1Thessalonika 4:13 – zij die slapen

Maar wij willen niet dat jullie onwetend zijn, broeders, betreffende hen die ontslapen…

Met deze woorden begint Paulus aan een nieuw onderwerp: wat gebeurt er met gelovigen die gestorven zijn? Hij wil niet dat de Thessalonikers hierover onwetend zijn. Daarbij gebruikt hij een veelzeggende uitdrukking. Hij spreekt niet eenvoudig over gestorvenen, maar over hen die ontslapen. Het Griekse woord betekent letterlijk slapen en duidt hier op de toestand van degenen die gestorven zijn.

Dat is geheel in overeenstemming met het Bijbelse spraakgebruik. Daniël spreekt over degenen die slapen in het stof der aarde en die zullen ontwaken (Dan.12:2). Wanneer Lazarus gestorven is, zegt Jezus: ‘Lazarus, onze vriend, is ingeslapen, maar Ik ga daarheen om hem uit de slaap te wekken’ (Joh.11:11). Even later verklaart Hij ronduit: ‘Lazarus is gestorven’ (Joh.11:14). Slapen en gestorven zijn worden hier dus met elkaar gelijkgesteld.

De dood wordt in de Schrift niet voorgesteld als een voortleven elders. Prediker zegt uitdrukkelijk dat de doden niets weten (Pred.9:5). Zij hebben geen bewustzijn en nemen geen deel aan wat onder de zon gebeurt. Maar de slaap is niet het einde! Wie slaapt, kan gewekt worden. Daarom is de Bijbelse verwachting niet een voortleven na het sterven, maar het ontwaken bij de opstanding. Daarop richt Paulus nu alle aandacht.

Delen: