1Thessalonika 1:10 – zijn Zoon opwachten

… en zijn Zoon op te wachten vanuit de hemelen, die Hij opwekte vanuit de doden, Jezus die ons bergt vanuit de komende toorn.

De omkeer van de Thessalonikers had hun leven een geheel nieuwe richting gegeven. Paulus noemt daarbij twee kenmerken die direct naast elkaar staan. Zij keerden zich naar God toe om de levende en ware God als slaaf te dienen én zijn Zoon op te wachten. Hoeveel tijd tot diens komst zou verstrijken, zegt Paulus hier niet. Wel stond voor hun verwachting één ding vooraan: zijn Zoon zou komen vanuit de hemelen.

Hun verwachting was gericht op een Persoon: “zijn Zoon”. Paulus spreekt hier niet over het opwachten van een gebeurtenis, maar van Iemand. Al aan het begin van dit hoofdstuk sprak Paulus over “het verduren van de hoop van onze Heer Jezus Christus” (vers 3). Hier blijkt hoe concreet die hoop was: de hoop van de Heer Jezus Christus was hun hoop geworden. Daarom wachtten zij Hem op.

En die Zoon wachtten zij “vanuit de hemelen” op. Daar bevindt Hij zich momenteel en vandaar zal Hij ook komen. Zo kreeg hun nieuwe levensrichting twee brandpunten: de levende en ware God dienen, en zijn Zoon vanuit de hemelen opwachtten.

Delen: