1Thessalonika 2:8 – onze eigen zielen

Zo, zeer aan jullie gehecht, hadden wij er behagen in jullie niet alleen het evangelie van God mee te delen, maar ook onze eigen zielen, omdat jullie geliefden voor ons werden.

Het beeld van de voedster uit het voorgaande vers klinkt hier door. Paulus en zijn medewerkers waren “zeer aan jullie gehecht”. Hun omgang met de Thessalonikers was niet afstandelijk of zakelijk. Zij waren hun dierbaar geworden. Daarom hadden zij er behagen in hun iets mee te delen. Allereerst “het evangelie van God”. Dat was het kostbare bericht dat hun was toevertrouwd.

Maar daarbij bleef het niet: “ook onze eigen zielen”. Paulus zegt niet dat zij bereid waren hun leven voor hen te geven. Het gaat om het meedelen van hun ziel: hun eigen levende persoon. Zij kwamen niet een boodschap afleveren om daarna weer te verdwijnen. Met het evangelie deelden zij ook zichzelf mee. Hun betrokkenheid was even persoonlijk als de zorg van een voedster voor haar kinderen.

Het slot verklaart waarom: “omdat jullie geliefden voor ons werden”. Dat meedelen van hun eigen zielen was geen methode om mensen te winnen. Het vloeide voort uit liefde. Daarin blijkt opnieuw hoe ver Paulus verwijderd was van vleierij, hebzucht of het zoeken van menselijke heerlijkheid. Zij deelden niet alleen Gods goede bericht mee, maar met dat bericht gaven zij ook zichzelf.

Delen: