1Thessalonika 2:6 – geen heerlijkheid uit mensen

Ook geen heerlijkheid zoekende uit mensen, noch vanaf jullie, noch vanaf anderen. Hoewel wij als apostelen van Christus tot last konden zijn.

Paulus zocht geen “heerlijkheid uit mensen”. Dat sluit direct aan op het voorgaande: hij sprak niet om mensen te behagen en gebruikte geen vleierij. Het ging hem niet om erkenning of aanzien dat mensen hem konden geven. En daarin maakte hij geen onderscheid: “noch vanaf jullie, noch vanaf anderen”. Menselijke waardering was niet wat hij zocht.

Toch hadden Paulus en zijn medewerkers een positie die hun bepaalde aanspraken gaf. Zij waren “apostelen van Christus”. Apostel is de vernederlandste vorm van apostolos en betekent eenvoudig afgevaardigde. Juist als afgevaardigden van Christus hadden zij bepaalde rechten, maar zij maakten daarvan geen gebruik. Zij hadden “tot last” kunnen zijn. Wat Paulus daarmee bedoelt, wordt enkele verzen later duidelijker. In vers 9 herinnert hij eraan hoe zij nacht en dag werkten om niemand van de Thessalonikers te “belasten”.

Dat woord “belasten” is verwant aan “last” in vers 6. Als afgevaardigden van Christus hadden zij aanspraak kunnen maken op ondersteuning, maar daarvan zagen zij af. Dat werpt ook licht op het “voorwendsel van hebzucht” uit vers 5. Zij gebruikten het evangelie niet om iets van mensen te verkrijgen; zij zagen zelfs af van wat zij als afgevaardigden van Christus hadden mogen ontvangen.

Delen: