Home - GoedBericht

GoedBericht.nl wijst op de ene GOD die alles beschikt en bij wie nooit iets mis gaat. Zij wijst op Jezus Christus als Redder der wereld. Jazeker, van alle mensen! Omdat GOD nooit laat varen de werken van zijn handen.

Uitgangspunt is de Bijbelse boodschap zoals Paulus deze als “apostel en leermeester van de natiën” heeft mogen bekendmaken. GoedBericht wil uitsluitend wijzen op wat “er staat geschreven”. Want “de Schrift” bewijst én verklaart zichzelf.

Lees verder

De levende GOD is een Redder van ALLE mensen, speciaal van gelovigen!

1 Timotheus 4:10

Prikbord

donderdag 1 oktober
Nunspeet (20.00 uur)
thema: Lucas’ eerste boek –
het horen van het Woord

Artikelen & Nieuwsflitsen

Recente Toespraken

de zeventig weken van Daniel – vers 27

Vers 27 gaat specifiek in op de beschrijving van de laatste jaarweek - de zeven jaren dat de komende vorst, de Messias het nieuwe verbond zal bekrachtigen. Eerst drie en half jaar tot aan zijn dood en opstanding, waarmee Hij de hele OT-ische offerdienst ophief. Daarna nog eens drie en half jaar tot aan de dood van Stefanus. Dat moment markeert het einde van de bekrachtiging van het nieuwe verbond voor Jeruzalem. Het is tevens het moment dat Saulus van Tarsus van achter de coulissen als vervolger tevoorschijn komt. Omstreeks een jaar later wordt hij geroepen om apostel van de natiën te worden. Dat is het jaar 34 AD - het jubeljaar 4000 AH!

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 26

De Messias die zou komen wordt bepaald niet door zijn volk verwelkomt. Integendeel, Hij wordt uitgeroeid zonder te hebben wat Hem als vorst toekomt: heerschappij. Om die reden wordt het volk van deze komende vorst verantwoordelijk gehouden voor de verwoesting van stad en heiligdom. En tot de voleinding aan toe is verwoesting vastbesloten en zal oorlog het dominante decor van de stad zijn.

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 25

De termijn van de zeventig weken heeft een uitdrukkelijk einde, maar ook een wel gedefinieerd begin: het woord dat uitging om Jeruzalem te herstellen. Vervolgens wordt de termijn onderverdeeld in respectievelijk zeven en tweeënzestig weken. De eerste fase eindigt in de voltooiing van de herbouw van de stad en tweede fase brengt ons bij de Messias, vorst die zich aandient.

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – vers 24

De zeventig weken worden onderverdeeld in diverse perioden, maar toch is het uitdrukkelijk een aaneengesloten periode. De termijn die wordt gesteld wordt zowel in tijd, alsook in ruimte en adressering paal en perk gesteld. De jaarweken leiden met een zesvoudige doelstelling onmiskenbaar naar de komst van de Messias, maar daamee is het Messiaanse rijk nog niet aangebroken...

26-09-2026 Lees verder

de zeventig weken van Daniel – inleiding

Wat was de aanleiding tot Daniëls profetie over de zeventig weken? Hoe is dit direct gekoppeld aan de cycli van de jaarsabbatten? En welke rol spelen jubeljaren daarin? Als de zeventig weken beginnen waar de zeventig jaren van Jeruzalems verwoesting eindigen, wat hebben die twee dan met elkaar te maken? Sinds de geboorte van Abraham telt de Bijbelse geschiedenis tot aan het bevel van Kores tot herbouw van Jeruzalem, drie achterenvolgende perioden van exact vijfhonderd jaren. Oftewel telkens zeventig jaarweken, dus inclusief de tussenliggende jubileumjaren...

26-09-2026 Lees verder

zolang de tempel nog stond…

In zijn brieven spreekt Paulus opvallend sterk over de komst van de Heer als iets dat nabij en aanstaande was. Hij hield er zelfs rekening mee dat hijzelf nog tot “de levenden” zou behoren wanneer de Heer zou komen. Hoe kon Paulus dat verwachten, terwijl hij wist van Israëls verharding en van Gods werk onder de natiën? Vooral de brieven aan de Thessalonikers werpen daarop verrassend licht. Paulus kende de volgorde van de profetische gebeurtenissen — maar niet hun tijdsduur. En één gegeven dat voor hem en zijn lezers vanzelfsprekend was, zien wij gemakkelijk over het hoofd: de tempel in Jeruzalem stond nog.

20-09-2026 Lees verder

Paulus – apostel van de natiën (1) – waarom een aparte apostel?

Waarom riep Christus ná de twaalf nog een aparte apostel: Paulus? Zijn bediening markeert een beslissende wending: het heil gaat naar de natiën, terwijl Israël terzijde wordt gesteld. In deze negendelige serie volgen we Paulus’ bijzondere opdracht, van zijn roeping en tekenen tot de onthulling van het geheim van het samen-lichaam. Een ontdekkingsreis door Handelingen en Paulus’ brieven, met verrassende lijnen naar Israëls toekomst. De fout van het ontbrekende geluid na de pauze, is inmiddels hersteld.

18-09-2026 Lees verder

geloof dat weerklinkt

Paulus schrijft aan een jonge ekklesia die in korte tijd tot een voorbeeld werd voor velen. Het Woord van de Heer weerklonk vanuit Thessalonika en hun geloof naar God toe werd overal bekend. In dit eerste hoofdstuk volgen we Paulus’ woorden vers voor vers: van hun omkeer naar God tot het opwachten van zijn Zoon vanuit de hemelen.

13-09-2026 Lees verder

Prikbord

donderdag 1 oktober
Nunspeet (20.00 uur)
thema: Lucas’ eerste boek –
het horen van het Woord

Bijbelvers 3 uur geleden

1Thessalonika 2:19,20 – onze lauwerkrans

Want wie is onze hoop of vreugde of lauwerkrans van roem? Zijn ook jullie het niet, voor onze Heer Jezus in zijn parousia? 20 Want jullie zijn onze heerlijkheid en vreugde.

Paulus vraagt niet wát zijn hoop, vreugde en lauwerkrans van roem is, maar wie. Het antwoord staat voor hem vast: de Thessalonikers. Een stephanos was de lauwerkrans waarmee een overwinnaar werd geëerd. Paulus ziet eveneens een lauwerkrans voor zich, maar die bestaat uit mensen. Met hén kan hij straks voor de Heer Jezus verschijnen.

Dat is geen roemen in eigen prestaties. Eerder schreef Paulus over “het woord van God, dat ook inwerkt in jullie die geloven” (1Thes.2:13). Hij had dat woord aan hen geheraut, maar God was het die door zijn woord in hen werkte. De Thessalonikers waren de vrucht van die bediening en dáárom Paulus’ lauwerkrans. Zijn roem bestond uit wat Gods woord in mensen had uitgewerkt.

Zo wordt ook begrijpelijk waarom Paulus hen zo intens verlangde terug te zien. Zij waren niet slechts geliefden die hij door de afstand miste. Hij zag hen ook in het licht van hun gezamenlijke toekomst. Bij de parousia zal hij voor de Heer Jezus staan met mensen in wie het goede bericht werkzaam werd. Vandaar zijn hartelijke conclusie: “jullie zijn onze heerlijkheid en vreugde”. Wat een lauwerkrans: mensen in wie Gods woord zijn werk heeft gedaan!

De levende GOD is een Redder van ALLE mensen, speciaal van gelovigen!

1 Timotheus 4:10

Delen: