1Thessalonika 2:12 – tot zijn eigen koningschap en heerlijkheid

… opdat jullie God waardig wandelen, die jullie roept tot zijn eigen koningschap en heerlijkheid.

Daarop liep het vaderlijke aanmoedigen, vertroosten en betuigen uit het vorige vers uit: “opdat jullie God waardig wandelen”. Niet om daarmee Gods roeping waardig te worden. Het is precies andersom. God roept hen en dáárom past bij die roeping een wandel die Hem waardig is. De wandel is niet de grond van de roeping, maar beantwoordt eraan.

Maar waartoe roept God hen? “Tot zijn eigen koningschap en heerlijkheid.” Basileia duidt niet noodzakelijk op een gebied of rijk, maar kan ook het koningschap, de koninklijke heerschappij zelf aanduiden. En juist het woord “eigen” maakt de uitspraak zo sterk. God roept hen tot wat van Hemzelf is: zijn koningschap en heerlijkheid. Zij zijn bestemd daarin te delen en met Christus te heersen.

In de tweede brief schrijft Paulus opnieuw over deze bestemming. God verkoos hen “als eerstelingen tot redding” en riep hen door het evangelie “tot verkrijging van de heerlijkheid van onze Heer Jezus Christus” (2Thes.2:13-14). Daar ligt de bijzondere bestemming van de eerstelingen. Zij worden niet slechts geroepen om straks als onderdanen deel uit te maken van een koninkrijk. Als lichaam van Christus delen zij in zijn heerlijkheid en daarmee in zijn koningschap. Juist dát is de heerlijkheid waartoe God hen roept!

Delen: