Kolosse 4:2 – waken in dankzegging

Wees volhardend in het gebed, wakende in dankzegging.

Het Griekse woord voor bidden begint met het voorzetsel pros: “naar” of “gericht op”. Dat is veel meer dan het regelmatig uitspreken van woorden. Paulus spreekt ook niet over “de gebeden”, maar over “het gebed”: een blijvende gerichtheid op God. Daarom verbindt hij die gerichtheid direct met volharding. Het gaat erom deze gerichtheid vast te houden en niet te laten bepalen door de wisselende omstandigheden. God verandert namelijk niet. Zoals een kompas steeds naar het noorden wijst, zo worden we in het gebed steeds opnieuw op Hem gericht.

Paulus voegt eraan toe dat we in het gebed ook waakzaam zouden zijn en daarbij tevens toelicht waarin die waakzaamheid blijkt: in dankzegging. Dankzegging is de sfeer waarin Paulus het gebed plaatst. Het is waar dat we al onze wensen bij God bekend mogen maken, maar dan wel in dankbaarheid, zoals de apostel ook in Filippi 4:6 benadrukt.

Wie leeft in gerichtheid op God, leert zijn verlangens aan Hem bekend te maken met een dankbaar hart. Niet omdat Hij altijd geeft waar we om bidden, maar omdat Hij zoveel meer geeft dan dat. Want we vragen vaak om zilver, terwijl God ons goud wil geven! Zijn weg is de beste… altijd. Dat voortdurend te beseffen is waken in dankzegging!

Delen: