Kolosse 2:20,21 – alsof jullie in de wereld leven

Indien jullie samen met Christus stierven aan de elementen van de wereld, waarom worden jullie dan, alsof jullie in de wereld leven, gedogmatiseerd? 21 Raak niet, smaak niet, roer niet aan.

Slechts weinigen realiseren zich hoe revolutionair Paulus’ vraagstelling hier is. Hij gaat er namelijk van uit dat wij niet meer in de wereld leven. Dat is geen overdrijving, maar de logische consequentie van wat hij zegt: wij zijn met Christus gestorven.

Voor zover wij nog in deze wereld aanwezig zijn, leven wij er niet meer. Want wij zijn gestorven en ons leven is met Christus verborgen bij God (Kol. 3:3). Dat is geen ontkenning van ons bestaan hier, maar wel een relativering ervan. We verblijven hier, maar we wonen hier niet.

Maar wanneer we niet meer in deze wereld leven, waarom zouden we ons dan nog door haar bepalingen laten begrenzen? Met onze dood in Christus is niet de wereld verdwenen, maar haar gezag over ons leven. Paulus spreekt daarom van dogma’s: ideeën die als officiële besluiten worden opgelegd. Hier zijn dat religieuze geboden — of beter: verboden. Niet aanraken, niet smaken en niet aanroeren. Het zijn negatieve bepalingen die gezag claimen waar geen gezag meer is. Wij leven niet vanuit beperking, maar vanuit de rijkdom van Hem die gesteld is tot Hoofd van alle overheid en gezag (2:10).

Delen: