▶ 00:00 Jeruzalem in de Actualiteit ↑ hoofdstukken

Ook van mijn kant een hele goedemorgen, dames en heren. En dat is een mooi begin. Wij zijn mensen van de toekomst, zoals Dirk dat al uiteenzette, en dat betekent dat wij vooruitkijken. Dat doen we ook vanmorgen in dat wat ik nu graag onder uw aandacht wil brengen. We gaan het hebben over een zeer actueel onderwerp, want het kan u moeilijk ontgaan zijn als u enigszins het nieuws volgt dat deze stad weer volop in de actualiteit stond en staat.

Het was afgelopen week, op woensdag 6 december, dat in onze kranten stond beschreven dat president Trump van de Verenigde Staten Jeruzalem erkende als hoofdstad van Israël. Nou was dat op zich niet echt nieuws, want dat doen Amerikaanse presidenten gelof ik al een jaar of twintig officieel. Wat vooral nieuws was, is dat hij nu ook besloot daadwerkelijk tot verhuizing van de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem over te gaan. In feite stond dat besluit ook al vast, alleen dat daadwerkelijke, dat is nieuw. Dat wil zeggen: hij gaat nu echt de daad bij het woord voegen. Ik moet er trouwens bij zeggen dat dat waarschijnlijk ook nog wel een paar jaar gaat duren voordat dat daadwerkelijk zijn beslag zal hebben gekregen. Want ja, er moeten eerst natuurlijk nog tekeningen gemaakt worden en dat is de politieke en diplomatieke molen waar het allemaal nog ingegooid moet worden alvorens het zover is.

Hoe dan ook, dat was de actualiteit. En het gaf wel meteen ook weer aan hoe enorm gevoelig die kwestie ligt. Jeruzalem is een kruidvat – Dirk gebruikte zojuist het woord al. Dat geldt voor het hele Midden-Oosten, maar feitelijk, als je het hele probleem even terugbrengt tot de kern van het verhaal, gaat dat hele Midden-Oostenconflict over die stad. En dat moet u niet verbazen, want dit is nu eenmaal de stad die God heeft uitverkoren. Maar daar wil ik straks graag wat meer over zeggen.

Ik wil dit niet vanuit politiek oogpunt bekijken, maar vanuit het woord van de profeten. God heeft duizenden jaren geleden al het Zijne gezegd over wat er met deze stad gaat gebeuren. En inmiddels kan ik zeggen: dat gaat in de nabije toekomst ook vervuld worden. Misschien is het goed om het eventjes toch ook in wat historischer perspectief te plaatsen en terug te blikken op waar het nu eigenlijk vooral over gaat in de actualiteit. Dat is niet de hoofdmoot, daar gaat het vanmorgen niet daadwerkelijk om, maar het helpt wel om het even in een wat breder verband te plaatsen en te begrijpen waarom het ook vandaag zo'n grote rol speelt.

▶ 03:25 Historisch Perspectief van de Stad in Vogelvlucht ↑ hoofdstukken

Laten we eventjes vijf eeuwen teruggaan. En als ik zeg vijf eeuwen, dan bedoel ik ook echt vijf eeuwen, want het is op het jaar nauwkeurig precies 500 jaar geleden. U zegt misschien: "Hé, 1517, wat gebeurde er toen nog meer?" Ja, dat was inderdaad op de 31e oktober dat het startschot werd gegeven tot de Reformatie, dat Luther de 95 stellingen aanbracht. Dat was ook in 1517. Precies dat jaar dus. En het was het jaar dat het Ottomaanse Rijk — het Turkse Rijk, een enorm groot rijk dat in zijn gloriedagen deze vorm en omvang had — Jeruzalem bezette.

Dat heeft precies 400 jaar geduurd, tot 1917. Toen veroverden de Britten Jeruzalem op de Turken. Dat was tevens ook het jaar van de beroemde Balfour-verklaring. Het was het jaar dat de Britten ook beloofden om steun te verlenen aan de oprichting van de Joodse staat, want de zionistische beweging was inmiddels al enige tientallen jaren erg actief om de Joden naar hun eigen thuisland te brengen. De Britten beloofden steun, wat overigens ook een politiek heel gevoelige kwestie is geweest, maar in ieder geval hebben zij dat toen beloofd.

Vervolgens heeft het nog weer dertig jaar geduurd en dan zijn we inmiddels in 1947 aangeland, het jaar waarin de Verenigde Naties een resolutie aannamen waarin ze besloten tot toestemming voor de oprichting van een Joodse staat. Eigenlijk zou het een tweestatenoplossing worden, maar dat is toen in 1947 besloten. Waarbij trouwens gezegd werd — dat stond ook in de resolutie — dat Jeruzalem onder bestuur zou komen van de Verenigde Naties. Internationaal zou dat dan geregeld moeten gaan worden.

Vervolgens, een aantal maanden later in mei 1948, werd daadwerkelijk de Joodse staat opgericht. Dat was meteen "bingo", want de Arabische wereld moest daar natuurlijk helemaal niets van hebben en die zijn met de oprichting van de Joodse staat ook meteen de aanval ingegaan. Dat was tegen een gigantische overmacht, want u moet zich realiseren dat die hele Arabische wereld werd gemobiliseerd. Ik heb begrepen dat daar ongeveer 200 miljoen mensen achter stonden, die tegen dat piepkleine landje — dat waren nog geen twee miljoen mensen — opstonden. Die zouden dat volk meteen in de zee drijven. U weet hoe het gegaan is: Israël won deze oorlog. Een wonderlijk fenomeen.

Wat daarbij trouwens ook nog gebeurde, is dat Jordanië vervolgens de Westbank annexeerde. Dat was helemaal niet beloofd, maar goed, in die oorlog is dat wel wat ze deden. Ze annexeerden de Westbank en Oost-Jeruzalem, en dat is het eigenlijke deel van de heilige stad. Dat wil zeggen: de plaats waar hun heiligdommen stonden. Ik kom er straks nog even op terug. Maar met die Westbank bedoelen we dus dit gedeelte van Israël, en hier heb je dan Jeruzalem. Oost-Jeruzalem werd dan bezit van Jordanië, met als hoofdstad Amman.

En dan, nog weer twintig jaar later — maar vijftig jaar dus na de Balfour-verklaring — wordt Israël aangevallen door Egypte, Syrië en Jordanië. Dus van alle kanten: vanuit het noorden, vanuit het oosten en vanuit het zuiden. Vanuit het westen kan niet, want daar ligt de zee. Eigenlijk van alle kanten werd Israël aangevallen. Dat was in 1967 en die oorlog heeft maar heel kort geduurd; de Zesdaagse Oorlog staat deze om bekend, of ook wel de Junioorlog genoemd. En dan slaat Israël ook hard terug en verovert op Jordanië die Westbank die ik u zojuist liet zien. Israël veroverde de Westbank en ook Oost-Jeruzalem op Jordanië.

Meteen daarna — u kent wellicht nog die foto's, ik kan ze me in ieder geval nog goed voor de geest halen; ik ben van '61 en ik was zes jaar bij deze gebeurtenis — werd bekend dat het Israëlische leger daar bij de Klaagmuur Oost-Jeruzalem binnentrok. Dat gebeurde met de namen van Moshe Dayan, u weet wel, die man met het ooglapje, en Yitzhak Rabin, dat was een generaal. Enfin, die hebben dat... dat was een geweldige gebeurtenis voor de Joodse staat natuurlijk, want nu was Jeruzalem helemaal hun bezit. Toen werd door Israël Jeruzalem verklaard tot haar ondeelbare hoofdstad. Daaromheen was al een hele grote stad gebouwd, West-Jeruzalem, maar daar ging het eigenlijk niet om. Bij Jeruzalem, als je het over het belang van de stad hebt, dan hebben we het over de plaats waar dat heiligdom stond.

En dan nog weer vijftig jaar verder. Het is heel mooi hoe je die tijdlijn zo kunt trekken, dan krijg je iedere keer van die mooie happen tijd. Nog weer vijftig jaar later kom je aan in 2017. Het is dit jaar dus precies vijftig jaar geleden dat Jeruzalem verklaard werd tot ondeelbare hoofdstad van de staat Israël. En dit is dus ook precies 500 jaar na het eerdere genoemde jaartal. Dit was tevens het jaar waarin de erkenning door de Verenigde Staten plaatsvond. Naast het feit dat Jeruzalem de hoofdstad was, werd dat nog eens bevestigd en nu zou daadwerkelijk ook de ambassade verhuisd worden naar Jeruzalem, van Tel Aviv naar Jeruzalem.

Maar daarmee is de geschiedenis bepaald nog niet af. Want wat is hier nu eigenlijk allemaal aan de hand? Ik zei al: eigenlijk als we het over Jeruzalem hebben, dan is dat inmiddels een grote stad, een hele grote stad. Maar het gaat allemaal om dít gedeelte. Hier heb je dan de Olijfberg en hier heb je die Rotskoepel en dergelijke. Dat is eigenlijk, als je praat over het eigenlijke deel van de stad waar de heiligdommen staan, een gebied van één vierkante kilometer, meer niet. Maar het is de meest omstreden vierkante kilometer van de hele wereld, want hier gaat het allemaal om.

▶ 11:12 De Kern van het Conflict en de Locatie van de Tempel ↑ hoofdstukken

Wat is nu de kern van dat conflict? Wat maakt die stad zo apart en heilig? Het is een heilige stad voor de moslims, in de eerste plaats vanwege het terrein van de Rotskoepel. Je hebt die gouden koepel en dan is er ook nog die zilverkleurige koepel — die zouden ze wel wat beter bij mogen houden vind ik, maar goed, dat is de Al-Aqsamoskee. Dit gedeelte geldt voor moslims als de op twee na heiligste plaats in hun godsdienst, na Mekka en Medina. Jeruzalem is voor hen de heilige plaats en het is trouwens opmerkelijk dat de Arabische naam van Jeruzalem Al-Qoeds is, wat ‘het heiligdom’ betekent. Dat lijkt mij veelzeggend. U begrijpt dat zij dit vanuit hun perspectief niet zomaar kunnen prijsgeven; dat is ondenkbaar en u weet hoe fanatiek men daarop is. Het is allemaal buitengewoon gevoelig. Vandaag is er ook een grote conferentie belegd in de Arabische wereld, in Riyad als ik me niet vergis, waar men vergadert over de beslissing van Trump om de ambassade te verhuizen. Dat kunnen ze niet over hun kant laten gaan.

De reden waarom dit voor hen een heilige plaats is, is omdat volgens de islamitische uitleg Mohammed hier zijn hemelreis zou hebben gemaakt en ook weer is teruggekeerd, bij de rots die zich onder de gouden koepel bevindt. Voor de joden gaat de geschiedenis natuurlijk nog veel verder terug. Voor hen is het een heilige stad omdat dit van origine de zetel is van het koningshuis van David. We praten dan over drieduizend jaar geleden. Hier regeerde David, en alle koningen uit zijn dynastie na hem hebben daar hun zetel gehad. De troon van David staat in Jeruzalem; dat kan niet anders. Na David kreeg je de zoon van David — en dat bedoel ik dubbelzinnig, maar in dit geval ook heel concreet: Salomo. Hij heeft daar destijds een geweldige, grote en mooie tempel gebouwd.

Dat is inmiddels drieduizend jaar geleden. Het is prachtig als je dat chronologisch bekijkt. Als je een tijdlijn zou maken vanaf Adam tot aan nu, dan zitten we nu bijna in het jaar 6000. Het jaar waarin Salomo de tempel bouwde, was precies het jaar 3000 vanaf Adam gerekend. Dat zijn geweldige lijnen. Alleen die chronologie bevestigt al precies dat we hier praten over goddelijke dingen. Hier werd dus de tempel van Salomo gebouwd, wat Jeruzalem tot zowel de politieke als de godsdienstige hoofdstad voor Israël maakte. Ongeveer vijfhonderd jaar nadat de tempel van Salomo was voltooid — en ik zeg ongeveer, maar op het jaar nauwkeuren was het precies vijfhonderd jaar later — werd de tempel herbouwd door Zerubabel. Die tempel was zeventig jaar eerder verwoest. Later werd deze tempel nog weer verfraaid door koning Herodes. Er is een maquette van die je nog steeds in Jeruzalem kunt bezoeken om een idee te krijgen hoe dat eruitgezien moet hebben; het was een wereldwonder in die dagen. Vergis u niet, daar heeft heel wat plaatsgevonden.

Daarbij wil ik even iets in het midden laten wat betreft de locatie van de tempel. Ik stip het aan omdat het van belang is in verband met toekomstige ontwikkelingen, maar ik ga het niet breed uitmeten. Ik heb dat bij een andere gelegenheid wel eens toegelicht en ik hoop dat hier ook nog eens te doen. De vraag is namelijk: waar hebben die tempels gestaan? Meestal zegt men dat dit op de plek van de Rotskoepel is, maar dat is nog maar zeer de vraag. Ik zeg het met een slag om de arm omdat ik het nu niet verder kan toelichten, maar als u mij vraagt: heeft de tempel niet hier gestaan, maar daar? Dat is geen particuliere mening van mij, maar dat is gebaseerd op gedegen onderzoek en vooral op Bijbelse gegevens. De tempels zouden in werkelijkheid gestaan hebben bij de bron Gion en op de berg Sion.

Als je dat uitgangspunt neemt, dan zou het huidige tempelcomplex in de dagen van de Bijbel — de dagen van de Heer Jezus — niet de plaats zijn geweest waar de tempel stond, maar was dat de locatie van de Burcht van Antonia, de Romeinse vesting. De huidige Klaagmuur is dan eigenlijk een overblijfsel van die Romeinse vesting en niet van de tempel. Laat ik meteen een argument noemen: we lezen dat de Heer Jezus over de tempel in Zijn dagen zei dat er geen steen op de andere zou blijven staan. Als dat waar is, kan het stuk muur dat nu altijd wordt aangewezen als overblijfsel van de tempel, dat eigenlijk niet zijn. Dat is ook een overblijfsel van de Burcht van Antonia. De tempel stond in werkelijkheid ten zuiden van die burcht.

Waarom dat van belang is voor toekomstige ontwikkelingen? Eén ding is zeker: er gaat weer een tempel gebouwd worden. De grote vraag is hoe dat kan, want dat is in feite het grote conflict. De joden zijn er zeer op uit; alles ligt al helemaal gereed. Niet alleen de stenen en de bouwtekeningen, alles ligt klaar en ze zouden het zo achter elkaar kunnen bouwen: de gewaden voor de priesters en alle attributen die daarvoor nodig zijn. Het probleem is echter dat er nu een islamitisch heiligdom staat. Als de tempel op die plek moet komen, dan moet dit heiligdom verdwijnen. Hoe verdwijnt die? Joodse activistische groepen zeggen: "Wij gaan God een handje helpen en blazen de boel op," om het maar even plat te zeggen. Anderen zeggen dat ze het aan God overlaten en dat een aardbeving wellicht alles zal verwoesten. Maar ik geef u ook de optie dat de tempel helemaal niet op die plek komt omdat hij daar ook nooit gestaan heeft. In dat geval zou hij op de werkelijke locatie gebouwd kunnen worden en kan het huidige heiligdom gewoon blijven staan. Wat dacht u daarvan? Eén ding is zeker: hoe dit zich verder ook zal aftekenen, er komt weer een tempel in Jeruzalem. Dat is wat ik u vanmorgen graag wil laten zien.

▶ 19:56 Gods Voorzegging: een Nieuwe Tempel en een Verbluffende Schijnvrede ↑ hoofdstukken

We kunnen natuurlijk allerlei politieke bespiegelingen houden over de stad Jeruzalem. Ik heb zojuist in een kort overzicht verteld wat een aantal mijlpalen zijn in de recente geschiedenis van deze stad. Vervolgens ga je de vraag stellen: wat gaat er gebeuren? Je kunt je afvragen hoe dat zich diplomatiek zal ontwikkelen, maar mensen, er is geen zinnig woord van te zeggen. De glazen bol van een mens... er hoeft maar dit te gebeuren en alles verandert weer compleet. De hele politieke constellatie zoals die er nu uitziet, zou dan volledig veranderen. We hebben daar domweg helemaal geen zicht op. Als je wilt weten hoe het zit en wat er gaat gebeuren, dan is er maar Eén die daarover informatie kan geven: God zelf. "Die het heden kent," zingen we over Hem, "die het heden kent en die de toekomst overziet." Dat is nogal mooi, want Hij heeft de toekomst in handen. Alles heeft Hij in handen en bij Hem gebeurt er nooit iets bijgeval.

Vandaar ook dat de Bijbel voorzegt. De Bijbel doet niet aan voorspellen zoals waarzeggers, glazenbolkijkers, astrologen of piskijkers dat doen – ja, dat schiet me zo te binnen, je hebt allerlei media die je kunt gebruiken om de toekomst helder te krijgen of in kristal te kijken. Dat is allemaal voorspellen. Maar de Bijbel voorzegt. God zegt: "Zo gaat het gebeuren." En zo heeft God het Zijne gezegd over het verleden. In feite betekent profetie letterlijk "voorzegging". Profetie is het waarmerk, het keurmerk van Gods Woord. Gods Woord bewijst zichzelf doordat het iets doet wat geen mens kan, namelijk de toekomst voorzeggen. De hele Schrift staat vol profetie die voor een deel inmiddels al vervuld is – gewoon exact. Right time, right place, dat wil zeggen: precies op de plaats waar het zou gebeuren, met de juiste personen, de juiste namen en de juiste tijden. Ik zou van al deze dingen talloze voorbeelden kunnen geven. Zo bewijst de Schrift Gods Woord te zijn. Mensen vragen wel eens: "Kun je bewijzen dat de Bijbel Gods Woord is?" Nee, maar de Bijbel bewijst gewoon zichzelf. Eet het en je weet het. Je hoeft dat bewijs helemaal niet te leveren; het bewijs ligt hier. Dit is het bewijs.

Zo heeft God gesproken, ook over Jeruzalem. Jeruzalem is namelijk de stad van de Grote Koning. Eén ding is zeker: dit is de stad die God heeft aangewezen. Niet alleen in het verleden, maar vooral ook dat daar de hoofdstad gevestigd zal zijn van de hele wereld. Daar zal de Zoon van David heersen en regeren, en dat zal ook het godsdienstige centrum zijn. Ik ben nu heel schaars met het weergeven van Bijbelse teksten, wat tamelijk uitzonderlijk is voor wat ik nu doe. Ik vat vooral samen, maar ik geef de "bonnetjes" erbij – de verwijsplaatsen – zodat u dat zelf allemaal kunt nazien. Maar ik wil het graag even in perspectief plaatsen. Wat mogen we gaan verwachten? Die stad Jeruzalem ligt daar, het is een politiek gigantisch heet hangijzer, maar wat gaat er gebeuren? Eén ding is zeker: er gaat weer een tempel komen. En aangezien die tempel er nu niet staat, moet hij herbouwd worden. Er zal ook weer een offerdienst komen.

De Bijbel spreekt daarover in bijvoorbeeld Openbaring 11 en 2 Thessalonicenzen 2. Er is weer een tempel; hij wordt daar zelfs "de tempel van God" genoemd. Er wordt gesproken over de "heilige plaats". Daar zal weer een tempel komen. U vraagt zich misschien af: hoe gaat dat dan gebeuren en waar? Daar heb ik zojuist al wat over gezegd. Wellicht niet op de plaats waarvan iedereen nu denkt dat hij moet komen, maar juist iets ten zuiden daarvan. Maar even los van precies hoe en waar: één ding is zeker, het gaat gebeuren. Er komt daar een tempel. Wat er dan ook zal komen, is een tijd van verbluffende vrede. Trouwens, daar hoef je helemaal niet zo verbaasd over te zijn als je ziet hoe enorm heet hangijzer Jeruzalem en de Joodse staat zijn in het Midden-Oosten. In feite zijn alle wereldwijde ontwikkelingen feitelijk ook weer terug te brengen tot de kwestie van Jeruzalem en de Joodse staat; alles is daarop gefocust.

Als daar weer een tempeldienst komt en een offerdienst, waarbij de Joden daar hun altaar hebben en hun dagelijkse offers brengen... u zegt misschien dat er dan nog aardig wat water door de Rijn moet stromen. Dat zal best, maar ik denk dat we dat wellicht op korte termijn al mogen gaan verwachten. Als ik zeg "korte termijn", dan is één ding zeker: de termijn van twee dagen, van twee millennia sinds het heengaan van de Messias in het jaar 30. Hij voer ten hemel en zou na twee millennia weer terugkeren. U zegt misschien dat dat een afgerond getal is; wie weet, maar die twee millennia zijn bijna voorbij. De termijn is bijna verstreken. Dat betekent dat er binnen afzienbare tijd inderdaad weer een tempel gaat komen.

Maar als dat gebeurt, dan moet dat ook inderdaad een vrede gaan betekenen. Er moet een vredesakkoord komen. Ze zijn daar nu al tientallen jaren mee bezig, met weinig succes, maar er gaat een vredesakkoord komen. Je leest dat in 1 Thessalonicenzen 5 en Openbaring 6, de meest markante Schriftplaatsen daarover. Er komt een vrede waar iedereen verbluft over zal zijn. Hoe is het mogelijk dat dit gaat gebeuren? Men zal roepen: "Vrede, veiligheid!" Dat roepen mensen nu niet in de wereld, maar straks wel. Maar voordat u denkt: "Halleluja", dit is vals. Laat ik u ook zeggen dat misleiding een van de meest karakteristieke dingen is van de tijd van het einde en van het einde van de aeon. Dat is het meest karakteristieke. Velen – en dat geldt voor de moslimwereld, voor de Joodse wereld, maar in het bijzonder ook voor de christelijke wereld – zullen op het verkeerde paard wedden. Zij zullen degene die daar de leiding geeft aan de vrede, denken: "Dat moet de Messias zijn." Hij doet zich ook zo voor, als een ruiter op het witte paard. Hij is de Messias. We hebben hier jaren geleden wel eens bij stilgestaan wat de moslims verwachten; zij stellen zich hun Messias trouwens ook voor als een ruiter op het witte paard. Heel eigenaardig. Maar in ieder geval, zo'n figuur gaat er komen. Er komt een tijd van verbluffende vrede, waarin ook daar op dat tempelplein in Jeruzalem weer offers gebracht worden.

▶ 29:20 De Gruwel Der Verwoesting en de Aanvang van de Grote Verdrukking ↑ hoofdstukken

Maar totdat... want er gaat namelijk op diezelfde plaats een afgodsbeeld, in de Bijbel meestal een 'gruwel' genoemd, opgericht worden: de gruwel van de verwoesting. Wat er zal gebeuren, is dat de offerdienst van de ene op de andere dag abrupt gestaakt zal worden. En op de heilige plaats, dat wil zeggen daar op het tempelplein, zal een gruwel, een afgodsbeeld, worden opgericht.

In Matteüs 24 lees je hierover. Dat is de rede die de Heer Jezus hield over het einde van deze aion. Hij zegt dan tegen zijn Joodse luisteraars: "Wanneer jullie dan zullen waarnemen de gruwel van de verwoesting." Dat is dat afgodsbeeld dat verwoesting met zich mee zal brengen. Hij refereert daarbij aan het boek Daniël, waarin wordt gesproken door Daniël de profeet, de voorzegger. Die gruwel staat in de heilige plaats. En inderdaad, kijk het maar na in Daniël 11 en 12; daar wordt gesproken over een afgodsbeeld dat zal worden opgericht, daar op het tempelplein. Dat is heel letterlijk.

Ik weet het, in de kerkgeschiedenis heeft men daar vaak anders over gedacht. Men dacht: wij zijn Israël, en alles wat er in de Schrift geschreven staat over Israël, dat moet je niet zo letterlijk nemen, want dat zijn wij. Men had totaal geen oog voor de profetie. Maar de Schrift spreekt er gewoon over: Jeruzalem is Jeruzalem. Dat blijkt ook wel, want als de Heer zegt dat die gruwel straks zal worden opgericht – zoals Daniël dat ooit in zijn dagen al had beschreven – dan zegt Hij: "Wie leest, laat hem verstaan." Of: wie het leest, geve er acht op. Let op.

Hij zegt: wie op dat moment in Judea zijn, wanneer die gruwel wordt opgericht, laat hen vluchten tot in de bergen. Daar zal ook een onderduikadres zijn in de woestijn. Ik wil hier nu niet teveel over zeggen; momenteel geef ik in Rotterdam een serie studies die hier eigenlijk ook over gaat, over de wegrukking. Want als dit zal gebeuren, dan zal het gezelschap van gelovigen dat God vandaag in onze dagen verzamelt, weggerukt worden tot God en Zijn troon. Dat zal bij deze gelegenheid zijn. Ik laat het hier even bij, maar als u daar meer over wilt weten, dan zou u deze schriftplaatsen daarover moeten raadplegen. Want daar wordt inderdaad gesproken over een wegrukking die plaatsvindt voordat die grote verdrukking gaat aanbreken. Paulus spreekt erover, Johannes spreekt erover, en dat is tevens het begin van de grote verdrukking, zoals dat in Matteüs 24 genoemd wordt.

Met andere woorden, even om het helder te hebben wat we op grond van de Schrift mogen verwachten: er zal op de heilige plaats weer een tempel komen en de offerdienst zal weer vervuld worden. Dat zal een geweldige tijd van vrede zijn, maar die zal abrupt worden afgebroken. De offerdienst wordt gestaakt en in plaats daarvan zal de mens der wetteloosheid daar een afgodsbeeld oprichten. Er zal een hele cultus ontstaan van verplichte afgoderij. Daar kun je niet onderuit. Het wordt een afschuwelijke verdrukking zoals er nog nooit in de geschiedenis is geweest. Dat heeft Daniël gezegd en dat heeft de Heer Jezus gezegd. Dat gaat dus nog komen.

Wij vertellen een heel goed bericht, dat is waar. Maar we zijn niet onrealistisch vanuit het Geschrift; we weten dat dit nog gaat gebeuren. Wat het goede bericht juist tot een goed bericht maakt, is dat er aan alle ellende een einde komt. Het is altijd gelimiteerd en het heeft altijd een doel. Het is altijd: eind goed, al goed. Maar dat wil niet zeggen dat de weg er naartoe altijd maar gladjes verloopt. Integendeel. Als dit gebeurt, als daar op het tempelplein een afgodsbeeld opgericht wordt, dan is dat meteen het moment dat de grote verdrukking aanvangt. Je leest dat in Matteüs 24 en Daniël 12.

Die periode wordt trouwens precies afgemeten, zelfs in dagen. Op de dag nauwkeurig zal dat 1260 dagen zijn. Wat doen die twee mannen hier? Nou, je leest dat de heilige stad 42 maanden vertreden wordt door de natiën. Dat is eigenaardig: vanaf dit moment gaat er dus een periode aanbreken van 42 maanden. U zegt: er staat hier 1260 dagen, maar reken maar eens terug, dat is hetzelfde. 42 maal 30 is 1260. Dat is gewoon een periode van drieënhalf jaar die dan zal aanbreken.

Je leest dat letterlijk in Openbaring 11 vers 1 en 2. Ik wil heel graag – en dat zal waarschijnlijk volgend jaar wel gebeuren – ons eens een of meerdere keren gaan richten op Openbaring 11, over wat de Schrift zegt over die twee getuigen. Maar in die periode wordt Jeruzalem, de heilige stad, vertreden door de natiën. Dat geeft al aan dat de vrede die eraan voorafgaat, maar een schijnvrede is. Ze is namelijk van zeer tijdelijke aard; ze wordt compleet weer tenietgedaan en de heilige stad zal vertreden worden. Dat is precies de periode van de grote verdrukking.

▶ 35:58 Twee Getuigen in de Stad Die Geestelijk Sodom en Egypte Heet ↑ hoofdstukken

En dan zullen er twee getuigen op het tempelplein optreden. De Bijbel zegt dat je altijd twee getuigen nodig hebt, wil een zaak vaststaan. Op het moment dat de wegrukking van de gelovigen heeft plaatsgevonden, begint God weer met een nieuw getuigenis door middel van deze twee getuigen. Op dat tempelplein zullen zij 1260 dagen lang optreden, gedurende de hele periode van de grote verdrukking. Hun woord is onmiskenbaar, want zij hebben de macht – net zoals Elia – om het niet te laten regenen. Kent u die geschiedenis van Elia nog? Hij had de macht en zei dat er een hongersnood zou komen waarbij het niet zou regenen. Hoe lang duurde dat? Drie jaar en zes maanden. Dat is precies dezelfde tijdsduur. Dat was in het verleden, maar zo zal het in de toekomst ook gaan.

Je leest van deze twee getuigen dat zij daar 1260 dagen onaantastbaar zullen zijn. Op die heilige plaats zullen zij prediken en profeteren, maar na die 1260 dagen zullen ze gedood worden; op de 1266e dag worden ze gedood. Het lijk van hen zal liggen op het plein van de grote stad. Je leest trouwens ook dat alle natiën dat zullen zien. Vroeger was dat misschien moeilijk voor te stellen: hoe kan de hele wereld dat nou tegelijk zien? Tegenwoordig is dat geen enkel punt meer; er staat gewoon een webcam of tv-camera's op hen gericht en de hele wereld zal het zien. Gedurende drieënhalve dag zal het lijk van hen daar op het plein van de grote stad liggen. Dat is heel concreet.

De Schrift zegt dat die stad op geestelijke wijze Sodom en Egypte wordt genoemd. Voor mensen die denken dat het niet letterlijk over die stad gaat, is het goed om even door te lezen in Openbaring 11 vers 8. Daar staat namelijk dat het de stad is waar ook de Heer van hen werd gekruisigd. Aha, over welke stad hebben we het dan? Dat is gewoon Jeruzalem. Heel concreet. De Schrift zegt het en dus gaat het gebeuren, zoals in het verleden alles is gebeurd wat voorzegd was. Dit gaat gebeuren.

Je kunt je de vraag stellen waarom de stad geestelijk Sodom en Egypte wordt genoemd. Je zou eraan kunnen denken dat die twee getuigen zullen wijzen op het feit dat je daar weg moet wezen. Uit Sodom moest je vertrekken, je moest maken dat je wegkwam. Dat gold trouwens ook voor Egypte. Mensen die nu over de huidige Joodse staat en over Jeruzalem zo 'halleluja' roepen en zeggen hoe geweldig het is dat God Zijn volk weer heeft teruggebracht, die komen nog van een koude kermis thuis. Want zo mooi is het allemaal niet; het is de meest onheilspellende plaats die je maar kunt bedenken. Als je denkt daarheen te gaan om veilig te zijn, dan heb je de Bijbel niet goed gelezen. Dat die stad nu zo'n verheven stad zou zijn, is ook al niet waar, want ze wordt geestelijk Sodom en Egypte genoemd. Beide locaties worden in de Schrift nou niet bepaald genoemd om daarmee aan te geven dat het een plaats is waar God gediend wordt. Integendeel. Zie je hoe de Schrift je denken totaal anders oriënteert en hoe je vanuit de Schrift totaal anders tegen de dingen aankijkt?

Laat ik u ook dit zeggen: de Bijbel zegt ook – en ik weet dat niet altijd iedereen mij dat in dank afneemt als dat gezegd wordt – dat er van die Joodse staat die mensen hebben opgericht, niets overblijft. Hoe wonderlijk het ook allemaal is en hoezeer het ook in overeenstemming is met de profetie, er blijft niets van over. De Schrift zegt het. Die twee getuigen zullen daar optreden in die periode. Ik geef toe dat het misschien erg veel informatie is voor één ochtend, maar de vraag was wat de toekomst van de stad is en wat daar gaat gebeuren. Ik noem daarom gewoon een paar highlights.

Inderdaad zal een deel, een rest of overblijfsel van Israël, daadwerkelijk het land uitvluchten en in de woestijn een veilig onderkomen vinden, een onderduikadres. Ook daar lees je over op allerlei plaatsen, maar met name in Openbaring 12. Dit gebeurt allemaal in deze periode van 1260 dagen. Uiteindelijk lees je dan dat Jeruzalem, de stad waar dus die tempel weer opgebouwd zal zijn, wordt verwoest.

▶ 41:46 De Volkeren Verzameld en de Verschijning op de Olijfberg ↑ hoofdstukken

Er blijft niks van die stad over. Want wat gebeurt daar aan het einde van die grote verdrukking? Dan zal God alle volkeren verzamelen tegen Jeruzalem. Natuurlijk, die volken beseffen dat niet, dat God hen daar verzamelt; die hebben hun eigen motieven. Maar heel de wereld zal ten strijde trekken. Kunt u zich voorstellen dat de Verenigde Naties besluit om zich tegen Israël, tegen Jeruzalem te verzamelen? En dat staat er in Miga 4: "Ik zal hen verzamelen tussen alle natiën als schoven op de dorstvloer." Ze worden allemaal zo bij elkaar gebracht en dan gaat God Zijn werk doen. Maar daar in Jeruzalem zal alles ten strijde trekken en worden verzameld, en het hele Joodse land en Jeruzalem wordt verwoest.

Nog niet zo lang geleden — dit jaar is dat ook geweest, of vorig jaar — hebben we ons een paar keer beziggehouden met de profetie in Zacharia 14. Over de verwoesting van Jeruzalem en over de Heer die zal komen en zal verschijnen op de berg. Hij zal Zijn voeten zetten op de Olijfberg, die dan midden door zal splijten, waardoor er een vluchtweg wordt gecreëerd. Dat gaat gebeuren aan het einde van die grote verdrukking, maar dat zal ook het einde zijn van die Joodse staat. Want er zal zelfs geen levende inwoner meer in het land zijn; wat nog leeft, dat is inmiddels gevlucht. Een rest dus, een overblijfsel wat overgebleven is of wat overleefd heeft. Waarom? Omdat inmiddels, in die tijd van grote verdrukkingen — dat is altijd zo wanneer de verdrukking zo heftig is — wat zal datgene wat nog overgebleven is in Jeruzalem dan doen? De naam van God aanroepen.

Dan gaan Joden iets doen wat ze never nooit doen, namelijk de naam van God aanroepen. Die naam is hen te heilig, maar dan zullen ze niet anders meer kunnen en de naam van God zullen ze aanroepen. En dan zal Hij in Zijn icoon, in Zijn beeld, in de Messias verschijnen op de Olijfberg. Zijn voeten zullen er staan. Ooit ging Hij daar weg, of vanaf de Olijfberg vertrok Hij in het jaar 30, en Hij zegt: "Ik kom terug na twee dagen." Hij komt een keer terug en dan zet Hij Zijn voet weer op de Olijfberg. En dan gebeurt er wat met die berg. Ik zei al: als die berg midden doorspleit, dan ontstaat er een vluchtweg.

Mensen, het onderwerp dat ik nu in een paar punten en een paar highlights zo neerzet, daar zou je seizoenenlang, avond in avond uit aan kunnen wijden, want de Schrift zegt daar zoveel over. En als u straks naar mij toe komt en zegt: "Nou, jij bent vergeten dat te zeggen," dan denk ik: ja, dank je de koekoek, ik ben alles vergeten te zeggen! Ik heb eigenlijk niks gezegd. Ik heb maar gewoon een paar dingen aangestipt met de teksten erbij waar u dat allemaal kunt vinden. Maar het lijkt mij goed om het puntsgewijs in een tijdlijn zo neer te zetten. In ieder geval zal aan het einde van die periode de hele Joodse staat verwoest zijn, ten einde zijn. En in die verdrukking zal de naam van God worden aangeroepen en Hij zal verschijnen. Als de nood het hoogst is, is de Redder nabij. En dan zal men inderdaad vluchten naar de woestijn. Eigenlijk zoals in het verleden het volk vanuit de woestijn naar het Beloofde Land ging, zo gaat het straks weer. Vanuit de woestijn zullen ze uiteindelijk weer naar het Beloofde Land gaan. Maar u begrijpt dan... en ik eindig dus eigenlijk bij het grote keerpunt.

▶ 46:00 De Nieuwe Aion: Jeruzalem als de Stad van de Grote Koning ↑ hoofdstukken

Want hier, ik eindig nu hier, maar hier begint het eigenlijk pas. Want dit, deze opkomende zon, dat is het aanbreken van die nieuwe dag. Die derde dag. Hier komt de zon op. Hier verdwijnt de duisternis. En dit moment, ik bedoel als Hij zal verschijnen. Als al het mensenwerk ten einde is, dan komt Hij. En dan, dat is het einde van het oude Jeruzalem. En vanaf dan zal er – dat zal trouwens nog een tijd in beslag gaan nemen – een nieuwe stad gebouwd worden.

En je leest ergens in de Psalmen: "Als de HEERE het huis niet bouwt, tevergeefs bouwen de bouwlieden daaraan. Of als de HEERE de stad niet bewaakt, tevergeefs waken de wachters." Dat is tevergeefs. Als de Heer dat volk, die staat niet bouwt... dat is allemaal mensenwerk, heel knap, vernuftig enzovoort. De Bijbel heeft het voorzegd, maar het is niet Gods werk. Weet u wanneer het Gods werk is? Als al het mensenwerk ten einde is en de mens geroepen zal hebben naar de Naam van God. En altijd, dat is een universeel principe: als de mens God aanroept, dan verandert alles. Want Hij laat Zich nooit onbetuigd.

En dat zal straks ook voor het Joodse volk gelden. Ze zullen Hem aanroepen en dan zullen ze Hem zien die ze ooit hebben doorstoken. En vanaf dan begint er een hele nieuwe periode. Een nieuwe aion. Een nieuw wereldtijdperk. Jeruzalem zal worden herbouwd. Dat wordt de Stad van de grote Koning. Vergeet u niet hè? Zo wordt het in Matteüs 5 genoemd. Jeruzalem is de Stad van de grote Koning. Dat is de stad waar de Zoon van David zal heersen. Niet alleen over Israël – ja, in eerste instantie wel – maar Hij gaat Zijn koninkrijk uitbreiden over heel de wereld. En dat betekent dat Jeruzalem dus de hoofdstad wordt van heel de wereld.

Vergis je niet. Dat betekent dus dat we straks een Israëlitisch wereldrijk gaan krijgen, waar Jeruzalem het middelpunt van zal zijn. En de volkeren ook, en delegaties daarvan, zullen jaarlijks naar Jeruzalem optrekken. Mensen, er gaat nog zo enorm veel gebeuren. En ik vind het geweldig om aan het einde van deze termijn – ik bedoel het einde van twee dagen, van twee millennia – te mogen leven.

En natuurlijk, de verschrikkingen die gaan komen in het Midden-Oosten en in de wereld in het algemeen... je houdt je hart vast. En de misleiding is gigantisch. Maar als je het licht van het Woord hebt en je weet: zo heeft God gesproken, zo gaat het gebeuren. Ja, daar kun je blind op varen. En dan heb je uitzicht en dat is ook een bron van vreugde. Dat is namelijk zekerheid: zo zal het gaan. En ik moet u zeggen, het feit dat je weet dat dit gaat komen – precies zoals Dirk dat ook in zijn inleiding al zei: het is nu, de winter moet officieel astronomisch nog beginnen, duisternis, doods, maar wij kijken er gewoon overheen. Het is reëel, dat wel. Maar het licht, dat gaat overwinnen.