een grote verdrukking zoals er niet geweest is

De vraag wordt wel gesteld: zal de grote verdrukking waarover de Schrift spreekt erger zijn dan de Holocaust? Immers, de Heer Jezus zegt in Mattheüs 24:

Want er zal dan een grote verdrukking zijn, zoals er niet geweest is van het begin der wereld tot nu toe en ook nooit meer wezen zal.
-Mattheüs 24:21-

Deze woorden zijn rechtstreeks ontleend aan Daniël 12. Daar lezen we:

En er zal een tijd van grote benauwdheid zijn, zoals er niet geweest is sinds er volken bestaan, tot op die tijd toe.
-Daniël 12:1-

In beide Schriftgedeelten is de context duidelijk verbonden met Daniels volk, het land, Judea, de tempel en de vlucht naar de bergen. Daniël 12 staat bovendien expliciet in het kader van “de tijd van het einde” (Dan.11:40; 12:4,9). Het gaat dus niet om een algemene beschrijving van wereldgeschiedenis, maar om een unieke periode van verdrukking die Israël in het land zal treffen.

Gewoonlijk leest men deze woorden alsof het noodzakelijk moet gaan om een groter aantal slachtoffers dan ooit tevoren. Maar is dat ook werkelijk waar de Schrift de nadruk op legt?

Allereerst valt op dat de Heer in Mattheüs 24 zegt:

Dan zullen zij u overleveren aan verdrukking en u doden, en gij zult door alle volkeren gehaat worden om mijns naams wil.
-Mattheüs 24:9-

De kern van deze verdrukking is dus niet louter antisemitisme. Het gaat om haat vanwege de Naam van de Messias. Het betreft een getuigend overblijfsel in Israël dat weigert zich te onderwerpen aan het Beest en zijn merkteken.

Dat sluit nauw aan bij Openbaring 11. Daar lezen we over de twee getuigen die (zoals Mozes en Elia) gedurende 1260 dagen profeteren in Jeruzalem. Hun getuigenis roept wereldwijd haat op. Wanneer zij na drie en half jaar gedood worden, reageert de wereld met vreugde:

En zij die op de aarde wonen, verblijden zich over hen en bedrijven feest en zullen elkander geschenken zenden, omdat deze twee profeten hen die op de aarde wonen, gepijnigd hadden.
-Openbaring 11:10-

Nooit eerder is er een tijd geweest waarin de haat tegen een Messiaans getuigenis zo universeel, openlijk en collectief zal zijn als dan. Openbaring 12 laat bovendien zien dat een deel van het volk tijdig de vlucht zal hebben genomen naar een onderduikadres in de woestijn. Daar lezen we over een vrouw die in de woestijn een plaats heeft die haar door God bereid is, waar zij gedurende 1260 dagen onderhouden wordt. Deze vlucht vindt plaats nadat de mannelijke zoon die zij gebaard heeft, zal zijn weggerukt tot God en Zijn troon. Dat laatste spreekt van de ekklesia die als Christus’ lichaam wordt geëvacueerd om haar hemelse positie in te nemen. Daarna breekt voor Israël de periode van de grote verdrukking aan, terwijl een overblijfsel in de woestijn bewaard wordt buiten het bereik van de vijand.

Daar komt nog iets bij. Openbaring 13 beschrijft dezelfde periode waarin men zonder het merkteken van het Beest niet meer kan kopen of verkopen. Het gaat dus niet alleen om dreiging van geweld, maar om volledige uitsluiting uit het maatschappelijk en economisch leven. Men kan eenvoudigweg niet meer functioneren zonder zich te conformeren aan het systeem van het Beest.

Ook dat maakt deze verdrukking uniek. Niet noodzakelijk omdat zij numeriek de meeste slachtoffers maakt, maar omdat het een totale verdrukking is van allen die vasthouden aan “het getuigenis van Jezus” (Openb.1:2,9; 12:17; 19:10: 20:4). De druk zal religieus, maatschappelijk, economisch en politiek tegelijk zijn.

Dat neemt niet weg dat andere profetieën wél degelijk spreken over zeer grote aantallen slachtoffers in het land. Zacharia zegt immers:

In het gehele land, luidt het woord van JAHWEH, zullen twee delen daarin uitgeroeid worden en de geest geven, maar het derde deel zal daarin overblijven.
-Zacharia 13:8-

Toch lijkt daarbij eerder gedacht te moeten worden aan de oorlogssituatie rond Jeruzalem en de inval van de volkeren in het land, zoals ook Zacharia 14 beschrijft, dan specifiek aan de verdrukking vanwege het getuigenis van de Messias. Het betreft dus niet noodzakelijk hetzelfde aspect van de eindtijd waar Mattheüs 24 en Openbaring 11–13 de nadruk op leggen.

Wanneer de Heer zegt dat er een verdrukking zal zijn zoals nooit tevoren, hoeft dat daarom niet allereerst verstaan te worden als een vergelijking in aantallen slachtoffers met eerdere rampen uit de geschiedenis. De Schrift legt de nadruk op het unieke karakter van deze periode: een wereldwijde haat tegen het Messiaanse getuigenis, totale maatschappelijke uitsluiting van hen die weigeren het Beest te aanbidden, en een druk op het gelovig overblijfsel zoals de wereld die nog niet eerder gekend heeft.

Delen: