1Thessalonika 4:17 – altijd samen met de Heer

… en zó zullen wij altijd samen zijn met de Heer.

Met deze woorden besluit Paulus zijn beschrijving van de opstanding, verandering en wegrukking van de ekklesia. Let vooral op het woordje zó. Het verwijst naar alles wat hij zojuist heeft beschreven. De wegrukking is niet het einddoel, maar slechts de overgang naar iets veel groters. De ekklesia wordt met haar Hoofd verenigd en zal voortaan altijd samen met Hem zijn.

Let op: Paulus schrijft niet dat wij altijd bij de Heer zullen zijn, maar met Hem! Dat is meer dan een verschil in woorden. Het gaat niet slechts om nabijheid, maar om verbondenheid en het delen van zijn positie. De ekklesia is immers het lichaam van Christus (1Kor.12:12,27). In Openbaring 12:5 wordt de mannelijke zoon weggerukt tot God en zijn troon. Dáár ligt de bestemming: de troon! Het lichaam zal met zijn Hoofd delen in de hemelse heerschappij (Ef.2:6).

En daar blijft het niet bij. Wanneer Christus straks in heerlijkheid wordt geopenbaard, zal ook zijn ekklesia samen met Hem verschijnen (Kol.3:4). Wat begint met een ontmoeting in de lucht, mondt uit in een blijvende vereniging met Hem. Niet slechts om voor altijd bij Hem te zijn, maar om voor altijd met Hem te zijn: één met Hem in positie, heerlijkheid en heerschappij!

Delen: