GoedBericht.nl logo
UltimateGoodNews

Vanwaar Haalde Abraham De Mosterd?

15-07-2007 - Geplaatst door Andre Piet
studie gehouden op 15 juli 2007 in den Haag

Of zou het om iets anders dan mosterd gaan? Illustreert de uitdrukking zélf misschien dat men vergeten is waar Abraham de most…
Wat wist Abraham wél wat wij niet (meer) weten?

Powered by RedCircle

📝 Samenvatting & Transcriptie van deze lezing

Samenvatting van deze toespraak

De welbekende uitdrukking over waar Abraham de mosterd vandaan haalt, wordt in deze studie verbonden met de 'most' (brood en wijn) die koning-priester Melchizedek hem aanreikte. Deze mysterieuze Melchizedek fungeert als een krachtig profetisch type van de Messias, Jezus Christus. Waar het oudtestamentische priesterschap op een vleselijk geslachtsregister rustte, is Jezus' eeuwig priesterschap gebaseerd op Zijn onvernietigbare leven na de opstanding. Hoewel Hij Zich nu nog onzichtbaar achter het voorhangsel bevindt, vormt Zijn beloofde komst een vast anker voor gelovigen. Straks zal Hij in de toekomende aion als de ware Melchizedek ware vrede en gerechtigheid brengen.

“Hij is Priester geworden, niet krachtens vleselijke afkomst, maar krachtens onvernietigbaar leven.”

Abrahams Geloof en de Verborgen Herkomst van de Mosterd ↑ hoofdstukken

Goedemorgen, broeders en zusters, dames en heren, beste vrienden. U hebt zich wellicht afgevraagd wie de figuur is die u hier op het scherm ziet afgebeeld. U hebt er nu al een heel aantal minuten naar kunnen kijken. Mozes, dat zei mijn zoontje ook al. Wie is dat? Ik zeg: "Wat denk je?" Hij zegt: "Mozes?" Toen mocht hij nog een keer raden en toen had hij het goed.

Nou, Abraham. En waarom Abraham? Waarom zou u dat denken? Hebt u Abraham weleens gezien dan? Ja, u wel. Als je negentig bent, bijna, dan heb je Abraham gezien. Maar het is natuurlijk vanwege die associatie met de sterrenhemel. U weet wel, Abraham, die man die in de Bijbel model staat voor wat geloof is, voor wat vertrouwen is. In Genesis 15 lees je dat hij naar buiten geroepen wordt. Hij was al een oude man en zijn vrouw was kinderloos, ook al een oude vrouw. En daar was de belofte van God dat hij ooit zaad zou zien, dat wil zeggen: nakomelingen zou hebben.

Bij die gelegenheid werd hij weer naar buiten geroepen, en dat was in de nacht. Hij moest omhoog kijken en toen vroeg God aan hem: "Kun je die sterren allemaal tellen?" Het antwoord van Abraham was natuurlijk nee. Als je daar in het Midden-Oosten naar zo'n strak donkerblauwe hemel kijkt en je ziet daar al die sterren, dat zijn er zo oneindig veel. Toen zei God tegen hem: "Zo zal jouw nageslacht zijn." En dan lees je die gedenkwaardige woorden in de Bijbel, in Genesis 15 vers 6, die ook in het Nieuwe Testament heel vaak herhaald worden: "En Abram geloofde God, en het werd hem tot gerechtigheid gerekend." Dat wil zeggen: God rekende Abram als een rechtvaardige.

Waarom? Omdat Abram God geloofde. Abram kreeg een belofte zonder enige voorwaarden; God had gezegd dat zijn nageslacht zo talrijk en ontelbaar zou zijn, en Abraham geloofde Hem. Daarom is hij een geweldig voorbeeld van wat geloof en vertrouwen is: God die onvoorwaardelijk Zijn belofte geeft.

Maar nu even wat anders, een andere vraag: Vanwaar haalde Abraham de mosterd? Weet u dat? We hebben een idee, u weet wat de uitdrukking betekent. Ik heb het eens op internet gezocht en dan kom je tegenwoordig al snel terecht bij de internetencyclopedie Wikipedia. Daar stond dit over die uitdrukking: "Hij weet waar Abraham de mosterd vandaan haalt." Dat betekent, zoals u zelf wellicht ook weet: hij weet hoe de zaken in elkaar steken. Iemand die weet waar Abraham de mosterd vandaan haalt, die weet hoe het allemaal zit en hoe het in elkaar steekt. Er staat dat het een verbastering is van "mutsaard", wat brandhout betekent.

Toen ging ik nog wat verder zoeken over die uitdrukking en kwam ik terecht bij ene F.A. Stoet. Dat schijnt een standaardwerk te zijn van ruim een eeuw oud, verschenen in 1902: "Nederlandse spreekwoorden, spreekwijzen, uitdrukkingen en gezegden". Een heel omvangrijk werk dat online te lezen is. Daar vond ik dit: "Bijna allen die getracht hebben een verklaring van deze uitdrukking te geven — omdat het Oudnederlands is hoort u dat wel — beweren dat ze eigenlijk moest luiden: weten waar Abraham den Mutzart haalt." Het zou dan een zinsspeling zijn op het verhaal van Abrahams offerande, zoals het staat opgetekend in Genesis 22 vers 1 tot 14.

Maar, zegt deze schrijver, er bestaat evenwel een groot bezwaar tegen deze verklaring, namelijk dat er in dat verhaal niet naar een mutsaard gevraagd wordt. Izaäk zegt alleen: "Vader, ik zie het vuur en het hout" — het brandhout dus — "maar waar is het lam tot het brandoffer?" Kortom, deze F.A. Stoet zegt dat er aan de verklaring die men gewoonlijk geeft toch wel een bezwaar kleeft.

Hij gaat dan verder en noemt professor De Goeje. Hij heeft een mooie naam, want hij doet een hele leuke suggestie. Professor De Goeje heeft in een tijdschrift een andere verklaring voorgesteld. Deze geleerde meent dat "mosterd" een verbastering kan zijn van "most". Hij gaat dan nog verder, wat ik niet zo interessant meer vond, maar ik moet u zeggen: ik wist toen eigenlijk al genoeg. Het bracht mij namelijk op een enorm idee. Want "most" is, zoals u weet — u komt dat woord in de Bijbel heel vaak tegen — druivensap vers van de pers. In het Nieuwe Testament wordt het ook wel "nieuwe wijn" genoemd. Er is sprake van oude wijn en nieuwe wijn. Men zegt ook wel dat most een verzamelnaam is voor de vrucht van de wijnstok, waarbij "wijn" meer specifiek het gegiste druivensap is. Maar alles wat van de wijnstok afkomt, is most. En toen dacht ik: dat werpt heel veel licht op die uitdrukking. Ineens begreep ik waar Abraham de most vandaan haalde, om het zo maar te zeggen.

Melchizedek in Genesis: Brood en Morst als Beeld van Leven en Overvloed ↑ hoofdstukken

Want we gaan eens naar Genesis 14 toe. Ik heb het u makkelijk gemaakt: u kunt in uw eigen Bijbeltje meelezen, maar u ziet het ook op het scherm afgebeeld. In Genesis 14 vers 18 staat dat Abraham terugkwam van een krijgstocht. Hij had zijn neef Lot bevrijd uit de ellende met een legertje van maar 318 man. Dat stelde toen allemaal nog niet zoveel voor; u moet zich voorstellen dat het pas een paar eeuwen na de zondvloed was en de wereldbevolking nog betrekkelijk gering was, relatief gesproken. Met dat legertje van 318 man had Abraham zijn neef Lot bevrijd. Hij was ten strijde getrokken tegen enkele stadstaten en Abraham had gezegevierd.

Vervolgens lees je dat Abraham weer teruggaat naar zijn woonplaats Beersheba, in het zuiden van Israël. Daarbij passeert hij het latere Jeruzalem, dat hier nog anders heet. In vers 18 van Genesis 14 staat er: “En Melchizedek, de koning van Salem...” In de Psalmen lees je ook verschillende keren over Salem, en dan blijkt het inderdaad een uitdrukking te zijn, een woord dat staat voor Jeruzalem. “En Melchizedek, de koning van Salem, bracht brood en wijn.” Kijk, dat is die ‘morst’. De koning van Salem bracht brood en wijn. Hij nu, Melchizedek dus, was een priester van God, de Allerhoogste.

En hij zegende hem, Abraham. Hij zeide: “Gezegend zij Abraham door God de Allerhoogste, de Schepper van hemel en aarde. En geprezen zij God de Allerhoogste, die uw vijanden in uw macht heeft overgeleverd.” En Abraham gaf hem van alles de tiende en erkende daarmee Melchizedek als zijn meerdere. Bovendien zegt de schrijver later in de Hebreeënbrief dat het feit dat Melchizedek Abraham zegende, aangeeft dat Abraham de mindere was van Melchizedek. Want er staat, en dat is ontegenzeggelijk, dat het meerdere het mindere zegent. Oftewel: het mindere wordt gezegend door de meerdere. Wij zeggen ook altijd dat alle zegen van boven komt. Precies, niet van onderen, maar zegen komt van boven; van je meerdere.

Hier vinden we dus een figuur die in de rest van de Bijbel een grote rol blijkt te spelen, maar wat wij van deze man weten is maar heel weinig. Sterker nog, van de historische Melchizedek weten we alleen dít. We weten niets van zijn afkomst, we weten niet wie zijn vader en moeder waren, we weten niet wanneer hij geboren was of hoe oud hij was. We weten niets van zijn koningschap of van zijn priesterschap. Niets! Maar dit weten we wel; dit is de informatie die we over hem vinden in het boek Genesis: de koning van Salem bracht brood en wijn.

Brood en wijn zijn in de Bijbel altijd een beeld van leven, van leven en van overvloed. En dat is wat Melchizedek, deze koning-priester van Salem, aan Abraham gaf: leven en overvloed. Ik heb dat nog eens nagezocht in de concordantie en toen kwam ik nog een paar van dat soort uitdrukkingen tegen. In Psalm 104 vers 15 staat: “...en wijn die het hart van de mens verheugt, het aangezicht doet glanzen van olie, ja, brood dat het hart van de mens versterkt.” Brood versterkt de mens en wijn verheugt de mens. Of anders gezegd: brood zorgt ervoor dat je kunt leven en wijn geeft een motief om te leven. Het is een uitbeelding van leven en van overvloed.

Nog zo’n uitdrukking staat in Prediker 9 vers 7: “Welaan dan, eet uw brood met vreugde en drink uw wijn met een vrolijk hart.” Ik denk wel eens dat een heleboel mensen nauwelijks iets weten over de betekenis van brood en wijn. Als er gesproken wordt over het avondmaal – een niet erg terechte term als u het mij vraagt – dan fixeert men zich altijd maar op de dood. Alsof het bij brood en wijn om de dood zou gaan. Die gedachte is niet helemaal ten onrechte, maar omdat ze maar half goed is, is ze feitelijk fout. Je mist dan namelijk de clou.

Bij brood en wijn – en dat zeg ik meteen in het bezef van wat we weten vanuit het Nieuwe Testament – spreekt het van Hem die de dood heeft overwonnen. Dáár spreekt het van: van leven dat sterker is dan de dood. We hebben er zojuist ook over gezongen. Daar spreekt brood en wijn van: van leven. Daarom zijn het ook emblemen van een feestmaaltijd; het verheugt en versterkt de mens. En dat is wat Melchizedek dus ook aan Abraham gaf: brood en wijn. Ik wil u daar nog even iets anders bij vertellen.

Psalm 110: de Eedzwering over de Priester-koning ↑ hoofdstukken

In het boek Psalmen kom je Melchizedek nog een keertje tegen. Als u zich probeert voor te stellen dat Melchizedek ongeveer 2000 jaar voor Christus leefde, dan zijn we nu inmiddels weer duizend jaar later, want het is David die deze psalm geschreven heeft: Psalm 110. Het is een prachtige psalm die trouwens heel vaak in het Nieuwe Testament wordt aangehaald. Deze Messiaanse psalm gaat over de Zoon van David, over de Messias die zal komen en die voor Israël en voor de volkerenwereld bestemd is.

Halverwege die psalm, in vers 4, staat iets bijzonders. Ik lees het voor uit de Statenvertaling: "De Heere heeft gezworen." Nou, dat doet God niet gauw hoor. Want als God iets belooft, dan staat het sowieso al vast, maar bij bepaalde gelegenheden lees je — ik geloof dat het vier of vijf keer in de Bijbel voorkomt — dat God een eedzwering doet. Aan Abraham heeft Hij ook ooit een eed gezworen, maar hier lees je dus ook weer over zo'n eedzwering: "De Heere heeft gezworen, en het zal Hem niet berouwen." Want God is geen menskind dat Hij berouw zou hebben; dat staat al in het boek Numeri. God weet namelijk precies de dingen die gaan gebeuren. Hij verkondigt van den beginne reeds de afloop, alles staat vast in Zijn gemaakte bestek. En daarom: het zal Hem niet berouwen.

De Heere heeft gezworen en dan staat er: "Gij zijt Priester." Hier wordt de Messias aangesproken, de Zoon van David, en er wordt tegen Hem gezegd: "Gij zijt Priester in eeuwigheid." Letterlijk staat er: "tot in de eeuw", tot in de aion. "Naar de ordening van Melchizedek." Dat is de tweede keer dat we deze Melchizedek tegenkomen in de Bijbel, duizend jaar later. Hier vinden we meteen dat de figuur van Melchizedek ineens een sterke Messiaanse lading krijgt. Dat kon je eigenlijk al vermoeden als je Genesis 14 leest, maar hier wordt het gewoon zwart-op-wit gezegd. De Heere heeft gezworen dat de Messias een Priester zou zijn tot in de eeuw, naar de ordening van Melchizedek.

Wat dat betekent, komen we later tegen in de Hebreeënbrief, maar hier kun je al dit zeggen: van die Zoon van David in Psalm 110, van die Messias, wordt gezegd dat Hij een Koning is. Hij zal heersen te midden van Zijn volk en Hij zal over vijanden triomferen. Hij zal Koning zijn, maar God zegt tegen deze Messias: "Je bent niet alleen Koning, je bent ook Priester." Daarom staat er ook bij: "naar de ordening van Melchizedek." Want dat was Melchizedek; die was niet alleen maar koning, zo hebben we gelezen, maar hij was ook priester. Koning-priester. Vandaar ook dat er staat: "naar de ordening van Melchizedek."

In Israël was het namelijk per definitie uitgesloten dat een koning ook een priester was. Dat is heel simpel: een priester kwam namelijk altijd uit de stam van Levi, terwijl een koning per definitie uit de stam van Juda kwam. Zodoende konden het koningschap en het priesterschap nooit in één persoon verenigd zijn. Een koning was geen priester en een priester was geen koning. Maar de Messias die ooit zou komen — en op wat voor wijze wordt hier nog niet gezegd — die Messias zou niet alleen de Koning zijn, maar Hij zou ook Priester zijn, tot in de aion.

De Hebreeënbrief: Priesterschap Krachtens Onvernietigbaar Leven ↑ hoofdstukken

We gaan verder. We gaan weer een stap doen in de tijd, als het ware duizend jaar verder. Want nu komen we aan in de eerste eeuw van onze jaartelling, de tijd waarin het Nieuwe Testament geboekstaafd is. We komen aan in Hebreeën 5. De Hebreeënbrief is voor een groot gedeelte een uitvoerig commentaar op de figuur van Melchizedek. De schrijver heeft daarvoor een lange aanloop nodig. Let u maar eens op: in Hebreeën 5 staat geschreven dat de Zoon van God door God is aangesproken als hogepriester naar de ordening van Melchizedek. De schrijver zegt daar direct bij: "Hierover hebben wij veel te zeggen, maar het is moeilijk uit te leggen, omdat gij traag zijt geworden in het horen."

De schrijver wilde dus heel veel over Melchizedek vertellen, maar hij geeft aan dat dit 'vaste spijs' is. Daar moet je op kauwen; dat zijn geen hapklare brokken. Het is geen melk, maar vaste spijs met een enorme voedingswaarde. Het zit namelijk verborgen, maar er zit ontzettend veel in. Dat blijkt ook wel in het vervolg, want als de schrijver na een lange introductie eindelijk op zijn onderwerp komt – en onderwijl zegt hij trouwens schitterende dingen, dus ik ben eigenlijk alleen maar blij met die lange aanloop – komen we aan in Hebreeën 7.

In vers 1 staat: "Want deze Melchizedek, koning van Salem, priester van de allerhoogste God..." Dat is precies wat ook in Genesis 14 wordt gezegd. Let er trouwens op dat wanneer de uitdrukking 'de Allerhoogste' in de Bijbel gebruikt wordt, dit altijd over de God gaat die triomfeert over Zijn vijanden. Dat is een sterke associatie die je al in Genesis 14 ziet, maar ook in het boek Daniël en in de Psalmen. De uitdrukking geeft het eigenlijk al aan: Hij is hoger dan; Hij triomfeert over Zijn vijanden.

Deze Melchizedek was koning van Salem en priester van de allerhoogste God. Hij kwam Abraham tegemoet bij diens terugkeer na het verslaan van de koningen – ook hier weer die triomf – en zegende hem. Aan hem gaf Abraham ook een tiende van alles. Volgens de uitleg van zijn naam is hij allereerst 'koning der gerechtigheid'. 'Melchi' (melech) betekent koning en 'Tzedek' betekent rechtvaardig of gerechtigheid. Melchizedek betekent dus: koning van de gerechtigheid. Vervolgens is hij ook 'koning van Salem'. Salem betekent simpelweg vrede, in het Hebreeuws 'Sjalom' en in het Arabisch 'Salaam'. Dat Salem vrede betekent, wordt hier dan ook uitgelegd: koning van Salem betekent dus koning van vrede.

Daarbij moet ik aantekenen dat het nog frappanter is dan de schrijver hier aangeeft. Hij geeft al een hint. Het is namelijk niet alleen zo dat Melchizedek in het algemeen een koning van vrede is, maar hij was ook koning van Salem. Zoals ik zojuist al aangaf, is Salem de aanduiding van de plaats die later Jeruzalem zou heten. Daarvoor heeft het overigens ook de naam Jebus gehad, maar het is wel degelijk een aanduiding van Jeruzalem. Dat maakt het helemaal treffend. Als deze Melchizedek een type is, een vooruitwijzing naar de Messias die zou komen als Koning-Priester, dan is het veelzeggend dat hij zijn zetel en zijn troon had in de plaats waar ook de Zoon van David, de Messias, ooit Zijn heerschappij zal uitoefenen: in Jeruzalem. Als straks de Messias daar in Jeruzalem verschijnt, zal Hij daar Zijn zetel innemen, maar vierduizend jaar eerder heerste daar al een koning onder de naam Melchizedek, koning van Salem.

Ik lees verder in Hebreeën 7, waar iets staat dat nogal eens wordt misbegrepen. Er wordt gezegd: "zonder vader, zonder moeder, zonder geslachtsregister, zonder begin van dagen of einde van leven". Die had Melchizedek natuurlijk wel, maar zo wordt het in het boek Genesis niet vermeld. Het wordt daar weggelaten. Er wordt niet vermeld wie zijn vader of zijn moeder was, en er wordt geen geslachtsregister gegeven. Dat is op zichzelf al heel frappant; hier worden conclusies getrokken uit het feit wat er níét in de Bijbel staat. Dat is heel eigenaardig en het werpt licht op hoe typologie in de Bijbel werkt. Het is vaste spijs; het gaat over dingen die verborgen liggen in het Woord van God. Daar ligt altijd meer in besloten dan je op het eerste gezicht zou denken. Zelfs als je daarin verder gaat, blijkt het nog rijker te zijn; dat is althans mijn ervaring.

Wanneer ik de Hebreeënbrief lees, vind ik dat geweldig. Zelfs uit het feit dat er geen vader, moeder of geslachtsregister wordt vermeld, worden lessen getrokken. Normaal gesproken wordt dat namelijk altijd vermeld wanneer een belangrijk persoon wordt geïntroduceerd. Zeker als het om een priester gaat, is afkomst van groot belang. Maar bij Melchizedek vinden we niets van dat al. Er staat: "aan de Zoon van God gelijkgesteld" – letterlijk staat er 'gelijkende'. Gelijkende op de Zoon van God blijft hij priester 'voor altoos', wat eigenlijk 'ononderbroken' betekent. Van Melchizedek lees je niet dat hij zijn priesterschap weer heeft afgelegd of dat hij het moest overdragen aan een zoon. Dat wordt niet vermeld. Welnu, zegt de schrijver van de Hebreeënbrief, dat is precies waarom hij een type is van de Messias. Want ook Hij zou priester zijn, maar niet voor even. Hij hoeft het priesterschap niet af te leggen, simpelweg omdat Hij de dood heeft overwonnen. Hij blijft het ononderbroken. Het loutere feit dat in het Oude Testament niet wordt vermeld wanneer het priesterschap van Melchizedek begon of eindigde, is een aanwijzing dat hij een type is van Hem die zou komen. "Merk dan op hoe groot deze is", die Melchizedek, als type van Hem die komen zou.

Het hele zevende hoofdstuk gaat daar vervolgens over: over Melchizedek en waarom hij zo'n prachtig type is van onze Heer Jezus Christus. In vers 15 staat: "En nog veel duidelijker wordt het, als naar het evenbeeld van Melchizedek een andere priester opstaat, die dit niet geworden is krachtens een wet met een voorschrift betreffende vleselijke afkomst, maar krachtens onvernietigbaar leven." Dat is heel plechtig geformuleerd. Merkt u op wat hier staat? Een priester onder Israël werd priester simpelweg omdat hij uit de stam Levi kwam, of meer specifiek uit het geslacht van Aäron. Dat was een kwestie van vleselijke afkomst; als je dat geslachtsregister had, kon je aanspraak maken op het priesterschap. Zo was het. Maar van Melchizedek lees je...

Er wordt helemaal niet vermeld wie zijn vader of moeder was in dat geslachtsregister; dat wordt niet vermeld. Welnu, de Heer Jezus Christus is Koning-Priester naar de ordening van Melchizedek. Waarom? Omdat Hij het niet is geworden krachtens Zijn afkomst. Krachtens Zijn afkomst was Hij wel Koning, want de Heer Jezus is heel uitdrukkelijk een nakomeling van Juda, de stam van Juda. De koningsstam, de stam aan wie de scepter ooit was toevertrouwd. Meer speciaal: Hij was de zoon van David; Hij kwam uit de dynastie, het koningshuis van David. Dat was wat Zijn geslachtsregister ook inhield. Zijn koningschap is dus heel duidelijk gebaseerd op Zijn afkomst. De troon kwam Hem rechtens toe vanwege Zijn register.

Maar, staat hier: dat Hij Priester is geworden, heeft niets met Zijn afkomst te maken. Logisch, want het priesterschap kwam juist toe aan de Levieten. Maar wat stond er ook alweer in het boek van de Psalmen? Wat had God gezworen? Wel, Hij had gezegd tegen de Messias: Gij zijt niet alleen maar Koning, maar Gij zijt Priester naar de ordening van Melchizedek. Zodat die Messias net als Melchizedek Koning zou zijn, maar dat niet alleen: Hij zou ook Priester zijn. Dat wil zeggen: de Middelaar tussen God en mensen. Zoals we het zojuist ook gezongen hebben: Degene die de weg heeft geopend naar God. Dat is precies wat een priester is en wat het priesterschap uitbeeldt.

Hij is Priester geworden, niet krachtens vleselijke afkomst, maar krachtens onvernietigbaar leven. En ik heb niet voor niets die weggerolde steen daarbij vermeld. Nog niet zo heel lang geleden was het Pasen en heb ik hier ook gesproken; toen heb ik het gehad over die weggerolde steen. Wel, ik wijs er nu weer op. Ik wijs er altijd op, want volgens mij en volgens de Bijbel gaat heel de Bijbelse boodschap over die weggerolde steen. Over het feit dat God triomfeert als de Allerhoogste over de dood. De steen is weggerold en daarmee is de dood overwonnen. En daar spreken brood en wijn ook van. Van dat leven en de overvloed die Hij aan het licht heeft gebracht.

Hij is Priester geworden krachtens onvernietigbaar leven. In de Statenvertaling staat: krachtens onvergankelijk leven. Later in de Hebreeënbrief wordt dat nog uitgelegd. Waarom dat zo is? Hij is Priester sinds Zijn opstanding uit de doden. Hij is in Zijn opstanding uit de doden verklaard tot Heer en tot Christus. En ja, tot Christus, tot Gezalfde. Maar daarom is Hij ook de Koning en daarom is Hij sinds die tijd ook de Priester. Degene die de weg heeft geopend naar God en Degene die garant staat voor de overwinning op de dood. En wij mogen dat nu al weten.

Kijk, wat zo mooi is... die Melchizedek is een type, dat heb ik u tot dusver duidelijk proberen te maken. Een type uiteraard van de Messias, de Koning-Priester. Maar het is ook heel sterk profetisch. Dat wil zeggen: het heeft te maken met wat er gaat gebeuren als de Heer Jezus Christus straks zal komen. Als Israël zijn vijanden verslagen zal hebben, dan zullen ze oog in oog komen te staan met hun Messias, met Melchizedek. En dan zal Melchizedek als het ware op Israël afkomen en hij zal hun brood en wijn geven; hij zal hun zegen geven, leven in overvloed.

Dat zal het begin zijn van die toekomende aion, die toekomende eeuw die dan zal aanvangen. Melchizedek verschijnt, de Koning, de Priester, en Hij zal Zijn zetel gaan innemen in Jeruzalem. Dat is de plaats waar Hij Zijn heerschappij zal aanvangen. En vanaf Zijn troon, zoals we dat in een lied ook zingen: vanaf Zijn troon vestigt de Zoon Zijn heerschappij wereldwijd. Zodat Melchizedek niet alleen maar betekenis heeft in verband met Israël, maar ook in verband met de volkerenwereld. De Koning-Priester zal heil en leven en overvloed gaan geven aan deze wereld in de toekomende aion. Maar dat niet alleen, want wij leven nu nog in afwachting van die aion die nog moet aanvangen.

Onze Verwachting: een Vast Anker tot Achter het Voorhangsel ↑ hoofdstukken

En daarom heb ik één vers nog niet gelezen. Dat is het laatste vers, de laatste verzen van Hebreeën 6, vlak voordat Hebreeën 7 begint waarin de schrijver van de Hebreeënbrief uitgebreid ingaat op de figuur van Melchizedek. Een paar verzen heb ik nog overgeslagen en daar wil ik u tenslotte nog op wijzen. Ik spring weer eventjes midden in de zin, vers 18 van Hebreeën 6, en dan wordt er gesproken over de hoop, over de verwachting. Trouwens, u moet dat eens nalezen; vandaag een vrije dag, misschien heb je vakantie voor de boeg, u moet dat in Hebreeën 6 eens nalezen. Het is een schitterend hoofdstuk waarin wordt uitgelegd dat het onmogelijk is dat God zou liegen. En dan wordt dat ook uitgelegd, omdat dat om twee redenen onmogelijk is. Let op hoe ik het zeg: om twee redenen is het onmogelijk.

Wel, God heeft het beloofd als één ding. Daar staat het op zich al vast. Maar bovendien: God heeft een eedswering gedaan. En dan wordt er uitgelegd waarom God een eedswering heeft gedaan: juist omdat God garant staat. God heeft gezworen bij de hoogste naam die er is. En dus, als God zweert, zweert Hij bij Zichzelf. Een hogere naam is er niet; God zweert bij Zichzelf. En juist dat is zo’n enorme solide basis. Een solidere basis kun je niet bedenken voor de verwachting die we hebben. God heeft gesproken, God heeft gezworen. Dat zal gaan gebeuren. Dat leven en die overvloed, dat brood en die wijn, dat zullen bij wijze van spreken de hele wereld gaan vervullen. En die komende aion, die zal vol zijn van vrede en van gerechtigheid. God gaat dat bewerken, niet de mens. God passeert de mens voorkomend daarin. God zegt: "Die eer houd Ik aan Mij."

En dan ben ik weer even terug bij Abraham, die ooit naar buiten geroepen werd toen het zo donker was en die omhoog moest kijken. Zo zou zijn nageslacht zijn. En Abraham geloofde in God. Nou, dat is precies ook wat tegen ons gezegd wordt. God geeft beloften, belofte op belofte, zo enorm groot. Maar we staan erbij en we kijken ernaar. Ja, met recht: we staan erbij en we kijken ernaar. Je leest het in het Woord. "Wat kun je daarmee doen?", vragen ze dan. Daar kun je helemaal niks mee doen; dat kun je gewoon geloven. Maar moet je eens opletten wat er gebeurt als je dat gelooft. Dat is zo’n enorme power, dat is zo’n enorme basis. Of zal ik het zeggen met de woorden die hier staan in Hebreeën 6? Dan wordt er gesproken over die hoop, over die verwachting, om dat te grijpen wat voor ons ligt: "En haar hebben wij als een anker der ziel, dat veilig en vast is en dat reikt tot binnen het voorhangsel."

Wij hebben een geweldige verwachting en die verwachting is inderdaad, zoals hier ook staat, vast en betrouwbaar. Het is als een anker, het ligt vast. En deze wereld — om even bij het beeld van dat anker te blijven — wij dobberen in deze wereld op de wereldzee en daar kan van alles gebeuren. Zojuist is er ook nog op gewezen: het kan stormen enzovoorts en je bootje kan heen en weer gaan. Maar dat anker ligt vast. Dat anker ligt vast en dat geeft vertrouwen. Dan heb je toch ondanks alles rust en vertrouwen. Wij hebben een anker dat veilig en vast is en dat reikt tot binnen het voorhangsel. Een eigenaardig beeld; het wordt nu een beetje te ver om dat helemaal uit de doeken te doen, want ik wil nog even naar dat laatste vers gaan. Vers 20, het laatste vers van Hebreeën 6: "waarheen Jezus..." — dat wil zeggen: binnen het voorhangsel — "waarheen Jezus voor ons als voorloper is binnengegaan naar de ordening van Melchizedek, hogepriester geworden tot in de eeuw, tot in die aion."

En kijk, ik heb u gezegd: Melchizedek, dat is Hij. Dat is de Messias, de koning-priester die straks zal verschijnen en die Israël zal laten triomferen over zijn vijanden en die de toekomende aion zal laten aanvangen waarin vrede en gerechtigheid zal heersen. Dat is waar, maar wij hoeven niet zo lang te wachten. Waar de schrijver van de Hebreeënbrief juist op wijst, is dat wij kunnen ingaan binnen het voorhangsel, het heiligdom binnen. Wij weten wat er is gelegen, wat het geheim is van de tijd waarin wij leven. Wij weten, om zo te zeggen, waar Abraham de mosterd vandaan haalt. Bij Melchizedek natuurlijk, daar in Salem. En waar is Hij dan nu? Wel, hier staat het: binnen het voorhangsel. En dat voorhangsel, dat is een sluier hè, dat is gewoon een gordijn.

En als een hogepriester... en dat wordt zo prachtig allemaal uitgelegd in die Hebreeënbrief. Het is een scala van onderwerpen dat in die brief aan de orde komt, maar zo mooi en zo diepgaand. Je moet soms nog kauwen, maar ja goed, de schrijver waarschuwt ons ook: het is vaste spijs. Maar het is geweldig. Wat de schrijver naar voren brengt, ook in deze brief, is dat als de hogepriester met Grote Verzoendag één keer per jaar naar binnen mocht gaan, mocht hij achter het voorhangsel. Werd daar het bloed gesprenkeld en het volk zag hem niet. Als die hogepriester het heiligdom was binnengegaan, achter het voorhangsel, niemand zag hem. Waar was hij? Ja, daar in het binnenste heiligdom, maar het werd niet gezien. En dat is ook heel karakteristiek voor de tijd waarin wij leven. De Messias en alles wat bij Hem hoort is onzichtbaar. Hij bevindt zich achter het voorhangsel. Hij is verborgen en, zegt Paulus, ons leven is ook met Hem verborgen.

Wij verbazen ons daar niet over, wij weten dat dat zo is. Wij weten dat die aion, die vrede en die gerechtigheid die gaat aanvangen, dat dat zal gebeuren, maar dat is niet ons werk. En het feit dat wij nu in een boze aion leven waarin juist de ongerechtigheid en waarin de oorlog en de onvrede heerst in alle opzichten, dat doet ons niet wijken van ons stuk. Dat brengt ons niet van ons stuk, zo moet ik het zeggen. Waarom niet? Wel, wij hebben een anker en wij weten van Hem die daar achter het voorhangsel is. Verborgen, dat is waar. Wij zien Hem niet. Zegt deze zelfde schrijver in Hebreeën 2: dan zien wij Hem nog niet. Dat is waar. Maar wij zien toch met het oog van het geloof; wij zien Jezus. En het duurt niet lang meer, want de termijn is bijna vervuld dat Hij zal komen, dat die Melchizedek zal gaan verschijnen. En dan gaat die komende aion aanvangen.

En je leest over nog meerdere wereldtijdperken die gaan aanbreken; God heeft nog zoveel in petto en God gaat nog veel meer geven. Ook als die komende aion voorbij zal zijn, dan zal er weer een nieuwe aion aanbreken. De Bijbel spreekt ook over de "aionen der aionen". Wat ik maar even zeggen wil is dit: God geeft nog zoveel, God heeft nog zoveel in Zijn plan. En het gaat allemaal naar Zijn gemaakt bestek en het eindpunt staat vast. En dat is dat Hij de volledige triomf zal behalen. Hij is God, de Allerhoogste. En wij ondertussen, terwijl de hogepriester nog binnen het voorhangsel is en de wereld niets van Hem ziet of verneemt, wij weten het. Wij weten waar Abraham de mosterd vandaan haalt. Amen.

Dankgebed ↑ hoofdstukken

Zullen we met elkaar nog danken? Vader in de hemel, we danken U dat we in het bezit mogen zijn van Uw Woord. Dat U in deze duistere wereld Uw licht hebt laten schijnen en dat U woorden hebt gesproken van verwachting, solide woorden van verwachting. Zoals we zojuist lazen: het is een anker dat veilig en vast is, dat betrouwbaar is. En Heer, zo begon het ooit al bij de eerste mensen, Adam en Eva. Later toen U Abraham riep en hem Uw geweldige belofte gaf dat in zijn zaad heel de aarde, alle geslachten van de aardbodem gezegend zouden worden.

Heer, U hebt dat beloofd en Abraham geloofde God. Heer, wat is dat een geweldig voorbeeld voor ons, die ook zo enorm veel beloften van U mogen hebben. En al Uw beloften – er staat ergens geschreven: al Uw beloften zijn ja en amen. Vast en betrouwbaar. Heer, we danken U dat we daarom rust mogen hebben. Dat we daar ons hoofd op kunnen leggen, zoals Jacob dat ooit deed met die steen. Dat we een ondergrond mogen hebben en dat we een rots mogen kennen, zoals we zongen, die niet wankelt.

Heer, we danken U dat we Hem mogen kennen, van wie die merkwaardige figuur Melchizedek, die we in de Bijbel tegenkomen, zo'n schitterend plaatje is, een schitterend type is. Dat we Hem mogen kennen die de vervulling is van dat type: de ware Koning, de ware Priester. Die ook Zijn priesterschap niet hoeft over te dragen aan een ander omdat Hij sterfelijk is. Nee, Hij is het krachtens onvernietigbaar leven. De steen is weggerold en Hij heeft leven aan het licht gebracht dat sterker is dan de dood, dat bruist van leven.

En wat Hij geeft aan ons, dat is brood en wijn. En wij mogen dat inderdaad, zoals we zojuist ook lazen, met vreugde eten. Onze harten worden daardoor gesterkt door die boodschap. En dat is zo'n vitale, levende, krachtige, gezonde boodschap in alle opzichten. Heer, we danken U dat we daardoor ook omhoog mogen zien en vooruit mogen kijken, en dat we zicht mogen hebben op dat wat U nog gaat doen.

Dat deze boze Aion bijna ten einde loopt en dat de nieuwe Aion zal gaan aanvangen. Dat Israël straks de triomf zal krijgen over zijn vijanden en dat daar in het Midden-Oosten vrede gevestigd zal worden en gerechtigheid zal gaan heersen. En dat de ware Melchizedek zal verschijnen. Heer, we danken U dat die Aion zal gaan aanvangen en dat dat zal overlopen van vrede en gerechtigheid. Dan zal de wereld vol worden van de kennis des Heren.

Heer, we danken U dat dat waar is. We danken U dat U nog zoveel meer in Uw plan hebt en dat U heel Uw schepping op het oog hebt. En dat er bij U nooit iets misgaat, omdat U de Allerhoogste bent. U hebt alles in de hand. U triomfeert over de grootste vijand en ook over de laatste vijand, de dood. Heer, we danken U dat we dat mogen weten en dat we daaruit elke dag mogen leven, tot eer van Uw machtige Naam. Amen.

🎧 Vanwaar Haalde Abraham De Mosterd?
Delen: