⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Inleiding: de Bijbel Bewijst Zichzelf als een Leeuw⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>En terwijl ik het zojuist afsloot met de Koning der koningen, zat ik eraan te denken dat we juist op deze Koningsdag dit onderwerp met elkaar bespreken.⟨/p> ⟨p>En zowaar, ik heb niet de koning der Nederlanden, maar de koning van het dierenrijk als een plaatje al die avonden op de titeldia geplaatst. Dat is omdat de Bijbel inderdaad koninklijk is en triomfeert. De Schrift is eigenlijk sterker en krachtiger dan wat dan ook en zij bewijst zichzelf.⟨/p> ⟨p>Dat was eigenlijk ook een beetje de achtergrond van dat plaatje. Kijk, een leeuw hoef je niet te verdedigen; een leeuw verdedigt zichzelf. En dat is precies de clou met dit onderwerp van de Bijbel. De Bijbel hoeven wij niet te verdedigen, dat doen we ook niet. Maar door de Bijbel simpelweg aan het woord te laten, bewijst zij zichzelf.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="73" title="Speel af vanaf 01:13">▶ 01:13⟨/button> ⟨span>Terugblik: Eenheid, Voorzegging en een Diametraal Andere Boodschap⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>En dit is dus de vierde en de laatste avond in de serie. Maar ik denk, in navolging van de voorgaande avonden, dat we er goed aan doen om het nog eventjes op een rijtje te zetten, zodat we de bewijzen helder voor de geest hebben. Want eigenlijk is het zo dat wanneer we ons dit keer bezighouden met de kracht van de Bijbel, dat voortborduurt op de voorgaande bewijzen; we veronderstellen ook kennis van die bewijzen. De eerste keer hadden we het over de eenheid van de Bijbel en hoe uniek dat is, omdat de Bijbel niet zomaar een boek is zoals dikwijls gezegd wordt. Er is wat voor te zeggen om het een boek te noemen, een boek met zoveel hoofdstukken, maar strikt genomen is het geen boek maar een hele verzameling van boeken: een bibliotheek. Dat is ook de betekenis van het woord Bijbel. Het is een bibliotheek van niet 66, maar van 70 boeken, en dat getal op zich wijst al op een eenheid. In de Bijbelse symboliek in ieder geval, omdat zeven namelijk het getal is voor volheid. De aardigheid is dat het Hebreeuwse woord voor 'vol' identiek is aan het getal voor zeven: Sheva. Dat betekent zowel zeven als een volheid. Zodat het getal 70, dat een veelvoud van zeven is, dat eigenlijk des te meer onderstreept. Dat geldt trouwens ook voor andere veelvouden van zeven, zoals 49, het kwadraat van zeven (zeven maal zeven); ook dat is weer een volheid. En als dat dan gepasseerd is, dan krijg je de vijftig: de Pinks en Pinksteren. Ook dat speelt een hele grote rol.⟨/p> ⟨p>Hoe dan ook, die Bijbel is een bibliotheek en het bijzondere daarvan is dat al die boeken één concept vertonen en als puzzelstukjes in elkaar passen. Dat bewijst dat al die boeken niet zomaar een losse verzameling zijn die bij elkaar is geharkt door een of andere eerbiedwaardige commissie. Nee, die Bijbel vormt een eenheid. Al die boeken horen bij elkaar en de ene Schrift legt de andere uit, zodat het één niet kan zonder het ander. Het is in feite ook een levend organisme. De Bijbel is een levende bibliotheek, zoals ons lichaam ook een levende eenheid is. Geen enkel onderdeel staat op zichzelf; nee, het functioneert als één geheel. Het wordt ook aangestuurd vanuit één brein, vanuit één centrum. Dat is uniek, een unieke eigenschap van de Schrift aan zich. Het wijst erop dat al die boeken uit één brein — in dit geval uit één God — voortkomen. Dat kan niet anders. De wijze waarop die Bijbel zich aan ons voordoet, wijst inderdaad op de ene Auteur van dat geheel.⟨/p> ⟨p>De tweede avond hielden we ons bezig met opnieuw een uniek kenmerk, een unieke feature zoals de Engelsen zeggen, van de Schrift. Waarom uniek? Wel, omdat geen enkele andere bibliotheek de kenmerken van de Bijbel heeft. Dat bewijst haar goddelijke oorsprong. In dit geval is het ook weer een uniek kenmerk, want weliswaar kunnen mensen, instellingen en experts voorspellingen doen, maar voorzeggen is geen mens gegeven. Iedereen weet dat. Daarvoor gaan we naar speciale mensen die daar gaven voor zouden hebben, waarzeggers, maar we weten allemaal dat dat gewoon humbug is. Het kan domweg niet. Niet dat een voorspelling nooit eens kan uitkomen, maar de Bijbel spreekt consistent over de toekomst alsof het al gebeurd is. Zoals we dat in Jesaja lezen, dat God van Zichzelf zegt: "Ik, die van den beginne de afloop verkondig." Dat is uniek. Profetie betekent letterlijk voorzegging en dat is een waarmerk van goddelijkheid. Geen mens kan dat claimen. We hebben daar heel wat voorbeelden van gezien en de Bijbel biedt echt een indrukwekkende track record aan vervulde voorzeggingen. We hebben er uiteraard slechts een paar kunnen zien, maar je zou er met gemak een hele serie aan kunnen wijden hoe de Schrift zich op deze wijze daadwerkelijk bewijst door dit unieke kenmerk: het vermogen om te voorzeggen. Geen mens kan dat, maar God alleen.⟨/p> ⟨p>De laatste avond, een maand geleden, hielden we ons opnieuw bezig met een uniek kenmerk van de Bijbel, en dat is de unieke boodschap. Als de Bijbel inderdaad is wat ze claimt te zijn, namelijk van goddelijke oorsprong, dan kan het niet anders dan dat haar inhoud ook niet menselijk is en niet aan een menselijke bedenker is toe te schrijven. Waarom? Omdat de boodschap niet menselijk is. Ze heeft een goddelijke oorsprong en vandaar ook dat je op voorhand mag verwachten dat wat ze zegt, hoe ze spreekt en de inhoud van die boodschap uniek is. Die vind je niet bij mensen terug, want bij menselijke inzichten, filosofieën en religies vind je heel andere kenmerken en de Bijbel staat daar diametraal op. Daarmee bevestigt de Bijbel opnieuw haar uniciteit en haar unieke karakter. Het staat dus haaks op alles wat een mens bedenkt, maar ook op alles wat de mens religieus vereert en daarin bedacht heeft.⟨/p> ⟨p>Ik heb toen een vijftal kenmerken genoemd. De Bijbel is uniek om wat het Evangelie is. Het Evangelie is namelijk geen filosofie en ook geen moraal, maar het is een bericht. Een goed bericht, dat spreekt over dingen die daadwerkelijk hebben plaatsgevonden of zullen plaatsvinden. Het gaat dus ook niet om wat de mens doet, maar over wat God gedaan heeft en zal doen. En daarom is het ook een goed bericht, want dan zijn we niet afhankelijk van de mens. Want dan weet je het wel; als daar jouw toekomst of de toekomst van de wereld van afhangt, daar word je niet blij van. Maar als het nou in goddelijke handen is, dan zeg je: ja, dan moet het goed wezen. De Bijbel geeft een goed bericht, maar dan ook werkelijk een bericht. Vandaar ook dat de Bijbel niet spreekt over dat de mens zou werken, maar zou geloven: vertrouwen op wat God gesproken heeft en wat Hij doet en wat Hij belooft. Dan zeggen mensen: "Dat is makkelijk." Dat is heel makkelijk! Want het betekent namelijk dat alles van Hém afhankelijk is, maar juist dat is ook die enorme rust.⟨/p> ⟨p>Goed, dat is één kenmerk. Ik heb een aantal dingen aangestipt waarin zo duidelijk blijkt dat ze inderdaad uniek is. Wat ze leert over het hiernamaals is volstrekt uniek, omdat alle menselijke religie echt zonder uitzondering ervan uitgaat dat de mens niet echt doodgaat, maar op een andere wijze voortleeft. Dat is altijd zo, ongeacht of je in het oosten komt met reïncarnatie of de meer westerse pendant daarvan: de onsterfelijke ziel. In alle gevallen is het een ontkenning van de dood. De Bijbel doet dat niet. De dood is dood. Alleen is het niet het laatste. God wekt op; dat is de boodschap van het Evangelie. God wekt de doden op, maar het is geen ontkenning van de dood. Daarmee is de Bijbel dus ook uniek over het hiernamaals. Ze is ook uniek in wat ze leert over de oorsprong van het kwaad, waar eigenlijk alle filosofie in het duister tast en God heel laconiek spreekt.⟨/p> ⟨p>Laconiek, maar ook heel triomfantelijk, wordt dat in Jesaja heel expliciet gezegd. "Ik, Yahweh, ben het die het licht en de duisternis maakt, maar ook het goede en het kwade maakt. Ik, de HEER, doe al deze dingen." Dat wil zeggen: Hij is de Creator van alles en bij Hem gaat er nooit iets mis; al die minnen maakt Hij tot plussen.⟨/p> ⟨p>En ja, dat is ook uniek. Uniek wat de Schrift daarover te berde brengt; ook over de zin en het doel van de schepping, die absoluut gegarandeerd is voor heel de schepping. Waarom? Omdat God een voornemen heeft.⟨/p> ⟨p>En daarin – en dat is tevens het vijfde wat we de vorige keer hebben gezien – is de Bijbel ook uniek in wat ze leert over wie GOD is. Alles is uit Hem, alles is door Hem, alles is tot Hem. Alles! En dat bepaalt de zin en het doel van elk schepsel individueel, maar ook van de schepping als collectief, als het grote geheel.⟨/p> ⟨p>En God zelf is dus... het is niet zonder bedoeling dat ik dat met hoofdletters heb geschreven: Hij is daadwerkelijk GOD. De Plaatser, de Beschikker van alle dingen. Ja, dat is de God van de Bijbel. En die boodschap is uniek in alle opzichten.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="745" title="Speel af vanaf 12:25">▶ 12:25⟨/button> ⟨span>Het Thema: de Unieke en Goddelijke Kracht van de Schrift⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Dan nu de vierde avond, en tevens de laatste in deze serie. Ik heb de eerste keer al vermeld dat ik het boekje van John MacDowell diverse keren in de loop van de voorbereidingen heb geraadpleegd. Het is een heel mooi en handzaam boekje. Ik heb me toen lovend uitgelaten over dit boekje over de 57 redenen waarom wij geloven dat de Bijbel Gods Woord is. Het zijn 57 redenen, en daar zou je wel 57 avonden aan kunnen wijden, maar dat gaan we dus niet doen. Ik heb het allemaal wat samengebracht en samengebald, en deze laatste avond heeft als thema: de Bijbel is uniek in zijn kracht.⟨/p> ⟨p>Kracht, dat wil zeggen: het vermogen om iets te kunnen doen. Want dat is wat kracht is. Dat vinden we in heel de schepping. Leven kan alleen maar bestaan door het feit dat er een krachtbron is; doordat je eet en drinkt en doordat je je ’s nachts weer oplaadt. Dan verzamel je kracht. Ik ben hier vanavond gekomen met de auto, en dat komt ook doordat er gewoon kracht – oftewel energie – in de tank gedaan wordt, waar je tegenwoordig overigens een aardig bedrag aan centen voor neertelt, maar dat terzijde. Alles draait op kracht. Deze computer en deze beamer zijn aangesloten op een krachtbron. Heel de schepping is schepping doordat er beweging is, en dat kan slechts bestaan door kracht. Dat is een natuurkundig fenomeen en we weten hoe dat werkt; het is zelfs heel vanzelfsprekend.⟨/p> ⟨p>Nu hebben we het over de Bijbel die uniek is in zijn kracht. Waarom? Omdat het niet zomaar natuurlijke, menselijke kracht is die de Bijbel voortbrengt, als ik het zo mag zeggen. Nee, het is goddelijke kracht. Dat is ook precies wat je van de Bijbel mag verwachten. Als de Bijbel inderdaad het Woord van God is, dan is het Woord dat zij spreekt een eenheid, het is betrouwbaar en het is uniek qua inhoud. Maar het heeft ook een power die je alleen van de Bijbel mag en kan verwachten. Als het inderdaad de woorden van God zijn die daarin staan opgetekend, dan is dat een kracht die in zichzelf uniek moet zijn. Dat claimt de Schrift ook, en ik wil daarvan vanavond weer vijf handvol voorbeelden geven. Ik ben me er heel goed van bewust dat dit bepaald niet compleet is, maar ook hier heb ik weer geprobeerd om het zo basaal mogelijk te benaderen.⟨/p> ⟨p>Ik wil een vijftal dingen noemen waarin die unieke kracht van de Bijbel blijkt. Meer nog dan op de voorgaande avonden kwam ik er nu achter dat er zeker over een aantal van de punten die ik ga noemen heel veel te zeggen valt. Eigenlijk doe ik het onderwerp zwaar tekort door het zo even in pakweg een uur te benaderen; dat kan eigenlijk helemaal niet. Ik hoop dat u als luisteraar mij dat zult vergeven. Toch wil ik het genoemd hebben, en op sommige vlakken mag het slechts een aanzet zijn om de zaken nog eens nader te bezien. Goed, de eerste.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1006" title="Speel af vanaf 16:46">▶ 16:46⟨/button> ⟨span>De Bijbel Doorstaat Robuust Alle Religieuze Verboden en Intellectuele Kritiek⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>De Bijbel doorstaat robuust alle kritiek. Dat is ook precies wat je van de Bijbel mag verwachten. Als de Bijbel inderdaad de woorden Gods zijn, dan is zij zodanig dat ze krachtiger is dan welk mensenwoord ook. En ja, we moeten vaststellen dat de Bijbel het meest geliefde boek is. Ik verontschuldig me dan direct door dat woord tussen aanhalingstekens te plaatsen, want ik heb natuurlijk de hele tijd betoogd dat het een bibliotheek is, maar goed, voor het gemak noemen we het dan toch even een boek. De Bijbel is het meest geliefde boek; dat durf ik rustig zo te zeggen. Als je een enquête over de hele wereld zou houden over welk boek door de eeuwen heen zo geliefd is geweest als de Bijbel, dan staat de Bijbel echt met stip bovenaan.⟨/p> ⟨p>Maar ik moet er trouwens direct bij zeggen dat dit slechts de ene kant van het verhaal is, want de Bijbel is ook het meest gehate boek in de loop der eeuwen. Het is heel eigenaardig als je daarover doordenkt, dat de Bijbel ook eeuwenlang een verboden boek is geweest in de Rooms-Katholieke Kerk. Noem mij simpel, maar ik zie daar een directe correlatie met het fenomeen van de duistere middeleeuwen. Zo wordt over de middeleeuwen gesproken: eeuwen waar eigenlijk heel weinig gebeurde, maar die vooral gekenmerkt werden door religieuze duisternis. Dat was ook de tijd dat de Rooms-Katholieke Kerk als instituut de absolute heerschappij in de westerse wereld had, en in die tijd was de Bijbel een verboden boek. Het mocht niet gelezen worden door de gewone leek.⟨/p> ⟨p>De Rooms-Katholieke Kerk maakt een strikte scheiding tussen de geestelijken – zij die een ambt bekleden en die via de paus van Rome zijn aangesteld, het instituut – en de gewone leken. Hoe zei een paus dat ooit? "Elke ketter heeft zijn letter." De gedachte was dat het geen goed idee is om de Bijbel zomaar aan iedereen beschikbaar te stellen, want dan gaat iedereen zelf nadenken. Dat zou betekenen dat je een kruiwagen met kikkers krijgt die je nooit bij elkaar houdt. En eerlijk is eerlijk, vanuit zijn optiek had hij daar ook gelijk in; dat is gewoon een vaststelling, of je dat nu leuk vindt of niet. Maar om dat als argument te gebruiken om de Bijbel aan banden te leggen en te verbieden om te lezen, dat is de omgekeerde wereld.⟨/p> ⟨p>De woorden Gods zouden juist verspreid moeten worden. Wanneer je in Romeinen 3 leest over het voorrecht van de Jood, dan stelt Paulus de vraag: "Wat is het voorrecht van de Jood?" Hij antwoordt dat in de eerste plaats aan hen de woorden Gods zijn toevertrouwd. Dat betekent dat het aan hen in beheer is gegeven, maar niet om het te bewaren en er verder niets mee te doen. Nee, juist om het te beheren, te distribueren en te verspreiden. God heeft geweldige dingen te melden en die zouden doorgegeven worden om tot een licht voor de natiën te zijn. De Rooms-Katholieke Kerk deed echter precies het tegenovergestelde door het allemaal te verbieden. Dat is een hele kwalijke zaak.⟨/p> ⟨p>Het is ook logisch, want als je de Bijbel beschikbaar stelt aan de mensen, dan komen ze er door het lezen en onderzoeken van de Schrift achter dat het instituut niet deugt. Het zou dus zelfdestructief zijn om de Bijbel vrijwillig beschikbaar te stellen. Ik moet erbij zeggen dat dit niet alleen geldt voor het instituut van de Rooms-Katholieke Kerk, maar dat terzijde. Dat eeuwenlange verbod werd vaak gepresenteerd onder een vroom voorwendsel. Notabene een christelijk religieus instituut, in die dagen in feite het enige christelijke instituut, verbood het gewone volk om de Bijbel te lezen. Hoe kun je dat beargumenteren? Daar moet je wel een vroom voorwendsel voor hebben, en dat hadden ze dan ook.⟨/p> ⟨p>Er zijn natuurlijk ook heel andere verboden, die we vooral kennen van totalitaire regimes. Als we het over de afgelopen eeuw hebben, dan praten we vooral over de communistische wereld: in het oosten, in Rusland, in China en in zoveel andere landen waar de Bijbel verboden is. Maar desondanks – en dat bewijst juist haar kracht – is de Bijbel ondanks het verbod en zelfs de zwaarste sancties die erop staan, des te meer verspreid. De Bijbel hou je niet tegen; die kun je wel verbieden, maar dat werkt vaak averechts. Dat is een algemeen bijbels principe: als je iets verbiedt, maak je het alleen maar aantrekkelijk. De prikkel van de zonde, zegt de Bijbel al, de prikkel van de zonde is de wet. Door iets te verbieden, creëer je eigenlijk gewoon een incentive, een prikkel om het juist wel te doen. Mensen realiseerden zich: "Dat kan alleen maar verboden worden omdat ze denken dat daar een gevaar in zit. Hoezo dan?" En dat wilden ze weten.⟨/p> ⟨p>Die tijden liggen voor een deel nu achter ons. Neem Oost-Europa; ik heb dat zelf nog meegemaakt in 1992, dertig jaar geleden. Toen ben ik naar Bulgarije geweest en hebben we een hele auto volgeladen met bijbels die we over de grens gesmokkeld hebben. Dat was toen nog echt een ding. Nu speelt dat daar niet meer, maar wat ik ermee wil zeggen is dat de Bijbel ondanks dat soort verboden niet werd onderdrukt. Het Woord doet toch zijn werk. Ik vind het juist zo frappant dat de Bijbel in die landen waar het verbod gold, zo geliefd was. Omdat het zeldzaam was en moeilijk te verkrijgen, was de vreugde enorm als het op de een of andere manier – al is het maar in stukjes en snippertjes – beschikbaar kwam.⟨/p> ⟨p>De Bijbel is op alle mogelijke manieren tegengestaan, verboden en bekritiseerd. Dan bedoel ik vooral ook de intellectuele kritiek, de zogenaamde hogere bijbelkritiek. Ik heb me altijd verbaasd over die term. Je hebt de hogere en de lagere bijbelkritiek, en die twee verschillen hemelsbreed van elkaar. De lagere bijbelkritiek houdt zich bezig met hoe een tekst er in het origineel uitzag. Men gaat terug naar de grondtekst om te bepalen wat er precies geschreven staat, zeker waar er varianten zijn. Dat is een prima wetenschap, want dat is uiteraard precies wat we willen weten.⟨/p> ⟨p>De hogere bijbelkritiek heeft daar echter niets mee te maken. De hogere bijbelkritiek benadert de Bijbel op een heel gedesintegreerde wijze; zij neemt de Bijbel zelf niet serieus. Kijk, de Bijbel claimt zelf een eenheid te zijn, waarbij de Schrift zichzelf uitlegt. De hogere bijbelkritiek zegt echter: "Als wij de Bijbel lezen, doen we dat op onze eigen 'wetenschappelijke' wijze." Maar de grap is – en ik vind het ook wel weer heel grappig – dat de Bijbel zich niet laat verstaan door wie haar niet serieus neemt. Dat zegt ze trouwens zelf ook. Op het moment dat je de Bijbel gedesintegreerd benadert, dat wil zeggen eigenlijk als een losse verzameling geschriften...⟨/p> ⟨p>Als je de Bijbel benadert als slechts een verzameling van geschriften en documenten die je gaat bestuderen, dan ben je op voorhand eigenlijk al fout volgestudeerd. Dan zul je de Bijbel nooit kunnen verslaan. De Bijbel sluit zich toe en bedekt zich op het moment dat een mens haar eigenwijs benadert. En ik vind dat mooi, want dat betekent dat de Bijbel alleen maar 'verslagen' kan worden door degene die haar leest volgens de regels die ze zelf presenteert. Doe je dat niet, nou dan tot je dienst, maar dan zul je haar nooit begrijpen. Het is een heel apart fenomeen dat de Bijbel in feite alleen toegankelijk is voor degene die haar serieus neemt en dus ook op voorhand de sleutels aanneemt die ze zelf aanreikt.⟨/p> ⟨p>Dit is een van die punten die ik zojuist bedoelde. Dat kan ik nu in twee of drie minuten wel even aanstippen, maar dit is natuurlijk een kolossaal onderwerp. Misschien dat we daar na de pauze nog wat over door kunnen spreken. Als ik stel dat de Bijbel alle wetenschappelijke aanvallen – tussen aanhalingstekens – heeft getrotseerd, dan zijn daar prachtige voorbeelden van te geven. Men bekritiseert de Bijbel, bijvoorbeeld het boek Genesis, waarbij mensen zeggen dat een bepaalde koning nooit heeft bestaan. De Bijbel zegt van wel, critici zeggen dat het niet waar is, maar bij nader inzien blijkt dat die koning wel degelijk heeft bestaan.⟨/p> ⟨p>Ik heb trouwens een boek in de kast staan van ene Keller. Een dik boek met de titel: ⟨em>De Bijbel heeft toch gelijk⟨/em>. Een mooie titel; daar ga ik op voorhand al van uit, maar het blijkt ook iedere keer weer. Ik geef een voorbeeld dat ik me herinner over het boek Daniël. Men zegt over Daniël: "Dat boek is gedateerd op vijf of zes eeuwen voor onze jaartelling, maar het geeft zulke nauwkeurige voorzeggingen." En dan zeggen ze: "Dat kan dus nooit zo'n oud boek zijn, want die voorzeggingen zijn zo nauwkeurig uitgekomen dat het gewoon achteraf ingevuld moet zijn." Maar bij nader inzien blijkt dat Daniël wel degelijk veel ouder is dan zij beweren. Waarom geeft men dan zo'n verklaring? Omdat men op voorhand eigenlijk al niet gelooft dat God kan voorzeggen en dat er zoiets bestaat als profetie. Als je dat op voorhand al aanneemt, ben je eigenlijk al niet meer toegankelijk voor het bewijs, want je redeneert het op voorhand weg.⟨/p> ⟨p>Dat is net zoiets als wanneer je zegt: "Ik geloof niet in een God." Dat betekent dus dat alles vanzelf ontstaan moet zijn, toch? Als er geen God en geen Schepper is, dan ben je gedwongen tot die aanname. Je hebt niet eens een alternatief. Als je zo ingesteld bent, dan móét je wel zeggen dat alles vanzelf is ontstaan en dan kom je uiteindelijk bij een Big Bang uit. Dat moet dan zo gegaan zijn. Niet omdat je wetenschappelijke onderzoekingen daartoe noodzaken of omdat je zulke ontdekkingen hebt gedaan; je filosofische uitgangspunt dwingt je al tot die aanname en tot die visie.⟨/p> ⟨p>Maar goed, er zijn zoveel voorbeelden van, en al die aanvallen van wetenschappelijk-academische aard heeft de Bijbel glansrijk doorstaan. Dat geldt trouwens ook voor alle smaad die de Bijbel treft. Ik bedoelde zojuist de kritiek die meer academisch van aard is, maar denk ook aan alle smaad die ze heeft ondergaan. We krijgen er dagelijks mee te maken als we luisteren naar de radio of kijken naar de televisie en het internet. Dan krijg je kwalificaties te horen dat het een achterlijk boek is. Onlangs hoorde ik Johan Derksen nog zeggen: "De Bijbel is gewoon een sprookjesboek." Andere mensen zeggen: "Die Bijbel deugt niet, want zij discrimineert." Of de religieuze variant: "De Bijbel is gevaarlijk, want als je haar gewoon leest, kom je tot ketterse gedachten." Maar het is allemaal smaad. Wordt de Bijbel daar minder van? Nee, en dat vind ik juist zo mooi.⟨/p> ⟨p>Ondanks de stortvloed aan kritiek, verboden en smaad die in de loop der eeuwen op de Bijbel is afgekomen, blijven die woorden staan. Al die criticasters, als je het in het grote geheel bekijkt, leven niet meer. Maar de Bijbel staat er nog zonder een deuk op te lopen; ze is nog net zo solide en betrouwbaar. Ik moet dan denken aan wat we lezen bij de Heer Jezus, waar Hij zegt dat een wijs man zijn huis op de rots bouwde. De regen stroomde neer, de vloed kwam op en de stormen braken los, maar het huis bleef staan.⟨/p> ⟨p>Nou, hartelijk welkom allemaal weer. We werden ineens abrupt onderbroken doordat mijn mobiel niet opgeladen bleek te zijn en niet verbonden was met de krachtbron. Dan krijg je dit. Als het goed is, zijn de eerste drie punten allemaal keurig opgeslagen op de camera. In ieder geval gaan wij verder. We hebben inmiddels gepauzeerd en er zijn nog twee punten die ik graag wil bespreken. Dit is allemaal in het kader van de kracht van de Bijbel, die uniek is. Waarom? Omdat ze van Goddelijke komaf is. Aan zo’n Woord mag je inderdaad een heel bijzondere, sterker nog, een unieke kracht toekennen.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2012" title="Speel af vanaf 33:32">▶ 33:32⟨/button> ⟨span>Het Woord als Inspiratiebron voor Wetenschap, Technologie en Kunst⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>En het laatste wat we gezien hebben is de Bijbel als krachtbron van beschaving en dit keer wil ik nog eens wat inzoomen op de Bijbel als inspiratiebron. En dat is een aardig punt als ik het zo noem, want tot dusver hebben we ons beziggehouden met het woord inspiratie. Maar dan vooral omdat de Bijbel zelf geïnspireerd is. Inspireren betekent letterlijk inademen. Dat 'in', dat voorzetsel kennen we, dat betekent gewoon naar binnen, in. Maar dat 'spirit' heeft te maken met geest of met adem en dat betekent dat iets wordt geïnspireerd. Er komt geest in, of er wordt geest ingeblazen. Vandaar ook, het komt eigenlijk uit 2 Timotheüs 3, waarin we lezen dat al de Schrift van God ingeblazen is. ⟨em>Theopneustos⟨/em>, en dat betekent letterlijk inderdaad — in het Latijn is dat dus inspiratie. En zoals Adam ook geïnspireerd werd. Hij werd genomen uit stof van de aardbodem, lees je. En God blies in hem en alzo werd Adam een levende ziel. Dus als God inspireert, dan betekent dat ook dat het levend wordt.⟨/p> ⟨p>Wel, de Bijbel is als boek niet de schrijvers. Maar zo wordt dat heel vaak wel gezegd: dat de bijbelschrijvers geïnspireerd zijn. Maar strikt genomen is het niet dat de bijbelschrijvers geïnspireerd zijn. Alle Schrift is geïnspireerd. Dus dat wat er staat opgetekend, dat is levend woord. En in dit geval is de gedachte van inspiratie een andere, namelijk: de Bijbel zelf is geïnspireerd, ja, maar ze is op haar beurt ook weer een bron van inspiratie voor eenieder die daaruit put, sowieso natuurlijk. De Bijbel inspireert een mens. Het doet je denken, het doet van alles. Daar wil ik bij het vijfde punt op stilstaan. Maar het is ook een hele bijzondere inspiratiebron gebleken en dan zoomen we even uit naar de geschiedenis en beperken we ons eventjes tot het Westen. Dan blijkt het ook een enorme inspiratiebron voor kunst en wetenschap te zijn.⟨/p> ⟨p>Aan de wieg, en dat is het eerste wat ik er eventjes wil uitlichten, aan de wieg van de hele moderne natuurwetenschap — en die ontstond in de tijd van de Reformatie — stonden stuk voor stuk overtuigde Bijbelgelovigen. En dat is een heel opmerkelijk gegeven. Ik noem gewoon een aantal van die namen: Blaise Pascal. Hij was een wis- en natuurkundige. De wetten van Pascal. Dat was een geniaal man, maar ook een geniaal denker. Dat wat hij heeft ontdekt — vooral ontdekt — dat staat echt aan de grondslagen van de moderne natuurwetenschap. Hetzelfde kun je zeggen van Kepler, dat was een sterrenkundige, ook een wiskundige trouwens. En wat dacht u van Isaac Newton? Newton was trouwens niet alleen een natuurkundige en wiskundige, maar hij was ook nog eens een keer een astronoom en een bijbelgeleerde. Hij heeft heel veel over de Bijbel geschreven. Ook over de bijbelse profetie trouwens. Hij was een overtuigd Bijbelgelovige.⟨/p> ⟨p>En dat gold van deze mannen: Pascal, Kepler, Newton. Een man als Ampère. Grappig, we hebben het over kracht, maar als het gaat over elektriciteit dan hebben we het over amperage. Maar Ampère... ik heb daar niet veel verstand van, maar ik weet wel dat dat iets te maken heeft met kracht, met stroomkracht. Die man die dat heeft ontwikkeld in het elektromagnetisme; hij staat aan de wieg van het elektromagnetisme, van de ontdekkingen daaromtrent. Dat was Ampère en ook hij was een Bijbelgelovige. En wat dacht u van een Louis Pasteur? Ik heb zo een aantal, vijf, zes namen genoemd, maar er zijn nog veel meer. Maar het bijzondere daarvan is dat al die mensen in hoge mate ook beïnvloed zijn door de Bijbel en daar ook van overtuigd waren. En dat blijkt dus altijd weer een inspiratiebron te zijn om de dingen van de natuur — niet alleen de Bijbel — te onderzoeken. De Bijbel is een creatie van God, maar alles wat we zien is ook Zijn creatie. En wat dacht je wat: als je de Bijbel leert kennen, dan word je geïnspireerd om de werken van God te onderzoeken en te bestuderen. En dat is wat die mensen hebben gedaan.⟨/p> ⟨p>Ik vind het ook heel eigenaardig dat dit inderdaad ontstaan is na de Reformatie. Wat gebeurde er in de Reformatie? Ja, toen kwam ineens de Bijbel beschikbaar. Het was Luther die inderdaad... je kunt van alles over de Reformatie zeggen, maar wat hij weer echt heel duidelijk op de kandelaar heeft gezet, is dat de mensen bij de Bijbel moeten worden gebracht. Sola Scriptura. Ja, en dat betekende natuurlijk ook dat ze losgeweekt werden van het instituut, van de Rooms-Katholieke Kerk in dit geval. Maar die Bijbel ging zo'n grote rol spelen en kwam bij de mensen. Daardoor gingen mensen ook denken; ze werden geïnspireerd door de kracht van de Bijbel, maar ook om dus de dingen te onderzoeken en de natuur en Gods werken te bestuderen. Dat dit een enorme drive is geweest en een stimulator die geleid heeft tot de grote ontdekkingen van de natuurwetenschap van de afgelopen eeuwen, dat hoeft niet te verbazen. In die zin bewijst of bevestigt op zijn minst ook dit weer de enorme impact die de Bijbel heeft om in dit geval ook de wetenschap te onderzoeken en te bestuderen, om je hersenen gewoon te gebruiken waar ze voor gegeven zijn door de Schepper.⟨/p> ⟨p>Wat ik ook een heel eigenaardig fenomeen vind, is dat één van de belangrijkste uitvindingen in de westerse geschiedenis zonder enige twijfel die van de boekdrukkunst is. En dat is begonnen in 1468 — nou, dan zeg ik het niet helemaal goed. Dat was namelijk Gutenberg; ik weet niet hoe je het uitspreekt. Maar in zijn dagen is de Bijbel uitgegeven. Maar het hele idee van de boekdrukkunst, dat was juist ook om de Bijbel breder toegankelijk te maken. Juist dat verlangen heeft de technologie van de boekdrukkunst op een hoger plan gezet. En het is ook niet zo gek dat dat vervolgens ook een enorme stimulator is geworden voor de Reformatie, die juist ook zei: Sola Scriptura, de Schrift, daar moet je wezen, daar moeten de mensen wezen. Maar dan is het wel erg handig als mensen ook de Bijbel binnen handbereik krijgen. Dus het viel samen. En ja, die boekdrukkunst is een enorme uitvinding geweest, maar dat was ook primair ten dienste van de Bijbelverspreiding. Het eerste boek, zo u wilt, de bibliotheek die gedrukt werd, dat was de Gutenberg Bijbel. Waaruit ook weer opnieuw blijkt hoe de Bijbel inderdaad een enorme impact heeft gehad, juist ook voor de technologie maar ook voor de natuurwetenschap.⟨/p> ⟨p>En dat niet alleen, want als we ons nu eventjes op het artistieke vlak begeven — wat voor mij vrij tricky is, maar goed, uiteindelijk weten we er allemaal wel wat van — dan is één ding ook onmiskenbaar: er is geen boek dat zozeer kunstenaars heeft geïnspireerd — ongeacht of dat nu muzikanten waren of schilders, of beeldhouwers of architecten — als de Bijbel. En ja, ik denk aan een Leonardo da Vinci en de creaties die hij gemaakt heeft. Google zijn naam eens een keer even en kijk wat hij allemaal heeft getekend en geschilderd en ontworpen en gebeeldhouwd. Gebeeldhouwd. En allemaal bijbelse thema's — of allemaal, heel veel. Hij vond zijn inspiratie ook weer vooral in de Bijbel. Dat geldt ook voor een Michelangelo. Denk aan het bekende werk van de Sixtijnse Kapel en de creatie van Adam. Gewoon maar hou op, er is zoveel. Maar allemaal bijbelse thematiek die de kunst zeg maar domineerde. En dat betekent gewoon, je kunt zeggen van: ja, dat waren geweldige genieën die dat zo tot expressie konden brengen. Ja, dat is waar, dat waren genieën. Maar tegelijkertijd werden zij geïnspireerd door verhalen.⟨/p> ⟨p>Door documenten, door woorden, door de Bijbel, die voor hen zo rijk was dat ze juist dat kozen om dat tot uitdrukking te brengen. Dus het is niet alleen maar hun vaardigheden en hun bijzondere kwaliteiten die zij persoonlijk hadden, maar ook dat waar zij uit putten. Dat is zo rijk, dat is zo groots; en daarin blijkt ook weer de impact van de Bijbel.⟨/p> ⟨p>En wat dacht je van onze eigen nationale held Rembrand van Rijn? Ik hoef alleen maar het woord 'Rembrand-Bijbel' te noemen. Kijk eens een keer naar wat hij allemaal geschilderd heeft. Voor een groot deel — niet alles, maar voor een heel groot en belangrijk deel — heeft hij met name bijbelse thema's geschilderd. Dat zijn ook wel echt juweeltjes hoor. Denk aan de verloren zoon. Juist afgelopen zondag heb ik die nog bewonderd; dat is zo geweldig. Ja, en dan kun je zeggen: wauw, dat hij dat zo kon. Absoluut, daar doe ik niets aan af. Maar ook wat voor een diepgang en rijkdom hij uitbeeldde! Dat is allemaal geïnspireerd door de Bijbel.⟨/p> ⟨p>Johann Sebastian Bach. We hebben net de tijd van 'The Passion' gehad en de Matthäus-Passion. Ja, dat is echt... ik moet denken aan wat ik ooit van notabene een atheïst hoorde, Paul Witteman. Hij is een tv-presentator die ook veel met klassieke muziek bezig is, en hij zegt: "Als ik één godsbewijs zou moeten noemen, dan is dat de Matthäus-Passion." Dat is zo goddelijk. En daarmee bedoelde hij niet alleen de wijze waarop het tot uitdrukking is gebracht, maar ook wát er tot uitdrukking is gebracht. Dat is zo rijk. Maar als we vragen aan Bach zelf wat hem inspireerde? Nou, dat was duidelijk hoor. Het stond op al zijn werken: Soli Deo Gloria. Naar Hem en Zijn Woord. En als je dus wilt weten: "Bach, waar haalde je dat nou vandaan?", dan zou hij gewoon wijzen op zijn God en diens Woord.⟨/p> ⟨p>Denk aan Händel en de Messiah, aan Amadeus Mozart of een Ludwig van Beethoven. Allemaal zijn ze in hoge mate geïnspireerd door de Bijbel. Dus ja, die Bijbel zelf is geïnspireerd en op haar beurt heeft ze de grootste kwaliteiten aan het daglicht gebracht. Ongeacht of dat nu de intellectuelen waren dan wel de artiesten, degenen die zulke vaardigheden hadden als schilders; zulke grootse dingen heeft het allemaal ontketend. Er is natuurlijk nog zoveel meer, maar het punt is duidelijk. En dan tenslotte nog dit ding.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2890" title="Speel af vanaf 48:10">▶ 48:10⟨/button> ⟨span>De Levensveranderende en Overwinnende Kracht in de Gelovige⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>En dat maakt het persoonlijk. Want tot dusver, zeker bij de laatste punten over de Bijbel als krachtbron voor de beschaving en ook over cultuur, wetenschap en kunst, zoomden we uit. Dan zie je hoe de Bijbel in het grote geheel een geweldige impact heeft. Maar ook als je wat meer inzoomt op wat de Bijbel met een mens doet, zie je die kracht. Het leek mij een goed idee om dat eigenlijk voor het laatst te bewaren. Omdat we dan niet alleen maar praten over wat de Bijbel met de wereld of de mensheid in het algemeen gedaan heeft of doet, maar gewoon over wat de Bijbel vermag te doen in een mensenleven: overwinningskracht in alle omstandigheden.⟨/p> ⟨p>Zoals ik eerder al even aanstipte, biedt de Schrift niet alleen de hoogste morele standaard door te zeggen wat licht en duisternis is, wat goed en kwaad is. Dat doet de Schrift zeker, maar ze levert nog iets veel belangrijkers: namelijk ook de kracht om dat te realiseren. Ook daarin inspireert de Bijbel een mens. Het is een krachtbron. Op het moment dat je ermee in aanraking komt, dan ondervind je wat een power het heeft. Dat is kracht, dat is impact.⟨/p> ⟨p>In Johannes 6 vers 63 lees je dat de Heer Jezus zegt: "Mijn woorden zijn geest en leven." Dat betekent dat op het moment dat ze tot klinken worden gebracht, het geest is. In de Bijbel betekent dat altijd dat het ook daadwerkelijk leeft. Als iets geest heeft, dan leeft het. Als je de geest geeft, dan ga je dood, maar geest is eigenlijk synoniem voor leven. Het is kracht, het leeft. En dat is precies ook wat de woorden van God met een mens doen.⟨/p> ⟨p>Voor mij is het zoals Paulus het zegt in Romeinen 1 over het evangelie van God: "Het evangelie is een kracht Gods tot redding voor ieder die gelooft." Op het moment dat de connectie er is en je aanvaardt dat woord, dan gaat dat woord zijn werk doen. Niet zoals ik dat zo vaak hoor – en daar ga ik altijd van steigeren als ik dat hoor: "Wat doe jij met het woord?" Die vraagstelling vind ik gewoon fout. Het gaat er niet om wat ik met het woord doe. Het maakt me ook altijd meteen droevig als ik dat serieus zou nemen. Want als je vraagt: "Wat doe ik met het woord?", dan is het antwoord altijd: "Te weinig." Het bepaalt me namelijk bij mezelf en zegt: "Wat doe jij ermee?" Dat kan altijd beter, dat kan altijd meer.⟨/p> ⟨p>Maar als de vraagstelling een andere is, namelijk: "Wat vermag het woord met mij te doen?", dan weet ik op voorhand dat dit altijd zoveel meer is dan ik kan bidden of zelfs maar kan beseffen. Dat woord is oneindig in kracht. Ik bedoel, de Heer Jezus kon zeggen tegen de wind – denk aan de bekende geschiedenis van die storm op het meer: "Zwijg, wees stil!" Hij sprak en het werd stil. Of Hij zei: "Lazarus, kom uit!", en Lazarus kwam uit. Dat is de kracht van het woord. Alle dingen zijn door het woord van God geworden. Over dat woord van God denk je altijd te gering.⟨/p> ⟨p>Ook wat het woord gewoon met mijn leven doet en kan doen, is enorm. Dan zeggen we soms: "Als je ermee aan de slag gaat...", maar nee, dan is het weer werken. Het gaat niet om wat ik met het woord doe, maar wat het woord met mij doet op het moment dat ik zeg: "Heer, U zegt het, laat het maar in gang gaan." Dan geef je je over aan dat woord en dat heeft een levenstransformerende power. Dat doet zoveel met een mens.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3165" title="Speel af vanaf 52:45">▶ 52:45⟨/button> ⟨span>Tien Heerlijke Uitwerkingen van Gods Woord in Ons Leven⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ik ga tien dingen op een rijtje zetten. Zonder ze uitgebreid te bespreken natuurlijk, maar ik wil gewoon even helder krijgen wat dat woord allemaal doet. Ook dat is weer zo: tien vind ik een mooi getal, maar ook daarvan zou ik er wellicht zevenenvijftig kunnen maken. Dat doen we niet. Ze hervormen in tamelijk willekeurige volgorde; ze hervormen het denken. Romeinen 12 vers 2. Hervormen staat daar trouwens in het Grieks als het woordje metamorfose, een totale gedaanteverwisseling van het denken. Ook daar weer: je wordt hervormd door de vernieuwing van je denken. Het corrigeert je denken en het vernieuwt je denken. Zoals we in de pauze al zeiden: sommige mensen zeggen met trots dat ze nog net zo denken als dertig jaar geleden, maar dan ben je dus niet hervormd in je denken. Want je wordt steeds vernieuwd in je denken. Dat wil zeggen dat er nieuwe dingen tot je komen en die worden verwerkt, waardoor je ook weer nieuwe dingen gaat zien. En op basis van die nieuwe dingen ga je weer nieuwe dingen zien.⟨/p> ⟨p>Want weet u wat het mooie van Bijbelstudie is? Ik vergelijk het weleens met een spiraal. Je leest de Bijbel, je onderzoekt de Bijbel en je zou op een gegeven ogenblik kunnen zeggen: ik heb al die boeken gelezen. Nou, dat vraag ik me trouwens af, maar goed, laten we daar even van uitgaan. En dan doe je weer hetzelfde rondje. Maar wacht even, het is geen cirkel, het is een spiraal. Dat wil zeggen dat je weliswaar iedere keer hetzelfde rondje doet, maar je komt steeds weer op een hoger niveau. Je neemt mee wat je in de vorige ronde hebt opgedaan. Dat is met Bijbelstudie ook zo: je neemt telkens weer nieuwe dingen tot je. En zo kan het gebeuren dat je – ik spreek nu even voor mezelf – 61 bent en al van kinds af aan erg bezig bent met de Bijbel, en het blijft gewoon nieuw. Nog steeds denk je: ik weet eigenlijk nog helemaal geen bal. Dat vind ik echt. Want wat weet je nu helemaal? Er is nog zo enorm veel te ontdekken. Hoe dat komt? Omdat het Gods woorden zijn.⟨/p> ⟨p>Die woorden hervormen je denken en dat is zo verfrissend. Ze heiligen en ze reinigen. Ik heb de teksten erbij vermeld voor degenen die dat nog eens na willen kijken. Ze heiligen: ze zetten je apart voor Hem. Het verschoont je ook in je denken. Alles wat bevuilt, ook dat goddelijke vermogen, daarvoor is het als water: het reinigt je en het maakt je schoon. Ze verblijden en verkwikken. In Psalm 19 staat die grote ode op Gods schepping en op Gods woord, en daar staat dat ze de ziel verkwikken. Je wordt er een ander mens van; het creëert vreugde.⟨/p> ⟨p>Het geeft ook het leven waarde. Dat staat trouwens ook in Psalm 19. Die woorden van God geven het leven waarde. Het wordt vergeleken met kostbaar goud, zelfs met het fijnste goud. Het allerkostbaarste is wat het Woord van God geeft. En op het moment dat dat woord in je leven is, geeft dat alles waarde. Die woorden van God maken ons ook wijs en verstandig. Hoe staat het er? De Schriften geven de onverstandige inzicht. Dat wat je van jezelf niet hebt. Nee, op het moment dat God Zijn licht laat schijnen, dan verdwijnt de duisternis en worden dingen helder. Dan krijg je zicht op de dingen, uitzicht. Dat is trouwens ook wat 'wijs' is. Wijs heeft te maken met het Hebreeuwse woord ⟨em>tsofim⟨/em>, wat 'uitkijktoren' betekent. ⟨em>Sofia⟨/em> heeft te maken met uitzicht; het is meer dan alleen inzicht, het geeft je overzicht over het grote geheel, maar bovenal ook uitzicht op de toekomst.⟨/p> ⟨p>En dat is het volgende punt: de woorden van God geven een mens hoop. Trouwens, dat doet een mens ook leven. Hij wordt ook de God van de hoop genoemd. Het is zo hoopvol wat Gods Woord biedt en zegt. En niet alleen voor mij, maar voor deze hele schepping, onvoorwaardelijk. Het is geweldig als je dat plan van aionen, van wereldtijdperken, onderzoekt. Het wordt steeds groter en steeds heerlijker. Kijk, dat is eigen aan hoe God opereert, maar juist Zijn Woord geeft je daar ook zicht op. Ik moet zeggen dat het toch uniek is als je zo'n woord mag kennen in een wereld waar mensen in het duister tasten, geen zin zien, geen doel zien en denken dat ze aan de noodlont zijn overgeleefd. Als je dan God mag kennen die werkelijk God is, maar ook de Bijbel, en dat je die ondergrond hebt.⟨/p> ⟨p>Ze maken gelukkig. Afgelopen zondag heb ik daar nog op gewezen: 1 Timoteüs 1 vers 11, een vers dat heel makkelijk te onthouden is omdat het allemaal enen zijn. Daar spreekt Paulus over het evangelie van de heerlijkheid van de gelukkige God, wat hem is toevertrouwd. Ja, en als God nou gelukkig is, Hij die alles in de hand heeft en de gelukkige God is, ondanks wat Hij weet... Hij kent het leed, de moeite en het verdriet waar we het de vorige keer over hebben gehad. En ondanks dat is Hij gelukkig, want Hij weet dat Hij helemaal op schema ligt. Hij weet dat het doel dat Hij Zich stelt absoluut bereikt gaat worden. Als je dat geluk met Hem gaat delen, dan doet dat je in alle omstandigheden overwinnen.⟨/p> ⟨p>U kunt wellicht het gedeelte uit Romeinen 8 erbij pakken en zeggen: wat zal ons scheiden van de liefde Gods in Christus? Honger, benauwdheid, verdrukking, vervolging? Hij noemt een hele rij – ik kan het even niet volledig recapituleren – maar in dat alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem die ons heeft liefgehad. Heeft u zich weleens afgevraagd hoe dat kan, meer dan overwinnaars? Want je hebt drie opties: je kunt verliezen, je kunt gelijkspelen of je kunt winnen, overwinnen. Hoe kun je dan nog meer dan overwinnen? Ik heb ooit een prediker gehoord die dat geweldig uitlegde. Hij zei: "Moet je het vergelijken met iemand die heeft gebokst en een geweldige prijs heeft gewonnen. Hij heeft een groot geldbedrag gekregen en hij geeft het zo aan zijn vrouw: 'Alsjeblieft, hier heb je het'." Die man heeft gewonnen, maar zij is meer dan overwinnaar. Waarom? Zij heeft de prijs van de overwinning ontvangen zonder dat ze er iets voor heeft moeten doen. En dat geldt voor ons ook. Christus heeft de overwinning behaald en wij delen in die overwinning zonder dat we er iets aan hebben bijgedragen. Nou, dan ben je meer dan een overwinnaar. In al die omstandigheden waar ik het zojuist over had, zijn het de woorden van God die ons daarin doen overwinnen.⟨/p> ⟨p>Ze geven vrede. De vrede van God die alle verstand te boven gaat. Met onze hersencelletjes krijgen we dat niet rond hoe dat kan. Nee, maar God heeft alles onder controle. En als die vrede jouw hart en je gedachten behoedt, dan zit je als in een vesting. Dan heb je werkelijk meer dan alleen balans; dan heb je vrede. Dan is het goed. En als laatste wil ik noemen dat het Woord niet alleen levenskracht geeft en alles wat je nodig hebt – veel meer dan dat zelfs – maar ze geeft ook de moed en de kracht om te sterven. Dus niet alleen levenskracht, maar ook sterfensmoed. Ik verwijs naar 1 Korintiërs 15, waar Paulus dat ook zo prachtig onder woorden brengt als hij spreekt over de dood: "Dood, waar is uw prikkel? Dood, waar is uw verschrikking?" Hij zegt: "Gode zij dank voor Christus Jezus die de overwinning behaald heeft." Als je met dat perspectief de ogen mag en kunt sluiten, dan weet je: ja, ik ga slapen. En dan geeft dat ook in het uur van sterven de kracht, de moed en het uitzicht om inderdaad te sterven.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3769" title="Speel af vanaf 01:02:49">▶ 01:02:49⟨/button> ⟨span>Slot: het Subjectieve en Ultieme Bewijs van Gods Woord⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Kijk, we hebben nu zo gesproken over de kracht van de Bijbel. Die kracht blijkt op allerlei wijzen: zij doorstaat alles en zelfs in de donkerste duisternis laat zij juist het grootste licht stralen. We hebben gezien hoe de Bijbel altijd een bron is van beschaving en van leven, van kunst en van wetenschap. Uiteindelijk is het ook dit: dat zij de mens in staat stelt om te leven en om te sterven.⟨/p> ⟨p>Boven al die eigenschappen die we de voorgaande avonden hebben genoemd of overwogen, is dit toch eigenlijk wel het punt waar je de waarde het meest direct beleeft. Het is niet alleen maar iets objectiefs, in de zin dat de Schrift zaken voorzegt of een wonderbare eenheid vormt. Nee, op het moment dat dat Woord mij juist daardoor ook de kracht geeft om werkelijk te LÉVEN — met allemaal hoofdletters — dan is dat een sluitstuk. Daarin bewijst de Bijbel ook weer zichzelf.⟨/p> ⟨p>Misschien is zelfs dit laatste punt, subjectief gesproken, wel het meest indrukwekkende. Hoe weet je nou dat de zon warm is? Daar kun je allerlei argumenten voor geven. Je kunt zeggen dat de zon zoveel warmte afstraalt, je kunt er boeken bij halen en er een hele wetenschappelijke beschouwing over houden, maar het simpelste argument is: ik weet dat de zon warm is, want ik heb de warmte zelf gevoeld. Ga gewoon in de zon liggen, voel en ervaar het licht en de warmte ervan. Zo is het ook met het Woord. Dat Woord geeft werkelijk kracht, en ik stel voor dat we het daar voor deze avond bij laten.⟨/p>