GoedBericht.nl logo
UltimateGoodNews

GoedBericht.nl wijst op de ene GOD die alles beschikt en bij wie nooit iets mis gaat. Zij wijst op Jezus Christus als Redder der wereld. Jazeker, van alle mensen! Omdat GOD nooit laat varen de werken van zijn handen.

Uitgangspunt is de Bijbelse boodschap zoals Paulus deze als “apostel en leermeester van de natiën” heeft mogen bekendmaken. GoedBericht wil uitsluitend wijzen op wat “er staat geschreven”. Want “de Schrift” bewijst én verklaart zichzelf.

 

Lees verder

De levende GOD is een Redder van ALLE mensen, speciaal van gelovigen!

1 Timotheus 4:10

Prikbord

NIEUW!!!

Recente Artikelen

UltimateGoodNews.com live!

Ultimate Good News is live: vijftien jaar Engelstalig vertaalwerk krijgt een eigen thuisbasis.

20-06-2026 Lees verder

Romeinen 10:9, een minimumbelijdenis?

Romeinen 10:9 wordt nogal eens misbruikt als een soort minimumbelijdenis van het christelijk geloof. Wie zegt te belijden dat Jezus Heer is en erkent te geloven dat Hij is opgestaan, zou daarmee automatisch als broeder of zuster moeten worden erkend. Op grond daarvan meent men vervolgens dat leerstellige verschillen van ondergeschikt belang zijn en geen belemmering vormen voor geestelijke gemeenschap. Maar Paulus gebruikt dit vers helemaal niet op die manier. Sterker nog, wie zorgvuldig leest wat hij hier schrijft, ontdekt dat juist dit vers een aantal fundamentele waarheden bevat waarover vandaag grote verdeeldheid bestaat. God heeft Hem uit de doden opgewekt Opvallend is allereerst dat Paulus niet zegt dat men moet geloven dat Jezus is opgestaan. Dat is uiteraard wel waar, maar het is niet wat er staat. Paulus schrijft dat men met het hart zou geloven dat God Hem uit de doden heeft opgewekt. Die formulering is niet toevallig. In al zijn brieven legt Paulus er de nadruk op dat God degene is die handelt. God heeft Christus opgewekt. God heeft Hem verhoogd. God heeft Hem een naam boven alle naam geschonken. God heeft Hem gesteld tot Heer. De traditionele christenheid beschouwt Jezus als God, maar Paulus doet hier het tegenovergestelde. Het geloof waarvan hij spreekt is niet dat Jezus zichzelf uit de doden deed opstaan, maar dat God Hem uit de doden heeft opgewekt. Dat onderscheid is voor Paulus kennelijk zo fundamenteel dat hij het tot het hart van het evangelie rekent. was Christus werkelijk dood? Daar komt nog iets bij. Wanneer Paulus zegt dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, veronderstelt dat dat Christus werkelijk dood was. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar binnen de traditionele orthodoxie ligt dat ingewikkelder. Daar wordt geleerd dat Christus gedurende de drie dagen tot aan zijn opstanding bewust voortleefde. Sommigen plaatsen Hem in het paradijs, anderen in het dodenrijk, maar in beide gevallen was Hij niet werkelijk dood. Hier staat veel op het spel. De opstanding ontleent haar betekenis aan de werkelijkheid van de dood. God heeft niet iemand opgewekt die ondertussen elders verder leefde. God heeft een dode opgewekt. Wanneer Christus gedurende die drie dagen gewoon bleef leven, al was het in het paradijs of in het dodenrijk, dan was er geen opstanding uit de doden maar hooguit een terugkeer uit een andere levenssfeer. Jezus is Heer... van allen Ook de tweede helft van Romeinen 10:9 wordt vaak losgemaakt van haar inhoud. Men leest over het belijden van Jezus als Heer en vat dat op als een algemene erkenning van zijn gezag. Maar Paulus werkt deze gedachte direct verder uit. Slechts enkele verzen later (10:12) schrijft hij dat dezelfde Heer, "Heer van allen" is en rijk voor allen die Hem aanroepen. Daarmee krijgt de belijdenis onmiddellijk een universele strekking. Het woord 'heer' (Gr. kurios)  betekent eigenaar, bezitter. De belijdenis dat Jezus Heer is, impliceert dat Hij "Heer van allen" is, zowel van doden als van levenden (Rom.14:9). Dat sluit direct aan bij Paulus' verdere onderwijs dat uiteindelijk iedere knie zich zal buigen en iedere tong zal belijden dat Jezus Christus Heer is (Filp.2:9-11). Opvallend genoeg voegt Paulus daar onmiddellijk aan toe dat deze universele erkenning zal zijn "tot eer van God de Vader". Opnieuw maakt hij onderscheid tussen God en Jezus Christus. De Vader is God. Jezus Christus is de Heer die door God werd opgewekt en verhoogd. geen vrijbrief voor leerstellige onverschilligheid Het is daarom merkwaardig dat juist Romeinen 10:9 wordt gebruikt om fundamentele leerstellige verschillen te relativeren. Paulus doet precies het tegenovergestelde. Hij vat in dat vers een aantal waarheden samen die direct raken aan het gegeven dat Jezus géén God is, aan de werkelijkheid van de dood en daarmee ook aan de betekenis van de opstanding, én aan de universele betekenis van Jezus als Heer van allen. Bovendien bedoelde Paulus dit vers ook niet als een allesomvattend criterium voor geestelijke gemeenschap. Dezelfde Paulus die Romeinen 10:9 schreef, waarschuwt de Galaten voor een andersoortig evangelie (dat slechts een evangelie in naam is) en hij spreekt daar zelfs een anathema over uit (Gal.1:6-10). Niets wijst erop dat zij Jezus niet als Heer erkenden. Evenmin is er sprake van ontkenning van de opstanding. Toch schroomt Paulus niet hun boodschap als een vervalsing van het evangelie aan te wijzen en daarover de vloek uit te spreken. Ook de Korinthiërs worden door hem gewaarschuwd voor een "andere Jezus" en een "andersoortig evangelie". En Paulus noemt Hymeneüs en Filetus bij naam omdat zij dwaalden ten aanzien van de opstanding en zegt tegen Timotheüs dat hij zich van dergelijke leringen moet afkeren (2Tim.2:18-21). Voor Paulus was het niet voldoende dat iemand bepaalde woorden uitsprak of zich op Christus beriep. De vraag is steeds of men vasthoudt aan "de gezonde leer ... in overeenstemming met het evangelie van de gelukkige God, dat aan mij is toevertrouwd", zoals de apostel  Timotheüs op het hart bindt in 1Timontheüs 1:11 (Tit.1:9; 2Tim.4:3). Wie Romeinen 10:9 gebruikt als een paraplu waaronder fundamentele leerstellige verschillen van ondergeschikt belang worden, laat Paulus buikspreken. Paulus roept ons niet op om in het hart van anderen te kijken of zij gelovig zijn of niet. Want dat is niet aan een mens gegeven. Maar hij roept ons wel op vast te houden aan de gezonde leer en deze te handhaven. Dat is ook vandaag nog steeds het enige betrouwbare criterium. aansluiten of zich distantiëren? In zijn laatste brief gaat Paulus zelfs nog verder. Hij kondigt in 2Timotheüs 4:3 aan dat de tijd zal komen dat men de gezonde leer niet langer zal verdragen, maar zich leraars zal verzamelen die zeggen wat men graag hoort. Opvallend is dat Paulus hier niet waarschuwt voor enkele buitenstaanders of voor een kleine minderheid die van de waarheid afwijkt. Hij spreekt over een ontwikkeling die de christelijke wereld als geheel zou treffen. Niet de dwaling zou een randverschijnsel worden, maar juist de gezonde leer! De tijd zou komen dat deze niet langer verdragen wordt. De conclusie kan dan ook niet zijn dat wij aansluiting zouden zoeken bij allen die met de mond Jezus als Heer belijden. Paulus roept nergens op tot eenheid met "een andersoortig evangelie", een "andere Jezus" of leerstellingen die de waarheid van het evangelie aantasten. Zijn oproep is juist om vast te houden aan de gezonde leer en afstand te nemen van wat daarmee in strijd is. Niet de meerderheid of aantallen vormen de maatstaf, maar de waarheid die aan hem als apostel was toevertrouwd.

17-06-2026 Lees verder

waar verwachting verdwijnt

Demografen luiden de noodklok. Het aantal geboorten ligt al jaren ver onder het niveau dat nodig is om de bevolking op peil te houden. Men spreekt inmiddels van een "babycrisis". Als oorzaken worden woningnood, economische onzekerheid, psychische problemen en veranderende leefomstandigheden genoemd. Maar daarmee wordt slechts de oppervlakte beschreven. huwelijk en gezin De Bijbel leert dat God het huwelijk heeft ingesteld als een levenslange verbintenis tussen man en vrouw. Daarin gaf Hij ieder een eigen plaats. De man is het hoofd van zijn vrouw en draagt verantwoordelijkheid voor haar en voor zijn gezin. Dat betekent dat de man zijn vrouw liefheeft, voor haar zorgt en bescherming biedt. De vrouw ontvangt op haar beurt een centrale plaats in haar zorg voor gezin en kinderen. Vanuit dit perspectief zijn kinderen geen last of belemmering, maar juist een zegen! Deze fundamentele inzichten zijn in de westerse samenleving zo goed als geheel verdwenen. Het huwelijk is gereduceerd tot een relatievorm die kan worden aangegaan en beëindigd wanneer men dat wenst. Mannen worden niet langer opgevoed met het besef dat zij verantwoordelijkheid dragen voor vrouw en gezin. Vrouwen wordt geleerd dat hun waarde vooral ligt in economische zelfstandigheid en maatschappelijke carrière. Moederschap wordt steeds vaker beschouwd als iets dat ondergeschikt is aan betaald werk. De gevolgen laten zich raden. Als het huwelijk zijn zekerheid verliest, wordt gezinsvorming een risico. Als mannen hun plaats niet innemen, kunnen vrouwen niet op hen bouwen. Als kinderen worden gezien als een belemmering van persoonlijke ambities, worden er vanzelf minder geboren. Wat vandaag een babycrisis wordt genoemd, is daarom in werkelijkheid een symptoom van een wereld die gedesoriënteerd is. wanneer verwachting verdwijnt Daar komt nog iets bij. Een samenleving krijgt alleen kinderen wanneer zij vertrouwen heeft in de toekomst. Niet voor niets spreken we van 'in verwachting' zijn. Maar wanneer God uit beeld verdwijnt, welke solide basis is er dan nog voor verwachting? En omdat het denken richting mist, raakt ook het leven ontwricht. Dan worden Gods ordeningen ingeruild voor menselijke ideeën en de wrange vruchten daarvan blijven niet uit. Wat wij vandaag zien, is niet slechts een demografisch probleem. Het is een symptoom van een samenleving die van God los is. Immers, hoewel zij God kenden, hebben zij Hem niet als God verheerlijkt of gedankt, maar hun redeneringen zijn op niets uitgelopen en het is duister geworden in hun onverstandig hart. -Romeinen 1:21-

05-06-2026 Lees verder

“In vrijheid geheel anders” – Anastasia Zoë

Een indringende roman over geloof, liefde, profetie en waarheid buiten de gebaande religieuze paden.

20-05-2026 Lees verder

het ritme van zeven

De structuur van zeven keert terug in Schrift, natuur, muziek, licht en het ritme van het leven.

16-05-2026 Lees verder

een grote verdrukking zoals er niet geweest is

De grote verdrukking is niet primair uniek door de aantallen slachtoffers. De Schrift legt een ander accent.

06-05-2026 Lees verder

hoe lang duurt “de dag van toorn”?

De dag van toorn volgt na de grote verdrukking. Het is het jaar van vergelding en Israëls herstel.

01-05-2026 Lees verder

Barnabas zoekt Saulus in Tarsus op

Samenvattende statements over hoe Antiochië het nieuwe centrum werd in de Handelingen-periode.

30-04-2026 Lees verder

Recente Toespraken

de dag van toorn, een jaar van vergeldingen

Aan het zevende Millennium gaat "de dag van toorn" vooraf. Het is een jaar van vergelding en verlossing.

28-06-2026 Lees verder

de listen van de diabolos

Paulus waarschuwt voor subtiele listen die de waarheid verdraaien en afleiden van de eenvoud in Christus.

21-06-2026 Lees verder

compleet in Christus (5)

Wie zich realiseert compleet in Christus te zijn, wordt een dankbaar mens. Blij om wat hij om niet ontvangt. Dat mist z'n uitwerking niet, want dankbare en blije mensen zijn goud waard op de plaats waar zij zich bevinden. Als mannen en vrouwen, als ouders en kinderen, op de werkvloer en overal!

14-06-2026 Lees verder

compleet in Christus (4)

In Kolosse probeerden predikers voet aan de grond te krijgen door filosofieën en tradities te promoten onder het voorwendsel dat het deze ons geloof zouden kunnen verrijken en completeren. Een fataal misverstand, want een ieder die Christus Jezus als Heer erkent, is compleet in Hem. Geen enkele instantie, ceremonie of rite voegt daar ook maar iets aan toe.

14-06-2026 Lees verder

compleet in Christus (3)

Alle schatten van wijsheid en kennis in Christus verborgen. Aan Paulus is de bediening gegeven om het woord van God te completeren en het geheim van Gods werk in onze dagen te onthullen. Onder de natiën en buiten Israël om.

13-06-2026 Lees verder

compleet in Christus (2)

De uitnemende glorie van de Zoon van Gods liefde, zoals Paulus deze beschrijft in Kolosse 1.

13-06-2026 Lees verder

compleet in Christus (1)

Vervuld in besef van Hem. Paulus’ gebed in Kolosse 1. Over wat God vermag te doen in besef dat Hij geeft.

13-06-2026 Lees verder

twaalf jaar bloedvloeiend

Een vrouw die twaalf jaar aan bloedvloeiingen leed, raakt de kwast van Jezus’ kleed aan. Volgens de wet was zij onrein, maar wat dan gebeurt is opmerkelijk: niet haar onreinheid gaat op Hem over, maar zijn kracht gaat van Hem uit naar haar. Vers voor vers volgen we deze geschiedenis en ontdekken we hoe zij licht werpt op de onderbroken komst van de Messias en het contrast tussen het oude en nieuwe verbond.

07-06-2026 Lees verder

Prikbord

NIEUW!!!

Bijbelvers 5 uur geleden

Kolosse 3:11 – verschillen verbleken

… waarin geen Griek en Jood is, besnijdenis en voorhuid, barbaar, Scyth, slaaf, vrije, maar alles en in allen is Christus.

De opsomming die Paulus hier geeft is allerminst willekeurig. Stap voor stap noemt hij de onderscheidingen die voor mensen zo bepalend zijn: afkomst, religie, cultuur en maatschappelijke positie. Met deze vier tegenstellingen bestrijkt Paulus als het ware de hele samenleving. Van afkomst tot religieuze status, van cultuur tot maatschappelijke positie: alles waarop mensen elkaar indelen en waarderen, passeert de revue.

“Griek en Jood” wijst op afkomst en religie. “Besnijdenis en voorhuid” benadrukt het onderscheid tussen wie wel en niet tot het verbondsvolk behoort. Vervolgens noemt Paulus “barbaar en Scyth”. Voor de Grieken was een barbaar iemand die hun taal en cultuur niet deelde. Een Scyth gold zelfs als het toonbeeld van ruwheid en onbeschaafdheid. Ten slotte noemt hij “slaaf en vrije”: het grote maatschappelijke onderscheid van zijn tijd.

Paulus ontkent deze verschillen niet. Ze blijven bestaan, maar bepalen niet langer wie iemand is. Niemand heeft in de nieuwe mens een bevoorrechte of achtergestelde positie vanwege afkomst, religie, cultuur of maatschappelijke status. Alles waarop mensen zich van nature laten voorstaan of juist op neerkijken, verliest daar zijn betekenis. Daarmee bereidt Paulus de lezer voor op de indrukwekkende conclusie waarmee dit vers eindigt.

 

Delen:
Nieuwsflits 1 maand geleden

Voor heel de inhoud van deze site geldt: onderzoek zélf in de Schrift "of deze dingen alzo zijn". (Hand.17 vers 11).
Copyright © 2026 André Piet. Design & Development door Outhands Internet & Media
Login Mobiele versie Desktop versie