Kolosse 2:23 – eigenwillige godsdienst

Dergelijke bepalingen hebben wel een woord van wijsheid door eigenwillige godsdienst, nederigheid en gestrengheid voor het lichaam, maar zij hebben geen enkele werkelijke waarde — zij monden uit in verzadiging van het vlees.

De bepalingen waar Paulus naar verwijst hebben een reputatie van wijsheid. Maar het is schijn. Want in werkelijkheid bestaat deze zogenoemde wijsheid in eigenwillige godsdienst. Het doet zich voor als verering van God, terwijl het in feite de mens is die zelf de vorm kiest en inricht.

Daarbij doen deze bepalingen zich voor als nederig en streng voor het lichaam. Onthouding en hardheid gelden als tekenen van toewijding, gemotiveerd door minachting voor het lichaam. Dit denken vindt zijn oorsprong in een opvatting waarin het lichaam wordt gezien als een last of kerker van de ziel, die in bedwang gehouden moet worden. Een gedachte die ook binnen kerkelijke belijdenissen ingang heeft gevonden, waar geleerd wordt dat het vlees gehaat en bestreden moet worden (Ef.5:29). Het staat haaks op de wijsheid van de Schrift, die het lichaam erkent als Gods creatie en spreekt van lichamelijke opstanding.

Juist hier wordt de eigenwillige godsdienst ontmaskerd. Wat zich voordoet als vleesvijandig, mondt uit in verzadiging van het vlees. Niet het lichaam wordt beteugeld, maar het vlees gevoed — hetzij door verborgen losbandigheid, hetzij door zelfrechtvaardiging en zich te verheffen boven anderen.

Delen: