English blog

een monumentale scène

07-12-2019 - Geplaatst door Andre Piet

Eén plaatje zegt vaak meer dan duizend woorden. Ook in de Bijbel is dat zo. Een bijzonder en hoogst merkwaardig voorbeeld daarvan vinden we in een tamelijk onbekende geschiedenis in 1Koningen 13. Dit hoofdstuk heb ik recentelijk één en andermaal besproken en ben daarbij tamelijk uitgebreid ingegaan op allerlei details die ik hier verder laat liggen.

Waar het kortweg om gaat is dat “een man Gods uit Juda” gezonden wordt om te profeteren tegen het altaar dat koning Jerobeam had opgericht in Bethel. Als hij op de terugweg uitrust onder een eik komt een oude profeet naar hem toe die hem uitnodigt terug te keren naar Bethel om daar maaltijd met hem te houden. De man Gods uit Juda weigert dit omdat God hem dat uitdrukkelijk had verboden. Maar de oude profeet overtroeft hem met de de valse claim dat God ook tot hem zou hebben gesproken. De man Gods bezwijkt voor het voorstel en gaat terug naar Bethel. Maar daar komt Gods woord opnieuw tot hem, nu echter met de aanzegging dat hij ongehoorzaam is geweest en daarom niet begraven zal worden bij zijn vaderen. Als de man Gods dan vervolgens per ezel huiswaarts gaat komt een leeuw op hem af die hem doodt. En dan staat er:

…. en de ezel stond ernaast, ook de leeuw stond naast het lijk.
-1Koningen 13:24-

Dit is het plaatje waarop ik in de eerste zin doelde. Het functioneert in deze geschiedenis als een stilstaand beeld. Want als later mensen op de weg passeren, dan zien ze nog steeds dit tafereel (13:25). En wanneer nog weer later de oude profeet in Bethel hierover te horen krijgt en er naar toe gaat…

… vond hij zijn lijk neergeworpen op de weg en de ezel en de leeuw stonden naast het lijk. De leeuw had het lijk niet gegeten en ook niet de ezel gebroken.
-1Koningen 13:28-

de ezel en de leeuw

Als een monument wordt de scène neergezet. Als de zuilen in de tempel staan de ezel en de leeuw daar. Met het lijk tussen hen in. Onbeweeglijk, alsof ze de wacht houden. De leeuw heeft de man Gods gedood maar eet hem niet op. En met de ezel gebeurt evenmin iets. Vanzelfsprekend gaat van deze scène een sprake uit. Niet alleen toen dit ooit plaats vond, maar ook nu nog. Zoals heel de Schrift, spreekt ook deze geschiedenis van “hem die komen zou”. De Messias. Eerst in vernedering en later in verhoging. Eerst als de nederige koning op een ezel (Zach.9:9; Mat.21:5). Maar definitief als de koninklijke “leeuw uit de stam van Juda” (Openb.5:5). De beide dieren, respectievelijk de ezel en de leeuw, staan voor de tweeërlei komst van de Messias. Inderdaad, daar stáán ze voor.

het lijk van de man Gods

En wat ligt er tussen de ezel en de leeuw? Het lijk van een ongehoorzame profeet… De man Gods uit Juda is een type van het Joodse volk waaraan de woorden Gods zijn toevertrouwd (Rom.3:2). Woorden die, evenals de woorden van de man Gods, spreken van een toekomende koning uit het huis van David (vergl. 13:2). De tragiek is dat evenals de man Gods, ook het Joodse volk meer waarde hechtte aan valse woorden. Tradities die Gods woord overrulen. Daardoor zijn ze in plaats van verder getrokken (> het nieuwe verbond) teruggekeerd (>het oude verbond) en ongehoorzaam geworden. Het volk is omgekomen en ‘verdwenen’ onder de natiën. Het lijk van de man Gods tekent het fatale lot van het volk tussen de eerste en tweede komst van Christus. Tussen de ezel en de leeuw.

het lijk bewaakt

Tegelijkertijd bewaakt de staande leeuw ook het lijk. De leeuw is de reden waarom de man Gods is omgekomen, maar óók de reden waarom het lijk wordt bewaakt en bewaard. In type zien we hier uitgedrukt dat de opgestane Leeuw van Juda de reden is dat het Joodse volk is omgekomen. Maar tegelijkertijd waakt diezelfde Leeuw ook over het Joodse volk omdat het nog een grootse toekomst wacht. Want het Joodse volk mag dan nu als dood worden gerekend, dat is zeker niet blijvend. Hun ongehoorzaamheid werd hen in het verleden fataal maar wat zal “hun aanneming anders wezen dan leven uit de doden!” (Rom.11:15). Het lijk van de man Gods wordt bewaakt – want Israël zal herleven, “ten derde dage” (Hos.6:1-3). Na twee dagen van duizend jaar vangt binnenkort het derde millennium aan. Daar staat de Leeuw van Juda voor garant!

Delen: