GoedBericht.nl logo
UltimateGoodNews

GoedBericht.nl wijst op de ene GOD die alles beschikt en bij wie nooit iets mis gaat. Zij wijst op Jezus Christus als Redder der wereld. Jazeker, van alle mensen! Omdat GOD nooit laat varen de werken van zijn handen.

Uitgangspunt is de Bijbelse boodschap zoals Paulus deze als “apostel en leermeester van de natiën” heeft mogen bekendmaken. GoedBericht wil uitsluitend wijzen op wat “er staat geschreven”. Want “de Schrift” bewijst én verklaart zichzelf.

 

Lees verder

De levende GOD is een Redder van ALLE mensen, speciaal van gelovigen!

1 Timotheus 4:10

Prikbord

donderdag 17 september
Capelle a/d IJssel (20.00 uur)
thema: Paulus – apostel van de natiën (1)
– waarom een aparte apostel?

GB-conferentie
zaterdag 26 september – Maarn
thema: de zeventig weken van Daniël
Van harte welkom – meldt u aan!

Recente Artikelen

de laatste jaarweek vóór 6000?

Volgens de GB-chronologie beginnen vandaag de laatste zeven jaren vóór 6000 AH. Hoe spannend is dat?!

11-09-2026 Lees verder

de verloren tien stammen?

Tien stammen zouden spoorloos verdwenen zijn, maar de Schrift schetst een heel ander beeld.

07-09-2026 Lees verder

kan een gelovige zijn lotbezit verspelen?

Paulus waarschuwt gelovigen, maar leert niet dat zij hun gegarandeerde lotbezit door zonde verspelen.

16-08-2026 Lees verder

zullen alle gelovigen met Christus heersen?

2Timotheüs 2 leert niet dat slechts volhardende gelovigen met Christus heersen; hun lotbezit is door God gegarandeerd.

13-08-2026 Lees verder

verplicht tienden geven?

Verplichte tienden golden voor Israël. Maar waar halen kerken het recht vandaan dit over te nemen?

16-07-2026 Lees verder

het onbijbelse geloof in klimaatbeheersing

Klimaatprofeten rekenen niet met God, maar dichten de mens de macht toe om de aarde te redden.

03-07-2026 Lees verder

UltimateGoodNews.com live!

Ultimate Good News is live: vijftien jaar Engelstalig vertaalwerk krijgt een eigen thuisbasis.

20-06-2026 Lees verder

Romeinen 10:9, een minimumbelijdenis?

Romeinen 10:9 wordt nogal eens misbruikt als een soort minimumbelijdenis van het christelijk geloof. Wie zegt te belijden dat Jezus Heer is en erkent te geloven dat Hij is opgestaan, zou daarmee automatisch als broeder of zuster moeten worden erkend. Op grond daarvan meent men vervolgens dat leerstellige verschillen van ondergeschikt belang zijn en geen belemmering vormen voor geestelijke gemeenschap. Maar Paulus gebruikt dit vers helemaal niet op die manier. Sterker nog, wie zorgvuldig leest wat hij hier schrijft, ontdekt dat juist dit vers een aantal fundamentele waarheden bevat waarover vandaag grote verdeeldheid bestaat. God heeft Hem uit de doden opgewekt Opvallend is allereerst dat Paulus niet zegt dat men moet geloven dat Jezus is opgestaan. Dat is uiteraard wel waar, maar het is niet wat er staat. Paulus schrijft dat men met het hart zou geloven dat God Hem uit de doden heeft opgewekt. Die formulering is niet toevallig. In al zijn brieven legt Paulus er de nadruk op dat God degene is die handelt. God heeft Christus opgewekt. God heeft Hem verhoogd. God heeft Hem een naam boven alle naam geschonken. God heeft Hem gesteld tot Heer. De traditionele christenheid beschouwt Jezus als God, maar Paulus doet hier het tegenovergestelde. Het geloof waarvan hij spreekt is niet dat Jezus zichzelf uit de doden deed opstaan, maar dat God Hem uit de doden heeft opgewekt. Dat onderscheid is voor Paulus kennelijk zo fundamenteel dat hij het tot het hart van het evangelie rekent. was Christus werkelijk dood? Daar komt nog iets bij. Wanneer Paulus zegt dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, veronderstelt dat dat Christus werkelijk dood was. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar binnen de traditionele orthodoxie ligt dat ingewikkelder. Daar wordt geleerd dat Christus gedurende de drie dagen tot aan zijn opstanding bewust voortleefde. Sommigen plaatsen Hem in het paradijs, anderen in het dodenrijk, maar in beide gevallen was Hij niet werkelijk dood. Hier staat veel op het spel. De opstanding ontleent haar betekenis aan de werkelijkheid van de dood. God heeft niet iemand opgewekt die ondertussen elders verder leefde. God heeft een dode opgewekt. Wanneer Christus gedurende die drie dagen gewoon bleef leven, al was het in het paradijs of in het dodenrijk, dan was er geen opstanding uit de doden maar hooguit een terugkeer uit een andere levenssfeer. Jezus is Heer... van allen Ook de tweede helft van Romeinen 10:9 wordt vaak losgemaakt van haar inhoud. Men leest over het belijden van Jezus als Heer en vat dat op als een algemene erkenning van zijn gezag. Maar Paulus werkt deze gedachte direct verder uit. Slechts enkele verzen later (10:12) schrijft hij dat dezelfde Heer, "Heer van allen" is en rijk voor allen die Hem aanroepen. Daarmee krijgt de belijdenis onmiddellijk een universele strekking. Het woord 'heer' (Gr. kurios)  betekent eigenaar, bezitter. De belijdenis dat Jezus Heer is, impliceert dat Hij "Heer van allen" is, zowel van doden als van levenden (Rom.14:9). Dat sluit direct aan bij Paulus' verdere onderwijs dat uiteindelijk iedere knie zich zal buigen en iedere tong zal belijden dat Jezus Christus Heer is (Filp.2:9-11). Opvallend genoeg voegt Paulus daar onmiddellijk aan toe dat deze universele erkenning zal zijn "tot eer van God de Vader". Opnieuw maakt hij onderscheid tussen God en Jezus Christus. De Vader is God. Jezus Christus is de Heer die door God werd opgewekt en verhoogd. geen vrijbrief voor leerstellige onverschilligheid Het is daarom merkwaardig dat juist Romeinen 10:9 wordt gebruikt om fundamentele leerstellige verschillen te relativeren. Paulus doet precies het tegenovergestelde. Hij vat in dat vers een aantal waarheden samen die direct raken aan het gegeven dat Jezus géén God is, aan de werkelijkheid van de dood en daarmee ook aan de betekenis van de opstanding, én aan de universele betekenis van Jezus als Heer van allen. Bovendien bedoelde Paulus dit vers ook niet als een allesomvattend criterium voor geestelijke gemeenschap. Dezelfde Paulus die Romeinen 10:9 schreef, waarschuwt de Galaten voor een andersoortig evangelie (dat slechts een evangelie in naam is) en hij spreekt daar zelfs een anathema over uit (Gal.1:6-10). Niets wijst erop dat zij Jezus niet als Heer erkenden. Evenmin is er sprake van ontkenning van de opstanding. Toch schroomt Paulus niet hun boodschap als een vervalsing van het evangelie aan te wijzen en daarover de vloek uit te spreken. Ook de Korinthiërs worden door hem gewaarschuwd voor een "andere Jezus" en een "andersoortig evangelie". En Paulus noemt Hymeneüs en Filetus bij naam omdat zij dwaalden ten aanzien van de opstanding en zegt tegen Timotheüs dat hij zich van dergelijke leringen moet afkeren (2Tim.2:18-21). Voor Paulus was het niet voldoende dat iemand bepaalde woorden uitsprak of zich op Christus beriep. De vraag is steeds of men vasthoudt aan "de gezonde leer ... in overeenstemming met het evangelie van de gelukkige God, dat aan mij is toevertrouwd", zoals de apostel  Timotheüs op het hart bindt in 1Timontheüs 1:11 (Tit.1:9; 2Tim.4:3). Wie Romeinen 10:9 gebruikt als een paraplu waaronder fundamentele leerstellige verschillen van ondergeschikt belang worden, laat Paulus buikspreken. Paulus roept ons niet op om in het hart van anderen te kijken of zij gelovig zijn of niet. Want dat is niet aan een mens gegeven. Maar hij roept ons wel op vast te houden aan de gezonde leer en deze te handhaven. Dat is ook vandaag nog steeds het enige betrouwbare criterium. aansluiten of zich distantiëren? In zijn laatste brief gaat Paulus zelfs nog verder. Hij kondigt in 2Timotheüs 4:3 aan dat de tijd zal komen dat men de gezonde leer niet langer zal verdragen, maar zich leraars zal verzamelen die zeggen wat men graag hoort. Opvallend is dat Paulus hier niet waarschuwt voor enkele buitenstaanders of voor een kleine minderheid die van de waarheid afwijkt. Hij spreekt over een ontwikkeling die de christelijke wereld als geheel zou treffen. Niet de dwaling zou een randverschijnsel worden, maar juist de gezonde leer! De tijd zou komen dat deze niet langer verdragen wordt. De conclusie kan dan ook niet zijn dat wij aansluiting zouden zoeken bij allen die met de mond Jezus als Heer belijden. Paulus roept nergens op tot eenheid met "een andersoortig evangelie", een "andere Jezus" of leerstellingen die de waarheid van het evangelie aantasten. Zijn oproep is juist om vast te houden aan de gezonde leer en afstand te nemen van wat daarmee in strijd is. Niet de meerderheid of aantallen vormen de maatstaf, maar de waarheid die aan hem als apostel was toevertrouwd.

17-06-2026 Lees verder

Recente Toespraken

geloof dat weerklinkt

Paulus schrijft aan een jonge ekklesia die in korte tijd tot een voorbeeld werd voor velen. Het Woord van de Heer weerklonk vanuit Thessalonika en hun geloof naar God toe werd overal bekend. In dit eerste hoofdstuk volgen we Paulus’ woorden vers voor vers: van hun omkeer naar God tot het opwachten van zijn Zoon vanuit de hemelen.

13-09-2026 Lees verder

verloren tien stammen?

Waar zijn de “tien verloren stammen” van Israël gebleven? Vaak wordt gesteld dat “de Joden” slechts Juda en Benjamin vertegenwoordigen en dat de tien stammen nooit zijn teruggekeerd. Maar Paulus spreekt opmerkelijk genoeg over “onze twaalf stammen” (Hand.26:7). In deze studie volgen we deze lijn terug tot het decreet van Kores en onderzoeken we hoe de Schrift het teruggekeerde volk rekent en benoemt. Want wat voor velen vandaag “verloren stammen” zijn, waren voor Paulus kennelijk twaalf stammen die hij kende — en die ook zelf wisten wie zij waren.

06-09-2026 Lees verder

daartoe werd ik gesteld

Tot tweemaal toe vat Paulus zijn bediening samen met exact dezelfde woorden: “daartoe werd ik gesteld” (1Tim.2:7 en 2Tim.1:11). Als heraut, apostel en leraar had hij een unieke missie onder de natiën. Maar waarnaar verwijst dat “daartoe”? De context geeft een indrukwekkend antwoord: Paulus was gesteld om Gods grootse voornemen van genade en redding bekend te maken!

06-09-2026 Lees verder

23. Lucas 7:36-50 – de zondares in het huis van Simon

Simon de Farizeeër zag een notoire zondares. Jezus zag liefde van een vrouw die veel vergeven was.

04-09-2026 Lees verder

een deur van hoop

God verzamelt Israël straks in de woestijn, spreekt tot haar hart om haar voorgoed in het beloofde land te brengen.

30-08-2026 Lees verder

God of natuur?

De gedachte dat God samenvalt met de natuur of het universum is tegenwoordig wijdverbreid. De Bijbel spreekt echter over God als Iemand en maakt een fundamenteel onderscheid tussen Schepper en schepping. “Zou Hij die het oor plantte, niet horen? Zou Hij die het oog vormde, niet zien?” (Psalm 94:9). Een studie over de verrassend eenvoudige en krachtige logica van deze woorden.

23-08-2026 Lees verder

weet wat je zingt!

Samenzang kan opbouwen, maar ook ergernis oproepen – en vaak terecht. Want wat zingen we eigenlijk, en klopt dat wel met wat de Schrift zegt? Paulus verbindt zingen rechtstreeks met “het woord van Christus”: liederen zijn onderwijs dat zich diep in ons geheugen nestelt. Reden genoeg om niet alleen te vragen hoe we zingen, maar ook: weet je wat je zingt? En nog belangrijker: zing je wat je mag weten? De livestream via het eigen YouTube kanaal mislukte maar kon daarentegen via het kanaal van de Schaapspoort wel worden uitgezonden. De beeldkwaliteit laat helaas echter nogal te wensen over. 

16-08-2026 Lees verder

Jakob met Ezau verzoend

Genesis 33 is meer dan familiegeschiedenis. Jakobs Jom Kipoer gaat niet buiten Ezau om...

09-08-2026 Lees verder

Prikbord

donderdag 17 september
Capelle a/d IJssel (20.00 uur)
thema: Paulus – apostel van de natiën (1)
– waarom een aparte apostel?

GB-conferentie
zaterdag 26 september – Maarn
thema: de zeventig weken van Daniël
Van harte welkom – meldt u aan!

Bijbelvers 22 uur geleden

1Thessalonika 2:6 – geen heerlijkheid uit mensen

Ook geen heerlijkheid zoekende uit mensen, noch vanaf jullie, noch vanaf anderen. Hoewel wij als apostelen van Christus tot last konden zijn.

Paulus zocht geen “heerlijkheid uit mensen”. Dat sluit direct aan op het voorgaande: hij sprak niet om mensen te behagen en gebruikte geen vleierij. Het ging hem niet om erkenning of aanzien dat mensen hem konden geven. En daarin maakte hij geen onderscheid: “noch vanaf jullie, noch vanaf anderen”. Menselijke waardering was niet wat hij zocht.

Toch hadden Paulus en zijn medewerkers een positie die hun bepaalde aanspraken gaf. Zij waren “apostelen van Christus”. Apostel is de vernederlandste vorm van apostolos en betekent eenvoudig afgevaardigde. Juist als afgevaardigden van Christus hadden zij bepaalde rechten, maar zij maakten daarvan geen gebruik. Zij hadden “tot last” kunnen zijn. Wat Paulus daarmee bedoelt, wordt enkele verzen later duidelijker. In vers 9 herinnert hij eraan hoe zij nacht en dag werkten om niemand van de Thessalonikers te “belasten”.

Dat woord “belasten” is verwant aan “last” in vers 6. Als afgevaardigden van Christus hadden zij aanspraak kunnen maken op ondersteuning, maar daarvan zagen zij af. Dat werpt ook licht op het “voorwendsel van hebzucht” uit vers 5. Zij gebruikten het evangelie niet om iets van mensen te verkrijgen; zij zagen zelfs af van wat zij als afgevaardigden van Christus hadden mogen ontvangen.

 

Delen:
Nieuwsflits 1 week geleden

Voor heel de inhoud van deze site geldt: onderzoek zélf in de Schrift "of deze dingen alzo zijn". (Hand.17 vers 11).
Copyright © 2026 André Piet. Design & Development door Outhands Internet & Media
Login Mobiele versie Desktop versie