GoedBericht.nl logo
UltimateGoodNews

GoedBericht.nl wijst op de ene GOD die alles beschikt en bij wie nooit iets mis gaat. Zij wijst op Jezus Christus als Redder der wereld. Jazeker, van alle mensen! Omdat GOD nooit laat varen de werken van zijn handen.

Uitgangspunt is de Bijbelse boodschap zoals Paulus deze als “apostel en leermeester van de natiën” heeft mogen bekendmaken. GoedBericht wil uitsluitend wijzen op wat “er staat geschreven”. Want “de Schrift” bewijst én verklaart zichzelf.

 

Lees verder

De levende GOD is een Redder van ALLE mensen, speciaal van gelovigen!

1 Timotheus 4:10

Prikbord

GB-conferentie
zaterdag 26 september, Maarn
thema: de zeventig weken van Daniël
Van harte welkom – aanmelden kan nu.

Recente Artikelen

de verloren tien stammen?

Tien stammen zouden spoorloos verdwenen zijn, maar de Schrift schetst een heel ander beeld.

07-09-2026 Lees verder

kan een gelovige zijn lotbezit verspelen?

Paulus waarschuwt gelovigen, maar leert niet dat zij hun gegarandeerde lotbezit door zonde verspelen.

16-08-2026 Lees verder

zullen alle gelovigen met Christus heersen?

2Timotheüs 2 leert niet dat slechts volhardende gelovigen met Christus heersen; hun lotbezit is door God gegarandeerd.

13-08-2026 Lees verder

verplicht tienden geven?

Verplichte tienden golden voor Israël. Maar waar halen kerken het recht vandaan dit over te nemen?

16-07-2026 Lees verder

het onbijbelse geloof in klimaatbeheersing

Klimaatprofeten rekenen niet met God, maar dichten de mens de macht toe om de aarde te redden.

03-07-2026 Lees verder

UltimateGoodNews.com live!

Ultimate Good News is live: vijftien jaar Engelstalig vertaalwerk krijgt een eigen thuisbasis.

20-06-2026 Lees verder

Romeinen 10:9, een minimumbelijdenis?

Romeinen 10:9 wordt nogal eens misbruikt als een soort minimumbelijdenis van het christelijk geloof. Wie zegt te belijden dat Jezus Heer is en erkent te geloven dat Hij is opgestaan, zou daarmee automatisch als broeder of zuster moeten worden erkend. Op grond daarvan meent men vervolgens dat leerstellige verschillen van ondergeschikt belang zijn en geen belemmering vormen voor geestelijke gemeenschap. Maar Paulus gebruikt dit vers helemaal niet op die manier. Sterker nog, wie zorgvuldig leest wat hij hier schrijft, ontdekt dat juist dit vers een aantal fundamentele waarheden bevat waarover vandaag grote verdeeldheid bestaat. God heeft Hem uit de doden opgewekt Opvallend is allereerst dat Paulus niet zegt dat men moet geloven dat Jezus is opgestaan. Dat is uiteraard wel waar, maar het is niet wat er staat. Paulus schrijft dat men met het hart zou geloven dat God Hem uit de doden heeft opgewekt. Die formulering is niet toevallig. In al zijn brieven legt Paulus er de nadruk op dat God degene is die handelt. God heeft Christus opgewekt. God heeft Hem verhoogd. God heeft Hem een naam boven alle naam geschonken. God heeft Hem gesteld tot Heer. De traditionele christenheid beschouwt Jezus als God, maar Paulus doet hier het tegenovergestelde. Het geloof waarvan hij spreekt is niet dat Jezus zichzelf uit de doden deed opstaan, maar dat God Hem uit de doden heeft opgewekt. Dat onderscheid is voor Paulus kennelijk zo fundamenteel dat hij het tot het hart van het evangelie rekent. was Christus werkelijk dood? Daar komt nog iets bij. Wanneer Paulus zegt dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, veronderstelt dat dat Christus werkelijk dood was. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar binnen de traditionele orthodoxie ligt dat ingewikkelder. Daar wordt geleerd dat Christus gedurende de drie dagen tot aan zijn opstanding bewust voortleefde. Sommigen plaatsen Hem in het paradijs, anderen in het dodenrijk, maar in beide gevallen was Hij niet werkelijk dood. Hier staat veel op het spel. De opstanding ontleent haar betekenis aan de werkelijkheid van de dood. God heeft niet iemand opgewekt die ondertussen elders verder leefde. God heeft een dode opgewekt. Wanneer Christus gedurende die drie dagen gewoon bleef leven, al was het in het paradijs of in het dodenrijk, dan was er geen opstanding uit de doden maar hooguit een terugkeer uit een andere levenssfeer. Jezus is Heer... van allen Ook de tweede helft van Romeinen 10:9 wordt vaak losgemaakt van haar inhoud. Men leest over het belijden van Jezus als Heer en vat dat op als een algemene erkenning van zijn gezag. Maar Paulus werkt deze gedachte direct verder uit. Slechts enkele verzen later (10:12) schrijft hij dat dezelfde Heer, "Heer van allen" is en rijk voor allen die Hem aanroepen. Daarmee krijgt de belijdenis onmiddellijk een universele strekking. Het woord 'heer' (Gr. kurios)  betekent eigenaar, bezitter. De belijdenis dat Jezus Heer is, impliceert dat Hij "Heer van allen" is, zowel van doden als van levenden (Rom.14:9). Dat sluit direct aan bij Paulus' verdere onderwijs dat uiteindelijk iedere knie zich zal buigen en iedere tong zal belijden dat Jezus Christus Heer is (Filp.2:9-11). Opvallend genoeg voegt Paulus daar onmiddellijk aan toe dat deze universele erkenning zal zijn "tot eer van God de Vader". Opnieuw maakt hij onderscheid tussen God en Jezus Christus. De Vader is God. Jezus Christus is de Heer die door God werd opgewekt en verhoogd. geen vrijbrief voor leerstellige onverschilligheid Het is daarom merkwaardig dat juist Romeinen 10:9 wordt gebruikt om fundamentele leerstellige verschillen te relativeren. Paulus doet precies het tegenovergestelde. Hij vat in dat vers een aantal waarheden samen die direct raken aan het gegeven dat Jezus géén God is, aan de werkelijkheid van de dood en daarmee ook aan de betekenis van de opstanding, én aan de universele betekenis van Jezus als Heer van allen. Bovendien bedoelde Paulus dit vers ook niet als een allesomvattend criterium voor geestelijke gemeenschap. Dezelfde Paulus die Romeinen 10:9 schreef, waarschuwt de Galaten voor een andersoortig evangelie (dat slechts een evangelie in naam is) en hij spreekt daar zelfs een anathema over uit (Gal.1:6-10). Niets wijst erop dat zij Jezus niet als Heer erkenden. Evenmin is er sprake van ontkenning van de opstanding. Toch schroomt Paulus niet hun boodschap als een vervalsing van het evangelie aan te wijzen en daarover de vloek uit te spreken. Ook de Korinthiërs worden door hem gewaarschuwd voor een "andere Jezus" en een "andersoortig evangelie". En Paulus noemt Hymeneüs en Filetus bij naam omdat zij dwaalden ten aanzien van de opstanding en zegt tegen Timotheüs dat hij zich van dergelijke leringen moet afkeren (2Tim.2:18-21). Voor Paulus was het niet voldoende dat iemand bepaalde woorden uitsprak of zich op Christus beriep. De vraag is steeds of men vasthoudt aan "de gezonde leer ... in overeenstemming met het evangelie van de gelukkige God, dat aan mij is toevertrouwd", zoals de apostel  Timotheüs op het hart bindt in 1Timontheüs 1:11 (Tit.1:9; 2Tim.4:3). Wie Romeinen 10:9 gebruikt als een paraplu waaronder fundamentele leerstellige verschillen van ondergeschikt belang worden, laat Paulus buikspreken. Paulus roept ons niet op om in het hart van anderen te kijken of zij gelovig zijn of niet. Want dat is niet aan een mens gegeven. Maar hij roept ons wel op vast te houden aan de gezonde leer en deze te handhaven. Dat is ook vandaag nog steeds het enige betrouwbare criterium. aansluiten of zich distantiëren? In zijn laatste brief gaat Paulus zelfs nog verder. Hij kondigt in 2Timotheüs 4:3 aan dat de tijd zal komen dat men de gezonde leer niet langer zal verdragen, maar zich leraars zal verzamelen die zeggen wat men graag hoort. Opvallend is dat Paulus hier niet waarschuwt voor enkele buitenstaanders of voor een kleine minderheid die van de waarheid afwijkt. Hij spreekt over een ontwikkeling die de christelijke wereld als geheel zou treffen. Niet de dwaling zou een randverschijnsel worden, maar juist de gezonde leer! De tijd zou komen dat deze niet langer verdragen wordt. De conclusie kan dan ook niet zijn dat wij aansluiting zouden zoeken bij allen die met de mond Jezus als Heer belijden. Paulus roept nergens op tot eenheid met "een andersoortig evangelie", een "andere Jezus" of leerstellingen die de waarheid van het evangelie aantasten. Zijn oproep is juist om vast te houden aan de gezonde leer en afstand te nemen van wat daarmee in strijd is. Niet de meerderheid of aantallen vormen de maatstaf, maar de waarheid die aan hem als apostel was toevertrouwd.

17-06-2026 Lees verder

waar verwachting verdwijnt

Demografen luiden de noodklok. Het aantal geboorten ligt al jaren ver onder het niveau dat nodig is om de bevolking op peil te houden. Men spreekt inmiddels van een "babycrisis". Als oorzaken worden woningnood, economische onzekerheid, psychische problemen en veranderende leefomstandigheden genoemd. Maar daarmee wordt slechts de oppervlakte beschreven. huwelijk en gezin De Bijbel leert dat God het huwelijk heeft ingesteld als een levenslange verbintenis tussen man en vrouw. Daarin gaf Hij ieder een eigen plaats. De man is het hoofd van zijn vrouw en draagt verantwoordelijkheid voor haar en voor zijn gezin. Dat betekent dat de man zijn vrouw liefheeft, voor haar zorgt en bescherming biedt. De vrouw ontvangt op haar beurt een centrale plaats in haar zorg voor gezin en kinderen. Vanuit dit perspectief zijn kinderen geen last of belemmering, maar juist een zegen! Deze fundamentele inzichten zijn in de westerse samenleving zo goed als geheel verdwenen. Het huwelijk is gereduceerd tot een relatievorm die kan worden aangegaan en beëindigd wanneer men dat wenst. Mannen worden niet langer opgevoed met het besef dat zij verantwoordelijkheid dragen voor vrouw en gezin. Vrouwen wordt geleerd dat hun waarde vooral ligt in economische zelfstandigheid en maatschappelijke carrière. Moederschap wordt steeds vaker beschouwd als iets dat ondergeschikt is aan betaald werk. De gevolgen laten zich raden. Als het huwelijk zijn zekerheid verliest, wordt gezinsvorming een risico. Als mannen hun plaats niet innemen, kunnen vrouwen niet op hen bouwen. Als kinderen worden gezien als een belemmering van persoonlijke ambities, worden er vanzelf minder geboren. Wat vandaag een babycrisis wordt genoemd, is daarom in werkelijkheid een symptoom van een wereld die gedesoriënteerd is. wanneer verwachting verdwijnt Daar komt nog iets bij. Een samenleving krijgt alleen kinderen wanneer zij vertrouwen heeft in de toekomst. Niet voor niets spreken we van 'in verwachting' zijn. Maar wanneer God uit beeld verdwijnt, welke solide basis is er dan nog voor verwachting? En omdat het denken richting mist, raakt ook het leven ontwricht. Dan worden Gods ordeningen ingeruild voor menselijke ideeën en de wrange vruchten daarvan blijven niet uit. Wat wij vandaag zien, is niet slechts een demografisch probleem. Het is een symptoom van een samenleving die van God los is. Immers, hoewel zij God kenden, hebben zij Hem niet als God verheerlijkt of gedankt, maar hun redeneringen zijn op niets uitgelopen en het is duister geworden in hun onverstandig hart. -Romeinen 1:21-

05-06-2026 Lees verder

Recente Toespraken

verloren tien stammen?

Waar zijn de “tien verloren stammen” van Israël gebleven? Vaak wordt gesteld dat “de Joden” slechts Juda en Benjamin vertegenwoordigen en dat de tien stammen nooit zijn teruggekeerd. Maar Paulus spreekt opmerkelijk genoeg over “onze twaalf stammen” (Hand.26:7). In deze studie volgen we deze lijn terug tot het decreet van Kores en onderzoeken we hoe de Schrift het teruggekeerde volk rekent en benoemt. Want wat voor velen vandaag “verloren stammen” zijn, waren voor Paulus kennelijk twaalf stammen die hij kende — en die ook zelf wisten wie zij waren.

06-09-2026 Lees verder

daartoe werd ik gesteld

Tot tweemaal toe vat Paulus zijn bediening samen met exact dezelfde woorden: “daartoe werd ik gesteld” (1Tim.2:7 en 2Tim.1:11). Als heraut, apostel en leraar had hij een unieke missie onder de natiën. Maar waarnaar verwijst dat “daartoe”? De context geeft een indrukwekkend antwoord: Paulus was gesteld om Gods grootse voornemen van genade en redding bekend te maken!

06-09-2026 Lees verder

23. Lucas 7:36-50 – de zondares in het huis van Simon

Simon de Farizeeër zag een notoire zondares. Jezus zag liefde van een vrouw die veel vergeven was.

04-09-2026 Lees verder

een deur van hoop

God verzamelt Israël straks in de woestijn, spreekt tot haar hart om haar voorgoed in het beloofde land te brengen.

30-08-2026 Lees verder

God of natuur?

De gedachte dat God samenvalt met de natuur of het universum is tegenwoordig wijdverbreid. De Bijbel spreekt echter over God als Iemand en maakt een fundamenteel onderscheid tussen Schepper en schepping. “Zou Hij die het oor plantte, niet horen? Zou Hij die het oog vormde, niet zien?” (Psalm 94:9). Een studie over de verrassend eenvoudige en krachtige logica van deze woorden.

23-08-2026 Lees verder

weet wat je zingt!

Samenzang kan opbouwen, maar ook ergernis oproepen – en vaak terecht. Want wat zingen we eigenlijk, en klopt dat wel met wat de Schrift zegt? Paulus verbindt zingen rechtstreeks met “het woord van Christus”: liederen zijn onderwijs dat zich diep in ons geheugen nestelt. Reden genoeg om niet alleen te vragen hoe we zingen, maar ook: weet je wat je zingt? En nog belangrijker: zing je wat je mag weten? De livestream via het eigen YouTube kanaal mislukte maar kon daarentegen via het kanaal van de Schaapspoort wel worden uitgezonden. De beeldkwaliteit laat helaas echter nogal te wensen over. 

16-08-2026 Lees verder

Jakob met Ezau verzoend

Genesis 33 is meer dan familiegeschiedenis. Jakobs Jom Kipoer gaat niet buiten Ezau om...

09-08-2026 Lees verder

de tabernakel & de komende aeonen

De vijf stadia tot in het heilige der heiligen van de tabernakel lopen wonderlijk parallel met de aeonen.

02-08-2026 Lees verder

Prikbord

GB-conferentie
zaterdag 26 september, Maarn
thema: de zeventig weken van Daniël
Van harte welkom – aanmelden kan nu.

Bijbelvers 19 uur geleden

1Thessalonika 1:10 – uit de komende toorn

… en zijn Zoon op te wachten vanuit de hemelen, die Hij opwekte vanuit de doden, Jezus die ons bergt vanuit de komende toorn.

Paulus spreekt over “de komende toorn”. Het gaat dus om een bepaalde toorn die op dat moment nog toekomstig was. Later in deze brief komt hij daarop terug wanneer hij schrijft over de dag van de Heer (5:2) en concludeert: “God stelde ons niet tot toorn” (5:9). De ekklesia heeft een andere bestemming. De aangekondigde toorn is Gods gericht dat over deze wereld komt.

Maar let erop hoe nauwkeurig Paulus formuleert. Jezus bergt ons niet in de toorn en er staat zelfs niet dat Hij ons vóór de toorn bergt. Hij bergt ons “vanuit” (ek) de komende toorn. Kolossenzen 1:13 gebruikt precies dezelfde combinatie: God “bergt ons vanuit de volmacht van de duisternis” en brengt ons vervolgens over in het koninkrijk van de Zoon van zijn liefde. Bergen vanuit betekent: uit het bereik ervan halen en in veiligheid brengen.

Dat tekent een berging op het beslissende moment. Het gevaar nadert, maar voordat het toeslaat wordt de ekklesia weggenomen. Later beschrijft Paulus hoe: wij zullen worden “weggerukt” (harpazō) om de Heer te ontmoeten (4:17). Wat Paulus hier aan het einde van hoofdstuk 1 bergen noemt, beschrijft hij daar als een plotseling wegrukken. De toorn komt, maar de ekklesia is niet tot toorn gesteld.

Delen:
Nieuwsflits 4 dagen geleden

Voor heel de inhoud van deze site geldt: onderzoek zélf in de Schrift "of deze dingen alzo zijn". (Hand.17 vers 11).
Copyright © 2026 André Piet. Design & Development door Outhands Internet & Media
Login Mobiele versie Desktop versie