tegen de stroom in
22-11-2020 - Geplaatst door Andre Pietzondag 22 november 2020 in Rotterdam
n 2Thessalonika 2:7 t/m 15 voorzegt Paulus dat tegen de tijd van het einde van deze aeon, leugen en dwaling mainstream zullen worden. Waar uit zich dat in? En hoe komt het dat een mens zo gemakkelijk in die dwaling wordt meegenomen? Waaraan herkennen we leugen en hoe bouwen we daartegen persoonlijk, weerstand op? Jazeker, persoonlijk, want het is geen groepsimmuniteit…
Dit zijn zo enkele van de vragen, die het komende decennium met de dag actueler gaan worden!
Powered by RedCircle
📝 Samenvatting & Transcriptie van deze lezing
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Introductie en de Wegrukking als Vasthouder ↑ hoofdstukken
Goedemorgen allemaal, vrienden. Ik zeg 'allemaal' en dan doel ik niet zozeer op de mensen hier in deze zaal – want dat aantal valt wel mee natuurlijk – maar ook op degenen die nu via het internet meekijken of degenen die dit later nog zullen terugzien. De titel die ik heb meegegeven aan de toespraak die ik nu mag houden – u ziet hem hier afgebeeld – is 'Tegen de stroom in'. Ik denk dat het plaatje dat ik daarbij heb uitgezocht aardig illustreert wat ik daarmee bedoel. Het zijn vissen die je hier niet zoveel tegenkomt: zalmen. Dat zijn vissen die inderdaad geweldige reizen maken, dwars tegen stromen en watervallen in, en alles trotseren om te komen op de plaats waar ze wezen moeten. Om vrucht te dragen, om het eens even plechtig te zeggen.
Zojuist is een gedeelte gelezen uit 2 Thessalonika 2. Om even context te geven aan het geheel, is het wellicht nuttig om een paar opmerkingen te maken over waar het nu eigenlijk over gaat. Paulus was in Thessalonika geweest en enkele weken nadat hij daar vertrokken is, schrijft hij een brief. Je kunt dat allemaal heel gemakkelijk traceren in het boek Handelingen. In Thessalonika had hij al uitgebreid verteld over het profetisch woord, dat in die dagen trouwens nog buitengewoon actueel was. In ieder geval had het zich in die dagen ook nog kunnen voltrekken; de deur voor Israël stond nog open, of hij was in elk geval nog niet in het slot – laat ik het daar maar even bij. Maar in ieder geval had hij daarover gesproken, en daar ben ik zo blij mee dat Paulus dat toen gedaan heeft. Want nu zijn wij bijna tweeduizend jaar later en laat nu uitgerekend in onze tijd deze boodschap zo enorm actueel worden.
Paulus weerspreekt een bewering die daar in Thessalonika rondzong. Hij had vernomen dat 'de dag van de Heer' reeds zou zijn aangebroken. Hij maakt dan duidelijk dat dat volstrekt onmogelijk is, want, zo zegt hij, eerst moet namelijk de 'mens der wetteloosheid' zich in de tempel Gods zetten. Dat veronderstelt natuurlijk al wat kennis van de profetieën, want die mens der wetteloosheid is die illustere – om niet te zeggen macabere of beruchte – mens die in de eindtijd zal gaan optreden en die de tempeldienst abrupt zal beëindigen. In plaats van de tempeldienst, de offerdienst, laat hij een afgodsbeeld van zichzelf in die tempel plaatsen. Dat betekent dus dat er in die tijd weer een tempeldienst moet zijn. Die is er in onze dagen niet, maar ik zeg dus – met mij velen natuurlijk, als het profetisch woord betrouwbaar is – dat die tempeldienst er gewoon weer gaat komen.
Vandaag of morgen? Ja, vandaag denk ik niet meer en morgen ook niet, maar het gaat er gewoon aankomen. Maar voordat die mens der wetteloosheid de tempeldienst en al die offers die daar plaatsvinden kan beëindigen – dat ligt trouwens allemaal al lang klaar, dus als eenmaal het politieke groene licht wordt gegeven, dan staat het er in no-time; dat is geen enkel punt – voordat die dienst kan worden beëindigd, moet die dienst er dus eerst weer zijn. En dan zegt Paulus ook: dat kan alleen als degene die de mens der wetteloosheid nu nog tegenhoudt of vasthoudt, uit het midden verdwijnt. Er is dus een tegenhouder of een vasthouder, zodat die mens der wetteloosheid simpelweg niet kan gaan optreden.
Waar hij op doelt – het voert te ver om dat nu aan te tonen, maar ik ga er gemakshalver even van uit, bij andere gelegenheden zijn we daar wel eens dieper op ingegaan – is de 'wegrukking', zoals hij dat in 1 Thessalonika 4 ook noemt. Uit dat gedeelte is zojuist ook geciteerd. Dat wil zeggen: de ekklesia, de gemeente Gods, dat volk dat God zich vandaag verzamelt, zal uit deze wereld worden weggerukt. Hij noemt trouwens in ditzelfde hoofdstuk, 2 Thessalonika 2, ook nog 'onze toevergadering' tot Hem; met het oog daarop schrijft hij deze dingen, zo lezen we in de aanhef van dat hoofdstuk.
Het idee is dus dat de ekklesia – dat gezelschap dat God zich vandaag verzamelt – uit het midden van de mensen wordt verwijderd, weggerukt, geëvacueerd. Dat is wat elders 'de wegrukking van de mannelijke zoon' wordt genoemd. Die gaat naar boven en krijgt haar uiteindelijke bestemming. Wat er tegelijkertijd gebeurt, is dat als de ekklesia naar boven gaat, Satan een etage lager gaat. De één gaat een etage hoger, naar de hemel, en de ander een etage lager, namelijk naar de aarde. Dan wordt Satan verwijderd uit de hemel en de mens der wetteloosheid – in feite een incarnatie van Satan, van de tegenstander – zal dan worden onthuld. Er is dus een direct verband tussen enerzijds het verdwijnen uit het midden van de ekklesia en anderzijds de manifestatie van de tegenstander in de mens der wetteloosheid. Er is een heleboel over te vertellen. Dat doe ik nu niet, maar ik zeg dit even als context van 2 Thessalonika 2.
Het Geheim Der Wetteloosheid en de Onthulling ↑ hoofdstukken
En dan pak ik de draad op bij vers 7. Ik ga er snel doorheen, want ik moet aan het eind een achttal of negental verzen verder zijn gekomen en mij is ook maar beperkte tijd meegegeven. Goed, wat schrijft hij dan? Het geheim van de wetteloosheid is reeds inwerkende. De vertaling die ik hier heb sluit erg aan op de interlinear en is dus wat letterlijk; het is niet precies hetzelfde als in uw NBG of Statenvertaling, kijk het maar eens na. Maar hij zegt: het geheim daarvan is al in werking.
Met die wetteloosheid wordt het woordje anomia bedoeld. Daar zit het woordje nomos in, wat wij ook in talloze woorden kennen, en dat betekent norm of eventueel wet. Anomia is dus eigenlijk gewoon dat wat zonder norm is: abnormaal. Paulus zegt dat dit in zijn dagen al in werking was. Alleen gaat het zich tegen die tijd waar ik het net over had des te meer manifesteren. Dan wordt dat wat niet normaal is, normaal gemaakt. Als ik het zo zeg, dan begrijpt u meteen: "Hé, dat hoor ik wel eens vaker." Ja, precies. Naar die mijlpaal zijn we op weg.
Ik vind het altijd opmerkelijk: we zijn nu net in 2020 aangekomen. Nou ja, 2020 is bijna alweer voorbij, maar ik bedoel dat dit decennium net begonnen is en het is meteen raak. We zijn op weg naar 2030, dat is echt een mijlpaal, want dan zijn er precies tweeduizend jaren voorbij sinds Christus het toneel hier verliet en naar de hemel ging. Dus we kijken met spanning uit naar wat er gaat komen.
Nu is, zegt Paulus, het geheim daarvan al op een verborgen wijze inwerkend. Die wetteloosheid is inwerkend, totdat degene die op dit moment vasthoudt — en dat is die ekklesia waar ik het zojuist over had — uit het midden verwijderd wordt. Dan is het niet meer verborgen. Sneaky... dat heeft iets met Sneek te maken, denk ik, of met een slang. Dan gaat de wetteloosheid echt los, want dan zal de tegenstander hier op aarde zich echt manifesteren. Hij is nu al boven in de hemel — dat weten een heleboel mensen niet, maar het is echt zo — en straks wordt hij op de aarde geworpen. Ik kan er nog wel andere woorden voor verzinnen, maar daar komt het eigenlijk wel op neer. Hij wordt uit het midden verwijderd en dat is dus die wegrukking van de ekklesia.
En dan... met de nadruk op dan, als dat gebeurd is, krijgt hij vrij spel en zal die wetteloze onthuld worden. Dat gaat heel bijzonder als je in het boek Openbaring daar nog naast leest, in Openbaring 13, over die twee beesten uit de zee en het land. Dan blijkt dat die wetteloze de leider is en hij zal een dodelijke wond hebben. Hij zal zelfs sterven bij een moordaanslag. Nou, als er iets overtuigend is voor de manifestatie om te laten zien wie je bent, dan is dat het wel. Hij was al een machthebber. Ik zeg nu een heleboel dingen waar ik de bonnetjes helaas niet direct van kan leveren, maar ik zeg het even ter toelichting van dit vers. Hij overleeft, hij sterft, maar hij staat op uit de dood. Zo zal hij zich gaan manifesteren en in feite zijn masker afwerpen. Dan zal de wetteloze dus onthuld worden.
Dan zegt Paulus er even tussen haakjes bij — hoe overduidelijk dat dan ook moge zijn — dat hij aan de andere kant op Gods tijd toch het veld moet ruimen. Dat kan niet missen, want hem zal de Heer Jezus uit de weg ruimen door de adem van Zijn mond. Ja, eigenlijk gewoon door te spreken, door Zijn woord. Je leest in Openbaring 19 dat er een zwaard uit Zijn mond komt; dat is gewoon het woord. Dat zal hem doden door het spreken. Dus hoe spectaculair hij weliswaar ook op het toneel komt, hij zal toch uit de weg geruimd worden door de adem van Zijn mond.
De Heer Jezus, de echte Messias dus, zal hem ook buiten werking stellen bij het tevoorschijn komen van Zijn parousia, bij Zijn komst. Met andere woorden: de Heer zal verschijnen nadat die mens der wetteloosheid een schrikbewind heeft gevoerd van 42 maanden lang. Dan lees je dat de Heer zal terugkomen voor Israël en Zijn voeten op de Olijfberg zullen staan, maar Hij gaat dan Zijn koninkrijk ook uitbreiden. Hij zal verschijnen, eerst in Israël en daarna ook daarbuiten.
Kortom, bij die parousia moet je niet denken aan één moment, zoals vaak wordt gedacht: de aankomst. Het is Zijn komst, een hele periode dat Hij aanwezig is. Eigenlijk betekent het woordje parousia ook niet zozeer 'aankomst', het betekent 'presentie' of 'aanwezigheid'. Het is dus niet alleen de aankomst, maar ook de periode daaropvolgend waarin Hij aanwezig zal zijn. Dat is eigenlijk eigenaardig, want Paulus spreekt dan over twee parousia's. Dat wil zeggen: de parousia, de aanwezigheid van de Messias, dat is hier, als Hij tevoorschijn zal komen in Zijn parousia.
Maar zijn parousia — dat is misschien wat ingewikkeld als ik het nu zo zeg, maar leest u de tekst er maar eens naast — de parousia van die mens der wetteloosheid, die komt ook. Die is daarentegen naar inwerking. Hier staat het Griekse woord energeia, oftewel ons woord energie. Energie betekent letterlijk 'inwerking'. Dat is kracht die binnenin werkt. Of dat nu elektriciteit is of gas, het is allemaal energie en dat werkt in. Dat is een kracht die inwerkt en dat is bij de tegenstander, Satan, ook zo. Hij zal er hoogstpersoonlijk zorg voor dragen dat die mens der wetteloosheid zijn klus kan klaren, om het zo maar te zeggen. Zoals voorzegd.
Krachten, Tekenen en de Verleiding van Onrechtvaardigheid ↑ hoofdstukken
En dat doet hij met kracht en in alle kracht, tekenen en wonderen van leugen. Pseudo is het. Het is allemaal leugenachtig. Dat zijn geen goocheltrucjes hoor, wat er dan gaat gebeuren. Het is opmerkelijk dat wat Paulus hier zegt — kracht, tekenen en wonderen — exact dezelfde uitdrukking is die ook gebruikt wordt in het boek Handelingen in verband met de tijd van de apostelen. Die deden ook krachten, tekenen en wonderen. In de eindtijd zie je datzelfde fenomeen weer, maar het grote verschil is: toen kwam het uit God, en straks komt het uit de koker van de tegenstander. Ik denk dat het goed is om je dat te realiseren. Mensen die altijd zo enthousiast zijn over krachten, tekenen en wonderen in de eindtijd, daar zou een waarschuwingslichtje moeten gaan branden. Want ze zeggen wel dat het doet denken aan de tijd van toen, maar met dat cruciale verschil dat de krachten, tekenen en wonderen in de eindtijd in dit verband juist uit de foute bron komen. Pseudo, leugenachtig.
In elke verleiding zie je dat terug; die krachten, tekenen en wonderen verleiden de mens. Het spiegelt de mensen iets voor, maar daardoor worden ze compleet op het verkeerde been gezet. Het is onrechtvaardigheid, een verleiding van onrechtvaardigheid. Dat doet me denken aan wat Paulus in Romeinen 1 ook zegt. Hij stelt dat het karakteristiek is voor de huidige wereld dat de wereld de waarheid in onrechtvaardigheid, of in ongerechtigheid, ten onder houdt. Als je weet wat de feiten zijn, hoe het werkelijk zit, en je wilt niet dat het verteld wordt, dan is dat onrechtvaardigheid. Dan houd je de waarheid ten onder. Dat is een belangrijk punt: het gaat hier niet over een opinie. Het gaat over iets waarvan je weet dat het waar is, maar het mag niet gezegd worden. In feite is dat al heel karakteristiek voor deze hele aion, eigenlijk al vanaf de dagen van Noach. In dit hele wereldtijdperk wordt de waarheid ten onder gehouden, en dat zal zich straks op een extreme manier gaan voordoen voor hen die dan verloren gaan. Dat wil zeggen: zij die omkomen in die tijd. Want dit is niet vrijblijvend. Als je de waarheid ten onder houdt, is dat uiteindelijk altijd de weg van de dood. Letterlijk.
Nee, ik denk bij 'verloren gaan' niet aan de hel. Dat is een leugen. Dat is wat veel mensen denken als ze dat woord horen; de meeste christenen denken dan meteen aan de hel, maar dat is hier het idee helemaal niet. Verloren gaan betekent gewoon omkomen, in wat voor context dan ook. Dat is hier ook het geval. In die eindtijd zullen er velen inderdaad omkomen, omdat ze, als ik het zo mag zeggen, op het verkeerde paard hebben gewed.
Er is sprake van verleiding, maar dat is onrechtvaardig. Zij komen om omdat zij de 'liefde der waarheid', zo staat het er letterlijk, niet hebben ontvangen. De liefde die bij de waarheid hoort, waardoor zij gered zouden worden. Waarheid redt namelijk. Of noem het liefde voor het ware. We willen weten hoe het zit, wat de feiten zijn, want dat is wat waarheid is. Waarheid heeft te maken met dat wat onmiskenbaar feitelijk is. Een gelovige is iemand die de waarheid gelooft; de waarheid van het Woord. God bewijst Zijn Woord ook. Het is niet iets wat je zomaar aanneemt. Nee, God zegt: "Dit is Mijn Woord." Kijk maar, Ik heb dit allemaal geboekstaafd in een complete bibliotheek. Onderzoek het maar; die Schrift bewijst zichzelf. De Schriften bewijzen elkaar, zo u wilt.
Liefde voor de waarheid redt. Ik moet daar nog iets bij zeggen, want ik denk dat het zo belangrijk is om je dat in deze dagen te realiseren: waarheid is niet democratisch. Waarheid wordt niet bepaald door wat de helft plus één, die 51 procent, zegt. Daar heeft het niets mee te maken. de meerderheid bepaalt niet wat waar is. Al zegt de meerderheid dat twee en twee vijf is, dan is het niet zo dat we voortaan een democratische lijn volgen en dat twee plus twee vijf is. Dat wordt wel gedacht, maar het is niet zo. De waarheid is niet democratisch, en het is ook niet wat lekker ligt. De waarheid en de feiten interesseren zich niet voor gevoelens. Iets is waar of iets is niet waar. Of het nou leuk of lekker of fijn of emotioneel aanrakend is, dat maakt allemaal niet uit. De waarheid is niet 'lekker'. Ik moet er wel bij zeggen dat de echte waarheid van God uiteindelijk een geweldig goed bericht is, daar niet van. Maar het kenmerk van de waarheid is niet dat het lekker voelt.
Sterker nog, één van de kenmerken in de laatste dagen is dat mensen kittelachtig van gehoor zijn. Dat zegt Paulus in 2 Timotheüs 4. Dat wil zeggen dat ze zich graag laten kittelen. Ze verzamelen leraars om zich heen die precies vertellen wat ze graag willen horen. Dat is fijn. Het moet laagdrempelig zijn, iets waar je niet te veel over na hoeft te denken en vooral niet kritisch. Het moet gewoon fijn en lekker zijn. Nee, de waarheid is niet wat lekker is of wat democratisch is of wat officieel goedgekeurd is. Ik zeg het er maar even bij, want tegenwoordig kennen we de social media en die geven dan hun stempel of iets juist is. Of het is 'correct' bevonden door de VN of de WHO. Als zij het goedkeuren, dan zal het wel zo zijn.
Dat was vroeger ook al zo: als het gedrukt staat, dan zal het wel waar zijn. Als het in de krant staat, is het waar. Tien of vijftien jaar geleden hoorde je oudere mensen nog wel eens zeggen over het internet: "Nee, ik heb het echt gelezen hoor, het stond op internet." Of: "Ik heb het zelf gelezen, het stond in de Telegraaf of in de Volkskrant." Dat maakt me dan niets uit welke krant het is, maar men gaat ervan uit dat als het gedrukt staat, het wel zo zal zijn. Nee, de waarheid heeft daar allemaal niets mee te maken. Kritische zin is zo enorm belangrijk. De liefde voor de waarheid is de liefde voor de vraag: "Hoe zit het nou echt?" Niet of het leuk is of dat iedereen het zegt. Dat maakt je meteen alert. Je hebt liefde voor dat wat correct en juist is, wat feitelijk waar is en wat ook de kritiek kan doorstaan. En omdat zij die liefde voor de waarheid niet ontvangen — het komt er populair gezegd op neer: "Oh, jullie zijn niet geïnteresseerd in de waarheid? Oké, dan krijg je de leugen, een dwaling" — daarom zendt God hen een inwerking van dwaling. Moet je nagaan, dat staat er dus echt.
De Leugen Wordt Mainstream: een Inwerking van Dwaling ↑ hoofdstukken
Daarom zendt God hen een inwerking van dwaling. Dat slaat daar dus om omdat zij geen liefde voor de waarheid hadden, opdat zij de leugen zouden geloven. Met 'zij' wordt gewoon de wereld in het algemeen bedoeld. Vergis je niet – en dit zeg ik niet als een leuk ding, het is ook niet prettig – maar de dwaling en de leugen, dat is wat Paulus zegt, worden mainstream. Wil je dat nog een keer zeggen? Ja: de dwaling en de leugen worden mainstream, de hoofdstroom. Iedereen zal zeggen, de heersende opinie zegt: "Dat is waar." Maar het is dwaling. Het is een leugen.
En weet u hoe degenen dan genoemd worden die dat onderkennen? Dat zijn complotgekkies. Die zeggen: "Wacht even, dat mag iedereen nu wel zo zeggen en dat mag dan allemaal gecertificeerd, geaccrediteerd of hoe dat ook maar heten mag, bevestigd, gestempeld en gelabeld zijn als zijnde waarheid, maar het is een leugen. Het is fake news." Dat is nog zo’n term. En dit is niet nieuw hoor, maar het wordt in de eindtijd, als het er echt op aankomt, gewoon de standaard.
Ik denk – nee, ik weet – dat naarmate de tijd nu vordert... En ik denk dat 2020, zo heb ik het in ieder geval ervaren – laat ik het als persoonlijk verhaal er even bij mogen zeggen – een jaar is geweest waarin ik heel sterk heb gevoeld hoe er een omslag plaatsvond naar dit fenomeen. Hoe we door de heersende opinie worden meegevoerd; dat is inderdaad de stroom. Als je wilt weten hoe sterk de stroom in het water is, weet je hoe je daarachter komt? Dan moet je ertegenin zwemmen. Dan kom je erachter. Als je meegaat, dan kom je er niet achter, want je gaat gewoon met de stroom mee. Maar als je ertegenin gaat, dan kom je erachter hoe verrekte zwaar het is om daar tegenin te gaan. Dat was ook de reden waarom ik dat plaatje in het begin toonde: tegen de stroom ingaan. Dat zeggen ze nu allemaal wel.
Want een van de consequenties is ook dat je voor gek wordt versleten als je tegen de stroom ingaat. Je wordt niet serieus genomen. Dat is, ik zei het al even, niet nieuw hoor. Paulus schreef dat al aan de Corinthiërs: dat wat voor de wereld wijs is, is in de ogen van God dwaas. Maar omgekeerd werkt het natuurlijk net zo, want het werkt naar twee kanten toe: dat wat Gods wijsheid is, is voor de wereld dwaas. Het komt er feitelijk op neer dat als je in een aioon leeft waar de leugen regeert, je bereid moet zijn om voor gek, dwaas, dom, gekkie of wappie te worden versleten. En als je zegt: "Ja, maar dat trek ik niet," dan wordt het heel zwaar in die eindtijd. Want in die eindtijd gaat het uiteindelijk om de liefde voor de waarheid.
Wat is waarheid? Dat is echt een enorm probleem aan het worden. Ik zei al dat het niet nieuw is, maar juist doordat we momenteel eigenlijk voortdurend beïnvloed worden door die heersende opinie, is het massiever dan ooit. Vroeger las je dan zo af en toe eens de krant – ik bedoel vroeger, nog voor mijn tijd zal ik maar zeggen, dat is al heel lang geleden – maar nu komt die heersende opinie voortdurend op je af. Ik zou zeggen: per minuut bijna. De radio, de televisie, het internet. Het is niet alleen maar meer de gedrukte pers, al helemaal niet. Het komt zo massief op je af. Dat is die stroom van gedachten, opinies en meningen. Als dat dan met zoveel flair en met zoveel kracht, en ook met titels en dergelijke wordt meegegeven, ga er dan maar eens tegenin.
Maar het is buitengewoon belangrijk om je te realiseren dat in de tijd die gaat komen, de leugen inderdaad mainstream wordt. Iedereen zal zeggen: "Zo is het," terwijl het niet waar is. En dan staat er nog bij dat zij – uitgezonderd degenen die de liefde voor de waarheid hebben – worden geoordeeld. Dat betekent dat het vanzelf aan het licht komt; dat is eigenlijk ook wat een oordeel is. Het komt aan het licht uiteindelijk doordat zij omkomen, namelijk degenen die niet geloven in de waarheid, maar een welgevallen hebben in de onrechtvaardigheid. Daar hadden we het al even over: wat is onrechtvaardigheid? Dat is dat je de waarheid ten onder houdt. Weten dat iets zo is, of in ieder geval geacht worden te weten hoe het zit. Je had het kunnen weten.
Want als je nu vraagt: "Hoe weet je nou wat waar is?", dan moet je concluderen dat je dat in de wereld haast niet meer weet. Echt niet. Zelfs als het gaat over de hele nieuwsvoorziening: wat is waar en hoe ga je daarmee om? Ik kreeg gisteren nog precies die vraag even voorbij: "Hoe weet je nou dat het waar is? Door op internet te kijken of naar de kranten te kijken?" Nou, je mag het hopen, maar je moet het echt met een korreltje zout nemen. Of liefst met twee, eigenlijk zou je er gewoon een heel zoutpotje naast moeten zetten. Nee, dat meen ik echt hoor, ik maak geen grapje. Echt, dit is bloedlink, want je wordt inderdaad belogen waar je bij staat.
En je zegt: "Dat is niet leuk." Nee, dit is ook niet leuk. Want ja, hoe was het ook alweer? Je had vroeger zo’n programma – dat is ook lang geleden, ik heb het zelden gezien, maar de liedjes van dat programma zijn nog wel bekend – 'Het schaap met de vijf poten', met Adèle Bloemendaal enzo. Daar had je zo’n liedje: "Als je mekaar niet meer vertrouwen kan, waar blijf je dan? Zo is het toch, meneer?" Nee, ik ga het niet zingen, dat mag jij straks doen, Mirjam. Maar als je niet meer gewoon kunt vertrouwen op wat er gezegd wordt, dan wordt het knap ongelukkig. Daar moet je toch bedacht op zijn in een aioon die boos is, juist ook om die reden. Waar blijf je dan?
Uiteindelijk komt het erop neer dat je eigenlijk op voorhand... Ik bedoel: de mainstream media, en het geldt trouwens ook voor de alternatieve media, neem dat ook met een korreltje zout. Denk nou niet dat ik allerlei complottheorieën sta te verdedigen; het gaat erom dat je kritisch bent op wat er verteld wordt en niet dat je je geloof eraan hecht enkel omdat de heersende mening dat is. Goed, nou even de andere kant.
Geroepen als Eersteling Door de Liefde Der Waarheid ↑ hoofdstukken
Paulus zegt: oké, zo gaat het dus komen en gebeuren. Wij echter, wij – en Paulus sluit zichzelf uiteraard daarbij in, maar ook zijn lezers die de liefde der waarheid hadden – wij echter zijn verschuldigd, het is niet anders dan terecht, God altijd te danken omtrent jullie broeders, geliefd door de Heer, omdat – nou komt het motief – omdat God jullie uitkiest als eerste vrucht van de oogst. Uitverkiezing is een Bijbels feit. God kiest uit. Hij heeft de hele wereld op het oog en de hele oogst gaat binnengehaald worden. Maar weet je wat uitverkiezing is? Dat er bij die oogst altijd eerstelingen zijn. Ik weet dat, want ik heb een kwekersachtergrond. Het was altijd zo dat als je in de kwekersterren een snee rozen kreeg, zo’n hele oogst van rozen die je dan zou gaan binnenhalen, dan had je in het begin altijd die eerstelingen. Hier een, daar een. De hele massa zou nog binnenkomen, maar je hebt altijd eerstelingen.
En dat is nu ook zo. Wat er nu gebeurt, is niet de oogst die binnengehaald wordt. Er worden eerstelingen verzameld. Hier een, daar een. En dan ben je een eenling. De ene kant van het verhaal is waar ik het net over had: dan ben je dus eigenlijk gewoon een gekkie. Dat is de ene kant. De andere kant van het verhaal is – en dat is de echte kant feitelijk, de goddelijke kant als je het van bovenaf beziet – je bent een eersteling, want je bent uitgekozen. Je hebt namelijk liefde der waarheid en God heeft jou overtuigd van zijn woord, van zijn waarheid. Hij heeft je uitgekozen en je mag een eerste vrucht zijn. Hij heeft jouw ogen al geopend voor dat wat Hij te melden heeft. Ja, tot redding, in heiliging van geest. Die geest die wordt dan inderdaad geheiligd, apart gezet. En wat dat is, staat er eigenlijk meteen achter: namelijk in geloof van waarheid. Die geest wordt geheiligd juist door geloof van waarheid.
Daartoe, zegt Paulus, roept Hij jullie ook, namelijk tot die redding. En hoe doet Hij dat? Door dat goede bericht. Het evangelie, de blijde tijding. Paulus was zelf daar actief in om die geweldige tijding te laten horen van wie God is en hoe Hij door zijn Zoon de Redder is van deze wereld, ieder in zijn eigen rangorde. En er zijn eerstelingen, en het geweldige is dat die Thessalonicenzen daar deel van uitmaakten. Ik ken gelukkig ook heel wat mensen die hier ook van kunnen meepraten. Die zeggen: ja, God heeft mijn ogen geopend. Van de week kreeg ik nog van iemand een mail die zei dat het onvoorstelbaar is. Hij vertelde over hoe hij echt in de duisternis leefde en hij zei: ik vernam de boodschap en God opende mijn ogen en het zet je helemaal op zijn kop. Eigenlijk moet ik het andersom zeggen: je stond op je kop en dan word je op je pootjes gezet.
Ja, dat is een godswonder. Want Hij kiest uit, Hij overtuigt je ook. Hij opent je ogen, Hij opent je oren. Hij zorgt ervoor dat het in je hart binnendringt. Dus die liefde der waarheid is geen eigen verdienste, zo bedoel ik het ook helemaal niet, maar het is wel een kenmerk daarvan. En als dat goede bericht dan inderdaad hier landt en dat kwartje valt, om zo te zeggen, ja, dan krijg je dus ook deel aan... het is prachtig zoals hij dat formuleert: daartoe roept Hij jullie ook door ons goede bericht tot verkrijging van de heerlijkheid van onze Heer Jezus Christus.
Vergis je niet dat dit gezelschap, wat vandaag door God geroepen wordt, zo’n onvoorstelbaar hoge bestemming heeft. Namelijk, het is geroepen om de heerlijkheid van onze Heer Jezus Christus te delen. Hij het hoofd, wij het lichaam. En dat wat aan Hem is toevertrouwd en gegeven en waartoe Hij bestemd is, daarin deelt dat lichaam. Wat van Hem is, dat is ook van dat gezelschap, die ekklesia, een uitroepsel. En die heerlijkheid gaan ze verkrijgen. In feite, als we weggerukt worden en we gaan de Heer tegemoet, dan is dat ook om met Hem de grote taak voor de aionen die nog volgen te mogen delen. Onvoorstelbaar man! Tot verkrijging van de heerlijkheid van onze Heer Jezus Christus.
Conclusie: Sta Vast op de Rots van Gods Woord ↑ hoofdstukken
En dat is eigenlijk mijn conclusie, maar vooral de conclusie die Paulus hier trekt. Zo dan broeders, met andere woorden: wat moet hieruit worden? Geconcludeerd: zo dan broeders, staat vast. Als er iets karakteristiek is aan dwaling en verwarring, dan is het wel dat het chaotisch is. Mensen hebben geen houvast meer. Van de week las ik nog een artikel... nou ja, het is nogal vaak in het nieuws. Mensen die door alle toestanden van de afgelopen maanden, het afgelopen jaar, ook psychisch compleet in de war raken. Wat normaal is, heet niet meer normaal. Mensen zijn hun oriëntatie kwijt en ze weten het niet meer. Zelfs jongelui, waarvan je zou zeggen dat ze in de kracht van hun leven zitten, die power hebben en erom lachen. Nee, je merkt dat ook zij houvast willen hebben. Ze willen weten: waar kom ik vandaan? Waar ga ik naartoe? Zodat je je ook gewoon kunt oriënteren: waar ben ik nu?
En als je dan geen zicht hebt op God en Zijn plan, nou, dan ben je slecht gestuurd, hoor. Dan heb je echt geen houvast en dan wordt het verschrikkelijk donker. Waar komt het dus op aan? Ja, gewoon om vast te staan. Daar heb je een fundament voor nodig en daar heb je de waarheid voor nodig. Mensen zeggen dan – dat moet ik er nog even bij zeggen – mensen zeggen dan: "De waarheid is hard." En ze bedoelen dat meestal negatief. Maar ik zou zeggen: prijs God dat die waarheid hard is! Als een rots. Want daarom kun je op de waarheid stáán. Als je met de stroom meegaat, is dat heel flexibel en fluïde. Dat gaat dan alle kanten op, net als met emoties; dat beweegt voortdurend mee. Je kunt alleen maar vaststaan op waarheid die solide is. Wat gisteren waar was, wat vandaag waar is en morgen ook nog steeds. Dat staat namelijk, en daar kun je op staan.
En ja, waar kun je op staan? Nou, op de berichtgeving? Nee. Wees kritisch, wees wakker, maar waar je op kunt staan, is Zijn Woord. Dat zegt Paulus hier trouwens ook gewoon bij. Hij zegt: "Zo dan broeders, staat vast. Houd je aan de overleveringen." Dan denk ik misschien aan de overleveringen van de kerk of aan tradities. Nee, zegt hij: "die jullie werden onderwezen, hetzij door woord, hetzij door onze brief." Met andere woorden: wat je overgeleverd is, wat je verteld en onderwezen is door mijzelf. Mondeling aan de Thessalonikers toen, of door de brief aan ons nu, schriftelijk. Nu zitten wij in 2020 nog steeds deze brief te lezen. Om daarop te staan, daaraan houvast te hebben en zo ook vrede en een oriëntatie te hebben, te midden van alle golven en in plaats van heen en weer bewogen te worden.
Kijk, dat is het laatste wat ik wil zeggen: dooie vissen gaan met de stroom mee, maar levende vissen gaan ertegenin. Wat wil je zijn? Een dooie... of een levende vis? Zullen wij een lied zingen met elkaar? Nee, nou ja, zullen we met elkaar naar een lied gaan luisteren? En dat is niet "als je mekaar niet vertrouwen kan", maar wij bouwen op God.
UltimateGoodNews