1Thessalonika 2:2- vrijmoedig in onze God

Ondanks dat wij tevoren leden en smadelijke behandeld werden in Filippi, zoals jullie weten, zijn wij vrijmoedig in onze God om het evangelie van God tot jullie te spreken, onder veel strijd.

Wat Paulus en Silas in Filippi was aangedaan, had hen niet monddood gemaakt. In Thessalonika spraken zij opnieuw vrijuit, hoewel ook daar de tegenstand groot was. Paulus zegt niet eenvoudig dat zij vrijmoedig waren, maar dat zij vrijmoedig waren “in onze God”. Daar lag de bron van hun vrijmoedigheid. En wat zij spraken was evenmin van henzelf: het was “het evangelie van God”.

Handelingen vertelt hoe dat spreken in Thessalonika eruitzag. Drie sabbatten achtereen argumenteerde Paulus “vanuit de Schriften”, deze “ontsluitende en voorzettende” (Hand.17:2,3 letterlijk vertaald). Hij opende de Schriften en legde zijn hoorders daaruit voor dat de Christus moest lijden en opstaan vanuit de doden en dat Jezus deze Christus is. Zijn vrijmoedigheid bestond dus niet uit grote woorden of menselijke bravoure. Hij sprak vrijuit omdat hij vanuit de Schriften iets had voor te zetten.

En dat gebeurde “onder veel strijd”. Handelingen 17 vertelt hoe het verzet uiteindelijk uitliep op een volksoploop en de bestorming van het huis van Jason. Toch werd Paulus daardoor niet tot zwijgen gebracht. In onze God sprak hij, vanuit de Schriften, het evangelie van God. Daarin lag zijn vrijmoedigheid.

Delen: