GoedBericht.nl logo
UltimateGoodNews

opgewekt én opgestaan!

31-03-2024 - Geplaatst door Andre Piet
31 maart 2024, Benthuizen

In het gewone leven hebben we niet de minste moeite om het verschil te begrijpen tussen gewekt worden en opstaan. Maar als het gaat om het Evangelie ontgaat dit verschil de meeste christenen. Dat Jezus Christus (lichamelijk) uit de doden is opgestaan, ja, dat is wel helder. Maar dat Hij is opgewekt… dat kan men niet verstaan omdat men niet gelooft dat Jezus écht dood was. Men is theologisch geblokkeerd. Hoe fundamenteel is dat?!

Powered by RedCircle

📝 Samenvatting & Transcriptie van deze lezing

Samenvatting van deze toespraak

Er is een essentieel verschil tussen opgewekt worden en opstaan. Jezus stond niet uit eigen kracht op uit het graf, maar was werkelijk dood en in alles afhankelijk van Zijn God. De Schrift benadrukt primair dat God de Vader Hem uit de doden heeft opgewekt, waarna Zijn lichamelijke opstanding het noodzakelijke gevolg was. Deze door God bewerkte overwinning is het ware goede bericht en de garantie dat de dood voor eenieder tenietgedaan zal worden.

“In feite is het feit dat Jezus is opgestaan secundair. Hij kon slechts opstaan doordat God Hem heeft opgewekt.”

Het Fundamentele Verschil Tussen Opgewekt Worden en Opstaan ↑ hoofdstukken

Een hele goede morgen, allemaal vrienden, jongens en meisjes, broeders en zusters. Kon je je ei kwijt, Dirk? Waar zit je eigenlijk? Ben je nu ook al verborgen? Ja, mooi! Hoe de natuur ook spreekt van dezelfde dingen als waar we ons vanmorgen mee gaan bezighouden. De titel zal voor sommigen misschien wat vreemd overkomen: "Opgewekt én opgestaan". Waarom zou dat — ik ga geen onderzoek doen en geen enquête houden — maar waarom zou dat wat vreemd overkomen? Omdat ik vermoed, nee, ik weet vrij zeker dat een heleboel mensen dat eigenlijk als synonieme begrippen beschouwen. Het is hetzelfde: opgewekt, opgestaan.

Maar wat ik u vanmorgen wil vertellen is dat er wel degelijk een heel groot verschil tussen beide bestaat, hoezeer die begrippen ook met elkaar samenhangen. Eén ding moet nog wel duidelijk zijn. Met de kerkelijke kalender heb ik eerlijk gezegd niet zo gek veel, maar dat neemt niet weg dat we — zoals we het voorafgaand aan deze samenkomst nog eventjes bespraken met een paar mensen — geen gelegenheid onbenut laten om te vertellen en te getuigen van Hem die het graf ooit voor altijd leeg achterliet. Dat is de essentie van heel dat goede bericht dat we kennen. En waarom is dat zo'n geweldig goed bericht? Wel, daarmee is bewezen dat de dood is overwonnen en ook dat Jezus Christus de eersteling is. Dat betekent dat de rest gaat volgen. Dat moet u zo universeel mogelijk opvatten. Zoals in Adam allen sterven, zo zullen in Christus ook allen worden levend gemaakt. Ieder in zijn eigen rangorde; God heeft het geheel op het oog. Dat wil zeggen: de dood is overwonnen en de dood wordt ook eenmaal uiteindelijk als laatste vijand tenietgedaan.

Dan is er alleen nog maar Leven met hoofdletters, namelijk leven dat de dood achter zich heeft. Daarom is wat wij hier kennen en wij "leven" noemen, feitelijk geen leven. De Bijbel noemt het ook sterven; we zijn op weg naar de dood. Waar we het nu over hebben is leven dat onvergankelijkheid is. Dat is zo geweldig. Dat is een feit, een bericht. Het is geen aanbod van "als je het aanneemt". Nee, het is een bericht. Dat is dus die boodschap van de weggerolde steen, of zal ik het nog anders zeggen: van de lege dop. De overwinning op de dood.

Maar nu ga ik iets vertellen wat onbekend is, en ik ga het ook heel duidelijk bewijzen. Deze boodschap van de weggerolde steen en dat nieuwe leven begint niet met de opstanding van Jezus. Dat klinkt vreemd, maar het is heel simpel: het begint met God die Jezus opwekte. Het verschil tussen beide begrippen waar het vanmorgen over gaat, is zo evident. Het begint met gewekt worden. Ik heb met opzet dat plaatje erbij gezet. Hoe gaat dat in de ochtend, ongeacht op welk tijdstip je gewekt wordt of opstaat? Eerst word je gewekt. Er zijn natuurlijk ook mensen die uit zichzelf wakker worden, dat kan ook, maar laten we even van de gewone gang van zaken uitgaan. Je wordt gewekt en vervolgens sta je op. Het een gaat vooraf aan het ander.

Er is een heel mooi vers in de Bijbel dat dit illustreert. Ik zou meerdere teksten kunnen noemen, maar Efeze 5 vers 14 maakt dit onderscheid denk ik heel erg duidelijk. Er zijn ook verschillende woorden voor, zoals in onze eigen taal. In Efeze 5 vers 14 staat — er zijn ook liederen op dit vers gebaseerd: "Ontwaakt gij die slaapt en sta op uit de doden en Christus zal over u lichten." Dat eerste woord, "ontwaken", heeft te maken met het Griekse woord egeiro. U mag het weer vergeten, het heeft een bepaalde Strong-codering, maar voor degenen die dat allemaal nog eens willen uitvogelen en checken: de betekenis van dat woord is wekken, opwekken of ontwaken. Dat kan passief zijn: je wordt gewekt. Het kan ook actief zijn: je wekt een ander. Als ik zeg: "Ik wek jou", dan is dat actief. Bij opstaan kan dat ook; meestal is opstaan actief, maar we zullen straks ook voorbeelden zien dat je iemand doet opstaan. Maar in ieder geval: dat is wekken.

Het andere woord is anasta. Het zelfstandig naamwoord is anastasis, dat kennen we misschien wat beter. Ik weet van een groot schip dat zo heet: de Anastasis. Dat is dus het Griekse woord voor opstanding. Ana betekent "naar boven" en stasis heeft dezelfde achtergrond als ons woord "staan". Het is dus eigenlijk het naar boven opstaan. Beide begrippen worden hier gebruikt. Je wordt gewekt en dan ontwaak je. Daar begint het mee. Vervolgens sta je op. Dat opstaan is per definitie een lichamelijk ding. In feite is gewekt worden — wij maken in het Nederlands dat verschil tussen wekken en opwekken, maar in het Grieks bestaat dat verschil niet — iets dat te maken heeft met de geest of de ziel, zo u wilt. Je wordt gewekt, maar dan kun je gewoon nog in bed blijven liggen. Je bent wel wakker, je bent ontwaakt, en vervolgens sta je op. Maar je kunt alleen maar opstaan doordat je eerst gewekt bent. Het een gaat vooraf aan het ander.

Dit is een heel fundamenteel ding. De Bijbel benadrukt juist dat primaire. Met "primaire" bedoel ik zowel in kwalitatieve zin — dat wil zeggen: daar gaat het eigenlijk om — als in chronologische zin. Het begint bij gewekt worden en vervolgens sta je op. In feite is opstanding de consequentie, het gevolg van het feit dat je gewekt bent. Wat de Schrift vooral benadrukt — en ik ga een heleboel bewijzen daarvoor leveren voor degenen die niet zo snel overtuigd zijn — is dat Jezus Christus is opgewekt.

Het Dogma van Nicaea en de Christelijke Orthodoxie ↑ hoofdstukken

En dit is een probleem, en nou moet ik toch even een heikel ding aansnijden. Dat is eigenlijk al officieel zo sinds Nicaea. Volgend jaar is het trouwens een jubileumjaar voor Nicaea, want dat was in 325 na Christus. Toen is daar het eerste grote concilie gehouden, een kerkelijk concilie. Eigenlijk zijn alle kerken gebaseerd op de geloofsbelijdenis van Nicaea. Daar zijn twee dingen vastgesteld en de eerste die ik wil noemen, is de paasdatum. Toen is besloten dat de paasdatum nooit 'correct' mag zijn. Zo hebben ze het niet geformuleerd, maar daar kwam het wel op neer. Dat wil zeggen: de opstanding van Jezus Christus vond plaats op de dag van de Eerstelingenschoof in Pesach, dat is een Hebreeuws gegeven. Maar toen is besloten dat dit officieel werd ontkoppeld. De dag van de opstanding zou nooit mogen vallen in Pesach en er nooit mee mogen samenvallen. Dat was eigenlijk een heel antisemitisch besluit, want men wilde zich losmaken van Israël. Er zat nog een andere gedachte achter, want het was zelfs zo sterk dat mocht het toevallig eens een keer zo zijn dat onze paasdatum toch samenviel met het Joodse Pesach – als het dus toevallig toch een keertje goed was – dan moest het een week worden opgeschoven.

Sindsdien is het zo vastgesteld: het is de eerste zondag in de lente na volle maan. Afgelopen maandag was het volle maan. Wanneer was het voor de lente? De 20ste of de 21ste? Vandaag is dan de eerste zondag en dat is de officiële vaststelling van de datum. Maar destijds is er ook iets anders besloten, namelijk de leer van de drie-eenheid. Dus niet alleen maar één God, de Vader, maar ook God de Zoon. Dat is toen als dogma vastgesteld. Die orthodoxie – want dat is wat orthodoxie eigenlijk is: gebaseerd op wat in Nicaea is besloten – is sindsdien geblokkeerd om te geloven dat God Jezus heeft opgewekt. Kijk, iedereen die orthodox is, gelooft dat Jezus is opgestaan. Tegenwoordig zijn er ook vele vrijzinnigen die geloven dat Jezus figuurlijk is opgestaan; Hij leeft in onze gedachten voort of staat voor de gedachte van nieuw leven. Je kunt het heel mooi maken en er slingers omheen hangen, maar het feit wordt dan gewoon ontkend.

Maar iedereen die orthodox is, gelooft wel dat Jezus is opgestaan. Toch zal ik u vertellen: men kan eigenlijk niet geloven dat Hij is opgewekt. In de orthodoxie wordt namelijk geleerd dat Jezus 'God de Zoon' was. Dat is een van de formuleringen. Niet 'de Zoon van God', wat de Bijbelse manier is. De Bijbel spreekt over God de Vader en Jezus Christus als de Zoon van God. In Nicaea werd gezegd: nee, het is niet alleen God de Vader, er is ook God de Zoon. Maar ja, Jezus kon dan nooit echt dood zijn. Want als Jezus God was, dan kon Hij niet sterven; God kan immers niet sterven. Dus was Jezus niet echt dood. Daarom zegt men ook, en zingt en belijdt men: Jezus stond op uit eigen kracht. Hij werd niet gewekt, nee, Hij stond op uit eigen kracht. Zo zijn liederen zelfs aangepast. Het feit dat Hij opstond uit de dood, was voor hen het bewijs dat Hij God Zelf is. En ik ga u vertellen dat dit pertinent onwaar is, want het is een ontkenning van het feit dat Hij gewekt is door God.

Er is één tekst waar dit vaak op gebaseerd wordt en dat is in Johannes 10. Daar zou gesuggereerd worden dat Christus het leven Zelf heeft genomen. Er staat in Johannes 10: "Hierom heeft de Vader Mij lief, omdat Ik Mijn leven afleg om het weder te nemen." En dan staat er vervolgens in vers 18: "Niemand ontneemt het Mij, maar Ik leg het uit Mijzelf af. Ik heb volmacht om het af te leggen en volmacht om het weder te nemen. Dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen." In het Grieks wordt hier drie keer hetzelfde werkwoord gebruikt: lambano. Het aparte is dat dit Griekse woord lambano in deze twee verzen twee keer wordt vertaald met 'nemen' en één keer met 'ontvangen'. Maar dat is vreemd. In dit laatste geval kan het ook niet anders: "Dit gebod heb Ik van Mijn Vader genomen", dat had men daar niet kunnen zetten.

Maar het is ook in de andere gevallen niet zo. Jezus ontving het leven, zoals Hij ook het gebod om Zijn leven af te leggen van Zijn Vader had ontvangen. Hij had volmacht gekregen. Volmacht wil trouwens zeggen dat je een autoriteit hebt ontvangen. Je krijgt volmacht. God is degene bij wie alles begint, maar Hij kan je macht autoriseren. Hij kan je in de gelegenheid stellen of het recht geven – exousia, dat is volmacht. Hij kan je volmacht geven en dat heeft Hij gedaan. De Heer Jezus heeft die volmacht, namelijk dat gebod, ontvangen. Waarin bestaat dat dan? Wel, God had al in de Schriften vastgelegd dat Hij dit zou doen. In de boekrol staat over mij geschreven, en die weg is Hij gegaan: om Zijn leven af te leggen en het vervolgens drie dagen later ook weer te ontvangen. Dit is meestal de tekst die men aanvoert om te bewijzen dat Jezus uit eigen kracht is opgestaan en dat Hij het leven heeft genomen, maar dat is dus geen consequente vertaling. Dit 'bewijs' kunnen we dus terzijde leggen. Maar nu ga ik het nog anders vertellen, want ik begin even met de reden waarom men dit zo beweert en waarom men meent dit te kunnen rechtvaardigen.

Zeven Getuigenissen uit het Boek Handelingen ↑ hoofdstukken

Maar nu ga ik u gewoon vertellen hoe de Schrift dit juist benadrukt. Het getuigenis, we beginnen met het boek Handelingen. En ik heb zeven teksten, dat lijkt me wel een mooi getal. Ik ben trouwens niet eens compleet voor morgen hoor, maar goed. Ik wil het gewoon ook vertellen, want dit is een belangrijk punt waar we het over hebben; het is uiterst essentieel. We hebben een levende Heer, ja, Hij is opgestaan, maar waarom is Hij opgestaan? Hoe kon Hij opstaan? Werd Hij uit Zichzelf wakker? Stond Hij op uit eigen kracht? Nee.

In Handelingen 2 zien we Petrus op de Pinksterdag, vijftig dagen later dus. Petrus staat daar op het tempelplein op en geeft een verklaring van de wonderlijke dingen die daar plaatsvinden. Dan steekt hij van wal; hij kan zijn ei daar ook kwijt. Hij zegt in vers 23 over de Heer Jezus dat Hij naar de bepaalde raad en voorkennis van God is uitgeleverd. Mooi hè, trouwens? Naar de bepaalde raad. God wist het niet alleen van tevoren; het is niet alleen naar de voorkennis van God gebeurd, maar het was ook de bedoeling. Het is bepaald. Het was de raad en het voornemen van God dat het zo zou gaan gebeuren, dat Hij zou worden uitgeleverd. En dan staat er: "Deze, naar de bepaalde raad en voorkennis van God uitgeleverd, hebt gij door de handen van wetteloze mensen aan het kruis genageld en gedood." Dit is wat Petrus tegen zijn volksgenoten zegt. Jullie hebben Hem weliswaar via de handen van wetteloze mensen, de Romeinen die de wet niet hebben, aan het kruis genageld en gedood. Dat hebben jullie gedaan. "God evenwel heeft Hem doen opstaan."

Hier wordt niet dat woordje opwekken gebruikt maar opstaan, maar wel in de passieve zin. God was actief. God heeft Hem doen opstaan, want Hij verbrak de weeën van de dood, nadien het niet mogelijk was dat Hij door de dood werd vastgehouden. Het gaat mij even om dat contrast. Jullie mensen, Israël specifiek, maar in feite de hele wereld, jullie hebben Hem gedood. Dat is wat een mens kan; een mens kan doodmaken. Maar er is Eén, en dat is het contrast dat hier gemaakt wordt: God evenwel heeft Hem doen opstaan. Hoe komt het dat Jezus opstond? Nou, God deed Hem opstaan, want Hij verbrak de weeën van de dood. Dat is trouwens een mooi beeld, want het geeft ook aan dat de dood feitelijk als een baarmoeder is. We hadden het eerder over dat ei; uit de dood komt het leven tevoorschijn. De dood kon Hem niet vasthouden, want dat was ook de bepaalde raad van God. En als je nog eventjes doorleest, dan zie je trouwens exact hetzelfde in het 32ste vers.

In Handelingen 3 is Petrus weer aan het woord, naar aanleiding van die man die vanaf zijn geboorte al verlamd was. Petrus had hem door het woord en door de naam van Jezus Christus te noemen doen opstaan. Jazeker. En dan ontstaat er een hele massa mensen die daar samenkomt en dan gaat Petrus antwoord geven op de vraag: "Hoe kan dit?" Die man had daar altijd gelegen bij de Schone Poort. Hij lag daar verlamd en hij kon helemaal niks, en nu was hij zo de tempel ingehuppeld. Echt letterlijk zo staat het er. Petrus zegt wat er aan de hand is: "Dit staat ergens voor. Dit is typologisch, dit staat symbool voor." En dan zegt hij: "En de Leidsman ten leven hebt gij gedood, maar God heeft Hem opgewekt uit de doden." Dat wil zeggen, en dat is de betekenis, niet alleen uit de dood zoals het meestal wordt opgevat — uit de toestand van de dood — maar uit de doden. Dat is iets anders.

De dood is een toestand waar je je in bevindt, maar Christus was één van de vele doden. God heeft Hem uit de doden opgewekt, terwijl de andere doden achterbleven in het graf. Hij is van tussen de doden uit gehaald. Dus 'doden' is echt een meervoud hier. Dat zijn andere gedachten. Jullie hebben Hem gedood, maar God heeft Hem opgewekt uit de doden. En Petrus zegt in dit geval: "Wij zijn daarvan getuigen." Unaniem zelfs. Al die apostelen hebben dat gezien; er waren tientallen, sterker nog honderden die dat hebben kunnen bevestigen en ook daadwerkelijk bevestigd hebben. Ook hier weer: jullie hebben Hem gedood, maar God heeft Hem opgewekt. Hoe komt het dat Jezus leeft? Nou, dat komt omdat God Hem heeft opgewekt.

We gaan weer een hoofdstuk verder. Dan is Petrus ook weer aan het woord in het Sanhedrin en dan zegt hij: "Dan moet aan u allen en het ganse volk van Israël bekend zijn dat door de naam van Jezus Christus de Nazoreeër, die jullie gekruisigd hebben..." Zie je trouwens hoe iedere keer dat contrast gemaakt wordt? "...die jullie gekruisigd hebben maar die God heeft opgewekt uit de doden; dat door die naam van Jezus Christus deze man, die verlamd was, hier gezond voor u staat." Het hele verband laat ik even voor wat het is, maar het gaat mij vooral om die woorden: hoe komt het dat Hij de levende Messias is? U zegt: "Hij is opgestaan," jawel, maar hoe komt het dat Hij is opgestaan? Nou, dat komt omdat God Hem heeft opgewekt uit de doden.

In Handelingen 5 gaan we weer een hoofdstukje verder. Dan staat er ook weer bij Petrus: "De God van onze vaderen, dat wil zeggen de God van ons volk Israël, die heeft Jezus opgewekt, die gij..." Het wordt haast eentonig, maar ik maak daarmee wel heel duidelijk mijn punt. De mens kan doden, dat hebben ze ook gedaan. Hij stierf door onze zonden en ook vanwege onze zonden. Maar God kan als enige levend maken, en dat heeft Hij ook gedaan. God heeft Jezus gewekt en opgewekt uit de doden. Dat is de reden waarom Jezus leeft en is opgestaan: omdat God Hem heeft opgewekt uit de doden. God, onze Vader, heeft Jezus opgewekt, die jullie hebben gehangen aan een hout en omgebracht.

Hier in Handelingen 10 zien we het vijfde voorbeeld uit het boek Handelingen. Petrus is dan in het huis van Cornelius en hij zegt: "Wij zijn getuigen van al hetgeen Hij, Jezus, heeft gedaan in het land der Joden zowel als te Jeruzalem; en zij hebben Hem gedood door Hem te hangen aan een hout." Dat is wat zij hebben gedaan door de handen van de Romeinen. "Maar," staat er dan, "Hem heeft God..." Ik heb trouwens iedere keer een sterretje voor dat woord 'God' gezet om daarmee aan te geven dat er eigenlijk een bepaald lidwoord staat: De God. Niet zomaar een god, nee, dé God. "Hem heeft de God ten derden dage opgewekt en heeft gegeven dat Hij verscheen." Dus hoe komt het dat Hij leeft? Hoe komt het dat Hij verscheen? Nou, omdat God Hem heeft gewekt. Ziet u hoe consequent juist die waarheid benadrukt wordt? Er wordt niet alleen gezegd dat Jezus is opgestaan; er wordt gezegd dat God Hem heeft opgewekt en dat Hij dáárom is opgestaan.

Nu zijn we inmiddels in Handelingen 13. Hier is het trouwens Paulus die in Antiochië is en daar in de synagoge het woord voert. Hij geeft dan eigenlijk een relaas van wat er is gebeurd en wat je in de evangeliën kunt terugvinden. Hoewel zij, het Joodse volk, geen grond voor de doodstraf konden vinden, hebben zij Pilatus gevraagd Hem ter dood te brengen, want de Joden zelf hadden niet de volmacht om dat zelf te doen.

Dus dat hebben zij op deze manier juridisch geregeld. Ze wilden Hem ter dood brengen en via Pilatus hebben zij dat ook daadwerkelijk gedaan. En dan lees je even verder in vers 30: "Maar God heeft Hem uit de doden opgewekt." Ziet u dat hier? Ook hier staat weer niets als: Jezus is opgestaan. Nee, God heeft Hem uit de doden opgewekt. Dáárom. En als je nog even verder leest, dan staat er in vers 37 van hetzelfde hoofdstuk exact dezelfde waarheid.

Nou, dan komen we bij de zevende getuigenis; daar wilde ik het wat Handelingen betreft maar even bij laten. Dat is Paulus in Athene. Hij bevindt zich daar in het centrum, bij de Areopagus. Daar wordt hem gevraagd: "Ja, wat voor graantjespikker ben je eigenlijk en wat heb je te vertellen?" Nou, dat hoefde je aan Paulus maar één keer te vragen en dan steekt hij van wal. Hij gaat vertellen over de ene God. Uiteindelijk, als hij gesproken heeft over die ene God die hemel en aarde gemaakt heeft en die het niet nodig heeft om door mensenhanden gediend te worden, maar die aan allen leven, adem en alles geeft, komt hij te spreken over een man.

Vers 31: "...omdat Hij" – en dat is God hier – "een dag heeft bepaald." Ah ja, date-setting. Ja, daar doet God aan. God heeft een dag bepaald waarop Hij de aardbodem rechtvaardig zal oordelen, zal richten. Door wie? Nou, door een man. Die Hij aangewezen heeft. Je moet je trouwens voorstellen: Paulus is hier in een gezelschap van mensen die buiten het volk staan, niet van Joden. Hij is hier niet in de synagoge. Paulus refereert hier ook niet aan allerlei Schriftwoorden; dat zou voor die Grieken totaal niets gezegd hebben. Als hij in de synagoge was, kon hij dat doen, maar op de Areopagus doet hij dat niet.

Maar hij moet wel bepaalde dingen vertellen. Er is een man en God heeft Hem aangewezen. Hij was al van tevoren aangekondigd en Hij beantwoordt volledig aan het profiel wat God al van tevoren had vastgelegd. En dan staat er: er komt een dag – dat is wat Paulus hier op de Areopagus zegt – waarop God deze aardbodem rechtvaardig zal richten. Dat gaat Hij doen door een man die Hij aangewezen heeft en waarvan Hij, God namelijk, voor allen het bewijs heeft geleverd. Letterlijk staat er: geloof verschaft. Ik vind deze laatste erg mooi: God geeft geloof, God verschaft geloof. Nou ja, waarvan akte. Maar waarvan Hij voor allen geloof verschaft. Hoe dan? Nou, door Hem, die man die Hij aangewezen heeft, uit de doden te doen opstaan.

Jezus lag in het graf drie dagen dood. En wat heeft God gedaan? Die man heeft Hij opgewekt. Daardoor leeft Hij en daardoor kon Hij opstaan en het graf leeg achterlaten. Maar het initiatief ligt dus bij God: God heeft Hem uit de doden doen opstaan.

Tien Bewijzen uit de Brieven van Paulus ↑ hoofdstukken

Nou, dat was de zevende bewijsplek en dan heb ik ook nog een tiental uit de brieven van Paulus. Romeinen 4: wij die ons geloof vestigen op Hem. Wie geloven wij? Dan zou je misschien zeggen: "Nou, wij geloven in Jezus, die is opgestaan uit de doden." Daar heb ik trouwens helemaal geen moeite mee hoor. Maar je moet eens opletten hoe het hier staat: wij die ons geloof vestigen op Hem, die Jezus onze Heer uit de doden opgewekt heeft. Wie geloven wij? Wij geloven God. En hoezo? Wel, God heeft Jezus, de man die Hij had aangewezen, uit de doden opgewekt. En sindsdien is Hij de eersteling uit de doden en een garantie dat het geheel zal volgen. En die God geloven wij. Twintig verzen eerder was dat, of negentien om precies te zijn, daar staat: wij geloven in God die de goddeloze rechtvaardigt. Alsjeblieft! En die God geloven wij; de God die de goddeloze rechtvaardigt. Rechtvaardigt Hij dan iedereen? Ja, dat doet Hij inderdaad, dat is Romeinen 5 vers 18 trouwens. Maar goed, wij vestigen ons geloof op Hem die Jezus onze Heer uit de doden opgewekt heeft.

Ik lees weer even verder in dezelfde brief, in hoofdstuk 6 vers 4: wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood. Dat is niet een ritueel, dat is niet iets menselijks. Nee, dat is door de vereniging; we zijn ondergedompeld in Hem, in Zijn dood. Opdat, gelijk Christus uit de doden opgewekt is – hoe? – door de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in nieuwheid van leven zouden wandelen. Wij wandelen gewoon in datzelfde nieuwe leven, zoals we gisteren nog hebben overwogen. God ziet ons nu al aan zoals we straks zullen zijn. Kijk, wij kijken naar elkaar op basis van ons verleden, toch? Ja, zo kennen we elkaar. Hoe ken je een ander? Op grond van wat er gebeurd is en van de geschiedenis in het verleden. God keert de boel om. God ziet ons, trouwens de hele mensheid, nu al zoals we straks zullen zijn: volmaakt. En dat is ook rechtvaardig. In feite is de uitdaging van ons leven dat wij nu al gaan rekenen zoals God rekent; dat wij nu al zien wat God ziet. En ik zal u dit vertellen: dan krijg je een heel andere perceptie, een totaal andere perceptie. Want dan zie je niet het verleden. Verleden? Hoezo verleden? Het is een toekomst! En dat is geweldig. Maar even bij de tekst blijven: gelijk Christus uit de doden is opgestaan. Ja, dat is Hij, Hij is zeker opgestaan. Maar daaraan ging iets vooraf. Hoe kon Hij opstaan? Doordat Hij uit de doden gewekt is door de heerlijkheid van de Vader. Daarom.

Ik ga nog even verder hoor, zodat er geen twijfel aan bestaat dat dit waar is. Romeinen 8: indien de Geest van Hem – Gods Geest dus – die Jezus uit de doden heeft opgewekt, in jullie woont, dan zal Hij die Christus Jezus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door Zijn Geest die in jullie woont. Dat laatste is mooi genoemd en er zou een reden zijn om daarover uit te wijden, maar daar gaat het nu even niet om. Het gaat erom dat hier tot twee keer toe in één vers gezegd wordt: Christus leeft omdat God Hem uit de doden heeft opgewekt.

Daarop volgt Romeinen 10. Nog niet zo lang geleden, toen we hier ook een samenkomst hadden, is dit vers ook voorbijgekomen, maar het mag in dit verband niet ontbreken. Je ziet trouwens ook hoe fundamenteel dit is. Er wordt niet gezegd dat het eigenlijk niet zo belangrijk is, áls Jezus maar is opgestaan. Een heleboel mensen zeggen: "Als je gelooft dat Jezus is opgestaan, dan ben je een gelovige." Laten we gewoon lezen wat er staat: want indien jullie met je mond belijden – ook hier weer een meervoud – dat Jezus Heer is. Hoe komt het dat Hij Heer is? God heeft Hem door Zijn opstanding tot Heer en Christus gemaakt; dat is trouwens Handelingen 2 vers 36. Maar goed, indien jullie met je mond belijden dat Jezus Heer is en met je hart gelooft – dus niet alleen maar met de mond – maar dat men van harte gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zul je behouden worden. Dat is trouwens geen beperking hoor, zoals het vaak wordt uitgelegd. Nee, het is de wijze waarop God redt. Dat is een heel groot verschil. Hoe redt God? Wel, door mensen tot de hartelijke erkenning te brengen dat Hij Jezus uit de doden heeft opgewekt. En dan komt er een moment dat elke tong zal belijden dat Hij Heer is en van harte zijn knieën zal buigen tot eer van God de Vader. Het is dus geen beperking in de zin dat er nu slechts een kleine categorie is die gelooft. Het is nu inderdaad een kleine categorie die van harte gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt. Waarom? Omdat Hij dood was. Hij lag drie dagen in het graf en als God Hem niet had opgewekt, dan was Hij nog steeds dood geweest. Daarom.

In 1 Korinthe 6 vinden we het vijfde bewijs uit de brieven: God heeft niet alleen de Heer opgewekt, Jezus, maar zal ook ons opwekken door Zijn kracht. Ik ga verder naar het zesde: 1 Korinthe 15. Dat is het hoofdstuk bij uitstek dat gaat over de opstanding en de opwekking uit de doden. Paulus zegt daar, omdat het gerucht rondging dat er geen opstanding van doden zou zijn, dat als dat zo zou zijn, de consequentie is dat wij valse getuigen van God blijken te zijn. Het is niet alleen een vals getuigenis, het is zelfs een getuigenis waarbij men God aanroept. Dat is in feite een eedzwering, een juridisch delict. Paulus zegt: "Wij blijken dan valse getuigen van God te zijn, want dan hebben wij tegen God in getuigd dat Hij de Christus opgewekt heeft." Dat is dus Paulus' getuigenis: dat God de Christus heeft opgewekt. Maar als die bewering die bij jullie in Korinthe een rol speelt waar is, ja, dan heeft Hij Christus niet opgewekt; ervan uitgaande dat er geen doden opgewekt worden. Snapt u de gedachtegang? Ik val even midden in het betoog, maar Paulus zegt: als dat zo zou zijn, dan zijn we valse getuigen. En wat was Paulus' getuigenis? Dat God de Christus opgewekt heeft. Hij kwam in Korinthe en heeft verteld dat Jezus was gestorven, was begraven en vervolgens door God was opgewekt uit de doden.

In 2 Korinthe 4 staat: immers wij weten dat Hij, die de Heer Jezus opgewekt heeft, ook ons met Jezus zal opwekken en met u voor Zich stellen. Ik ga ook hier weer snel door naar Galaten 1 vers 1. Paulus valt meteen met de deur in huis: "Paulus, een apostel – een afgevaardigde – niet vanwege mensen..." Paulus was een dertiende apostel; hij was niet door de twaalf of door een ballotagecommissie goedgekeurd. Nee, hij zegt: "Ik ben een apostel, niet vanwege mensen, noch door een mens, maar hoogstpersoonlijk door Jezus Christus en bovendien van God de Vader." Let op: God de Vader. Eén God, de Vader, en Jezus is de Zoon van God. Maar goed: "...door Jezus Christus en God de Vader, die Hem, Jezus Christus, opgewekt heeft uit de doden."

God heeft Hem dus, in deze zin is Hij ook echt de Vader. God heeft Hem verwekt uit Maria, maar God heeft Hem ook verwekt uit de doden. Daarom is Hij ook God de Vader en Jezus Christus de Zoon van God.

Efeze 1, dat is ook midden in een geweldig mooi gedeelte. Dan gaat het over de sterkte van Zijn macht — van Gods macht namelijk — die Hij, God, heeft gewrocht. Dat is een beetje oud-Nederlands, maar die Hij heeft bewerkt in Christus door Hem uit de doden op te wekken en Hem te zetten aan Zijn rechterhand in de hemelse gewesten. Wij zeggen: Hij is opgevaren, ja, maar Hij is ook door God gewoon daar gezet. Maar waar het me nu vooral om gaat uiteraard is: God heeft Hem uit de doden opgewekt.

En dan heb ik de laatste, dat is de tiende. Ik heb er zeven uit Handelingen en tien uit de brieven van Paulus. Ik had nog verder kunnen gaan, ook uit de brieven van Petrus en Johannes en Jakobus. Ik dacht: nou, met zeventien argumenten... Zeventien is een mooi getal in verband met de opstanding. Want ik geloof dat dat ook de datum was...

1 Thessalonika 1. En dan zegt Paulus ook dat jullie de levende en waarachtige God mogen dienen. Er staat: '...om de levende en waarachtige God te dienen en uit de hemelen Zijn Zoon' — namelijk van de levende en waarachtige God — 'te verwachten'. En wat is er zo bijzonder aan die Zoon? Nou, die Hij — namelijk de levende en waarachtige God — uit de doden opgewekt heeft. Dat is Jezus. En die zal ons verlossen straks van de toekomende toorn als dat hier op aarde zal gaan losbarsten. Maar vlak daarvóór zullen wij worden geëvacueerd en daaruit worden verlost.

Oké, maar mijn punt is toch helder, lijkt mij hè: die Hij uit de doden opgewekt heeft. Nou, het wordt tijd denk ik voor een samenvatting.

Samenvatting: het Onvoorwaardelijke Goede Bericht ↑ hoofdstukken

Hoewel ik denk dat dat nauwelijks nog nodig is, maakt de Schrift het bekend; zij heraut het en maakt het wereldkundig. Dat is het goede bericht: dat Jezus is opgestaan uit de doden. En als ik zeg opgestaan – ik herhaal het – dan is dat lichamelijk. Dat is wat opstaan per definitie is. Inderdaad, Hij is lichamelijk opgestaan, maar primair werd Jezus door God opgewekt. En als ik zeg primair, dan bedoel ik voorafgaand daaraan.

In feite is het feit dat Jezus is opgestaan secundair. Hij kon slechts opstaan doordat God Hem heeft opgewekt. Dit betekent dat Jezus dus echt dood was en volledig afhankelijk was van Zijn God om te worden opgewekt. God heeft Hem opgewekt en doen opstaan. Alleen zo kon Hij vervolgens door Zijn opwekking opstaan en het graf definitief achterlaten. Daarom staat er ook: Hij is door God opgewekt als Eersteling. Dat is een bericht, dat is een Evangelie. Aan iedereen kun je het vertellen, of mensen het nou geloven of niet: Jezus Christus is opgewekt uit de doden en dat is een garantie dat ook jij op Gods tijd – iedereen in zijn eigen rangorde – zal worden opgewekt en levend gemaakt.

Sommigen geloven dat. Je kunt het woord aan iedereen vertellen; het is onvoorwaardelijk. Het is ook niet een aanbod dat je moet aannemen; het is een bericht dat je alleen maar kunt geloven, ja of nee. En weet u wat nou zo geweldig is? God is ook nog eens Degene die geloof verschaft. Hij opent oren, ogen en harten, zoals Hij ook als enige het graf kon openen. Ja toch? Hij heeft het graf geopend. Wie kon dat? Dat is Gods werk. Dat geldt ook als het gaat om geloof. Dat is geen mensenwerk.

Je zou het soms wel eens denken, een hoop mensen ook. Laten we wel wezen – sorry dat ik het zeg – maar je zou het bijna door de strot willen duwen: "Wow, waarom zie je het niet?" Maar er is er Één die ogen opent, oren opent en harten opent. En weet u, dat is een geweldig goed bericht. Want als er maar Één is die ogen, oren en harten opent, en Hij wil alle mensen redden, dan gáát het dus gebeuren. En u zegt: "Ja, maar het duurt mij allemaal zo lang." Nou, God heeft de tijd. Maar Hij brengt alles zó terecht. Dat is het geweldige van het feit dat Jezus Christus door God is opgewekt en vervolgens is opgestaan uit de doden. Is dat helder? Oké, dan laten we het hierbij.

Afsluiting en Lied: Door Zijn Vaders Kracht ↑ hoofdstukken

Dan zingen we een lied dat hier helemaal bij hoort. Ik moet u even wijzen op dit specifieke couplet, want daar is namelijk wat om te doen. Ik heb begrepen – en ik heb het niet echt heel diepgaand onderzocht, maar dit is wel de oorspronkelijke versie – dat er staat: "Hij steeg uit ’t graf door zijn Vaders kracht."

Er is namelijk een variant in omloop, en die is denk ik zelfs bekender, waarin wordt gezongen: "Hij steeg uit ’t graf door eigen kracht, want Hij is God, bekleed met macht." Maar als u dat zegt, dan zal ik u vertellen: dan gelooft u dus niet dat Jezus is opgewekt uit de doden. Dus wij zingen volmondig en van harte: "Hij steeg uit ’t graf door zijn Vaders kracht, want Die is God, bekleed met macht."

En wat zingen we verder volop? Andreas...

Waar juicht een toon, daar klinkt een stem die ijlt door gans Jeruzalem. Een heerlijk morgenlicht breekt aan: de Zoon van God is opgestaan! Geen graf hield David zo omkneld, hij overwon die sterke held. Hij steeg uit ’t graf door zijn Vaders kracht, want Die is God, bekleed met macht.

🎧 opgewekt én opgestaan!
Delen: