⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Introductie en Reflectie op de Serietitel⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ook voor mijn kant een hele goede avond allemaal, vrienden, en dankjewel voor deze mooie woorden. En inderdaad, jij stelt ons op de hoogte en het wordt toch een avond, letterlijk en figuurlijk, van diepgang. Want we zijn inmiddels aangekomen bij de laatste avond. Ik dacht eerder met deze serie te kunnen afronden, maar het liep allemaal toch wat uit. Maar vanavond gaan we dan toch met dit zesde deel de serie afsluiten onder de algehele titel: 'Leert de Bijbel een platte aarde?'⟨/p>
⟨p>En ik zal maar eerlijk meteen bekennen – en misschien heb ik al een keertje een hint in die richting gegeven – dat ik eigenlijk achteraf een beetje spijt heb van deze titel, om verschillende redenen. De eerste is: het is in deze zes avonden nauwelijks gegaan over de platte aarde. Het is wel aan de orde geweest, maar ik kan trouwens wel verklaren waarom ik deze titel ooit heb gegeven. Het was een half jaar geleden of zo dat tijdens een jeugdavond het onderwerp van de platte aarde, wat in bepaalde kringen een flink issue is, aan de orde kwam. Ik had toen beloofd: daar ga ik nog eens een keer een serie over geven, over het onderwerp van het Bijbelse wereldbeeld.⟨/p>
⟨p>Eerlijk gezegd, en dat moet ik er eigenlijk ook wel bij vermelden: ondanks het feit dat ik vind dat deze titel weliswaar niet echt het hele thema coveren, helemaal dekt, is het wel een trigger. Dat is de andere kant. Want hoe zit dat nou eigenlijk? De vraagstelling is in die zin denk ik wel aan de orde gekomen. En er was nog een reden waarom ik – en dat is misschien wel de belangrijkste reden – een klein beetje spijt heb van deze titel. Dat is dat mensen die deze avonden helemaal niet volgen, misschien wel hebben opgevangen: 'Nou, wat André gezegd heeft over het wereldbeeld, dat wijkt toch wel enorm af van wat ik altijd gedacht heb, of wat ik altijd meende dat de Bijbel daarover zou zeggen.' Als je dat alleen hoort en je ziet dan ook die titel van de platte aarde, dan denk je: 'O, wat André vertelt...' Ik heb het nu van verschillende kanten gehoord: 'Jij vertelt tijdens deze serie dat de aarde plat is, hè?' Ja, en toen dacht ik: is het dan toch wel zo'n goed idee geweest dat ik het deze titel heb gegeven? Vandaar dus ook een klein beetje mijn twijfels nu achteraf over de gang van zaken. Maar goed, ik kan het niet meer veranderen. Het is prima zo. En eerlijk is eerlijk, het was wel een trigger.⟨/p>
⟨p>Goed, het ging in het algemeen over het Bijbels wereldbeeld en vanavond hebben we dus als subthema 'de afgrond', maar dan in het boek Openbaring. Over de afgrond hadden we het al eerder, de vorige keer dus, maar nu specifiek over de afgrond in het boek Openbaring en dat is met recht een subthema. Nou, hoe vindt u die? Want 'sub' is een Latijns voorvoegsel of voorzetsel voor 'onder'. Ja, dus met recht. Dat weet u: een submarine is een onderzeeër, of de subway is de metro. Er zijn heel veel woorden met sub. Je hebt subscript, en je hebt een 'sub'. Zie die? Ook toch? Ja, dat is ondersteuning. Echt, het is gewoon een 'sub'. Hè? Een sub? Nee, daar ben ik niet tevreden over. Ja, sorry. Subject – dat betekent het onderwerp. Het subject van deze avond is... Nou ja, subject, dat is het onderwerp. Oké. Nou, met recht dus een subthema.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="266" title="Speel af vanaf 04:26">▶ 04:26⟨/button> ⟨span>Terugblik op het Theocentrische Wereldbeeld⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>De gewoonte is dat ik nog even terugblik op de voorgaande avonden. In dit geval, omdat het een afsluiting is, heb ik daar een uitstekende reden voor. Laten we het kort op een rijtje zetten: wat hebben we tot dusver eigenlijk gezien?⟨/p>
⟨p>Op de eerste avond kwam aan de orde wat de aarde in de Bijbel nu eigenlijk is. Volgens de definitie van God Zelf bleek dat al heel snel het land te zijn, oftewel het droge. Daarbij is de aarde in de Bijbel nimmer een hemellichaam; het is altijd de aarde onder de hemel of de hemel boven de aarde. Vandaar dus dat de aarde geen hemellichaam is, laat staan een planeet.⟨/p>
⟨p>Op de tweede avond zijn we wat meer ingezoomd op de dagen in Genesis 1. Daar kwamen bijzondere zaken aan de orde. Als u het mij vraagt – en ik weet niet in hoeverre u de conclusie deelt, maar ik geef het door zoals ik het toen naar voren heb gebracht – zijn de dagen in Genesis 1 de dagen waarin God Zijn scheppingswoorden openbaarde. God heeft Zijn scheppingswoorden twee keer uitgesproken: ooit bij de feitelijke schepping en vervolgens toen Hij aan de mens bekendmaakte hoe Hij de schepping heeft geschapen. Dat laatste, de openbaring van die scheppingswoorden, vond plaats in die zes dagen.⟨/p>
⟨p>Tevens kwam die avond aan de orde wat nu eigenlijk de hemel is, of de 'hemelen' in het meervoud. Dat is hetzelfde als het uitspansel; God noemde het uitspansel immers de hemelen. De Bijbel onderscheidt er sowieso drie en ook daar hebben we meer van gezien.⟨/p>
⟨p>De derde en de vierde avond waren, denk ik, heel apart als het gaat over dat Bijbelse wereldbeeld. De eerste twee avonden waren in die zin niet spectaculair; we hebben de zaken gewoon op een rijtje gezet. Maar in de avonden drie en vier hebben we besproken dat in de Bijbel God Zelf centraal staat in Zijn schepping en dat daarmee ook de hemelen zich in het midden van de kosmos bevinden. Als je dat voor het eerst hoort, zet dat de boel behoorlijk op zijn kop, of liever gezegd: binnenstebuiten. Het is met recht een theocentrisch wereldbeeld, waarbij het uitspansel zich volgens Genesis 1 in het midden van de wateren bevindt.⟨/p>
⟨p>Op de vierde avond zijn we nog wat dieper ingegaan op dit hemelcentrische wereldbeeld en zijn er vragen over gesteld. De wetenschappelijke kant van het verhaal is buitengewoon boeiend, maar doet voor deze bespreking niet wezenlijk ter zake. Het gaat eigenlijk maar om één vraag: wat zegt de Schrift daarover? Dat dit anders is dan wat mensen denken, beweren of menen te zien, zou ons niet hoeven te verbazen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="498" title="Speel af vanaf 08:18">▶ 08:18⟨/button> ⟨span>De Onderwereld, Gehenna en de Waterdiepte (tehom)⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Nou, de laatste avond, de vorige keer in januari, hebben we ons voor de eerste keer beziggehouden met de wereld hieronder. Tot dusver was het eigenlijk de aarde en wat zich daarboven bevindt, en dan kom je vervolgens op de vraag: wat bevindt zich hier dan beneden? Dat is wat met recht de onderwereld genoemd wordt. Eén ding moet daarbij worden rechtgezet – dat heb ik de vorige keer ook heel uitdrukkelijk gedaan – het heeft niets met de hel te maken. Hoewel ik weet dat je heel dikwijls, als je er handboeken op naslaat, geheid termen als 'de hel' tegenkomt op het moment dat je het gaat hebben over de onderwereld in verband met de Bijbel. Maar dat kan helemaal niet, want de Bijbel kent geen hel. Nee, ik bedoel gewoon vanuit de Schrift zelf.⟨/p>
⟨p>De Bijbel spreekt van Gehenna, en Gehenna bevindt zich niet hieronder, maar gewoon hier op aarde. Het is de plek waarvan we al vaststelden dat je er naartoe kunt lopen. Vanaf Rotterdam is dat een heel eind, maar niettemin is het een plek die te bezoeken is daar bij Jeruzalem: Gehenna, Gai Hinnom, het dal van Hinnom. Dat neemt in de profetie nog weer een belangrijke plaats in, maar het is in ieder geval niet de onderwereld; het is een plek op de aarde. De gedachte dat dit hetzelfde zou zijn, is dus volstrekt niet aan de orde. Het is in ieder geval niet hetzelfde.⟨/p>
⟨p>We hebben de vorige keer verschillende termen gezien voor de onderwereld, of als u het helemaal correct wilt zeggen: voor dat wat zich onder de aarde bevindt. Die uitdrukking vind je diverse keren terug in de Bijbel: "noch van wat in de hemelen, noch van wat op de aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is." Dat is trouwens nog een heel apart gegeven. Die uitdrukking waar ik het nu over heb, is ontleend aan... zeg het eens? Er zijn hier hele bescheiden mensen die het... Ja, dat is de wetgeving, Exodus 20, de zogenaamde 'tien woorden'. Dat is de Bijbelse term daarvoor. En daar wordt dan gezegd: "U zult geen gesneden beelden maken van wat in de hemelen, noch van wat op de aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is."⟨/p>
⟨p>Waar ik het eigenlijk even over heb is: wat wordt daar nou mee bedoeld? Betekent "de wateren onder de aarde" de wateren hier beneden? Dat is overigens goed te verdedigen, maar het zou natuurlijk ook gewoon heel simpel kunnen betekenen dat de wateren zich bevinden onder of beneden het aardse oppervlak. Dat gaat in Nederland trouwens niet op; wij bevinden ons onder de wateren, maar dan wel droog. Maar goed, dat even terzijde.⟨/p>
⟨p>Het Hebreeuwse woord tehom komen we al in Genesis 1 vers 2 tegen, waar staat dat de aarde woest en ledig was. In dat verband staat er: "en de duisternis was op de vloed en de Geest Gods zweefde over de wateren." Er staat letterlijk "de waterdiepte" en dan staat er dit Hebreeuwse woord: tehom. Dat wordt in de NBG-vertaling in ieder geval vertaald met "waterdiepte" en in de Statenvertaling met "de afgrond". Dat laatste heeft een heel goede reden, namelijk dat dit Hebreeuwse woord tehom in de Septuagint consequent wordt weergegeven met abussos. Die term kennen we wat beter, zeker als je wat Engels georiënteerd bent, want dan spreekt men over de 'abyss'. Dat is wat wij dan de afgrond noemen, maar 'abyss' komt dus eigenlijk direct voort uit de Griekse taal. Abussos betekent letterlijk "zonder bodem". Dus met recht: de afgrond.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="789" title="Speel af vanaf 13:09">▶ 13:09⟨/button> ⟨span>De Tartarus en de Ongehoorzame Engelen in de Dagen van Noach⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En dan hebben we nog een term waar we op het spoor zijn gekomen als we het hebben over die afgrond, namelijk de Tartarus. Die term is in de Griekse taal en de Griekse mythologie trouwens heel bekend, maar in de Bijbel komt ze slechts één keer voor, en wel in 2 Petrus 2:4. Het is de duistere bewaarplaats, en met duistere bewaarplaats bedoel ik letterlijk een plaats in duisternis voor geesten die ongehoorzaam waren en omkwamen in de zondvloed. Een drietal schriftplaatsen hebben we de vorige keer na de pauze besproken: 1 Petrus 3, maar ook 2 Petrus 2:4 en Judas 1:6. Deze drie schriftplaatsen gaan allemaal over datzelfde fenomeen, namelijk dat er een speciale plek is in die afgrond onder de aarde, in de onderwereld, waar die duistere bewaarplaats zich bevindt.⟨/p>
⟨p>In deze schriftgedeelten wordt het 'de gevangenis' genoemd, want die geesten zijn daar gevangen in spelonken, in duisternis. Wanneer we het hebben over die geesten die daar vertoeven, praten we over een heel uitgebreid onderwerp apart. Ik heb het de vorige keer eigenlijk alleen maar even aangestipt, simpelweg omdat we het hebben over de onderwereld. Maar dat zijn geesten die worden genoemd als degenen die 'eertijds ongehoorzaam waren', of 'engelen die zondigden'. In Judas wordt het omschreven als 'engelen die hun oorsprong niet bewaarden'.⟨/p>
⟨p>In al die gevallen gaat het over de tijd vlak voorafgaand aan de zondvloed die in Genesis 6 beschreven wordt. Daar lees je dat de zonen Gods ingingen bij de dochters van de mens – van Adam – en gemeenschap met hen hadden. Daaruit kwamen de Nephilim voort, grote, reusachtige wezens. Dat wil zeggen dat het een vermenging was, een genetische deformatie van de mensheid. God heeft toen ingegrepen, omdat het hele menselijk geslacht op deze wijze zou worden verdorven; letterlijk genetisch verdorven. Die engelen werden hun oorsprong ontrouw; ze bleven niet gescheiden van de mens, maar hebben zich daarmee vermengd.⟨/p>
⟨p>Ik zei al: dat is een heel uitgebreid onderwerp apart. Ik heb er ooit wel eens een serie over gegeven, maar dat gaan we nu niet doen. Maar dat is wel... Het ziet er nu even anders uit op mijn scherm; blijkbaar heb ik iets uitgezet. Wat heb ik gedaan? Oh, heb ik... over die onderwereld gesproken, hè! Zet ik hem nou uit of niet? Nou, laat ik hem dan maar gewoon hier houden, maar ik moet natuurlijk niet te ver van mijn plekje weggaan.⟨/p>
⟨p>Waar het over gaat, zijn de hele duistere tijden die pal voorafgegaan zijn aan de zondvloed, die grote vloed die de hele mensheid heeft beëindigd op acht zielen na. Over wat er toen precies plaatsvond, daar gaan we het nu dus niet opnieuw over hebben, maar ik moet er wel bij zeggen dat we het vanavond hebben over het boek Openbaring. Dat gaat over de tijd waarin deze aion beëindigd wordt en een transitie gaat meemaken naar de toekomende aion.⟨/p>
⟨p>In die zin – en dat zei de Heer Jezus ooit ook al op de Olijfberg toen Hem gevraagd werd hoe het zou zijn aan het einde van deze aion – zegt de Heer op een gegeven moment (je kunt dat nalezen in Matthäus 24): 'Het zal zijn als in de dagen van Noach.' Er zijn dus opmerkelijke parallellen met wat er ooit plaatsvond aan het einde van de voorgaande aion, toen die wereld ten onder ging, en het moment wanneer deze wereld – dit tijdsgevricht, deze aion of dit wereldtijdperk – zal eindigen en plaats zal maken voor een nieuwe wereldtijd.⟨/p>
⟨p>Er zijn opmerkelijke parallellen daarin. Ik zeg niet dat het identiek is, maar niettemin komt de afgrond die in deze schriftplaatsen genoemd wordt, in het boek Openbaring ook weer terug. Het is daarom met opzet dat ik een speciale avond hiervoor reserveer. Want die uitdrukking 'de afgrond' – dat wat zich onder de aarde bevindt – wordt, als je het lijstje in het Nieuwe Testament bekijkt, veruit het meest gebruikt in juist het boek Openbaring. Vandaar dus.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1146" title="Speel af vanaf 19:06">▶ 19:06⟨/button> ⟨span>Openbaring 9: de Vijfde Bazuin en de Waterput van de Afgrond⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Laten we de koe eens bij de horens vatten en kijken naar de verschillende keren dat het woord 'de afgrond' — de abyss of de abyssos — voorkomt in het boek Openbaring. De eerste keer dat we dit tegenkomen is in Openbaring 9. Dit voelt voor sommigen misschien een beetje als een herhalingsoefening, want we hebben op deze locatie natuurlijk een hele serie over het boek Openbaring gehad. Dat waren een stuk of veertig avonden waarin we het hele Bijbelboek hebben besproken. Een aanzienlijk gedeelte daarvan heb ik overigens gewoon thuis vanuit mijn studeerkamertje gedaan, omdat we toen vanwege de omstandigheden niet eens bij elkaar mochten komen. Hoe dan ook, in die serie is wat we vanavond bespreken ook aan de orde gekomen, maar nu wil ik heel specifiek inzoomen op de afgrond.⟨/p>
⟨p>We gaan dus naar Openbaring 9. Dat is best lastig, omdat je dan telkens iets moet zeggen over de context en de samenhang; waar gaat het eigenlijk over? In Openbaring 9 vers 1 staat: "En de vijfde engel — of de vijfde boodschapper — bazuinde." Dan moet je de vraag stellen: de vijfde? Hoezo de vijfde? Om de boel op een rijtje te zetten: in het boek Openbaring lees je over zeven zegels en daaropvolgend zeven bazuinen. Eerst wordt de boekrol geopend; dat gaat over de eigendomsrechten van het land en heeft te maken met wat de Heer gaat doen in verband met het land Israël. Bij het zesde en het zevende zegel, beschreven in Openbaring 6 en 7, zal de Heer verschijnen voor Zijn volk Israël. Zijn voeten zullen staan op de Olijfberg en Hij zal Zijn volk Israël verzamelen vanuit alle windstreken.⟨/p>
⟨p>In Openbaring 7 wordt beschreven dat bij het zesde zegel de Heer geopenbaard wordt. Een belangrijk kenmerk zijn de tekenen aan de zon en de maan die verduisterd worden. Als er wordt gezegd dat de zon en de maan worden verduisterd, dan valt dat samen met het moment dat de Heer zal verschijnen op de Olijfberg. Dat is een markeringspunt. Als dat gebeurt, dan hebben we het over die specifieke gebeurtenis. Vervolgens lees je dat Israël verzameld wordt. Dat is een enorme onderneming, een grote schare die niemand tellen kan; u vindt dat allemaal in Openbaring 7. Uit dat volk worden uit de twaalf stammen afzonderlijk 12.000 jonge mannen verzameld en geselecteerd — in totaal dus 144.000 — en die worden eropuit gestuurd.⟨/p>
⟨p>U moet zich realiseren dat op het moment van het zevende zegel Israël is terugverzameld en de Messias Zijn koninkrijk hier op aarde is begonnen. Hij gaat Zijn troon herstellen in Jeruzalem. Maar — en dat was een van de grote onderwerpen in die hele serie over het boek Openbaring — de volkerenwereld moet op dat moment nog worden onderworpen. Dat is voor velen een onbekende gedachte, maar het is zo evident, niet alleen in het boek Openbaring, maar ook als je er gewoon logisch over nadenkt. Natuurlijk, als Israël verzameld is, gaat de Heer vervolgens strijden om de wereld onder Zijn heerschappij te brengen. Ik zal u vertellen: dat is een keiharde confrontatie, want de wereld wil daar niets van weten. De wereld zint op wraak, want ze beschouwt de komst van de Messias als een zeer onwelkome invasie vanuit de ruimte. Het koninkrijk Israël dat daar dan begonnen is, wordt eigenlijk gezien als een element dat zo snel mogelijk moet worden vernietigd en te gronde moet worden gericht.⟨/p>
⟨p>Dat gaat dus niet gebeuren; precies het omgekeerde vindt plaats. Wat daarna gaat gebeuren, is dat er zeven bazuinen worden geblazen. Eigenlijk is dit allemaal inleidend voor de 'val van Jericho', als u begrijpt wat ik bedoel. Er worden zeven bazuinen geblazen en dan zullen er gerichten over de aarde komen. Als je leest wat die zeven bazuinen inhouden, dan is dat werkelijk dramatisch en schokkend. Het zijn gerichten die over de volkerenwereld zullen komen. Israël is inmiddels hersteld, maar de volkerenwereld moet nog worden onderworpen, en dat gebeurt gedurende die zeven bazuinen. De 144.000 waar ik het over had, worden daarvoor beveiligd. Zij worden de wereld ingezonden als ambassadeurs om het koninkrijk aan te kondigen en zij worden gevrijwaard. Ze zijn verzegeld, zodat hen geen schade zal kunnen worden toegebracht door de gerichten die over de wereld zullen gaan. Dit staat allemaal beschreven in Openbaring 7. Wat ik nu zeg, zeg ik niet om dat nu uitgebreid te bewijzen; ik vat eigenlijk samen wat we destijds hebben gezien. Ik noem het er wel even bij, omdat het nogal onbekend is en om uw geheugen op te frissen, omdat het van belang is om dit te begrijpen.⟨/p>
⟨p>Die oordelen gaan dus over de wereld. Bij de eerste vier bazuinen wordt eerst een derde van de vegetatie van de aarde getroffen, een derde van de zee, een derde van de rivieren, de bomen en de bronnen, maar ook een derde van het hemelruim zal worden verwoest of beschadigd. Als ik daaraan denk, moet ik altijd denken aan de actualiteit en allerlei programma's die de VN of de wereld in zijn geheel op poten zet om het klimaat te beschermen en de aarde te bewaren. En als je dan ziet wat de Schepper Zelf gaat doen, hoogstpersoonlijk, waardoor de wereld inderdaad beschadigd wordt... dat is onvoorstelbaar. En toch ben ik er zo blij mee. Want als de Schepper dat Zelf doet, dan doet Hij het goed. Dat is één ding, maar je kunt er ook van op aan dat het zodanig gebeurt dat Hij juist daardoor die nieuwe aion — dat nieuwe wereldtijdperk dat Hij laat aanvangen — daadwerkelijk met succes zal starten. Juist het feit dat Hij het doet, geeft aan dat het succes verzekerd is. Hij doet het goed; niet alleen grondig, maar ook met een goed einde.⟨/p>
⟨p>En dan die laatste bazuinen: vijf, zes en zeven. In Openbaring 9 worden die beschreven. Dat wordt ook wel benoemd als het 'WWW'. Ik moet lachen als ik het zo zeg, maar het staat er echt: WWW. Dat zijn de drie Weeën, in de zin van de weeën die een zwangere vrouw overkomen. Ik heb het dus niet over het World Wide Web. Het verschil is dat bij de eerste vier bazuinen de aarde of de schepping wordt getroffen, maar in die laatste drie is het zo heftig omdat de mensheid daarin direct zelf wordt geraakt. Vandaar dat die eerste vier bazuinen nog maar inleidend zijn, hoe heftig ze ook zijn. Hoe lang die tijd van de zeven bazuinen zal duren is een vraag apart, maar van de vijfde bazuin weet ik de lengte precies: namelijk vijf maanden. Dat staat er namelijk bij.⟨/p>
⟨p>Laten we even doorlezen over die afgrond in Openbaring 9. "En de vijfde boodschapper bazuinde." Er had dus al heel wat plaatsgevonden in de volkerenwereld. En dan staat er: "Ik nam een ster waar, uit de hemel gevallen op de aarde." In Bijbelse logica is dat nogal vanzelfsprekend, want als iets uit de hemel komt, dan komt het automatisch op de aarde terecht.⟨/p>
⟨p>Ja, dat is Bijbelse logica. En ja, trouwens over sterren die vallen... nee, ik heb het niet over Marco Borsato ofzo; nee, ik heb het over werkelijke hemellichamen, wat wij dus met recht ook vallende sterren noemen. Dat was ook al aan de orde gekomen in Openbaring 6. Bij het zesde zegel lees je ook over de vallende sterren die op de aarde vallen.⟨/p>
⟨p>En trouwens, ook nog even voor de goede orde: Satan zelf heet ook zo’n vallende ster. Dat wordt in Lukas 10 zo beschreven en dat heeft te maken met wat er in de toekomst gaat gebeuren. Want Satan, de Gods tegenstander, bevindt zich ook nu nog steeds niet daar beneden, maar in de hemel. En hij zal uit de hemel worden geworpen. Weet u wanneer dat gebeurt? Als de mannelijke zoon, het lichaam van Christus, zal worden weggerukt, vlak voordat Israël zal vluchten naar de woestijn enzovoort. Maar dan zal de mannelijke zoon worden weggerukt en vanaf dat moment lees je dat er een oorlog plaatsvindt en Satan met al zijn personeel, met al zijn trawanten, een etage lager komt en op de aarde wordt geworpen. Dat is die val van Satan. De val van Satan vond dus niet plaats in het verleden, zoals veelal, meestal of bijna altijd wordt gedacht. Nee, het vindt plaats in de nabije toekomst.⟨/p>
⟨p>Dat heeft dus alles te maken met het moment dat de gemeente, de Ecclesia, weggerukt wordt tot God en Zijn troon. Ja, dat betekent dat dan de hemel wordt gezuiverd en alles wat daar niet thuishoort, eruit gaat. In feite begint het Koninkrijk dus in de hemel. Logisch: de hoogste plaats, daar begint het Koninkrijk, daar wordt het gevestigd. En dan: 'Uw Koninkrijk kome en Uw wil geschiede, gelijk in de hemel'. Dat zal dan gebeden worden: 'Gelijk in de hemel, alzo ook op de aarde'. Het begint dus daarboven en vervolgens wordt het uitgebreid naar de aarde.⟨/p>
⟨p>Oké, maar er valt dus een ster bij die vijfde engel. 'Ik nam een ster waar, uit de hemel gevallen op de aarde.' Hij ziet hem dus niet vallen; hij is al gevallen op de aarde. En aan hem werd de sleutel gegeven van de waterput. Meestal wordt in verklaringen gezegd dat dit eigenlijk een persoon is. Zo’n ster valt, en aan hem werd de sleutel gegeven. Dan wordt er geopperd dat de ster kennelijk een gematerialiseerde geest is. Dat kan, maar ik moet u erbij zeggen dat het woord 'ster' in het Grieks een mannelijk woord is. Het kan dus gewoon betekenen dat aan die ster de sleutel werd gegeven en in die zin door die neergevallen ster de afgrond wordt geopend. Ik zeg niet wat het is, maar die tweede optie lijkt mij in dit geval het meest voor de hand liggend.⟨/p>
⟨p>In dit geval zie je inderdaad dat het dan kennelijk een meteoriet is. Vandaag kwam ik er voor het eerst achter wat het verschil tussen een meteoor en een meteoriet is. Een meteoriet — wist u dat? — dat is een gesteente. Meteoren zie je, dat zijn vallende sterren, maar een meteoriet is het wanneer hij als steen hier op de aarde valt; dan heet hij een meteoriet. Wist u dat? Nee? Dan heeft u weer wat opgezocht, net als ik vandaag. Maar in ieder geval: aan hem, aan die ster, werd dus de sleutel gegeven van... en nu komt het, want waar hebben we het vanavond over? Over de afgrond. Aan die ster werd de sleutel gegeven. Hoezo? Nou, van de waterput van de afgrond.⟨/p>
⟨p>Hier heb je dat woordje: de afgrond, de ⟨em>abussos⟨/em>, u ziet het hier. En dat wordt hier genoemd: de waterput van de afgrond. We hebben inmiddels al diverse keren gezien dat zich onder de aarde — ik heb het nu dus niet over de oceanen, maar ónder de aarde — inderdaad wateren bevinden. Een enorm waterreservoir, vandaar ook hier een waterput. We hebben het er al een paar keer over gehad, maar ik ben erachter gekomen — en dit is trouwens bij mijn weten helemaal niet omstreden; de meeste dingen die ik zeg zijn wél omstreden, dat wil zeggen dat het meestal wordt ontkend — dat er zich in de diepte inderdaad een enorm groot waterreservoir bevindt. Dat noemt men de ⟨em>primary waters⟨/em>. Dat staat op de een of andere wijze wel in contact met de wateren in de oceanen, de wateren hier op de aarde, maar het is een heel apart reservoir, een heel aparte ruimte op zich, daaronder of daar ver onder kennelijk.⟨/p>
⟨p>Hoe dan ook, hier wordt gesproken over de val van die ster, die meteoriet die op de aarde terechtkomt. Waar die terechtkomt wordt niet gezegd, maar daardoor wordt inderdaad de waterput van de afgrond geopend. En hij opende de waterput van de afgrond. Door die val van de ster wordt die waterput van de afgrond geopend, waaruit trouwens ook blijkt, als je dit goed leest, dat deze wateren voorheen dus afgesloten waren. Het feit dat ze hier nu geopend worden, betekent dat die waterput daarvóór afgesloten was, niet toegankelijk.⟨/p>
⟨p>Ook dat wijst er trouwens op dat we hier niet praten over de wateren in de diepzee, ergens in de Stille Oceaan, tien kilometer onder het wateroppervlak. Want zo diep zijn die oceanen hoor; het is onvoorstelbaar wat een gigantische hoeveelheid water dat is. Ik heb wel eens gezien dat als je alle bergen in de oceaan zou plaatsen... nou ja, we hadden het er juist voor de pauze nog even over: de hoogste berg is de Mount Everest, die is tien of elf kilometer hoog, als ik me niet vergis. Maar die past dus zelfs als je die in de oceaan zou werpen. Dat lees je in de Bijbel trouwens ook, over een berg die in de zee geworpen wordt — nee, daar ga ik nu verder niet op in.⟨/p>
⟨p>Maar hoe dan ook, het gaat mij nu even puur om het fenomeen dat er geweldige waterdiepten zijn. Hier is sprake van een waterput die gesloten was, maar die hier geopend wordt. In die afgrond waar het over gaat, in die waterput die afgesloten was, bevindt zich dus enorm veel water. Hier wordt hij geopend en wat er dan gebeurt... Er is geen hoofdstuk in het hele boek Openbaring waarin zulke aparte, bijzondere, volstrekt onvoorstelbare dingen beschreven worden als juist in Openbaring 9. Bij die driedubbele 'wee', dat 'wee, wee, wee' over de aarde, over wat de mensheid treft. Wat gaat er dan gebeuren?⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2306" title="Speel af vanaf 38:26">▶ 38:26⟨/button> ⟨span>Sprinkhanen, Vijf Maanden Pijniging en Koning Apollyon⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Je leest hier dat er een rook opstijgt vanuit de waterput. Dus die waterput wordt geopend, de afgrond wordt geopend en dan stijgt daar rook uit op als de rook van een grote smeltoven. U moet zich realiseren – en dat vind ik toch wel heel apart als je daaraan denkt – dat de mensheid vanaf dan kennis gaat maken met de onderwereld. Letterlijk. En dan heb ik het uiteraard niet over een criminele bende, want daar maken we nu al kennis mee, maar ik heb het over de letterlijke onderwereld: de Abussos. Die is nu nog afgesloten, maar dan wordt hij geopend.⟨/p>
⟨p>En als daar dus een enorme meteorietinslag heeft plaatsgevonden bij die vijfde bazuin... Wel, de aanleiding komt van boven. Een ster die op de aarde valt, en vervolgens wordt de waterput van de afgrond geopend. Dan stijgt er rook op vanuit de waterput als de rook van een grote smeltoven. En wat er dan ook nog gebeurt – dat is trouwens de laatste tijd in toenemende mate een item, een onderwerp dat steeds meer aan de orde gesteld wordt; het is alsof de mensheid erop wordt voorbereid – er komen uit die waterput, uit de afgrond, UFO-achtige figuren. Dat klinkt vaag, en UFO is sowieso al erg vaag, want het betekent letterlijk 'Unidentified Flying Object'. Je ziet ze vliegen, maar je weet niet wat het in hemelsnaam is. Maar in dit geval zijn het figuren, creaties, wezens... zelfs dat is lastig te benoemen, ik kom daar straks nog op.⟨/p>
⟨p>In ieder geval zijn het wezens die het op de mensheid hebben gemunt; daarmee komt men dan in aanraking. Rook steeg op vanuit de waterput als de rook van een grote smeltoven en de zon en de lucht werden verduisterd. De hele atmosfeer wordt verduisterd door datgene wat uit de onderwereld komt, die tot dusver altijd afgesloten was. Dit zijn fenomenen die voorheen onbekend waren, maar waarmee men dan in aanraking komt. Dan gaan de deuren open en worden de deksels gelicht.⟨/p>
⟨p>Let op wat er staat. Dit lijkt haast sciencefiction; we hebben dat wel vaker tegen elkaar gezegd. Dat komt omdat we het hebben over fenomenen die Johannes beschrijft vanuit wat hij ziet, niet eens zozeer vanuit wat het wezenlijk is. Heel vaak gebruikt hij in Openbaring 9 de uitdrukking 'het zag eruit als'. Met andere woorden: het is alsof de schrijver zelf observeert dat hij is verplaatst in de tijd. Hij heeft gezien wat daar gaande is, verplaatst in de toekomst. Over sciencefiction gesproken: zo'n reis in de tijd... Hij is verplaatst in de Dag des Heren en heeft deze dingen gezien die hij helemaal niet thuis kan brengen. Dat is op zich natuurlijk helemaal geen gek fenomeen. Verplaats u maar eens in uw overgrootvader die al lang is overleden, en stel dat hij nu een kijkje zou nemen in de wereld van nu. Als hij in aanraking komt met fenomenen als het internet en alles wat daarmee samenhangt, dan zou dat voor hem ook sciencefiction lijken. In die orde moet het ook zijn. Als wij nu Openbaring 9 lezen, denken we: dit kennen wij helemaal niet. Nee, dat klopt, dit was voorheen immers gesloten en onbekend. Denkt u nou werkelijk dat we alles al hebben ontdekt? Nee, natuurlijk niet. Deze put wordt nog geopend, dus wat erin en eronder zit, dat wordt nog ontdekt.⟨/p>
⟨p>Uit de rook kwamen sprinkhanen op de aarde. Dat zijn geen gewone sprinkhanen, dat zal ik u laten zien. Ze komen uit de afgrond en aan hen werd volmacht gegeven zoals de schorpioenen van de aarde volmacht hebben. Dat wil zeggen: ze worden in staat gesteld, of eigenlijk krijgen ze gewoon de opdracht, om de mens te pijnigen. Dit is vers 3. Ik sla nu even een paar verzen over – dat hebben we destijds niet gedaan, maar nu wel vanwege het onderwerp – en dan komen we aan in vers 10. In die overgeslagen verzen werd nog meer verteld over wat die sprinkhanen allemaal aanrichten. Er staat: "En zij hebben staarten die lijken op schorpioenen en angels in hun staarten, en zij hebben de volmacht de mensen vijf maanden te beschadigen." Vijf maanden, die tijd komt trouwens overeen – heel interessant – met 150 dagen. En die tijd komt weer overeen met de tijd dat de wateren van de zondvloed de overhand hadden op aarde. Ik wijs er maar even op; ik vind het een interessante parallel. Maar ze hebben dus het vermogen om de mens te beschadigen en afschuwelijke pijnen aan te richten gedurende vijf maanden. Het is heel duidelijk gelimiteerd in de tijd, maar het zal afschuwelijk zijn. Het zal echter niet dodelijk zijn; ook dat wordt in deze verzen beschreven.⟨/p>
⟨p>En dan komt er nog iets in verband met dit onderwerp: "En zij hebben een koning over zich." Dan weet je meteen dat het geen gewone sprinkhanen zijn, want over gewone sprinkhanen lezen we in de Bijbel, in het boek Spreuken: "De sprinkhanen hebben geen koning, en toch trekken zij gezamenlijk in goede orde op." Waarom dat in Spreuken gezegd wordt, doet nu even niet ter zake; het gaat me nu puur om het feit dat sprinkhanen in het algemeen juist géén koning hebben. Dus als hier gezegd wordt dat ze er wel één hebben, dan gaat het niet om gewone sprinkhanen op aarde. Nee, dat klopt, want ze komen ook van ónder de aarde. Lijken ze op sprinkhanen? Zijn het bewuste wezens? Dat weet ik niet. In feite worden ze beschreven als dieren die we weliswaar niet kennen omdat ze van een hele etage lager komen, maar niettemin... Ze hebben in ieder geval een koning over zich en die heet de engel van de afgrond. Ze worden op de een of andere manier aangestuurd door een boodschapper uit de Abussos. Zijn naam is in het Hebreeuws Abaddon, wat zoiets betekent als vernietiging, en in het Grieks heeft hij de naam Apollyon. En weet u wat dat betekent? Ook vernietiging. In het Grieks heeft hij dezelfde naamsbetekenis als in het Hebreeuws.⟨/p>
⟨p>Apollo betekent trouwens ook een verwoester of een verderver. Als er in de Bijbel over het werkwoord 'verloren gaan' of 'verwoesten' wordt gesproken, dan staat daar in het Grieks het woordje apolumi, of een werkwoord dat hiermee verband houdt. Verwoesten, verderven, verloren doen gaan; dat is dit woord. Dat heeft te maken met Apollo. U zegt misschien: wij associëren Apollo met wat daarboven is, maar hier wordt hij geassocieerd met de onderwereld. Ik heb de neiging om hier nog wat meer over te zeggen, maar dat doe ik niet... hoewel, dit is nog wel even interessant in verband met dat hele wereldbeeld: de onderwereld is eigenlijk het buitenaardse. Als u begrijpt wat ik bedoel... Kijk naar het Bijbelse beeld dat we gezien hebben: dan loopt het aardoppervlak of het wateroppervlak horizontaal. Naar boven gaan betekent naar binnen gaan. Maar dat betekent dus dat als je naar onder gaat, je naar buiten gaat. Het onderaardse is dus eigenlijk gewoon het buitenaardse. Ja, bent u er nog?⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2961" title="Speel af vanaf 49:21">▶ 49:21⟨/button> ⟨span>Na de Pauze: Parallellen met de Actualiteit⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Zo, deze break was eventjes nodig. Het zijn wel heftige dingen waar we mee geconfronteerd worden als je het boek Openbaring leest. Het is eigenlijk wel apart dat we op deze wijze ook echt de serie kunnen afsluiten met het laatste Bijbelboek; dat ligt dan ook wel weer erg voor de hand.⟨/p>
⟨p>En dan is er ook de link met de actualiteit, met dingen die nu eigenlijk al... We zitten in de aanloop. Je ziet allerlei fenomenen die zich steeds meer aandienen. We hadden het al eerder over dat gerommel met DNA wat daar plaatsvindt en de enorme technologie die zich opdringt. Dat legt meteen ook een link met wat er plaatsvond vlak voor de zondvloed in de dagen van Noah. Maar denk ook aan al die interesse in UFO-achtige fenomenen, waar zelfs de Amerikaanse regering nu serieus mee bezig is. Nou ja, dat zijn onderwerpen die heel erg intrigerend zijn. Maar vanuit Bijbels perspectief weet je gewoon: dit gaat eraan komen. Wat we binnenkort, zo tegen het einde van deze aion, allemaal nog gaan meemaken... En of we nu omhoog kijken of dat het gaat over de onderwereld: er zal nog heel veel aan het licht komen.⟨/p>
⟨p>We hadden het in de pauze nog even over dat je bij het zesde zegel leest dat, als de Heer zal verschijnen, de hemel terugweek gelijk een boekrol. Dan kijkt men zo in de hemel en gaan ze dingen zien die nog nooit gezien zijn. Dat is net zo goed het geval wanneer die afgrond geopend wordt, of die waterput geopend wordt. Dan wordt men met die hele wereld ineens keihard geconfronteerd.⟨/p>
⟨p>Oké, we hebben inmiddels het een en ander gezien. Ik wil alle voorkomens toch in ieder geval vermeld hebben. Ik geef mezelf daarbij een flinke, zware opdracht, al zeg ik het zelf. Want nu moet ik dus iedere keer toch de connectie aanleggen en aanbrengen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3105" title="Speel af vanaf 51:45">▶ 51:45⟨/button> ⟨span>Openbaring 11: de Twee Getuigen en het Beest uit de Afgrond⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Moet ik toch even iets vertellen over de context. Kijk, we gaan nu naar Openbaring 11 en daar is sprake van het Beest. Ik schrijf 'Beest' met een hoofdletter. U vindt misschien dat ik hem daarmee te veel eer geef door dit wezen uitgerekend met een hoofdletter te schrijven, maar dat is eigenlijk meer omdat het een soort naam is. Vandaar. Maar goed, hij komt uit de afgrond.⟨/p>
⟨p>In Openbaring 11 moet ik weer even iets zeggen over vers 7. Want daar staat: "En wanneer zij hun getuigenis tot een einde zouden brengen...". Over wie hebben we het dan? Welnu, dan gaat het over de twee getuigen. Even kort, weer zonder al te veel bewijsplaatsen, want die kan ik nu niet zo snel allemaal aanleveren. Ik verwijs in dit verband graag naar de serie die recentelijk nog op deze locatie is gegeven. Als de mannelijke zoon is weggerukt van de aarde – de wegrukking van de gemeente, de Ecclesia – dan zal een periode aanbreken van 1260 dagen, oftewel drieënhalf jaar. Het staat er ook: die mannelijke zoon wordt weggerukt en vervolgens vlucht de vrouw naar de woestijn. Daar is voor haar een plaats gereserveerd waar ze bewaard, onderhouden en veilig is.⟨/p>
⟨p>Ondertussen vindt er in het land een enorme verdrukking plaats. Wanneer deze verdrukking wordt beschreven, gebeurt dat vaak in termen van maanden. Dat is heel interessant. Als er gesproken wordt over goddelijke activiteit, zoals de twee getuigen die hun getuigenis geven, dan wordt er gesproken over 1260 dagen. Maar zodra het gaat over de wereld van de duisternis, bijvoorbeeld het opereren van het Beest of de verdrukking, dan heet het 42 maanden. Het verschil is dat een dag te maken heeft met de zon, terwijl de maand te maken heeft met de maan – met de duisternis. Ik noem de maan altijd de nachthorst, die heerschappij heeft over de nacht. Zo was het toch in Genesis.⟨/p>
⟨p>Wanneer die grote verdrukking aanbreekt – nadat de gemeente is weggerukt – lees je dat de tempeldienst weer zal draaien. Dat gaan we nog meemaken; er gaat dus weer een tempel hersteld worden in Jeruzalem. Er komt echter een moment dat die tempeldienst abrupt wordt beëindigd en er een afgodsbeeld wordt geplaatst op het tempelplein. Dat markeert het begin van de grote verdrukking. Vanaf dat moment zullen er twee getuigen zijn die, midden in het hol van de leeuw, 1260 dagen zullen profeteren. Dat is dus tijdens Israëls grote verdrukking. Zij zullen getuigen op het tempelplein in Jeruzalem. Dat wordt precies gemarkeerd: 1260 dagen zal hun getuigenis duren.⟨/p>
⟨p>Wanneer dat op zijn einde loopt, staat er dat het Beest dat opkomt vanuit de afgrond hen oorlog zal aandoen. Dat wil zeggen: gedurende hun getuigenis zullen zij in het hol van de leeuw – en in het holst van de nacht – profeteren. Reken maar dat hun getuigenis een directe confrontatie is tussen licht en duisternis. Het Beest zal hen willen doden, maar dat kan aanvankelijk niet. Die twee getuigen zijn, net als de 144.000 later, onaantastbaar. Je leest dat ze tekenen zullen doen. Ze kunnen zelfs de hemel sluiten, zodat er geen regen valt, net zoals Elia dat ooit deed – ook gedurende drieënhalf jaar trouwens. 1260 dagen lang opereren en spreken zij daar, en hun getuigenis zal een enorme impact hebben. Allen die zich dan in het land bevinden, of eventueel daarbuiten, zullen enorme verdrukking ondervinden, maar de getuigen zelf zijn onaantastbaar.⟨/p>
⟨p>Goed, het Beest dat opkomt uit de afgrond zal hen oorlog aandoen. Dat wordt hier in hoofdstuk 11 al aangegeven, maar het bijzondere is dat dit eigenlijk slechts een aanzet is voor wat pas in hoofdstuk 13 en hoofdstuk 17 uitgebreid wordt verteld. In Openbaring 13 wordt het Beest beschreven als opkomend uit de zee (het Beest uit de afgrond), en in Openbaring 17 wordt het ook weer beschreven. Waar we het over hebben, is dat er in het Midden-Oosten een tienstatenbond zal ontstaan. Ik geef toe, het is misschien wat veel, maar ik probeer het even op te pakken. Dat Beest heeft immers tien hoorns, waarvan wordt gezegd dat het tien koningen zijn die een federatie zullen vormen. Die federatie wordt ook geleid; dat wordt 'de kop' genoemd, de leider van de federatie. De zesde leider zal dodelijk worden getroffen, maar hij zal herleven. U moet zich voorstellen: de leider van dat wereldrijk in het Midden-Oosten wordt het slachtoffer van een moordaanslag. Hij zal sterven, maar vervolgens herleeft hij. Hoe kan dat? Dat komt doordat hij leven krijgt vanuit de afgrond; hij staat dus op uit de dood.⟨/p>
⟨p>U kunt zich voorstellen dat dit messiaanse proporties zal aannemen. Je leest dan ook in Openbaring 13 dat de hele wereld met verbazing achter hem aan zal lopen. De zesde leider komt om en maakt plaats voor de zevende leider, maar dat is slechts voor heel kort. Want wat blijkt? Die zesde leider herleeft. De geest die hij dan krijgt, komt uit de afgrond; hij is dus eigenlijk gewoon bezeten. Het Beest uit de afgrond is met recht een bezetene, en zo zal hij met de meest duistere, diabolische krachten de wereld misleiden. Hij is inderdaad een incarnatie, een vleeswording vanuit de onderwereld.⟨/p>
⟨p>Hoe dan ook, dat Beest zal de twee getuigen op het tempelplein de oorlog aandoen en hen overwinnen. Dat wil zeggen dat hij hen aan het einde van die 1260 dagen – aan het einde van de grote verdrukking – zal doden. Het Beest zal dus eindelijk succes hebben. Dat succes is zo groot dat hun lijken op het plein zullen blijven liggen en de hele wereld dat zal zien. Dat is ook weer zo'n fenomeen. Moet u zich voorstellen wat Johannes schrijft: heel de wereld zal zien dat de lijken van die twee getuigen een paar dagen op het tempelplein liggen. Hoe is dat mogelijk? Als eerste-eeuwse lezer zou je jezelf afvragen: "Mijn hemel, hoe is het mogelijk dat de hele wereld dat zal zien?" Wij stellen ons die vraag inmiddels niet meer, want wij zijn vertrouwd met de huidige technologie en techniek.⟨/p>
⟨p>Maar goed, je leest dat de hele wereld blij zal zijn dat die twee lastposten, die twee getuigen, gedood zijn. Er staat zelfs dat ze elkaar geschenken zullen sturen, puur uit vreugde dat het eindelijk voorbij is. Die vreugde blijkt echter van korte duur, want je leest dat ze na drieënhalve dag weer opstaan. Dat markeert het einde van de grote verdrukking en valt samen met de terugkeer van de Heer. Dat is heel veel informatie die ik nu zo vertel, zeker als u dit nooit eerder gehoord hebt. Maar goed, dat is dan uw probleem. Ik heb trouwens geleerd dat wanneer je mensen veel informatie geeft, ze ook ongelooflijk veel in zich kunnen opnemen. Ik creëer dus met opzet deze 'overload' aan informatie. Twee weken geleden had ik nog een gesprek met iemand die van bijna niets wist en nu nog maar kort bezig was met Bijbelstudie...⟨/p>
⟨p>En het was fenomenaal hoe hij in no time vertrouwd raakte met de hele Bijbelse boodschap. En dat was misschien niet omdat hij bijzonder intelligent was – nee, dat was het niet – het is alsof je... wat zegt u daar? Waarom zit u te lachen? Omdat ik er niet uit... ik ga geen namen noemen, trouwens dat zegt u toch niets. Maar het is verbazingwekkend hoe dat kan. En nou ja, dat zeg ik eventjes om mezelf te excuseren, zeg maar.⟨/p>
⟨p>Die twee getuigen zullen dus inderdaad ter dood gebracht worden, maar zij zullen ook weer opstaan. Je leest trouwens dat een groot gedeelte van Jeruzalem bij die gelegenheid ook instort. Dat valt ook weer samen met het moment dat de Olijfberg scheurt. Kun je je voorstellen dat dat een gigantische aardbeving is? U zegt: waar staat dat? Nou, het staat allemaal in Openbaring 11 beschreven. Kijk het maar na.⟨/p>
⟨p>Dat is dus dat beest uit de afgrond. Weet u waarom ik het nu noem? Dat is duidelijk, hè. Het is het beest uit de afgrond omdat het weliswaar gaat over een mens, jawel, maar hij herleeft en hij krijgt de geest – niet met een hoofdletter – maar hij krijgt de geest vanuit de afgrond. Zodat hij inderdaad een bezeten iemand is die daarom helemaal past in de laatste fase van deze aion, in die hele duistere tijd.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3840" title="Speel af vanaf 01:04:00">▶ 01:04:00⟨/button> ⟨span>Openbaring 17: de Herleving van de Zesde Leider Vanuit de Onderwereld⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Dan hebben we het nog een keer over het beest uit de afgrond, maar nu vanuit Openbaring 17. Johannes krijgt daar tekst en uitleg, en dat is wel handig als je allerlei dingen ziet en hoort die je niet kent. Het is heel mooi in het boek Openbaring dat Johannes van alles ziet; hij observeert en dan wordt er heel vaak bij gezegd: "Ja, maar dit is dat." Dat beest wat je zag, dat heeft zeven koppen; dat wil zeggen dat het zeven koningen zijn, zeven leiders die zullen opstaan. En als er staat dat het beest tien horens heeft, dan betekent dat dat er tien koningen zijn die tezamen zullen regeren. Dus er is heel veel beeldspraak, jawel, maar die metaforen worden gewoon keurig uitgelegd. Ofwel in het boek Openbaring zelf, of al veel eerder in bijvoorbeeld Daniël of Ezechiël. De Schrift legt zichzelf dus uit.⟨/p>
⟨p>Oké, en dan wordt tegen Johannes gezegd: "Het beest dat je waarnam, dat was wel, dat is niet... en het is aanstaande op te komen." Dit is een wat letterlijke vertaling, maar waar we het hier over hebben, is precies dat fenomeen waar ik het zojuist over had. Het was wel, het is niet en het komt weer. Zeer binnenkort, of eigenlijk meteen ook weer, komt het alsnog op. Dat komt omdat het hier gaat over dat beest, kop nummer zes: de zesde leider. Vijf vallen er, tegelijk of respectievelijk, maar in ieder geval kop nummer zes: hij is niet. Hij wordt namelijk gedood en is dus niet, en hij wordt vervangen door nummer zeven. Vervolgens komt hij toch weer op. Dat wil zeggen: hij staat op en herstelt wonderbaarlijk, namelijk vanuit de afgrond. Hij komt vanuit de afgrond.⟨/p>
⟨p>Voor de tweede keer wordt hier van het beest gezegd dat hij vanuit de afgrond opkomt. Maar omdat hij wel was en niet is, en vervolgens toch weer opkomt, begrijp je dan ook meteen hoe hij uit de zeven is en toch nummer acht. Hij is uit de zeven, want hij is nummer zes. Ja, maar hij is ook de achtste, snapt u? De zesde: als nummer zes gedood wordt, dan maakt hij plaats voor een zevende leider. Die is er maar zeer kort — dat staat hier geloof ik een vers later — en dat is omdat nummer zes herleeft, zodat hij daar alsnog weer zijn heerschappij herneemt. En zo is hij én uit de zeven én toch nummer acht.⟨/p>
⟨p>Ik geef toe, er zijn een heleboel mensen die hierover vallen, maar de logica is, als je het eenmaal ziet... Hoe kan ik dat nou eens even Cruijffiaans zeggen? Als je het eenmaal ziet, dan kun je het niet meer niet-zien. Je hebt het door als je het ziet, of zoiets... Nou ja, je gaat het pas zien als je het doorhebt. Ja, zoiets. Maar hij heeft wel gelijk. Maar goed, en dan komen we bij...⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-10" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4051" title="Speel af vanaf 01:07:31">▶ 01:07:31⟨/button> ⟨span>Openbaring 20: de Verzegeling van de Afgrond en de Binding van Satan⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>We komen nu in Openbaring 20, de laatste keer dat er in dit Bijbelboek sprake is van de afgrond. Johannes beschrijft hier de situatie nadat Israël is hersteld – dat is wat we zagen bij de zeven zegels. Vervolgens wordt ook de volkerenwereld onderworpen; bij de zevende bazuin is de wereld helemaal onderworpen en is de heerschappij gekomen aan de Koning der koningen. Hij zal heel de wereld beheersen. Dat is, om het zo te zeggen, het eind van het liedje. De zeven bazuinen eindigen met de totale ondergang van de rijken van deze wereld, waarna de heerschappij met recht is toegevallen aan en gevestigd door de Koning der koningen en de Here der heren. Vanaf dat moment breekt de nieuwe Aion aan, en dat is waar Openbaring 20 over gaat.⟨/p>
⟨p>Johannes neemt een engel of boodschapper waar die neerdaalt uit de hemel. In de voorgaande hoofdstukken werd nog gesproken over de stad Babylon, die straks weer een hoofdstad gaat worden daar in het Midden-Oosten. Want, dat moet ik er nog even bij zeggen, er gaat een Tien Statenbond komen, een federatie van tien landen. Zij zullen hun domicilie hebben in Babylon en een residentie in Jeruzalem. Die stad Babylon zal in één uur een enorme glorie krijgen, maar in datzelfde uur zal de hele stad in de diepte zakken. Dat wordt in Jeremia al voorzegd: de stad wordt verwoest. Wist u dat Babylon in het verleden nooit echt verwoest is? De stad heeft aan glorie ingeboet en is soms ontluisterd of ontmanteld, maar nooit volledig verwoest. Dat gaat echter een keer gebeuren, in één uur tijd, zoals Openbaring 18 beschrijft. Bij die gelegenheid, als Babylon valt, worden het beest en de valse profeet – het beest uit het land – gevangengenomen. Zij worden gebracht naar het meer van vuur, daar bij de Dode Zee.⟨/p>
⟨p>En nu vindt de gevangenneming plaats van hun beider inspirator, de drijvende kracht achter zowel het beest als de valse profeet: de diabolos, oftewel de duivel. Het woord duivel komt gewoon van diabolos, de ‘dooreenwerper’. Johannes ziet de engel neerdalen uit de hemel met de sleutel van de afgrond. Die sleutel kennen we, al is dit een kleine variant op Openbaring 9:1, waar gesproken werd over de sleutel van de waterput van de afgrond. Hier is het simpelweg de sleutel van de afgrond, bedoeld om deze te openen, maar ook weer te sluiten. Er staat letterlijk dat de engel een grote keten op zijn hand had. Vertalingen zeggen vaak ‘in zijn hand’, maar als ik iets op de palm van mijn hand leg, heb ik het ook in mijn hand; in dit geval is dat geen tegenstelling.⟨/p>
⟨p>Hij greep de draak, de oude slang, dat is de diabolos en de satan. Je zou haast denken dat het over vier verschillende figuren gaat, maar het is er één met vier verschillende namen. Het zijn zijn bekendste aanduidingen: de slang van weleer, die we kennen uit Genesis 3; de diabolos, wat betekent dat hij de boel door elkaar gooit; en de satan, een Hebreeuws woord dat ‘tegenstander’ betekent. Diabolos is Grieks, Satan is Hebreeuws. Het is heel interessant dat die draak hier gegrepen wordt, want feitelijk gaat hij nu nog een etage lager. In het boek Openbaring zie je drie stadia van vernedering voor de satan.⟨/p>
⟨p>Eerst lees je dat hij op de aarde geworpen wordt, bij de gelegenheid van de 1260 dagen. Vanuit de hemel wordt hij op de aarde geworpen wanneer het koninkrijk in de hemel gevestigd wordt. Om het kort door de bocht te zeggen: wij gaan naar boven, hij gaat naar beneden, want die twee verdragen elkaar niet. Dat is de eerste fase. Vervolgens, bij de aanvang van de duizend jaren, als de hele wereld inmiddels onderworpen is en de heerschappij van de Koning der koningen over alle volkeren gevestigd is, wordt hij in de afgrond geworpen. Hij komt dus vanuit de hemel eerst op de aarde, waar hij als een gek tekeergaat omdat hij weet dat hij weinig tijd heeft. Daarna wordt hij voor duizend jaar in de afgrond opgesloten. Uiteindelijk, nog weer duizend jaar later, komt hij in het meer van vuur terecht. Over de gedachte dat we nú in die duizend jaren zouden leven, ga ik verder geen woord meer vuil maken. Dat vind ik zulke larie. Misschien zeg ik het een beetje onaardig, maar zo bedoel ik het eigenlijk wel; ik vind het een bizarre gedachte. De meeste mensen die het zo uitleggen, willen zich vaak niet verdiepen in de studie van Openbaring omdat ze het toch niet begrijpen. Tja, dan klopt die conclusie natuurlijk wel.⟨/p>
⟨p>De engel greep dus de draak, de oude slang, de diabolos en de satan, en hij bond hem duizend jaren. Het begin van die duizend jaren, het millennium, valt samen met de binding van satan. Feitelijk is het niet primair ‘het duizendjarig rijk’, maar een duizendjarige binding van satan, waarbij hij niet de gelegenheid heeft om de volkeren te verleiden. Het is volkomen logisch: het begin van de periode valt samen met zijn binding, en het einde van de duizend jaren met zijn loslating. Want na die tijd wordt hij weer voor een korte tijd losgelaten. In dit hoofdstuk wordt vanaf vers 2 tot en met 7 maar liefst zes keer de lengte van deze periode genoemd. Wat mij betreft is er dan ook geen enkele reden om je af te vragen hoe lang die duizend jaren zullen duren: gewoon duizend jaren dus, zo staat het er.⟨/p>
⟨p>Hij bond hem duizend jaren, wierp hem in de afgrond, en sloot en verzegelde die boven hem. Dit is een uiterst duidelijke manier om aan te geven dat de satan geen enkele bewegingsvrijheid meer heeft om hier op aarde actief te zijn. Waar hij kort daarvoor juist extreem actief was, is dat vanaf nu voorbij. Hij wordt gegrepen, gebonden en in de afgrond geworpen – hoe diep maakt me niet uit, maar in ieder geval diep genoeg. De afgrond wordt afgesloten en die afsluiting wordt ook nog eens verzegeld. Hoeveel duidelijker wil je het hebben dat hij daar beneden helemaal niets meer kan uitrichten? En de reden staat erbij: opdat hij de natiën niet meer zou doen dwalen. Alleen deze aanwijzing al is genoeg om te weten dat we nu niet in de duizend jaren leven. Toch? Daarom hoeven we aan die andere gedachte, dat we nu al in het duizendjarig rijk zouden zitten, niet al te veel woorden te spenderen.⟨/p>
⟨p>Dat wil zeggen de overgebleven natiën, want reken maar dat er een hele decimatie plaatsvindt van de wereldbevolking gedurende die periode van de bazuinen. Je leest ook: een derde deel van de mensheid zal omkomen. Dat wees je in verband met die schalen dan. Dus nu praten we toch, als we het in de termen van nu hebben – er leven er nu zeven miljard – over miljarden mensen die inderdaad het leven gaan laten. Wat ik nu zeg is onvoorstelbaar, maar het Woord zegt het: het zal gebeuren.⟨/p>
⟨p>Dus dat is zo’n ongekend heftige tijd. Met name dan die... want als we het hebben over die zegels, de opening van die zegels, dat gaat nog specifiek over wat er in het land zal plaatsvinden. Maar het gaat over die bazuinen waarbij de wereld wordt getroffen, hetzij de vegetatie of de aarde zelf, of het hemelruim of de mensheid zelf. Dat is afschuwelijk wat daar nog gaat plaatsvinden.⟨/p>
⟨p>En in feite heeft het helemaal het karakter van het schoonmaken van de wereld. Feitelijk is dat hetzelfde fenomeen als wat ook in de dagen van Noach plaatsvond. Ook dat was een reiniging van deze wereld, zodat er een hele nieuwe aion gaat aanvangen. Maar nu, dit keer onder heerschappij van de enige Rechthebber: namelijk het Lammetje dat geslacht is, oftewel de Leeuw van Juda. En deze, zoals iemand anders hem altijd noemde, 'oude tuinslang', die zal dan geen enkele gelegenheid meer hebben om de natiën te doen dwalen.⟨/p>
⟨p>Totdat de duizend jaren, het millennium... Dat millennium, dat is de zevende dag. Dat is zo logisch allemaal, hè? Er zijn bijna zesduizend menselijke jaren vanaf Adam voorbij en dan breekt dus de zevende dag aan. Want er is nu eenmaal 'een dag als duizend jaar'. Dan breekt het zevende millennium aan en dat is dus de dag: de Dag des Heren met recht. En gedurende dat millennium zal hij niet in staat zijn om de natiën te doen dwalen, totdat de duizend jaren voleindigd zullen worden. En daarna moet hij een kleine tijd worden losgemaakt.⟨/p>
⟨p>Nou ja, over dat verschijnsel hoeven we het nu verder niet meer te hebben, maar Satans verblijf in de afgrond heeft het karakter van een voorlopige hechtenis. Want daarna zal blijken dat hij een – zoals dat in criminele termen heet – recidivist is. Dat wil zeggen: hij gaat gewoon verder met waar hij altijd mee bezig was. Dus er moet nog een grondiger ingreep plaatsvinden. En dat gebeurt ook. Ja. En nou... ik ben er nu snel doorheen gegaan.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-11" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4888" title="Speel af vanaf 01:21:28">▶ 01:21:28⟨/button> ⟨span>Gods Genadige Einddoel: Elke Knie Zal Buigen, Óók de Onderaardsen⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ik wil met nog één ding afsluiten. Ik heb dat de vorige keer ook gedaan, maar ik wil het met opzet nog een keer aanhalen om de gebeurtenissen in verband te brengen met de onderwereld waar de boekopenbaring over spreekt. Dat is buitengewoon heftig, maar het is belangrijk om het in perspectief te plaatsen. Want zoals gezegd hebben al die gerichten, die crisissen en die oordelen waar de boekopenbaring over spreekt, het karakter van schoonmaken en reinigen. Het is het gereedmaken van de wereld om deze in een transitie te brengen; hoe pijnlijk ook, het doel is om een hele nieuwe wereld tot stand te brengen.⟨/p>
⟨p>Maar er is nog iets. Alles, elk creatuur dat bewustzijn heeft, dat kan spreken en dat zich kan onderwerpen, zal de knieën buigen voor de enige rechthebber. Dat gebeurt niet meteen, dat is waar. Als we het hebben over het beest en de diabolos, dan weten we dat zij gedurende de aionen dat Christus zal heersen, er niet bij zullen zijn. Of ze zijn in de tweede dood en weten van niets, of ze worden gepeinigd, of ze worden daar als het ware opgevoed. In ieder geval zullen ze daardoor pijn ondergaan, maar het eindpunt staat absoluut vast.⟨/p>
⟨p>En dan komen we bij Filippi 2. Want er is ooit die Enige geweest die in de gestalte Gods was en die Zich vernederd heeft. Hij heeft de gestalte van een slaaf aangenomen en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de dood van het kruis. Daarom ook verhoogde God Hem uitermate en schenkt Hij Hem in genade de naam boven alle naam, opdat in de naam van Jezus – wat betekent: Yahweh is redder – alle knie zal buigen. Nu zijn we weer helemaal terug bij het begin; de slang bijt in zijn staart en de cirkel is weer rond.⟨/p>
⟨p>De Bijbel spreekt over de hele kosmos in termen van drie verdiepingen: de hemelsen, de aardsen en de onderaardsen. Er zijn natuurlijk allerlei gradaties en treden tussen, maar in feite heb je boven het aardoppervlak de hemelsen, daaronder de onderaardsen en hier op het oppervlak heb je de aardsen. Maar alle knie zal buigen, ongeacht of men behoort tot de hemelsen, de aardsen of de onderaardsen.⟨/p>
⟨p>Wie zijn die onderaardsen? De meest simpele gedachte is dat alles wat overleden en begraven is, onderaards is. Zij bevinden zich in het dodenrijk, in het graf. Maar we denken ook aan de geesten in de gevangenis, waar we het eerder over hebben gehad. Dat zijn die wezens, die gematerialiseerde geesten die zich voordeden als mensen, die zich nu in de gevangenis bevinden in de Tartarus, de afgrond. We hebben ook gelezen over de engelen van de afgrond.⟨/p>
⟨p>En dan Satan. Dat is een beetje ingewikkeld, want waar is Satan bij in te delen? Op dit moment is hij een hemelse, straks wordt hij een aardse en daarna wordt hij een onderaardse, want hij komt in de afgrond terecht. Dus als je vraagt waar Satan thuishoort, dan kun je verdedigen dat hij bij alle drie hoort. Maar als tegenstander hoort hij in ieder geval uiteindelijk onder de aarde terecht. Het maakt echter niet uit waar een creatie zich bevindt; elke knie gaat buigen. Of het nu gaat om de wezens daarboven, de miljarden hier op aarde of het onbekende aantal dat zich onder de aarde bevindt: elk knietje gaat buigen. Dat wil zeggen: zich onderschikken. Het buigen van de knieën is in de Bijbel overigens altijd vrijwillig.⟨/p>
⟨p>En dan nog iets: alle tong zal instemmen. Dat is geen lippendienst. Het woord is 'ex homologeo'. Het voorvoegsel 'ex' betekent dat het van binnenuit komt. Men zal van harte instemmen dat Jezus Christus de kurios is, de enige rechthebber. Niet omdat Hij dat voor Zichzelf gezocht heeft, want Hij had de gezindheid van Christus waarbij het alleen maar om God ging. Maar juist daarom heeft God Hem de naam gegeven boven alle namen. In Zijn naam zal Yahweh eens redden en zal iedereen tot erkenning komen: Jezus Christus is de Heer, de Beheerser en de kurios. En dat zal zijn tot heerlijkheid van God, de Vader.⟨/p>
⟨p>Dit is de God die we kennen uit de Bijbel. Ik vind het zo belangrijk om daar altijd op gefocust te zijn en dat totaalbeeld te zien, ook als we het hebben over het Bijbelse wereldbeeld. Vergis je niet: elke creatie, ongeacht op welke etage je je bevindt, zal door crisissen, gerichten en oordelen heen het eindpunt bereiken. Dat eindpunt staat absoluut vast: iedereen zal buigen, Hem herkennen en dat alles uitroepen tot heerlijkheid van God. Dat is een God die werkelijk God is en alles op zijn plek zet. Hij hoeft Zich niet te rechtvaardigen of te verdedigen waarom Hij de dingen doet zoals Hij ze doet. Hij doet het gewoon. Hij is de Schepper en Hij weet wat Hij doet. Alles zet Hij op zijn plaats: daar, daar en daar. Amen. Geen creatuur ontkomt aan deze conclusie.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-12" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="5354" title="Speel af vanaf 01:29:14">▶ 01:29:14⟨/button> ⟨span>Aankondiging Nieuwe Serie: de Tijdlijn van het Nieuwe Testament⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ja, en dan wil ik nog één ding melden. Dat is dat we de volgende keer niet meer over het Bijbels wereldbeeld gaan spreken. Er zijn nog een drietal avonden te gaan – maart, april en mei – en dat lijkt mij precies de mooie tijd om eens wat te gaan vertellen over de tijdlijn van het Nieuwe Testament.⟨/p>
⟨p>Dan hebben we het over die eerste eeuw van de evangeliën en van het boek Handelingen; de periode waarin de brieven geschreven zijn. Het is de bedoeling om daar wat meer zicht op te krijgen. Ik ben er al eens heel diep in gedoken en het is allemaal erg boeiend. Dus bij dezen bent u daarvoor van harte uitgenodigd.⟨/p>