Kolosse 3:15 – en wordt dankbaar

En laat de vrede van de Christus scheidsrechter zijn in jullie harten, waarin jullie ook werden geroepen in één lichaam; en wordt dankbaar.

Paulus zegt niet: wees dankbaar, maar: wordt dankbaar. Letterlijk staat er een werkwoord dat duidt op worden, ontstaan, tot iets komen. Dankbaarheid is dus niet slechts een stemming die er al dan niet is, maar een houding die ontstaat en waarin een mens gevormd wordt. En juist daarin ligt een verrassende omkering: wij danken niet alleen omdat wij dankbaar zijn; wij worden dankbaar door te danken.

Danken is het bewust benoemen van wat wij om niet ontvangen. Veelzeggend is dat in het Grieks het woord voor danken (eucharisteo) rechtstreeks samenhangt met charis: genade. Eerder riep Paulus al op om “overvloeiende in dankzegging” te zijn (2:7). Wie zo leert danken, erkent dat alles gave is. Hij ontdekt steeds meer redenen om te danken — en wordt steeds meer een dankbaar mens.

En in die genade ligt ook vreugde besloten. Niet toevallig klinkt in charis ook chara door: vreugde. Wie dankt, wordt bepaald bij wat hem om niet geschonken is en ziet daarin opnieuw reden tot blijdschap. Zo is danken niet slechts de uiting van dankbaarheid, maar ook de weg waarlangs zij ontstaat. Wie genade leert zien, leert danken — en wie dankt, wordt blij.

Delen: