1Thessalonika 2:16 – de toorn bereikt hen tot het einde

Maar de toorn bereikt hen tot [het] einde.

Gewoonlijk wordt bij “de toorn” onmiddellijk gedacht aan Gods toorn. Maar dat staat er niet. Paulus schrijft eenvoudig: “de toorn”. En juist de onmiddellijke context wijst in een andere richting. Waarover waren zijn volksgenoten zo verbolgen? Paulus noemt het zelf: zij verhinderden hem “tot de natiën te spreken, opdat zij gered worden”. De redding die naar de natiën ging, riep verzet op.

Precies die reactie had Mozes al voorzegd. Paulus citeert hem: “door een onverstandige natie zal Ik jullie tot toorn verwekken” (Rom.10:19). En in het volgende hoofdstuk noemt hij de andere kant daarvan: door Israëls misstap kwam de redding tot de natiën “om hen tot naijver te verwekken” (Rom.11:11). Naijver en toorn horen bij dezelfde reactie. Paulus’ bediening onder de natiën was dus zelf de prikkel waardoor die reactie werd opgewekt.

Daarmee krijgt ook “tot einde” een natuurlijke plaats. Paulus schrijft eis telos — niet “tot het einde”; het lidwoord ontbreekt. Hij noemt hier geen bepaald eindgericht. De gedachte kan eenvoudig zijn dat deze toorn Israël blijft bereiken zolang deze bediening haar loop heeft: Paulus spreekt tot de natiën, zij worden gered en Israël wordt daardoor tot naijver en toorn verwekt. De redding van de natiën riep Israëls toorn op — en juist daarin voltrok zich wat tevoren was aangekondigd!

Delen: