Kolosse 4:12 – Epafras, uit jullie en slaaf van Christus

Epafras die uit jullie is, een slaaf van Christus Jezus, groet jullie, altijd strijdend voor jullie in de gebeden, opdat jullie zouden staan, volmaakt en ten volle verzekerd in heel de wil van God.

Epafras kwamen we al tegen aan het begin van deze brief. Door hem hadden de Kolossenzen het Goede Bericht leren kennen (1:7). Hij was “uit jullie”, schrijft Paulus: een man uit hun eigen midden. Precies hetzelfde zei Paulus drie verzen eerder van Onesimus (4:9). Twee mannen dus “uit jullie”, die zich nu beiden bij Paulus bevonden. Opmerkelijk hoe zij worden aangeduid: Onesimus, de weggelopen slaaf, heet “de trouwe en geliefde broeder”, terwijl Epafras “een slaaf van Christus Jezus” heet.

Een slaaf behoort toe aan een ander en staat geheel tot diens beschikking. Eerder noemde Paulus Epafras al “onze geliefde medeslaaf” en “een trouw dienaar van Christus” (1:7). En in Filemon 23 heet hij Paulus’ “medekrijgsgevangene”. Niet omdat Epafras zelf achter de tralies zat, maar omdat hij deelde in Paulus’ strijd en in diens lot als gevangene.

Dat strijdmotief keert hier terug. Epafras was “altijd strijdend voor jullie in de gebeden”. Voor “strijdend” staat agōnizomai, verwant aan ons woord “agonie”. Epafras kende de Kolossers en droeg hen op het hart. Zijn gebeden voor hen waren geen afstandelijke aangelegenheid. Hij was intens betrokken bij wat hen bedreigde. Waar zijn gebedsstrijd zich concreet op richtte, vertelt Paulus in het vervolg.

Delen: