Kolosse 4:10 – mijn medekrijgsgevangene

Aristarchus groet jullie, mijn medekrijgsgevangene, en Marcus, de neef van Barnabas…

Als eerste noemt Paulus Aristarchus, die hij aanduidt als “mijn medekrijgsgevangene”. Dat Griekse woord komt slechts driemaal in het Nieuwe Testament voor. Alleen Paulus gebruikt het (Rom.16:7; Kol.4:10; Filem.23). Het spreekt niet over iemand die achter tralies zit, maar over iemand die in de strijd gevangen is genomen en wordt meegevoerd. Het accent ligt niet op een gevangenis, maar op het gezamenlijk delen in de strijd en haar gevolgen.

Dat beeld past treffend bij Aristarchus. We ontmoeten hem voor het eerst tijdens de oproer in Efeze, waar hij samen met een andere medewerker van Paulus door de menigte wordt meegesleurd (Hand.19:29). Later reist hij met Paulus door Macedonië en Azië (Hand.20:4) en vaart hij zelfs met hem mee naar Rome (Hand.27:2). Steeds opnieuw treffen we hem aan naast de apostel. Hij deelt niet alleen in Paulus’ arbeid, maar ook in de strijd die deze bediening met zich meebrengt.

Paulus spreekt elders over de geloofsstrijd en roept op die te strijden als een goed soldaat van Christus Jezus (1Tim.6:12; 2Tim.2:3). Tegen die achtergrond krijgt de titel “medekrijgsgevangene” bijzondere betekenis. Aristarchus was niet slechts een medewerker of reisgenoot, maar een medestrijder die Paulus’ lot deelde.

Delen: