▶ 00:00 Het Plan Der Aionen ↑ hoofdstukken

Goedemorgen, dames en heren. Vrienden van het goede bericht van God, die alles geweldig geschapen heeft en een plan heeft met heel zijn schepping, oftewel een plan der aionen heeft. Die uitdrukking treffen we aan in Efeze 3. Weliswaar niet in uw Bijbelvertaling, vermoedelijk, omdat het woord vertaald is met eeuwen, met wereld of met eeuwigheid, en dat is nogal een beetje lastig. Daarom kies ik er bij voorbaat voor om gewoon het woord te gebruiken dat de Bijbel zelf daarvoor heeft gebruikt, namelijk aionen. Dan hebben we in ieder geval niet de verwarring die in de vertaling is ingeslopen.

Ik wil het schriftgedeelte waar die uitdrukking 'het plan der aionen' wordt gebezigd, even met u lezen. Althans, een paar verzen daaruit. In Efeze 3 vers 8 schrijft Paulus: "Mij, verreweg de geringste van alle heiligen, is deze genade te beurt gevallen om aan de heidenen de onnaspeurlijke rijkdom van Christus te verkondigen, en in het licht te stellen wat de bedeling van de verborgenheid inhoudt, dat van aionen her verborgen is gebleven in God, de Schepper van alle dingen. Opdat thans door middel van de gemeente aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten de veelkleurige wijsheid van God bekend zou worden, naar het plan der aionen dat Hij in Christus Jezus onze Heer gemaakt heeft."

Hier ziet u die uitdrukking dus: het plan der aionen. Dat is zoveel mooier dan wat er in de vertaling helaas van gemaakt is, of het nu de NBG of de Statenvertaling is. Daar staat in beide gevallen 'het eeuwig voornemen'. Nu is een voornemen inderdaad een plan, daar heb ik niet zoveel moeite mee, maar het is geen eeuwig voornemen alsof God het zich altijd heeft voorgenomen. Want dat is toch een beetje de gedachte die in het woordje 'eeuwig' dan meekomt. Nee, het is een plan, een voornemen dat Hij gemaakt heeft met het oog op de eeuwen, oftewel met het oog op de aionen.

Dat heeft Hij als een architect tevoren gemaakt naar Zijn gemaakt bestek, zoals het in de psalmen ergens staat. Alles gaat in volmaakte overeenstemming met dat wat Hij Zich heeft voorgenomen. Hij heeft een tijdpad gemaakt en Hij heeft tijden gemaakt; zo lees je ook in Hebreeën 1 dat God de aionen gemaakt heeft. Met die aionen heeft Hij dus een plan.

Wat ik mij heb voorgenomen, dat is mijn plannetje op menselijk niveau. Wat ik mij heb voorgenomen, is om vanmorgen in vogelvlucht eens die aionen te tonen, mede ook op verzoek. Ik heb mezelf daarvoor ongeveer drie kwartier gegeven. Beter gezegd: mijn kinderen hebben die drie kwartier aan mij toebedeeld. En ouders moeten naar hun kinderen luisteren, dat weet u. Zo staat het er toch? Misschien dat daar nog wat reserveminuten bij komen, of blessureminuten, als het langer dan drie kwartier wordt.

Laten we daar in het algemeen eens een overzicht van geven. De Bijbel spreekt over de tegenwoordige aion. Ik kom daar straks nog wel uitgebreider op terug. De Bijbel spreekt ook, en we hebben dat zojuist gelezen, over 'van aionen her'. Dat betekent dat er ook aionen voorafgegaan zijn aan de tegenwoordige aion. 'De aionen die geweest zijn' is een uitdrukking die u vindt in Prediker 1 vers 10. Daarnaast is er in de Bijbel ook verschillende keren, heel wat keren zelfs, sprake van de toekomende aionen.

Dat betekent dat we er op zijn minst vijf hebben: de aionen die geweest zijn, de tegenwoordige aion en de aionen die nog moeten komen. Dat levert een totaal op van minstens vijf aionen, en dat blijkt inderdaad te kloppen. Maar daarover later nog meer. Laten we gewoon eens bij het begin beginnen en het systematisch aanpakken.

▶ 05:31 Voor de Aionen: Genade in Vooreeuwige Tijden ↑ hoofdstukken

De Bijbel spreekt namelijk niet alleen maar over de aionen, maar ook dat er een tijd is geweest – ik weet niet of ik dat ‘tijd’ mag noemen, maar in ieder geval is er sprake van ‘vóór de aionen’. Helaas zijn de vertalingen ons daarin weer niet erg behulpzaam. U vindt die uitdrukking in 1 Korinthe 2 vers 7; Paulus heeft het zo opgetekend. Ik ga gewoon rechtstreeks naar de letterlijke betekenis, naar de letterlijke woorden van de grondtekst. Daar schrijft Paulus over wat wij spreken als een verborgenheid. U weet, ik heb het zojuist ook gelezen, dat aan Paulus als rentmeester de bedeling van de verborgenheid is toevertrouwd. Wat wij spreken als een verborgenheid, is de verborgen wijsheid Gods, die God reeds vóór de aionen voorbeschikt heeft tot onze heerlijkheid.

God heeft dus een plan gemaakt. Dat plan lag al klaar; het was al voorbeschikt. Zoals dat trouwens altijd gaat met een plan: je gaat eerst een plan maken en vervolgens ga je dat ten uitvoer brengen. Wel, God heeft dat ook gedaan vóór de aionen. Als u de NBG-vertaling hebt, dan staat er: ‘van eeuwigheid af’. Dat is echt fout, want er staat niet ‘van eeuwigheid af’. In de eerste plaats heeft men er een enkelvoud van gemaakt, terwijl de Bijbel niet spreekt over ‘eeuwigheid’, maar in dit geval over ‘aionen’. Bovendien staat er niet ‘van eeuwigheid af’, er staat: ‘vóór de aionen’. Dat vindt men blijkbaar veel te lastig, maar de Bijbel is er volkomen duidelijk over. Er was een tijd vóór de aionen en God heeft dat voorbeschikt; een geweldige heerlijkheid, allemaal voor ons.

Dat is allemaal genade. Trouwens, dat blijkt ook uit die schriftplaats in 2 Timotheüs 1 vers 9. Daar is sprake van ‘vooreeuwige tijden’. Dat is een erg lastige frase die u trouwens nog twee keer elders treft. Het is vooral lastig voor degenen die denken dat ‘aion’ te maken heeft met eeuwigheid, want dat doet de Bijbel helemaal niet. Aion heeft te maken met tijden. In 2 Timotheüs 1 vers 9 wordt gesproken over ‘vóór-aionische tijden’. Je hebt een aionische tijd, een eeuwse tijd. De Statenvertaling spreekt dan weer over ‘de tijden der eeuwen’, maar dat is natuurlijk hetzelfde als de eeuwse tijden.

In 2 Timotheüs 1 vers 9 staat dit: ‘Die ons behouden heeft’ – het gaat hier uiteraard over onze grote God en Schepper – ‘en geroepen met een heilige roeping, niet naar onze werken, maar naar Zijn eigen voornemen en de genade, die ons in Christus Jezus gegeven is vóór aionische tijden’. Of, zo u wilt: voor eeuwse tijden. Die uitdrukking gebruik ik persoonlijk liever dan ‘eeuwige tijden’, want ‘eeuwig’ heeft weer die klank en de smaak van eindeloosheid, terwijl het juist te maken heeft met ‘eeuw’ en met ‘eeuws’. Zoals iets dat in de twintigste eeuw plaatsvindt ‘twintigste-eeuws’ is, zo heeft God een plan der eeuwen. Er is sprake van tijden der eeuwen, of als je de vraag omkeert: vóór-aionische tijden.

Het is geweldig dat ons die genade is gegeven voordat wij er waren, voordat wij een keuze hadden gemaakt en voordat wij ook maar iets konden doen, ten goede dan wel ten kwade. Het is immers niet naar onze werken, ongeacht welke dat ook zijn. Het is namelijk genade die ons in Christus Jezus gegeven is vóór de aionische tijden. Is dat genade of niet? Daar is niets van onszelf bij.

▶ 09:44 De Eerste en Tweede Aion: de Toenmalige Wereld en de Voortijd ↑ hoofdstukken

Als we het hebben gehad over vóór de aionen en vóór die aionische tijden: God heeft de aionen gemaakt. Ik wees er zojuist al even op; die uitdrukking ziet u niet geprojecteerd, maar u vindt die in Hebreeën 1. De eerste aion is de toenmalige wereld. De uitdrukking 'de aion van die toenmalige wereld' vindt u in 2 Petrus 3 vers 6. Dat is de wereld waarover we lezen, maar waar we vanuit de Bijbel eigenlijk maar weinig over weten; vermoedelijk is het een wereld die heel erg lang heeft geduurd. Het is de wereld die God in den beginne schiep. In den beginne schiep God de hemel en de aarde. Dat is de toenmalige wereld, waarvan 2 Petrus 3 vers 6 zegt dat deze na verloop van tijd is vergaan, verzwolgen door het water.

Die toenmalige wereld is inderdaad verzwolgen door het water. Dat is exact hetzelfde als wat we lezen in Genesis 1 vers 2. Die wereld werd woest en ledig – of 'was' woest en ledig, dat maakt in dit verband niet uit. Want er was een wereld: God schiep hemel en aarde, maar die hemel en die aarde werden verwoest, zodat er geen hemel meer was en er geen aarde meer was. In de tijd daarna moest dat allemaal weer hersteld worden. God maakt dan op de tweede dag de hemel, die Hij het uitspansel noemt, en op de derde dag maakt Hij de aarde en brengt Hij die weer tevoorschijn.

We gaan waarschijnlijk met zevenmijlslaarzen door die aionen heen. Maar ja, ik heb geen aion de tijd; zelfs geen aion, maar slechts drie kwartier. Vervolgens komen we bij de wereld van de voortijd. Dat is een wereld waarin God een herstelwerk gaat verrichten. In Exodus 20, in de zogenaamde Tien Woorden op de stenen tafelen, staat: "In zes dagen heeft de HEERE God de hemel en de aarde gemaakt." In het begin schiep Hij de hemel en de aarde, maar die wereld werd verwoest door het water. Vervolgens heeft Hij in zes dagen die hemel en de aarde 'gemaakt', ook in de zin van gerepareerd. Zoals ik mijn fiets 'maak' in de zin van repareren en herstellen. Dat is een restitutiewerk, zoals dat heel netjes en deftig klinkt.

Van die wereld weten we dat deze 1656 jaar heeft geduurd. Dat is een kwestie van simpelweg de jaren optellen die we in Genesis 5 aantreffen: de geslachtsregisters en de leeftijden die daarin vermeld worden. Als je die bij elkaar optelt, krijg je een totaal van 1656 jaar. In de dagen van Noach is ook die wereld verzwolgen door het water. Dat is wat wij de zondvloed noemen. In 2 Petrus 2 vers 5, waar gesproken wordt over de wereld van de voortijd, staat: "...en de wereld van de voortijd niet gespaard heeft, maar Noach, de prediker der gerechtigheid, met zeven anderen bewaard heeft toen Hij de zondvloed over de wereld der goddelozen bracht."

Daarmee werd die wereld feitelijk beëindigd. Dat was de wereld van de voortijd. Eerst was er sprake van de toenmalige wereld; dat is eigenlijk wat wij de prehistorie noemen, de historie van de wereld die verder niet beschreven is. Vervolgens herstelt God die wereld, en dat is de wereld van de voortijd. Ook die wereld is vergaan in de dagen van Noach door de zondvloed. En daarna breekt er weer een nieuwe wereld aan.

▶ 13:56 De Derde Aion: de Tegenwoordige Boze Wereld ↑ hoofdstukken

Zo zegt de Bijbel dat ook, en dat is de aioon van deze wereld. Dat is een uitdrukking die we vinden in Efeze 2. Ik heb hier vermeld vers 1, maar dat moet zijn vers 2. Zie ik ineens? Wel in de buurt dus: de aioon van deze wereld. Let trouwens eventjes op de uitdrukking, want dat betekent dat een aioon gekoppeld is aan een wereld; in het Grieks aan een kosmos, aan een geordend systeem.

Zo’n wereld eindigt dan vervolgens weer in een chaos; een kosmos eindigt in een chaos. De destructie, waarna vervolgens weer een nieuwe wereld verschijnt. Dat is inderdaad ook gebeurd, want de wereld van de voortijd in de dagen van Noach is door de zondvloed verwoest, en vervolgens ontstaat er met acht zielen weer een nieuwe wereld. De wereld kwam weer als uit het water; als uit de dood stond ze op, bij wijze van spreken. En een hele nieuwe wereldtijd brak aan.

De aioon van deze kosmos. In vers 2 staat dat, daar wordt gesproken over de aioon van deze wereld, overeenkomstig de overste van de macht der lucht. Want in deze aioon, de aioon van deze kosmos, daar heerst de overste van de macht der lucht: de leugenaar. Hij wordt dan ook genoemd in 2 Korinthe 4 vers 4: de god van deze aioon, de god van deze eeuw. En hij liegt; hij is de vader der leugen en hij zondigt vanaf het begin, staat er in Johannes. Hij liegt; de leugen regeert, zeggen we dan. Dat is ook zo: de leugen regeert in deze wereld.

De aioon van deze wereld, overeenkomstig de overste van de macht der lucht. Daarom heet het ook in Galaten 1 vers 4: de tegenwoordige boze eeuw, of de tegenwoordige boze aioon. Galaten 1 vers 4, daar schrijft Paulus over Hem die Zichzelf gegeven heeft — het gaat over Christus Jezus, de Opgewekte, de Opgestane — die Zich gegeven heeft voor onze zonden om ons te trekken uit die tegenwoordige boze aioon. Zodat wij geen deel meer zouden uitmaken van die boze aioon waarin de leugen regeert, maar dat we inderdaad door Hem getrokken worden om vervolgens ook in de waarheid ingeleid te worden en in gerechtigheid.

Er staat iets tegenover deze tegenwoordige boze aioon. Deze aioon, die dus al begonnen is in de dagen van Noach en die voortduurt tot aan de voleinding van deze aioon, want ook deze aioon is niet de laatste. We hebben al eerder gezien: er komen ook nog aionen. Maar de aioon van deze wereld zal wel degelijk voleindigd worden. Die uitdrukking vindt u nogal eens een keertje, met name in de evangeliën. De voleinding van deze aioon vinden we in Matteüs 24 vers 3. Dat is een rede die helemaal gaat over het einde der eeuw; het maakt allemaal niet zoveel verschil, maar ik kies vanmorgen vooral voor dat woord aioon.

Maar dan lees je dus dat de discipelen op de Olijfberg naar de Heer Jezus toekomen. Toen Hij op de Olijfberg gezeten was, staat er, kwamen zijn discipelen alleen tot Hem en ze zeiden: "Zeg ons, wat is het teken van uw komst en de voleinding van de aioon?" Met andere woorden: als Hij gaat komen, dan is dat tevens ook de voltooiing, of de afsluiting, of de voleinding van deze aioon. En deze aioon, deze tegenwoordige boze aioon, gaat plaatsmaken voor een nieuwe aioon.

▶ 18:18 De Vierde Aion: de Toekomende Aion van Heerschappij ↑ hoofdstukken

In verband met de afsluiting van de huidige tijd en de komst van de toekomende aioon, zijn er heel veel Bijbelse profetieën die juist daarover gaan: over de tijd van Zijn komst. Over Zijn parousie, wanneer de Messias zal komen en een einde zal maken aan deze tegenwoordige boze aioon. Dat heeft alles te maken met Israël en met de volkerenwereld, want Hij gaat inderdaad Zijn koninkrijk vestigen in deze wereld. Om te beginnen in Jeruzalem, in Israël. Vanaf Zijn troon vestigt de Zoon Zijn heerschappij – Hij zingt als het ware een opwekkingslied – en Hij gaat dat wereldwijd maken. Dat zal de toekomende aioon zijn.

De Bijbel spreekt, zoals gezegd, over de komende aionen. Laat ik daar eerst een vers van noemen, Efeze 2 vers 7. Daar schrijft Paulus: "om in de komende aionen de overweldigende rijkdom van Zijn genade te tonen naar Zijn goedertierenheid over ons in Christus Jezus." God heeft nog zoveel rijkdom te demonstreren en daar zal Hij ook de gemeente, die in onze dagen geroepen wordt, voor gebruiken als een display, als een etalage voor met name ook de overheden en de machten in de hemelse gewesten. In die komende aionen zal Christus heersen. Het is dan niet meer de boze aioon; deze huidige aioon is de laatste boze aioon. Wanneer daar een einde aan gekomen is – en vandaar dat dit zo’n enorm belangrijk markeringspunt is – dan volgt er iets totaal nieuws waarin de Messias, de Heer Jezus Christus, het voor het zeggen zal hebben.

Zoals gezegd zal Christus daarin heersen. U vindt dat bijvoorbeeld in Lukas 1 vers 33. Ik noem zomaar een plaats, want ik zou natuurlijk naar talloze andere plaatsen kunnen wijzen waar dezelfde waarheid naar voren gebracht wordt. Maar we doen het even kort en systematisch. In Lukas 1 vers 33 wordt door de engel, de boodschapper, tegen Maria gezegd dat zij zwanger zal worden. Het gaat over het Kind dat zij zou voortbrengen: "En Hij zal als koning over het huis van Jakob heersen tot in de aionen, en Zijn koninkrijk zal geen einde nemen." Ik kom daar straks nog op terug, want Christus zal heersen tot in de aionen, maar dat heeft een "totdat". Aan het koninkrijk zelf komt echter geen einde, want uiteindelijk zal het koninkrijk worden overgedragen aan God de Vader.

Terug naar de toekomende eeuw waar we het over hadden. Als deze boze aioon afgesloten wordt, maakt zij plaats voor een nieuwe aioon. Dat is voor het gemak wat vaak het "duizendjarig rijk" genoemd wordt, wat strikt genomen niet correct is. Het Rijk is namelijk helemaal niet beperkt tot die duizend jaren. Wat er in die periode geteld wordt, is dat de satan gebonden zal zijn gedurende duizend jaren. Maar dat is dus die toekomende aioon. Verreweg de meeste Bijbelse profetieën gaan juist over die eeuw, over die aioon waarin Israël gesteld zal zijn tot het hoofd der natiën. Vanuit Jeruzalem zal de wet uitgaan en het woord des Heren. Hij zal rechtspreken over de volkeren. Dat zal die machtige aioon zijn die, naar ik veronderstel, niet zo heel lang meer op zich zal laten wachten voordat hij aanbreekt.

Daar gaat nog heel wat aan vooraf; er moet eerst natuurlijk een grote schoonmaak gehouden worden. Deze hele boze aioon moet wijken en een nieuwe aioon zal dan aanbreken: de toekomende aioon. Dat is ook wat de Bijbel noemt het "eeuwige leven", of beter gezegd: het "eeuwse leven". Die uitdrukking "de toekomende aioon" vinden we bijvoorbeeld in Lukas 18. Het is ook een heel bekende uitdrukking in het Hebreeuws. Zelfs onder de Joden spreekt men over de tegenwoordige aioon en de toekomende aioon. Ze zeggen dan "Olam Hazeh" voor de tegenwoordige wereld en "Olam Ha-Ba" voor de wereld die gaat aanbreken, de toekomende aioon.

In Lukas 18 vers 30 spreekt de Heer Jezus over die toekomende aioon. Hij zegt tegen de twaalf discipelen die om Hem heen staan: "Jullie hebben zoveel achtergelaten in deze wereld en jullie zijn Mij gevolgd; jullie zullen zoveel meer ontvangen in deze tegenwoordige tijd en", zo staat er dan bij, "in de toekomende aioon het aionische leven." U moet misschien even wennen aan die term, maar het is het "eeuwse leven", het leven van die toekomende eeuw.

Nogmaals, verreweg de meeste Bijbelse profetieën en voorzeggingen hebben betrekking op die eeuw, wat de Bijbel de "duizend jaren" noemt. Daarin zal de satan gebonden zijn en dus ook niet meer de god van die aioon zijn, integendeel. Maar ook die aioon is niet de laatste. God heeft nog zoveel meer. Dat vind ik in het algemeen prachtig: op het moment dat Christus het roer gaat overnemen, is het een gaan van heerlijkheid tot heerlijkheid. Het wordt steeds grootser en machtiger, totdat het eindigt in de grote voltooiing.

Over die duizend jaren kunt u alles nalezen in Openbaring 20. Aan het einde daarvan zal er een opstand plaatsvinden, omdat de satan weer voor een korte tijd wordt losgelaten. Vervolgens lees je over een grote witte troon. Daar zullen de overige doden voor verschijnen en de boeken worden geopend. Johannes schrijft: "En ik zag een grote witte troon". Let op de kleur: wit. Het is niet zwart, het is wit. "Ik zag een grote witte troon en Hem die daarop gezeten was, voor wiens aangezicht de aarde en de hemel vluchtten." Er werd geen plaats voor hen gevonden. Vluchten kan niet meer voor degenen die daar staan. U kunt dat in dat gedeelte nalezen: hemel en aarde vluchten weg. In verband met die grote witte troon lees je in hetzelfde gedeelte ook over de "tweede dood" voor degenen van wie de naam niet geschreven staat. Laat ik vers 14 en 15 meteen even lezen: "Dat is de tweede dood: de poel van vuur. En wanneer iemand niet bevonden werd geschreven te zijn in het boek des levens, werd hij geworpen in de poel van vuur." Dat gebeurt dus allemaal aan het einde van de toekomende aioon, maar ook dat is niet het laatste wat zal aanbreken.

▶ 26:43 De Vijfde Aion: de Aion Der Aionen ↑ hoofdstukken

Dat is de aioon der aionen. Dat is een uitdrukking die u vindt in de Bijbel — één keer trouwens maar — in Efeze 3 vers 21. Dat is de hoogste aioon. Dat is een echt typisch Bijbelse manier van uitdrukken. Bijvoorbeeld: je hebt de ijdelheid der ijdelheden, het heilige der heiligen, de koning der koningen of het lied der liederen. De koning der koningen, dat is de hoogste koning. Van alle koningen die er zijn, is Hij de Koning. Van alle aionen die er zijn, zal dan de aioon der aionen gaan aanbreken. De aioon die alles zal overtreffen, ook de voorgaande aioon.

Hoe geweldig die duizend jaren ook zijn en hoe geweldig de heerschappij van Christus zich daar ook zal manifesteren, en hoe heerlijk het zal zijn voor Israël en voor de hele volkerenwereld, duizend jaren lang — moet je nagaan — toch komt daar een einde aan. De grote witte troon, daar lezen we over, en deze zal plaatsmaken voor die laatste, die hoogste, die heerlijkste en rijkste aioon. Vandaar de aioon der aionen.

En dat is waarvan we lezen prompt daarna, na Openbaring 20, waar we horen over die duizend jaar en over de grote witte troon. Vervolgens zijn die aarde en hemel inmiddels weggevlucht en dan verschijnt er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. ‘En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde was voorbijgegaan.’ Dat is die aioon, die wereld, die hemel en aarde waarin God bij de mensen zal wonen. Waarin het nieuwe Jeruzalem — hoe ik me dat moet voorstellen, daar heb ik nauwelijks een idee van — zal nederdalen naar de aarde. De volkeren zullen wandelen in hun licht en dan lees je over het geboomte van het leven.

Het is zo geweldig en zo groots, dat tart elke beschrijving; daar ben ik vast van overtuigd. Kijk, over de duizend jaren kunnen we ons nog wel een behoorlijke voorstelling vormen, want dat zal namelijk plaatsvinden in deze wereld. Maar die aioon der aionen, die nieuwe hemel en die nieuwe aarde, dat zal alles nog weer zo ver overtreffen. Hoe groot en hoe heerlijk het ook mag zijn.

▶ 29:19 De Voleinding Der Aionen: God Alles in Allen ↑ hoofdstukken

De Bijbel zegt dat ook dat niet het einde zal zijn, want de aionen zullen namelijk voltooid worden. De Bijbel spreekt over de einden der eeuwen in 1 Korinthe 10, maar ook in Hebreeën 9 vers 26 over de voleinding der aionen. Zoals een aioon een begin heeft, heeft een aioon ook weer een einde en maakt deze plaats voor een nieuwe aioon. Maar die aionen hebben ooit een begin gehad en ze zullen ook weer een voltooiing hebben: de voleinding der aionen.

Daarover spreekt Paulus in 1 Korinthe 15 zo geweldig, in dat machtige hoofdstuk over de opstanding van de Heer Jezus Christus. Hoe Hij als eersteling verrees en nieuw leven aan het licht bracht. Paulus ziet in 1 Korinthe 15 nog verder dan Johannes op Patmos. Johannes op Patmos ziet daar die nieuwe hemel en die nieuwe aarde, maar dan gaat het niet verder dan die laatste aioon. Daarin ziet hij Christus nog heersen; daar lees je over de troon van het Lam en zij zullen als koningen heersen. Dan lees je over die tweede dood.

Maar Paulus schrijft in 1 Korinthe 15: "Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden." Maar, schrijft Paulus, ieder in zijn eigen rangorde: Christus als Eersteling. Dat is inmiddels gebeurd. Tweeduizend jaar geleden is de Heer Jezus als de Eersteling verrezen. En zeg dan niet: "Ja, maar er zijn al veel mensen daarvoor ook al opgestaan." Jawel, maar die tellen niet mee, want die stonden allemaal weer op en die stierven vervolgens voor een tweede keer – een tweede dood inderdaad. Christus was de eerste die opstond en onvergankelijk leven aan het licht bracht. Dat is levendmaking; levendmaking waarbij de dood verzwolgen wordt. Daar heeft Paulus het over als hij zegt dat allen in Adam sterven en zo ook in Christus allen levend gemaakt zullen worden.

Christus is de Eersteling, dat is inmiddels verleden tijd, en dat is de grote omkeer in de geschiedenis. Want dat is de garantie dat het leven zal triomferen. Christus als Eersteling. Vervolgens staat er: "Die van Christus zijn in Zijn komst", of in Zijn parousia, Zijn aanwezigheid. Als Hij zal verschijnen, dan zullen er ook levendmakingen plaatsvinden. In de eerste plaats denk ik dan natuurlijk aan de wegrukking van de gemeente. Vervolgens lees je ook over de aanvang van de duizend jaren, dat martelaren uit de grote verdrukking zullen worden levend gemaakt. In Zijn parousia zal die tweede fase van levendmaking plaatsvinden, namelijk van allen die van Christus zijn.

En dan uiteindelijk: daarna het einde. Het einde van wat dan? Van de levendmaking, want daar had Paulus het over. Daarna het einde, wanneer Hij het Koninkrijk aan God de Vader overdraagt, wanneer Hij alle heerschappij, alle macht en kracht teniet gedaan zal hebben. Let op! Hier lees je over een moment dat het Koninkrijk door Christus zal worden overgegeven; dat Hij niet meer zal heersen. Want, zo vervolgt Paulus in 1 Korinthe 15, Hij moet als Koning heersen. We hadden het al eerder gezien: de toekomende aionen. Niet alleen maar in de komende aioon van de duizend jaren, maar ook de aioon die daarop zal volgen. Daar lees je over de troon van het Lam en dat Hij daar met Zijn volk – Israël, de gemeente, het maakt me nu even niet uit hoe dat precies gedefinieerd moet worden – zal heersen in die komende aionen.

Hij moet als Koning heersen, staat er, totdat Hij al Zijn vijanden onder Zijn voeten gelegd heeft. De laatste vijand die teniet gedaan wordt, is de dood. En dat betekent dit: het einde van de dood betekent de levendmaking van allen. Dat was namelijk de inzet van Paulus' betoog. Zoals allen in Adam sterven, zo zullen in Christus allen worden levend gemaakt. De dood wordt teniet gedaan, oftewel: dat is de triomf van het leven. Dan is er geen dood meer. Waarom niet? Omdat dan inderdaad allen inmiddels levend gemaakt zijn. Wanneer alles Hem onderworpen is, zal ook de Zoon Zelf Zich aan Hem onderwerpen die Hem alles onderworpen heeft, opdat God zij alles in allen!

Kijk, hier is sprake van de voltooiing van de eeuwen, want nu hoeft Christus niet meer te heersen. Nu is er helemaal geen dood meer; nu zijn alle levend gemaakt. Dit is wat God Zich had voorgenomen vóór de aionen. Hij wist waar Hij naartoe ging; van tevoren stond vast dat Hij alles in allen wordt. Hij heeft alles volmaakt in handen, Hij beschikt en Hij wil dat zo. Hij wil de dood teniet doen en verzwelgen in de overwinning, namelijk in dat leven dat de Eersteling Christus aan het licht gebracht heeft. En Hij zal dat doel bereiken. Hij rust niet eerder dan dat Hij daar is gearriveerd waar Hij dat gepland heeft.

Zoals we inmiddels gezien hebben, zijn er vijf van die aionische tijden, de "eeuwige tijden" waarvan we lazen in 2 Timotheüs 1, maar ook in Titus 1 en Romeinen 16. Vijf aionische tijden. Laten we het overzicht nog eventjes behouden. De toenmalige wereld, dat was die eerste aioon, de wereld van de voortijd. De wereld van Adam en van Seth en van Noach, die uiteindelijk verzwolgen is in de zondvloed. Toen brak de derde aioon aan, de aioon waarin wij leven – we zijn ook bijna aan het einde van deze tegenwoordige aioon, de tegenwoordige boze aioon, de aioon van deze wereld. Binnenkort gaat die plaatsmaken voor de toekomende aioon waarin Christus zal heersen, de duizend jaren. En dan uiteindelijk, na dat oordeel van de grote witte troon: een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, de aioon der aionen.

Vijf aionische tijden. Maar als je nog eventjes de tijd vóór de aionen meerekent en dan vervolgens ook de completering van de aionen na de voleinding der eeuwen, dan geeft dat een totaal van zeven tijden. Dat is typisch Gods handeling. Zeven is het getal waarin God tot uitdrukking brengt: "Dat ben Ik, dat is typisch Mijn design, dat is Mijn plan, zo werk Ik." In die vijf aionen voltooit God Zijn plan, Zijn bouwwerk, en Hij arriveert daar waar Hij wezen wil om alles te worden inderdaad in al Zijn creaturen. Want Hij is de Schepper van alle dingen, Hij is de Ontwerper van alle dingen. Zoals je dat leest over het Jeruzalem waarvan er in Hebreeën 11 sprake is; daarvan lees je dat God Zelf daarvan de Ontwerper is, de Designer, de Planner en de Bouwmeester, Degene die het ook werkelijk tot stand brengt. En daarbij komt geen mensenhand te pas. Hij neemt dat helemaal voor Zijn eigen rekening. Weet u waarom? Omdat het alleen dan goed gebeurt. Als Hij het doet en er niets van de mens verwacht wordt, dan betekent dat het helemaal van Hem afhangt en dat betekent ook dat er dus niets mis kan gaan. Die God, die een geweldig plan heeft met heel Zijn schepping, brengt dat plan volmaakt ten uitvoer.

Als we die zeven tijden zo hebben overwogen in een paar luttelen minuten – waar hebben we het eigenlijk over? – dan vind ik het zo machtig dat het kruis van Golgotha in dat stralende middelpunt staat. Ja, midden in de tegenwoordige aioon staat het kruis. Daarin is de grondslag gelegd; toen gaf Hij Zijn leven tot een losprijs voor allen. Toen bewees Hij Zijn liefde. En tegelijkertijd – of ik moet eigenlijk zeggen: op de derde dag daarna – werd de steen weggerold en werd de dood in principe al helemaal overwonnen. Daar werd de garantie gelegd dat de dood ooit... maar God heeft de tijd hoor. Hij heeft namelijk de tijd gemaakt.

Hij neemt ook daarvoor de tijd en van het ongeduld van de mens trekt Hij Zich helemaal niets aan. Hij gaat Zijn gang, Hij gaat Zijn werk en Hij zorgt ervoor dat... Hij heeft ook de prijs daarvoor betaald; Hij gaf Zijn leven tot redding der wereld. Wel, die wereld zal inderdaad gaan delen in dat leven dat ooit aan het licht kwam — eens aan het licht kwam, zo moet ik het zeggen. De dood zal worden verzwolgen in de overwinning en dan zal inderdaad de volle vrucht gesmaakt worden. Eindelijk, van waar God naartoe op weg is: van dat geweldige plan der eeuwen.

Het kruis in het middelpunt, die weggewentelde steen, zal dan inderdaad zijn vrucht, zijn completering bereikt hebben. En daar wilde ik vanmorgen uw aandacht eens op attenderen.

Nu ga ik even helemaal terug naar af. Als Paulus zegt in Efeze 3 dat aan hem die geweldige genade te beurt is gevallen en dat hij onder de natiën de onnaspeurlijke rijkdom van Christus mag vertellen... Wel, die komt juist tot uitdrukking in het voornemen der aionen. En daarom is het zo geweldig om daaraan te denken. En dat bepaalt ons inderdaad bij een geweldig grote God en werkelijk een evangelie, een blijde boodschap. En daar wil ik het vanmorgen bij laten.