wereld handelscentrum verhuist naar Irak
30-08-2020 - Geplaatst door Andre Piettoespraak gehouden op zondag 30 augustus 2020 in Zoetermeer
Deze aeon begon ooit na de zondvloed in het land van Sinear, in de vruchtbare vallei van de Eufraat. De stad Babel werd daar gebouwd (of op z’n Grieks gezegd: Babylon), in wat tegenwoordig Irak heet. In diverse wereldrijken speelde deze stad een grote rol. Het bijzondere is dat volgens de Bijbelse profetie deze aeon ook weer zal eindigen in Babylon. Jesaja en Jeremia, maar ook het boek ‘de Openbaring’ spreken hier uitgebreid over. In deze samenkomst willen we inzoomen op een visioen in Zacharia 5. Zacharia ziet hoe een vrouw, die ‘goddeloosheid’ wordt genoemd in een efa (een handelsterm) met een talent (=een munt) wordt gevlogen naar het land Sinear, waar een huis voor haar wordt gebouwd. Wat is de betekenis van dat visioen? En hoe actueel is het?
Zie ook deze blog met enkele aanvullende ontdekkingen:
de vrouw in de efa, gevlogen naar Sinear
Powered by RedCircle
📝 Samenvatting & Transcriptie van deze lezing
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
- Inleiding: het Wereldhandelscentrum Verhuist Naar Irak
- De Eerste Stad van de Huidige Aion: Babel in Sinear
- De Toren van Babel en het Ontstaan van de Spraakverwarring
- Babel in de Opeenvolgende Wereldrijken van Daniël 2
- Babylon als Politiek en Economisch Bolwerk in de Eindtijd
- De Historische Context van Zacharia Na de Ballingschap
- Het Visioen in Zacharia 5: de Efa, het Loden Talent en de Vrouw
- De Luchtbrug met Ooievaarsvleugels: de Efa Wordt Naar Sinear Gedragen
- De Profetische Ontknoping: Israël en de Terugkeer Naar Babel
Inleiding: het Wereldhandelscentrum Verhuist Naar Irak ↑ hoofdstukken
Ook van mijn kant een hele goedemorgen allemaal, vrienden. Goed om elkaar weer hier te mogen treffen in een wat groot aantal, want het leverde wat problemen op bij 2bhome. Maar goed, we hebben toch allemaal weer ons plekje gevonden gelukkig.
Nou, je zou zeggen: het onderwerp dat ik nu ga bespreken, dat heb ik eventjes overlegd met Dirk en dan ga ik het ook over zoiets hebben. Maar ik vind het heel rustig om een bruggetje te vinden tussen dat wat hij naar voren bracht over de vier magen van een koe of een rund en dat wat ik nu ga bespreken. Maar het is wel iets, en dat is de overeenkomst: om iets nog eens te overwegen. Oftewel een onderwerp te herkouwen zoals reine dieren dat gewoon zijn te doen, namelijk door het Woord nog eens opnieuw te overwegen en fijn te malen.
Maar goed, ik ga het hebben over een onderwerp en het lijkt wel een krantenbericht. Het zou kunnen dat je, als je hier volstrekt onnozel zit en je weet niets van de achtergronden of iets van de Bijbelse profetie, je dan afvraagt: "Is mij nu iets ontgaan in het nieuws? Dat het wereldhandelscentrum gaat verhuizen naar Irak?" Nee, dat is u niet ontgaan, dat heeft nog niet in het nieuws gestaan. Maar dat is een kwestie van tijd, want zoiets gaat er namelijk wel gebeuren en dit is echt wel iets wat even toegelicht moet worden.
Ik ga de komende maanden Bijbelstudies geven die ik gewoonlijk in Rotterdam zou geven. Ik weet nog niet hoe dat precies zal gaan in verband met alle toestanden van dit jaar, maar dan ga ik het hebben over Openbaring 16, 17 en 18. Dat gaat dan toch vooral over de stad Babylon in de eindtijd. Die naam en dat fenomeen wordt altijd maar vergeestelijkt en wegverklaard, maar ik ga het dan ook aantonen en laten zien dat het wel degelijk heel concreet over die stad gaat.
Feitelijk is dat wat ik vanmorgen doe en ga vertellen min of meer een voorbereiding daarop. En dat gaat over – en dat verklaart ook het plaatje wat je hier ziet. De achtergrond komt in de projectie niet helemaal uit de verf, maar je ziet hier eigenlijk, tenminste dat zie ik op mijn laptop, een kaart van het Midden-Oosten. Maar in ieder geval deze vrouw in die mand, of eigenlijk een efa, die is ontleend aan Zacharia 5. Eerst wil ik eens even wat inleidende opmerkingen maken, gewoon als aanloop, want anders begrijp je het niet.
De Eerste Stad van de Huidige Aion: Babel in Sinear ↑ hoofdstukken
U moet weten dat de aeon van deze wereld, een uitdrukking die ontleend is aan Efeziërs 2, dit wereldtijdperk is dat begonnen is na de zondvloed. Dat wil zeggen, er is een nieuwe kosmos, een nieuwe wereldordening gekomen die binnen niet al te lange tijd weer zal eindigen. En dan breekt de toekomende aeon aan. Wat hieraan voorafging, dat was de toenmalige wereld. De aeon van deze wereld is dus de wereldtijd vanaf de dagen van Noach. Nu moet u weten dat de eerste stad in de Bijbel sinds Noach, Babel is.
Ik neem u even mee naar Genesis 10. Daar leest u een geslachtsregister over de zonen van Noach en hun nageslacht. Er staat dat Kus, de kleinzoon van Noach, Nimrod verwekte. Deze Nimrod begon een machtig man te zijn op aarde; hij is echt een fenomeen. Ik laat de details nu even liggen, maar ik lees het voor voor het verband: hij was een machtig jager voor het aangezicht van JAHWEH. Daarom werd er in die dagen als spreekwoord gezegd: "Als Nimrod, een machtig jager voor het aangezicht van JAHWEH." Hij begon waarschijnlijk met dieren en hij eindigde, zoals dat wel vaker gebeurt, met mensen. Dit is dus bepaald geen compliment. Maar nu komt het: het eerste van zijn koninkrijk was Babel, en verder Erek, Akkad en Kalne in het land Sinear. Trouwens, van de naam Erek komt de naam die wij nu gebruiken, Irak, vandaan.
Laten we eerst kijken naar Babel. Die stad is er nu ook nog, alleen heeft ze een andere naam, namelijk Hillah. Dat is heel aardig, want Hillah is de hoofdstad van de provincie. Irak heeft allerlei provincies, zoals elk land dat heeft, en een grote provincie in Irak heet Babil. Daar herkent u natuurlijk ongetwijfeld Babel in. Hillah is daar de hoofdstad van en dat is een behoorlijke stad, ongeveer van de grootte van Utrecht. Maar het is nog steeds niet de stad die het ooit was, of binnenkort — mag ik wel zeggen — gaat worden. Het is nu een tamelijk onbetekenende stad, hoewel er wel een hele grote universiteit is: de Universiteit van Babylonia. De mensen die daar wonen weten dus heel goed dat het inderdaad om Babel of Babylon gaat. Babel is de Hebreeuwse naam en Babylon is de vergriekste vorm daarvan.
Als we kijken naar de kaart van het Midden-Oosten met het land Israël, dan zie je daar Mesopotamië liggen. Dat betekent letterlijk 'tussen de rivieren'. Dit zijn de Tigris en de Eufraat. Het is een geweldig vruchtbaar gebied en hier bevindt zich het land van Sinear. Wanneer we uitzoomen om de boel te lokaliseren, zien we Bagdad liggen. Dat speelt in de Bijbelse geschiedenis helemaal geen rol, maar het is tegenwoordig de hoofdstad van Irak en het ligt aan de Tigris. Maar dan heb je Babylon, het huidige Hillah, en de andere steden die ik noemde: Akkad, Kalne en Erek. En natuurlijk Ur. Die kennen we allemaal. Nee, niet Urk, dat is weer wat anders en ligt gewoon in Nederland. Ik bedoel Ur der Chaldeeën, waar Abraham vandaan kwam. Al deze plaatsen liggen in de vlakte, in het land van Sinear. Sinear is dus niet slechts een kleine oppervlakte, maar een enorm gebied tussen de rivieren in, met Babylon als hoofdstad. Ik blader nu even door, want dit was Genesis 10.
De Toren van Babel en het Ontstaan van de Spraakverwarring ↑ hoofdstukken
In Genesis 10 vinden we een geslachtsregister van de zonen van Noach en de zeventig stamvaders van de volkeren van de wereld. Want uiteindelijk zijn alle volkeren niets anders dan uit de kluiten gewassen families. Het volk van Israël was oorspronkelijk ook gewoon het huis van Jacob met twaalf zonen; dat werden stamvaders en dat werden stammen, en zo ontstaan volkeren. Zo gaat dat nu eenmaal. Genesis 10 vermeldt die namen, maar in Genesis 11 lezen we de bekende geschiedenis van de torenbouw van Babel.
Daar in Babel had men het streven om niet alleen een stad te maken, maar ook om een toren te bouwen. Het was een observatorium voor de sterrenwereld, voor de astrologie enzovoorts — dat is een heel verhaal apart — maar men wilde vooral zichzelf een naam maken. U weet allemaal wat daar gebeurd is, maar wat zo aardig is als je dat in Genesis 11 leest, is de humor waarmee de Bijbel dat beschrijft. De wereld neemt zich voor om samen te klonteren. God had gezegd: "verspreid je over de aarde", maar de mens zegt: "Nee, we gaan ons een naam maken." Je hebt de Naam van God, maar wij gaan onszelf een naam maken, in plaats van die Naam.
Als je dat trouwens op zijn Grieks zegt, dan zeg je: in plaats van de naam, "anti-Sem". Sem betekent namelijk "de naam". Dus in plaats van de Naam van God maken wij onszelf een naam. Dat is denk ik ook de diepste oorsprong van antisemitisme: het is namelijk tegen, of in plaats van, de Naam. Maar goed, dat was dat streven om zich een naam te maken. Ze gaan een toren bouwen waarvan het opperste reikt tot in de hemel; een groot observatorium voor de sterrenhemel. En dan staat er — en daar komt God aan het woord: "Welaan, laat ons neerdalen." Laat ons neerdalen! De mens maakt dus een toren en dan zegt God: "Ik moet eventjes naar beneden om te kijken waar ze mee bezig zijn." De mens denkt: "Zo hoog zijn wij bezig, wij bereiken de top," en God moet naar beneden komen. De spot en de ironie druipen er vanaf. We moeten even naar beneden gaan om te kijken wat hier nu eigenlijk aan de hand is.
"Welaan, laat ons neerdalen en hun spraak doen verwarren, zodat men niet verstaat de spraak van zijn naaste." Dat is een letterlijke weergave van wat er staat. Kortom: zij willen gaan samenklonteren, maar God zegt dat dit niet gaat gebeuren. Jullie moeten je verspreiden. En wat doet Hij dus? Hij gaat de spraak verwarren. Hij maakt daar een spraakverwarring van. Wij kennen dat ook nog van "Babylonië", dat was vroeger een televisieprogramma. Trouwens, wij kennen ook nog het woord "babbelen". Dat is ook geen compliment hoor; als er straks iemand naar mij toe komt en zegt: "Leuk gebabbeld," dan weet ik het wel.
En zo verstrooide JAHWEH hen vandaar over heel het aangezicht van de aarde en zij zagen af van de bouw van de stad. Hun hele voornemen werd doorkruist, want ja, ze konden niet meer met elkaar communiceren. Je leest ook dat God zegt dat dit moet gebeuren, want niets wat zij zich voornemen zal nog onmogelijk voor hen wezen. Als de mens de gelederen sluit en men kan wereldwijd met elkaar communiceren, dan is niets meer onmogelijk. The sky is the limit. En met recht; dat was in Babel echt het geval. Daarom steekt God er een stokje voor en Hij verstrooit de taal. Ze verstaan elkaar niet meer en dus verspreiden de volkeren zich, en dat was ook precies de bedoeling.
Daarom noemt men haar naam Babel, omdat JAHWEH daar de spraak van heel de aarde deed verwarren en JAHWEH hen vandaar verstrooide over heel het aangezicht van de aarde. Het is interessant om de etymologie van dat woord Babel of Babylon op te zoeken. In het Chaldeeuws, de taal van Assur, betekende het "Poort van God". Bap heeft iets met poort te maken en El kennen we als God; een poort Gods dus. Maar in het "Hebraeus" wordt het van de andere kant benaderd. Dat betekent "Hebraeus" trouwens ook: van de andere kant. In het Hebreeuws betekent het "verwarring". De mens zegt: "Het is een poort van God," maar God benadert het precies van de andere kant, van de bovenkant zal ik maar zeggen, en Die zegt: "Het is gewoon verwarring." Babylonië. Je snapt er geen bal meer van.
En daar begon ooit dus in feite de beschaving. Het is algemeen bekend dat de beschaving van de mensheid daar ergens tussen de rivieren begon. Zo is het inderdaad na de zondvloed gegaan; Babel is daar de oorsprong van.
Babel in de Opeenvolgende Wereldrijken van Daniël 2 ↑ hoofdstukken
Nou, laat ik nog even een paar dingen erover zeggen. Want ongeveer 1500 jaar later, heel grof hoor, dan praten we over ongeveer 600 voor Christus, toen ging Babel opnieuw een hele grote rol spelen. Want toen werd het de hoofdstad van het Babylonische Rijk, met als meest illustere naam van dat rijk Nebuchadnezzar. En ik noem dit hoofd expres even, want het is een beeld. Maar Daniël 2, u kent dat beeld, die droom van Nebuchadnezzar. Daniël was daar onderminister en hij had een geweldige positie daar aan het hof van Nebuchadnezzar. En Daniël verklaart dan die droom en zegt: "Jij bent dat gouden hoofd." Waar het eigenlijk over gaat, is wat Nebuchadnezzar in de droom ziet: een gouden hoofd, een zilveren borststuk, koperen lendenen en dan benen van ijzer en voeten van ijzer en leem. Nou, dat zijn opeenvolgende fasen van Babel. Allemaal rijken waarin Babel een grote rol speelt. Zo is dat gegaan en Daniël had daar ook die positie in het Babylonische Rijk. En dat is ook heel illuster geweest; bekend zijn de hangende tuinen van Babylon. Babel was dé stad in die dagen.
Daarna, na het Babylonische Rijk — ook dat wordt allemaal in de Bijbel zo beschreven — kreeg je het Medo-Perzische Rijk. Dat is dat zilveren borststuk. Trouwens, het is opmerkelijk, en dat wordt ook zo gezegd, dat de volgende fase inferieur en minderwaardig is ten opzichte van de voorgaande. Kijk, je krijgt een gouden hoofd, daar staat Nebuchadnezzar. Daarna krijg je dat zilver; dat is ook nog heel waardevol, maar toch minder. En het is ook zo dat de stad Babel een steeds geringere rol ging spelen. Babel was in het Babylonische Rijk dé hoofdstad, maar in het Medo-Perzische Rijk werd het één van de residentieplaatsen. Die unieke plek had het daarna niet meer.
Vervolgens kreeg je het Griekse Rijk onder leiding van Alexander de Grote. Hij begon daar in Macedonië, in Griekenland, en hij stootte als een raket over de aarde — eigenlijk als een heel snelle geitenbok. Dat is trouwens ook het taalgebruik van Daniël over hem. Hij dreef over de hele wereld; het is niet voor niets Alexander de Grote. Hij was toen nog maar 33 jaar oud. En toen hij in Babel terechtkwam, veroverde hij de stad en verklaarde die meteen tot de hoofdstad van zijn rijk. Dat was het dus eerst niet, maar dat wordt het dan wel: de hoofdstad van dat Griekse Rijk. Trouwens, dat is eigenlijk ook het einde, want Alexander de Grote heeft wel een geweldige naam, maar toch is hij daar in Babel plotseling overleden aan een griepje. Dat zal wel... nee, laat ik dat niet zeggen. Nee, dat was er toen nog niet, dus dat zeg ik maar niet. Ik moet uitkijken met de grapjes natuurlijk. Maar in ieder geval, hij overleed en toen viel het rijk uiteen.
Daarna is er eigenlijk van Babel niets meer vernomen. De stad is — dat moet ik erbij zeggen — nooit verwoest, wel ontmanteld en ontluisterd. Men trok er weg, zodat de stad geen plaats van betekenis meer was, maar ze is nooit verwoest. Maar uiteindelijk wordt Babel weer een grote stad, en dat is dan de laatste fase: het laatste rijk voorafgaand aan het Messiaanse Rijk. Dat is dus nog steeds toekomstig. Dat Hillah is nu nog gewoon maar een stad, een hoofdstad in de provincie van Irak. Ja, maar het gaat een hoofdstad worden daar in het Midden-Oosten, wat zeg ik eigenlijk, van de hele wereld, en ook het wereldhandelscentrum worden. Dat wil ik u straks nog laten zien. En in elk geval, dat is de laatste fase en daar speelt Babylon opnieuw weer een grote rol.
In al deze vier wereldrijken speelt Babel een grote rol en uiteindelijk eindigt het dus... Maar die laatste fase is meteen ook definitief, want dat is ook het einde van deze aeon. Dan komt die steen — u kent toch die droom? — want dan wordt het beeld bij de voeten getroffen, bij de tien tenen. Ja, en dan wordt er een einde gemaakt aan dat hele beeld. Er blijft niets van over en die steen gaat dan de hele aarde vervullen. En als u nu niet begrijpt wat ik bedoel, dan moet u Daniël 2 nog maar eens lezen. Dan moet u wel even de tijd verdelen, maar goed, dat is zoals het zal gaan. En dan wordt Babel vervangen door Jeruzalem. Niet Babel is dé stad, maar Jeruzalem is de stad van de Grote Koning. Van daaruit zal geregeerd worden en dat is waar het boek Daniël feitelijk ook over gaat. Dus terwijl men bij Babel zei: "Laten we onszelf een naam maken" — een anti-naam, anti-Sem — is het uiteindelijk altijd zo dat God wint. Jeruzalem gaat Babel definitief vervangen. Heb ik nog een inleiding op?
Babylon als Politiek en Economisch Bolwerk in de Eindtijd ↑ hoofdstukken
Ik ben er nooit zomaar, want het is namelijk zo: in de profetie bij de Hebreeuwse profeten speelt Babylon overal een rol. In Jesaja 13 en Jeremia 50 en 51 komt dat naar voren, de Bijbelstudies waar ik zojuist aan refereerde. In de komende maanden ga ik daar uitgebreid op in, want dit is echt zo onwijs boeiend. In die hoofdstukken wordt gezegd dat Babylon totaal verwoest zal worden. Dat is nooit — ik zei het al — gebeurd in het verleden. Wat dus gewoon betekent dat het nog een keer moet gebeuren, terwijl het ook logisch is, want de laatste fase moet namelijk nog aanbreken. Het zal zelfs zodanig zijn dat het wordt vergeleken met de verwoesting van Sodom en Gomorra. In één uur, zegt de Openbaring, blijft er niets van over. En als een steen zakt het zo in de rivier; dat is een uitdrukking die dan weer ontleend is aan Jeremia 51.
Maar goed, die stad gaat dus nog een hele grote rol spelen, maar ook dat is maar voor korte tijd. En dan nog een opmerking: in Openbaring 17 en 18 is Babylon het laatste, het grote bolwerk — zo wordt het voorgesteld — maar ook als een goddeloze hoer. Ja, dat is de terminologie die in Openbaring 17 en 18 gebruikt wordt. In die hoofdstukken lees je dat Johannes een visioen ziet en daar zit een hoer. Zij zit op een beest met tien hoorns en met zeven koppen. En dan zeg ik: wat betekent dat allemaal? De aardigheid is dat al die dingen niet alleen vergeleken, maar ook verklaard worden. Er staat: "Ja, die hoer die je ziet, dat is de grote stad Babylon." Sommige mensen zeggen dan: "Ja, maar dat moet je dan ook weer verklaren?" Nee, dat behoeft geen verklaring, dat IS de verklaring!
Want zij zeggen dan weer: "Ja, Babylon betekent Rome." Nee, die hoer is Babylon, dát is de goddelijke verklaring. Nu moet je niet zeggen: "Ja, maar dat betekent dan eigenlijk Rome." Nee, het is Babylon. En dan wordt er ook over dat beest gesproken; dat is dat laatste rijk, dat is eigenlijk een tien-statenbond. Nou ja, er is zo veel over te vertellen, over die dingen, maar dat doe ik nu even niet. Het gaat erom dat ook in het boek de Openbaring — dat feitelijk een soort samenvatting is van de Bijbelse profetie, een bekroning van alles wat de profeten hebben gezegd — Babylon een centrale plaats heeft.
Het zal een stad zijn — zo wordt dat vooral ook in Openbaring 18 voorgesteld — niet alleen als een politieke macht, maar vooral ook als een economisch en financieel centrum. Het is de stad van weelde en van de "kooplieden der aarde". Ja, we komen er wel, want nu heb ik nog een laatste inleidende opmerking over Zacharia.
De Historische Context van Zacharia Na de Ballingschap ↑ hoofdstukken
Want dat is namelijk het geval bij Zacharia. Daar gaan we nu naartoe, naar Zacharia 5. Zacharia leefde en profeteerde na de terugkeer uit de Babylonische ballingschap. Het Joodse volk was daar zeventig jaren gevangen en had in Babylon gezeten. Vervolgens zijn ze onder leiding van het nieuwe Perzische Rijk, onder leiding van Kores, teruggekeerd naar het land. In de tijd dat een deel van het volk terugkeerde, trad onder andere Zacharia op, maar ook een Haggai en een Maleachi. Dat zijn de laatste boeken van ons Oude Testament; zij traden in die periode op, in de decennia na de terugkeer. Het is goed om je dat even te realiseren.
Zacharia trad dus op en hij profeteerde na de terugkeer onder leiding van koning Kores. Hij beschrijft in hoofdstuk 5, de verzen 5 tot 11 waar we nu naartoe gaan, een visioen. Ook hij ziet weer een gezicht – dat is wat een visioen is – waarin een goddeloos Joods volk zich gaat vestigen in de streek van Sinear. Dat is in feite waar het op neerkomt en zo wordt het verklaard, maar ik ga dat tot in de details nog laten zien. Moet je nagaan: ze waren net teruggekeerd uit Sinear, maar Zacharia zegt dat het gaat gebeuren dat een goddeloos deel van het volk zich weer in Sinear, die vlakte daar in Zuid-Iraak, gaat vestigen.
Hierbij geldt geld als de grote factor: handel en financiën. Geld zal in die move naar Irak, naar het land van Sinear, de grote rol spelen. Nou, dat waren 25 minuten aan inleiding. Dan gaan we nu naar Zacharia 5 toe.
Het Visioen in Zacharia 5: de Efa, het Loden Talent en de Vrouw ↑ hoofdstukken
Zacharia ziet allerlei gezichten, visioenen. Deze worden in onze Bijbelverklaringen ook vaak genummerd: "Ik zag weer een gezicht, en ik zag weer een gezicht." Zacharia 5 is eigenlijk niet zo heel erg bekend. Meestal wordt het het visioen van de vrouw en de efa genoemd. Ik kom daar zo op terug.
Maar eerst even dit: de boodschapper – of zo u wilt, de engel – die 'in mij sprak'. Dat is trouwens een heel interessant detail. Meestal wordt het vertaald met 'die met mij sprak'. Dat kan ongetwijfeld de gedachte zijn, dat ontken ik niet, maar er staat letterlijk 'die in mij sprak'. Het was dus een innerlijke stem die Zacharia vernam in dat visioen. De boodschapper sprak vanbinnen. U ziet het hier ook in de interlineair; er staat gewoon dit voorzetsel, volstrekt helder. Je hebt 'op', 'in', 'eronder', enzovoort, maar hier staat gewoon 'in'. Die stem die in mij sprak, die zei tot mij: "Hef toch je ogen op." Dat is een wat letterlijke weergave, u kent dat inmiddels van mij, die aansluit op de interlineaire tekst. "Hef toch je ogen op en zie wat dit is, dat daar verschijnt." Hij ziet dus iets voorkomen, hij ziet iets verschijnen, en hij wordt erop geattendeerd. De boodschapper in hem zegt: "Kijk eens, hef je ogen op en zie wat dit is!"
Ik vroeg: "Wat is dat?" En hij antwoordde: "Dit is de efa die voortkomt." Dat moet ik eventjes uitleggen. Ik word er thuis altijd op gecorrigeerd dat ik de 'f' niet goed uitspreek en dat ik er een 'v' van maak. Moet u nagaan, ik ben nota bene een tijdje taaldocent geweest en het lukt me nog steeds niet altijd. Maar dit is dus niet 'Eva', want dan zou je denken dat die vrouw zo heet. Nee, daar heeft het niets mee te maken. Dit is de efa.
Wat is een efa precies? Een efa is een inhoudsmaat voor droog materiaal. Niet voor vloeistoffen, maar voor droge stoffen zoals graan. Eén efa is tien gomer, ook die maat kennen wij wel. Er wordt in de Bijbel heel vaak op deze manier naar verwezen. Je hebt allerlei inhoudsmaten en één efa is ongeveer 36 liter. U begrijpt dat er in huis-tuin-en-keukentermen meestal gesproken werd over een gomer, want dat is een tiende deel, dus ongeveer 3,6 liter. Dat is wat behapbaarder. Maar in de handel daarentegen, de groothandel, zijn het juist de efa's die een rol spelen.
Als u een concordantie pakt en kijkt naar het woord 'efa' en waar dat allemaal gebruikt wordt, dan valt één ding direct op. Ik heb hier een aantal verwijzingen aangegeven, niet eens compleet, maar wat telkens opvalt bij de vermelding van die efa, is dat er zo gigantisch mee gesjoemeld werd. Er werd gefraudeerd met de maten, zoals er trouwens ook steeds gesjoemeld wordt met geldstukken. Dat gebeurt nog steeds. Kijk, als je iets verhandelt als één efa, maar je maakt de maat net iets kleiner, dan kun je daar mooie winsten mee pakken. Een 'tweerlei maat' staat er in Spreuken, een 'tweerlei efa' is voor JAHWEH een gruwel. Er is één maat; daar moet je niets aan toevoegen en vooral niets van afdoen. Dat is het. Op het moment dat jij iets verkoopt voor een efa terwijl het minder is, dan pleeg je gewoon diefstal. Als de maten niet meer kloppen en de standaarden niet meer deugen, waar sta je dan nog?
Dat geldt trouwens ook voor geld. Ooit was een gulden of een dollar gekoppeld aan goud, maar die standaard hebben ze al heel lang geleden verlaten. Ik las laatst een heel interessant verhaal over de teloorgang van het Romeinse Rijk. Dat heeft alles te maken met het loslaten van feiten en standaarden. Ze hadden de denarius, de Romeinse denaar, en dat was oorspronkelijk puur zilver. Maar wat gebeurt er als de overheid geld tekortkomt? Dan gaan ze sjoemelen. Toen werd zo'n denarius niet meer honderd procent zilver, maar negentig procent. Daarna werd het tachtig procent, en op een gegeven ogenblik zat er helemaal geen zilver meer in de munt. Dat betekende dat de munt in de praktijk helemaal niets meer waard was.
U vraagt zich misschien af of we dat fenomeen nu ook niet kennen. Jazeker. Op het moment dat er heel veel geld bijgedrukt wordt, betekent dit dat de standaard weg is. Dan weet je niet meer wat de waarde is en dat is een ongemeen groot probleem in de hele wereld. Men heeft geen vaste waarde meer en dan wordt op den duur alles waardeloos. Maar het is wel handig als je heel veel schuld hebt en je zit zelf aan de geldkraan. Dan kun je gewoon geld maken. Dat is handig: ik heb tienduizend euro schuld en ik kan die tienduizend euro vanzelf bijmaken, dus dan betaal ik het daarmee af. U zegt: "Jammer, dan krijg ik eigenlijk geen tienduizend euro aan echte waarde terug." Nee, precies. Dat is het grote probleem.
In feite zijn dit hele fundamentele dingen. Er werd indertijd ontzettend veel mee gesjoemeld, en dat gold ook voor die efa's en gomers en al die zaken. Kijk het maar eens na; het is heel boeiend hoe dat beschreven wordt. Goed, wat ziet Zacharia hier nu? Hij ziet iets verschijnen en krijgt de verklaring: "Dat is de efa." Gewoon een inhoudsmaat. Of dat nu een mand is, zoals u op het plaatje ziet, of een vat – dat maakt eigenlijk niet uit. Het gaat erom dat het een vaste maat is. Hij zegt: "Dat is die efa." En daaropvolgend wordt het meteen verklaard. Hij zegt: "Dit is hun oog in heel het land." Ik geef toe dat dit in het Nederlands een beetje vreemd klinkt, maar denk maar aan hoe iets 'oogt'. Dit is hun aanzicht, dit is hoe ze kijken. De efa symboliseert eigenlijk de handel; het was gewoon het symbool, het embleem van de commercie. De boodschapper zegt tegen Zacharia: "Kijk, dit is het aanzicht van het hele land: de efa." De handel dus, zo ziet het eruit.
Dan gaan we even verder. Er staat dat een loden talent werd opgeheven. 'Loden' wil zeggen dat het van lood was. In de NBG-vertaling of de Statenvertaling staat er vaak 'deksel'. In het Hebreeuws staat hier het woord 'kikar'. Is dat van belang? Het is zo dat dit woord eigenlijk een cirkel betekent, of een ring of een kring. Vandaar de vertaling 'deksel', want een deksel heeft natuurlijk die ronde vorm. Nu we dat nader inzien, begrijp ik ook dat het plaatje dat ik gebruikte eigenlijk niet klopt, want het moet een ronde deksel zijn. In ieder geval is dat wat het is, en dan begrijp je ook meteen waarom het vrijwel altijd vertaald wordt met 'talent'. Hier in Zacharia 5 kiezen de meeste vertalingen voor 'deksel' omdat het die functie vervult, maar het woord wordt elders bijna altijd vertaald met 'talent'.
Wij weten tegenwoordig eigenlijk ook niet meer zo goed wat een talent is. Men zegt wel: "Een talent, dat is iets wat je kunt. Ik heb een talent voor musiceren." Maar in de Bijbel is een talent gewoon geld. Er wordt gesproken over talenten goud en talenten zilver. Waarom heet dat dan een 'kikar'? Omdat een munt gewoon een ronding is, een cirkel. Het loden talent staat dus symbool voor het geld.
Hij ziet hier dus niet een gouden, ook niet een zilveren, maar een loden talent. Hij ziet een inhoudsmaat, een efa, en daarop een loden talent, een munt dus. Dat werd opgetild. Het had namelijk ook nog een bepaald gewicht, en in dit geval gaat het natuurlijk om iets wat loodzwaar is. En dat blijkt ook wel. Maar zoals de efa de handel symboliseert, zo symboliseert die kikar, dat talent, het geld. Nou ja, symboliseert geld... het ís geld. Een munt.
Vervolgens ziet hij nog iets, een echt vreemd gezicht. Dat heb je wel vaker als je droomt, dan droom je gekke dingen. Maar in dit geval krijgt hij een goddelijk gezicht; hij ziet wonderlijke dingen. Hij ziet dus in die efa daarop een talent, een munt van lood. Dat werd opgetild en hij ziet daar in het midden van die efa één vrouw. Dan zeggen we: "Hé, dat is een kleine vrouw." Want als dat 36 liter is, dan passen de meeste vrouwen daar niet in. Nee, Petra ook niet, dat past niet. Maar de gedachte kan heel goed zijn dat hij niet zozeer een vrouw ziet, maar de gedaante van een vrouw. Hij ziet een figuur van één vrouw, dat kan heel goed. Hoe dan ook, dat wordt verder niet verklaard en dat doet ook niet ter zake. Hij kijkt nu in die efa waar dat loden muntstuk vanaf getild is, en wat ziet hij? In het midden daarvan ziet hij een vrouw.
Hoezo, een vrouw? Wat betekent dat nou? Zo werkt profetie dus: dan wordt dat verklaard. En als de plaats zelf niet verklaard wordt, dan wordt het elders verklaard, want de Schrift legt zichzelf uit. De ene Schrift legt de andere Schrift uit. Geen profetie van de Schrift heeft een eigen uitlegging. Nee, de profetieën van de Schrift leggen elkaar uit. Dat vind ik zo geweldig, alles is één geheel.
In dit geval hoeven we niet lang te zoeken, want die boodschapper zei: "Deze vrouw, dat is de slechtheid." Of de goddeloosheid, zoals de NBG-vertaling zegt. Ik laat dat even voor wat het is, in de praktijk is het ongeveer hetzelfde. Maar het is slecht, het deugt niet, het is zonder God. En nu begrijpt u ook waarom ik al even wat zei over Openbaring 17 en 18, want daar komen we ook weer een vrouw tegen. Niet zomaar een vrouw, maar één die inderdaad ook de goddeloosheid symboliseert: een hoer. Feitelijk zie je daarin ook al uitgedrukt dat het iets met het volk van Israël te maken heeft. Want juist het volk van Israël heeft zich niet aan haar Man gehouden en is vreemdgegaan met andere volkeren enzovoort. In feite zie je dat hier ook: deze vrouw symboliseert slechtheid.
De vorige keer had ik het over het boek Richteren, weet u nog? Toen waren het vooral de mannen die zo slecht waren. Ik had niet de behoefte om dat nu even recht te trekken, maar hier is het dus deze vrouw die de slechtheid representeert. En de lijn ligt zo voor de hand, want wat blijkt is dat deze vrouw gewoon identiek is aan de vrouw die we ook in Openbaring 17 en 18 tegenkomen. Ik geef toe, ik loop nu een beetje voor de fanfare uit, want ik moet het nog aantonen, maar houd me even vast.
Deze vrouw symboliseert dus slechtheid. En dan staat er: "En hij wierp haar in het midden van de efa," als het ware weer terug. Want hij had net die deksel, dat loden talent, opgetild. Een leuk woord in dit verband: 'opgelicht', maar hij had het opgetild, opgeheven. Zo kon Zacharia in die inhoudsmaat kijken, in die efa met die munt daarbovenop, en kon hij die vrouw zien die de slechtheid en de goddeloosheid representeert. En vervolgens wierp hij haar terug in het midden van de efa: "Zo, terug naar je plaats." En hij wierp de loden steen op de opening. In de grondtekst staat daar letterlijk 'de mond', maar dat gaat hier over de opening van de efa, niet de mond van die vrouw. Als u een NBG-vertaling hebt, wordt het ook meteen keurig voor u verklaard: "op de opening van de efa". In ieder geval wordt die vrouw daar weer in teruggeworpen.
Dan vervolgt Zacharia met het verhaal van het visioen dat hij zag: "En ik hief mijn ogen op en ik zag, en zie: twee vrouwen gingen uit."
De Luchtbrug met Ooievaarsvleugels: de Efa Wordt Naar Sinear Gedragen ↑ hoofdstukken
"En de wind was in hun vleugels." Dat is eigenlijk taalgebruik dat wij ook wel kennen, want wij zeggen dan "de wind in de zeilen hebben". Als je de wind in de vleugels hebt, wil dat zeggen dat je voortvarend kunt wegtrekken. Het is een beeld van een voortvarende vlucht. En de wind was in hun vleugels. Trouwens, het is eigenaardig met die twee vrouwen. Die ene vrouw in de efa werd geïdentificeerd; er werd gezegd dat zij slechtheid of godloosheid representeert. Deze twee vrouwen niet, maar niet getreurd, dat hoeft ook niet, want er wordt namelijk iets anders over hen gezegd.
Zij, die beide dames, hadden vleugels als de vleugels van een ooievaar. Dan zie je echt dat je een gezicht ziet, een visioen, want dit zijn geen letterlijke dingen. Je komt dat in het dagelijks leven niet zo tegen, maar in een visioen kan dat allemaal. Ze hadden vleugels als de vleugels van een ooievaar. Nu moet ik erbij zeggen dat die vertaling wat omstreden schijnt te zijn, maar Meester Frank geeft dit wel weer met een ooievaar. Het idee is — en dat maakt niet zo gek veel uit, want het gaat in ieder geval om wat vaker in de Bijbel voorkomt — dat het een grote, krachtige trekvogel betreft. Nou, dat is inderdaad wat een ooievaar is. Dirk, daar moet je het ook nog een keer over hebben, want volgens mij is er over een ooievaar heel veel te vertellen. Oh, toen was ik er zeker niet bij? Dat kan niet, nee, dat kan niet. Maar goed, die vogels kunnen enorme afstanden afleggen.
Het feit dat er hier twee vrouwen zijn, dus met vier vleugels, is een uitbeelding van de enorme vlucht die ze kunnen nemen. Dat is precies ook wat er beschreven wordt, zodat je het meteen begrijpt. Het zijn eigenlijk twee ooievaars die een hele grote vlucht beschrijven. Ik zeg er tussen twee haakjes even bij: eigenlijk is het een luchtbrug. Let op, want het is niet voor niks dat ik het zo zeg. Zij hadden vleugels als de vleugels van een ooievaar en zij hieven die efa — die inhoudsmaat — op. Je moet inderdaad wel grote vleugels hebben om dat zo op te tillen, met die vrouw erin.
Zij hieven de efa tussen aarde en hemel. Aha, dus die efa met de handel en die munt, dat talent, wordt weggevlogen. De vrouw en de efa waar ze in zit, worden weggevlogen tussen de aarde en de hemel. En ik zei tot de boodschapper die in mij sprak: "Waarheen doen zij de efa gaan?" Wat er nu komt, is eigenlijk de clou. Zacharia ziet allerlei dingen: hij ziet een efa, dat is volstrekt helder. Die vrouw is helder: godloosheid, slechtheid. En waar ze mee geassocieerd wordt, namelijk de efa — een handelsterm — en het geld, is ook helder. Maar de vraag is: waar gaat het naartoe? Dat is altijd de grote vraag. Waar gaat deze vrouw met die efa en dat talent naartoe?
Hij zei tot mij: "Om voor haar een huis te bouwen in..." — let op, nu zijn we inderdaad weer in Babylon — "...om voor haar een huis te bouwen in het land Sinear." Maar kwamen ze, het Joodse volk waar Zacharia onder profeteerde, nou niet net daar vandaan? Jawel, maar wat Zacharia doet, is in de toekomst kijken. Hij krijgt een gezicht te zien en wat hij ziet, is dat een volk, een slecht en goddeloos volk, dat trekt naar Sinear. Ik heb wel eens de verklaring gehoord dat Zacharia hier terugblikt op de Babylonische ballingschap, maar dat kan om allerlei redenen totaal niet. Dat was sowieso al gebeurd en bovendien gebeurde er destijds helemaal niet wat hier nu beschreven wordt.
Wat Zacharia ziet, is die vrouw die wordt getransporteerd, gevlogen naar het land Sinear, oftewel wat wij zouden zeggen: Zuid-Irak. Daar komt die vrouw terecht, waar Babel de stad is. De plek waar al zoveel gebeurd is, waar ooit deze aion begon, wat gedurende diverse wereldrijken zo'n enorme rol gespeeld heeft en in de laatste fase van deze aion opnieuw een grote rol gaat spelen. Zacharia blikt in die toekomst en hij ziet dat. Hij ziet dat dat goddeloze volk verplaatst wordt, gevlogen wordt. Ik zou haast zeggen: waarom niet gewoon letterlijk? Het krijgt een plek in het land Sinear, daar in Irak, in Babel.
Laat ik eerst nog even verder lezen in vers 11. Er staat bij: "Is dat gevestigd, dan wordt zij daar neergezet op haar plaats." Ze wordt daar neergezet op haar basis of eventueel op haar voetstuk. Feitelijk eindigt daarmee het visioen, maar dit is een heel belangrijke opstap om de rest van de profetieën te begrijpen. Daarom noem ik het ook. Het is een eigenaardig visioen: een vrouw, geassocieerd met handel en financiën enzovoorts, die echt slecht is, krijgt een plek daar in het land Sinear. En dan zeg je: "Ja, wanneer dan?"
De Profetische Ontknoping: Israël en de Terugkeer Naar Babel ↑ hoofdstukken
Nou kijk, en dat is precies wat ik bedoelde: profetieën leggen elkaar uit. En als je Jesaja, Jeremia en Zacharia erbij neemt, en dan vooral ook het sluitstuk van de Bijbelse profetie — namelijk het boek Openbaring — dan zie je inderdaad dat er in de eindtijd weer een stad Babylon is. En waar ligt Babylon? Gewoon in het land Sinear. Die stad heeft bovendien een relatie met dat beest met die tien horens, weet je wel. Wat je krijgt is een laatste wereldrijk, een tien-statenbond, en de hoofdstad van die tien-statenbond wordt Babylon.
Kijk, wij leven nu in de nadagen van deze aion. Dat is in dit gezelschap geen geheim; daar hebben we het al zo vaak over gehad. Dit is zo'n markante tijd. En de vraag is: waar gaat het dan naartoe? Nou, dat hoeft niet zo'n probleem te zijn, want de Bijbel spreekt over die dingen. We weten dat een aantal dingen gaan gebeuren. Dat daar in Jeruzalem, op dat tempelplein, weer een offerdienst komt. Dat weten we. Waarom? Heb je iets gelezen in de krant dat dat zo gaat gebeuren? Nee, maar het is wel zo dat de Joden daar al druk mee in de weer zijn en eigenlijk alles al helemaal in orde hebben. Het wachten is eigenlijk gewoon op het groene licht, zodat ze inderdaad kunnen gaan beginnen. Maar de Bijbel zegt gewoon dat het zo zal gaan gebeuren.
Net zo goed als dat de Bijbel ook zegt dat er in het Midden-Oosten een tien-statenbond komt, een alliantie van tien staten die het op een akkoord gaan gooien. Maar nu komt het bijzondere van dat Babylon: daar in Irak zal Babylon herrijzen. Je zou misschien zeggen: Babylon is toch een Arabische stad? Maar wat blijkt? Het wordt een Joodse stad, of in ieder geval een stad waar de Joden een enorme rol in gaan spelen. Vandaar ook voortdurend die associaties met Israël; dat is eigenaardig. Maar hoe komt dat Joodse volk dan daar? Nou, dat gaat gebeuren als die landen inderdaad een verbond gaan sluiten.
Ik leg zomaar eventjes wat stukjes bij elkaar en dat moet u thuis maar eens even herkauwen. Dan komt het eerst in je pens — ja, over die pens zullen we het verder niet hebben — en dan komt het in de boekmaag, de labmaag, enzovoort, en dan ga je het begrijpen. Maar hoe was het ook alweer met dat laatste wereldrijk? Dat is met die tien tenen. Het was ijzer, maar ook leem. En wat is dat leem? Dat moet je maar eens vragen aan de profeten, aan Jeremia bijvoorbeeld. Hij zegt: "Huis Israëls, u bent als pottenbakkersleem." Uiteindelijk gaat het volk van Israël, dat Joodse volk, in dat laatste wereldrijk een hele prominente rol spelen. Je zou het niet verwachten, maar heeft u het onlangs niet gelezen? Er worden allerlei verdragen gesloten. Er zijn al lang verdragen met Egypte en Jordanië, en nu heeft Jeruzalem opnieuw een vredesverdrag gesloten met een derde partij — dan moeten er nog zeven komen — namelijk met de Verenigde Arabische Emiraten. Daar gaat dat leem een grote rol spelen in dat laatste wereldrijk.
Het heeft ook alles weer te maken met dat beest uit de zee en dat beest uit de aarde. Ze spreken één taal: de ene komt uit de volkerenwereld, de andere uit het land. Waar het op neerkomt — en ik geef toe dat het nu een beetje abracadabra is — is: connect the dots. Wat je krijgt in het eindscenario, hoe dat ook precies gaat verlopen, is dat één ding duidelijk is: het volk van Israël in het land, of een deel daarvan, wordt overgebracht naar Zuid-Irak. Daar krijgt het een wereldhandelszetel. Er wordt een huis voor haar gebouwd en ze wordt op een voetstuk gezet. Dan begrijp je ook hoe dat wereldrijk en het Joodse volk inderdaad een tijdelijke eenheid vormen. Niet echt, want hoe was dat ook alweer met het ijzer en het leem? Het zit wel aan elkaar, maar het mengt niet. Het zijn twee elementen die zo wezensvreemd zijn aan elkaar, en zo zal het ook weer gaan.
Het Joodse kapitaal bevindt zich voor een groot gedeelte in de wereld in Joodse handen — dat is trouwens nu eigenlijk ook al zo. Het bevindt zich nu nog in New York, maar New York loopt helemaal leeg. Kent u die verhalen? Dat wereldhandelscentrum gaat zich hoe dan ook verplaatsen. Ik speculeer niet; je leest de Schrift, of je leest de actualiteit in het licht van de Schrift, en dan zie je dat wat nu nog het wereldhandelscentrum in New York is, in het Midden-Oosten terechtkomt. "Someway, somehow", zeggen ze dan. Hoe dan ook, het is heel boeiend hoe dat zich zal gaan voltrekken. Daar in het land Sinear, waar het ooit begon, daar eindigt het ook weer. Met recht eindigt het daar ook weer. Daar komt de handel en het geld terecht, en het zal beheerd worden door Israël of in Joodse handen zijn.
Zacharia spreekt daar al over. En als u zegt: "Ik zou hier toch wel meer over willen weten", nou, ik zei al dat ik de komende maanden bijbelstudies ga geven die hier naadloos op aansluiten. Ik vond het van belang om dit eerst eens te bespreken, want wat blijkt is dat in het visioen van Zacharia die vrouw en die efa en dat loden talent een hele grote rol spelen. Het is een belangrijk puzzelstuk in dat hele plaatje, in dat geheel van de Bijbelse profetie. Kortom, we leven in een hele bijzondere tijd, maar dat wist u al lang natuurlijk. Er gebeurt heel veel en het gebeurt ook heel snel. Houd je ogen gericht op het Midden-Oosten. De gelederen gaan gesloten worden, er komt een tien-statenbond, en daar in Zuid-Irak, in het land Sinear, daar wordt dat Joodse kapitaal heen gebracht. Ze krijgt daar een hele prominente plaats, wordt daar gevestigd en krijgt een huis: een wereldhandelscentrum, een nieuw WTC ofzo. Ik zeg maar wat, we speculeren hoor. Ze wordt daar neergezet op haar basis, op een voetstuk, en krijgt een hele prominente plaats. Dat gaan we meemaken. Ik verwacht tenminste dat het allemaal niet zo heel erg lang meer gaat duren. De mijlpalen die van belang zijn naderen en we leven daarnaartoe. Nou, ik denk dat ik er heel verstandig aan doe om na 57 minuten hier een punt achter te zetten.
UltimateGoodNews