Kolosse 3:5 – zelfverrijking als afgodendienst

Doet dan versterven de leden die op de aarde zijn: hoererij, onreinheid, hartstocht, kwade begeerte en de zelfverrijking, dat is afgodendienst.

Nadat Paulus heeft opgeroepen de dingen te bedenken die boven zijn, noemt hij nu wat behoort tot “de leden die op de aarde zijn”. Het gaat om begeerten die de mens naar zichzelf toe trekken. Hoererij, onreinheid, hartstocht en kwade begeerte hebben ieder hun eigen accent, maar hun gemeenschappelijke kenmerk is dat het eigen verlangen centraal staat.

Dat geldt ook voor wat doorgaans wordt vertaald met “hebzucht”. Het Griekse woord (> meer-hebben) duidt niet zozeer op het verlangen naar meer, maar het nemen van meer dan je toekomt. Het is jezelf bevoordelen ten koste van de ander. Het wordt elders (1Kor.6:10) dan ook in één adem genoemd met diefstal en roof. Paulus stelt zulke zelfverrijking gelijk aan afgodendienst, zoals hij dat ook in Efeze 5:5 doet. Dat lijkt een groot woord, maar bij een zelfverrijker moet alles wijken voor eigen gewin. Zijn god staat staat niet in een tempel, maar in de spiegel.

Waar wij als gelovigen de dingen zoeken die boven zijn, waar Christus is, ons leven, versterven vanzelf deze “leden die op aarde zijn”. Die gaan niet samen. Waar het hemelse gezocht wordt, verliest het aardse zijn greep.

Delen: