vrede door overwicht

Donald Trumps optreden op het wereldtoneel wordt gekenmerkt door een harde, intimiderende stijl en nadrukkelijk machtsvertoon. Met uitspraken over Groenland, Iran, Cuba, Colombia en andere geopolitieke brandhaarden weet hij regeringen, bondgenoten en tegenstanders voortdurend onder spanning te zetten. Het is vooral zijn taalgebruik dat het internationale klimaat onder druk zet.

Tegelijk presenteert Trump zichzelf nadrukkelijk als een man van vrede. Hij wil herinnerd worden als de president die oorlogen beëindigt, niet als degene die ze begint. Dat beeld is niet louter retoriek. Vorig jaar bracht hij in het Midden-Oosten een opvallend vredesakkoord tot stand, waarmee hij grote indruk maakte en zijn stempel drukte op het geopolitieke speelveld.

Maar het is een vorm van vrede die niet voortkomt uit harmonie, maar uit overwicht. Geen vrede door gerechtigheid, maar vrede door dominantie. Niet door te overtuigen, maar door af te dwingen.

Zoals al vaker in deze rubriek is opgemerkt, doet Trumps optreden sterk denken aan de eerste ruiter uit Openbaring 6:

En zie, een wit paard, en hij die daarop zat had een boog; en hem werd een kroon gegeven, en hij trok uit, overwinnende en om te overwinnen.
– Openbaring 6:2 –

Deze ruiter draagt wel een boog, maar geen pijlen. Hij oefent macht uit zonder directe oorlogvoering. Zijn overwinningskracht is psychologisch en intimiderend. Hij heerst door uitstraling, dreiging en suggestie — niet door veldslagen, maar door overwicht.

Trump past opvallend goed in dat profiel. Hij presenteert zich als vredestichter, maar houdt de wereld in zijn greep door dominantie en machtsvertoon. Hij overheerst niet door strijd, maar door suggestie.

De Schrift laat zien: dit is geen eindfase, maar een beginfase.

Nieuwsbron en afbeelding: de Telegraaf

Delen: