afsluiting van een periode, maar het is daarmee ook de aanvang van een hele nieuwe tijd.

Weer 500 jaar later, na de geboorte van Abram — en ik bedoel precies 500 jaar later, niet eens om en nabij — vond de uittocht uit Egypte plaats. Gaat u maar na, want Abram was 100 jaar oud bij de geboorte van Izaak. Dertig jaar eerder, op 70-jarige leeftijd, werd hij geroepen en kreeg hij de belofte. En 400 jaar na de geboorte van Izaak vond de uittocht uit Egypte plaats. In Exodus 12 wordt er dan ook bijgezegd dat de dag dat zij uittogen, om het even ouderwets te zeggen, de dag dat ze uit Egypte gingen, de 14e Nisan was. Dat was op de dag nauwkeurig het 430ste jaar, gerekend vanaf Abrams geboorte. Zo wordt dat dus gezegd. Dat betekent dus dat in het 50ste jubeljaar — mooi hè? — in het jaar 2500 Anno Hominis, de uittocht uit Egypte plaatsvond.

We gaan verder, want nog weer precies 500 jaar verder was de bouw van de tempel en het paleis van Salomo voltooid en was Jeruzalem als koninklijke en priesterlijke stad klaar. Gaat u maar na, je kunt het op allerlei manieren berekenen. In dit geval valt dat wel mee, maar er wordt in 1 Koningen 6 gezegd dat Salomo in het vierde jaar van zijn regering startte met de bouw van de tempel. En dan staat erbij: het was het 480ste jaar na de uittocht uit Egypte. Nou, als de uittocht uit Egypte plaatsvond in het jaar 2500, dan was het dus 480 jaar later dat Salomo startte met de bouw van de tempel. En wanneer was dat voltooid? Dertien jaar later en nog weer zeven jaar later — of is het omgekeerd? Dat weet ik even niet, maar in ieder geval was in het 20ste jaar daarna de tempel en het paleis voltooid. Dat is dus weer een tijdspanne van vijfhonderd jaren, oftewel tien cycli van jubeljaren. En dat was dus precies halverwege de klok, in het jaar 3000.

Ik aarzel een beetje als ik over deze dingen spreek, omdat hier zo ontzettend veel meer over te melden is en er ook allerlei symmetrieën en parallellen zijn aan te wijzen. Ik moet nu echt mijn best doen om mezelf in te houden en dat allemaal niet te vertellen. Ik wil alleen maar even een globale indruk geven van de tijd vanaf Adam om daarmee ook ons komende decennium te plotten en het een plek te geven. Ik wil u een beetje een idee geven van wat er sinds Adam allemaal al gebeurd is door met zevenmijlslaarzen door de geschiedenis te gaan.

Als je nog weer 500 jaar later rekent, dan kom je dus in het jaar 3500 uit. In dat jaar vond onder leiding van — of eigenlijk op aandringen van — koning Kores de herbouw van Jeruzalem plaats. Dan zou je al die regeringsperioden na Salomo ook bij elkaar moeten optellen. Hoe je dat dan het beste kunt doen, heb ik hier even aangegeven maar ga ik nu niet toelichten. Maar in ieder geval kom je dan op een periode van 430 jaar uit. Dat is weer 430 jaar trouwens, tot aan de verwoesting van Jeruzalem. Dus gerekend vanaf het moment dat Salomo de tempel en het paleis had voltooid, wordt Jeruzalem 430 jaar later verwoest onder leiding van koning Nebukadnezar. Hoe lang heeft dat geduurd? Zeventig jaar bleef Jeruzalem verwoest, zoals Jeremia dat trouwens al op het jaar nauwkeurig had voorzegd. Tegen Jeremia was al gezegd dat de stad en de tempel verwoest zouden worden en 70 jaar verwoest zouden blijven. Het is precies het 70ste jaar dat koning Kores — het was het eerste jaar van zijn regering — geroepen werd door God. Dat is ook een heel mooi verhaal, maar daar gaan we ook lekker aan voorbij. In ieder geval vangt hij in dat jaar aan met de herbouw van de tempel en daarmee ook van Jeruzalem. Dat betekent dus dat er weer een tijdspanne van 500 jaar gepasseerd is.

Dan vangt er trouwens weer een periode aan van 500 jaren. Dat is namelijk het begin van de 70 jaarweken. Ik zei u zojuist al: 70 jaarweken zijn in totaal 490 plus 10 jubeljaren, oftewel 500 jaren. Je leest ook dat tegen Daniël gezegd wordt — die profetie wordt gegeven in het jaar dat koning Kores het bevel geeft om Jeruzalem te herbouwen en dat iedereen weer terug kan keren naar de stad — dat er nu een periode van 70 jaar voorbij is, maar Daniël krijgt een profetie over 70 jaarweken. Dat gaat weer over 500 jaren en die zouden eindigen in de jaarweek van de Messias. De Messias zou worden uitgeroeid; na 69 jaarweken zou de Messias worden uitgeroeid en dat zou halverwege de 70ste week zijn. Dat is een heel verhaal apart, maar nog weer drieënhalf jaar later, na de dood en opstanding van Christus, vindt de steniging van Stefanus plaats. Dat is ook het einde van die 500 jaren, oftewel: we zijn uitgekomen in het jaar 4000. Met name deze laatste dia's zouden veel meer toelichting behoeven, maar als u geïnteresseerd bent, dan moet u dat allemaal op de website van Goed Bericht nog maar eens een keertje bekijken, want ik heb er veel over gesproken en geschreven. Dit is zomaar eventjes een korte blik op het hele verhaal.

Overigens is het zo — en nu leggen we even de link met de voor ons gebruikelijke jaartelling — dat als de Heer inderdaad stierf, opstond en ten hemel voer in het jaar 30, dat dan in het jaar 33 een nieuw jubeljaar aanving. Dat was in het jaar 33 of 34. Ik zet het expres even zo neer, omdat een jaar Anno Hominis niet in januari begint zoals wij beginnen te tellen, maar in september.

▶ 19:55 Op de Drempel van het Zevende Millennium ↑ hoofdstukken

Als je dat eenmaal weet, dan is het niet zo moeilijk om vast te stellen, om na te gaan in welk jaar we ons nu bevinden. En dan zitten we in januari 2020. En dat komt overeen met het jaar 5986 Anno Hominis. Als u zegt: "Ja, maar die Joodse jaartelling is toch wat anders? Die zit toch op de... wat was het ook alweer? 57-zoveel?" Ja, nou ja, dat is ook een heel boeiend verhaal. Daar heb ik juist onlangs nog een blog over geschreven. Die zit namelijk wat naast. Wat trouwens algemeen geaccepteerd is: dat die Joodse jaarrekening niet klopt. Maar in ieder geval, dit is de echte telling als u het mij vraagt. Ik zeg het natuurlijk heel arrogant nu, en dit leg ik ook niet neer als een dogma, maar dit is voor zover ik dat dan zie en versta vanuit de Bijbelse chronologie de gang van zaken.

Dus ja, als je rekent vanaf Adam tot nu aan toe, dan zitten we in het jaar 5986. Ja, je weet dan ook natuurlijk dat als het jaar 33/34 overeenkwam met het jaar 4000, dat betekent dat het dus 2000 jaar later het jaar 6000 is. Dat is allemaal nog maar heel kort vanaf nu van ons verwijderd. De tijd gaat dus echt dringen. Je zou het ook, om het nog eventjes anders te zeggen, je zou de hele wereldgeschiedenis vanaf Adam tot nu toe kunnen onderverdelen in drie perioden van twee millennia. Drie keer 2000 jaar.

Vanaf de creatie van Adam tot de geboorte van Abraham is 2000 jaar. Nou, die kleurtjes zie je geloof ik niet erg goed. Die ik hier heb aangegeven wel dan? Nee. Oh wel, oké. Nee, ik vind het wel. Niet? Ik vind het een heel klein beetje klein. Oh, oké. Nou ja, in ieder geval. Ik zie het op mijn scherm wel, maar goed. De periode dus vanaf Abram tot aan de dood van Stefanus... dat is ook weer 2000 jaar... Oh, wacht even. Oh, nee, wacht even. Ik moet dat weer anders zeggen. De volgende periode, neem het niet kwalijk. Dit is dus 2000 jaar. En dan krijg je de geboorte van Abraham tot de dood van Stefanus; dat is ook weer 2000 jaar, maar die valt uiteen in vier keer 500 jaar dus.

Dit vanaf de geboorte van Abraham tot aan de uittocht uit Egypte, de voltooiing van het paleis en de tempel, de herbouw van de tempel en daar dan de dood van Stefanus. Vier keer vijfhonderd jaar, precies dus tweeduizend jaar. En vanaf de verwerping van Jeruzalem tot het begin van het zevende millennium, oftewel tot het jaar 6000. Ja, dat is dan ook natuurlijk weer precies 2000 jaar.

Geweldige structuren, en één ding moet dan toch wel heel erg duidelijk zijn inmiddels: dat we ons in een hele markante tijd bevinden. We zien vanuit het perspectief dat we, geteld vanaf de hemelvaart van Jezus Christus, maar ook gerekend vanaf Adam, in het ene geval bijna twee dagen voorbij zien zijn en in het andere geval zes dagen voorbij zijn. En in beide gevallen komen we op profetische mijlpalen terecht. Ja, dat betekent toch ook in de praktijk...

▶ 24:10 De Terugkeer van het Oud-testamentische Volkerenpatroon ↑ hoofdstukken

Als we nu de chronologische kant van het verhaal hebben belicht, moeten we ook vaststellen dat er nog het een en ander moet gaan plaatsvinden. Want inderdaad, zoals Daniël al liet zien, is de uitdrukking 'de eindtijd' strikt genomen de laatste fase; de fase in verband met de grote verdrukking waarover Daniël 11 en 12 spreken. Het kan niet missen dat die tijd nu in elk geval heel erg gaat naderen. We hebben gezien dat er de afgelopen eeuw heel bijzondere gebeurtenissen hebben plaatsgevonden.

Je moet het je zo voorstellen dat de Bijbel spreekt over een scenario in verband met de terugkeer van de Heer Jezus Christus. Zoals er een scenario was — een bepaalde rangschikking van gebeurtenissen en een opeenvolging van perioden — in verband met de eerste komst van Christus, zo zal het ook met de wederkomst zijn. Heel veel Bijbelse profetie gaat over die tijd, over de oorlogen die er zullen zijn, de politieke verhoudingen en de volkeren die daarin een rol spelen.

Een van de meest eigenaardige dingen is wel dat het hele oud-testamentische volkerenpatroon weer hersteld zou worden. De profeten spraken over Edom, Syrië, Egypte, de Libanon, Israël, Jeruzalem en de Filistijnen. In verband met de wederkomst is dat patroon weer aan de orde, zodat men op grond van de Bijbelse profetie op voorhand al kon weten dat tegen de tijd dat de terugkeer van Jezus Christus aanstaande is, dit alles weer op de kaart gezet moet worden. Dat kan niet anders en het is heel bijzonder.

Ik heb een boekje in de kast van Herman Cornelis Voorhoeven, geschreven rond 1860 vermoed ik, toen er nog niet eens een zionistische beweging was. Destijds bestonden Egypte en al die andere naties die we nu kennen nog helemaal niet als zelfstandige staten. Het Midden-Oosten was eigenlijk een lappendeken van koloniën, van Brits mandaat tot Frans mandaat; het was totaal anders onderverdeeld. Herman Cornelis Voorhoeven schreef over de dingen van de tijd van het einde en zei dat dit alles weer zou gaan gebeuren. Er was in de politiek of de actualiteit van zijn dagen geen enkele aanleiding om dat te menen, maar hij zei: 'Ik ben geen politiek analist en ik ben ook geen profeet; ik lees de profeten. En dan kan het naar mijn inzien niet anders zijn dan dat de situatie weer als volgt zal worden: er zal weer een Joodse staat zijn, er zal weer een hoofdstad Jeruzalem zijn, en er zullen weer Filistijnen zijn, en een Libanon, enzovoort.' Dat moest weer gebeuren!

Wat in die dagen, in 1860, nog volstrekt ondenkbaar was, heeft zich in de loop der jaren inderdaad voltrokken. Ga maar eens na wat er de afgelopen eeuw letterlijk weer op de kaart werd gezet. Na duizenden jaren afwezigheid is er sinds 1922 weer een natie Egypte. Sinds 1943 is er weer een natie Libanon — ook zo'n Bijbelse speler op het schaakbord waar de profeten over spreken. Sinds 1946 hebben we weer een natie Syrië. Sinds 1946 hebben we ook weer Amman, of Ammon, de hoofdstad van Jordanië; ook die speler is er weer.

De belangrijkste gebeurtenis in dit kader is toch wel wat er in 1948 is gebeurd: de oprichting van de Joodse staat, Israël. Bijna twintig jaar later werd Jeruzalem bevrijd en werd het weer de Joodse hoofdstad. Vanaf de aanvang van de Joodse staat hebben ze bovendien te kampen gehad met de Gazastrook, van oudsher de plek waar de Filistijnen zich bevonden. En sinds 1988 is er ook weer een onafhankelijke Palestijnse staat. Die beweging was er al vanaf 1948 of misschien nog eerder onder leiding van Yasser Arafat, maar pas sinds 1988 is er daadwerkelijk sprake van een onafhankelijke Palestijnse staat.

Zodat al die landen en natiën waar de profeten over gesproken hebben, in minder dan een eeuw tijd weer op de kaart gezet zijn. Dat is bijzonder. Maar hoezo bijzonder? Dat was toch voorzegd? Het had pas bijzonder geweest als het niet gebeurd was. Dat is de vanzelfsprekendheid als je niet afgaat op analyses van politieke deskundigen of op de glazen bol van een waarzegger, maar gewoon op wat de Schrift voorzegt. Profeteren betekent niet 'voorspellen', maar 'voorzeggen'. God zegt van tevoren hoe het zal gaan. Al die stukken zijn op het schaakbord gezet en dat is wat we de afgelopen eeuw hebben gezien.

Ik moet er wel bij zeggen dat er natuurlijk een aanloop is geweest. Het is niet zo dat er in 1948 plotseling een Joodse staat was. Dat begon eigenlijk al in 1897 toen de zionistische beweging onder leiding van Theodor Herzl het verlangen uitsprak om terug te keren naar het land. Er was een aanloop, maar sinds 1948 is er daadwerkelijk een Joodse staat. Er is dus heel veel gebeurd de afgelopen eeuw vanuit puur profetisch oogpunt van wat je had kunnen verwachten.

Toch begint de tijd te dringen. Dat betekent dat als er nog dingen ontbreken, we weten dat de tijd steeds korter wordt. Het is net als wanneer je jong bent: je weet dat je een keer zult gaan sterven, maar daar denk je nog helemaal niet over na. Naarmate je ouder wordt, weet je dat het gaat gebeuren. Als je tachtig of negentig bent, dan weet je dat het niet heel lang meer kan duren, want zoveel tijd is je niet meer gegeven. Dat geldt ook voor de dingen die profetisch gezien nog moeten gaan gebeuren. Dat moet zich dan toch vrij snel allemaal gaan voltrekken. De tijd begint te dringen, en dat is precies waar ik het over wil hebben.

▶ 32:54 De Opkomst van Edom en het Megaproject Neom ↑ hoofdstukken

Eigenlijk is wat we tot dusver hebben gedaan, terugblikken. Maar nu het komende decennium: wat mogen we verwachten? Wat ontbreekt er nog? Ik ga u iets bijzonders vertellen. Ik hoop daar van de week trouwens wat dieper op in te gaan op mijn website in een blog, maar ik ga u dit nu alvast vertellen: binnenkort is er weer een speler bij, namelijk Edom. Dat wist u misschien nog niet, maar het is echt zo. Edom speelt, net als Moab, Ammon, de Libanon en noem ze allemaal maar op waar we het net over hadden, een grote rol in de Bijbelse profetie. Tot dusver zou je zeggen: waar is Edom? Dat vond ik zelf ook altijd een wat lastig verhaal, totdat me duidelijk werd hoe de vork aan de steel zit, zeker als je de actualiteit erbij betrekt.

Laat ik eerst even het misverstand wegnemen dat ik tot voor kort ook altijd had. Ik dacht altijd dat Edom uitsluitend het gebied was onder de Dode Zee tot aan de Golf van Eilat. Meestal wordt gezegd dat dit het gebied van Edom is. In werkelijkheid is het gebied van Edom veel groter en gaat het veel verder naar het zuiden. Ik wil u één ding laten zien in Ezechiël 25. Bij een andere gelegenheid wil ik daar graag een hele studie aan wijden, want de profetie over Edom is buitengewoon boeiend en actueel. In Ezechiël 25 staat, en dat gaat ook over de tijd van het einde: "Daarom, zo zegt de Heer Yahweh: Ik strek mijn hand uit tegen Edom en zal er mens en dier uitroeien; Ik zal het tot een puinhoop maken, van Teman af tot Dedan toe."

Nou zegt dat ons misschien niet zo heel erg veel – Amsterdam, Emmeloord of Urk begrijpen we wel – maar Teman en Dedan zijn nou niet direct plaatsen die je dagelijks aandoet. Toch waren dit in de dagen van Ezechiël hele grote en betekenisvolle plaatsen. Teman ligt halverwege de Dode Zee en de Rode Zee, bij de Golf van Eilat. Het valt samen met het gebied van Petra en van Bozra. Dit is trouwens allemaal informatie die u gewoon in Wikipedia of een fatsoenlijke encyclopedie kunt teruglezen. Teman is het gebied van de Nabateërs, met Petra als hoofdstad. Dat is Teman.

Het feit dat hier in Ezechiël 25 gesproken wordt van Teman tot Dedan, geeft aan dat het om het hele gebied van noord naar zuid gaat. Als Teman de noordelijke kant van Edom is, dan ligt het voor de hand dat Dedan de zuidelijke kant is. En dat is ook zo, want Dedan ligt een heel eind naar het zuiden. Tegenwoordig is dat de Arabische stad Al-ʿUla. Ook dit kunt u gewoon in elke encyclopedie terugvinden. Dedan is de stad daar ver onder het schiereiland van de Sinaï. Dat betekent dat dit hele gebied daar Edom is.

Waarom is dat zo belangrijk? Dat zal ik u vertellen: er is momenteel iets heel bijzonders aan de hand. In dit gebied wordt momenteel in een mum van tijd een gigantische stad uit de grond gestampt. Ik pluk even iets van het internet, van Business Insider. Dit is niet een of andere christelijke site, maar een neutrale site over de actualiteit. Er staat boven: "Dit weten we over Neom, een megastad die in Saoedi-Arabië verrijst." Er zouden vliegende auto's en robot-dinosaurussen komen; het wordt een supermoderne stad. En u weet hoe dat is met Saoedi-Arabië: ze hebben allerlei tekorten, maar aan een paar dingen hebben ze genoeg: zand, olie en dus ook geld. Er worden miljarden in gestoken. Het is precies dit gebied dat wordt bestreken en hier komt die stad Neom, in het gebied van Edom.

Saoedi-Arabië bouwt daar een futuristische megastad die 33 keer zo groot moet worden als de stad New York. De stad gaat Neom heten en wordt helemaal vanaf de grond af opgebouwd. Saudische officials noemen de bouw van Neom het meest ambitieuze project ter wereld. U zegt misschien: "Daar zal wel wat Arabische grootspraak bij komen kijken," maar u weet hoe het met Dubai is gegaan. Die stad is daar even verderop in korte tijd uit de grond gestampt, waarbij ze natuurlijk ook kapitaal genoeg hadden, en dat is ook een gigantische, legendarische stad geworden. Maar wat Saoedi-Arabië nu doet aan de noordwestkust in de provincie Tabuk, is het meest ambitieuze project ter wereld. De stad verrijst aan de kust van de Rode Zee.

Kroonprins Mohammed bin Salman is een overigens ook wel beruchte naam; een heel vriendelijk ogende man, echt zo'n Arabische gigant, maar ook de belangrijkste vertegenwoordiger van het koninklijk huis in Saoedi-Arabië. Er is heel wat gedoe geweest rond Mohammed bin Salman in de afgelopen jaren, maar waar het nu even om gaat: hij zei in oktober 2018 tegen Bloomberg dat Neom klaar is in 2025. De eerste bouwfase is volgend jaar al gereed. Dus in hele korte tijd wordt Neom zo uit de grond gestampt, waarbij kosten noch moeite worden gespaard.

In Business Insider stond nog dat de naam Neom een samenstelling is van het Griekse woord voor nieuw, 'neos', en het Arabische woord voor toekomst, 'mustakbal'. Nieuwe toekomst dus. De stad zal ruim 10.000 vierkante mijl beslaan. De kosten voor het Public Investment Fund van Saoedi-Arabië bedragen minstens 500 miljard dollar. Het is niet te geloven. Daarbij moeten nog miljarden van buitenlandse investeerders komen als Saoedi-Arabië ze weet te interesseren. Er stond trouwens nog veel meer over wat de plannen zijn; in alle opzichten willen ze gewoon de modernste stad van de hele wereld worden.

Wat ik ook boeiend vond, is dat Neom onderdeel uitmaakt van Vision 2030. Visie 2030 is een ambitieus plan om de Saoedische maatschappij te hervormen. Saoedi-Arabië wil de afhankelijkheid van olie verminderen en het land tot een technologische hub maken. Zo kwam ik er trouwens ooit ook op, op dat Vision 2030. Je zou je bijna afvragen: zou die Mohammed bin Salman de Bijbelse profetie gelezen hebben en gedacht hebben dat er haast gemaakt moet worden? Want Edom moet nog op het toneel verschijnen. Maar het is waarachtig: Edom wordt in een paar jaar tijd op de kaart gezet, zodat er nóg een speler bij is.

De laatste tijd heb ik wel eens mailtjes gekregen omdat ik over deze dingen gesproken en geschreven heb, en toen werd er gevraagd: "Zou dit misschien niet die stad Babylon zijn?" Nee, dat is niet Babylon. Dat is Edom. Wat ontbreekt er nog? Nou, Edom, maar daar wordt hard aan gewerkt. Dat is een kwestie van een paar jaar en dan staat Edom dus ook echt op de kaart. De luchthaven schijnt trouwens ook al zo goed als gereed te zijn. Alles is supermodern en wellicht dat je er over een paar jaar ook op vakantie kunt, want men wil daar een grote toeristische industrie opzetten als een soort PR-stunt voor Saoedi-Arabië. Maar dat is dus Edom.

▶ 44:22 De Herrijzenis van Babylon en de Tempel in Jeruzalem ↑ hoofdstukken

Maar ontbreekt er nog steeds Babylon? Nou ja, u zegt: "Het is vorig jaar op de ranglijst gezet van de werelderfgoederen." Ja, maar dat zegt nog niet zo heel veel. Babylon is namelijk de hoofdstad van het Midden-Oosten in de eindtijd. Dus dat moet allemaal nog gebeuren en dat betekent dat het dringen wordt. Er is op dit moment nog geen enkele sprake van een stad Babylon, zeker niet van die proporties. Het is in feite nu niet meer dan een museumstad. En ja, dan moet je je toch excuseren en zeggen: "Meer is het nog niet." Maar gaat daar de komende jaren wat veranderen of gebeuren? Als ik de profeet lees, dan zeg ik: ja, dat kan niet missen. Dat kan niet missen.

Ik werd trouwens enorm getriggerd door wat er de afgelopen dagen plaatsvond in verband met die raketaanval op Bagdad. Bagdad ligt trouwens tachtig kilometer noordelijker dan Babylon. Bagdad ligt aan de Tigris, dat is de noordelijke rivier, en de zuidelijke rivier is de Eufraat. Babylon ligt aan de rivier de Eufraat en dit hele gebied, Mesopotamië, betekent eigenlijk ook "tussen de rivieren", namelijk de Eufraat en de Tigris. Die enorme vruchtbare vallei en het land Sinear — zo heet dat in de Bijbel — daar moeten we nogmaals een keertje een bijeenkomst aan wijden, aan wat de profeten en de Bijbel zeggen over Babylon.

Het meest bijzondere van Babylon is dat die stad er gaat komen. En noem me gek, dat mag, maar het wordt een Joodse stad daar in Irak. Men zegt: "Hoe stel jij je dat voor? Hoe gaat dat er dan komen?" Ja, ik kan allerlei scenario's bedenken wat er de komende jaren wellicht zou kunnen gebeuren. Irak is natuurlijk al decennia enorm verscheurd. Het wordt een dependance van de staat Israël. Het wordt een Joodse stad. Het wordt in de profetie ook een "hoer" genoemd; zij staat tegenover de bruid, het gelovig Israël. Maar het zal de volkerenwereld in het Midden-Oosten beheersen. En wat er gaat gebeuren... ja, Israël zal daar in ieder geval een vestiging krijgen.

Dit zeg ik eigenlijk even off the record, maar ik vind het toch wel boeiend als je daar je gedachten over laat gaan. Zou het zomaar kunnen dat Israël zich daar inderdaad gaat vestigen, al was het maar vanwege het gevaar van Teheran, van Perzië, van Iran dus? Misschien ook om de kastanjes uit het vuur te halen voor Amerika? En dan wil Trump daar graag aan meewerken; zo pro-Israël is hij wel. Maar goed, ik wil eigenlijk daar verder niet over spreken. Het is heel erg leuk om daar straks met de koffie nog eens wat over door te praten, want dat is namelijk niet het terrein van Bijbelstudie. Hoe zich dit gaat voltrekken? Geen idee. Ja, ik heb wel ideeën, maar daar kan ik vanuit de Bijbelstudie niks over zeggen.

Het enige wat ik weet, is dat die stad Babel absoluut weer terugkomt. Zoals deze aeon aanving met Babel, zo eindigt het daar ook weer. Het wordt een wereldhandelscentrum, kijk maar in Openbaring 17 en 18, daar wordt het uitgebreid beschreven. Maar ook die stad zal verwoest worden. Er wordt geprofeteerd dat Babel verwoest wordt. En ik zal u dit vertellen: kijk maar eens na in de Bijbelse geschiedenis, Babel is nooit verwoest. Babel is van de ene macht naar de andere macht overgegaan. Babel is op een gegeven ogenblik ontmanteld en is helemaal leeggetrokken, maar de stad is nooit verwoest. Maar de Bijbel zegt dat Babel verwoest zal worden zoals ooit Sodom en Gomorra verwoest zijn. Dat is nooit vervuld. Met andere woorden: het gaat nog gebeuren.

En eerlijk gezegd, omdat de tijd nadert, denk ik dat het niet heel lang meer kan duren. Dat is mijn logica. En als u zegt dat u het anders ziet: prima. Maar dit moet nog gebeuren. Die stad Babel gaat er dus komen en dat zou zomaar in het komende decennium het geval kunnen zijn, zoals er aan Edom nu ook al inmiddels gebouwd wordt.

En dan nog een ding waar ik ten slotte op wil wijzen: dat er nog iets wacht, maar dat is dan in de stad Jeruzalem. Er zal weer een eredienst komen op de heilige plaats. Ja, er moet eerst een eredienst komen en vervolgens zal die eredienst wreed worden verstoord. Er zal een afgodsbeeld een plaats gegeven worden op de heilige plaats — de gruwel van de verwoesting waar Daniël over spreekt. Paulus spreekt in de Thessalonicenzenbrief ook over de mens der zonde die zich in de tempel zal zetten. In ieder geval komt daar in Jeruzalem weer een eredienst. Momenteel staat daar dat heiligdom van de islam, en hoe dat gaat veranderen? Mijn idee is — en dat is ook een mooi verhaal — dat de tempel van Jeruzalem niet op het huidige tempelplein stond, maar daarnaast. Niet zo lang geleden heeft Rijtse Keizer daar een heel betoog over gehouden: dat die tempel van Jeruzalem niet op het huidige tempelplein stond, maar daarnaast, namelijk bij de berg Ofel, bij de burcht van David. Dus pal daarnaast. En als dat inzicht gaat doorbreken, dan staat er politiek gezien eigenlijk ook heel weinig in de weg dat die tempel daar weer gebouwd gaat worden.

We houden onze ogen open. Eén ding is zeker: daar op die plaats komt weer een tempel. Trouwens, alles ligt al klaar hoor. Die tempel kan in no-time, zelfs binnen een paar maanden gebouwd worden. Dus als daar eenmaal het inzicht doorbreekt en ook de politieke wil daar is, en alle omstandigheden daar zijn, dan kan dat zomaar gecreëerd worden. In ieder geval gaat ook dat komen. Op dit moment is dat nog niet aan de orde, maar de plannen zijn er in ieder geval wel en de wens leeft enorm sterk. Vanuit de profeten weten we: dit is wat er gaat gebeuren.

Dus ja, we zitten nu in 2020 en we kijken uit naar wat gaat komen. En als het onderwerp dan is "het komende decennium", dan zouden dit zomaar — laat ik het heel voorzichtig uitdrukken — ontwikkelingen kunnen zijn die we inderdaad de komende jaren gaan zien. En eerlijk gezegd, diep in mijn hart kijkend, kan het eigenlijk niet anders. Maar dat is het licht van de Schriften die daarop schijnen. We bevinden ons momenteel in het einde van de aeon en de komende aeon gaat binnen niet al te lange tijd aanbreken: dat zevende millennium, de zevende dag, de Sabbatdag. En of het precies op dat jaartal zal zijn? Ja, waarom niet? Ik zou zeggen: in het verleden ging het in ieder geval altijd zo, en als de berekening klopt, dan moet dat wel. Dus ik heb daar geen problemen mee.

We kijken uit naar wat gaat komen. En laat ik dan afsluiten met deze woorden. Ik geef toe, en ik waarschuw u: het is wat uit zijn verband gerukt, want dit gaat over de gebeurtenissen echt in de eindtijd in verband met Israël. Maar dan zegt de Heer Jezus dit, en ik pas het nu eventjes toe voor ons nu in 2020: "Wanneer deze dingen beginnen te geschieden, richt u op en heft uw hoofden omhoog, want uw verlossing nadert." Is dat niet een mooie manier om deze Bijbelstudie af te sluiten? Er gaan geweldige dingen gebeuren. Ik denk trouwens — en daar moeten we het de komende keren ook nog maar eens over hebben, want dit gaat nog een vervolg krijgen — dat het zo bijzonder is om in deze tijd te mogen leven. Er gaan nog zulke bijzondere dingen gebeuren, maar er gaat ook nog enorme verleiding op ons afkomen. U zegt: "Dat is toch al zo?" Ja, maar het wordt alleen nog maar erger. Dus maak uw borst maar nat. Ook dat!

Maar het geweldige is: we hebben gewoon zo'n rotsvast Woord waar je absoluut van op aan kunt. En ik prijs me gelukkig dat we vanuit dat Woord kunnen leven, uit dat Woord kunnen putten en vanuit dat Woord hoop mogen hebben. Zullen we het voor deze samenkomst daarbij laten?