ga naar thuis-pagina

laatste wijziging: 5 juli 2005

Bijbelstudie (6-4-00) over 1 Korinthe 13

ZO BLIJVEN DAN...

1Korinthe 13 bekend of onbekend?
poëtisch intermezzo?
drie verschillende woorden voor liefde

sterven voor vrienden of vijanden?

waarom houdt God van deze wereld?

lief zijn voor elkaar?
geloof dat bergen verzet
zal kennis ophouden?
fragmentarische kennis
volmaakt = volwassen
nu reeds volmaakt (1)
nu reeds volmaakt (2)
charismatische beweging conservatief
geloof en hoop zullen ophouden
zo blijve dan...

ook de gaven van Efeze 4 tijdelijk

1Korinthe 13 is een alom bekend Bijbelhoofdstuk. Bij de begrafenis van Lady Diana heeft de Britse premier Tony Blair het voorgelezen voor de ogen van talloze miljoenen mensen. Maar hoe weinig mensen zijn zich bewust van de context waarin het staat geschreven en de bedoeling die Paulus er mee had?

1Korinthe 13 is meer dan een poëtisch intermezzo. Dit hoofdstuk maakt deel uit van Paulus' betoog over de betekenis en het functioneren van genadegaven (charismata). Het laat zien dat de genadegaven van kennis, profetie en talen, waar men in Korinthe zo tegenop keek, slechts van ondergeschikte betekenis zijn. En nog zeer tijdelijk ook.

De liefde waar het in dit hoofdstuk om gaat is van Goddelijke aard. Het Grieks kent verschillende woorden voor wat wij allemaal aanduiden als 'liefde'. Het eerste woord is 'eros' en duidt op de hartstochtelijke liefde. Het tweede is 'phileo' en duidt op genegenheid, gebaseerd op sympathie. Het derde woord is 'agapé' (de liefde van 1Korinthe 13). Het is liefde die onvoorwaardelijk is en niet gegrond is op kwaliteiten van de ander. 

Het is het toppunt van 'phileo' wanneer iemand bereid is te sterven voor een goed mens. Maar het is 'agapé' wanneer iemand sterft voor zijn vijanden! Dit is de liefde die God bewees toen Jezus Christus stierf. God gaf daar Zijn geliefde Zoon over aan een mensenwereld die slechts vijandschap aan de dag legde. Romeinen 5:7,8

Waarom houdt God van ons? Het meest simpele en Bijbelse antwoord is: omdat we werk van Zijn handen zijn. Zijn liefde voor ons is niet gebaseerd op kwaliteiten in onszelf maar op het feit dat we Zijn maaksel zijn.

1Korinthe 13 heeft het maar niet over 'lief zijn voor elkaar'. Nee, het is een lofzang op Gods onvoorwaardelijke liefde. Deze liefde mag onze drijfveer zijn.

Geloof is in staat bergen te verzetten. Voor wie gelooft (zo zegt een lied terecht) zijn bergen vlak en zeeën droog. Geloof is niet een gevoel van zekerheid maar een zich verlaten op wat God gesproken heeft. 1Korinthe 13:2

Wie slechts het geloof als een klein mosterdzaadje heeft is reeds in staat om een berg in de zee te verplaatsen (1). Daar zit een diepe zin in. Een berg is in de Bijbel vaak een beeld van een koninkrijk. Terwijl de zee staat voor de volkenwereld (2). In het boek Handelingen zien we dat het Koninkrijk (= de berg) zich verplaatst van Israël naar de volkeren (= de zee). Waar is vandaag het Koninkrijk? Antwoord: verborgen onder de volken. (1) Matteüs 17:20; 21:21;  (2) Openbaring 18:9,10,15

Wanneer vers 8 zegt dat de profetieën, talen en kennis zullen ophouden en verstommen gaat het uitdrukkelijk over de genadegaven daarvan. De genadegave van b.v. kennis zal ophouden. Dit duidt op de bovennatuurlijke wijze waarop God toentertijd zaken kenbaar maakte. De kennis zélf zou juist daardoor ten volle worden.

Het woord 'onvolkomen' in vers 9 betekent 'stuksgewijs', 'gedeeltelijk'. De kennis en de profetieën waren in Paulus' dagen stuksgewijs. God openbaarde hier iets, daar wat, aan de één dit en aan de ander dat. Kennis van Gods openbaring was nog fragmentarisch.

Het 'volmaakte' in vers 10 is in het Grieks 'teleios'. Nog twee keer in deze brief wordt dit woord gebruikt. In hfst.2:6 is het vertaald met 'rijp' en in 14:20 met 'volwassen'. Ook in 1Korinthe 13:10 heeft het die betekenis. Want in de navolgende verzen wordt gesproken over 'een man worden'.

Vanuit de gevangenis schrijft Paulus later aan de gemeente te Kolosse dat hij bezig was het Woord Gods te completeren. Vanaf dan zou hij het Geheimenis dat hem was toevertrouwd, in alle wijsheid en kennis kunnen onderrichten. Met welk oogmerk? Om ieder mens in Christus volmaakt te doen zijn. 'Volmaakt' is hier hetzelfde woord als in 1Korinthe 13:10! Kolosse 1:25-28

'Het volmaakte' van 1Korinthe 13:10 is niet de volmaaktheid die zal aanbreken bij de terugkeer van de Heer maar de volwassenheid die de Gemeente zou bereiken na de bekendmaking van het geheimenis. Sinds we in het bezit zijn van de volledige collectie van Paulus' brieven is 'het volmaakte' van 1Korinthe 13 realiteit. Principiëel kennen wij nu ten volle. Alle geopenbaarde kennis staat ons ter beschikking.

De charismatische beweging probeert genadegaven te conserveren ('tongentaal', profetie) waarvan inmiddels de houdbaarheidsdatum al lang is verstreken. 

Wanneer de Heer zal terugkeren, dan zal geloof plaatsmaken voor aanschouwen. Ook van hoop (beter: verwachting) is dan geen sprake meer. Want hoe zou men hopen op hetgeen men ziet? De liefde echter vergaat nimmer. Vandaar dat de liefde het meeste is. 2Korinthe 5:7; Romeinen 8:24

Wanneer in 1Korinthe 13:13 gezegd wordt: "zo blijve dan...", dan staat dit in tegenstelling tot hetgeen zal afgedaan hebben. Het duidt op de tijd vanaf dat 'het volmaakte' zal zijn gekomen tot aan de tijd dat ook geloof en hoop zullen zijn opgehouden.

Ook in Efeze 4 wordt ook gesproken van gaven die de Heer geeft aan de Gemeente totdat de eenheid van het geloof, de volle kennis van de Zoon Gods, de volmaakte (Grieks: teleios = volwassen) man en de maat van de wasdom van de volheid van Christus bereikt zal zijn. Dan zal de tijd van de onmondigheid voorbij zijn. Dat de hier beschreven collectieve volwassenheid (volmaaktheid) net als in 1Korinthe 13 op aarde zal worden bereikt blijkt uit het slot. "Dan groeien wij, ons aan de waarheid houdende in liefde in elk opzicht naar Hem toe". Efeze 4:11-15

zie ook: niet meer onmondig (over Efeze 4)


ga naar thuis-pagina