1Thessalonika 1:1 – de ekklesia in Thessalonica

Paulus en Silvanus en Timotheüs aan de ekklesia van de Thessalonikers…

De drie namen waarmee deze brief begint, brengen ons rechtstreeks naar het boek Handelingen. Silvanus is dezelfde als Silas, die Paulus vergezelde op zijn tweede reis, rond 50/51 AD. Nadat zij in Filippi waren gegeseld en gevangengezet, reisden zij verder en kwamen in Thessalonica (Hand.17:1). Daar betoogde Paulus drie sabbatten lang in de synagoge vanuit de Schriften dat de Christus moest lijden en opstaan uit de doden.

De boodschap vond gehoor. Sommigen uit de Joden werden overtuigd en ook een grote menigte van de godvrezende Grieken sloot zich bij Paulus en Silas aan. Maar vrijwel onmiddellijk ontstond ook felle tegenstand. Er werd een volksoploop georganiseerd en uiteindelijk zagen de broeders zich genoodzaakt Paulus en Silas ’s nachts naar Berea te sturen. De ekklesia in Thessalonica was dus geboren onder druk en verdrukking.

Niet lang daarna schrijft Paulus deze brief. Inmiddels is hij via Berea en Athene in Korinthe aangekomen (3:1; Hand.18:5,11). Timotheüs, die naar Thessalonica was teruggestuurd, brengt hem goed nieuws over het geloof en de liefde van de Thessalonikers (1Thess.3:6). Tegen die achtergrond lezen we deze brief: gericht aan een jonge ekklesia die Paulus noodgedwongen vroeg moest achterlaten, maar die ondanks alle tegenstand standhield. Zijn verblijf daar was maar kort geweest; des te opmerkelijker is wat inmiddels onder hen was gegroeid.

Delen: