1Thessalonika 4:17 – worden weggerukt

… daarna zullen wij, de levenden die overblijven, tegelijkertijd samen met hen worden weggerukt …

Nadat de doden in Christus zijn opgewekt en de overblijvende levenden zijn veranderd, volgt de wegrukking. Dit krachtige woord duidt op een plotseling wegnemen, bijvoorbeeld om iemand aan naderend gevaar te onttrekken. Paulus had al geschreven over Gods Zoon, die uit de hemelen komt om ons in veiligheid te brengen vanuit de komende toorn (1Thess.1:10).

Hetzelfde woord vinden we in Openbaring 12:5. Daar staat een draak gereed om de mannelijke zoon te verslinden zodra deze geboren wordt. Maar het kind wordt weggerukt tot God en zijn troon, buiten het bereik van de draak! Deze zoon stelt de Christus voor, inclusief zijn lichaam, de ekklesia (1Kor.12:12). Samen met haar Hoofd zal de ekklesia delen in de beloofde hemelse heerschappij.

Deze wegrukking heeft verstrekkende gevolgen. Direct daarop breekt in de hemel een oorlog uit. Michaël, de aartsengel (!), verdrijft met zijn engelen Satan en diens engelen uit de hemel (Openb.12:7-9). Zij moeten plaatsmaken en worden op aarde geworpen. Daar richt de draak zijn woede op de vrouw, Israël. Het is het begin van de grote verdrukking van drieënhalf jaar. Zo markeert de wegrukking een beslissende overgang: voor de ekklesia begint de hemelse heerschappij, voor de aarde een korte tijd van ongekende benauwdheid.

Delen: