▶ 00:00 Seculier Eindtijddenken: New Age, Klimaat en Globalisering ↑ hoofdstukken

Een hele goede middag allemaal, vrienden. Ik ben blij weer hier in uw midden te vertoeven en ook nog wat familie meegenomen te hebben. Naar het vlees bedoel ik nu dus. Wij gaan ons bezighouden met een heel actueel thema. Met een onderwerp, tenminste zo vergaat het mijzelf, wat mij erg sterk de laatste tijd bezighoudt en waar je ook op allerlei manieren mee in aanraking komt. Namelijk met het feit dat er zulke bijzondere dingen aanstaande zijn. En ik heb het genoemd, als titel meegegeven: 'De wederkomst ophanden?', met een vraagteken. En het hangt er een klein beetje vanaf op welke termijn je daarover denkt. Ophanden, wat bedoel je daarmee? Op termijnen van een aantal weken of op termijnen van een aantal jaren? In ieder geval zal die vraag vanmiddag duidelijk klinken en we gaan daarop in.

Maar ik moet u erbij zeggen, ook op allerlei andere wijzen kom je ermee in aanraking. Namelijk met de vraag in wat voor tijdsgewricht we ons momenteel bevinden. Er bestaat namelijk, en zo noem ik het maar eventjes, een seculier 'eindtijd'-denken. Dat wil zeggen waarbij men ook in de wereld, niet eens de religieuze wereld — daarover straks meer — maar gewoon in de wereld in het algemeen, daar een idee leeft, een besef heerst dat er belangrijke dingen, een hele transitie van tijdperken of zelfs het einde van de wereld, dat hangt er vanaf, aanstaande is.

Nou, laat ik u eens een voorbeeld geven. Ik hoef alleen maar de term 'The New Age' te gebruiken en we weten allemaal dat dat gekoppeld is aan het nieuwe millennium. Het is een beetje omstreden op welke tijd het precies slaat, maar in ieder geval is de term New Age eigenlijk aan de astrologie ontleend, of zo u wilt aan de astronomie, maar astronomen zijn er niet zo blij mee als ik dat dan zo formuleer. In elk geval met sterrenbeelden. En u ziet dat hier ook op zo'n plaatje van de Vissen, dit zijn de Latijnse termen dan, van Vissen naar Waterman, Aquarius. De New Age duidt dan op het tijdperk van Aquarius.

We hebben tweeduizend jaar... dat is een beetje een lastig verhaal om dat zo eventjes duidelijk te maken... Maar het komt erop neer dat de zon dan bij het lentepunt in een bepaald sterrenbeeld opkomt. En zo'n tijdperk, zo'n astrologisch tijdperk duurt zo'n ruim tweeduizend jaar. En tweeduizend jaar lang heeft de wereld geleefd in het tijdperk van de Vissen. Een heel opmerkelijk gegeven als u het mij vraagt, omdat vissen ook altijd het embleem is geweest van het christendom. Maar dan gaan we nu naar een heel ander tijdperk en sommigen hebben dat punt gemarkeerd op 2012, anderen zeggen iets vroeger, anderen zeggen weer iets later, maar het is niet precies aan te geven. Maar in ieder geval, daar komt het tijdperk van Aquarius. En dat is een epische verandering, een complete shift.

Dit is de titel geloof ik van een boek. Maar misschien zegt u dit plaatje wat, dat je had in de jaren zestig. Nou ja, ik was er wel, maar ik was nogal een kind. Toen had je een musical, en een aantal van u kennen dat waarschijnlijk nog wel uit herinnering: de musical Hair. En daar had je zo'n lied ook over 'The Age of Aquarius'. Ik heb nog eventjes op het punt gestaan om u even dat nummertje te laten horen en ook de tekst daarvan te laten zien, maar de tijd ontbrak me om dat nog eventjes te realiseren. Maar dat was wel leuk geweest. In ieder geval, daarin werd dat tijdperk dat dan aanstaande was en inmiddels is aangebroken al bezongen. Of in ieder geval, we zitten op dat breekpunt. En een heel ander tijdperk gaat nu aanbreken.

En ja, dat is een complete beweging geworden. De New Age-beweging, die trouwens ook zeer veelkleurig is. En als ik het zo zeg, is dat nog wel een aardige term. Want één van de emblemen van de New Age is ook de regenboog. Precies, ja. En de beweging zelf is ook veelkleurig. Ze heeft soms boeddhistische wortels, andere weer christelijk. Vanuit allerlei filosofieën wordt dat dan gevoed. Maar allemaal met als kenmerkende gedachte dat een tijdperk, een wereldtijdperk wordt afgesloten en een nieuw tijdperk aanbreekt.

Dat is dan de optimistische versie. Je hebt ook een negatieve versie, een pessimistische. Ik heb het eventjes samengevat onder dit kopje: de dreiging van het klimaat. En toen kwam ik de naam... het is vrij willekeurig hoor, maar hij is een bekend figuur: Guy McPherson. En die geeft wereldwijd lezingen. Een gerenommeerd wetenschapper. En toen las ik dit eventjes over hem, en iemand die daar het een en ander over zei. En laat ik het gewoon voorlezen: "Toen ik op YouTube voor het eerst een lezing zag van de Amerikaanse wetenschapper Guy McPherson, dacht ik: dit is beslist de meest pessimistische man op aarde. Monotoon en schijnbaar zonder veel emotie voorspelt hij zijn gehoor het einde van de mensheid, misschien zelfs al in de jaren dertig van deze eeuw."

Dus dat is zeer aanstaande. Dus ook in feite, wat hij vertelt is: wij leven in de eindtijd en deze wereld is op z'n einde. Dit is een evolutiebioloog en die heeft zijn papieren en titels wel verdiend. Hij krijgt heel veel respect, en wat hij dus overal verkondigt is... Op de klimaattops van de wereld wordt dan afgesproken van: "Mensen, we moeten nu ingrijpen, anders is het te laat." Hij zegt doodleuk: "Ja, het is al te laat. Er is helemaal niks meer aan te doen." En dat pessimistische scenario dat hij dan schildert, dat is gewoon een gegeven zoals hij dat dan benoemt.

En er zijn er ook velen die in datzelfde stramien denken. Er zijn er natuurlijk ook die dat dan weer verbinden met technologische vernieuwingen. Wat dat betreft leven we natuurlijk in een buitengewoon boeiend en uniek tijdperk waarbij hele nieuwe situaties zich voordoen. Bijvoorbeeld het feit dat de hele wereld gewoon één is geworden. In die zin, dat klinkt al erg Babels. Dat de hele wereld gewoon één is geworden. En we denken globaal. En grenzen bestaan niet meer. En dat heeft ook alles weer te maken met de techniek, met het transport, met vliegtuigen. Maar ook wat de communicatie betreft. Vroeger was het een hele heisa natuurlijk om iemand een paar minuten te kunnen bellen in Amerika. En nu, een paar drukken op de knop, met beeld en geluid kun je gewoon een paar uur praten. Gratis. De wereld is één geworden in die zin, de grenzen zijn vervaagd. Het internet, de computertechnologie in het algemeen en communicatietechnologie hebben de wereld totaal veranderd zoals we dat nog nooit hebben gekend.

Ja, en in hoeverre dat positief of negatief is... dat is nog even een ander verhaal. Maar in ieder geval is dat besef er: er is iets heel bijzonders en bovendien iets unieks aan de hand. Nou ja, ik zou daar nog veel meer voorbeelden van kunnen geven. Maar laat ik het eventjes wat toespitsen dan ook nog.

▶ 09:10 Religieus Eindtijddenken: Islam, Jodendom en de Rol van Jeruzalem ↑ hoofdstukken

Want er bestaat ook een religieus, een godsdienstig eindtijddenken. En laat ik dan eerst eens noemen datgene wat wellicht het meest ver van ons af staat. Maar goed, wat betekent dat, ver? Want het komt soms wel angstaanjagend dichtbij: de islam. Die heeft namelijk ook... dat zou je misschien niet altijd zeggen, maar die heeft wis en waarachtig ook een heel sterk, zoals dat dan heet in theologische termen, een eschatologisch perspectief. Daarbij is men zich ervan bewust dat het tijdsgewricht waar wij ons nu in bevinden, eindtijdelijk van aard is. En men wacht op de komst van, zoals zij dat dan noemen, de Al Mahdi. De grote leider die dan zal aanbreken en die dan ook een, wij zouden zeggen, messiaanse tijd zal inluiden. En dan zal de hele wereld ook veroverd zijn en het huis van de islam zijn, zoals zij dat dan ook noemen. Zij zijn uit op wereldverovering. Dat wil zeggen: de hele wereld moet deel uit gaan maken van de islam.

U kent dit symbool? Dit is, u zegt: 'Ja, dat is een ruiter op een wit paard.' Maar dan zou je zeggen van: 'Oh, dat komt rechtstreeks uit de Bijbel natuurlijk, want dat is Openbaring 6 of Openbaring 19.' Dat is dan weer een andere ruiter, maar goed. De ruiter op het witte paard. Maar wist u dat dat ook een islamitisch gegeven is? Men wacht op die ruiter op het witte paard. En ik heb hier zo wat... want nou ja, ik hoef deze namen eigenlijk nauwelijks toe te lichten. Deze naam spreek ik liever niet uit, want dan breek ik mijn tong. Maar deze Erdogan. Allemaal exponenten van een politieke variant van de islam. Trouwens, islam en politiek hebben alles met elkaar te maken. Zij kennen in principe geen scheiding, de orthodoxe islam, tussen moskee en staat. Maar in ieder geval, men heeft heel sterk het besef dat we in die eindtijd leven.

Je zou daar voor de aardigheid... ik heb er ooit een keer een studiedag aan gewijd over wat er in de islam allemaal leeft aan dat soort verwachtingen. En wat helemaal boeiend is, is hoe dat matcht met de Bijbelse profetie. Dat is ongelooflijk boeiend. Ik heb hier ook genoemd de bevrijding van Jeruzalem, want dat speelt in dat denken ook een grote rol. De bevrijding dan van Jeruzalem vanuit islamitisch perspectief. Dat wil zeggen dat Jeruzalem nu dus bezet is voor hen, namelijk in Joodse handen, en dat is een gruwel in hun ogen. Na eeuwenlang behoord te hebben tot het huis van de islam... Jeruzalem, het Joodse land... nu is dat in Joodse handen, in westerse handen. Dat kan niet bestaan.

En wat helemaal boeiend is, dat staat in de islamitische geschriften ook zo beschreven. In de Hadith en allerlei andere gezaghebbende geschriften staat dat in die eindtijd, voorafgaand aan de komst van de Al Mahdi, Jeruzalem bevrijd zal worden en die stad een grote rol gaat spelen in die eindtijd. Dus ja, dat sluit naadloos aan bij wat wij weten vanuit de Bijbelse profetie. Maar dat betekent dus ook dat wat je momenteel in de wereld ziet, met name in het Midden-Oosten – maar dat heeft zijn uitwerking wereldwijd, de hele westerse wereld wordt daar zo enorm door beïnvloed – wordt gedreven door de gedachte dat de islam zich moet manifesteren. Allemaal ter inleiding op het nieuwe tijdperk dat gaat komen. Maar dat heeft ook alles te maken met dat het Joodse land, dat de Joodse staat, van de kaart geveegd moet worden. Jeruzalem moet weer een islamitische stad worden.

En dat betekent dus dat het hele wereldpolitieke probleem dat speelt, waar de Verenigde Naties zich mee bezighouden, waar we vrijwel dagelijks op getrakteerd worden in onze kranten en in de nieuwsmedia... dat is geen politieke kwestie. Het is een diep godsdienstig conflict, ook vanuit de islam bezien dus.

Als ik het dan heb over het jodendom, nou, die verwacht zoals u weet de komst van de Messias. U zegt: 'Dat doen wij ook.' Jawel, maar voor ons is het de wederkomst en voor hen de komst van de Messias. En ook binnen het jodendom – en ik zeg 'het jodendom', maar net als de islam of het christendom bestaat dat niet echt. Dat wil zeggen: er bestaan zoveel kleuren, zoveel varianten, zoveel bewegingen enzovoorts. Maar in het algemeen leeft binnen de orthodoxie ook in het jodendom de verwachting dat we in de tijd leven dat de komst van de Messias aanstaande is.

Ja, en het is natuurlijk ook niet voor niets dat in de negentiende eeuw de zionistische beweging is gekomen. En in 1948 is uiteindelijk een Joodse staat opgericht. Inmiddels ook alweer zestig, wat zeg ik? Ja inderdaad, volgend jaar zeventig jaar oud. Wat dacht u van de bevrijding van Jeruzalem? De stad van de grote Koning. De stad van de tempel ook. In 1967, dit jaar trouwens vijftig jaar geleden, dat Jeruzalem bevrijd is. In Bijbelse termen dus een jubeljaarcyclus terug. Trouwens, nóg een jubeljaarcyclus terug kom je in 1917 terecht en toen werd Jeruzalem, Brits gebied, bevrijd van de Turkse bezetting. Of tot die tijd was het, heel boeiend, vanaf 1517 tot aan 1917, zeg ik het goed? Ja, vier eeuwen dus, of acht cycli van jubeljaren, is Jeruzalem in het bezit geweest van het Ottomaanse Rijk, van de Turken dus. Vier eeuwen. Acht cycli van jubeljaren. Toen kreeg je een cyclus waarbij Jeruzalem onbestemd was en nu vanaf '67...

Daarom begrijp je trouwens ook – daar is nog veel meer over te vertellen, want er doen soms ook wel rare indianenverhalen de ronde – dat er in 2017, nu er weer opnieuw sinds '67 een sabbatsjaarcyclus voorbij is, dit jaar weer iets bijzonders moet gaan gebeuren. Maar hoe dan ook, we hadden het even over wat binnen de Joodse wereld leeft als het gaat om de verwachting van de komst van de Messias.

Ja, en waar het nu eigenlijk op wachten is: ook het jodendom staat te trappelen om de tempel te herbouwen. Nu is Jeruzalem in Joods bezit, dus wat weerhoudt hen ervan om weer... nou ja, u begrijpt, dit is een compositiefoto, maar om waar nu dat islamitisch heiligdom staat, daar weer een Joodse tempel neer te zetten? Nou, daarover is het laatste woord nog niet gezegd. En of die hier komt te staan, of hier... dat is een verhaal apart, daar moeten we nog maar een keer een andere studiebijeenkomst aan wijden. Maar één ding is zeker: de Joden staan echt te trappelen om weer een tempel te gaan herbouwen. Eerlijkheidshalve zal ik er ook bij zeggen dat dat ook omstreden is hoor. Want er zijn ook Joden – en die hebben eigenlijk nog gelijk ook – die zeggen van: 'Nee, wij moeten wachten tot de komst van de Messias.' En die erkennen trouwens niet eens de Joodse staat. Dus het is een buitengewoon complexe en veelzijdige kwestie. Maar er zijn allerlei instituten die zich hier al zo grondig op hebben voorbereid, zodat het eigenlijk alleen nog maar een politieke kwestie is om dit voor elkaar te krijgen.

En u begrijpt... stel je voor dat de Joden inderdaad de offerdienst zouden herstellen daar in Jeruzalem, en dan heb ik het niet eens over de precieze locatie. Nou, dat is natuurlijk de vervulling van de Joodse droom, dat aan de ene kant. Maar het zou zo'n doorn in het oog zijn van de moslimwereld. Want ja, dat laat zich wel raden. We hadden vroeger een boekje in de kast met als titel 'Het Midden-Oosten: Een Kruidvat'. Nou, dat kun je wel zeggen. Een kruidvat, want het is zo explosief. Vanuit ieder oogpunt. Dat wil zeggen, vanuit politiek oogpunt, vanuit godsdienstig oogpunt, en dan ook weer vanuit Joods oogpunt of vanuit islamitisch oogpunt. Dan houd ik het Westen er nog maar even buiten. Daar speelt zoveel mee, zoveel belangen die daar allemaal een rol in spelen. En één ding is zeker, in de hele wereldpolitiek...

...is dit de centrale kwestie. Dat kleine, piepkleine landje en die stad, daar draait alles om.

En ook bijvoorbeeld de explosie van geweld van de islam heeft alles te maken met de ergernis, de irritatie van de islam over het feit dat daar, eigenlijk ook geback-upt door het Westen, weer zoiets bestaat als een Joodse staat. Dat kan men niet verdragen!

Dus ja, dat is een kwestie die, zoals iemand laatst ook zei, maar door één iemand echt opgelost kan worden. En dan is de vraag: op welk paard wedden we? Ja, en dan.

▶ 20:50 Objectieve Tekenen in de Bijbelse Profetie: het Herstel van Naties ↑ hoofdstukken

Want dit is eigenlijk allemaal nog maar een algemene inleiding. Je kijkt eerst eens zo om je heen. Wat speelt er in de wereld? Seculier, religieus, de islam, in de Joodse wereld. Maar hoe verhouden deze dingen zich met de Bijbelse profetie? En daar ben ik wel wat voorzichtig in. Ik geloof dat ik dat ook zo op mijn website had aangekondigd. Want als we het over deze dingen hebben, willen we dat nuchter doen en waakzaam. Alert. Laten we zeggen, we willen alles erin betrekken. En ook zoals Dubbele in zijn inleiding al aangaf: u luistert nu naar mij, maar doe dat kritisch. Doe dat gewoon bij het licht van de Schrift. U neemt het pas aan wanneer u het zelf ook gezien en bevestigd hebt in de Schrift. Dat is eventjes mijn disclaimer, zeg maar. Maar buitengewoon belangrijk.

De Bijbelse profetie, ook dat is een veelomvattend onderwerp, want er speelt zoveel. Maar er zijn een paar heel objectieve dingen waaraan je kunt zien dat de tijd waarin wij leven zeer uniek is, en dat we dat ook markant vanuit de profetie kunnen duiden. Zeggen wat de profeten van de Schrift hebben voorzegd. Kijk, ik zeg dat er ook eventjes bij, en ik gebruik dan het woordje 'objectief'. Omdat je soms weleens van die aanwijzingen hoort waarbij ik dan, als je een beetje kritisch nadenkt, zeg: ja, dat is wel mooi gezegd, maar wat is dat waard?

Ik zal een voorbeeld geven. Ik had onlangs een telefoongesprek met iemand, een oude broeder, en die zei: "Nou, het is wel duidelijk dat we in de eindtijd leven." Want hij had 's morgens de krant gelezen en er was weer een vrouw beroofd, over allerlei toestanden die er zo in de wereld spelen. En dat vloog hem aan. En ik zeg dat helemaal niet bagatelliserend. Ik begrijp heel goed waarom dat gevoel zo iemand bekruipt. Maar u begrijpt: dat is heel subjectief. En als je er een beetje kritisch over nadenkt, dan zeg je: ja hallo, was dat vroeger anders dan? Dat de wereld geregeerd werd door criminaliteit en allerlei wantoestanden, ja, die zijn er altijd geweest. Dat is eigen aan deze wereld.

Maar met objectief bedoel ik objectieve kenmerken van deze tijd waaraan je kunt zien dat dit uniek is, bijzonder is, en alles te maken heeft met de profetie, met wat de profeten in de Bijbel hebben voorzegd. Sinds duizenden jaren, om precies te zijn zo ongeveer tweeduizend jaar, zijn er weer naties en landen op de kaart gezet die we duizenden jaren niet gekend hebben. Ik noem Egypte. Duizenden jaren bestond dat niet als land. Het land bestond uiteraard wel, maar ik bedoel: geen natie met de naam Egypte. Of een Syrië. Of een Libanon. Dat zijn allemaal landen die in de twintigste eeuw weer op de kaart zijn gezet. Al die tijd daarvoor was het mandaatgebied of werd het bezet door andere grote mogendheden. Maar het bestond niet als een zelfstandige natie.

Sinds de twintigste eeuw kennen we eigenlijk weer dat hele oudtestamentische volkerenpatroon. Precies zoals we dat in het Oude Testament, de Hebreeuwse Bijbel, tegenkomen. Dan lees je over Egypte, dan lees je over Syrië en dan lees je over Libanon. Duizenden jaren lang bestond dat niet. Laat ik dan eventjes aansluiten bij wat ik zojuist zei: in dat hele tijdsbestek is er geen sprake geweest van een Egypte, van een Syrië, van een Libanon. Of wat dacht u van een Palestina? Of zo u wilt: Filistea. Als ik het in het Hebreeuws of Arabisch zeg, dan zou ik precies hetzelfde zeggen. Dat zijn gewoon de Palestijnen. De Filistijnen waarover we in de Bijbel lezen, dat zijn de Palestijnen. Ik zeg niet eens dat het een genetische link is, maar ze spelen exact dezelfde rol. En ze zijn in die zin ook de erfgenamen van de Filistijnen, dat ze dezelfde naam dragen.

Nou ja, en om het verhaal helemaal compleet te maken: sinds een paar duizend jaar, sinds het jaar 70 van onze jaartelling tot aan 1948, is er geen Joodse staat geweest. En het is er weer! Een Joodse staat! Degene die de Bijbelse profetie kende, wist dat die er weer zou komen. 'Ja ja, dat is leuk', hoor je dan, maar ik heb hele oude boekjes, die zijn wel 110, 120, 130 jaar oud, van mannen als — ik beperk het nu maar even tot Nederlandse namen — Johannes de Heer of Herman Cornelis Voorhoeve. Die schreven in hun dagen, en dan praat ik dus over de negentiende eeuw, ergens in 1850, 1860, 1870... die schreven boekjes waarin ze zeiden: binnenkort gaan we beleven dat er in het Midden-Oosten weer een Joodse staat zal zijn. In ongeloof, nog steeds niet de Messias kennend. En ze schreven over het scenario zoals ze dat meenden te zien in de Bijbelse profetie. Maar ze wisten dat. Zoals de Joden dat trouwens ook wisten. En weten. Dat is geen verrassing.

En dat al die landen in combinatie met Israël weer zo op de kaart gezet zijn, dat is zo uniek! Het is niet zomaar één landje. Nee, dat hele patroon van volkeren, het staat weer op de kaart. Wat is er aan de hand? Vanuit de Bijbelse profetie weten we ook: ja, dat zal de situatie zijn als de Messias terugkeert. Als het koninkrijk gevestigd gaat worden, zal dat vlak daaraan voorafgaand de situatie zijn. Ik doe geen moeite om Bijbelse plaatsen en referenties te noemen, omdat dat zo evident is. Er zijn zoveel plaatsen in de Schrift die daar inderdaad op wijzen. En dan heb ik nóg een objectief gegeven.

▶ 27:56 De Profetische Tijdklok: Twee Dagen en Zes Millennia ↑ hoofdstukken

Behalve dan dit, wat uniek is. Het is nog een heel objectief gegeven. De termijn verstrijkt. Namelijk wat de Schrift heeft voorzegd over de tijdsperiode die zou verstrijken eer dat de Messias zou komen. En de belangrijkste is wel deze: dat de Messias zou terugkeren. Dat Israël zich twee dagen in het graf zou bevinden, namelijk in dat van de natiën. Niet bestaan, dood zijn. Maar op de derde dag, na twee dagen, zou God het volk doen herrijzen. Dat lezen we in Hosea, en in typen vinden we die twee dagen zoveel keren terug. Het speelt altijd weer een grote rol.

En dan is het Petrus die ook uitlegt dat in dat verband ons niet mag ontgaan: voor de Heere is één dag als duizend jaar. En hij herhaalt het en zegt: en duizend jaar als één dag. Nou, dat betekent dus dat nadat de Heere, de Messias, in de eerste eeuw het aardse toneel verlaten heeft, in diezelfde generatie de Joodse staat van de kaart verdwenen is. Jeruzalem is verwoest. Wel, na twee dagen zou de Heere terugkeren.

Ja, dat betekent dat als wij nu dus in 2017 hier in Urk bij elkaar zijn, we weten — zonder dat nou op het jaar nauwkeurig even te moeten vaststellen — dat die termijn van twee millennia zo goed als verstreken is. Laten we er even van uitgaan dat de Heere... Ik denk dat dat exact is geweest, maar als u zegt van: "Nou, het is één jaar eerder, of later, of vroeger, of nog twee jaar", dat maakt voor het verband even niets uit. Maar ik ga ervan uit dat de Heere in het jaar 30 is gestorven, opgestaan en ten hemel is gevaren. Ja, dan hoef je geen wiskundige te zijn om vast te stellen dat er in het jaar 2030 dus 2000 jaar voorbij zijn sindsdien. Dat is een markant gegeven.

En als de Schrift zegt: "Na twee dagen zal Hij terugkeren", dan weet je dat dit dus betekent dat die tijd nu zeer aanstaande is. En sommigen zeggen van: "Ja, maar dat is globaal, dat is in het algemeen, of dat is ongeveer plusminus." Nou, daar hebben we het nu even niet over. Maar ook als het plusminus is, dan praten we toch echt over twee millennia.

Ik zou het trouwens nog op een andere manier kunnen zeggen. Want als je nu vanaf Adam rekent — dit is een wat moeilijkere rekensom, dat geef ik toe, maar hij is te doen hoor — dan zijn er nu inderdaad bijna 6000 jaar voorbij. En als u het mij vraagt: in de jaren 30 straks zijn er inderdaad zes millennia voorbij sinds Adam. Heel makkelijk: van Adam tot Abraham 2000 jaar, van Abraham tot Christus 2000 jaar en van Christus tot nu ook weer 2000 jaar. Dat zijn dus 6000 jaren, zes millennia.

En dat betekent dus in Bijbelse termen de Sabbat, de dag van de Heere. Zijn dag gaat dan aanbreken. Dit zijn twee objectieve, duidelijk aanwijsbare gegevens waar je niet onderuit kunt, waarin je dus kunt zien hoe duidelijk de tijd is waarin wij leven. Het wijst in alle opzichten naar de aanstaande komst van de Messias, of de vestiging van het Koninkrijk en al die gebeurtenissen die daarmee verband houden.

En dan hebben we het dus helemaal nog niet eens over allerlei algemenere ontwikkelingen. Ook binnen de christenheid, want ook daarover worden dingen voorzegd hoe dat zou zijn. Maar die zijn wat moeilijker als uniek, objectief gegeven aan te wijzen; die zijn meer een bevestiging daarvan. Deze twee — en ik zeg niet dat er niet meer te noemen zijn — maar dit zijn denk ik de twee belangrijkste pijlers waarop je dit gegeven dus kunt baseren. De Bijbelse profetie.

Dus als ik nou eventjes terugga naar de eerste dia... Wat was er ook alweer? Hoe had ik het ook alweer genoemd? De wederkomst... dat woord 'ophanden', dat was het ja. 'De wederkomst ophanden?', dat zou ik zeggen, jazeker! Want wij leven inderdaad in dat tijdsgewricht waarin we dit kunnen en mogen verwachten. En dat maakt de tijd waarin wij leven zo enorm boeiend.

En de meeste mensen, ik bedoel ook de meeste christenen, slapen. Het opmerkelijke is dat men in de wereld vaak veel beter in de gaten heeft hoe uniek de tijd is waarin wij leven en daar veel alerter op is. Ook dit hoeft ons trouwens weer niet te verbazen, dat de christenheid in het algemeen compleet blind daarvoor is. Want ja, we moeten de planeet redden, weet u wel? Anders gaat het niet goed met de wereld.

Dan ben ik toch wel erg blij dat ik een goed bericht ken en dat het allemaal in goede handen is. En dat Hij niet alleen de Redder is van alle mensen, in het bijzonder van ons die mogen geloven, maar dat Hij ook inderdaad Zijn belofte nakomt en dat Hij straks de zevende dag laat aanbreken. Dat Hij na al die menselijke arbeid zegt van: "Nou is het Mijn dag en nou breekt de rust en echte vrede aan." Het is toch heerlijk als je dat weet.

Men denkt dat die Sabbat, of dat Koninkrijk, of dat Vrederijk, iets is wat de mens zou moeten bewerkstelligen of dichterbij zou moeten brengen. Allemaal onzin. Gelukkig. Openbaring 12. Ja, we komen er wel hoor. Want daar wil ik dan toch even naartoe.

▶ 35:05 Overspannen Verwachtingen Rond 23 September ↑ hoofdstukken

Want er bestaat ook zoiets als een overspannen verwachting. Want met dat ik gezegd heb dat we in hele bijzondere tijden leven – objectief gezien, gewoon vanuit de Bijbelse profetie – is het ook zo dat sommige mensen weleens de neiging hebben om op hol te slaan.

En dat is wat er momenteel ook speelt. Hoe kan het ook anders? Het komt met name weer vanuit Amerika aanwaaien. Nee, niet aanwaaien, overwaaien. Ik ben inmiddels heel wat Bijbelleraren tegengekomen die benadrukken dat de komende maand zeer aanstaande is. Het is vandaag 20 augustus, nietwaar? Dus over ruim een maand, op 23 september met precisie, dan zouden... de voorspellingen of de verwachtingen zijn wat verschillend. Sommige mensen zeggen: "Dan zal de opname van de gemeente plaatsvinden." Anderen wijzen op andere profetische gebeurtenissen. Maar in ieder geval: 23 september, houd hem vast.

En waaraan ontleent men dat? Behalve aan zo'n indianenverhaal dat nu al jaren de ronde doet over een Joodse rabbijn – ja, 'een Joodse rabbijn', dat is een pleonasme hè. Een rabbijn die ergens in de middeleeuwen al een voorspelling gedaan zou hebben, dat is echt een broodjeaapverhaal.

Maar veel belangrijker is, en dat is wat ik nu ook wil checken, wat men zegt te ontlenen aan Openbaring 12. En als het een Bijbels argument is, dan moeten we dat onder ogen zien. Hoe komt men dan aan dat 23 september? Nou, laten we eerst naar Openbaring 12 toegaan.

▶ 37:10 De Exegese van Openbaring 12: Wie Is de Vrouw? ↑ hoofdstukken

Ik wil eerst, voordat ik daarop inga, de tekst zelf onder ogen zien. Ja, en u begrijpt: als we Openbaring 12 opslaan, dan zijn daar al elf hoofdstukken aan voorafgegaan. En met name dat elfde hoofdstuk over die twee getuigen die op het tempelplein van Jeruzalem gedurende 1260 dagen zullen profeteren. Dat was Openbaring 11. En nu in Openbaring 12 lees je: "En een groot teken werd gezien..."

De vertaling die u hier ziet is vooral gebaseerd op de interlineair. Als die interlineair niet goed zou zijn, dan kunt u de persoon die daar verantwoordelijk voor is direct aanspreken. Zo direct, hij zit hier achterin. Ja, Menno. Nee, maar dat is geweldig. En u ziet dat altijd: een woord-voor-woord weergave. Afijn, "een groot teken", schrijft Johannes. "Een groot teken werd gezien in de hemel." Een groot teken, en dat woord 'teken' is precies wat het ook in het Nederlands beduidt. Namelijk: iets met een 'be-teken-is'. En het was een groot teken. Later in hoofdstuk 15 kom je dat trouwens weer tegen, een groot teken. Nee, een ander teken in de hemel. Dat terzijde trouwens.

Het werd gezien in de hemel. In ieder geval dus vanuit Gods perspectief ook. Ik zal u vertellen, maar nou loop ik een beetje vooruit op wat ik straks nog wil laten zien, wat het voorstelt, de betekenis dus... dat vindt gewoon op aarde plaats. Kijk, wat hij gaat zien, dat zullen we zo onder ogen zien: een vrouw bekleed met de zon en de maan onder haar voeten, enzovoorts. Dat is een... Het teken ziet hij in de hemel. Maar dat wat er gebeurt, waar die vrouw een voorstelling van is, ja, die bevindt zich op aarde. Dat blijkt ook wel, want dan gaat het verhaal door. Die vrouw baart een mannelijke zoon en die vlucht vervolgens naar de woestijn waar ze een plaats heeft, van God bereid, 1260 dagen. En dan lees je, het hele hoofdstuk 12 gaat daar feitelijk ook over: dus dat is een gebeuren dat zich op aarde afspeelt. Maar hij ziet het teken in de hemel en dan zegt hij: "een vrouw". Het is dus een groot teken, werd gezien in de hemel, je zou hier dus ook een dubbele punt kunnen zetten: "een vrouw bekleed met de zon en de maan onder haar voeten."

Eerst even een vrouw. Ja, wie is die vrouw? Dat is natuurlijk de hamvraag. Of: wat beduidt ze? U zegt het is een teken. Oké, maar waar is het dan een teken van? Waar slaat dat op? Nou ja, dan zijn er verschillende smaken. De rooms-katholieke uitleg, die vele eeuwen lang gedomineerd heeft. Voor zover de Bijbel een rol speelde trouwens in het rooms-katholicisme, dat is niet zo heel erg groot. Maar goed, als rooms-katholieken denken aan een vrouw en bovendien een hemelsteken, een vrouw met kosmische proporties zeg maar, dan denkt men aan Maria. Wat trouwens helemaal niet zo'n gekke uitleg is hoor, voordat u nou denkt dat ik het belachelijk zit te maken. Want wat je namelijk leest is dat die vrouw een mannelijke zoon baart, die alle natiën zou hoeden met een ijzeren staf. En dat is onmiskenbaar de Messias. Nou, als die mannelijke zoon dan de Messias is, wie is dan die vrouw? Dat is gewoon de moeder van de Messias. En daar kom je toch uit, zou je zeggen, bij Maria. Alleen is er dan geen teken meer. Maar dan is het letterlijk een vrouw dus. Dus dat ik er toch wat lichtzinnig over praat, is omdat voor de rest het hele verhaal niet meer klopt. Alles wat over die vrouw namelijk gezegd wordt, dat ze na de bevalling meteen vlucht en dat ze 1260 dagen dan bewaard wordt... dat is allemaal niet van toepassing op Maria. Dus moeten we die uitleg alsnog weer fout rekenen.

Een andere uitleg, en ik noem hem maar eventjes traditioneel protestants, die zegt: "Nou die vrouw, oh dat is duidelijk. De vrouw, dat is toch gewoon, dat is de bruid. Dat is gewoon dus de kerk." Wat volgens mij in één zin twee fouten zijn. Want eigenlijk, als u het mij vraagt, is die rooms-katholieke uitleg dan nog logischer. Want die vrouw is in deze beschrijving degene die de Messias voortbrengt. Nou, in hoeverre is dat van toepassing op de kerk? Dat is toch een raar verhaal. De Messias komt voort uit Maria. Dat kun je zeggen. Maar je kunt niet zeggen dat de kerk de Messias voortgebracht heeft. Hoe stel je je dat dan voor? En dezelfde bezwaren die ik zojuist uitte over de rooms-katholieke uitleg, zijn in feite hier ook op van toepassing.

Nou, laten we het dan maar gewoon meteen goed zeggen, als u het mij vraagt. Ik ben degene die spreekt, u bent degene die luistert en beoordeelt. Dat in de Bijbelse profetie een vrouw gewoon standaard een type is, een uitbeelding van Israël. Dat kan niet missen. En dan klopt trouwens het verhaal ook, want in die zin dat Israël als natie inderdaad de Messias heeft voortgebracht of voortbrengt, laat ik het even zo zeggen. Dat klopt. Want die vrouw kan nooit Maria zijn. Zoals ik zojuist al aangaf: Maria is niet gevlucht, Maria is niet 1260 dagen in de woestijn bewaard. Dat is allemaal niet van toepassing. Op Israël is dat wél van toepassing. Het is het volk dat de Messias voortbrengt. Nou, laten we het daar even bij houden.

Daar staat er nog bij, en dat bevestigt deze uitleg: de vrouw is een uitbeelding van het volk dat de Messias voortbrengt. Blijkt vervolgens, ze is bekleed met de zon en de maan onder haar voeten, en op haar hoofd een lauwerkrans van twaalf sterren. Nou, waar doet dat getal twaalf je dan aan denken? Anders dan inderdaad aan het volk van Jacob. Het huis van Jacob, de twaalf stammen. En daar heb ik trouwens nog een hele mooie. Dat is een heel oud bewijs hoor, dat bewijs is al bijna 4000 jaar oud. Dan gaan we even naar Genesis 37, dat is die geschiedenis van Jozef. Die dan in zijn familie vertelt over zijn droom. En dan lezen we in Genesis 37... en hij had al een keer eerder gedroomd en nu kwam hij weer daarmee op de proppen. Hij had nog een andere droom, Jozef dus, die hij aan zijn broeders verhaalde. Hij zei: "Nu heb ik weer een droom gehad. Zie, de zon, de maan en elf sterren" – als hij zichzelf meegerekend had, waren het twaalf sterren geweest – "bogen zich voor mij neer." En toen hij dit aan zijn vader en zijn broeders verhaalde, onderhield zijn vader hem daarover en zei tot hem: "Wat voor een droom is dat, die je gehad hebt? Zullen soms ik, uw moeder en uw broeders komen om ons voor u ter aarde neer te buigen?"

Het gaat maar even om die uitleg die Jacob gaf. Jacob had geen enkele moeite met de uitleg van die zon, maan en die sterren. Die wist meteen van: "Oh, dat slaat natuurlijk op onze familie. Op gewoon het huis van Jacob." Op zon, maan, twaalf sterren. Het is in het algemeen zo dat als je de Bijbelse profetie, en zeker het boek Openbaring, het laatste bijbelboek in onze Bijbel ook, dat het is gebaseerd op al het voorafgaande. Het is een sluitstuk van de profetie. Je wordt eigenlijk ook geacht dat als je het boek Openbaring kent, dat je al het voorafgaande ook kent en daarvan op de hoogte bent. En dan is het boek Openbaring als een sluitstuk, als de hoeksteen zeg maar op zo'n piramide, weet je wel. Dat maakt het af. En alle lijnen komen daar – om even in de beeldspraak van die piramide te blijven – alle lijnen komen daar samen uiteindelijk. Maar in ieder geval: die zon, die maan en die sterren, dat verwijst naar het huis van Jacob. En dan hebben we opnieuw weer een bevestiging dat inderdaad die vrouw een uitbeelding is van Israël. Maar goed, nou komen we toch nog op iets anders.

▶ 47:12 De Astronomische Theorie van het Maagd-sterrenbeeld ↑ hoofdstukken

Er is namelijk een alternatieve uitleg. En die is heel actueel. Het is op zich helemaal geen gekke gedachte, net zoals de uitleg dat die vrouw een uitbeelding van Maria is op het eerste gezicht ook geen gekke gedachte is. Men zegt dit: wat Openbaring 12 vers 1, wat we zojuist gezien hebben, beschrijft, dat is een astronomisch of astrologisch – maar ik weet dat christenen wel een allergie voor astrologie hebben, dus we noemen het gewoon maar astronomisch – een astronomisch fenomeen.

Zij zeggen: kijk, die vrouw, dat is gewoon Virgo. Dat is de maagd. Gewoon het sterrenbeeld, de maagd. En hoezo heeft dit dan alles te maken met Openbaring 12 vers 1? Wel, dat zit zo. Als dit het sterrenbeeld de maagd is, en daarop direct aansluitend heb je Leo. U weet dat, dat is de leeuw. Latijn voor leeuw. Dat is trouwens ook heel boeiend hoor. Want hier beginnen de twaalf, of zo u wilt, achtenveertig sterrenbeelden. En hier eindigen de sterrenbeelden. Want het is een cirkel, hè? Die hele zodiak is een cirkel. De zon gaat gedurende één jaar langs al die sterrenbeelden. Maar dan is de vraag: waar is de kop, waar is de staart? Waar begint het, waar eindigt het? En dan begint het inderdaad bij de maagd en eindigt bij de leeuw. Vanuit de Bijbelse symboliek weet je dat meteen, maar in Egypte wisten ze dit ook al lang, want de sfinx is een uitbeelding daarvan. De sfinx is eigenlijk gewoon het hoofd van een maagd en het achtereind van een leeuw. Om daarmee ook aan te geven: daar begint het hoofd, het begin, dat is de maagd en daar eindigt het. Vanuit de hele Bijbelse symboliek is dit natuurlijk ook zo evident. De maagd, en hier eindigt het. Ook dat speelt in het boek Openbaring een grote rol: de Leeuw van Juda. De koning hè, de leeuw. De koning der dieren aan wie de scepter wordt toevertrouwd. Juda is trouwens ook een leeuw. Maar nee, ik ga daar nu verder niet op in. Ik wil dit alleen even gezegd hebben, want dat is belangrijk.

Waarom koppelt men Openbaring 12 vers 1 aan dit sterrenbeeld? Wat men zegt is dit. Dat er 23 september aanstaande iets heel unieks aan de hemel te zien is. Namelijk exact de beschrijving van wat Johannes zegt in Openbaring 12 vers 1. Waarom? Wel, daar is de vrouw. Ze is bekleed met de zon, dat wil zeggen, de zon schijnt dan op haar. Op 23 september zal dat fenomeen zich voordoen. Ze is bekleed met de zon en op een bepaald tijdstip – je moet dat zelfs op het uur nauwkeurig kunnen aanwijzen – de maan onder haar voeten. En bovendien is ze gekroond, zegt men dan, met twaalf sterren. Hoezo twaalf sterren? Nou, boven haar hoofd heb je het sterrenbeeld Leo. En dat heeft in totaal negen sterren. Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen. Regulus is daarvan een hele bekende zelfs. U zegt: negen sterren. Ja, maar het bijzondere is: op 23 september komen daar nog drie hemellichamen bij. Dat is heel apart, want dit zijn namelijk geen sterren, maar planeten. Dwaalsterren dus. Venus, Mars en Mercurius. Die drie hemellichamen komen er dan nog bij. Dus behalve de negen sterren van het sterrenbeeld Leo, heb je ook nog eens de drie hemellichamen die daar toevallig ook staan. Namelijk de drie planeten Mercurius, Mars en Venus. Overigens speelt Jupiter hier ook nog een rol in, maar laten we het niet ingewikkelder maken dan het is.

Het gaat er eventjes om wat men dus zegt. En tik het maar eens in om te zien hoe dat dan leeft. Kent u deze man? Nou ja, dat is een bekende Amerikaanse bijbelleraar. Maar je hebt ook Scott Clark, als ik zijn naam goed uitspreek, die is hier ook heel erg mee bezig. Er staan talloze YouTube-filmpjes die naar voren brengen dat op 23 september 2017... Dit is even een screenshot van een YouTube-filmpje, die een hele tijdlijn naar voren brengen, u ziet het. Die zeggen dat op 23 september 2017 de rapture plaatsvindt. Omdat dat precies dit sterrenbeeld is: de vrouw bekleed met de zon en de twaalf sterren op haar hoofd. Dus Openbaring 12 vers 1 verwijst naar een teken in de hemel. Namelijk naar een sterrenbeeld. En die situatie doet zich nooit voor. Men zegt zelfs – ik had u daar ook nog een mooi plaatje van kunnen laten zien – de afgelopen 7000 jaar heeft dat nooit plaatsgevonden, wat er op 23 september te zien is. Nou, dat is wel een uniek ding, nietwaar? Dus, dat is best een zinnig verhaal. Men zegt dus dat Openbaring 12 vers 1 op die datum wordt vervuld. Waarna vervolgens natuurlijk nog een andere vraag zich aandient en dat is: wat gaat er dán plaatsvinden? En het meest voor de hand liggend is precies wat er dan gaat volgen, namelijk de geboorte van die mannelijke zoon. Daarover straks meer, maar de tijd gaat wel weer erg hard vandaag. Ja, ik denk trouwens dat wanneer ik hier over een maand weer mag zijn, dat zal ongeveer 21 september zijn... Ja, dat is heel actueel! Dus we gaan dan gewoon verder. Dit wordt het echt niet, ik heb nog een heleboel dia's. Mijn inleidingen heb ik misschien een beetje te lang gemaakt. Maar het gaat erom: die unieke constellatie van hemellichamen doet zich op die datum voor. En ja, dat betekent dat het heel bijzonder is wat er dan zou moeten gaan gebeuren.

▶ 54:31 Het Tweede Teken: Waarom de Datumzetting Faalt ↑ hoofdstukken

Maar is dat wel zo? Dat is de volgende vraag, want we moeten wel kritisch blijven. Het punt is namelijk dit, en ik ben hier erg diep ingedoken en heb ook heel veel mailtjes over deze kwestie gekregen. Ik had er namelijk vijf maanden geleden al een keer een blog aan gewijd, met als hoofdargument waarom dit niet kan: dat wat ik nu ga vertellen. Ik heb heel veel reacties daarop gekregen, en niemand heeft dit kunnen weerleggen.

Wat is namelijk het geval? Wie het teken in de hemel van Openbaring 12 vers 1 astronomisch uitlegt – een zinnige gedachte nietwaar, het is per slot van rekening een teken aan de hemel – is dan wel verplicht dat ook te doen met dat ándere teken in de hemel. Namelijk twee verzen later, in Openbaring 12 vers 3. Daar staat: "En ik zag een ander teken in de hemel." We zullen dat zien, dat andere teken in de hemel. Laat ik het even voorlezen: "En er werd een ander teken in de hemel gezien, en zie, een grote rossige draak met zeven koppen en tien horens, en op zijn kop zeven kronen."

Oké, het eerste teken is als een sterrenbeeld precies aan te wijzen. Je kunt precies zien: kijk, dat is de maan onder de voeten, bekleed met de zon, een kroon van twaalf sterren. Prima. Maar dan moet je dat ándere teken aan de hemel óók kunnen aanwijzen en in de sterrenbeelden kunnen laten zien en zeggen: kijk, dat is die draak. Dat is trouwens nog geen punt hoor, want de draak en de slang zie je op meerdere manieren aan de sterrenhemel. Maar dan ook met zeven koppen en tien horens. En, als het even kan, ook nog met die diademen.

Ik heb heel veel mailtjes gekregen van mensen die zeggen: "Ja, dit teken staat er wel, en het gaat over Planet X of over Nibiru." Dat is allemaal heel leuk gevonden, maar meer ook niet, want het is voor een groot deel dikke duim. Maar los daarvan, verklaar eens: hoe kan één planeet nou een vervulling zijn van dat andere teken? Van zeven koppen en tien horens? Waar zie je dat dan in? Niemand die dat kan aanwijzen. Daar lopen ze dus gewoon aan voorbij, en dat vind ik heel kwalijk. Kijk, je kunt natuurlijk wel één vers er zo uitplukken en dan de vervulling daarvan zien, tot je dienst. Maar dan moet je wel consequent zijn en de hele context erbij betrekken. Dat gebeurt niet; men gaat daar stelselmatig aan voorbij.

Dus wat er ook op 23 september straks gaat gebeuren... Want het is trouwens om nog een reden een markante datum. De dag eraan voorafgaand is het namelijk Rosh Hashanah. Nee, niet Jom Kippoer, Jom Kippoer is nog weer negen dagen later. Dat is op de tiende van de zevende maand. Maar Rosh Hashanah wil zeggen: het hoofd van het jaar. Dat is wat Rosh Hashanah betekent, het begin van het jaar. Oftewel: Joodse Nieuwjaarsdag. Oftewel: de dag zoals die Bijbels gezien genoemd wordt, de Dag van het Bazuingeschal. Als je zegt: "Ja, maar de bazuin zal klinken op de Dag van de Bazuin", dan zeg ik: dat lijkt me nogal voor de hand liggend. Maar om dat te koppelen aan Openbaring 12 vers 1 is niet gegrond. Dat kan ik niet goed rekenen. En dat klinkt een beetje schoolmeesterachtig, alsof ik daarover ga, maar het is gewoon niet redelijk als u het mij vraagt.

En nogmaals, u bent degene die dat moet checken. Het is wel ernstig, omdat velen toch wel... Hoewel ik de indruk heb dat Amerikanen – en ik heb zoveel waardering voor deze mensen, ze kunnen altijd out-of-the-box denken en zijn in voor nieuwe dingen en nieuwe gedachtegangen, prachtig, vooral zo houden, heel innovatief – maar het kritisch vermogen is niet altijd even groot. Daarom denk ik trouwens ook dat het hier in Nederland wat minder gehoord wordt. Maar ik ken mensen die hier echt helemaal op afgaan en zeggen: "23 september gaat het gebeuren!"

Nou ken ik dat fenomeen wel, persoonlijk ook uit eigen ervaring, van eerdere verwachtingen die men zo heeft uitgesproken. Als dat niet gebaseerd is op de Schrift en op keiharde gegevens, dan loopt het uit op een deceptie. Dat is nogal logisch. Dan ga je een datum prikken, en dan moet het gaan gebeuren. Dan ben je weliswaar heel hooggespannen en kijk je uit naar die bewuste dag, maar hoe meer je daarnaar uitkijkt, hoe groter de teleurstelling nadien is als blijkt dat het inderdaad niet uitkomt. Daarom denk ik dat juist nú deze dingen aan de orde moeten komen.

Natuurlijk kreeg ik dat dan ook te horen. Het is zelfs op internet tegen mij gezegd, omdat ik dat artikel had geschreven: "Die man, die schrijver" – dat was ik dus – "die schrijft dat omdat het hem niet uitkomt. Hij kijkt zelf niet naar de wederkomst uit." Kijk, dat is op de man spelen. Ten eerste doe je dan een uitspraak over iemand anders. Ik zou zeggen: hoe eerder, hoe beter toch? Als we Hem tegemoet gaan en als die dag aanbreekt, dat is toch wel geweldig! Maar daarmee heb je natuurlijk de kwestie zelf niet beoordeeld. Wees wel waakzaam. Waakzaam betekent niet alleen maar alert zijn op wánneer het kan gebeuren, maar het betekent ook dat je nuchter bent. Dat je niet zomaar een conclusie trekt en een redenering gaat volgen, terwijl je dat niet hard kunt maken. Terwijl het gewoon niet duidelijk is. Dan ben je eigenlijk gewoon onder invloed. Dan ben je niet werkelijk bij zinnen, want dan ben je niet in staat om het kritisch te bezien. Dat het een aantrekkelijke gedachte is dat dit op 23 september straks gaat plaatsvinden, ja, dat begrijp ik.

En dan zouden we nu met Openbaring 12 vers 2 verder gaan. Maar dat gaan we toch niet doen. Nee, want ik had heel graag nog wat meer willen vertellen. Juist over de geboorte van die mannelijke zoon, over wat dat dan is. Ik heb al verteld: dat is de Messias. Maar wie is die Messias? En dat is eventjes de cliffhanger voor de volgende keer. Dit is een vraag: als die vrouw een voorstelling is van een volk, als dat personage een aanduiding is van een heel collectief, van een volk, hoe zou dat dan met die mannelijke zoon zijn? De Christus, de Messias, zou dat óók een volk zijn? Just a thought. Daar gaan we het de volgende keer over hebben, want er is nog zoveel over te melden.

Ik weet niet precies de datum, maar dat is ergens in de tweede of derde week van september. 17 september? 17 september. Nou, actueler kan het haast niet. Dan gaan we hier gewoon verder over spreken. En ondertussen verblijden wij ons in de geweldige dingen die op handen zijn. Want dat staat als een huis!