Kolosse 2:17 – schaduw en lichaam

… dingen, die een schaduw zijn van het komende, het lichaam echter is van Christus.

Wat Paulus hier schrijft, zet de verhoudingen op scherp. De wetten en gebruiken van het Oude Testament – feesten, voedsel, sabbatten – zijn schaduwen van wat komen zou. Ze hebben profetische betekenis en verwijzen vooruit. Maar waarnaar? Niet slechts naar Christus Jezus als persoon, maar naar het lichaam van Christus. Alle schaduwen verwijzen naar Hem die zou komen, inclusief het lichaam, de ekklesia die met Hem verbonden is.

De ecclesia is niet onderworpen aan de schaduwen – zij is hun onderwerp. Wat eeuwenlang aangekondigd werd in type en beeld, is nu in Christus en zijn lichaam werkelijkheid geworden. De feesten, de tabernakel, het priesterschap: het waren allemaal illustraties, vooraankondigingen van Hem en van allen die nu in zijn positie delen. Christus is gezeten aan Gods rechterhand, welnu daar is ons leven  ook met Hem verborgen (3:1,3). Niet bij wijze van spreken, maar wezenlijk, zoals hoofd en lichaam onafscheidelijk zijn.

Daarom liet Paulus zich zo stellig uit: “Laat niemand jullie oordelen…” (:16). Want wie het lichaam van Christus kent, beseft zélf deel uit te maken van de vervulling van alles waar de schaduwen naar verwezen. Een schaduw bestaat immers niet op zichzelf maar ontleent haar vorm aan de werkelijkheid. Wij volgen niet de schaduw, de schaduw volgt ons!

Delen: