Home - GoedBericht

GoedBericht.nl wijst op de ene GOD die alles beschikt en bij wie nooit iets mis gaat. Zij wijst op Jezus Christus als Redder der wereld. Jazeker, van alle mensen! Omdat GOD nooit laat varen de werken van zijn handen.

Uitgangspunt is de Bijbelse boodschap zoals Paulus deze als “apostel en leermeester van de natiën” heeft mogen bekendmaken. GoedBericht wil uitsluitend wijzen op wat “er staat geschreven”. Want “de Schrift” bewijst én verklaart zichzelf.

Lees verder

De levende GOD is een Redder van ALLE mensen, speciaal van gelovigen!

1 Timotheus 4:10

Prikbord

zondag 11 oktober
Benthuizen (10.30 uur)
thema: de ekklesia als Gods elitekorps

Artikelen & Nieuwsflitsen

Recente Toespraken

ingelijfd en geënt in Israël?

“Hen tellen, als in Israël ingelijfd”, klinkt in de berijming van Psalm 87. Maar spreekt de psalm werkelijk over heidenen die bij Israël worden gevoegd? En als Paulus in Romeinen 11 spreekt over het enten van wilde olijftakken in de olijfboom, betekent dit dan hetzelfde? Worden gelovigen uit de natiën inderdaad bij Israël ingelijfd? Of wijst Paulus gelovigen uit de natiën een heel andere plaats toe. Het antwoord blijkt verrassend…!

04-10-2026 Lees verder

24. Lucas 8:1-18 – het horen van het Woord

In onze doorgaande serie over het Lucas-evangelie zijn we aangekomen in hoofdstuk 8. Jezus trekt van stad tot stad en van dorp tot dorp om het Koninkrijk van God te verkondigen, vergezeld door de twaalf en door vrouwen die Hem dienen uit hun bezit. In het vervolg (vers 4–21) staat vooral het horen van het Woord van God centraal: in de gelijkenis van de zaaier en het licht dat niet verborgen blijft.

02-10-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 27

Vers 27 gaat specifiek in op de beschrijving van de laatste jaarweek - de zeven jaren dat de komende vorst, de Messias het nieuwe verbond zal bekrachtigen. Eerst drie en half jaar tot aan zijn dood en opstanding, waarmee Hij de hele OT-ische offerdienst ophief. Daarna nog eens drie en half jaar tot aan de dood van Stefanus. Dat moment markeert het einde van de bekrachtiging van het nieuwe verbond voor Jeruzalem. Het is tevens het moment dat Saulus van Tarsus van achter de coulissen als vervolger tevoorschijn komt. Omstreeks een jaar later wordt hij geroepen om apostel van de natiën te worden. Dat is het jaar 34 AD - het jubeljaar 4000 AH!

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 26

De Messias die zou komen wordt bepaald niet door zijn volk verwelkomt. Integendeel, Hij wordt uitgeroeid zonder te hebben wat Hem als vorst toekomt: heerschappij. Om die reden wordt het volk van deze komende vorst verantwoordelijk gehouden voor de verwoesting van stad en heiligdom. En tot de voleinding aan toe is verwoesting vastbesloten en zal oorlog het dominante decor van de stad zijn.

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 25

De termijn van de zeventig weken heeft een uitdrukkelijk einde, maar ook een wel gedefinieerd begin: het woord dat uitging om Jeruzalem te herstellen. Vervolgens wordt de termijn onderverdeeld in respectievelijk zeven en tweeënzestig weken. De eerste fase eindigt in de voltooiing van de herbouw van de stad en tweede fase brengt ons bij de Messias, vorst die zich aandient.

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 24

De zeventig weken worden onderverdeeld in diverse perioden, maar toch is het uitdrukkelijk een aaneengesloten periode. De termijn die wordt gesteld wordt zowel in tijd, alsook in ruimte en adressering paal en perk gesteld. De jaarweken leiden met een zesvoudige doelstelling onmiskenbaar naar de komst van de Messias, maar daamee is het Messiaanse rijk nog niet aangebroken...

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – inleiding

Wat was de aanleiding tot Daniëls profetie over de zeventig weken? Hoe is dit direct gekoppeld aan de cycli van de jaarsabbatten? En welke rol spelen jubeljaren daarin? Als de zeventig weken beginnen waar de zeventig jaren van Jeruzalems verwoesting eindigen, wat hebben die twee dan met elkaar te maken? Sinds de geboorte van Abraham telt de Bijbelse geschiedenis tot aan het bevel van Kores tot herbouw van Jeruzalem, drie achterenvolgende perioden van exact vijfhonderd jaren. Oftewel telkens zeventig jaarweken, dus inclusief de tussenliggende jubileumjaren...

26-09-2026 Lees verder

zolang de tempel nog stond…

In zijn brieven spreekt Paulus opvallend sterk over de komst van de Heer als iets dat nabij en aanstaande was. Hij hield er zelfs rekening mee dat hijzelf nog tot “de levenden” zou behoren wanneer de Heer zou komen. Hoe kon Paulus dat verwachten, terwijl hij wist van Israëls verharding en van Gods werk onder de natiën? Vooral de brieven aan de Thessalonikers werpen daarop verrassend licht. Paulus kende de volgorde van de profetische gebeurtenissen — maar niet hun tijdsduur. En één gegeven dat voor hem en zijn lezers vanzelfsprekend was, zien wij gemakkelijk over het hoofd: de tempel in Jeruzalem stond nog.

20-09-2026 Lees verder

Prikbord

zondag 11 oktober
Benthuizen (10.30 uur)
thema: de ekklesia als Gods elitekorps

Bijbelvers 2 uur geleden

1Thessalonika 3:11 – moge Hij onze weg richten

Maar onze God en Vader zelf en onze Heer Jezus moge onze weg naar jullie toe richten.

Paulus verlangde er vurig naar de Thessalonikers weer te zien. Nacht en dag drong hij er bij God op aan om naar hen toe te kunnen gaan. Toch wist hij dat zijn verlangen en inspanning niet beslissend waren. Daarom volgt nu: “onze God en Vader zelf … moge onze weg naar jullie toe richten”. Paulus kende zijn bestemming, maar God moest de weg erheen richten.

Dat was geen theoretische gedachte. Eerder schreef Paulus dat hij meer dan eens naar Thessalonika had willen gaan, “maar de satan verhinderde ons” (2:18). Hij had dus ervaren dat een voorgenomen weg daadwerkelijk geblokkeerd kon worden. Nu probeert hij niet zelf die blokkade te doorbreken. Hij legt zijn weg bij God neer. Het werkwoord kateuthynō betekent richten: ervoor zorgen dat iets de juiste richting krijgt.

Datzelfde woord vinden we opmerkelijk genoeg in de Griekse vertaling van Spreuken 16:9. De mens overdenkt zijn weg, maar God richt zijn schreden. Precies dat zien we bij Paulus. Hij maakte plannen en wist waarheen hij wilde. Maar het overdenken van de weg is iets anders dan het richten ervan. Paulus bepaalde niet zelf zijn gang. Hij vertrouwde erop dat God zijn weg zou richten!

De levende GOD is een Redder van ALLE mensen, speciaal van gelovigen!

1 Timotheus 4:10

Delen: