GoedBericht.nl logo
UltimateGoodNews

Psalm 96 – Hij komt om te richten!

24-11-2024 - Geplaatst door Andre Piet
24 november 2024; Benthuizen

Psalm 96 is een psalm die profetisch spreekt van de tijd waarin de JAHWEH Koning zal zijn over de volken. Daaraan voorafgaand zal Hij komen om de wereld te richten, d.w.z. alles rechtzetten. In plaats van een doembeeld, is dat reden om te juichen!

Powered by RedCircle

📝 Samenvatting & Transcriptie van deze lezing

Samenvatting van deze toespraak

Psalm 96 is een profetische oproep tot vreugde over het aanbreken van een nieuwe aion waarin Jahweh Zijn koningschap wereldwijd zal vestigen vanuit Jeruzalem. De komst van God om te richten wordt vaak ten onrechte gezien als een doembeeld, maar is in werkelijkheid een hoopvolle belofte. Gods oordelen (crisissen) zijn altijd corrigerend en bedoeld als een keerpunt om de schepping en de volkerenwereld recht te zetten. Dit ingrijpen maakt een einde aan oorlog en onrecht, en leidt tot ware internationale vrede en rechtspraak.

“Maar Gods recht en Gods richten is juist een reden om te juichen. Wees blij! Hij gaat namelijk de dingen rechtzetten.”

Inleiding: de Profetische Context van de Koningspsalmen ↑ hoofdstukken

Hartelijk dank, Dirk, voor deze prachtige dingen. Het is toch geweldig als je bepaald wordt bij de wonderen van de grote Schepper. Dirk zei zojuist nog: als je naar het wereldgebeuren kijkt en je ziet dat in het licht van het Woord, dan hoor je de voetstappen van Hem die nadert. Je kent de tijden, zoals een ooievaar en een tortelduif — hoe stond dat ook alweer in Jeremia? — hun tijden kennen. Nou, zo mogen wij dat ook doen bij het licht van het Woord.

Ik wil jullie vanmorgen heel graag meenemen naar Psalm 96. Je zou haast denken dat het iets met Sinterklaas te maken heeft, maar dat is natuurlijk niet het geval. Je ziet wel dezelfde termen: "Hij komt, Hij komt". We denken dan trouwens ook aan iemand op het witte paard, maar dat is ook weer een beetje verwarrend. Goed, hoe moet ik dit nu nog weer rechtbreien met deze vrije associatie op deze morgen? Maar dat komt helemaal goed, don’t worry!

We gaan dus naar Psalm 96 en laat ik eerst eens wat vertellen voordat we dat vers voor vers gaan lezen en bezien. Ik wil wat laten zien over de indeling van deze psalm, die in dit geval heel simpel is. In feite heb ik dat al even grafisch weergegeven. In de eerste drie verzen zie je een oproep, waarna vervolgens in de verzen 4, 5 en 6 de redenen, de motieven gegeven worden waarom daartoe wordt opgeroepen. Dat blijkt uit het redengevende woordje ‘want’. En dan vervolgens in de verzen 7 tot en met 12 klinkt wederom een oproep; van allerlei kanten eigenlijk klinkt die oproep dan. En dan eindigt het wederom met dat grote motief, namelijk: want Hij komt om de aarde te richten.

Aanvankelijk had ik deze bijbelstudie een andere titel gegeven, maar die was een beetje te lang voor het mooie. Ik had hem genoemd: ‘Juicht, want Hij komt om te richten’. De reden waarom ik dat op die manier formuleerde, was omdat ons denken dan meteen wordt bepaald bij het geweldige feit dat als God komt, gaat ingrijpen en gaat richten, dat geen doembeeld is. Integendeel, dan is dat een reden om je hoofd op te heffen en om blij te zijn, want Hij komt om de dingen recht te zetten. Want dat is wat het woord ‘richten’ betekent.

Nu ben ik eigenlijk meteen al bij het dertiende vers en ik wil eigenlijk nog eventjes wat over de voorafgaande verzen zeggen, maar dat was dus even het motief. Dan heb ik trouwens nog iets over de plaats van deze psalm te midden van de navolgende psalmen. Het maakt deel uit van het vierde boek der Psalmen, maar ook van een viertal psalmen die op rij staan: 96, 97, 98 en 99. Die hangen allemaal met elkaar samen. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat Psalm 96 direct samenhangt met Psalm 97. Psalm 96 is eigenlijk één grote oproep, waarna Psalm 97 volgt met het antwoord daarop. Dus die twee psalmen hebben een direct verband met elkaar. Dat blijkt ook wel uit de lengte, want beide psalmen tellen 29 regels, 29 zinnen.

Diezelfde samenhang zie je trouwens ook weer in Psalm 98 en 99, wat ook weer blijkt uit het aantal verzen en de lengte; dat loopt dus geheel parallel. Maar dan is er nog iets. Het is niet alleen dat Psalm 96 en 97 met elkaar samenhangen, maar ook Psalm 96 en Psalm 98 lijken erg veel op elkaar. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat het begint met de opening: ‘Zingt JAHWEH een nieuw lied’. En Psalm 98 begint op dezelfde wijze, maar het sluit ook op dezelfde wijze af, namelijk dat JAHWEH komt als de rechtvaardige Richter. Dat is ook de afsluiting van de 98ste psalm. Zodat zowel Psalm 96 als Psalm 98 dezelfde structuur vertonen; die lopen eigenlijk ook parallel.

En dan heb je ook nog het gegeven dat — om het eventjes af te maken — Psalm 97 ook weer direct samenhangt met de 99ste psalm, omdat ze ook beide beginnen met en daarmee de toon zetten voor de psalm: ‘JAHWEH regeert’. Wat daarbij duidelijk is, is dat al deze vier psalmen spreken van het toekomende koninkrijk waarin JAHWEH daadwerkelijk Zijn koningschap zal manifesteren op deze aarde. Maar niet bij wijze van spreken, het is echt profetisch. Hij komt om Zijn koningschap te vestigen, wereldwijd overigens. Nou, laten we dan maar eens de psalm gaan bezien.

Een Nieuw Lied voor een Nieuwe Aion ↑ hoofdstukken

En dat begint dus precies zoals Psalm 98 begint. Zingt Yahweh — ik gebruik altijd bij voorkeur de eigenlijke Godsnaam. Dat is de naam waarmee Hij Zich bekend heeft gemaakt, dus waarom zou je dat willen vertalen? Yahweh, dat wil zeggen: 'Ik ben die Ik ben'. Zingt Yahweh een nieuw lied, staat er dan. Dat is heel apart, want als je dat in de concordantie nakijkt, dan zie je dat de oproep om een nieuw lied te zingen zeven keer voorkomt in de Hebreeuwse Bijbel, ons Oude Testament. Voor degenen die dat willen nazoeken: het staat zes keer in de Psalmen en één keer in Jesaja 42.

Waarom wordt die oproep gedaan? Wel, er is een aanleiding om een nieuw lied te zingen. Waarom voldoen de oude liederen dan niet meer? Omdat er een heel nieuw motief, een nieuwe aanleiding is. In dit geval is dat ook heel helder en duidelijk, namelijk dat hier in feite een hele nieuwe aion, een nieuw wereldtijdperk aanvangt. Me dunkt, dat lijkt mij een reden en een geweldig motief om Hem inderdaad een nieuw lied te zingen, omdat de oude situatie voorbij is. Een nieuw verbond en een heel nieuw tijdperk breekt aan, en vandaar is er alle reden om een nieuw lied te zingen. Je zou zelfs kunnen verdedigen dat in dit geval Psalm 96 zelf dat nieuwe lied is, met als aanleiding het aanbreken van de nieuwe aion.

Dan staat er in datzelfde vers nog: "Zingt Yahweh, geheel het land." Ik heb er op deze plaats al heel vaak op gewezen, maar het komt nu weer voorbij: dat woordje arets, ha-arets, is wat lastig in de vertaling. Want 'geheel het land', wat bedoel je daarmee? Bedoel je daarmee het land Israël of bedoel je gewoon al het land, het droge? Dan krijg je de vertaling 'gans de aarde' of 'de hele aarde'. De tekst zelf zegt gewoon 'het land', ongeacht of je dat in de beperkte zin bedoelt van dit specifieke land Israël, of het land in algemene zin. Ik denk dat het hier dubbelzinnig is, en dat lijkt me een veilige manier om het uit te leggen, want ik kan het beide verdedigen. Een Hebraeër had dat probleem helemaal niet; er is namelijk maar één woord voor, dus die hoeft het niet uit te leggen. Die dubbelzinnigheid zit al in de term zelf. Bij ons is dat ook zo, maar iets minder. Als ik zeg 'geheel het land', wat bedoel ik dan? Gewoon al het land, maar je kunt het ook specifiek bedoelen. Wij denken dan misschien aan Nederland, maar dat doet de Bijbel dus niet. Maar goed, heel het land, want vanuit Israël gaat het beginnen, maar de impact zal wereldwijd zijn over de hele aarde. Beide is dus reëel.

Dan gaan we verder. Zingt Yahweh, want er is veel reden om muziek te maken en om Hem te bezingen. En zegent Zijn naam — dat is wat er letterlijk staat — en boodschapt Zijn redding van dag tot dag. Dit is ook profetisch, zoals we in de rest van deze Psalm zullen zien. Straks krijgt het volk met recht in het land een geweldige taak, namelijk als Israël eenmaal hersteld zal zijn zoals de profetieën erover spreken en zij God zullen leren kennen door Zijn Messias. Dan hebben ze een boodschap en gaan ze in feite het evangelie van het koninkrijk vertellen. De Koning is dan gekomen en heeft Zijn plaats ingenomen in Jeruzalem, en vervolgens gaat Hij Zijn heerschappij uitbreiden. Zijn koninkrijk gaat Hij vestigen over alle volkeren. Dat gaat eigenlijk in twee stappen: eerst wordt via Israël dat koninkrijk gevestigd in de hoofdstad, en vervolgens klinkt de boodschap wereldwijd dat Hij Koning is geworden en dat alle volkeren geacht worden zich aan die Koning te onderwerpen. Dat gaat niet zonder slag of stoot, want daar gaan hele gerichten aan vooraf, maar het evangelie van Gods Yeshua — het is met opzet dat ik het zo zeg — zal wereldwijd verkondigd worden.

De boodschap van Zijn heil, dat wil zeggen Zijn redding, zal dan van dag tot dag gaan klinken over de hele aarde. Dat ik het hier Yeshua noem, is omdat er in het Hebreeuws feitelijk de naam van Jezus staat: Jesjoea. Dat is een Zijn-Jesjoea, wat wil zeggen: Zijn redding of Zijn Redder. Maar dan weet je ook meteen dat de Koning die daar daadwerkelijk in Jeruzalem Zijn koninkrijk zal vestigen, Jesjoea is. Dus ook dat is weer dubbelzinnig.

Die boodschap zal klinken. In vers 3 vind je opnieuw die oproep: "Vertelt onder de natiën zijn heerlijkheid en onder alle volkeren zijn wonderen." Dat is wat er zal gebeuren. In het boek Openbaring lees je dat als de Heer Zich eenmaal gevestigd heeft — Hij zal aan het einde van Israëls grote verdrukking Zijn voeten zetten op de Olijfberg — het volk verzameld zal worden. Een grote schare uit alle volkeren zal dan verzameld worden in de woestijn en in het land terechtkomen. Maar dan zullen er ook 144.000 mannen worden geselecteerd en worden uitgezonden over de hele aarde. Ze worden verzegeld, want er zal dan nog een tijd aanbreken van geweldige, vreselijke oordelen, maar zij worden beveiligd zodat ze die boodschap zullen uitdragen en hen niets zal overkomen. Het evangelie van het koninkrijk zullen zij vertellen. Door de 144.000 — en u dacht dat zijn toch Jehova's getuigen? Maar dat zijn inderdaad wel getuigen van Yahweh, dat klopt. Dus daar kunnen we ook geen ruzie meer over maken; zij zullen inderdaad getuigen van Yahweh, namelijk van Zijn koninkrijk. Alleen moet ik erbij zeggen — en dat geloven ze van het Wachttorengenootschap daar in Brooklyn absoluut niet — dat het 12.000 zullen zijn uit elke stam. Kijk het maar na in Openbaring 7; ik neem dat heel letterlijk.

In de Psalmen zie je veel parallellisme: "Vertelt onder de natiën zijn heerlijkheid," waarbij de natiën overeenkomen met de volkeren in de volgende regel: "onder alle volkeren zijn wonderen." En Zijn heerlijkheid komt overeen met Zijn wonderen. In feite wordt daar twee keer niet precies hetzelfde gezegd, maar het loopt wel parallel. Zijn wonderen, dat is wat Hij op een wonderlijke wijze realiseert. Ik denk ook speciaal met betrekking tot wat er dan zal gebeuren. De wonderen in de schepping zijn natuurlijk geweldig, maar hier gaat het over de wonderen die plaatsvinden door het laten aanbreken van een hele nieuwe tijd. En reken maar dat dat iets heel bijzonders is. Wat God gaat doen, is Zijn heerlijkheid manifesteren op een wonderlijke wijze, en alle volkeren moeten dat weten en zullen het ook weten.

Yahweh Is Verheven Boven Alle Goden van de Volkeren ↑ hoofdstukken

Want, staat er, Yahweh is groot en zeer te prijzen. Vreeswekkend is Hij, of 'geduicht' zoals de NBG-vertaling zegt, maar in de interlineaire zie je dat de gedachte van vrees en ontzag erin zit. Het is enorm wat er gaat gebeuren als God gaat ingrijpen. Het is goed om dat tussendoor op te merken: zoals ik deze psalm nu lees, heel letterlijk, dan wordt het ook heel concreet. Het is niet zomaar een tijdloze psalm die altijd van toepassing is; nee, het gaat over een specifieke tijd waarin Hij als Koning zal komen en gaat richten en ook daadwerkelijk gaat ingrijpen. Dat zal vreeswekkend zijn, want het boek Openbaring noemt dat ook 'De Dag van Toorn' en spreekt over de bazuinen die over de wereld zullen gaan. Vreselijke gerichten, zeven schalen... en dat is met recht vreeswekkend, dat kan ik u vertellen. Het heeft een geweldig positief doel, jazeker, maar ondertussen is het een enorme ingreep die zijn weerga niet kent.

Als u precies wilt weten hoe dat zit met de volgorde, dan kunt u dat in het boek Openbaring nalezen. Er ligt hier ook ergens een kaart; ik heb u daar de laatste keer al op gewezen. Als u dat gevisualiseerd ziet, kan dat erg mooi en handig zijn om daar een beeld van te krijgen. Jawel, Hij is groot en zeer te prijzen, en dat zal dan ook blijken. God laat nu nog met Zich spotten; Hij grijpt nu niet in. Maar er gaat een dag komen dat Hij echt gaat ingrijpen en dan zal men het weten ook. Dan is er ook geen twijfel meer mogelijk dat de God van Israël serieus genomen moet worden. Hij zal dat daadwerkelijk bewijzen, zodat er geen enkele twijfel meer bestaat over het feit dat God er is. Dat is sowieso al het geval, maar dan zal blijken dat de God van Israël inderdaad degenen is die Hij claimt te zijn en dat Zijn Woord de waarheid is. Wat nu nog verborgen is, zal straks volstrekt openbaar zijn.

Want Yahweh is groot en zeer te prijzen. Vreeswekkend is Hij boven alle goden. Die goden, dat zijn in feite alles wat de volkeren vereren in plaats van God. Alles wat de plaats van God inneemt, is een afgod. Als er geen Schepper is, dan moet het allemaal vanzelf ontstaan zijn en gaan we het schepsel vereren. Dat zijn de goden van de volkeren. Paulus zegt in 1 Korinthe 8: "Want al zijn er zogenaamde goden, hetzij in de hemel, hetzij op de aarde – en werkelijk, er zijn goden in menigte en heren in menigte – voor ons nochtans is er maar één God, de Vader." Dat is waar, zo rekenen wij, maar in relatieve zin zijn er goden. Dat wil zeggen dat ook de goden op aarde, degenen die de macht hebben en de dingen beschikken, de 'grote jongens' die macht uitoefenen, in Bijbelse zin goden zijn. Vandaar dat hier staat: Hij is vreeswekkend boven alle goden. Niets wat goddelijke autoriteit claimt of verleend krijgt, is te vergelijken met Hem.

Want alle goden der volkeren zijn afgoden. In het Hebreeuws staat hier een woordje dat eigenlijk betekent 'zoals niets'; het stelt niets voor. Het is heel aardig dat in de Septuagint, de Griekse vertaling van de Hebreeuwse Bijbel, dit woord altijd wordt weergegeven met 'demonen'. Dat is een interessante definitie, want in feite is dat ook de betekenis van een demon. Helaas komt dat vaak niet uit de verf omdat demonen meestal vertaald worden met 'boze geesten'. In de praktijk kan dat kloppen, maar een demon was in de Bijbel en zelfs in de Griekse wereld oorspronkelijk geen boze geest. Het was gewoon een god van de volkeren. De Grieken spraken over hun goden als demonen en daarmee bedoelden ze absoluut niet dat het boze geesten waren. Wij hebben daar verkeerde associaties bij. Wanneer we bijvoorbeeld spreken over 'demoniseren', bedoelen we dat er een kwalijke, boze eigenschap wordt toegekend. Dat is niet de Bijbelse of oorspronkelijke Griekse gedachte.

Om dat te illustreren: als Paulus in Athene is en daar de vele beelden van goden ziet, horen de mensen hem spreken over Jezus en over Anastasis. Zij dachten toen: "Hij is een verkondiger van vreemde demonen." Dat is wat er letterlijk staat. In de meeste vertalingen wordt dat wegvertaald, maar er staat gewoon dat hij een verkondiger is van vreemde demonen. Dat was geen beschuldiging; ze bedoelden simpelweg dat hij andere goden kende. Dat zeiden ze in hun onschuld. Ik verwijs hier naar twee teksten; als u de 'bonnetjes' erbij wilt hebben, dan bent u na het lezen daarvan wel overtuigd. Alle goden van de volkeren zijn afgoden, demonen, maar Yahweh heeft de hemel gemaakt. Die goden van de volkeren zijn creaties, maar Yahweh is de Schepper van hemel en aarde. Hij is de Creator, van een volstrekt andere orde.

Majesteit en luister zijn voor Zijn aangezicht, sterkte en glorie in Zijn heiligdom. Ook dit moet u weer zien als een profetische aankondiging. Eén van de meest karakteristieke dingen van onze tijd – eigenlijk al tweeduizend jaar – is dat God Zijn aangezicht verbergt. Hij laat Zich niet zien. Dat weten we allemaal; Hij is verborgen. Zelfs zo verborgen dat mensen het in hun hoofd halen dat Hij er niet is. Dat doet Hij dan ook erg goed. Men kan met Hem spotten zonder dat je iets van Hem merkt. Hij heeft weliswaar gesproken, maar je ziet niets van Hem. Straks gaat Hij echter Zijn aangezicht openbaren. Dat is in feite ook de titel van het laatste Bijbelboek, de Openbaring. Yahweh gaat Zich via Zijn Zoon, Zijn gezicht als het ware, manifesteren. Wat nu nog verborgen is, wordt straks openbaar. En reken maar dat dat gepaard gaat met majesteit, luister, sterkte, glorie en schoonheid. Het zijn verschillende vertaalwoorden, maar de gedachte is in al die gevallen dat het ontzagwekkend is wat er gaat gebeuren als Hij Zijn aangezicht gaat openbaren. Hij gaat Zich openbaren vanuit Zijn heiligdom. Dat kunt u op twee manieren opvatten: het hemelse heiligdom, het echte, maar er komt hier op aarde ook weer een heiligdom, een tempel. Maar daarover straks nog meer.

De Geslachten Der Volkeren op Naar Jeruzalem ↑ hoofdstukken

Verleent JAHWEH, gij geslachten der volkeren. Verleent JAHWEH heerlijkheid en sterkte. Het is een eigenlijk aardige term, want er wordt gesproken over "gij geslachten der volkeren", maar het idee daarbij is dat een volk inderdaad een geslacht is, een familie. Eigenlijk staat hier in het Hebreeuws het woordje misjpacha in het meervoud. Als u een beetje vertrouwd bent met het Jiddisch, dan kent u de term wel. Thérèse, jij kent die wel al te goed, hè? De misjpoche, dat is de familie. Inderdaad, de familie, dat is de term die gebruikt wordt. Volkeren zijn eigenlijk gewoon misjpachot; het zijn gewoon families met een stamvader. Al die volkeren zijn eigenlijk uit de kluiten gewassen families, zoals het volk van Israël ook een uit de kluiten gewassen familie is, voornamelijk van Jakob met twaalf zonen. Dus dat is een heel toepasselijke term. Tegenwoordig wordt het allemaal erg door elkaar gegooid en dat is een groot probleem, maar daar zullen we het verder niet over hebben. Normaal gesproken hebben al die volkeren gewoon hun eigen plek onder de zon en zijn er gewoon grenzen voor vastgesteld: jij hoort hier, jij hoort daar.

Verleent JAHWEH zijn heerlijkheid en sterkte, oftewel: verleen Hem datgene wat Hem toekomt, dat wat van Hem is. Als straks Israël aan de volkeren zijn heerlijkheid gaat vertellen, dan is dat een boodschap die ook niet aan twijfel onderhevig is. Weliswaar zal het op veel weerstand stuiten, maar dat heeft een andere reden. Dat het waar is dat die God van Israël een realiteit is, dat is dan zo klaar als een klontje. Wat hier eigenlijk gezegd wordt, is: verleen Hem. Niet eens zozeer "geef Hem", maar "verleen Hem". Dat wil zeggen: erken dat het zo is, namelijk zijn heerlijkheid en sterkte. Verleent JAHWEH de heerlijkheid van zijn naam, brengt offers en komt in zijn voorhoven. Ik versta dat dat ook letterlijk weer zo zal gaan.

Er is een heel bekende passage, tenminste een redelijk bekende passage over het toekomende vrederijk, en dat is Jesaja 2. Laat ik een paar verzen daaruit lezen. Er staat: "En het zal geschieden in het laatste der dagen" — dus dan weet je ook meteen over welke tijd we het hebben, toekomstig — "dan zal de berg van het huis van JAHWEH vaststaan als de hoogste der bergen." Er gaan dus ook nog allerlei dingen gebeuren in het landschap; die berg wordt vereerd en opgehoogd, om zo te zeggen. De Olijfberg die gaat splijten, enzovoort. Er gaat van alles daar in het landschap gebeuren, maar in ieder geval zal dat de hoogste der bergen zijn. En alle volkeren zullen derwaarts heen stromen. Vele natiën zullen optrekken en zeggen: "Komt, laten wij opgaan naar de berg van JAHWEH, naar het huis van de God van Jakob, opdat Hij ons lere aangaande zijn wegen en opdat wij zijn paden bewandelen." Want uit Sion zal de wet uitgaan en JAHWEH's woord uit Jeruzalem.

Hier gaat het ook daadwerkelijk over een concreet koninkrijk, daar waar de stad Sion, Jeruzalem, de troon van David ook gevestigd is en waar de Zoon van David ook daadwerkelijk zal regeren op de troon van zijn vader David. Die stad, Sion, Jeruzalem. Daar zal ook weer een huis zijn waar men zal binnenkomen en vele natiën zullen optrekken en zeggen: "Laten we opgaan naar die berg en naar het huis van de God van Jakob." Zie je hoe we feitelijk hier praten over met recht een hele nieuwe aeon? Waarbij Israël centraal staat. In feite praten we dan over een Israëlitisch wereldrijk. Israël zal centraal staan; via Israël, dat de koninklijke en priesterlijke natie zal zijn, zal het Koninkrijk worden gevestigd. Heel concreet, heel letterlijk, zodat deze psalm niet tijdloos is. Integendeel, ze wordt heel concreet in die dagen.

Buigt u neer. In feite ligt dit helemaal in het verlengde van het voorgaande vers: buigt u neer voor JAHWEH in de heerlijkheid van het heiligdom. Het is een beetje een lastige frase die hier gebezigd wordt. Als u een NBG-vertaling hebt, dus niet de Statenvertaling, dan staat er: "in heilige feestdos". Dan wordt die heerlijkheid dus eigenlijk betrokken op het ornament van de mens. Ik denk dat de Statenvertaling correct is; het gaat hier niet over het ornament, over de heerlijkheid van de mens, maar van het heiligdom. Waarbij je eigenlijk ook weer een mooi parallellisme krijgt, want "buigt u neer voor JAHWEH in de heerlijkheid van het heiligdom" staat tegenover "beeft voor zijn aangezicht, geheel de aarde". De heerlijkheid van het heiligdom, dat is voor zijn aangezicht daar in Jeruzalem. Dus dat even wat betreft dat verschil in vertaling.

Yahweh Is Koning: Vrede en Internationale Rechtspraak ↑ hoofdstukken

Er wordt gezegd onder de volken: JAHWEH is Koning. Dat is de situatie. Ik zei zojuist al dat dit heel vaak tijdloos wordt gemaakt, of men zegt dat dit op onze tijd van toepassing is. Er zijn zelfs van die opwekkingsliedjes — ik zeg het nu expres wat denigrerend — die zeggen: "Jezus is koning, je ziet het overal". Nou, dat krijg ik echt niet uit mijn mond hoor. Dat is namelijk ook gewoon niet waar. Hij is gekroond met eer en heerlijkheid, dat is waar. Maar er gaat een tijd komen dat Hij de heerschappij ook daadwerkelijk op zal eisen en dan zal Hij gaan zitten op de troon van Zijn vader David, die in feite de manifestatie van GOD zelf is, en daadwerkelijk Zijn koningschap openbaren. Dat zal onder de volken dan ook bekendgemaakt worden.

Vast staat nu de wereld, zodat zij niet wankelt. Ook dat zie ik heel letterlijk, omdat de periode dat de aarde wankelde en waggelde — om een andere Bijbelse beeldspraak te gebruiken — dan voorbij is. Want de hele tijd, kijk het maar eens na, ik heb er verschillende verwijzingen naar gemaakt, bijvoorbeeld in het boek de Openbaring, dan lees je dat als Hij openbaar wordt, er enorme aardbevingen plaats zullen vinden. Zelfs de eilanden zullen van hun plaats wijken; de aarde beeft echt. Maar vanaf het moment dat de nieuwe aion aanbrekt, dan wordt de aarde vastgesteld. Dan is de tijd van bevingen, waarin de mensen geen grond meer onder de voeten hebben, voorbij. Vast staat nu de wereld, in de zin dat er nu Hij Koning is een hele nieuwe tijd is aangebroken, een nieuw lied. De wereld staat vast, de aarde beeft en wankelt niet meer.

Hij zal de volken richten in rechtmatigheid. Ook dit is geen droom in de sfeer van Martin Luther King en zijn "I have a dream", want dan hangt het met recht allemaal maar in de lucht als een menselijk streven dat wij zouden moeten gaan bewerken. Ik had het niet gepland, maar terwijl ik dit zeg, moet ik even denken aan de heisa van deze week over dat Internationale Gerechtshof. We hebben nu al zo’n internationaal gerechtshof en dan moet Netanyahu opgepakt worden, al dan niet terecht — daar gaat het mij nu even helemaal niet om. Maar dat wordt dan zo bepaald en dan heb je een staat als de Joodse staat, maar ook Amerika, die daar lak aan hebben omdat ze dat gerechtshof niet eens erkennen. Er is nu geen internationaal recht. Maar dán wel! Dan is het echt internationaal.

Hij zal de volken richten in rechtmatigheid. Ik had het net over Jesaja 2, weet u nog? Ik lees even verder in vers 4: "Hij zal richten tussen volk en volk en rechtspreken over machtige natiën." Moet je je voorstellen. Je hebt Amerika, China en Rusland die elkaar het licht in de ogen niet gunnen, maar dan zal er Eén zijn die daar in Jeruzalem, in Sion, rechtspreekt als er conflicten zijn. Daar is dan het internationaal gerecht — en niet in Den Haag, kan ik u vertellen — maar daar in Jeruzalem. Daar wordt recht gesproken en ook daadwerkelijk recht gedaan, want die machtige natiën hebben dan helemaal niets meer in te brengen ten opzichte van de enige Rechthebber.

Dan zullen zij — dat zijn die bekende woorden die trouwens nu, hoe kun je het hebben, bij het gebouw van de Verenigde Naties in New York staan — hun zwaarden omsmeden tot ploegscharen en hun speren tot snoeimessen. Geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen en ze zullen de oorlog niet meer leren. De Verenigde Naties hebben dat als het grote ideaal, maar het is, sorry dat ik het zeg, een vlag op een modderschuit. Het is een geweldige vlag, alleen in deze aion gaat het hem niet worden, dat kan ik u verklappen. Je ziet het eigenlijk overal: het recht is totaal weg en verdwenen.

Maar dan komt er dus een tijd dat de wereldgeschiedenis doorgaat in die zevende dag waar we het over hebben, maar met een heel nieuw regime en met recht. En ook met een hele nieuwe hoofdstad. Dan zal het daadwerkelijk waar worden dat al het oorlogsmaterieel wordt omgesmolten voor nuttige doeleinden. Moet je je voorstellen hoeveel kapitaal er nu verdwijnt in de bodemloze put van het militaire complex. Straks wordt dat allemaal ingezet voor vreedzame doeleinden. Zwaarden worden omgesmeed tot ploegscharen en speren tot snoeimessen. Wauw! Geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen en ze zullen de oorlog ook niet meer leren. Dan krijg je dus met recht wat heel vaak het duizendjarige vrederijk wordt genoemd. Ik houd niet zo van die term omdat er wat op af te dingen is, maar het klopt wel. Die tijd zal inderdaad een tijd zijn van vrede, die ook daadwerkelijk wordt afgedwongen. Als er volkeren zijn bij wie er conflicten zijn, dan zal er Eén zijn die recht spreekt en richten zal. Een prachtige term.

De Schepping Juicht Na de Bazuingerichten ↑ hoofdstukken

De hemel staat er, en ik lees verder in Psalm 96: de hemel verheuge zich en de aarde juiche. Want ja, wauw, deze boze aion gaat dus afgesloten worden. En dat is al een heel hardhandig proces, kan ik u vertellen. Ik kom er straks nog even op terug. Een heel hardhandig proces, maar vergis u niet: het is geweldig wat er nu gebeurt. Want de bezem moet er flink doorheen hoor. En hier staat: de hemel verheuge zich. Want daar begint het ook: "en de aarde juiche". Want eerst zal Gods wil geschieden in de hemel, en vervolgens ook op de aarde.

Trouwens, dit is heel interessant; dit valt je als Nederlandse lezer nooit op. Dat kan ook niet. Maar in het Hebreeuws is dit een zogenaamd letterdicht, een acrostichon. Dat is een woord dat ik niet dagelijks in de mond neem, dus dat mag u ook weer vergeten, maar zo heet dat fenomeen. De beginletters van deze frase vormen namelijk een woord, of liever gezegd: ze vormen de Godsnaam. Als je naar het Hebreeuws kijkt, dat heel compact is, dan zie je dit fenomeen. Het zijn vier woorden. De eerste begint met een Jod, de tweede met een He, de derde met een Waw en de vierde weer met een He. Dat zijn precies de vier letters van de Hebreeuwse Godsnaam: JAHWEH. Als Nederlandse lezer ontgaat je dat natuurlijk compleet, maar daarom zijn we hier ook bij elkaar: om elkaar te wijzen op de wonderen van het Woord en hoe de Godsnaam hier gewoon in doorklinkt.

Vandaar: "de hemel verheuge zich en de aarde juiche". Daarin bewijst God Zich daadwerkelijk. En de zee bruise en haar volheid – dat wil zeggen: alles wat erin is. Ook dit moet je weer heel consequent zien in de lijn die ik hier trek, in de context van de tijd dat het Koninkrijk aanbreekt. Je kunt natuurlijk in het algemeen zeggen: "Kijk naar de zee en haar volheid." Als je bij de zee staat, zie je dat bruisen; eigenlijk staat er een woord dat "donderen" betekent. Die zee bruisdondert. En wat een volheid is daar niet in! Wat een leven beweegt zich daar allemaal in die oceaan, onder dat wateroppervlak. Dat is ontzagwekkend. Dat is waar, maar je moet het ook zien in het licht van wat er dan gaat gebeuren.

Dit is de tijd dat het Koninkrijk aanbreekt, maar daar gaat de tijd van de openbaring aan vooraf. Daarmee bedoel ik ook die tijd van de bazuinen. Ik verwijs even naar de folder die hier ligt. Eerst krijg je de zegels, waarbij het Koninkrijk gevestigd wordt over het Joodse land, over Israël. Dan wordt het volk van Israël hersteld, zoals we lezen in Openbaring 7, en wordt er ook uitgezonden onder de natiën. Maar dat is ook de tijd dat God wraak gaat oefenen over de natiën. Dat is de tijd van de bazuinen. Eigenlijk zegt de bazuin: "Hij komt eraan en Hij gaat Zijn koningschap vestigen." Moet je eens opletten wat er dan gebeurt als je het visualiseert en je probeert voor te stellen wat dit betekent. Bij de eerste bazuin zal een derde van de aarde en de vegetatie worden verbrand. Bij de tweede bazuin komt een derde van het zeeleven om. Bij de derde bazuin wordt een derde van de waterbronnen en rivieren aangetast.

Bij de klimaattop zijn ze het daar niet mee eens dat God dat Zelf gaat doen. Nee, dan zeggen ze: "Dat is een milieuprobleem." Dat is wat mijn broer Dirk – die ik toevallig een beetje ken – zojuist ook bedoelde: hoe dat allemaal wordt scheefgetrokken en in menselijke termen wordt gezien. Ze hebben geen idee van wat er allemaal gaat gebeuren en wat God Zelf straks gaat doen. Dan zal blijken hoe volstrekt krankzinnig en belachelijk het is waar ze nu mee bezig zijn. Echt, volstrekt belachelijk. Maar ja, dan moet je wel een profetische bril opzetten.

Waarom zeg ik dit ook? Wel, als hier wordt opgeroepen dat de hemel zich verheugt, de aarde juicht en de zee bruist in haar volheid, dan klinkt die oproep op het moment dat deze dingen zich zojuist hebben voltrokken of aan het voltrekken zijn. De aarde is voor een groot gedeelte onbewoonbaar geworden, of heeft in ieder geval een vreselijk lot ondergaan, en dat geldt ook voor het zeeleven en de oceanen. Dat zijn enorme gerichten, maar het is de inleiding tot een hele nieuwe tijd. Dan gaat de aarde, maar ook het zeeleven en de hele atmosfeer waar ze zich nu zo druk over maken, compleet vernieuwd worden. En dan zeggen ze: de hemel verheuge zich – de atmosfeer ook in die zin – en de aarde wordt één groot paradijs. Ja, wat wil je, als er geen oorlog meer gevoerd wordt en er gewoon een rechtvaardige Richter zal zijn?

"En de zee bruise en haar volheid." Moet je nagaan: kort daarvoor, voordat die tijd aanbreekt, is een derde van het zeeleven omgekomen. Wow! Ja, dat zijn die bazuinen; ik noem er even drie, maar dat is nu het onderwerp niet. Het gaat me om die hemel, de aarde en de zee. Kijk maar eens wat er gebeurt tijdens die bazuingerichten en de schalen die daar parallel mee liggen. Het veld en al wat erop is, verblijden zich. Dan zullen alle bomen des wouds jubelen... "Van het woud?" Nee, daar zit je, André. Gisteren heeft hij gemuziceerd met mensen in het veld – dat is even een inside joke. Maar oké: "Dan zullen alle bomen des... Waalds" – dan weet je meteen dat je in Boskoop bent. Dan zullen alle bomen van het woud jubelen voor het aangezicht van JAHWEH. Ik denk overigens dat deze eerste zin van vers 13 technisch gezien bij vers 12 hoort, maar het idee blijft identiek.

Alles staat tegen de achtergrond van die bazuinoordelen die zojuist de hemelen, de aarde en de zee zullen hebben getroffen. Als er dan een nieuwe tijd aanbreekt, dan klinkt die oproep met recht als een nieuw lied. Dat de zee bruist en dat de aarde zich verheugt. Wauw, wat een tijd gaat er daarna aanbreken, als zojuist de bezem er gigantisch doorheen is gegaan.

Gods Oordeel (crisis) Is Corrigerend en Rechtzettend ↑ hoofdstukken

Want Hij — dat is het laatste vers — Hij komt om de aarde te richten. Hij zal de wereld richten in rechtvaardigheid en de volken in Zijn trouw. Ziet u trouwens ook nu het loutere feit dat ik dit zo consequent betrek op die profetische transitie van deze boze aeon naar de toekomstige heerlijkheid en de nieuwe aeon, dat dit helemaal in lijn is juist met deze Psalm? Want er wordt gevraagd: hoezo moet de zee bruisen en haar volheid, en de aarde juichen, enzovoort? Wel, het wordt gemotiveerd. Hij komt namelijk daarom om de aarde te richten. Dat is hier het grote motief.

En dan begrijp je, als je dat heel concreet met de Schrift vergelijkt, waarom dat op deze manier gezegd wordt. Dan wordt elke zin heel concreet. Hij komt, ja. Afgelopen donderdag mocht ik een Bijbelstudie geven in Capelle en dat was eigenlijk ook mede naar aanleiding van wat je eerder leest in Psalm 90. Daar wordt ook die tijd benoemd. Hij komt onder bepaalde omstandigheden, maar ook op een bepaald tijdstip. Dat zal de zevende dag inluiden, het zevende millennium, maar het is ook na twee dagen. Daar is zoveel over te melden, maar het gaat erom: Hij komt. En als deze boodschap van Psalm 96 klinkt, wees je er dan van bewust dat dit een enorme actualiteit gaat krijgen. Hij komt om de aarde te richten.

Met deze overwegingen wil ik ook afsluiten. Gods oordelen — dit is werkelijk zo belangrijk om het Evangelie überhaupt te begrijpen — Gods oordelen zijn altijd corrigerend. Ze zijn rechtzettend. Want dat is wat het woord richten ook betekent, ook in het Nederlands. In richten zit namelijk het woordje 'recht'. En dat wil zeggen: je zet het recht. Er is zoveel krom. Wauw, wat geweldig is het dat Hij komt! Daarom is de vraag 'hoezo juichen?' ook zo logisch. Van oudsher is de hele christelijke boodschap, zoals die in de kerkelijke wereld doorgaans altijd verteld werd, vaak een doembeeld: Hij komt en Hij gaat oordelen. Het is de mens gezet eenmaal te sterven en daarna het oordeel. Dat is waar, maar het wordt bijna altijd als een dreigement gebracht. Maar Gods recht en Gods richten is juist een reden om te juichen. Wees blij! Hij gaat namelijk de dingen rechtzetten.

Er is trouwens nog iets. Want als je deze zelfde gedachte in het Grieks omzet — bijvoorbeeld zoals de Septuaginta dit weergeeft — dan krijg je het woordje krisis. Het woord voor oordeel is krisis. Ons woord kritiek heeft daar trouwens ook weer mee te maken. Als God oordeelt, dan wil dat zeggen dat Hij ook in een krisis brengt. Nou begrijp ik ook de klimaatcrisis... ja ja, er zijn zoveel crisissen. Nee, maar als God in een krisis brengt... een krisis is namelijk ook altijd — kijk het maar na in het woordenboek — in feite een kritieke periode. Een keerpunt. Iets wordt kritiek bekeken of onder de kritiek gesteld. Dat is wat een krisis eigenlijk is. Maar dat is altijd juist bedoeld om een keerpunt te forceren.

En als God in een krisis brengt, dan is dat met opzet en met een doel: namelijk om te doen omkeren en om de dingen recht te zetten. Dat is een totaal andere kijk op het hele begrip oordeel, waarin vaak het idee zit van hel en verdoemenis; die hele kerkelijke hypotheek die daarop rust. Dat staat zo haaks op alles wat we weten van de God van de Bijbel, die inderdaad oordeelt, maar juist om recht te zetten. Dat is dus een reden om te juichen. Dat geldt individueel zo — als het gaat over de krisis bij de Grote Witte Troon, dan gaat het meer over individuen, de doden — maar ook als Hij straks deze aeon gaat vervangen door een nieuwe aeon. Dan gaat het over de volkerenwereld die rechtgezet wordt. In alle gevallen is Zijn oordeel een krisis, een keerpunt, maar ook altijd een rechtzetting.

Nou, en toen had ik geen dia's meer. Maar dat is precies inderdaad wat ik wilde zeggen. En dat maakt het Evangelie ook werkelijk een Evangelie. Want waar mensen een punt zetten van "o help, het oordeel", daar zet God een dubbele punt: wordt vervolgd. Wees blij dat Hij rechtzet, want Hij gaat alle dingen welmaken. Dat staat in feite allemaal al in Psalm 96 beschreven.

🎧 Psalm 96 - Hij komt om te richten!
Delen: