1Thessalonika 4:7 – geroepen in heiliging

Want God riep ons niet tot onreinheid, maar in heiliging.

Met het woordje ‘want’ geeft Paulus de grond aan voor wat hij in de voorgaande verzen schreef. Hij waarschuwde tegen hoererij en het overschrijden van grenzen, waardoor een broeder wordt benadeeld. Nu vat hij dit samen onder de noemer ‘onreinheid’. In zijn brieven verbindt Paulus dit begrip herhaaldelijk met hoererij en losbandigheid (Gal.5:19; Ef.4:19; 5:3; Kol.3:5). Het gaat hier dus concreet om seksuele gemeenschap met iemand die niet de eigen man of vrouw is. Daartoe heeft God ons niet geroepen!

Wanneer God roept, is dat niet slechts een uitnodiging. Wie Hij roept, die rechtvaardigt Hij ook (Rom.8:30). En voor alle geroepenen is Christus Gods kracht en Gods wijsheid (1Kor.1:24). Gods roeping bewerkt dus ook daadwerkelijk geloof. Het initiatief ligt geheel bij Hem. Niet onze keuze of verdienste is bepalend, maar Gods roepstem die haar doel niet mist.

Paulus zegt ook niet dat God ons tot heiliging riep, maar in heiliging. Dat is een veelzeggend verschil. Heiliging is geen ideaal dat wij moeten zien te bereiken, maar de positie waarin God ons heeft geplaatst. Wij zijn voor Hem apart gezet en behoren Hem toe. En juist in die positie krijgt onze levenswandel zijn betekenis. Niet om heilig te worden, maar omdat God ons in heiliging heeft geroepen!

Delen: