1Thessalonika 2:18 – de satan hinderde ons

Daarom wilden wij tot jullie komen — ik, Paulus, zowel eenmaal als tweemaal — maar de satan hinderde ons.

Het verlangen uit het vorige vers bleef niet bij een gevoel. Paulus wilde daadwerkelijk terug naar de Thessalonikers. Hij benadrukt dat zelfs persoonlijk: “ik, Paulus”, en niet slechts eenmaal, maar tweemaal. Kennelijk heeft hij herhaaldelijk geprobeerd zijn verlangen naar een weerzien in praktijk te brengen. Dat het niet lukte, lag dus beslist niet aan gebrek aan inzet.

Paulus schrijft de verhindering toe aan “de satan”. Het Hebreeuwse satan betekent letterlijk tegenstander, maar Paulus spreekt hier bepaald: “de satan”. Dat sluit aan bij “de oude slang”, die ook diabolos en “de satan” wordt genoemd (Openb.12:9). Tegelijk hoeven we geen tegenstelling te maken tussen deze tegenstander en de mensen die Paulus tegenwerkten. Het boek Handelingen laat juist zien hoe concreet die tegenstand via mensen gestalte kreeg. In Thessalonika werd zoveel opschudding veroorzaakt dat Paulus en Silas ’s nachts moesten vertrekken. Hun tegenstanders reisden hen zelfs achterna naar Berea (Hand.17:5-13).

Zo kan achter menselijke tegenstand “de satan” worden herkend, terwijl die tegenstand via mensen gestalte krijgt. Paulus wist wie uiteindelijk zijn weg blokkeerde, maar daarmee was zijn verlangen naar de Thessalonikers niet verdwenen. Integendeel, hij had zich des te meer beijverd hen weer te zien. De tegenstander kon Paulus’ weg hinderen, maar niet de verbondenheid die God door het evangelie had doen ontstaan!

Delen: