GoedBericht.nl logo
UltimateGoodNews

Met Dankzegging

29-06-2014 - Geplaatst door Andre Piet
Presentatie gehouden op 29 juni 2014 in Zoetermeer.

Altijd blij. Inschikkelijk. Onbezorgd. En een vrede die elk begrip te boven gaat. Bestaat zoiets? In deze studie laten we de apostel Paulus daarover aan het woord, van Filippi 4.

Powered by RedCircle

📝 Samenvatting & Transcriptie van deze lezing

Samenvatting van deze toespraak

De studie benadrukt dat gelovigen zich te allen tijde kunnen verblijden en God voor alles kunnen danken, ongeacht de omstandigheden. Deze constante vreugde komt voort uit het besef dat God de absolute Eigenaar is en alles in Zijn hand heeft. Zorgen maken is onnodig omdat God, die alles overziet, naar Zijn rijkdom voorziet in elke behoefte. Wanneer verzoeken met dankzegging bij Hem bekend worden gemaakt, geeft Hij de vrede die alle verstand te boven gaat. Deze vrede bewaart het hart als een veilige vesting, ver boven de aardse logica uit.

“Er is een God die alles overziet en voorziet. Hij weet wat ik nodig heb en Hij weet ook wat ik niet nodig heb. Hij geeft per definitie het beste; dat weet ik op voorhand.”

Introductie: Bidden, Danken en de Context van Filippenzen ↑ hoofdstukken

In de aankondiging van deze samenkomst en van deze studie – of toespraak, hoe je het maar zeggen wilt – had ik een iets andere titel gegeven, namelijk: Bidden & Danken. Maar u ziet, zover ben ik daar nu ook weer niet van afgeweken. Mijn aanvankelijke plan was om een hele serie schriftplaatsen te gaan behandelen die allemaal met dat thema bidden en danken te maken hebben, maar bij nader inzien leek me dat toch niet zo’n heel goed idee. Het mooiste vind ik persoonlijk altijd om een gedeelte uit het Woord te behandelen, zodat je ook de context meteen daarbij in gedachten hebt en niet iedere keer van context hoeft te springen.

De aanleiding komt eigenlijk voort uit een opbouwende kritiek die ik had gekregen, eigenlijk van meerdere kanten: dat ik zo weinig spreek over gebed en over bidden en danken. Dus je zou kunnen zeggen dat ik iets recht te zetten heb. Trouwens, dat klopt niet helemaal, want dat zeg ik dan even ter verdediging van mezelf: het is nog maar een paar maanden geleden dat ik in Rotterdam juist een studie of toespraak heb gegeven over bidden en danken. Maar ik kan me voorstellen dat een thema als dit, over het gebed, nauwelijks overschat kan worden. We zullen straks ook zien dat de apostel spreekt – en als ik zeg de apostel, dan bedoel ik inderdaad de apostel van de naties – over "bidt te allen tijde" en "dankt zonder ophouden". Dat wil zeggen: dat is iets wat het hele leven doortrekt, doordrenkt en vervult. Tenminste, dat is dan het ideaal wat hij stelt en de wijze waarop hij zelf ook in het leven stond. Dus ja, hoe kun je dat ooit te veel doen en bespreken?

Maar goed, ik realiseer me ook – en dat is dan altijd weer de afweging die je moet maken – dat er zo enorm veel thema’s zijn. Het Woord van God is zo rijk, zodat ik eigenlijk wel met een gerust hart kan zeggen dat welk thema je ook vanuit de Bijbel behandelt, je het altijd tekortdoet. Dat is er per definitie. Dus ja, dat zeg ik dan maar even ter verdediging.

Ik ga met u naar een gedeelte waarvan ik het vermoeden heb dat verreweg de meesten van u daar wel vaker over hebben horen spreken – goedemorgen – en dat is Filippi 4. Een bekend gedeelte, want er is nauwelijks een gedeelte te noemen in de Bijbel waarin dat onderwerp van bidden en danken zo schitterend uiteengezet wordt in zulke compacte zinnen. Zo kort, maar ook zo krachtig als juist dit gedeelte. U hebt er wellicht ook preken over gehoord, maar dat hoort u nu dus niet. Ik wil er niet over preken, ik wil u gewoon woord voor woord, of in elk geval zinsdeel voor zinsdeel, door een aantal verzen – ik geloof zes in totaal – meenemen. Wat staat er nou eigenlijk precies?

Daarbij worden we op geweldige hoogten gebracht. Niet zo lang geleden hebben we een Bijbelstudieweekend gehad dat ook dat thema had: 'Op de hoogte'. Daarbij hebben we het gehad over bergtoppen. Daar moet ik nu ook aan denken als ik het meer inhoudelijk benader wat Paulus in deze brief zegt. Hij zit in de gevangenis, wat altijd heel sprekend is. Het loutere feit dat hij deze brief geschreven heeft in de gevangenis, in omstandigheden waar hij ook in deze brief over spreekt van moeite en strijd en alles wat hem nog te wachten stond... dat hij juist in díé brief zo ongelooflijk veel spreekt over vreugde en blijdschap, en alle mogelijke vervoegingen daarvan. Er is geen brief die zo overloopt van vreugde als juist de brief die hij geschreven heeft aan de Filippiërs.

Dat hij dit schreef, juist in die omstandigheden, maakt de waarde ervan nog zoveel sterker, als u het mij vraagt. Want zoals we zojuist al even overwogen: het is makkelijk om in mooie en fijne en vrolijke omstandigheden te zeggen: "Verblijdt u". Maar als je dat zegt in de gevangenis, terwijl alle omstandigheden precies het tegendeel naar je toeroepen, dan wordt het andere koek. Dat verhoogt de geloofwaardigheid, als ik het zo mag zeggen, van zo’n brief. Het is niet zoals de Koran claimt te zijn, rechtstreeks uit de hemel gekomen – ik denk trouwens uit een andere richting, maar dat even terzijde – maar het is geschreven in hele concrete omstandigheden. Juist die omstandigheden onderstrepen de waarde van de inhoud. En die inhoud is echt geweldig. Alleen al zo'n statement... het heeft niet direct met gebed te maken, maar toch eigenlijk ook weer wel. Pas in het volgende vers zal Paulus dat ter sprake brengen, maar dit is echt al een introductie daarin.

Verblijd Je in de Heer: de Absolute Eigenaar van Allen ↑ hoofdstukken

Hij zegt: verblijd je in de Heer te allen tijde. U kunt het meelezen in de lineair daaronder, zodat u met wat meer precisie ook ziet hoe het er echt staat geschreven. Want we willen zo dicht mogelijk bij de Schrift komen. Wees je verblijdend in de Heer altijd. Maar dat woord verblijden heeft te maken met het woordje charis. En charis is ook weer de grondbetekenis van genade. Genade, vreugde, maar ook het woord dankzegging in de Bijbel heeft daar alles mee te maken. Dankzegging is namelijk eu-charis. Daar zit een woordje bij dat eigenlijk 'wel' of 'positief' betekent. Goede genade eigenlijk, dat is het. Goede genade is wat dankzegging is. Het maakt me zo sterk dat onze uitdrukking 'goede genade', zoals we dat uitspreken, wel eens een keer te maken zou kunnen hebben — het is maar een etymologie van de koude grond — met dat Griekse woord eu-charis. Dat is inderdaad goede genade, dat is wat je doet. Goede genade, maar dan ook echt wat het is.

Daarom heb ik dit vers uit de feestbrief er even bijgenomen, omdat er ook hier gesproken wordt over te allen tijde. Dank te allen tijde in de naam van onze Heer Jezus Christus, namelijk God de Vader voor alles. Dan hebben we tevens de toelichting van wat we zojuist zagen in dat eerste lied. Weet u wel, dat vierde couplet, dat lastige couplet: 'Dank u voor vele moeilijkheden, dank u voor zoveel pijn en strijd.' Ja, maar dat is precies waar de apostel ook in voorgegaan is. Niet alleen in dat wat hij ons voorhoudt, maar waarin hij zelf is voorgegaan. Dat wil zeggen zichzelf daar ook als voorbeeld stellen. En hij zegt dus inderdaad: dank te allen tijde. En dat heeft alles te maken met je verblijden.

Want wat is het geheim van vreugde? Dat is dat je God dankt. Hoe kun je je te allen tijde verblijden? Kijk, dat je je in bepaalde omstandigheden kunt verblijden — ik noem maar wat: alles zit mee, het zonnetje schijnt, de hemel is blauw, je gaat op vakantie en dan zeg je: 'O heerlijk', dan ben je blij — maar dat is geen vreugde. Dat is een bepaald soort vrolijkheid die zijn oorsprong vindt in omstandigheden. Er is niks mis mee, ik bedoel prachtig, dank God, maar dat is natuurlijk niet het geheim waar het hier over gaat. Dat is vreugde die stabiel is. Ook een constante factor. Waarom? Omdat de bron van die vreugde constant is. Die verandert niet.

En wat dankzegging doet, is je bewust zijn van, je bewust worden van de God — daarover straks meer — van de God die alles beschikt, die voor ons is. Dus als God voor ons is, wat kan er dan ooit tegen ons zijn? Als Hij die alles in Zijn hand heeft voor mij is — laat ik het even heel persoonlijk zeggen — als Hij, de God die alle omstandigheden, ik bedoel werkelijk alle omstandigheden, in Zijn hand heeft, als Hij voor mij is, wat kan er dan tegen mij zijn? Ik bedoel dit gewoon als logische vraag. Het antwoord is: dat kan niet. Nou, als ik dat leer en ik ga God altijd danken. En dat niet alleen altijd, maar dus ook voor alles — dat hangt allemaal met elkaar samen — ja, dat maakt de vreugde los. Eigenlijk is dat wat dat woord dankzegging ook inhoudt: het maakt vreugde los. Vandaar dat danken en blijdschap in het Nederlands niet, maar in het Grieks wel, alles met elkaar te maken hebben. Het een maakt het ander los. En dan wel in de goede volgorde: het begint bij dankzegging en dat maakt blij.

En alles heeft dus te maken met: verblijd je in de Heer. Dat woord Heer, in het Grieks is het kurios. En dat woord kurios heeft de betekenis van iemand die dingen bezit, die een eigenaar is. Als iemand jouw heer is, dan ben je van hem. Dat is wat het woord Heer betekent. We hebben trouwens in het voorgaande hoofdstuk, in Filippenzen 3, een prachtig voorbeeld waar Paulus een kort relaas geeft over zijn eigen carrière, als ik het zo mag zeggen. Hij zegt dat hij zoveel had om zich naar het vlees op te beroemen. 'Als ik ben een farizeeër en naar de gerechtigheid onberispelijk, een Benjaminiet, naar mijn ijver een vervolger van de gemeente.' Dat was echt alles, allemaal dingen waar hij zich naar het vlees gesproken, naar de mens gesproken, op zou kunnen beroemen. En dan zegt hij: 'Ik heb het allemaal voor schade en drek geacht.' Nee, hij zegt: 'Ik acht het alles voor schade en drek, omdat het...' Hoe zegt hij dat precies? Ik heb niet eens mijn Bijbeltje daarbij. Maar dan zegt hij in datzelfde verband: 'om de kennis van Christus Jezus...' Sorry als ik het niet helemaal correct zeg, maar hij zegt in elk geval: 'Christus Jezus, mijn Heer.' Een paar keer kom je die uitdrukking tegen: 'mijn Heer'. Ik ben van Hem. En het kennen van Hem, dat gaat alles te boven. Alles waar hij ooit zo trots op was, het is nu alleen maar een last. Hij beschouwt het als drek. Het hoort in het riool, weg ermee. Dat is totaal niet meer aan de orde. Ja, dat is een totale verandering van zijn hele mind, zeg maar.

Verblijd je in de Heer. De Heer, dat is de eigenaar. Maar Hij is niet alleen de Heer van mij, Hij is de Heer van allen. Zo zegt Paulus het ook in Romeinen 10, een prachtig hoofdstuk, een prachtig vers: Hij is Heer van allen. In de NBG-vertaling staat dan 'Heer over allen', nee, Hij is Heer van allen. Rijk voor allen die Hem aanroepen. Hij is Heer van allen. Besef je goed wat dat betekent? Hij is dus... laat ik het andersom omkeren: iedereen is van Hem. Dat wil zeggen, iedereen is Zijn eigendom. U weet wel waarvan de Heidelbergse Catechismus zegt — dat is je enige troost, dat is Zondag 1 hè? Die houd ik altijd goed in gedachten, want daarna begint de ellende. Ja, vanaf Zondag 2 wordt de ellende besproken. Zo bedoel ik het natuurlijk hè, dat zeg ik eventjes voor de insiders.

Maar ja, mijn enige troost in leven en sterven. Als je dan aan het eindpunt van je leven komt en als je dan mag zeggen: 'Ja inderdaad, ik ben erachter gekomen door een actie van mij, ik heb mij bekeerd en nu weet ik het ook, ik ben van Hem', dan heb je kennelijk nooit het Evangelie gehoord, denk ik dan. Want het Evangelie is juist de mededeling: je bent van Hem. Hij is namelijk Heer van allen. Ik ben van Hem, maar allen horen Hem toe. Niet alleen omdat Hij de Schepper is, maar bovendien omdat Hij de prijs betaald heeft voor allen, zodat Hij rechtens, juridisch, de eigenaar is van iedereen. De hele wereld en alles wat erin zit. Dat is weer 1 Korinthiërs 10: 'Want de aarde is des Heren en haar volheid.' Dat wil zeggen alles wat erin is. Alles erop en eraan. All-inclusive. Geweldig, dat is de boodschap.

Kijk, als je zo'n Heer hebt. Iemand die alles beschikt, die alles bezit. Want dat is vooral de gedachte: waar iedereen het eigendom van is. Ja, dat is een bron van vreugde. Hij is ook niet aan verandering onderhevig. De omstandigheden gaan altijd op en neer. En voor sommige mensen heel erg lang omlaag, weet u wel? Diep en soms nog dieper. Hij is die constante factor. Verblijd je in Hem en dan staat er inderdaad bij: te allen tijde. Onophoudelijk, dat is het idee. Elke dag weer. Wie zou niet zo'n leven willen leven? Maar het is beschikbaar. Waarom? Hij is er. Dan moet je natuurlijk wel op de hoogte zijn van wie Hij is. Het feit dat Hij Heer is, is zo'n overstelpende bron van vreugde. En daarom zegt Paulus, en dan nog maar een keertje bij mocht de boodschap niet helder overgekomen zijn: 'Wederom zal ik zeggen' — verklaren eigenlijk — 'verheug jullie.' Eigenlijk staat het in het meervoud hè; dat 'u' is geen enkelvoud, maar meervoud. Verheugen jullie! En dan moet u nagaan, hij had het al een heel aantal keren in deze brief gezegd.

Ik meen dat het in hoofdstuk 3 is, dat hoofdstuk 3 ermee begint: "Voorts, broeders, verheugt u in de Heer." Hetzelfde voor mij te zeggen, is voor mij... Dan moet ik weer vrij citeren. Mag ik van iemand even een Bijbeltje lenen? Want ik ben het vergeten mee te nemen. Ja, dat is een handicap als je over het Woord spreekt. Dus ja, je moet het Woord ook in je hart hebben. Maar hij is zo dik, weet u wel. O, dat is de Herziene Statenvertaling. Oké.

"Verder, mijn broeders..." Er staat inderdaad in Filippi 3 vers 1: "Verder, mijn broeders, verblijdt u in de Heer. Dezelfde dingen aan u te schrijven is mij niet onaangenaam en het geeft u zekerheid." Dat vind ik humoristisch. Ik zeg het je graag en voor u is het alleen maar veilig en zeker. Kortom, dat is een win-win, zoals dat heet. Mag ik hem even bij me houden? Ja.

"Wederom zal ik zeggen: verblijdt u." En dan zegt hij erbij: "Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend." Nog steeds zijn we niet bij het onderwerp, maar ik wil toch graag hier even wat over zeggen.

Inschikkelijkheid: Je Schikken Omdat de Heer Nabij Is ↑ hoofdstukken

Uw vriendelijkheid. Het woord 'vriendelijkheid' is eigenlijk een ander Grieks woord. Ik geef toe, het zit er dichtbij. Als u een Telos-vertaling hebt – de zogenoemde Voorhoeve-vertaling – die zegt: 'inschikkelijkheid'. Anderen spreken over welwillendheid. De grondbetekenis van het woord is dat je inderdaad de welwillendheid opbrengt; je schikt je in de omstandigheden die zich aandienen. En inderdaad, vriendelijkheid komt daar dichtbij. Maar het idee is niet zozeer naar mensen toe, maar het gaat om de omstandigheden waarin je je bevindt: dat je je weet te schikken. Ik blijf het Nederlandse woord zo mooi vinden, want dan krijg je er altijd al schik in. Zou dat toeval zijn? Ik weet het niet, maar ik vind het toch wel een leuke bijkomstigheid in het Nederlands: inschikkelijkheid.

Uw inschikkelijkheid heeft te maken met omstandigheden die je niet kunt veranderen. Laten we wel wezen, er zijn heel veel dingen die zich gewoon in je leven aandienen. En als die negatief zijn – of althans in onze beleving – en je zou ze willen veranderen... nou, als het in je vermogen ligt, doe het dan. Maar heel veel dingen kun je niet veranderen. Het is gewoon met recht een gegeven. Ook een mooi woord trouwens: er is dus een Gever. Het is een gegeven, het is een feit. En wat doe je dan? Die inschikkelijkheid staat tegenover klagen en mopperen. Trouwens, deze brief zegt ook: 'Doet alles zonder...'. Dat is Filippi 2 trouwens weer: 'Doet alles zonder mopperen en klagen.' Ja, dat staat daar. Ik zeg: murmureren. Doet alles zonder... kijk, en dat is het. Dat je je schouders laat hangen en dat je gaat zuchten, steunen en mopperen, dat is dan het idee. Die houding in je hart werkt eigenlijk tegen mij.

Eigenlijk is het ten diepste wantrouwen. 'Er gaat hier iets niet goed, ik heb het niet in de hand.' Nee, en? Wat heb je wel in de hand? Je hoeft het ook helemaal niet in de hand te hebben. Het is meer dan voldoende als je weet en er echt op vertrouwt dat het in goede handen is. Want het feit dat ik het in de hand heb, ja, wat zegt dat nou? Wat heeft een mens in de hand? Het heeft niet alleen te maken met omstandigheden die zich aandienen; dat kunnen allerlei situaties in het leven zijn die zich gewoon aan je voordoen. Dat kan te maken hebben met je fysieke gesteldheid, familieomstandigheden of maatschappelijke dingen die je overkomen. Je wordt werkloos of door omstandigheden staat je zaak op springen. Ik noem maar wat. Dat zijn allemaal dingen waar je doorgaans geen invloed op hebt.

Maar het heeft ook te maken met wanneer omstandigheden of ook mensen jou onrecht aandoen. Dan komt die eigenschap ook zo aan het licht. Wat doe je dan? Sta je op je rechten, of schik je je? Om... ja, waarom? Ik vind het zo mooi wat er eigenlijk staat. Dat is namelijk het geheim: 'De Heer is nabij'. Het gaat daarbij niet om: 'de komst van de Heer is nabij'. Ik geloof niet dat dat het idee is. Hij is er! Hij die alles beschikt. Hij die alles beschikt, van wie alles is: Hij is er. Dus waarom moet jij zo nodig op je rechten staan? Schik je gewoon.

En daarvan zegt Paulus: 'Uw inschikkelijkheid zij alle mensen bekend.' Dat wil zeggen dat als ze het over jou hebben, ze zullen zeggen: 'Dat is iemand die zich nou altijd schikt.' Pardon, die zich altijd schikt. Het is net alsof hij iemand kent, een hogere instantie kent die altijd zijn belangen behartigt en dat hij daar alle vertrouwen in heeft. Weet je wel, dat idee? Goed, die anderen weten misschien niets van jouw bron. Als ze dat nooit van jou gehoord hebben of je nooit in de gelegenheid bent geweest om dat te vertellen, dan weten ze dat niet. Maar 'uw inschikkelijkheid zij alle mensen bekend'. Dat heeft dus ook alles weer te maken met wat eraan voorafgaat, namelijk het weten dat Hij de Heer is en je daarin verblijden. Het directe gevolg is dat je je ook kunt schikken.

Dat is prachtig natuurlijk, als je zo door het leven mag gaan en zo ook bekend bent bij anderen. 'Uw inschikkelijkheid zij alle mensen bekend, de Heer is nabij.' Hij is erbij, Hij behartigt jouw belangen, don't worry. En als ik het zo zeg, zijn we meteen bij het volgende. Want daar zegt Paulus... u ziet, het gaat van het een in het ander over. Er is iedere keer zo'n logische connectie tussen die verschillende zinsdelen.

Wees in Geen Ding Bezorgd: God Voorziet Naar Zijn Rijkdom ↑ hoofdstukken

Wees in geen ding bezorgd. In het Grieks staan er eigenlijk maar twee woorden: "In niets wees je zorgenmakend." Wees in geen ding bezorgd. Nou kun je dit zo opvatten dat de betekenis van het voorgaande je ontgaat en je dit als een last ervaart. Dan zou je dit als een last kunnen opladen. Je zegt dan: "Goh, ik heb het al zo moeilijk en dan mag ik me nog geen zorgen maken ook." Dan heb je er eigenlijk nog een zorg bij en dan wordt het pas echt erg. Dat is net zoiets als wanneer je vindt dat je elke dag blij moet zijn. Maar dat is vermoeiend. Als je elke dag blij moet zijn, dan ben je bezig met het vervullen van een opdracht en dan ben je niet echt blij. Het betekent dan dat je een overtreding hebt begaan als het niet lukt; dan ben je niet perfect en heb je het gestelde doel niet bereikt. Dat is frustrerend, zodat je eigenlijk weer een reden te meer hebt om niet blij te zijn. U ziet het: dat is een neerwaartse spiraal waar je nooit uitkomt als je helemaal op de wettische toer bent. Mensen, vergeet het dan maar.

Daarom vind ik het zo geweldig: dit is vreugde. Het kenmerk van leven uit een goed bericht, uit een blijde boodschap, is dat je iets wordt meegedeeld. Er wordt je een bron gegeven en daarin kun je je verblijden. Het hele idee van "je moeten verblijden" vloekt in zichzelf. Ik krijg de rillingen al over mijn lijf als ik eraan denk dat zulke dingen verteld worden. Dan ontgaat je gewoon het hele idee. Zo zeg je dat niet. Als u zegt: "Ik moet vanavond naar een feestje", dan weet ik meteen hoe laat het is. Nee, ik mag.

Wees in geen ding bezorgd. Waarom? Hoezo niet? Dat is een blijde mededeling. Waarom? Omdat er een Heer is. Er is een God die namelijk voor je zorgt. Dat is wat hierin verondersteld wordt. Er is iemand die zorgt en dus hoef ik nergens wakker van te liggen. Hij zorgt voor mij. Dus er wordt iets van je afgenomen; er wordt niet iets opgelegd in de zin van "je mag niet bezorgd zijn". Nee, je hebt geen reden om bezorgd te zijn, want er is iemand die voor jou zorgt. Een God.

Ik heb hier een verwijzing gegeven naar Mattheüs 6. Dat is een heel mooi gedeelte waarin de Heer Jezus, in de Bergrede trouwens, die dingen ook prachtig uiteenzet met schitterende beelden en vergelijkingen. Maak je geen zorgen over wat je eten zult of drinken. Daar maken we ons in Nederland sowieso niet zo vaak zorgen over; eerder over hoe we niet te veel eten en drinken. Maar goed, het gaat over al dat soort dingen: de levensbehoeften. Dat wat je denkt nodig te hebben en waar we wakker van liggen. Er zijn zoveel dingen.

Dan geeft Jezus ook een prachtige vergelijking: kijk eens een keertje naar de vogeltjes. Die zitten alleen maar gewoon vogeltje te wezen en voor de rest fluiten ze lekker. Dat is trouwens wel wat "vogeltje wezen" inhoudt. Zie het voor je. Uw hemelse Vader voedt ze. En kijk naar de leliën van het veld. Ze spinnen niet, ze zaaien niet en ze maaien niet. En toch geeft uw hemelse Vader ze wat ze nodig hebben. Zelfs koning Salomo in al zijn heerlijkheid was niet zo bekleed als één van deze. Kijk, dat is God die zorgt. Welnu, dat is mijn Vader. Hij geeft me wat ik nodig heb, waarvan Hij weet dat ik het nodig heb. Wees in geen ding bezorgd.

Om even te blijven in de sfeer van de Filippenzenbrief: daar zegt hij ook in ditzelfde hoofdstuk een prachtig woord: Hij voorziet. Dat betekent niet alleen maar dat Hij vooruitkijkt — natuurlijk doet Hij dat ook, want van den beginne verkondigde Hij al de afloop — maar Hij voorziet ook in de zin van voorzieningen treffen. Juist omdat Hij alles ziet en overziet en voorziet, kan Hij ook voorzien naar Zijn rijkdom. Dat wil zeggen: in overeenstemming met Zijn rijkdom.

Ik heb ooit eens een keer die vergelijking gehoord over het verschil tussen "uit" zijn rijkdom of "naar" zijn rijkdom. Kent u hem? Kijk, als Bill Gates — zijn naam hoor ik niet zo vaak meer, maar ik ga ervan uit dat hij nog steeds aardig wat centen heeft — als Bill Gates een bedelaar iets uit zijn rijkdom geeft, dan geeft hij iets uit zijn bezit. Dat is mooi. Maar als Bill Gates naar zijn rijkdom aan die bedelaar wat geeft, dan zit die bedelaar ineens warmpjes bij en dan is hij geen bedelaar meer. Als hij naar zijn rijkdom aan hem gaat geven, wil dat zeggen: in overeenstemming met wat hij allemaal bezit. Kijk, dat is het woord, het voorzetsel dat Paulus gebruikt: "naar", in overeenstemming met. Niet "uit", nee, "naar" Zijn rijkdom. Hij voorziet naar Zijn rijkdom in al jullie behoeften. Let op: behoeften, niet eens in wensen. Nee, in alles wat je nodig hebt, wat Hij weet dat jij nodig hebt. Naar Zijn rijkdom voorziet Hij. Kijk, dat zijn de proporties waarover wij spreken en waarover Paulus spreekt. Geweldig. Wees in geen ding bezorgd.

Smeekbeden Mét Dankzegging: Zilver Vragen, Goud Krijgen ↑ hoofdstukken

Laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. Ik heb dat ook even in de concordantie nagekeken en eigenlijk is het niet zozeer het woordje ‘wensen’, het zijn uw ‘verzoeken’. Alles wat je aan de Heer zou kunnen verzoeken, zit er dichtbij; het gaat erom wat je graag van Hem zou willen. En er staat bij: ‘in alles’. Daar wordt dus geen enkel onderscheid in gemaakt. Er wordt niet gezegd dat je bepaalde verzoeken niet aan Hem kunt richten of dat iets eerst door een filter moet; nee, in alles mogen al je verzoeken, de verzoeken van jullie, dat wat je graag zou willen, bekend worden.

Paulus geeft dit abstract weer; hij vult het niet in. Maar laten we wel wezen, hoe je hier nu ook zit: als je dit even naar binnen laat gaan... Misschien hoef je dat niet eens bewust te doen, terwijl ik het zeg kun je het voor jezelf al invullen. Je buurman of buurvrouw heeft geen idee wat dat is. Want laten we eerlijk zijn: wat we echt graag willen en wat ons gebed is, daar heeft een ander soms helemaal geen idee van, omdat die de moeilijkheden of het verdriet achter een verzoek niet kent.

De verzoeken van jullie, daar zit ook iets achter. Er staat namelijk bij: ‘door gebed en smeking’. Je hebt in de eerste plaats een verzoek, dat wat je graag zou willen. Paulus spreekt over uw verzoeken door gebed. Een gebed is een vraag. Het is een opklimmende reeks: je hebt een verzoek vanuit een bepaalde behoefte, vervolgens vraag je dat, maar heel dikwijls is het niet alleen een vraag, maar een zeer vurige vraag. Het is echt een smeekbede. Dat je iets zo intens verlangt omdat je weet, of denkt te weten: ‘Dit heb ik nodig, ik moet dit hebben.’ Dan is het dus niet alleen een verzoek of een vraag, het is zelfs een smeking. ‘O Heer, alstublieft...’ Vul maar in. Juist omdat Paulus het niet invult, kan iedereen zich zo gemakkelijk in deze woorden herkennen. Alles: je verzoeken, je beden, je vragen, je smekingen, je smeekbeden.

Dat is eigenlijk het idee. Maar dan zeg ik: kijk, dat is normaal. Wat doe je als je een verzoek hebt, of als er zelfs een heel dringend verzoek is? Dan vraag je dat, dan smeek je God: ‘Alstublieft!’ Maar wat Paulus er nu bij gaat zeggen, dat is juist het hele geheim. Dat is de crux van het statement dat hij maakt, namelijk: ‘met dankzegging’. Die connectie, die link, zou je zelf misschien niet eens leggen. Want als je een verzoek, een gebed of een smeekbede hebt die uit je tenen komt, dan zou je daar normaal gesproken — als we Paulus even wegvlakken — die dankzegging niet direct bij denken.

Maar het geheim is nu dit: ‘MET DANKZEGGING’. Hoezo met dankzegging? Wel, het geheim is gelegen in de wetenschap dat er een Heer is. Hij is mijn Heer, Hij is onze Heer en Hij is dé God. Laat ik daar meteen even op doorgaan, want we laten onze verzoeken bekend worden bij God. In het Grieks staat er letterlijk ‘dé God’. Dat klinkt in het Nederlands misschien niet zo gebruikelijk, maar er gaat zoveel meer kracht van uit. Hij is niet zomaar een god; er zijn goden in menigte, zegt Paulus, maar voor ons is er slechts één God. Dat wil zeggen: dé God.

Als je daar dan bij betrekt wat het woord ‘God’ betekent, dan wordt het helemaal concreet: Degene die alles neerzet, plaatst, stelt, beschikt. Hij is dé God die alles beschikt. En omdat Hij dé God is, kan ik Hem op voorhand danken voor dat wat ik Hem verzoek, wat ik Hem vraag of waar ik om smeek. Waarom? Omdat ik weet dat ik het zal krijgen? Nou, niet noodzakelijk. Misschien zeg ik het nu zelfs nog te sterk, maar laten we de puntjes op de i zetten. Waarom kun je God op voorhand danken? Zoals wij dat ook wel doen wanneer we iemand een verzoek sturen en afsluiten met ‘bij voorbaat dank’, omdat je erop vertrouwt dat die ander het zal doen.

Dat is hier ook de gedachte. Je hebt een smeekbede, je spreekt het uit en je maakt het bekend bij dé God met dankzegging. Bij voorbaat dank! Ten eerste omdat Hij bij machte is om te geven wat je verlangt; dat is sowieso het geval en de reden waarom je Hem altijd kunt danken. Maar reden twee is: als mijn verzoek, mijn vraag of mijn smeekbede niet het beste voor mij is, dan zal God mijn verzoek niet honoreren, maar gaat Hij iets veel beters geven. En dat is wederom een reden om te danken.

Want laten we wel wezen: is dat wat je God vraagt ook echt het beste? In je eigen beleving wel, daarom smeek je er ook om. We zijn allemaal zulke goede adviseurs van God! Wij zouden het wel weten, zeker wat onze eigen omstandigheden betreft. Ik weet wel hoe het veel beter zou kunnen in mijn leven. Ja, maar weet je dan niet dat er Eén is die beschikt? Er is een God die alles overziet en voorziet. Hij weet wat ik nodig heb en Hij weet ook wat ik niet nodig heb. Hij geeft per definitie het beste; dat weet ik op voorhand. Hij geeft altijd het beste.

Er was een uitspraak, zo heb ik me laten vertellen, van Maarten Luther en ik vind hem altijd nog erg mooi: ‘Als we God zilver vragen, dan geeft Hij goud.’ En zo is het. Het zou me niet verbazen als dit een uitspraak is die gebaseerd is op Filippenzen 4 vers 6 en 7. We vragen zilver en Hij geeft goud. Wij kunnen vervolgens gaan bekvechten of God ons gebed dan verhoord heeft, ja of nee. Dat wordt een beetje lastig, want ik kan zowel ‘ja’ als ‘nee’ verdedigen, maar dat maakt niet uit. Ik ben blij dat als ik iets vraag wat ik goed vind maar het feitelijk niet is, God het niet geeft. Hij zegt: ‘Nee, je bent Mijn kind, je bent Mijn schepsel, Ik geef jou het allerbeste.’

Dat besef, dat vertrouwen dat Hij dé God is, maakt dat je al je verzoeken, je beden en je smekingen altijd kunt laten vergezellen van dankzegging. Omdat Hij bij machte is het te geven, en in elk geval — als Hij het niet geeft — Hij iets veel beters geeft. Als je het dus niet krijgt zoals je vroeg, dan weet je: ha, daar komt iets nog veel beters aan! Kijk, dat voert ons op zo’n geweldige hoogte en dat maakt ook zo enorm blij. Als dit slechts theorie is, dan bent u misschien al lang afgehaakt. Als het theorie was, dan waren we beter thuisgebleven. Dat klinkt misschien niet zo aardig, maar begrijpt u: aan theorie heb je hier niets. De waarde van deze woorden is juist gelegen in de praktijk, in het feit dat het echt waar is. Laat ik verdergaan.

De Vrede Ván God: Hij Die Alles Beschikt en Overziet ↑ hoofdstukken

Daar zegt de apostel: "En de vrede van God". Kijk, het onderwerp was nog steeds – laten we even teruggaan – die verzoeken die je met gebed en smeking bekendmaakt bij God, maar met dankzegging. Als je dat met dankzegging doet, dat wil zeggen in het besef dat Hij de God is en degene die jou het beste geeft, weet je wat je dan krijgt? Nou, niet noodzakelijk datgene waarvoor je Hem verzocht of waarom je Hem versmeekte, maar in elk geval krijg je dit. En dat is iets wat alles overtreft, namelijk de vrede van God. Ook hier staat trouwens weer dat bepaalde lidwoord voor God: "de vrede van dé God". Je moet er trouwens even bij stilstaan, want we hebben een term, ook in de brieven van Paulus, die daar als twee druppels water op lijkt, maar die er toch echt hemelsbreed van verschilt, of echt iets compleet anders is.

Paulus spreekt in Romeinen 5 vers 1 dat we gerechtvaardigd zijn door geloof, zo staat er, en dan staat er: "wij hebben vrede mét God". Dat wil zeggen: we kijken Hem recht in de ogen aan, met een gereinigd geweten, gerechtvaardigd, in Zijn ogen rechtvaardig, en dus hebben we vrede mét God. Maar dat is niet waarover hier gesproken wordt. Er wordt niet gesproken over de vrede mét God. Er wordt gesproken over de vrede ván God, van dé God. En wat is de vrede van God? De vrede van dé God is de vrede die God, dé God, Zelf heeft. Dé God die dus alles kent, die alles stuurt, die alles geïnitieerd heeft, de hele schepping; die voordat er iets was al de afloop verkondigde. Die God, over Hem hebben we het. Over die Éne. Die God, die heeft vrede.

Kijk nou eens een keertje naar de krant. Niet te lang trouwens. Blader nou eens door de krant. Ik zeg: niet te lang. Nee, want we zullen straks nog even een vers verder gaan en dan weet u ook meteen waarom u dat niet al te lang moet doen. De nieuwsberichten enzovoort. Maar neem nou de dingen waar. Trouwens, je hoeft niet eens de krant te lezen. Er zijn zo ongelooflijk veel omstandigheden en je krijgt het gewoon dagelijks op je bordje getrakteerd. Alle ellende, er is zoveel moeite, er is zoveel leed, waarvan je je echt afvraagt: waarom in godsnaam? Waar is het goed voor?

Van de week hadden Peter en ik het daar ook nog over. Toen ging het specifiek over omstandigheden bij demente bejaarden. Als je dan in zo'n huis komt en al die mensen zitten daar een beetje te vegeteren, dan heb je echt soms de vraag: waar is dit toch goed voor? Nou, ik sta hier recht tegenover Esther, en Esther die weet precies waar ik het nu over heb. Jarenlang in een karretje geen kant op kunnen, niet kunnen kijken, en dat je vraagt: waarom? Waarom? Waar is dit ergens goed voor?

Eén ding weet ik – godzijdank weet Esther dat ook. Ik zeg niet dat het makkelijk is hoor. Maar als je weet: er is Één die ook trouwens meelijdt. Van God lees je dat ook in de Korintiërsbrief en op andere plaatsen: God lijdt met Zijn schepping mee. Niet omdat Hij de controle mist, maar omdat Hij het verdriet kent. Kijk, als ik iemand liefheb en die heeft verdriet, die heeft moeite, dan heb ik ook pijn in mijn hart. Waarom? Je houdt van die ander. Wel, zo is het met de Schepper ook. De Schepper heeft verdriet, en Hij lijdt mee. Waarom? Omdat de schepping, Zijn eigen schepping, Hem ter harte gaat. Daarom lijdt Hij met de schepping mee, en toch heeft Hij vrede. Dat is wat er staat. Alles is volledig, maar dan ook werkelijk 100%, onder controle. Nooit gaat er iets mis, beste mensen. En ik vind dat zo geweldig om dat te weten. Er gaat niets mis. Daarom heeft God vrede. God heeft vrede.

Sterker nog, in het meelijden met Zijn schepping is God de gelukkige God. Paulus spreekt er ook over dat hem het evangelie van de gelukkige God is toevertrouwd. God is gelukkig omdat Hij weet: het is niet voor niks. Alles, ik bedoel alles. 100%, elke omstandigheid. Geen atoom en geen molecuul is onttrokken aan Zijn oog. Hij heeft het volledig in de hand. Er is nooit iets misgegaan in het verleden – dat wil zeggen: dat het niet gepland was of dat Hij naar een plan B moest overstappen. Ik weet dat heel veel mensen dat idee hebben en denken dat het helemaal fout is gegaan. Maar mensen, er is nooit iets buiten Zijn plan om gegaan. En daarom heeft God vrede. Hij is dé God. De Plaatser, de Schepper, die vrede heeft.

Nou, als je dat weet en in dat besef je vragen, je gebeden, je smeekbeden met dankzegging bekendmaakt bij dé God, wel, dan gaat de vrede die God Zelf heeft... Nou, laat ik verder lezen: "...die alle verstand te boven gaat." Iets letterlijker, en ik vind dat heel veel zeggen: "the one being superior to every mental state" staat er in de Engelse Concordant Version. Dat wil zeggen: elke mentale staat, of: die superieur is aan ieder begrip. Dat wil zeggen: dat gaat elk begrip te boven. Nou, dat is precies wat de NBG-weergave ook zegt. Er is helemaal geen kritiek als ik dit zo ook als alternatief weergeef: die alle verstand te boven gaat.

Het idee is: begrijpen doe je het niet. Maar je hoeft het ook niet te begrijpen. Wat kunnen wij nou? Wat kunnen wij nou grijpen? Ik ga op mijn tenen staan en waar kan ik dan bij? Ja, ik kan er niet bij. Nee. Maar waarom moet ik het grijpen, begrijpen? Waarom moet ik het in de hand hebben? Waarom moet ik een antwoord hebben op de vraag "waarom"? Nee, dat hoef ik niet. Ik hoef het niet. Er is één ding wat ik nodig heb. Er is één ding... Dat is trouwens ook het woord van Paulus in Filippenzen 3: "één ding". En dat is dat ik Hem moet kennen die het wel begrijpt. Waarom moet ik het begrijpen? Ik ben God niet.

Ik heb maar een paar onsjes hersens. Sommige mensen denken dat het minder is, maar goed, wat kun je daarmee begrijpen? Wat weten wij zoal? Eigenlijk weten we zoveel als niks. Er is Één die alles weet. En Hij die alle dingen kent, alle omstandigheden, alle mensen... er is niets wat aan Zijn aandacht ontsnapt. Hij heeft vrede. Nou, als Hij vrede heeft, dé God, dan hoef ik de dingen ook helemaal niet te begrijpen. Dan zeggen mensen: "Ja, maar je moet naar een psycholoog" en: "Waarom leer je het niet een plaats te geven in je leven?" Ik moet altijd lachen om het antwoord dat ik daarop heb. Je moet leren het een plaats te geven in je leven? Wij slaan gewoon dat station over.

Ik moet meteen denken aan Louis van Gaal, die ik van de week hoorde vertellen: "Wij voetballen nu, wij slaan gewoon een station over." Weet u hoe ik daarop kom? Wij slaan een station over. Waarom? Omdat wij helemaal niet de dingen hoeven te plaatsen. Wij kennen Iemand die alles plaatst. Dat is wat Hem juist ook God maakt: Theos. De God – let op: dé God, niet zomaar een godje. Dé God, Hij plaatst alle dingen. En al kan ik het geen plaats geven, al heb ik geen idee, al heb ik geen enkel begrip: ik ken Hem die superieur is aan elk begrip. Wat verbeeld ik me nou? Als ik Hem ken, Hem erken, dan gaat de vrede van dé God – die inderdaad superieur is aan ieder begrip – dan zal die vrede uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus.

Een Veilige Vesting: Uw Harten en Gedachten Behoed in Christus ↑ hoofdstukken

Laten we eerst eens kijken naar dat woord ‘behoeden’. Dat vind ik een mooi woord, want in het Grieks staat eigenlijk een werkwoord dat, als je dat in het Nederlands zou weergeven, zoiets als ‘burgten’ zou opleveren. Maar dat is geen Nederlands woord. Je zou het kunnen weergeven als ‘in een burcht bewaren’ of ‘als in een vesting bewaren’. Want wat doet die vrede van God? De vrede van de God, die superieur is aan elk begrip, zal je harten – dat wil zeggen: je hart. Dat betekent niet alleen je gevoelens; je hart is gewoon de binnenkant. Dat omvat trouwens ook je verstand, want men overlegt ook met het hart. Het hart is niet alleen die fysieke pomp; in de Bijbel is dat eigenlijk helemaal niet het geval. Het is gewoon de binnenkant, zoals wij spreken over het hart van de stad. Dat is het centrum, de binnenkant, het middelpunt.

Die vrede van God, die elk verstand te boven gaat, zal je hart – de binnenkant, gewoon wie je echt bent en wat de mensen niet zien maar Hij wel – als in een vesting bewaren. Dat wil zeggen dat je daar onaantastbaar bent. Het woordje ‘behoeden’ is prima, maar het is eigenlijk veel te eufemistisch. Het is veel meer dan dat: het is een vesting waarin je onaantastbaar bent. Op die manier wordt Zijn vrede de vrede van jou. Die vrede zal je hart, de binnenkant waar je werkelijk bent – de buitenkant zegt immers niet zoveel – van binnen inderdaad als in een vesting bewaren. En bovendien bewaart het ook je gedachten. ‘Uw harten en uw gedachten’. Sommige mensen hebben gezegd dat het woordje ‘en’ hier gewoon ‘namelijk’ betekent: uw harten, namelijk uw gedachten. Maar het betekent gewoon onze gehele binnenkant, onze overleggingen en onze emoties. Want natuurlijk stuurt dat de boel aan.

Vrede is stabiliteit. Gods hart wordt in beweging gebracht door onze verzoeken. Hij leeft met ons mee, uiteraard, want Hij houdt van ons. Maar Zijn troon wordt echt niet aan het wankelen gebracht door onze moeite, hoor. Dacht u dat werkelijk? Nee, God overziet de dingen die voor ons moeilijkheden zijn. Hoe vaak hebben wij dat niet ervaren? Je hebt God ergens om gebeden, misschien wel echt gesmeekt, en achteraf zeg je: ‘Ik ben blij dat ik dat niet gekregen heb.’ Of we hebben bepaalde dingen gepland, maar wie was die Engelse zanger die daarover zong? Robbie Williams was het. Hij had een prachtig nummer met de tekst: ‘Als je God wilt laten lachen, moet je Hem je plannen vertellen.’ Dat is een hele mooie: als je God wilt laten lachen, vertel Hem dan wat je van plan bent. Hij is de God.

Weet u waar God ook zo verschrikkelijk om lacht? Waar al die natiën mee in de weer zijn en conferenties houden om plannen te beleggen. Wie in de hemel zetelt, die lacht; die ligt in een deuk, als ik het heel onmiddellijk mag zeggen. Echt waar, daar wordt geschaterd. Wat denken ze wel niet? Maar ook bij onze moeite – ik geef toe, dit is een wat andere context want dan hebben we het over onze eigen moeite – glimlacht God. Hij weet zoveel meer en beter. En de vrede van Hem zal je harten en je gedachten behoeden. Dat structureert de boel; het stuurt je emoties en je gedachten. Je wordt je er namelijk ineens van bewust: mijn begrip, wat stelt dat eigenlijk voor? Waarom moet ik dingen kunnen begrijpen of kunnen plaatsen? Hij is de Plaatser. Hij verstaat alle dingen en Hij is alvermogend.

Welnu, wat je harten en gedachten zal behoeden, is ‘in Christus Jezus’. Waarom staat dat erbij? Omdat we in Hem geplaatst zijn. Het is de vrede van God die ook in Christus Jezus is. En dat is niet alleen een vrede onder alle omstandigheden, maar feitelijk tilt het ons er heel hoog bovenuit. Dat is wat die vrede doet: het verandert de omstandigheden niet, maar het tilt ons er totaal bovenuit in Christus Jezus. Daar is het plaatje: van boven de wolken waar de zon schijnt, daar bevindt het zich. Op die hoogte worden we geplaatst. Nu heb ik nog twee verzen te behandelen, en dat kan ik helaas niet zo uitgebreid doen.

Bedenk Al Wat Waar, Rein en Lofwaardig Is ↑ hoofdstukken

Maar ik wil het er toch nog even bij betrekken. Dat heeft ook niet direct meer zozeer met het gebed te maken, maar Paulus zegt het wel helemaal in de context van wat hij zojuist ook heeft opgewekt. Voorts, broeders — dat wil zeggen: ik heb nog een paar dingen te melden hierop aansluitend. Alles wat waar is. Alles wat... Weet u nog dat ik het zojuist even had over het nieuwsvolgen? Dat je dat natuurlijk doet omdat je op de hoogte wilt zijn en niet helemaal wereldvreemd wilt zijn op het moment dat je met je collega's spreekt, al was het maar om ook te kunnen communiceren met andere mensen. Dus je bent op de hoogte. Ja, maar laten we wel wezen: wat wordt ons allemaal niet voorgehouden? Onze koningin zei het al: de leugen regeert in deze wereld. Deze boze aion. Waarom is het een boze aion? Omdat alles wat ons wordt voorgespiegeld niet waar is. Het is net even anders.

Ik vind het altijd zo frappant dat je 99,9% van wat er in het nieuws wordt voorgehouden helemaal niet kunt controleren. Maar als er weleens een keer een mededeling gedaan wordt in de krant waarvan je toevallig weet hoe het precies zit — ik weet niet hoe uw ervaring is, maar de mijne is altijd dat het net even anders is, of zelfs helemaal anders. Het is scheefgetrokken. Daarom, als je wilt weten wat waar is, moet je niet in de wereld wezen en moet je ook gewoon niet bij de media wezen, bij de macht der lucht. Nee: al wat waar is.

Ja, ik geef toe, je komt gauw al in het negatieve terecht. Ik heb ooit een keer een preek gehoord over Filippi 4 vers 8 en over al wat waardig en rechtvaardig is. Dat was echt een 'pleek' — en dat bedoel ik niet zo positief dus. Het hele uur dat ik dat heb aangehoord, was het in mijn beleving tenenkrommend. Ik heb vooral gehoord wat níet waar was en wat onwaardig en onrechtvaardig was om te benaderen. Ja, daar schiet je dus niet veel mee op. Dan werd er vervolgens gezegd: "Ja, al wat waardig is..." en dan volgde de vraag of u een televisie hebt. Dan werd er natuurlijk gewezen, u voelt hem al aankomen, naar waar je eigenlijk niet naar zou moeten kijken. Of wat voor boeken u eigenlijk leest.

Kijk, je kunt natuurlijk van al deze woorden die Paulus hier optekent zeggen dat het abstract is; ik vul er niet direct iets bij in. Maar het zijn geweldige criteria. Stel jezelf gewoon die vraag: wat is nou waar? Niet wat onwaar is, maar wat wáár is. Wat is nou de moeite waard? Wat is waardig — dat wil zeggen: eerbaar, rechtvaardig, billijk — ook in je oordeel? Wat rein is. Rein betekent eigenlijk puur. Het heeft in onze beleving vooral een seksuele klank of link, en dat heeft het in de Bijbel soms ook, maar lang niet alleen. Het is namelijk een veel omvattender begrip: het is alles wat zuiver is, wat 100% puur is.

Wat beminnelijk is. Dat woord geeft heel goed aan waar je van kunt houden, waar je veel van kunt houden. Wat welluidend heet. Welluidend — ja, het is mooi in het Grieks — heeft ermee te maken als je het ontleedt in zijn elementen: met nadruk iets positiefs zeggen. Vandaar ook dat ik dit lijstje heb, zodat alles in je hart zegt: "Yes! Dat is wel luid." Alles wat deugd heet, dat wat voortreffelijk is en wat vervolgens genoemd wordt en lof verdient. Eigenlijk heeft dat woord te maken met een applaus. De Concordant Version geeft het ook zo weer: wat een applaus verdient.

En daarvan zegt Paulus al die dingen. Ver voordat Norman Vincent Peale zijn boeken schreef over positief denken, had Paulus Filippi 4 vers 8 al opgetekend. Kent u die boeken? Het zijn allemaal variaties op dit vers. Alleen de ellende is vaak dat mensen hierover theoretiseren en het alleen maar theorieën blijven; dan heb je nog niks. Je moet gewoon zo léven. Wat waar, rechtvaardig, puur, beminnelijk, welluidend en voortreffelijk is en applaus verdient: bedenkt dat. Dat wil zeggen — dat 'dat' staat in het meervoud — al die dingen: reken daarmee en handel daarvan uit.

Daarom is het 't beste om je te oriënteren op het Woord. Alles wat hier staat, vind ik in het Woord terug, in de Schriften. Dat is puur, het is welluidend en het verdient lof. Het is waardig. Het geeft me vrede en het geeft me vreugde. Kortom: alles wat een mens nodig heeft, vind ik allemaal in dat Woord. Alles. Bedenkt dat. Dat is trouwens ook het bedenken van de dingen die boven zijn, want het Woord bepaalt ons ook bij wie Hij is, wie Hij daar is en wie wij in Hem zijn. En wat u geleerd hebt... het laatste vers.

Praktiseer Dit: de God van de Vrede Zal met U Zijn ↑ hoofdstukken

Wat u geleerd en overgeleverd is, wat u ontvangen hebt, wat u accepteerde en ontving – alles wat u geleerd en ontvangen hebt. Dat wil zeggen: van de apostel Paulus. Wat u geleerd en ontvangen hebt, wat u van mij gehoord hebt, dat zegt Paulus tegen de Filippenzen. Wat Paulus feitelijk doet, is zichzelf ook hierin ten voorbeeld stellen. Dat zegt hij trouwens ook in dezelfde Filippenzenbrief: "Weest mijn navolgers, zoals ik Christus navolg."

U zegt: "Christus? Ja, maar Hij is daarboven." Dat is niet zomaar Jezus navolgen hier op aarde. Dat kon Paulus trouwens ook niet, want hij kende Hem niet eens naar het vlees. Nee, Christus daarboven. Paulus zegt: "Ik volg Christus na." Paulus kende Christus ook echt, hè. Maar hoe doe je dat dan? Wel, zegt Paulus, zijn leven is daarin ook een rolmodel. Hij zegt: "Als je Christus na wilt volgen, moet je naar Paulus kijken." Kijk naar hem. Zoals hij Christus navolgt, wat hij van Hem gehoord en geleerd heeft, en waar hij de natiën mee onderwijst.

"Wat u van mij gehoord en gezien hebt." Ziet u trouwens dat hier staat: "what you perceive in me"? Niet alleen "van mij", maar "in mij". Het gaat niet alleen over dat wat hij heeft doorgegeven, maar ook over de wijze waarop hij zichzelf ten voorbeeld stelt in zijn gezindheid. Wat in hem is, zijn hele attitude, zijn houding. Wel, zegt Paulus: "Breng dat in toepassing." U kunt het haast nog herkennen in de Griekse letters, maar er staat letterlijk: "Praktiseer dat." Het gaat over de praktijk. Dat is de praktijk! Zo mag u leven. Paulus leefde zo. Dat is inderdaad een hoog, verheven en heerlijk leven.

En dan zegt hij erbij – met de vrede van God in het hart – maar nu zegt hij nog iets anders, en daarmee wil ik afsluiten. Hij zegt: "En de God van de vrede zal met u zijn." Dat zult u dan ook echt beleven. Kijk, hij begon twee verzen eerder over de vrede van God, de vrede van dé God. Hij eindigt met de God van de vrede. U had al Zijn vrede, de rust, de stabiliteit, de vrede van Hém.

En nu attendeert hij op het onderwijs dat hij heeft gegeven, op de wijze waarop hij zichzelf ook als model mocht doorgeven. Hij zegt: "En de God van de vrede zal met u zijn." Want wat is dat een geweldig voorbeeld om in te leven. Ik stel voor dat we het daar vanmorgen bij laten, bij deze geweldige woorden die we van de apostel Paulus mochten leren. Laten we tot slot een lied gaan zingen.

🎧 Met Dankzegging
Delen: