⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Inleiding: een Spannend en Hemelcentrisch Onderwerp⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Deze avond — ik zal het u eerlijk zeggen — heb ik er ook een beetje tegen opgezien. Dat zeg ik trouwens niet helemaal goed, want ik zag er eigenlijk juist naar uit om dit te vertellen, want dit is wel het hoogtepunt in de serie. Een hoogtepunt trouwens in de dubbele zin van het woord, aangezien we het gaan hebben over het allerhoogste.⟨/p>
⟨p>Maar het is ook wel spannend omdat ik dingen ga vertellen... Kijk, we zitten hier met een hele grote club, maar ik vraag me dan af — ik zei het zojuist vooraf ook al eventjes, misschien wel met een knipoog: ik hoop dat er aan het einde van de avond nog een paar mensen zijn overgebleven en dat u niet gillend wegloopt voor wat u gehoord hebt. Want het zou zomaar kunnen zijn dat u helemaal omgekeerd wordt, 'upset', binnenstebuiten. Het is met opzet dat ik zulke termen ga gebruiken. Ik ben nu nog cryptisch, maar in de loop van de avond word ik vanzelf duidelijker. Dat is nu juist ook het spannende.⟨/p>
⟨p>Goed. Ik heb de avond als thema 'hemelcentrisch' meegegeven. Dat lijkt nu niet direct een Bijbelwoord, en toch zit het er bij nader inzien heel dichtbij: de hemel in het centrum.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="92" title="Speel af vanaf 01:32">▶ 01:32⟨/button> ⟨span>Terugblik: de Bijbelse Definitie van de Aarde⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Nou, laten we – u bent inmiddels van mij gewend dat ik dat gebruikelijk ben te doen – even terugblikken. We hebben twee avonden gehad over de vraag: leert de Bijbel een platte aarde? En eigenlijk hebben we het over die platte aarde nog helemaal niet eens zo gek veel gehad, maar ik denk wel dat een en ander inmiddels redelijk duidelijk is geworden.⟨/p>
⟨p>De eerste studie ging over de vraag wat de aarde is, waarbij we al gauw ontdekten – en daar hoef je niet eens zo heel veel voor te bladeren in de Bijbel, want meteen op de eerste bladzijde worden we voorzien van een geweldig antwoord – dat de aarde het land of het droge is, ter onderscheiding van de zeeën. Dat is zo helder, kraakhelder. En dat werpt dan meteen ook licht op een term waar het idee van de platte aarde juist heel sterk tegenaan leunt: de einden der aarde. Dat is waarbij men dan de gedachte oppert dat de einden der aarde, waar de Bijbel zo dikwijls van spreekt, kennelijk een schijf betreft, een platte schijf waar je vanaf kunt vallen; dat zou dan het einde der aarde zijn. Nou, dat is een misverstand. Als je de Bijbelse definitie van de aarde vast zou hebben gehouden, dan zou je niet verdwaald zijn in een uitdrukking als deze. Want dan had je je namelijk gerealiseerd dat als de aarde het droge is, dan is het einde der aarde Katwijk. Nou ja, dat zeg ik alweer eventjes, dan weet u meteen waar ik vandaan kom, maar u begrijpt hem: dan zit je aan zee. De kuststroken, de stranden, de kustlanden eventueel – dat hangt er vanaf hoe breed je het opvat – maar in ieder geval zijn de einden der aarde daar waar het droge ophoudt en waar de zee aanvangt.⟨/p>
⟨p>Nog zo'n term: de hoeken der aarde. Dat lijkt heel vreemd, want de Bijbel spreekt namelijk ook over de cirkel of de ronding der aarde, en tegelijkertijd over de hoeken der aarde. En toch blijkt ook dat niet zo moeilijk te zijn. We hebben ontdekt dat er in het boek Openbaring staat dat de hoeken der aarde de windhoeken betreft, namelijk noord, zuid, oost en west. En zo spreken wij er ook nog steeds over: windhoeken. Zodat ook die term niet al te problematisch is.⟨/p>
⟨p>En dan een term die daarmee trouwens ook verband houdt: want wat verstaat de Bijbel onder de aarde die gegrondvest is? Ook die term blijkt bijna ineens helemaal niet zo moeilijk te zijn, want het is namelijk in feite een antoniem, de tegenstelling van een aardbeving. Normaal gesproken staat de aarde vast; dat wil zeggen: het land, het droge waar we op lopen, staat vast onder mijn voeten. Zo af en toe rommelt het wat – dat hangt er ook vooral vanaf waar je woont natuurlijk, maar hier in Zuid-Holland zitten we redelijk goed – maar gewoonlijk staat de aarde vast. Bij gelegenheid doet God de aarde echter beven en dan spreken we daadwerkelijk over een aardbeving. Dan weet je meteen wat die aarde is die vaststaat en gegrondvest is.⟨/p>
⟨p>En dan nog iets, en dat komt wel dicht bij het onderwerp waar we het vanavond over gaan hebben: in de Bijbel is de aarde nooit – dat is gewoon de definitie – een planeet en zelfs geen hemellichaam. De Bijbel spreekt altijd over de aarde onder de hemel of, vanaf de andere kant geredeneerd, over de hemelen die boven de aarde zijn. De aarde is dus nooit een hemellichaam en al helemaal niet een hemellichaam dat dwaalt door de hemel of in de hemel. De aarde in de hemel, dat sluit niet aan bij het Bijbelse taalgebruik. Dus jammer voor de heliocentrie, maar de Bijbel kent geen aarde die een planeet is, of een planeet die de aarde is.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="356" title="Speel af vanaf 05:56">▶ 05:56⟨/button> ⟨span>Terugblik: de Scheppingsdagen in Genesis 1⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Dat was de eerste avond; een maand geleden hebben we ons meer specifiek beziggehouden met de eerste dagen die beschreven worden in Genesis 1. Waarbij het meest spectaculaire voor de meesten van jullie waarschijnlijk was dat die dagen – en dat is tamelijk onbekend – de dagen zijn waarin God Zijn scheppingswoorden openbaarde. Je moet namelijk weten dat God Zijn scheppingswoorden twee keer heeft uitgesproken. Ooit, toen er geen mens bij was; toen Hij zei: "Er zij licht", en toen Hij zei dat het droge tevoorschijn moest komen en er een uitspansel moest zijn, et cetera. Maar daar was geen mens bij.⟨/p>
⟨p>Later heeft Hij Zijn scheppingswoorden ook aan de mens doorgegeven, geopenbaard en onthuld, en bij die gelegenheid is het ook opgetekend. Die openbaring aan de mens heeft Hij gedaan in zes dagen, en op de zevende dag rustte Hij. Dan ga je ineens een heleboel dingen begrijpen. Bijvoorbeeld dat op de vierde dag de zon, de maan en de sterren tevoorschijn komen. Dat is heel vreemd, want als er daarvoor al een aantal keren wordt gesproken over de avond en de morgen, dan denk je toch: dat betekent niets anders dan dat de zon ondergaat en weer opkomt. Maar hoe kan dat, als die zon pas veel later aan de hemel wordt gesteld?⟨/p>
⟨p>Dat probleem verdwijnt op het moment dat je ziet dat de dagen van Genesis 1 betrekking hebben op de openbaring aan de mens. Hoe lang God over de schepping zelf heeft gedaan, wordt dus niet onthuld. Daar gaat het helemaal niet over. Die zes dagen gaan erover dat God de wereld 'deed', zoals dat in Exodus 20 staat. Wat deed Hij dan? Hij openbaarde het aan de mens. Dat heeft op zich niet zoveel te maken met het wereldbeeld, dat geef ik toe.⟨/p>
⟨p>Maar goed, we gingen zo even die eerste dagen door zoals die in Genesis 1 beschreven worden. Wat we ook hebben gezien, is dat het uitspansel 'hemelen' heet. Dat is een meervoud. We hebben gezien dat de Bijbel namelijk verschillende hemelen onderscheidt. Er is bijvoorbeeld de 'derde hemel', wat veronderstelt dat er ook een eerste en een tweede is. De derde is de hoogste. Ik kom daar straks trouwens nog op terug. In zekere zin bouwt wat we vanavond bespreken voort op wat we de vorige keer hebben gezien, en dan vooral op dit: het uitspansel bevindt zich in het midden van de wateren. Dat is, als ik het zo zeg, een heel cryptisch gegeven. Waar hebben we het dan over? Daarover gaat deze studie. In feite gaat de hele studie over dat uitspansel in het midden van de wateren. Fasten your seatbelts, zou ik zeggen, want dit is echt wel heel bijzonder.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="579" title="Speel af vanaf 09:39">▶ 09:39⟨/button> ⟨span>Wat Zijn de Wateren Boven het Uitspansel?⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Goed, wat wordt daar in het algemeen onder verstaan? De wateren boven het uitspansel. Kijk, de gangbare verklaring van wat dat is – de wateren boven het uitspansel – kun je nakijken bij de diverse exegeten. Dan zegt men: de wateren boven het uitspansel, dat zijn... en die kun je natuurlijk zelf wel verzinnen, dat is geen hogere wiskunde. Dat is vrij logisch als je zo denkt. Dat zijn gewoon de wolken, of eventueel een watermantel daar hoog in de atmosfeer. Dat laatste heeft trouwens nog weer te maken met het fenomeen van de zondvloed, toen er waarschijnlijk ook een hele watervloed vanuit de bovenste laag van de atmosfeer op de aarde is terechtgekomen. Hoe dat ook zij, dat doet nu even voor het verhaal niet ter zake, maar in ieder geval denkt men dan aan de atmosfeer. Men ziet de wateren boven het uitspansel als de wateren in de hogere lagen van de atmosfeer, oftewel de wolken of iets dergelijks. In ieder geval: in de atmosfeer.⟨/p>
⟨p>Maar ik zal u vertellen: die uitleg kan ik niet goed rekenen. Dat klopt namelijk niet. Ik heb al eens een hint gegeven, een maand geleden, waarom dat niet kan, en dat moet ik nu nog eens even heel goed onderstrepen, want dat is namelijk ook de clou voor de rest. Want deze wateren waar we het hier over hebben – de wolken of eventueel nog de bovenste laag van de atmosfeer – die bevinden zich niet bóven het uitspansel, maar ín het uitspansel. En ik kan dat aantonen. Want wat lezen we namelijk in Genesis 1? Dat ook de zon en de maan en de sterren – die trouwens niet eens zo worden genoemd, maar wel zo worden aangeduid als het grotere licht des daags en het kleinere licht des nachts, dat wil zeggen respectievelijk zon en maan, benevens de sterren – zich bevinden ín het uitspansel.⟨/p>
⟨p>Dus ja, die voorzetsels werpen heel veel licht op hoe we de dingen moeten lokaliseren. Is dat zo? Ja, dat is zo. Ik heb trouwens een goede interlineaire vriend vanavond bij me: Menno. En dit is de enige avond dat ik geen interlineair presenteer. Ik schaam mij! Maar de vorige keer heb ik die interlineair wel gepresenteerd, dus laten we het gewoon maar lezen. En God zei: "Laten er lichtdragers zijn in het uitspansel." Niet slechts lichten, maar lichtdragers. "Laten er lichtdragers zijn in het uitspansel van de hemelen om te scheiden tussen de dag en tussen de nacht; laten zij zijn tot tekenen en tot gezette tijden, dagen en jaren. En laten zij zijn tot lichtdragers in het uitspansel van de hemelen om licht te geven op de aarde." En het was alzo.⟨/p>
⟨p>Waar bevinden die lichtdragers zich? In het uitspansel. Zodat de wateren bóven het uitspansel dus wateren zijn die boven zon, maan en sterren zijn. Ik doe nu gewoon even bijbelstudie; dit is gewoon straightforward reading. Dat is gewoon rechttoe rechtaan lezen wat er staat en de voorzetsels serieus nemen. We hebben het nog helemaal niet over wetenschappelijke modellen en hoe we het moeten uitleggen; ik heb het er gewoon over hoe de tekst het zegt. Je hebt dus wateren en je hebt het uitspansel met daarin... ja inderdaad, ook de vogels die vliegen aan het uitspansel, maar de zon en de maan en de sterren bevinden zich ín het uitspansel. En daarboven zijn die wateren. Boven zon, maan en sterren.⟨/p>
⟨p>Nou, als je dit nu probeert te combineren met het moderne wereldbeeld, dan kom je ineens in hele grote problemen. Hoe is dat in hemelsnaam mogelijk? Want dan krijg je zoiets als in dit gangbare wereldbeeld: dit zijn allemaal melkwegstelsels met talloze sterren, en hier ziet u een heel klein stipje. Dat is eigenlijk nog veel te groot uitgebeeld als je het in de juiste verhoudingen ziet, maar goed, even voor het begrip en de verhoudingen: stel je voor dat je aan de rand van het heelal komt. "Boven de sterretjes van goud, daar woont een Vader in de hemel", zo zong men dat liedje. Dat verhalen mensen uit. Maar boven die sterren, boven die zon, maan en sterren, boven dat uitspansel bevinden zich wateren. Dat zijn dan de wateren boven het uitspansel. En de wateren onder het uitspansel, dat is dan wat wij hier op aarde kennen, dat wil zeggen de zeeën. In eerste instantie was de wereld helemaal bedekt met water, maar in ieder geval zijn dat de wateren onder het uitspansel.⟨/p>
⟨p>Maar hoe moet je dat zien in dit idee, in dit gangbare wereldbeeld waarbij de aarde, de planeet aarde, zeg maar zweeft als een volstrekt nietzeggend stipje door de hemelen? Daarin betekenen 'boven' en 'onder' helemaal niets meer. En een watermantel als de rand, zeg maar, van het hemelruim... zijn dat dan de wateren boven het uitspansel? Trouwens, kunnen we die dan zien? Ik bedoel, wat betekent dat eigenlijk? En er staat nog: de wateren eronder. Kunt u daar chocolade van maken? Nee, hoeft ook helemaal niet, want ik kreeg net een heel mooi beeld: ik zei in mijn gebed "niks voor zoete koek slikken", maar we kregen zojuist allemaal lekkere koeken. Van harte gewaardeerd vind ik het, hè? Maar dat dus. Oké, kijk, en nu komen we op iets...⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1009" title="Speel af vanaf 16:49">▶ 16:49⟨/button> ⟨span>De Botsing met de Gangbare Kosmologie⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Dit is een heel kritisch punt. De gangbare kosmologie, kent u die term? Je hebt astronomie, die houdt zich bezig met de sterren, maar de kosmologie is eigenlijk een veel omvattender wetenschap. Die houdt zich bezig met het model van de schepping en de bouw en het ontstaan van de kosmos; van het totaal en hoe dat dan in elkaar steekt. Nou, ik kan u dit vertellen: de gangbare kosmologie – ik wil er bij wijze van spreken wel eventjes nog wat aanstippen en wat concretiseren – matcht totaal niet met die van de Bijbel.⟨/p>
⟨p>Kijk, in de gangbare kosmologie zegt men dat alles is ontstaan vanuit een oerknal, de Big Bang. Er klopt één ding wel en dat is dat alles vanuit één punt komt, vanuit het centrum. Houd die vast, dat klopt wel. Maar verder is het een heel andere orde van gedachte. Alles zou ontstaan zijn vanuit een oerknal. Nou, dat is tussen aanhalingstekens 'niet Bijbels'.⟨/p>
⟨p>En dan de sterrenhemel, dat is ook zoiets; die was er volgens dat model eerder dan de aarde. Ook in het gangbare wereldmodel is dat zo vanzelfsprekend. Ik heb het even nagekeken, maar volgens de wetenschap – en ik zeg even 'wetenschap' voor wat men denkt te weten – is het heelal 13,8 miljard jaar oud. Nou ja, u en ik weten helemaal niet waar we het dan over hebben, maar goed, kijkt u het maar na; dat is het getal wat men opgeeft. De aarde daarentegen is eigenlijk nog hartstikke jong ten opzichte daarvan, want de aarde is nog maar 4,5 miljard jaar oud, zegt men. Ik zeg dat maar met een gepaste afstand, want A: ik heb het nooit nagerekend. Ik was er toen niet; het was ver voor mijn tijd. En bovendien: je kunt het niet controleren. Maar in ieder geval zijn dit de gangbare cijfers. Begrijp me goed, dat zijn experts die zich daarover uitlaten, maar dat zegt natuurlijk niets. Experts zitten er ook wel eens naast; alles hangt af van de vooronderstellingen.⟨/p>
⟨p>In dat geval is het dus zo dat de wereld, onze aarde, pakweg negen of tien miljard jaar jonger is dan die sterren. Men zegt ook wel – er is ooit een boek verschenen met de titel: 'Wij zijn gemaakt van sterrenstof'. Zoiets; ik meen dat de titel 'Sterrenstof' was. Het idee is dat de aarde voortkomt uit de zon, een van de sterren, en dat daar de planeten uit voortkomen. Maar dan is de aarde dus vele malen jonger dan de rest. Dat klopt echter niet.⟨/p>
⟨p>Kijk, op zich heb ik geen probleem met die leeftijden, want ik zei al eerder dat de Bijbel helemaal niet onthult hoe lang God over de schepping heeft gedaan. Maar we weten wel iets over de volgorde. In het begin was de aarde er, en die was bedekt met wateren. Eerst creëert God een uitspansel en vervolgens plaatst Hij in dat uitspansel de zon, de maan en de sterren. Dus hoe dan ook: eerst was hier de aarde. Waren daar de oceanen? Waren daar de zeeën en de wateren? En later zijn de zon, de maan en de sterren gecreëerd. Dus het hele idee zoals dat geponeerd wordt, dat kan niet. In ieder geval matcht het niet met de Bijbel.⟨/p>
⟨p>Wij leven in de Bijbel. Ja, we zijn heel biblicistisch bezig nu om de Schrift te volgen. Het is misschien niet 'wetenschappelijk' wat ik zeg – althans, ik vind het wel wetenschappelijk, want dit is weten en de rest is gissen. Maar wetenschappelijk in de academische zin van het woord, gebaseerd op waarneming, onderzoek en veldonderzoek? Nee, dat is dit niet.⟨/p>
⟨p>En dan dit ook nog: de gedachte dat de aarde een onbetekenend hemellichaam zou zijn. Ten eerste: de aarde is in de Bijbel geen hemellichaam. En bovendien: dat zij volstrekt onbetekenend zou zijn, dat klopt conceptueel gezien – om het even deftig te zeggen – niet met de Bijbel. Ten opzichte van de hemel is de aarde niet onbetekenend; het is juist het toneel waarop de dingen plaatsvinden. Dus die verhouding zoals de Bijbel daarover spreekt, strijdt met de visie van de wetenschap. Ik ben consequent, hè; het is een beetje lastig voor degenen die dit straks via de mp3 beluisteren, maar ik zet 'wetenschap' hier tussen aanhalingstekens.⟨/p>
⟨p>Volgens de gangbare kosmologie is de aarde een onbetekenend hemellichaam. En nog iets: God is buitengesloten. Want waar is God dan? Dan zeggen sommigen: 'God is geest'. Maar wacht eens even, want daar kom ik straks op terug. Laten we die vraag nog eens goed onder ogen zien.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1369" title="Speel af vanaf 22:49">▶ 22:49⟨/button> ⟨span>Het Uitspansel en de Hemelen in het Centrum⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>De wateren boven het uitspansel. Laten we dat nog eens gewoon even lezen. Vorige keer hebben we dat ook gedaan, maar nu bouw ik verder op wat we tot dusver gezien hebben. De aarde was chaos en leegte, en duisternis was over het aangezicht van de afgrond. De afgrond is in de Bijbel vaak synoniem met de zeeën en de oceanen; zo wordt het trouwens ook wel vertaald. En de Geest van God zweefde over het aangezicht van de wateren. Wat je hier ziet, is eigenlijk een soort parallellisme: het aangezicht van de afgronden en het aangezicht van de wateren. Daarop was duisternis, maar ook de Geest van God – eventueel de wind – waaide daarover.⟨/p>
⟨p>Een paar verzen later wordt er weer gesproken over de wateren. De wereld was bedekt met wateren waarover de Geest van God waaide, blies of broedde. De vorige keer zagen we dat dit woord ook 'vibreren' kan betekenen; dat is de weergave in de interlineair van onze grote broer en vriend. In dat geval praat je over beweging, of dat er iets in beweging gebracht wordt. Dat is wat we weten over die wateren.⟨/p>
⟨p>Vervolgens staat er in vers 6: "En God zei: Er zij een uitspansel in het midden van de wateren." Dit is interessant, want we hebben nu voorzetsels gezien als 'boven', maar hier staat: 'in het midden'. Het uitspansel bevindt zich in het midden van de wateren en dat maakt een scheiding tussen wateren en wateren. De wereld is dus bedekt met wateren en in het midden daarvan wordt iets uitgespannen. We hebben de vorige keer al gezien dat dit woord 'uitspannen' in de Bijbel vergeleken wordt met een tent die uitgespannen wordt. Hij spant de hemel uit als een tent. En dat is met recht, want dan wordt er ruimte gecreëerd. Dat is het idee. Je krijgt dus het uitspansel in het midden daarvan.⟨/p>
⟨p>In feite hebben we hier een prachtige aanwijzing over de hemelen in het midden. Dat is pure Bijbelse intuïtie: als je denkt vanuit de Schrift, staat God in het midden; Zijn woning staat centraal. Zo was dat ook verordend bij het heiligdom. Er was een tent die in drieën was verdeeld. Je hebt de hemelen en de hemel der hemelen, en dat is de plaats waar Hij woont. Dat loopt parallel. Ik heb er vorig jaar al even op gezinspeeld bij de bespreking van het heilige en het heilige der heiligen: de hemel der hemelen is het binnenste heiligdom. En dat uitspansel – ik heb het nu over die tent die ooit in de woestijn stond als de woonplaats van God – dat was zo geregeld dat het in het midden van het volk stond. Waar moest die uitgespannen tent worden geplaatst? Wel, in het midden. Het is niet voor niets dat we in Genesis 1 al meteen die aanwijzingen hebben: de hemel staat centraal. Vandaar ook de titel van deze avond: hemelcentrisch. Zijn heiligdom staat centraal in Zijn schepping.⟨/p>
⟨p>In vers 7 staat dat God het uitspansel maakte en scheidde tussen de wateren die onder het uitspansel zijn en de wateren die boven het uitspansel zijn. En het was alzo. God gaat het dan ook benoemen. Hij noemde het droge land 'aarde' en Hij noemde het uitspansel – dat wat uitgespannen is – 'hemelen'. Shamaim. Daarover wordt elders ook gesproken. In Spreuken 8 lezen we een prachtig hoofdstuk waarin in vers 27 staat dat toen God de hemelen bereidde, de Wijsheid daarbij was. De Wijsheid wordt daar gepersonifieerd voorgesteld. Wie was daarbij? De Wijsheid en de schranderheid. Dat is dichterlijke taal, dat begrijp ik, maar zij was daarbij. God heeft die hemelen namelijk met wijsheid bereid, gecreëerd of geplaatst. De gedachte die het oproept is iedere keer dezelfde: "Toen Hij de hemelen bereidde, was ik daar; toen trok Hij een cirkel over het aangezicht van de afgrond." We zagen net al dat de afgrond de afgrond van de wateren is. God trekt een cirkel. Dan heb je dus de hemelen die Hij bereidt; Hij breidt iets uit en creëert ruimte. En dan trekt Hij een cirkel over het aangezicht van de afgrond. Wilt u het nog een keer zien? Dan krijg je dit: vanuit het midden trekt Hij een cirkel over het aangezicht van de afgrond. Dat doe je met een passer vanuit het midden, met de hemelen in het midden.⟨/p>
⟨p>Nu komen we bij een punt waarvan ik hoop dat u het al een beetje voelt aankomen. Ik ben trouwens nog helemaal vergeten te zeggen wat ik in het gebed al even aanstipte, maar voordat ik verder ga, wil ik dit nog even kwijt: u luistert tot dusver heel bereidwillig, maar ik wil erbij zeggen: luister gewoon kritisch. Neem niks zomaar voor zoete koek aan. Ik realiseer me heel goed dat dit zulke grootse onderwerpen zijn. Hoe kijkt God naar de schepping en hoe plaatst Hij Zichzelf daarin, in Zijn woonplaats?⟨/p>
⟨p>Wat je in Genesis 1 ziet, is dat God het uitspansel positioneert in het midden van de wateren. Het uitspansel en de hemelen zijn hetzelfde; Hij positioneerde het uitspansel in het midden van de wateren en daarmee leert de Bijbel dus een hemelcentrisch wereldbeeld. Een hemel die zowel boven als onder omgeven is door wateren. We hebben het nu puur over de Bijbel: water boven het uitspansel, water onder het uitspansel en in het midden daarvan het uitspansel zelf.⟨/p>
⟨p>Denk met me mee, dan krijg je dit: je hebt hier de wateren, waarop je een scheepje ziet varen. Daarboven heb je de eerste hemel, waarover we het al eerder hadden. Daar heb je de wolken en de atmosfeer waarin tegenwoordig heel wat vliegtuigen vliegen. Dan heb je de tweede hemel daarboven, boven die atmosfeer. Daar bevinden zich de zon, de maan en een heleboel sterretjes. En dan krijg je de derde hemel, de hemel der hemelen: de woonplaats van God waar Zijn troon staat. Dat moet dit voorstellen; het is geen foto natuurlijk.⟨/p>
⟨p>Maar kijk, dit is het beeld dat zich aan je ontvouwt of aan je opdringt wanneer je de tekst sec leest. Je hebt de wateren en in het midden van de wateren trekt Hij een cirkel en creëert Hij de hemelen, zodat de hemelen centraal staan ten opzichte van dat wat eromheen is, namelijk de wateren. Dan krijg je ook een idee: je gaat omhoog naar boven, maar tevens ga je naar binnen, richting het centrum. Naar boven gaan is hetzelfde als naar binnen gaan. Dit zijn de hemelen die zich bevinden te midden van de wateren.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2036" title="Speel af vanaf 33:56">▶ 33:56⟨/button> ⟨span>Een Binnenstebuiten Gekeerd Wereldbeeld⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En dit biedt een totaal ander concept, want dan heb je het hele wereldbeeld dus gewoon geflipt. Hoe zeg je dat? Ja, misschien doen mensen dat ook wel als ze het er niet over hebben, maar het hele wereldbeeld wordt dus binnenstebuiten gekeerd. Want kijk, je hebt dus de hemelen aan de binnenkant. Dat is dit wereldbeeld waar ik het net over heb. Als ik Genesis 1 goed begrijp — en laat ik voorzichtig zijn en ruimte blijven geven aan u als luisteraar — dan dringt zich dit aan mij op: namelijk dat de hemelen zich aan de binnenkant bevinden.⟨/p>
⟨p>Maar dat staat tegenover het gangbare wereldbeeld, waar wij niet aan de binnenkant van een bal, maar aan de buitenkant van een bal rondlopen. Ja, het is ook een aardbol, alleen loop je in dit geval aan de binnenkant en in het andere geval loop je juist aan de buitenkant, met de hemelen daarbuiten. Niet de hemelen daarbinnen zoals hier, maar de hemelen daarbuiten. Dat is een heel groot verschil.⟨/p>
⟨p>Kijk, in dit wereldbeeld — en dat moet u conceptueel op zijn minst toch aanspreken — staat God centraal. Dit is letterlijk niet alleen hemelcentrisch, maar ook theocentrisch. Want God staat in het middelpunt van Zijn schepping en ongeacht waar je ook bent, of je nu in Nieuw-Zeeland bent of in Rotterdam: je wijst omhoog. In het gangbare wereldbeeld is dat niet zo. Daar is God... ja, waar is Hij? Buiten, buitengesloten.⟨/p>
⟨p>In dat gangbare wereldbeeld is de aarde ook volstrekt onbetekenend; een stipje dat dwarrelt in de hemel. Nou, dat is sowieso niet de taal die de Bijbel gebruikt. In dit idee, in dat beeld van de aarde waarbij de hemelen zich te midden van de wateren bevinden, omsluit de aarde — of het aardoppervlak of het wateroppervlak zo u wilt, het hangt er een beetje vanaf welke tijd je rekent — de hemelen. Het is dus niet iets onbetekenends; integendeel.⟨/p>
⟨p>Dat zie je wel vaker in de Bijbel: de dingen worden precies omgekeerd naar voren gebracht vergeleken met wat de wereld zegt. Het is precies de andere kant op. Achterstevoren, ondersteboven. Dat wat in de wereld het laagste is, is bij God het hoogste. En in dit geval ook: wat in de Bijbel het binnenste is — binnen, het centrum, het midden — dat is in het gangbare wereldbeeld helemaal daarbuiten. Ja, en dat botst natuurlijk enorm. Nou, daar moeten we het toch eens even over hebben.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2257" title="Speel af vanaf 37:37">▶ 37:37⟨/button> ⟨span>De Consequenties: Gekrompen Afstanden en Gebogen Licht⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Want wat zijn nou de consequenties van dit hemelcentrisch wereldbeeld? Sowieso wat ik zojuist al even vertelde. Maar dat betekent dat de wereld – even los van wat ik tot dusver heb gezegd, wat gewoon volgt uit de Bijbelse gegevens zoals ik die verstaan heb en naar voren bracht – maar dat betekent dus: hoe doen de dingen zich dan aan ons voor? Kijk, dit hemelcentrisch model is een omkering van het gangbare wereldbeeld. Binnenstebuiten. In de wiskunde heb je daar een tak voor, dat heet geometrie, en daar ken je de inversiegeometrie. Dat betekent dat je dingen kunt omkeren. Je hebt bijvoorbeeld een cirkel en als je daar de inversie van neemt, dan zie je in dit geval een bal aan de buitenkant, maar als je het verhaal omkeert, heb je die bal aan de binnenkant. Maar nu is hij ook een stuk kleiner. Wat je hier krijgt, is precies het tegendeel, de omkering, de inversie van dat gangbare wereldbeeld: alles richting het centrum.⟨/p>
⟨p>Ik zal dat straks nog wat duidelijker maken, in ieder geval aan de hand van citaten. Het maakt niet uit wat het is: atomen, ruimteschepen, afstanden, meetlatten... alles krimpt tot in het oneindige naar het centrum toe. Je krijgt dus een... hebben jullie je weleens beziggehouden met Einstein? Het aardige is, ik heb daar een plaatje van ontdekt op internet – ik heb dat niet zelf geconstrueerd, maar er zijn hele mooie animaties van. Het betekent inderdaad dat men spreekt over het zwarte gat, waar alles krimpt en de ruimte kromt, en waar licht geen rechte weg gaat. Dus in die zin is het allemaal niet zo nieuw hoor, wat ik u hier vertel.⟨/p>
⟨p>Nou ja, ik denk niet dat u ooit gehoord hebt van de hemel in het midden misschien, de meeste van u althans, maar het hele idee dat de ruimte zich kromt, dat het licht geen rechte weg gaat en dat alles richting het centrum krimpt en kleiner wordt, dat zijn concepten en gedachten die... heeft u daar weleens van gehoord? Daar was ik vroeger helemaal gek van. Ik las boeken toen ik een puber was – ik ben totaal geen expert hoor – maar ik vond het geweldig om die boeken over de theorie van Einstein of de relativiteitstheorie en over tijdreizen te lezen. Ik kon daarvan smullen. Dan krijg je de meest bizarre dingen: dat een tweeling afscheid van elkaar neemt en de één gaat een reis maken met een enorme snelheid. Als hij na een jaar weer terugkomt, dan is zijn tweelingbroer al lang en breed overleden en ontmoet hij diens kleinzoon zo ongeveer. De gekste dingen gebeuren er dan. Dat heeft dan allemaal te maken met de kromming van de ruimte en de tijd.⟨/p>
⟨p>Maar daarover hebben we het nu natuurlijk niet. Ik heb het niet over Einstein, ik heb het erover dat als de wereld inderdaad binnenstebuiten gekeerd moet worden, je krijgt dat alles inderdaad richting het midden krimpt en kleiner wordt. Alles! Dus ook je meetlat. Het heeft geen zin om te vragen: wat is de afstand naar het midden? Normaal gesproken, als de omtrek van de aarde zo'n 40.000 kilometer is, dan heb je de straal, dat is dan zo'n 6.300 kilometer. Als ik me niet vergis, zou dat de afstand naar het centrum zijn. In de gewone meetkunde wel. Maar als alles richting het centrum steeds kleiner wordt, dan klopt je meetlat niet meer. We weten dat men voor afstanden met licht meet; men spreekt over lichtjaren. Maar als licht geen constante is en geen rechte weg gaat, en trouwens ook geen constante snelheid heeft, dan klopt je meetlat niet. Zie je? De veronderstellingen worden dan totaal omgekeerd.⟨/p>
⟨p>Ik weet dat sommige mensen nu denken: André die heeft zeker... wat heeft hij van tevoren gedronken? Nou, echt niet hoor! Ja, zoiets... hoe heet dat spul? Spacecake? Dit moet even ter sprake komen, want het punt is: dit wereldbeeld is binnenstebuiten. Maar wat zijn de consequenties als je dat inderdaad omkeert? U zegt misschien dat het absurd is, maar ik zal u vertellen dat het dat niet is. Ik ga dat na de pauze ook laten zien. Dan krijg je dit: er zijn hele mooie filmpjes op YouTube te zien van fractals. Dat wil zeggen dat je steeds meer naar het midden gaat en het wordt steeds kleiner, en dat gaat tot in het oneindige door.⟨/p>
⟨p>Een andere consequentie is dat het licht ook in dit hemelcentrische wereldbeeld geen rechte, maar een gekromde weg gaat, vergelijkbaar met de lijnen van een magnetisch veld. Kijk, dan krijg je dus dit: als de zon dit is, gaat het licht niet een rechte weg, maar een gebogen weg. Dat verklaart ook waarom er toch hier voor de helft duisternis kan zijn. Het is veel makkelijker te rekenen met een rechte lijn dan met een gekromde lijn, dat is waar. Ik vind het berekenen van de omtrek van een vierkant veel makkelijker dan die van een cirkel. Een rechte lijn rekent makkelijker dan een gekromde lijn. Maar deze lichtlijnen gaan dus, net als bij een magnetisch veld – in feite is licht ook een elektromagnetisch fenomeen – via deze lijnen: gekromd, niet recht.⟨/p>
⟨p>Ik kan niet nalaten om wat Prediker zegt in dat verband ook aan te halen: "Aanschouw het werk van God, want wie kan recht maken wat Hij gebogen heeft?" Dit rechts op de dia is met ijzervijlsel en een magnetisch veld, en dan zie je dat de dingen inderdaad gewoon gekromd gaan. Trouwens, deze vind ik ook erg mooi; ik heb laatst een filmpje op YouTube gezet dat ook heel leuk is. Goh, ik had hem er even bij moeten zetten. Daarin zie je ook dat een bolle regenboog, als je die achter een glas water zet en je kijkt er doorheen, ineens flipt en omgekeerd wordt. Dan wordt hij hol. Niet meer bol, maar hol. Nee, dat is een beetje lastig om uit te leggen, maar het is echt zo. Je kunt het gewoon thuis op de keukentafel even checken. Ja, dat is het werk van God.⟨/p>
⟨p>Nou bent u natuurlijk wel geïnteresseerd: maar kan dat dan? Waar ik het nu over heb, dat hemelcentrisch model? Nou, daar wil ik graag nog wat meer over vertellen en trouwens ook nog geweldige beelden en illustraties daarvan laten zien. Maar ik stel voor dat we eerst maar eventjes gaan pauzeren, want u bent natuurlijk nu wel helemaal binnenstebuiten.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2809" title="Speel af vanaf 46:49">▶ 46:49⟨/button> ⟨span>Na de Pauze: het Perspectief van de Schepper⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Het klopt wat ik in de pauze van iemand hoorde zeggen, hé: "Je hebt hier wel eens een keer eerder een studie over gegeven." En dat klopt; in 2011 was het, als ik me niet vergis, heb ik in Zoetermeer een keer een studiedag over dit onderwerp in verband met Christus gegeven. Kijk, is dit nou de basis van de Bijbelse boodschap? Nou, dat niet. Maar als je het heel to-the-point formuleert: is het onbelangrijk dat God centraal staat in zijn schepping? Nou, dan kan ik me niet voorstellen dat een van jullie zou zeggen: "Nee, dat is niet onbelangrijk." Daar gaat het nu juist over.⟨/p>
⟨p>Wat ik eigenlijk nu voor de pauze heb duidelijk gemaakt – en dat was natuurlijk het onderwerp van die studiedag ook – is dat de hemel in het midden staat en daarmee God centraal in zijn schepping. Dat is niet slechts bij wijze van spreken en figuurlijk waar, maar dus ook redelijk concreet of, zo u wilt, fysiek waar. Ja, is dit lastig om je voor te stellen? Ja, dat is het zeker.⟨/p>
⟨p>Kijk, in feite, als we het hebben over die wateren boven het uitspansel... Hebben jullie die ooit gezien? Nee. We hebben al gezegd: ja, als je denkt dat het die wolken zijn, dan zeggen we: "Ja, die zie ik elke dag hier in Nederland, zeker." Maar als dat niet de gedachte kan zijn, dan betekent dat dat als God daarover spreekt, dat echt een goddelijke mededeling is. Want het is niet gebaseerd op menselijke waarneming. Wij zien die wateren boven het uitspansel niet. Waarom spreekt Hij daarover? Wel, om dat uitspansel, die hemel van Hem, te lokaliseren. Hij zegt dat het eigenlijk Gods point of view is; dit is Gods gezichtspunt.⟨/p>
⟨p>Dat wij het anders zien, komt doordat het licht zich op een gekromde wijze gedraagt. Hij buigt het, zodat de dingen die we zien niet zijn zoals ze zijn. Ik liet net dat filmpje zien; dat is een optische illusie. En de wereld is er vol van, van allemaal vormen in feite van gezichtsbedrog waardoor je dingen ziet die anders zijn dan ze in werkelijkheid zijn. Trouwens, dat geldt ook voor het gewone, gangbare wereldbeeld. Dat zegt ook van: "Ja, we zien een heleboel dingen, maar het is anders." Nothing is what it seems, om even in het Engels te blijven. Niets is wat het lijkt. En dat geldt ook inderdaad voor de wereld.⟨/p>
⟨p>Als je wilt weten hoe de wereld conceptueel gewoon als geheel, als kosmos, in elkaar steekt, ja, dan kun je zeggen van: "Nou, dan zetten we gewoon onze bril op en dan kijken we goed, we pakken camera's." Nee, dan observeren we hoe de dingen zich aan ons voordoen. Maar hoe de dingen zijn en waar die hemel zich werkelijk bevindt, dat kan alleen God als de Schepper die daar buiten staat vertellen. Wie kan er objectieve informatie over geven? Wie? Ja, de Schepper Zelf. Hij heeft het gemaakt, Hij heeft het bedacht. Hij heeft gesproken over die wateren boven het uitspansel, waar wij niets van weten. Maar Hij zegt: "Bedenk dit, dat uitspansel bevindt zich in het midden van de wateren."⟨/p>
⟨p>In feite, wat ik nou aan het einde deed met deze beelden en dergelijke, vind ik dat ik enigszins verplicht ben om daar in ieder geval op in te gaan. Want je krijgt vragen erover: "Hoe zit dat dan? We zien de dingen toch anders." Ja, dat is ook zo. Maar feitelijk, als je het puur vanuit Bijbels oogpunt bekijkt, hoef ik alleen maar te vertellen van: "Nou, dit is wat de Bijbel zegt." En de rest zoek je maar uit. Dat weet ik niet en dat hoef ik ook niet te weten. De Bijbel zegt het en dus is het zo. En voor degenen die dan toch die vragen hebben, nou, ben ik even toch zo stout geweest om toch ook die vragen erbij te betrekken. En ik heb nu nog iets, en die vind ik stiekem heel erg interessant. En dat is dit.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-10" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3079" title="Speel af vanaf 51:19">▶ 51:19⟨/button> ⟨span>Wetenschappers over het Holle-aardemodel⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Wetenschappers over het hemocentrisch model. Ik noem het hemocentrisch. Sommigen spreken over de holle aarde, maar de holle aarde is trouwens een beetje een lastig begrip. Want als je de meeste mensen spreekt over de holle aarde, weet je wat ze dan denken? Dat wij aan de buitenkant van een bal rondlopen en dat die bal aan de binnenkant hol is. Maar dat is niet waar ik het nu over heb. In dit geval hebben we een aardoppervlak dat hol gebogen is, en wij wonen aan de binnenkant van die bal. Ik weet het, zeker als je dit voor het eerst hoort — en er zitten hier heel veel mensen in de zaal die dat inderdaad voor het eerst horen — dit is echt behoorlijk, weer een Engelse term, mindblowing. Mensen, goh! Ja, de Bijbel spreekt over zulke onvoorstelbare dingen. Maar dit hele wereldbeeld dat binnenstebuiten gekeerd wordt, dat vergt nogal wat en moet toch echt even bezinken. Dat kan ik me heel goed voorstellen.⟨/p>
⟨p>En als je nou vraagt of je dit kunt visualiseren? Ja, in feite geeft God heel veel visualisaties en ik wil straks de studie daar ook mee afsluiten. God helpt ons daarbij. Je kunt op internet natuurlijk allerlei filmpjes vinden, ik liet ze net al even zien, het barst van de computeranimaties die dingen visualiseren waarbij je gewoon een idee hebt van hoe het werkt. Maar nogmaals, als we het hebben over de vraag hoe de kosmos in elkaar steekt, dan moeten we gewoon afgaan op wat God daarover gezegd heeft. Hij weet het. En hoe dat dan werkt en de vragen die dat bij ons oproept... ja, het is wat het is. Maar goed, ik zei al: dit vind ik toch een aspect dat ik er graag even bij genoemd wil hebben. Want voor degenen die zeggen: "André, je bent helemaal knettergek met dat wereldbeeld dat hol is, dat kan nooit," zal ik je vertellen... en kijk, ik ben een leek op het gebied van wiskunde en van natuurkunde, theoretische natuurkunde. Helemaal. Ik ben geïnteresseerd erin, maar niet meer dan een leek. Dus wie ben ik om daar wat over te zeggen? Maar ik vind het wel erg aardig om een aantal mensen aan het woord te laten die bepaald wel weten waar ze het over hebben en die zeggen — en dit is meteen eventjes de samenvatting vooraf: "Dit wereldbeeld mogen wij dan bizar vinden, maar het is onweerlegbaar."⟨/p>
⟨p>Oké. Er is een Engelse hoogleraar, professor Coxeter, hij is al lang niet meer onder ons. Hij was in het Omni Magazine, dat was destijds in Amerika een heel populair wetenschappelijk blad. In het midden van 1983 heeft daar een keer een artikel gestaan over dit wereldbeeld, onder allerlei namen zoals de holle aarde, maar met name in de Duitstalige wereld is het wat bekender. Het ging over dit wereldbeeld en toen werd er gevraagd: "Is er een manier om te bewijzen dat we niet in een holle aarde zitten?" Zo gaat het artikel, ik heb het eventjes voor het gemak vertaald. We vroegen het aan professor Coxeter, professor wiskunde aan de Universiteit van Toronto, en hij is expert op het gebied van inversiegeometrie. Dat is een heel mooi woord, maar geometrie heeft dus te maken met meetkunde en die inversie heeft te maken met de dingen die omgekeerd worden, of binnenstebuiten in dit geval. En toen hem dit gevraagd werd, zei hij over dit model: "Ik kan er geen één bedenken."⟨/p>
⟨p>Dus de vraag was: is er een manier om te bewijzen dat we niet in zo'n holle aarde zitten? Deze hoogleraar — voor de goede orde, want ik wil hem recht doen — geloofde hier echt niet in, maar dat was ook niet de vraag. De vraag was: is er een manier om te bewijzen dat het niet zo is? En hij zei: "Ik kan er geen één bedenken." Dus een raketvlucht, een zonsverduistering, een Foucault-slinger, een Coriolis-effect (dat heeft te maken met de draaiing van een waterkolk op het noordelijk of zuidelijk halfrond)... Anyway, elke waarneming die we aan de buitenkant van de aarde kunnen doen, heeft binnenin een exacte duplicaatversie. Dat wil zeggen: doordat ook alle natuurwetten, het licht, etc. en de ruimte anders krommen, zien we exact hetzelfde als in de wereld aan de buitenkant. Dat is wat hij zegt. Het is gewoon het omgekeerde. Hij zegt: elke waarneming die we aan de buitenkant van de aarde kunnen doen, heeft binnenin een exacte duplicaatversie. Er zou geen manier zijn om te zeggen wat de waarheid is. Zitten we nou in deze wereld of zitten we in die wereld? Puur op basis van observatie kun je het niet zeggen.⟨/p>
⟨p>En dat vind ik erg boeiend. Want kijk, als jij nu de vraag stelt: "Kun je wetenschappelijk bewijzen dat dit zo is en dat we aan de binnenkant in die wereld zijn?" Nee. Het enige wat ik kan zeggen is: als ik Genesis 1 goed lees en de Bijbel versta, dan staat God inderdaad in het middelpunt en is de hemel in het binnenste. Dan moet de wereld zo in elkaar steken. Dat is wat ik naar voren breng. Of de wetenschap dat bevestigt of niet, maakt niet zoveel uit. Maar hij zegt al: ja, het hangt er helemaal vanaf wat je vooronderstellingen zijn. Dat is het punt. Er is geen manier om te zeggen wat de waarheid was.⟨/p>
⟨p>Ik ga nog even verder in dat magazine. Dit is trouwens het einde van het citaat: "Net zoals de geometrie van de ruimte omkeert, doen alle natuurwetten dat ook. In de richting van het centrum van die holle aarde vertraagt het licht en krimpt alles: atomen, astronauten, ruimteschepen, meetlatten, alles. En licht reist in cirkelvormige paden en produceert hele rare maar wetmatige optische effecten." Daar heb ik dan een leuk plaatje van, een leuk filmpje. Kijk, dan krijg je dit. Dit is dan de inversie. Aan de buitenkant zie je een rechte lijn, maar wat er gebeurt als je de inversie hebt aan de binnenkant van de cirkel, dan zie je het op deze manier verlopen. U ziet wat er gebeurt. Dit is wat jij aan de buitenkant ziet, in dit geval een rechte lijn, maar aan de binnenkant van de wereld of van die cirkel zie je dat op deze manier verlopen.⟨/p>
⟨p>Het artikel gaat verder: "Astronauten op de maan keken terug op wat zij dachten dat een blauwe bol in de verte was. Eigenlijk was het de binnenkant van de aardkorst, door zichtlijnen die uitwaaierden als de bel van een trompet, waardoor de illusie van een bol ontstaat." Dus ja, de optische vervorming is vergelijkbaar met wat je ziet door een fisheye-lens. Waardoor ook rechte lijnen krom worden, enzovoorts.⟨/p>
⟨p>Dan heb ik er nog één die ik hier ook heel aardig vind. Er was een hoogleraar, Roman Sexl — ik heb daar aardig wat over gelezen — hij is in 1986 overleden. Hij was een kosmoloog en hoogleraar relativiteitstheorie in Wenen, en hij onderwijst consequent dit model altijd in zijn colleges. Niet omdat hij geloofde dat dit de waarheid was, maar om aan zijn studenten duidelijk te maken dat alles afhangt van je vooronderstellingen. Hij zegt: "Als dit je vooronderstelling is, dat we aan die binnenkant zitten, dan is dat onweerlegbaar." Alle fenomenen die we in een bollenwereld zien, zie je exact hetzelfde wanneer het binnenstebuiten gekeerd is. Er is geen manier om vast te stellen of je in de een of de ander zit. En dan zeg ik: nou ja, als dat zo is, dan weet ik het wel. Hij zei dit in een artikel... trouwens, op mijn website zet ik nog wel eventjes...⟨/p>
⟨p>Ik wil even een verwijzing maken naar die bewuste artikelen, want er zijn er veel meer, maar dat ga ik nu allemaal niet beschrijven. Ik wil even een paar dingen aanstippen omdat ik het boeiend vind om ook in dit geval een wiskundige of een theoretische natuurkundige aan het woord te laten en te laten zien wat hij erover zegt.⟨/p>
⟨p>Hij schreef dit over de Holle Wereldtheorie — zo noemt hij het dan: het is een natuurkundige theorie die onder meer in de Verenigde Staten in de negentiende eeuw en in Duitsland in de twintigste eeuw werd bepleit. Volgens deze theorie is de aarde een holle bol waarin we leven en waar ook de sterren, de zon en de maan staan. Op het eerste gezicht, zegt hij, klinkt deze theorie volkomen onzinnig. Dat is het natuurlijk ook in de ogen van de wereld, denk ik dan. Men gelooft dat men het kan weerleggen met een paar korte argumenten, maar het wordt echter al snel duidelijk dat een experimentele weerlegging — dus een weerlegging met behulp van experimenten — van deze theorie in principe onmogelijk is.⟨/p>
⟨p>Ik voeg daar nog aan toe: dit opent interessante aspecten met betrekking tot de dwarsverbinding tussen natuurkunde en filosofie, de vraag naar de juistheid van het fysieke wereldbeeld en de bewijsbaarheid van theorieën door middel van experimenten. Dat is een hele mondvol, maar het gaat erom dat alles afhangt van de vooronderstellingen van je wereldbeeld en je uitgangspunten. Als je ervan uitgaat dat de aarde het product is van een oerknal, dan kom je hier niet op. Als je daarentegen uitgaat van Genesis 1 en een wereld waarin God centraal staat, waarin Hij zegt dat de hemel in het midden is, dan is dit zelfs heel logisch.⟨/p>
⟨p>Wanneer hij er dan aan toevoegt dat als je daarvan uitgaat, hij niet het tegendeel daarvan kan aantonen, waarom zouden we dan niet het Woord nemen zoals het zich aandient? Ik geef nu deze twee voorbeelden en ik heb beloofd dat wanneer ik deze studie straks op de website plaats, ik nog wel wat links zal toevoegen voor degenen die daarin geïnteresseerd zijn. Daar kun je er wat meer kennis van nemen, ook als je het allemaal wat meer wilt visualiseren.⟨/p>
⟨p>Maar weet u, ik herhaal daarmee wat ik zojuist zei: ik vind dat ik bij Bijbelstudie feitelijk niet dit soort uitleggingen hoef te geven. Ik ga er nu even op in hoe het werkt, waarom het werkt en wat de wetenschappelijke bezwaren zijn, maar destijds toen we het hadden over de chronologie, hebben we ook niet allerlei chronologische modellen van de wereld besproken. We zijn gewoon simpel uitgegaan van de Bijbel. De rest is gek — nou ja, even onder ons gezegd. Dat is ons uitgangspunt, ons axioma; daar beginnen wij. Het beginsel van wijsheid is immers de vreze des Heren. En als onze ogen ons dan bedriegen, dan zij dat zo; dat gebeurt zo vaak. Maar ik zal u dit vertellen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-11" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3923" title="Speel af vanaf 01:05:23">▶ 01:05:23⟨/button> ⟨span>Gods Handtekening in de Schepping Wijst Naar het Centrum⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Er zijn in de schepping zo ontzettend veel voorbeelden – eigenlijk geldt dat voor alles in de levende natuur – waarbij alles wijst naar het centrum. Ik was er zelf niet live bij, maar Art de Boer heeft tijdens een bijeenkomst van 'Goed Bericht' in Zoetermeer of Benthuizen eens een inleiding gehouden over Fibonacci. Hij vertelde toen over de Gulden Snede, zoals dat heet, en de geweldige verhoudingen die in de schepping zichtbaar worden. Nou, als u dat wilt beluisteren, kan ik u dat beslist aanraden. Maar dan zie je dus eigenlijk dit fenomeen: dat alles inderdaad richting het centrum gaat. Wat voor plant dit is op de afbeelding? Ik vermoed dat het een soort cactus is, of misschien lijkt het wel op een zonnebloem. Ik zou talloze voorbeelden kunnen geven waarbij inderdaad alles wijst naar het centrum.⟨/p>
⟨p>Wat dacht u van deze? Dat heeft trouwens ook met vibratie te maken. De Gulden Snede met die perfecte wiskundige verhoudingen. Alles! Het is een soort goddelijke handtekening; "zo werk Ik". Je ziet het gewoon in het concept, het is een soort watermerk. Je ziet het overal in terug. Dat wat Hij gemaakt heeft, vertoont steeds dezelfde structuur waarbij alles inderdaad wijst naar het midden, en dat nog op een volmaakte wiskundige wijze ook. Dit hier zijn bijvoorbeeld verschillende soorten schelpen.⟨/p>
⟨p>Deze is ook heel boeiend: de piramide. Dat is weliswaar geen rechtstreekse goddelijke schepping, maar het is wel een heel oud model. In feite is het het oudste menselijke bouwwerk dat op aarde te vinden is; de piramides in Egypte, van Cheops en dergelijke. Er is trouwens ook een link met de Bijbel, in Jesaja. Nog niet zo lang geleden hebben we het hier ook over het Nieuwe Jeruzalem gehad, weet u nog? Toen spraken we over die vormen: geen kubus, maar een piramide. In ieder geval wijst ook daar alles naar het middelpunt. Dat is heel interessant, want je hebt in feite vier hoeken – daar hadden we het eerder over bij de 'vier hoeken van de aarde' – maar het is niet rond. Als je de piramide van bovenaf bekijkt, dan zie je dat de top tevens het middelpunt is.⟨/p>
⟨p>U denkt misschien te weten wat de lengte van deze lijn is, maar dat is heel verraderlijk. Het is niet zomaar een diagonaal. Nee, want je gaat namelijk naar binnen toe; je gaat een andere dimensie in. Ik geloof dat dat precies het verhaal is: als we 'naar boven' gaan, gaan we in feite naar binnen, een andere dimensie in. Dan zie je dat alle menselijke begrippen over maten, snelheden en afstanden niet meer opgaan.⟨/p>
⟨p>Ja, nog één: een ei hoort erbij. Ook daar bevindt alles zich in de kern, in het middelpunt. Of neem een sinaasappel: als je die doorsnijdt, zie je dat alles naar het middelpunt wijst. Of van de andere kant bekeken: vanuit het middelpunt groeit het en wordt het opgebouwd. Die structuren zie je overal in de schepping. Trouwens, ook in het menselijk lichaam. Deze afbeelding is heel bekend: het menselijk lichaam in de verhoudingen van Fibonacci. Het vierkant, maar tegelijkertijd ook de ronding, het middelpunt en het kruis. Ja, dat klinkt misschien heel ontzettend, maar het is wel zo.⟨/p>
⟨p>Alles wijst naar het centrum en dat zie je in elk onderdeel van de levende natuur, of het nu plantaardig of dierlijk is. Maar kijk ook naar de sterrenhemel. Als je uitzoomt naar een melkwegstelsel, waar we het eerder over hadden, dan zie je dat dit net zo goed die structuur heeft waarbij het naar het middelpunt wijst. Ja.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-12" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4248" title="Speel af vanaf 01:10:48">▶ 01:10:48⟨/button> ⟨span>Conclusie: het Universum Is Theocentrisch⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ja, en nu kom ik eigenlijk bij het einde van mijn verhaal. Er is zo ontzettend veel over deze dingen te zeggen, maar laten we het simpel houden. In feite is het zo dat dit verhaal dat ik vertel over de schepping laat zien dat God en u hier in het middelpunt staan. Een kind begrijpt dit op zich. Ik bedoel, je kunt er hele academische, wetenschappelijke vragen over stellen zodat het je gaat duizelen. En dat deed het bij u wellicht ook, net zo goed als het bij mij doet wanneer je het over zulke dingen hebt. En toch is het concept, de essentie, heel simpel.⟨/p>
⟨p>Het geweldige van dit wereldbeeld waar ik het nu vanavond over gehad heb, is niet alleen dat de aarde niet datgene is wat ons wordt voorgehouden — zo van: dat is een stipje, een dwarrelend stipje, volstrekt nietzeggend en onbetekenend in het grote hemelruim. Forget it, dat is niet zo. God staat in het middelpunt. Niet bij wijze van spreken, maar letterlijk. Dat dit enig omdenken vergt, ja, dat begrijp ik. Die tijd moeten we elkaar ook gunnen.⟨/p>
⟨p>In dit geval is het woord universum heel mooi. Ik had het over inversie, weet u nog? Dat wil zeggen dat het omgekeerd is, eigenlijk naar binnen gekeerd zelfs. Nu zeg ik: universum. Dat bevat eigenlijk dezelfde gedachte, met dat verschil dat het niet inversie is, maar universum. 'Uni' wil zeggen één en 'versum' komt van vice versa, dat betekent keren of omkeren. Universum betekent dus dat alles naar de Ene gekeerd is. Dat is de betekenis van het woord universum en die is prachtig: alles is inderdaad naar het Enige gekeerd.⟨/p>
⟨p>Dit wereldbeeld waar we het de hele avond over gehad hebben — met een uitspansel in het midden en een God die in de hoogste hemel, maar daarmee ook in het midden zit — stelt Hem centraal. Hij is het centrum van de schepping; met recht dus een theocentrisch wereldbeeld.⟨/p>
⟨p>Dus ja, leert de Bijbel een platte aarde? In feite is de tegenstelling van een bolle aarde niet een platte aarde, maar een holle aarde. Ik kreeg van de week een bericht van iemand die schreef: "Weet je, nu gaan we het over die platte aarde hebben." Je hebt van die voorstellingen van de platte aarde; je kunt er zelfs een landkaart van maken waarbij de Noordpool in het midden staat. Maar zo weet je dat de afstanden helemaal niet kloppen. Bijvoorbeeld de afstand tussen New York en Moskou is gelijk aan de afstand tussen Johannesburg en Sao Paulo in Brazilië. Wat is het? 75, 100 kilometer ofzo. Maar je doet er een uurtje of negen over met vliegtuigen. Op zo'n kaart van de platte aarde is die afstand twee keer zo groot! Dat hele verhaal klopt niet. Degene die dat had geschreven, had kennelijk de Bijbelstudies niet helemaal gevolgd. Die dacht dat ik een platte aarde zou leren, maar het is nog veel gekkerder. Ja. Dus ja. En dan, ja, de volgende keer...⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-13" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4505" title="Speel af vanaf 01:15:05">▶ 01:15:05⟨/button> ⟨span>Vooruitblik Naar de Volgende Studie: de Onderwereld⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Dan moet er namelijk nog een onderwerp aangesneden worden, en dat is datgene wat zich onder de aarde bevindt. We hebben het tot dusver gehad over de aarde en over het uitspansel, en deze avond over het totaal: hoe het is opgebouwd en wat daarin centraal staat. Maar één onderwerp moet beslist nog aan de orde komen, en dat is dat de Bijbel nogal het een en ander zegt over de onderwereld, over dat wat zich onder de aarde bevindt. Dat gaan we over een maand bespreken. Dat wordt ook nog boeiend en heel spannend.⟨/p>
⟨p>In het boek Openbaring blijkt dat bijvoorbeeld; daar gaat de deksel van de put. Wat zei ik? Ja, ik keer ook alles om hè? Dan gaat de deksel van de put. Dat zie je letterlijk in dat boek, en ook wat daar vervolgens allemaal uit naar boven komt. Daar is dus nogal wat te beleven. Je stuit op zulke geweldige dingen als je de Bijbel opendoet. Het vormt je denken en het keert je denken ook letterlijk om. Dat is wat we vanavond ook hebben gezien.⟨/p>
⟨p>Ik zou zeggen, lieve mensen: overweeg dit nogmaals. Bezie het gewoon bij het licht van wat geschreven staat, of deze dingen inderdaad zo zijn. Ik ben ontzettend blij dat hier aan het einde van de avond nog net zoveel mensen zitten als aan het begin. U hebt mij bereidwillig aangehoord en nu is de taak vervolgens aan u. Dat meen ik echt: check het, onderzoek het. Wees ook gewoon bereid dat het misschien wel eens heel anders zou kunnen zijn dan je altijd gedacht hebt. Ik begrijp heel goed dat u, wanneer u dit voor het eerst hoort, een grote kritische distantie hebt.⟨/p>
⟨p>Maar één ding wil ik dan tot slot toch nog zeggen: voor iedereen die het Woord liefheeft en de God die daarin tot ons komt, moet het op zijn minst toch aanspreken dat die God centraal staat in Zijn schepping – letterlijk en niet zomaar figuurlijk. Als dat is overgekomen, dan is het doel van deze avond geheel bereikt. Mag God Zijn woord aan onze harten, onze gedachten en ons denken toepassen. Dat is onze bede. Ik stel voor dat we onze hemelse Vader voor deze dingen gaan danken.⟨/p>