Home - GoedBericht

GoedBericht.nl wijst op de ene GOD die alles beschikt en bij wie nooit iets mis gaat. Zij wijst op Jezus Christus als Redder der wereld. Jazeker, van alle mensen! Omdat GOD nooit laat varen de werken van zijn handen.

Uitgangspunt is de Bijbelse boodschap zoals Paulus deze als “apostel en leermeester van de natiën” heeft mogen bekendmaken. GoedBericht wil uitsluitend wijzen op wat “er staat geschreven”. Want “de Schrift” bewijst én verklaart zichzelf.

Lees verder

De levende GOD is een Redder van ALLE mensen, speciaal van gelovigen!

1 Timotheus 4:10

Prikbord

zondag 11 oktober
Benthuizen (10.30 uur)
thema: de ekklesia als Gods elitekorps

Artikelen & Nieuwsflitsen

Recente Toespraken

ingelijfd en geënt in Israël?

“Hen tellen, als in Israël ingelijfd”, klinkt in de berijming van Psalm 87. Maar spreekt de psalm werkelijk over heidenen die bij Israël worden gevoegd? En als Paulus in Romeinen 11 spreekt over het enten van wilde olijftakken in de olijfboom, betekent dit dan hetzelfde? Worden gelovigen uit de natiën inderdaad bij Israël ingelijfd? Of wijst Paulus gelovigen uit de natiën een heel andere plaats toe. Het antwoord blijkt verrassend…!

04-10-2026 Lees verder

24. Lucas 8:1-18 – het horen van het Woord

In onze doorgaande serie over het Lucas-evangelie zijn we aangekomen in hoofdstuk 8. Jezus trekt van stad tot stad en van dorp tot dorp om het Koninkrijk van God te verkondigen, vergezeld door de twaalf en door vrouwen die Hem dienen uit hun bezit. In het vervolg (vers 4–21) staat vooral het horen van het Woord van God centraal: in de gelijkenis van de zaaier en het licht dat niet verborgen blijft.

02-10-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 27

Vers 27 gaat specifiek in op de beschrijving van de laatste jaarweek - de zeven jaren dat de komende vorst, de Messias het nieuwe verbond zal bekrachtigen. Eerst drie en half jaar tot aan zijn dood en opstanding, waarmee Hij de hele OT-ische offerdienst ophief. Daarna nog eens drie en half jaar tot aan de dood van Stefanus. Dat moment markeert het einde van de bekrachtiging van het nieuwe verbond voor Jeruzalem. Het is tevens het moment dat Saulus van Tarsus van achter de coulissen als vervolger tevoorschijn komt. Omstreeks een jaar later wordt hij geroepen om apostel van de natiën te worden. Dat is het jaar 34 AD - het jubeljaar 4000 AH!

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 26

De Messias die zou komen wordt bepaald niet door zijn volk verwelkomt. Integendeel, Hij wordt uitgeroeid zonder te hebben wat Hem als vorst toekomt: heerschappij. Om die reden wordt het volk van deze komende vorst verantwoordelijk gehouden voor de verwoesting van stad en heiligdom. En tot de voleinding aan toe is verwoesting vastbesloten en zal oorlog het dominante decor van de stad zijn.

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 25

De termijn van de zeventig weken heeft een uitdrukkelijk einde, maar ook een wel gedefinieerd begin: het woord dat uitging om Jeruzalem te herstellen. Vervolgens wordt de termijn onderverdeeld in respectievelijk zeven en tweeënzestig weken. De eerste fase eindigt in de voltooiing van de herbouw van de stad en tweede fase brengt ons bij de Messias, vorst die zich aandient.

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 24

De zeventig weken worden onderverdeeld in diverse perioden, maar toch is het uitdrukkelijk een aaneengesloten periode. De termijn die wordt gesteld wordt zowel in tijd, alsook in ruimte en adressering paal en perk gesteld. De jaarweken leiden met een zesvoudige doelstelling onmiskenbaar naar de komst van de Messias, maar daamee is het Messiaanse rijk nog niet aangebroken...

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – inleiding

Wat was de aanleiding tot Daniëls profetie over de zeventig weken? Hoe is dit direct gekoppeld aan de cycli van de jaarsabbatten? En welke rol spelen jubeljaren daarin? Als de zeventig weken beginnen waar de zeventig jaren van Jeruzalems verwoesting eindigen, wat hebben die twee dan met elkaar te maken? Sinds de geboorte van Abraham telt de Bijbelse geschiedenis tot aan het bevel van Kores tot herbouw van Jeruzalem, drie achterenvolgende perioden van exact vijfhonderd jaren. Oftewel telkens zeventig jaarweken, dus inclusief de tussenliggende jubileumjaren...

26-09-2026 Lees verder

zolang de tempel nog stond…

In zijn brieven spreekt Paulus opvallend sterk over de komst van de Heer als iets dat nabij en aanstaande was. Hij hield er zelfs rekening mee dat hijzelf nog tot “de levenden” zou behoren wanneer de Heer zou komen. Hoe kon Paulus dat verwachten, terwijl hij wist van Israëls verharding en van Gods werk onder de natiën? Vooral de brieven aan de Thessalonikers werpen daarop verrassend licht. Paulus kende de volgorde van de profetische gebeurtenissen — maar niet hun tijdsduur. En één gegeven dat voor hem en zijn lezers vanzelfsprekend was, zien wij gemakkelijk over het hoofd: de tempel in Jeruzalem stond nog.

20-09-2026 Lees verder

Prikbord

zondag 11 oktober
Benthuizen (10.30 uur)
thema: de ekklesia als Gods elitekorps

Bijbelvers 18 uur geleden

1Thessalonika 3:9 – al de vreugde

Want welke dankzegging kunnen wij God vergoeden omtrent jullie, voor al de vreugde waarmee wij ons vanwege jullie verheugen voor onze God?

Paulus zoekt naar woorden om God te danken, maar eigenlijk schieten die tekort. “Welke dankzegging kunnen wij God vergoeden?”, vraagt hij. In vergoeden klinkt mee dat er iets wordt teruggegeven als antwoord op wat ontvangen is. De vreugde die het bericht over de Thessalonikers hem had gebracht, was zo groot dat Paulus zich afvraagt hoe hij God daarvoor naar behoren zou kunnen danken. Geen dankzegging kan Gods genade evenaren. Maar hoe groter het besef daarvan, des te groter ook de dank.

Daarbij stapelt hij de woorden bijna op: “al de vreugde waarmee wij ons vanwege jullie verheugen”. Vreugde en verheugen behoren in het Grieks tot dezelfde woordfamilie. Wat in vers 7 begon met bemoediging en in vers 8 klonk als “nu leven wij”, wordt hier benoemd als grote vreugde. Die vreugde tekent de innige band die Paulus met hen had. Eerder had hij immers al in de taal van ouders en kinderen over hen gesproken (2:7,11).

Maar die vreugde bleef niet bij de Thessalonikers zelf staan. Paulus verheugde zich vanwege hen “voor onze God”. Hij zag in hun vaststaan reden om God te danken. Hun geloof was immers geen vrucht van menselijke inspanning. Gods woord werkte in hen. Daarom werd Paulus’ vreugde over mensen tegelijk dankzegging aan God!

De levende GOD is een Redder van ALLE mensen, speciaal van gelovigen!

1 Timotheus 4:10

Delen: