1Thessalonika 2:11 – ieder afzonderlijk

Zoals jullie weten, hebben wij ieder van jullie afzonderlijk, zoals een vader zijn eigen kinderen, aangemoedigd en vertroost en betuigd…

Paulus had niet alleen oog voor de ekklesia als geheel. Hij herinnert de Thessalonikers eraan hoe hij met “ieder van jullie afzonderlijk” omging. De formulering is nadrukkelijk: één ieder. Achter de groep zag hij afzonderlijke mensen, ieder met een eigen situatie en behoefte. Zij waren voor hem geen gehoor of publiek, maar mensen die hem, elk afzonderlijk, geliefd waren geworden.

Daarbij gebruikt Paulus opnieuw een familiebeeld. In vers 7 vergeleek hij zijn zorg met een voedster die haar eigen kinderen koestert; hier met “een vader zijn eigen kinderen”. De voedster tekende de warme, koesterende zorg. Bij de vader komt een andere kant naar voren: hij begeleidt zijn kinderen, spreekt hen aan en wijst hun de weg. En opnieuw zegt Paulus: “eigen kinderen”. Zo persoonlijk was zijn verbondenheid met de Thessalonikers.

Die vaderlijke zorg kreeg concreet gestalte in “aangemoedigd en vertroost en betuigd”. Niet iedereen heeft op ieder moment hetzelfde nodig. De één moet worden aangespoord, een ander vertroost en soms moet iets met nadruk worden betuigd. Paulus sprak daarom niet slechts tot de gemeenschap als geheel, maar kwam ieder persoonlijk nabij met wat nodig was. Zoals een vader zijn kinderen kent, zo had hij aandacht voor ieder afzonderlijk!

Delen: